Ένα Περιστέρι Έκατσε Σε Ένα Κλαδί συλλογιζόμενο την ύπαρξή του (2014) | του Ρόι Άντερσον | Συνέντευξη Ρόι Άντερσον- Παρουσίαση-Trailer-Που Παίζεται

A Pigeon Sat on a Branch Reflecting on Existence poster gr

En duva satt på en gren och funderade på tillvaron / A Pigeon Sat on a Branch Reflecting on Existence

του Ρόι Άντερσον
με τους Χόλγκερ Άντερσον, Νιλς Γουέστμπλομ, Σαρλότα Λάρσον, Βίκτορ Γκίλενμπεργκ, Λότι Τόρνρος, Γιόνας Γκέρχολμ, Όλα Στένσον, Όσκαρ Σαλόμονσον, Ρότζερ Όλσεν Λίκβερν

Υπόθεση:
Σαν να’ ναι οι σύγχρονοι Δον Κιχώτης και Σάντσο Πάντσα, οι Σαμ και Τζόναθαν, δύο πλανόδιοι πωλητές που εμπορεύονται ασυνήθιστα «παιχνίδια», μας μεταφέρουν σε μια καλειδοσκοπική περιπλάνηση στο ανθρώπινο πεπρωμένο. Πρόκειται για ένα ταξίδι που αποκαλύπτει την ομορφιά των απλών στιγμών, την ευτέλεια των άλλων, το χιούμορ και την τραγωδία που κρύβονται μέσα μας, το μεγαλείο της ζωής, καθώς και την απόλυτη αδυναμία της ανθρωπότητας.

Χρυσός Λέοντας Καλύτερης Ταινίας στο 71ο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Βενετίας 2014.

A Pigeon Sat on a Branch Reflecting on Existence 02

Στη μαύρη κωμωδία του Ρόι Άντερσον Ένα περιστέρι έκατσε σε ένα κλαδί συλλογιζόμενο την ύπαρξη του παρακολουθούμε δυο μεσήλικες πωλητές, που προσπαθούν να πουλήσουν τα ασυνήθιστα «παιχνίδια» τους, τα οποία θα προσφέρουν διασκέδαση, όπως πιστεύουν, στους ανθρώπους. Mε την ταινία αυτή, ο Ρόι Άντερσον ολοκληρώνει την τριλογία του για τον άνθρωπο, που ξεκίνησε το 2000 με τα Τραγούδια από τον δεύτερο όροφο και συνέχισε το 2007 με την ταινία Εσείς οι ζωντανοί.

Τρεις συναντήσεις με τον θάνατο: Ένας άντρας πεθαίνει από καρδιακή προσβολή ενώ προσπαθεί να ανοίξει ένα μπουκάλι κρασί, με τη γυναίκα του να εξακολουθεί την ετοιμασία του δείπνου στην κουζίνα. Μια ηλικιωμένη γυναίκα κρατά στο νεκροκρέβατο της μια τσάντα γεμάτη κοσμήματα, με τους γιους της να αγωνίζονται για να την μεταπείσουν: «Δεν επιτρέπεται να πάρεις την τσάντα μαζί σου στον ουρανό, Μητέρα, εκεί θα πάρεις νέα κοσμήματα…» Ένας ταξιδιώτης κείτεται νεκρός στην καφετέρια του φέρυ μποτ, ενώ είχε μόλις πληρώσει το γεύμα του. Η ταμίας ρωτάει: «Υπάρχει κάποιος που θέλει το γεύμα; Είναι δωρεάν!»

Ο Σαμ και ο Τζόναθαν είναι δυο πλανόδιοι πωλητές που πλασάρουν καινοτόμα αντικείμενα. Σαν να ’ναι οι σύγχρονοι Δον Κιχώτης και Σάντσο Πάντσα, μας μεταφέρουν σε μια καλειδοσκοπική περιπλάνηση στο ανθρώπινο πεπρωμένο. Πρόκειται για ένα ταξίδι που αποκαλύπτει την ομορφιά των απλών στιγμών, την ευτέλεια των άλλων, το χιούμορ και την τραγωδία που κρύβονται μέσα μας, το μεγαλείο της ζωής, καθώς και την απόλυτη αδυναμία της ανθρωπότητας. Αυτοί οι δυο πωλητές κάνουν ένα απίθανο ζευγάρι: ενώ προσπαθούν να πουλήσουν γκροτέσκ μάσκες για πάρτι την ίδια στιγμή τσακώνονται συνεχώς. Ο Σαμ που θεωρεί εαυτόν τον «εγκέφαλο» της επιχείρησης, πατρονάρει όλη την ώρα τον συνεργάτη του. Ο Τζόναθαν που είναι αργός και φλεγματικός, είναι ευτυχισμένος μόνο όταν γευματίζει. Τόσο απλά. Ο Σαμ και ο Τζόναθαν που εμπνέουν μια ιλαρότητα όσο και μια βαρύτητα, μας συνοδεύουν σε μια σειρά από πλούσια και ασυνήθιστα περιστατικά:

Ο καπετάνιος ενός φέρυ μποτ, εγκαταλείπει τη ζωή του στη θάλασσα και αποφασίζει να ανοίξει ένα κομμωτήριο. Κι ο μοναδικός του όμως πελάτης τον αφήνει, αφού του διηγείται τη μόνη έως εκείνη τη στιγμή εμπειρία του σε στρατιωτικού ύφους κουρέματα. Μια χορεύτρια φλαμένκο εξωτερικεύει τα συναισθήματα της σε έναν από τους μαθητές της, αγγίζοντας τον. Έξω από το στούντιο χορού, η καθαρίστρια αναφωνεί στο κινητό της: «Χαίρομαι που ακούω πως είσαι καλά!» Αργότερα, ένας υπάλληλος παρατηρεί την χορεύτρια του φλαμένκο και τον μαθητή της μέσα από το τζάμι ενός εστιατορίου, ενώ περιμένει για μια ακόμη φορά την αινιγματική του συνάντηση που όλο αναβάλλεται. Πραγματοποιώντας μια κλήση, αναρωτιέται: «Παρεξηγώ κάτι; Μήπως είμαι εγώ αυτός που κάνει το λάθος;»

Μέσα σε ένα μπαρ, ένας σκυθρωπός και μερικώς κουφός ηλικιωμένος άντρας παραγγέλνει ένα ακόμη σφηνάκι. Δυο άλλοι πελάτες παρατηρούν: «Εξήντα χρόνια – με πολλά σφηνάκια!» «Τι θα ήταν η ζωή χωρίς ένα ή δυο σφηνάκια;» Για μια στιγμή είμαστε στο 1943, και το φυσιολογικό είναι να πίνει ένας νέος άντρας. Ναύτες και στρατιώτες δεν έχουν καθόλου λεφτά και χρησιμοποιούν τη γοητεία τους για να παραγγείλουν ποτά στην παμπ Limping Lotta.

Στην κουζίνα, ο σύζυγος κάθεται κοντά στο παράθυρο ενώ η γυναίκα του μιλάει στο τηλέφωνο: «Χαίρομαι που ακούω πως είσαι καλά!» Δυο νέα κορίτσια χτυπούν φυσαλίδες στο μπαλκόνι ενώ κινούνται επικίνδυνα στην άκρη του. Ένας στρατός του 18ου αιώνα με άλογα και πεζούς βαδίζει προς τη Μόσχα. Ο βασιλιάς και οι άντρες του σταματάνε σε ένα σύγχρονο μπαρ, προσβάλλοντας τους θαμώνες και τον ιδιοκτήτη του. Σε ένα άλλο μπαρ, ο υπάλληλος παραπονιέται για ένα ακόμη ακυρωθέν ραντεβού που προέκυψε.

Ο απελπισμένος διευθύνων σύμβουλος μιας εταιρείας, κρατώντας ένα πιστόλι στο χέρι του, στέκεται στο γραφείο του μιλώντας στο τηλέφωνο: «Χαίρομαι που ακούω πως είσαι καλά!» Μετά από μια ταπεινωτική ήττα, ο άλλοτε γεμάτος αυτοπεποίθηση στρατός του 18ου αιώνα, διαλύεται σε χίλια κομμάτια. Στο μπαρ, ένας κουρασμένος υπάλληλος μουρμουρίζει σε έναν άλλον παραδίπλα που τον ακούει: «Εάν μόνο δεν έβρεχε!» Σε ένα εργαστήριο, ενώ ένας πίθηκος υποφέρει από ισχυρά ηλεκτροσόκ στη διάρκεια ενός διαβολικού πειράματος, ο επιστήμονας μιλάει στο τηλέφωνο: «Χαίρομαι που ακούω πως είσαι καλά!» Ένα γιγαντιαίο και γκροτέσκ όργανο – αντίκα που περιβάλλεται από Βρετανούς στρατιώτες της αποικίας, παίζει μαγευτική μουσική μέσα από τους στεναγμούς των Αφρικανών κρατουμένων που «ψήνονται» αργά μέσα του…

Οι πωλητές Σαμ και Τζόναθαν μας βοηθούν να περιηγηθούμε σε αυτό το παράξενο σύμπαν με τα «οικεία» πρόσωπα, ενώ πωλούν τα ασυνήθιστα «παιχνίδια» τους. Σε διάφορες στιγμές της διαδρομής τους, προσπαθούν να πείσουν υποψήφιους αγοραστές ότι χρειάζονται κωμωδία και διασκέδαση. Πάντως οι ίδιοι δεν βρίσκουν τα προϊόντα τους ιδιαιτέρως διασκεδαστικά, κάνουν όμως ότι καλύτερο μπορούν για να πείσουν τους άλλους. Σε ένα κατάστημα, κι ενώ ανεπιτυχώς προσπαθούν να πουλήσουν το εμπόρευμα τους, ο Τζόναθαν φοβίζει μια πελάτισσα φορώντας μια… μάσκα. Σε ένα άλλο κατάστημα, επίσης ανεπιτυχώς προσπαθούν να μαζέψουν τα χρήματα που τους οφείλονται. Την ίδια στιγμή, οι προμηθευτές τους τους καλούν για να ζητήσουν τα χρήματα που αυτοί τους οφείλουν. Αργότερα, σε μια καφετέρια, ο Τζόναθαν βλέπει μια όμορφη γυναίκα να αποκαλύπτει τα πόδια της ενώ προσπαθεί να αφαιρέσει κάτι που την ενοχλεί στο παπούτσι. Την ίδια στιγμή, ακούει τα σχόλια των άλλων πελατών: «Τι το τόσο ιδιαίτερο έχει αυτή η κίνηση;»

Περιπλανώμενοι στο σύμπαν της ταινίας Ένα περιστέρι έκατσε σε ένα κλαδί συλλογιζόμενο την ύπαρξη του δοκιμάζουμε την ομορφιά και τον παραλογισμό της ύπαρξής μας στο εδώ και τώρα, που περιβάλλεται από τους άλλους όμως και πάρα πολύ από τους εαυτούς μας.

A Pigeon Sat on a Branch Reflecting on Existence 03

ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ

06.09.04 | BIRGIT HEIDSIEK | CINEUROPA.org

Στις ταινίες σας, συνδυάζετε τις εποχές, τον θάνατο και τους τόπους. Δέχεστε επιρροές από διαφορετικούς πολιτισμούς;

Είναι εκπληκτικό το γεγονός πόσο μοιάζουμε μεταξύ μας, από τότε που ο άνθρωπος υπάρχει. Έχουμε βασικά πράγματα κοινά που αισθανόμαστε, όπως ο φόβος, ο σεβασμός, η χαρά και η λύπη. Μερικές φορές, σκεφτόμαστε διαφορετικά, όμως στα έγκατα της ψυχής μας είμαστε κοντά ο ένας με τον άλλον. Ακόμη και σε ένα μικρό αφρικανικό χωριό, οι κάτοικοι σκέφτονται τα ίδια πράγματα με τον υπόλοιπο κόσμο – πως να επιβιώσουν, να είναι χαρούμενοι, τι να φάνε, τι να πιούνε και να κάνουν παιδιά.

Ποιο είναι το νόημα που κρύβεται στην ταινία;

Η ένταση στις υφισταμένες σχέσεις, μεταξύ σοβαρού και αστείου. Το ευρύ φάσμα της ζωής, της ύπαρξης. Για μένα, υπάρχουν τρία πράγματα που με απασχολούν και τα θεωρώ πολύ σημαντικά: Το ένα είναι η έλλειψη ενσυναίσθησης, γεγονός πολύ κακό ειδικά στις μέρες μας που οδηγεί στην διαρκώς αυξανόμενη έλλειψη σεβασμού. Το δεύτερο είναι η ευπάθεια. Είμαι πολύ λυπημένος όταν βλέπω ανθρώπους ευάλωτους να ταπεινώνονται. Η ταπείνωση είναι το τρίτο που με απασχολεί.

Ποιες είναι οι πηγές έμπνευσής σας;

Η ίδια η ζωή. Έχω δει και βιώσει πολλές τέτοιες καταστάσεις. Μερικές φορές η ζωή είναι πολύ κοινή, μπανάλ και καθόλου ενδιαφέρουσα. Άλλες φορές είναι πολύ ιδιαίτερη, συναρπαστική κι επίσης τρομακτική. Πραγματικά λατρεύω αυτό το μείγμα, όπως και τη μίξη του χρόνου. Σε αυτήν την ταινία, υπάρχουν πολλοί αναχρονισμοί –μπερδεύεται το παρελθόν με το παρόν. Είμαι χαρούμενος που το τόλμησα αυτό γιατί υπήρξα πολύ ρεαλιστής. Όμως μετά από 15 χρόνια, ήμουν τόσο κουρασμένος ώστε αισθάνθηκα ότι έπρεπε να αφήσω στην άκρη τον ρεαλισμό και να τολμήσω την αφαίρεση.

Τι σας έκανε να αλλάξετε την προσέγγιση σας;

Εμπνεύστηκα από έναν Γερμανό που βίωσε τέτοιες σκληρές εμπειρίες στον Α’ Παγκόσμιο Πόλεμο. Πρόκειται για τον Ότο Ντιξ, τον νούμερο ένα στη Νέα Αντικειμενικότητα που περιγράφω. Όλα αυτά είναι σαν πίνακες που εστιάζουν βαθιά. Στην αρχή της καριέρας μας, ήταν αδύνατο για εμένα να εστιάσω και να επικεντρωθώ στα πρόσωπα, αλλά αναλώνουν στην ομίχλη που υπήρχε στο προσκήνιο. Τώρα, είναι απίθανο για εμένα να κάνω μια σκηνή χωρίς να εστιάσω βαθιά, γεγονός που απαιτεί περισσότερο χρόνο και χρήμα. Κι αυτός είναι ο λόγος που προτιμώ να δουλεύω σε στούντιο. Όπως έλεγε ο Ματίς, δεν είναι όλα αναγκαία για τις εικόνες. Οι εικόνες μου καθορίζονται από το σήμερα, και επιδιώκω να είναι παγκόσμιες και διαχρονικές. Για να επιτύχω αυτήν την καθολικότητα των εικόνων, προτιμών να επικεντρωθώ στο χρώμα του δέρματος των ηθοποιών παρά στα ρούχα τους. Δεν θα επιστρέψω ποτέ στον ρεαλισμό.

Ποιες ήταν οι σχέσεις σας με τον Ίνγκμαρ Μπέργκμαν στην κινηματογραφική σχολή;

Ήταν επιθεωρητής στη σχολή, στη διάρκεια των σπουδών μου εκεί. Δυο φορές τον χρόνο, έπρεπε να τον επισκέπτομαι στο γραφείο του ώστε να μου πει τι πρέπει να κάνω. Εκείνη την εποχή, ήμουν πολύ απασχολημένος με τις διαδηλώσεις κατά του πολέμου στο Βιετνάμ. Και η σχολή μας ήταν ιδιαίτερα γενναιόδωρη: μπορούσαμε να δανειστούμε κάμερα ώστε να γυρίσουμε ταινία για δυο χρόνια, όπως επίσης κι άλλο υλικό για τα γυρίσματα, ενώ τα έξοδα του εργαστηρίου καλύπτονταν από τη σχολή. Όταν ο Μπέργκμαν κατάλαβε ότι χρησιμοποιούσαμε τον εξοπλισμό και τα εργαστήρια για να καλύπτουμε τις διαδηλώσεις, εξοργίστηκε, και μου είπε έντονα: «Αν συνεχίζεις να χρησιμοποιείς με αυτόν τον τρόπο τον εξοπλισμό και τα προνόμια που έχεις εδώ, πότε δεν θα έχεις την ευκαιρία να κάνεις μια μεγάλου μήκους ταινία».

Κι εσείς τι κάνατε;

Δεν έλαβα υπόψη μου την προειδοποίηση αυτή. Γιατί ήξερα ότι μακροπρόθεσμα θα χάσει αυτή τη «μάχη».

Στο παρελθόν, χρηματοδοτούσατε τις ταινίες σας γυρίζοντας διαφημιστικά. Αυτή την ταινία πως την χρηματοδοτήσατε;

Έχω φτιάξει το δικό μου στούντιο για να κάνω διαφημιστικά. Όμως δεν χρειάστηκε να διακόψω την παραγωγή διαφημιστικών για να γυρίσω αυτή την ταινία. Κι είμαι χαρούμενος γι’ αυτό. Δεν χρειάζεται πια να κάνω διαφημιστικά ώστε να γυρίσω ταινία μετά. Καθότι πια δεν κάνω αφού η ποιότητα τους έχει πέσει πολύ, και είναι σχεδόν ντροπή να ασχολείσαι στις μέρες με αυτά. Όταν ξεκινούσα σε αυτόν τον χώρο υπήρξαν αρκετά εξαιρετικά διαφημιστικά που γινόντουσαν.

Και πως χρηματοδοτήσατε την ταινία σας;

Κυνήγησα και έλαβα υποστήριξη από τη Γερμανία, τη Γαλλία, το κανάλι ARTE, το πρόγραμμα EURIMAGES, το Σουηδικό και το Νορβηγικό Κέντρο Κινηματογράφου, και από μερικές προ-πωλήσεις. Όλα μαζί συγκέντρωσαν τέσσερα εκατομμύρια ευρώ μπάτζετ.

Πως καταφέρατε να γυρίσετε την ταινία σε τόσο μεγάλο χρονικό διάστημα και να είναι ταυτόχρονα οι ηθοποιοί διαθέσιμοι;

Βρήκα λύσεις. Δούλεψα με τον δικό μου τρόπο, στο δικό μου στούντιο, στις δικές μου ώρες. Έχω επενδύσει πολλά και στις τρεις ταινίες, πήρα μέχρι και τραπεζικό δάνειο, κι ελπίζω στο μέλλον να πάρω πίσω αυτά που επένδυσα. Θέλησα να έχω τον πλήρη έλεγχο των ταινιών και να μην εξαρτιέμαι από καμία εταιρεία.

Τι πραγματεύεται η επόμενη ταινία σας;

Έχω εμπνευστεί από τους πίνακες του Γκόγια Los Caprichos. Θα γυρίσω και πάλι ψηφιακά.

A Pigeon Sat on a Branch Reflecting on Existence 04

Πού παίζεται

ΚΕΝΤΡΟ – ΚΟΛΩΝΑΚΙ
Άστυ
Κοραή 4 (ΜΕΤΡΟ Πανεπιστήμιο)
2103221925
DOLBY DIG
€ 7,00, φοιτ. & άνω των 65 € 6,00. Κάθε Τετ. € 5,00
Πέμ.-Τετ.: 16.10/ 18.00/ 20.10/ 22.15

ΠΑΓΚΡΑΤΙ
Πτι-Παλαι
Ριζάρη 24, Παγκράτι
2107253915
DOLBY
€ 6,50
Πέμ.-Τετ.: 18.00/ 20.10/ 22.15, Σάβ., Κυρ. & 16.10

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για την εξάλειψη των ανεπιθύμητων σχολίων. Μάθετε πως επεξεργάζονται τα δεδομένα των σχολίων σας.