Οι 6 καλύτερες ταινίες χωρίς λόγια της τελευταίας δεκαετίας | από τον Χρήστο Μήτση

the tribe gr Poster

Γυρισμένη εξολοκλήρου στη νοηματική γλώσσα, η πολυβραβευμένη στις Κάνες «Φυλή» από την Ουκρανία μάς θυμίζει πως το βωβό σινεμά έχει (περίοπτη ) θέση ακόμη και στις μεγάλες οθόνες του 21ου αιώνα. 
Blancanieves (2012)
Βραβευμένο με 10 Γκόγια, το ισπανικό «The Artist» είναι ένας πρωτότυπος, συναρπαστικός φόρος τιμής στη δύναμη του θεάματος, τη διαχρονική μαγεία του παραμυθιού και τη γοητεία του κλασικού σινεμά. Μια γνήσια κινηματογραφική έκπληξη.

The Artist (2011)
Απολαυστικός, ασπρόμαυρος και βωβός φόρος τιμής στη χρυσή εποχή του σινεμά, χωρίς καμιά διάθεση μεταμοντέρνας «αποδόμησης». Αντιγραφή και πρωτοτυπία πάνε χέρι χέρι, καθώς όλα τα κλισέ της ελαφριάς κωμωδίας, της εξωτικής περιπέτειας, του σλάπστικ, του μιούζικαλ και του ερωτικού δράματος συσσωρεύονται και συμπλέκονται σε 100 μαγικά λεπτά, θυμίζοντάς μας τι χάθηκε από τη μεγάλη οθόνη και τι έχει απομείνει ακόμη εκεί. Η βράβευση της ταινίας στις Κάνες (για την ερμηνεία του Ντιζαρντέν ) ήταν η αρχή μιας αποθεωτικής φεστιβαλικής κι εμπορικής καριέρας, η οποία συνεχίστηκε με τα βραβεία των Αμερικανών κριτικών (Νέας Υόρκης, Βοστόνης, Ουάσινγκτον, Σαν Ντιέγκο ), τρεις Χρυσές Σφαίρες και πέντε Όσκαρ (καλύτερη ταινία και στις δύο απονομές ).

La Antena (2007)
Εντυπωσιακή κινηματογραφική γραφή (με στοιχεία του φανταστικού, του γερμανικού εξπρεσιονισμού και του βωβού κινηματογράφου ) σε μια ιστορία κοινωνικής καταστολής, γεμάτη αλληγορίες, συμβολισμούς και άφθονο λυρισμό.

Το Αγόρι και O Κόσμος (2013)
Αναζητώντας τον πατέρα του, ένα αγόρι ξεκινά ένα ταξίδι ανακάλυψης του κόσμου που το περιβάλλει. Εικαστικά πανέμορφο παραμύθι του Βραζιλιάνου Άλε Αμπρέου, με πρωτότυπη αισθητική, γοητευτική μουσική και αφυπνιστικά μηνύματα. Μια ξεχωριστή –μακριά από τα χολιγουντιανά πρότυπα– πρόταση στο χώρο του σύγχρονου animation, η οποία, χωρίς διαλόγους, αξιοποιεί δημιουργικότατα τον ήχο.

Brand Upon the Brain! (2006)
Εμβληματική μορφή του πρωτοπο­ριακού σινεμά, ο Καναδός Γκάι Μάντιν («Η Πιο Λυπητερή Μουσική του Κόσμου» ) γυρίζει σε εννιά ημέρες και με μόλις 40.000 δολάρια ένα ανορθόδοξο, ψευδο-αυτοβιογραφικό δράμα με στοιχεία θρίλερ, που φιγουράρει σε πολλές λίστες με τις καλύτερες ταινίες της δεκαετίας. Βωβό, προβάλλεται με ζωντανή αφήγηση.

Η Φυλή (2014)
Το σκηνοθετικό ντεμπούτο του Ουκρανού Μίροσλαβ Σλαμποσπίτσκι ήταν μία από τις μεγάλες εκπλήξεις του τελευταίου Φεστιβάλ Κανών. Βραβευμένο στο τμήμα Εβδομάδα Κριτικής αλλά και στα Ευρωπαϊκά Βραβεία, είναι γυρισμένο σε ένα οικοτροφείο κωφάλαλων, με φυσικούς ήχους και χωρίς διαλόγους (ούτε υπότιτλους ). Μια τολμηρή κινηματογραφική πρόταση, υπόδειγμα σκηνοθετικής αποτελεσματικότητας. 

Από Χρήστο Μήτση – 29/01/2015 (αθηνόραμα)

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για την εξάλειψη των ανεπιθύμητων σχολίων. Μάθετε πως επεξεργάζονται τα δεδομένα των σχολίων σας.