ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΙΚΕΣ ΣΤΟΕΣ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ | 2-4 Μαΐου 2014 | Παράρτημα της Εταιρείας Ελλήνων Σκηνοθετών στη Θεσσαλονίκη | ελεύθερη είσοδος

kinimatografikes stoes

Το σκεπτικό του Φεστιβάλ

Προβολή ταινιών, των σκηνοθετών κινηματογράφου της Θεσσαλονίκης, που θα γίνουν σε επιλεγμένες στοές της πόλης. Αυτό είναι το σκεπτικό της Οργανωτικής Επιτροπής του Παραρτήματος της Εταιρείας Ελλήνων Σκηνοθετών, στη Θεσσαλονίκη.  Οι Μιχάλης Αγραφιώτης, Λυδία Κώνστα, Αναστασία Χριστοφορίδου και Γρηγόρης Βαρδαρινός είναι τα μέλη της Οργανωτικής Επιτροπής.


Οι στοές στη Θεσσαλονίκη, όπως και σε οποιαδήποτε άλλη πόλη του κόσμου, έχουν ιδιαίτερο χαρακτήρα: είναι κομμάτι του αστικού περιβάλλοντος και συγχρόνως περιχαρακώνουν το δικό τους μικρόκοσμο. Αυτές οι στοές που επιλέχτηκαν είναι χαρακτηρισμένες από την ιστορία της πόλης ή από κάποια ειδική χρήση. Η στοά Ριάδη-Διαμαντοπούλου ή ηλεκτρολόγων, η Λεβή-Μενεξέ και η Γεωργίου Αχ. Αλλαμανή θα φιλοξενήσουν για τρεις μέρες τις εικόνες μέσα από τις ταινίες των σκηνοθετών της Βορείου Ελλάδας, για να μας εισάγουν σε ένα φανταστικό αλλά και πραγματικό κόσμο.

Θα μπορούσε κανείς να πει ότι οι Θεσσαλονικείς σκηνοθέτες «βγαίνουν από τις υπόγειες στοές» και κατακτούν την πόλη που τους ενέπνευσε, τους συγκίνησε ή τους προβλημάτισε, την πόλη στην οποία επιμένουν να δημιουργούν κόντρα στους χαλεπούς καιρούς. Καλούν το κοινό της Θεσσαλονίκης να γνωρίσει το έργο τους -αλλά και τους ίδιους- σε ένα κινηματογραφικό ταξίδι μέσα σε στοές που «κουβαλούν» ιστορικό και πολιτιστικό φορτίο, που έχουν μια ατμόσφαιρα μυστηρίου και δικιά τους αφήγησης.

Το πρόγραμμα περιλαμβάνει ντοκιμαντέρ, ταινίες μικρού αλλά και μεγάλου μήκους. Στις προβολές θα είναι παρόντες οι σκηνοθέτες των ταινιών, όλοι μέλη του Παραρτήματος Θεσσαλονίκης της Εταιρείας Ελλήνων Σκηνοθετών, για να μιλήσουν για το έργο τους και να συζητήσουν για αυτό και τους προβληματισμούς και τα ερεθίσματά τους με το κοινό. Δίνουμε ραντεβού το Παρασκευοσαββατοκύριακο 2, 3 και 4 Μαΐου στο λαβύρινθο του ιστορικού κέντρου της πόλης με 16 Σκηνοθέτες-29 ταινίες και παράλληλες εκδηλώσεις.

                                                                        Η ΣΗΜΑΣΙΑ
ΕΙΚΟΝΕΣ ΣΤΟ ΧΩΡΟΧΡΟΝΟ

Πρωτομαγιά. Μια ημέρα με ένα διπλό συμβολισμό: ο ερχομός της άνοιξης και η επιθυμητή αλλαγή στην κοινωνία -όπως και στη φύση- για την οποία αγωνίζονται τα ζωντανά και υγιή κύτταρα της κοινωνίας, τα άτομα που σκέφτονται το κοινό καλό και όχι το ατομικό τους συμφέρον μόνο. Η Πρωτομαγιά, η εργατική εκδοχή της, έχει να δείξει ένα διαφορετικό πρόσωπο στη Θεσσαλονίκη: αγώνες, εργατικό κίνημα, στη Βενιζέλου και Εγνατία συγκρούσεις με την αστυνομία και νεκροί. Και αν τότε γίνονταν αυτά, σήμερα γίνεται κάτι ανάλογο και έχουμε κερδίσει τη μάχη του καναπέ, με το τηλεκοντρόλ και τα πληκτρολόγιο του υπολογιστή για όπλο, κερδίζουμε τη μάχη για την αλλαγή στην κοινωνία ή έτσι νομίζουμε!!

Η συλλογικότητα είναι το πρώτο αποφασιστικό βήμα. Στο χώρο της τέχνης το ατομικό και το συλλογικό συνυπάρχουν και αλληλοσυγκρούονται με ένα διαλεκτικό τρόπο. Η ατομικότητα διαμορφώνεται μέσα από το συλλογικό και μετά το επηρεάζει. Αυτή η συλλογικότητα δοκιμάζεται για ένα τριήμερο, μετά την Πρωτομαγιά στη Θεσσαλονίκη. Για πρώτη φορά στο χώρο των σκηνοθετών της Βορείου Ελλάδας δοκιμάζεται αυτή η συλλογικότητα. Από τις 2 μέχρι 4 Μαΐου 2014 θα προβληθούν ταινίες των Ελλήνων σκηνοθετών, σε τρεις στοές της πόλης, σε ένα Φεστιβάλ που συνενώνει και αναδεικνύει το μοναδικό και το πολλαπλό στην Έβδομη Τέχνη.

Το μοναδικό: οι μοναδικές δημιουργίες, η κάθε ταινία που ξεχωρίζει από την άλλη, ακόμα και αν έχουν το ίδιο θέμα, έχει διαφορετική αισθητική και μεταδίδει άλλο μήνυμα. Το πολλαπλό: η κάθε δημιουργία είναι ένας κόκκος που αν μπει δίπλα σε έναν άλλο τότε η συνάθροιση όλων αυτών θα κάνει μια εικόνα που θα μας δείξει το μεγαλείο της. Αυτή η εικόνα θα μπορούσε να είχε μια λεζάντα: η κινηματογραφική δημιουργία στη Θεσσαλονίκη. Με αυτό τον τρόπο θα μπορούσε να συνοψιστεί όλη αυτή η φεστιβαλική εκδήλωση, να αναδειχτεί η σημασία της. Να γνωρίσει τους σκηνοθέτες που ζουν σε αυτή την πόλη ο κόσμος που ζει και δουλεύει στην ίδια πόλη, στη Θεσσαλονίκη, να ζήσει για μια στιγμή τη διαφορετική οπτική της πραγματικότητας, μέσα από το νου και τα μάτια ενός καλλιτέχνη.

Σε δεύτερη μοίρα έρχεται η συζήτηση. Ο κάθε θεατής θα έχει την ευκαιρία να συζητήσει με τους σκηνοθέτες για τη ταινία τους και για την θέση τους, η οποία έχει ιδεολογική βαρύτητα. Εδώ έχουμε μια άλλη δημιουργία: οι εικόνες από την ταινία, οι εικόνες από τις άλλες ταινίες, οι κουβέντες των σκηνοθετών και των δημιουργών που αφορούν σε αυτές τις ταινίες, όλα αυτά δημιουργούν ένα σύμπαν που διαχέεται στο χωροχρόνο για να φτιάξει μια άλλη πραγματικότητα, αυτή που λαμβάνει υπόψη της τις διάφορες απόψεις, δομείται και αναδομείται κάθε στιγμή.

Μια πραγματικότητα σε διαρκή εξέλιξη, υπάκουει στη διαλεκτική και πάντα ρέει όπως τα νερά ενός ποταμού, αλλάζει και ποτέ δε μένει η ίδια. Έτσι η Θεσσαλονίκη δεν μπορεί να είναι η ίδια με αυτή που έχουμε στο μυαλό πριν να δούμε μια ταινία, ακόμα και αν αυτή η δημιουργία που είδαμε δε μιλά άμεσα για τη Θεσσαλονίκη. Αυτή η πόλη σα χώρος, χρόνος και ιδεολογία έχει να κάνει άμεσα με τις επιθυμίες του κάθε ανθρώπου που διαμορφώνονται κάθε στιγμή όσο διαρκεί αυτό το ταξίδι μας στο χωροχρόνο, με άμεσο ή έμμεσο τρόπο, ενσυνείδητα ή ασυνείδητα.

Αυτή είναι η μεγαλύτερη συνεισφορά της Τέχνης. Είναι η γενεσιουργός αιτία για κάθε αλλαγή που γίνεται ή που πρόκειται να γίνει. Η απόλυτη ανάγκη του ανθρώπου για να μην πούμε ποτέ κάτι τέτοιο: «Άδειο το βλέμμα σου, κούφιες οι ώρες μας, στα ενυδρεία σε χώσαν ζωή/Συνηθισμένοι καθένας στο ρόλο του, κι η φαντασία μας έχει χαθεί./Την ξεπουλήσαμε στο γιουσουρούμ, για ένα κουστούμ, για ένα κουστούμ», ενθυμούμενοι το Νικόλα Άσιμο. Αυτό μπορούμε να προσφέρουμε στην κοινωνία: το όνειρο και την ελπίδα για ένα άλλο μέλλον.

kinimatografikes-stoes-stoa-allamani

ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΠΡΟΒΟΛΩΝ

ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΙΚΕΣ ΣΤΟΕΣ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ
Θα μπορούσε κανείς να πει ότι οι Θεσσαλονικείς σκηνοθέτες «βγαίνουν από τις υπόγειες στοές» και κατακτούν την πόλη που τους ενέπνευσε, τους συγκίνησε ή τους προβλημάτισε, την πόλη στην οποία επιμένουν να δημιουργούν κόντρα στους χαλεπούς καιρούς. Το πρόγραμμα περιλαμβάνει ντοκιμαντέρ, ταινίες μικρού αλλά και μεγάλου μήκους. Στις προβολές θα είναι παρόντες οι σκηνοθέτες των ταινιών, όλοι μέλη του Παραρτήματος Θεσσαλονίκης της Εταιρείας Ελλήνων Σκηνοθετών, για να μιλήσουν για το έργο τους και να συζητήσουν για αυτό και τους προβληματισμούς και τα ερεθίσματά τους με το κοινό. Δίνουμε ραντεβού το Παρασκευοσαββατοκύριακο 2, 3 και 4 Μαΐου στο λαβύρινθο του ιστορικού κέντρου της πόλης με 16 Σκηνοθέτες-29 ταινίες και παράλληλες εκδηλώσεις.

ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ, 2 ΜΑΪΟΥ
ΣΤΟΑ ΓΕΩΡΓΙΟΥ ΑΧ. ΑΛΛΑΜΑΝΗ
(Λέοντος Σοφού 18)

18.00 «Θεσσαλονίκη μου» (13΄), 2000, Νίκος Μπιλιλής

«Η Θεσσαλονίκη μέσα από την ποίηση» (80΄), 2013, Γιώργος Κεραμιδιώτης

20.00 Έναρξη του Φεστιβάλ

Χαιρετισμός από τον Πρόεδρο της Ε.Ε.Σ., Χάρη Παπαδόπουλο

20.30 «Τζαφάρ» (3΄), 2011, Νάνσυ Σπετσιώτη

«Εις Γαύδον κοινωνία» (28΄), 2010, Δημήτρης Καμπάς

«Ο γύρος του θανάτου» (30΄), 2005, Θεόδωρος Καλέσης

22.00 «Κινητά στοιχεία» (17΄), 2011, Ανδρέας Σιαδήμας

«Πορεία» (14΄), 2004, Σταύρος Παρχαρίδης

«Τιμές κόστους γιατί κλείνουμε» (17΄), 2011, Μιχάλης Αγραφιώτης

23.15 «Η λίστα της σιωπής» (80΄), 2010, Νίκος Βεζυργιάννης

ΣΑΒΒΑΤΟ 3 ΜΑΪΟΥ
ΣΤΟΑ ΡΙΑΔΗ-ΔΙΑΜΑΝΤΟΠΟΥΛΟΥ
(Βασιλέως Ηρακλείου 28)

18.00 «Κερκίνη» (29΄), 1996, Στέργιος Μήτας

«Μαθήτριες Λυκείου» (60΄), 2005, Γιώργος Κεραμιδιώτης

20.00 «Τόσο κοντά μακριά μου», (15΄), 2004, Λυδία Κώνστα

«Rosmarinus Officinalis» (21΄), 2008, Ανδρέας Σιαδήμας

«Η φαντασμαγορία της ήττας» (30΄), 2013, Αναστασία Χριστοφορίδου

21.30 «Spacefish» (11΄), 2006, Αλέξανδρος Κωνσταντάρας

«Και τα σκυλιά μου γλείφουν την καρδιά»(6΄), 1997, Αναστασία Χριστοφορίδου

«Talking piranhas» (17΄), 2009, Γρηγόρης Βαρδαρινός

«Το τραπέζι που σέρνουμε» (13΄), 2003, Λυδία Κώνστα

«Το τάγμα» (8΄), 2009, Αντώνης Καραγιάννης

23.00 «Η επιστροφή του Λάζαρου» (88΄), 2012, Αλέξανδρος Κωνσταντάρας

kinimatografikes stoes programma foto2

ΚΥΡΙΑΚΗ 4 ΜΑΪΟΥ
ΣΤΟΑ ΛΕΒΗ MENEΞΕ
(Βενιζέλου 3)

17.00 Συζήτηση με κριτικούς κινηματογράφου με θέμα: «Ο κινηματογράφος στη

Θεσσαλονίκη»

18.00 «Επιτέλους ξυπνήστε λαοί» (17΄), 2007, Νίκος Μπιλιλής

«Πρέσπες» (29΄), 1997, Στέργιος Μήτας

«Πλατεία ηρώων» (30΄), 2004, Θεόδωρος Καλέσης

20.00 «Γιατί δακρύζει το λιβάδι κύριε Αγγελόπουλε;» (54΄), 2004, Αναστασία

Χριστοφορίδου

21.00, «Freddy» (30΄), 2004, Θεόδωρος Καλέσης

«Κοινή συναινέσει» (13΄), 2006, Λυδία Κώνστα

«Κρίτων ο ακροβάτης» (28΄), 2013, Γρηγόρης Βαρδαρινός

«Απ’τες εννιά» (15΄), 1997, Θεόδωρος Γκλαβέρης

22.15, «Το κυνήγι του λαγού» (88΄), 1999, Νίκος Βεζυργιάννης.

Γιάννης Φραγκούλης

http://www.filmandtheater.gr/

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για την εξάλειψη των ανεπιθύμητων σχολίων. Μάθετε πως επεξεργάζονται τα δεδομένα των σχολίων σας.

Δημιουργήστε ένα δωρεάν ιστότοπο ή ιστολόγιο στο WordPress.com.

ΠΑΝΩ ↑

Αρέσει σε %d bloggers: