Προμηθέας Δεσμώτης στην Επίδαυρο χωρίς τον Προμηθέα | του Γιάννη Καραμπίτσου

PROMITHEAS 01
ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ: ΕΥΗ ΦΥΛΑΚΤΟΥ

Με τον Έκτορα Λυγίζο υπήρξαμε συμμαθητές στη Σχολή Σταυράκου. ήταν αναμφισβήτητα ο πιο ταλαντούχος στην τάξη. ασχολήθηκε νωρίς εκτός από τον κινηματογράφο και με το θέατρο δουλεύοντας σκληρά. Η ταινία του μεγάλου μήκους Το αγόρι τρώει το φαγητό του πουλιού (2012) για την οποία έγραψα το εξής κείμενο με συνάρπασε. Δεν έχω παρακολουθήσει όλες του τις δουλειές στο θέατρο, ότι έχω δει μου έχει αρέσει και θεωρώ απόλυτα δικαιολογημένη και αναμενόμενη την συνεχώς ανοδική πορεία του στο χώρο της τέχνης. Σχετικά με το θέμα Επίδαυρος έχω να πω ότι όποιοι καλλιτέχνες άσχετα με την ηλικία τους έχουν αποδείξει με το έργο τους ότι αξίζουν να δοκιμαστούν σε αυτήν, πρέπει να τους παρέχεται απλόχερα η δυνατότητα να το πράξουν.

Το κοινό της Επιδαύρου στήριξε την προσπάθεια του καλλιτεχνικού διευθυντή του Φεστιβάλ Γιώργου Λούκου στην κατεύθυνση της συμμετοχής νέων καλλιτεχνών. Η εκτίμησή μου για τον Γιώργο Λούκο και ως άνθρωπο και ως καλλιτεχνικό διευθυντή του Φεστιβάλ (ακόμα και τότε που είχε αναπτυχθεί ένταση μεταξύ μας αναφορικά με τη λήψη πλάνων στις εκδηλώσεις του φεστιβάλ) είναι πολύ μεγάλη. Η προσπάθεια του κ. Λούκου και των νέων καλλιτεχνών για να προχωρήσει δεν χρειάζεται λιβανίσματα και όπως είναι φυσικό οι παραστάσεις που θα ανεβάσουν στην Επίδαυρο νέοι καλλιτέχνες όπως άλλωστε και οι παλιοί θα έχουν προτερήματα αλλά και ελαττώματα. Δεν πρόκειται για κάποιο στοίχημα που πρέπει να κερδηθεί, αλλά μια προσπάθεια αντικειμενικά αναγκαία, που όσα εμπόδια και αν συναντήσει θα βρει τον δρόμο της.

Το σλάιντ απαιτεί την χρήση JavaScript.

Ο Έκτορας Λυγίζος δεν τα κατάφερε τόσο καλά, όσο την περασμένη εβδομάδα ο Δημήτρης Καραντζάς.

Και ο λόγος, πάντα κατά τη γνώμη μου είναι απλός. Έχει να κάνει με τις επιλογές του Έκτορα πριν την παράσταση. Η βασική του σκέψη να ζωντανέψει την αρσενική και θηλυκή πλευρά του Προμηθέα, δίνοντας τον ρόλο σε 2 ηθοποιούς (τον ένα ρόλο έπαιξε ο ίδιος) τον οδήγησε «αναγκαστικά» στην δημιουργία μιας ξύλινης μεγάλης κατασκευής που απεικόνιζε ξαπλωμένο τον δεμένο Προμηθέα. Και πάνω στον ξύλινο Προμηθέα ξάπλωναν ή περπατούσαν οι (Λυγίζος-Γουλιώτη) Προμηθέας και οι υπόλοιποι συντελεστές που έπαιζαν πολλούς ρόλους και που ο καθένας από αυτούς είχε και ένα «αντίγραφό» του στη σκηνή (μια επιλογή που με αποπροσανατόλιζε συνεχώς από την παρακολούθηση της παράστασης και που δεν μπόρεσα να κατανοήσω την αναγκαιότητά της, για να αποβεί συνεπέστερη η επιλογή δύο ηθοποιών στο ρόλο του Προμηθέα;). Μπορεί το ενδιαφέρον εύρημα του αρσενικού και θηλυκού Προμηθέα περισσότερο επεξεργασμένο, σε μια άλλη παράσταση και ενδεχόμενα σε άλλο χώρο να απέδιδε. Εδώ δεν λειτούργησε και έβγαλε ένα μεγάλο μέρος θεατών έξω από την παράσταση από την αρχή της, μέσα σε αυτούς δυστυχώς και μένα, γιατί το έργο καλέστηκε να υπηρετήσει το σκηνοθετικό και ιδεολογικό εύρημα και όχι η σκηνοθετική προσέγγιση και το όποιο εύρημα να υπηρετήσει και αναδείξει το έργο.
Δόθηκε λοιπόν στην παράσταση σημασία στο κείμενο, αλλά το σκηνοθετικό εύρημα αποδυνάμωνε την παράσταση του έργου και την ίδια την ουσία του. Ο Προμηθέας Δεσμώτης απέβη μια παράσταση χωρίς ουσιαστικά Προμηθέα, χωρίς την ατμόσφαιρα του Προμηθέα Δεσμώτη του Αισχύλου. Tα δυνατά σημεία του έργου, ο Προμηθέας μόνος επί της σκηνής, ο σημαντικός ρόλος της εισαγωγής  και η κλιμακούμενη ένταση που ο Αισχύλος χειρίζεται αριστοτεχνικά στα έργα του, εδώ πήγαν περίπατο. Η παράσταση δεν γεννά καμιά ένταση, αντίθετα εξελίσσεται μονότονα και αδιάφορα. Ο Προμηθέας Δεσμώτης στην παράσταση του Έκτορα απαλλάσσεται από τα δεινά του, αλλά σε αυτή την περίπτωση πρόκειται για άλλο έργο, για άλλη εκδοχή έστω. Οι ηθοποιοί μιλούν για τον Προμηθέα, αλλά ο Προμηθέας ουσιαστικά δεν μιλά. Οι φιλότιμες προσπάθειες των ηθοποιών του ίδιου του Λυγίζου, σκηνοθετικά και υποκριτικά, και τέλεια εκτελεσμένες να απέβαιναν δεν θα μπορούσαν να σώσουν την κατάσταση γιατί ήταν από την αρχή σε λάθος κατεύθυνση.   Σταματώ κάπου εδώ επισημαίνοντας τα εξής. Μια γνώμη είναι η δική μου και σίγουρα θα υπάρξουν εκφρασμένες γνώμες που δεν θα συμφωνούν με αυτήν. Εκτιμώ και αγαπώ πολύ τον Έκτορα οπότε μακάρι η γνώμη μου να αποδειχτεί στο πέρασμα του χρόνου λανθασμένη.

Σε κάθε περίπτωση μπράβο και στα δύο παιδιά, μπράβο στο Γιώργο Λούκο, μπράβο στο κοινό της Επιδαύρου. Άλλη μια πρόκληση απαντήθηκε. Και τα δύο αυτά παιδιά αλλά και άλλα το ίδιο ταλαντούχα θα τα βλέπουμε στην Επίδαυρο και όλα όλο και καλύτερα θα πηγαίνουν τα πράγματα, αρκεί να αγωνιζόμαστε όλοι όσοι αγαπάμε την τέχνη προς αυτή την κατεύθυνση.

Υ.Γ. θα υποστηρίξουμε κάθε σκέψη, κάθε προσπάθεια κάθε εκδοχή που θα μπορούσε στη συγκεκριμένη περίπτωση να λέγεται Πραγματεία για τον Προμηθέα ή δεν ξέρω πως αλλιώς. Θα ήμασταν σύμφωνοι μόνο τέτοιου είδους προσπάθειες να ανεβαίνουν στην Επίδαυρο, ανεπιτήδευτες, ειλικρινείς, πειραματικές, σε κείμενό μου παλιότερα έχω καταθέσει μια πρόταση σε αυτή την κατεύθυνση.  Αλλά αυτή την στιγμή , καλώς ή κακώς καλεστήκαμε να δούμε και να κρίνουμε τον ΠΡΟΜΗΘΕΑ ΔΕΣΜΩΤΗ ΤΟΥ ΑΙΣΧΥΛΟΥ. Αν η τόλμη του Έκτορα αλλά και του Δημήτρη γίνει ο προπομπός της γέννησης της  Νέας Επιδαύρου και η ιδέα του Γιώργου Λούκου γίνει αιτία ανατρεπτικών εξελίξεων για το μέλλον, δεν θα είμαστε εμείς που θα κοντράρουμε αυτή την Πορεία. ΚΑΘΕ ΑΛΛΟ.  (Γιάννης Καραμπίτσος)

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.

Blog στο WordPress.com.

ΠΑΝΩ ↑

Αρέσει σε %d bloggers: