Έμφυτο Ελάττωμα (Inherent Vice) του Πολ Τόμας Άντερσον (2014) | Αναλυτική Παρουσίαση-Trailer-Που Παίζεται- Σύντομη Κριτική- Όλες οι Κριτικές-Βαθμολόγηση

Inherent Vice poster

με τους Χοακίν Φίνιξ, Τζος Μπρόλιν, Όουεν Γουίλσον, Ρις Γουίδερσπουν, Μπενίσιο Ντελ Τόρο, Κάθριν Γουότερστον, Μάρτιν Σορτ, Τζένα Μαλόουν, Μάρτιν Ντόνοβαν, Τζοάνα Νιούσομ

Υπόθεση:
Όταν η πρώην φίλη του ιδιωτικού ντετέκτιβ Ντοκ Σπορτέλο εμφανίζεται ξαφνικά από το πουθενά με μία ιστορία για τον νυν δισεκατομμυριούχο εργολάβο φίλο της –με τον οποίο είναι ερωτευμένη- και ένα σχέδιο της συζύγου του και του φίλου της, να τον απαγάγουν και να τον κλείσουν σε ψυχιατρική κλινική… κάτι στην ιστορία της μάλλον πάει στραβά. Στα τέλη της ψυχεδελικής δεκαετίας του ’60, η παράνοια κυβερνάει και ο Ντοκ ξέρει καλά πως η λέξη “αγάπη” είναι απλά της μόδας, όπως οι λέξεις “τριπάκι” και “groovy” με τη διαφορά πως η συχνή της χρήση οδηγεί σε προβλήματα.

Βραβεία – Διακρίσεις

2 Υποψηφιότητες για Όσκαρ
Διασκευασμένου Σεναρίου (Πολ Τόμας Άντερσον)
Κοστουμιών (Μαρκ Μπρίτζες)

1 υποψηφιότητα για Χρυσή Σφαίρα
Α’ Ανδρικού Ρόλου (Κωμωδία ή Μιούζικαλ): Χοακίν Φίνιξ

National Board of Review
Καλύτερο Διασκευασμένο Σενάριο: Πολ Τόμας Άντερσον
Στην επίσημη λίστα με τις Καλύτερες Ταινίες του 2014

Το βιβλίο κυκλοφορεί στα ελληνικά από τις Εκδόσεις Καστανιώτη

Το σλάιντ απαιτεί την χρήση JavaScript.

Το «Έμφυτο Ελάττωμα» είναι η προσαρμογή του έβδομου και πιο αστείου μυθιστορήματος του Τόμας Πίντσον, η έβδομη ταινία σε σενάριο και σκηνοθεσία του Πολ Τόμας Άντερσον και η πρώτη ταινία που γυρίστηκε ποτέ βασισμένη στο μυθικό, εφευρετικό, πολιτισμικά καλειδοσκοπικό έργο του Πίντσον.

Πρόκειται για ένα αστυνομικό φιλμ νουάρ που «βυθίζεται» στην ψυχεδελική ομιχλώδη ατμόσφαιρα και τη νέον λάμψη της αμερικανικής υποκουλτούρας των ‘60s. Κεντρικός ήρωας ο Ντοκ Σπορτέλο, ένας ιδιωτικός ντετέκτιβ, τον οποίο επισκέπτεται η πρώην αγαπημένη του, θέλοντας να τον μπλέξει στο σχέδιο απαγωγής του νυν ζάπλουτου μεγαλοεργολάβου εραστή της, τον οποίο η επίσημη σύζυγός του σχεδιάζει να κλείσει σε ένα υπερπολυτελές τρελάδικο προκειμένου να του πάρει την περιουσία!

Είναι το τέλος της ψυχεδελικής δεκαετίας του ’60 στο Λος Άντζελες, και ο Ντοκ ξέρει ότι η αγάπη είναι απλώς μια λέξη του συρμού, όπως το τριπάκι και το groovy, μόνο που η συγκεκριμένη λέξη δημιουργεί συνήθως προβλήματα. Χωρίς να το καταλάβει, βρίσκεται μπλεγμένος σε ένα αλλόκοτο κουβάρι από υποχθόνια κίνητρα και πάθη, με πρωταγωνιστές σερφάδες, πόρνες, μαστούρηδες και ροκάδες, έναν επικίνδυνο τοκογλύφο, έναν σαξοφωνίστα σε ρόλο μυστικού πράκτορα, έναν πρώην φυλακισμένο που έχει τατουάζ μια σβάστικα στο κεφάλι και που λατρεύει την Έθελ Μέρμαν, και μια μυστηριώδη οργάνωση γνωστή ως Χρυσός Κυνόδοντας, η οποία μπορεί και να είναι απλώς μια κομπίνα που έστησαν κάποιοι οδοντίατροι για να ξεγελάσουν την εφορία.

INHERENT VICE

Μία ταινία για την ψυχεδελική δεκαετία του ’60 που, με την επίφαση της αστυνομικής πλοκής, αναφέρεται στα χαμένα χρόνια της αθωότητας, των ελαφρών και σκληρών ναρκωτικών, του αχαλίνωτου σεξ, της κυριαρχίας του ροκ-εν-ρολ αλλά και της ζωντανής (τότε) ελπίδας ότι η ανθρωπότητα μπορούσε να επινοήσει έναν άλλο τρόπο ζωής, να βρει την παραλία κάτω από το λιθόστρωτο, όπως λέει το γνωστό σύνθημα του γαλλικού Μάη του ’68 που είναι και προλογικό επίγραμμα στο βιβλίο του Πίντσον. Μία ταινία γεμάτη οριακούς χαρακτήρες, πνιγμένους στις ιδεολογίες και τους απύθμενους πόθους τους, στην οποία ζωντανεύει η ρήση «ότι αν θυμάσαι τη δεκαετία του ’60, τότε δεν την έζησες…».

Ο υποψήφιος για Όσκαρ Πόλ Τόμας Άντερσον («There Will Be Blood», «The Master») σκηνοθετεί ένα all star καστ αποτελούμενο από τους υποψήφιους για Όσκαρ Γιοακίν Φίνιξ («The Master», «Walk the Line», Τζος Μπρόλιν («True Grit», «No Country for Old Men) και Όουεν Γουίλσον («The Royal Tennenbaums», «Midnight in Paris»), τους βραβευμένους με Όσκαρ Ρις Γουίδερσπουν («Walk the Line») και Μπενίσιο Ντελ Τόρο («Traffic»), σε διασκευή και παραγωγή του ιδίου.

Το ομώνυμο μυθιστόρημα του Τόμας Πίντσον κυκλοφορεί στα ελληνικά από τις Εκδόσεις Καστανιώτη.

INHERENT VICE

Η εποχή

Τα μυστήρια που προσπαθεί να εξιχνιάσει ο ντετέκτιβ Ντοκ τον φέρνουν στα βήματα του Χρυσού Κυνόδοντα, αλλά ταυτόχρονα τον βυθίζουν στο βαθύ χάσμα μεταξύ των ‘60s και των ‘70s, μεταξύ του Αμερικάνικου ιδεαλιστικού οράματος και του σύγχρονου καταναλωτισμού. Ο Ντοκ τρέχει πίσω από μοιραίες γυναίκες προσπαθώντας να ξεδιαλύνει τι συνέβη με τον διεφθαρμένο μεγαλοεργολάβο Μίκι Γούλφμαν, με τον σέρφερ – ροκά σαξοφωνίστα Κόι Χάρλινγκεν και το πώς ο πρώην πελάτης του Κρόκερ Φένγουεϊ συνδέεται με το Χρυσό Κυνόδοντα. Όμως ακόμα και όταν καταφέρνει να ξεδιαλύνει το κουβάρι, δεν ησυχάζει, γιατί εκείνο που τον ενδιαφέρει δεν είναι τόσο το «ποιος το’ κάνε», αλλά το «πως διάολο συνέβη!».
«Πίσω από τις έρευνες του Ντοκ κρύβεται μια θλίψη», λέει ο Πολ Τόμας Άντερσον, «ένα συναίσθημα εξαπάτησης που ένιωσαν οι περισσότεροι άνθρωποι εκείνη την εποχή. Γι’ αυτό και προσπάθησα αυτή η ταινία να αποτελέσει μία απάντηση στην ανησυχία του Πίντσον για την αμερικανική μοίρα.»
Το 1970, η παραλία της Καλιφόρνιας έγινε λεία στα χέρια μεγαλοεργολάβων. Η διασκέδαση ήταν συνυφασμένη με την κατανάλωση ναρκωτικών ουσιών που διοχέτευαν καρτέλ ηρωίνης με παγκόσμια ισχύ, τα ψυχιατρικά ιδρύματα άδειαζαν και στη θέση τους άνοιγαν πολυτελή ιδιωτικά «κέντρα αποκατάστασης» και μια εποχή πολιτικού ακτιβισμού περνούσε στο παρασκήνιο για να κάνουν κουμάντο τα μυστικά κυκλώματα κατασκοπείας και βρώμικων υποθέσεων. Μια ολόκληρη γενιά παρακολουθούσε με αγωνία, το πώς η ειρήνη, η αγάπη και η κατανόηση βυθίζονταν στο κενό, υπό το βάρος της απληστίας, της υποταγής και του σκοταδιού.

Ο Πίντσον αναφέρεται στα `60s σαν «μία μικρή παρένθεση φωτός» και ο Ντοκ, ο ήρωάς του, έχει μαγευτεί από αυτό ακριβώς το φως. Η ιστορία του «Έμφυτου Ελαττώματος» ωστόσο, λαμβάνει χώρα μετά το κλείσιμο αυτής της παρένθεσης, σε μια περίοδο ανακατατάξεων και αποσύνθεσης.

• Το 1967, ξεκίνησε η 8ετής κυβέρνηση του Ρόναλντ Ρίγκαν στην πολιτεία της Καλιφόρνιας, πρώην προέδρου της SAG και αντι-κομμουνιστή σταυροφόρου. Την ίδια χρονιά, το διάταγμα Lanterman-Petris-Short έκανε ακόμη πιο δύσκολη την από-ιδρυματοποίηση των ψυχικά πασχόντων, διπλασιάζοντας τον αριθμό των ψυχικά ασθενών στο σωφρονιστικό σύστημα μέσα σε ένα χρόνο.
• Το 1968, ο Ρίτσαρντ Νίξον εξελέγη στον απόηχο της δολοφονίας του Ρόμπερτ Κένεντι, εγκαινιάζοντας μια εποχή συγκρούσεων αστυνομίας-διαδηλωτών και προμηνύοντας το Watergate.
• Το 1969, οι οπαδοί του Τσαρλς Μάνσον διέπραξαν τις ανατριχιαστικές δολοφονίες της ηθοποιού Σάρον Τέιτ και έξι άλλων ανθρώπων στα βόρεια του Μπέβερλι Χιλς.
• Επίσης, το 1969, μία ροκ συναυλία στο Altamont Speedway της Καλιφόρνια είχε ως αποτέλεσμα το θάνατο ενός εφήβου από ξυλοδαρμό, από τους Hells Angels οι οποίοι είχαν προσληφθεί για να παρέχουν υπηρεσίες ασφάλειας.
• Τον Απρίλιο του 1970 ο Πρόεδρος Νίξον στέλνει αμερικανικά στρατεύματα στην Καμπότζη, για να παρέμβει στον εμφύλιο πόλεμο μεταξύ κομμουνιστικών και μη-κομμουνιστικών δυνάμεων της χώρας.
• Τον Μάιο του 1970 άοπλοι φοιτητές διαμαρτυρόμενοι για την εμπλοκή των ΗΠΑ στην Καμπότζη πυροβολήθηκαν από την αστυνομία στο Kent State University. Αποτέλεσμα: τέσσερις νεκροί και εννέα τραυματίες.
• Το 1972, ο Alfred W. McCoy έγραψε το βιβλίο «The Politics of Heroin in Southeast Asia» στο οποίο παρουσίαζε στοιχεία για την ανάμιξη της CIA στο εμπόριο ηρωίνης στην περιοχή της Νοτιοανατολικής Ασίας.

INHERENT VICE

Η παραλία της Γκορντίτα

Όπως και όλο το έργο του Πίντσον, το «Έμφυτο Ελάττωμα» αντικατοπτρίζει τον κόσμο του Πίντσον. Στο επίκεντρο αυτού του κόσμου, ο Πίντσον τοποθετεί τον Ντοκ Σπορτέλο, που φαίνεται να ορθώνει για μία τελευταία φορά το ανάστημά του, ως ακόμα ένας ζαλισμένος Αμερικανός ονειροπόλος, ενάντια στις δυνάμεις της απληστίας, του φόβου και της αποσύνθεσης, λίγο πριν η Εποχή του Υδροχόου γίνει μύθος…
Ο σκηνοθέτης Πολ Τόμας Άντερσον άρχισε να γράφει το σενάριο για το «Έμφυτο Ελάττωμα», κατά τη διάρκεια της παραγωγής της ταινίας «The Master». Αρχικά, προσάρμοσε ολόκληρο το μυθιστόρημα φράση προς φράση, έτσι ώστε να μπορεί να δουλέψει όλους τους χαρακτήρες, τις ανατροπές και τους διαλόγους. Ο Άντερσον ήθελε κυρίως να ρίξει φως στο σκοτεινό λαβύρινθο του εγκλήματος και της διαφθοράς στον οποίο μπαίνει ο Ντοκ Σπορτέλο, αλλά και να βγάλει στην επιφάνεια την εποχή των ‘60s με την οποία ήταν γοητευμένος ο Πίντσον.
Το 1970, η ευρύτερη περιοχή του Λος Άντζελες που παρουσιάζεται στην ταινία είναι ένα μέρος γεμάτο αντιθέσεις: ανοιχτό αλλά και κλειστοφοβικό, ηλιόλουστο αλλά και εκτυφλωτικό. Στο πλαίσιο των ερευνών του, ο Ντοκ αναγκάζεται να μεταφερθεί από το φυσικό του περιβάλλον -την παραλία Γκορντίτα- στα αστυνομικά κέντρα, σε επαύλεις στην Topanga, σε αίθουσες μασάζ, σε σκονισμένα εργοτάξια, σε παραλιακά παρακμιακά εστιατόρια, σε χλιδάτα κέντρα αποτοξίνωσης, αλλά και στο αρχηγείο του Χρυσού Κυνόδοντα. Συνεπώς, έρχεται σε επαφή με ανθρώπους κάθε κουλτούρας και κοινωνικής τάξης: πρεζάκια, πολιτικούς, μπάτσους, οδοντιάτρους, δικηγόρους και εργολάβους.
Παρόλο που αυτή η «ρευστότητα» προσφέρεται στη λογοτεχνία, το βασικό ερώτημα για τον Πολ Τόμας Άντερσον ήταν πώς η γραφή Πίντσον θα μπορούσε να μεταφερθεί στη μεγάλη οθόνη και να αποτελέσει και μία κινηματογραφική εμπειρία.
Ο Κρανκ, διευθυντής φωτογραφίας στο «There will be blood» και συμπαραγωγός με τον Τζακ Φισκ στο «The Master» αναφέρεται στα μεγάλα ταξίδια με αυτοκίνητο που έκαναν στην περιοχή του Λος Άντζελες, προκειμένου να αναζητήσουν τα χαμένα ίχνη των ‘70s και να εντοπίσουν τα μέρη στα οποία ο Ντοκ θα μπορούσε να έχει περάσει. Είναι χαρακτηριστικό ότι η ταινία διαδραματίζεται σε περισσότερα από 60 διαφορετικά σημεία.

Who’s Who: Οι Χαρακτήρες

INHERENT VICE

ΛΑΡΙ ΝΤΟΚ ΣΠΟΡΤΕΛΟ (Χοακίν Φίνιξ)

Προφίλ: Τριαντάρης χίπης ντετέκτιβ, τον οποίο ακολουθεί, όπου και αν πάει, ένα σύννεφο μαριχουάνας καθώς ανάβει το ένα τσιγαριλίκι πίσω από το άλλο. Θα προτιμούσε να ζήσει σε µια κατάσταση ανέμελης θολούρας, πίνοντας αλκοόλ και ακούγοντας τα αγαπημένα του ροκ και λάτιν συγκροτήματα, αραχτός στην παραλία Γκορντίτα, στην περιοχή του Λος Αντζελες. Η ασταθής συνειδησιακή του κατάσταση άλλοτε βελτιώνει τις ικανότητες του και άλλοτε περιπλέκει τις καταστάσεις.

Ο Φίνιξ για το ΕΜΦΥΤΟ ΕΛΑΤΤΩΜΑ: Ολόκληρη η ταινία έχει σχεδιαστεί για να σε παρασύρει σε ένα ταξίδι. Είναι από μόνη της μια εμπειρία. Στην ίδια λογική έγιναν και τα γυρίσματα. Ο Πολ σε καθοδηγεί ανεπαίσθητα με έναν τρόπο που δεν συνειδητοποιείς το πως μεταφέρεσαι σ΄ έναν άλλο χωρο-χρόνο. Αλλά, ξαφνικά βρίσκεσαι εκεί!

Η συνεργασία με τον Άντερσον: Ήταν μια ονειρική και συναρπαστική εμπειρία στην οποία μυήθηκαν όλοι οι ηθοποιοί. Αποτελεί μυστήριο για μένα το πώς το πετυχαίνει, επειδή τα sets που στήνει δεν θυμίζουν sets. Δεν αισθάνεσαι καν ότι γυρίζεις ταινία, απλά νιώθεις ότι μπαίνεις στον κόσμο που έχει δημιουργήσει. Είναι τόσο εύκολο να εμπνευστεί κάποιος, όταν δουλεύει με κάποιον σαν τον Άντερσον.

Για το ρόλο: Δεν προσπαθώ πλέον να ελέγξω μία ερμηνεία, όπως έκανα στο παρελθόν. Και η αλήθεια είναι ότι δεν υπάρχει τρόπος να ερμηνεύσεις κάποιον σαν τον Ντοκ έχοντας προκαθορισμένες ιδέες στο μυαλό σου ή ακολουθώντας συγκεκριμένα βήματα. Όταν συνεργάζεσαι με κάποιον σαν τον Πολ, που δεν φοβάται το απρόβλεπτο και είναι ανοικτός στο ν’ ανακαλύπτει νέα πράγματα, έχεις αυτό το περιθώριο. Και τότε μόνο αισθάνεσαι ότι ο ρόλος «κυλάει», ότι είναι ζωντανός. Και αυτή είναι και η προσωπική μου επιδίωξη όταν ερμηνεύω.

IV-03293r

ΣΑΣΤΑ ΦΕΪ ΧΕΠΓΟΥΟΡΘ (Κάθριν Γουότερστοουν)

Προφίλ: η πρώην του Ντοκ, ελεύθερο πνεύμα, κορίτσι της παραλίας, που κάνει και πάλι την εμφάνισή της, παρασύροντάς τον σε μια υπόθεση που περιπλέκεται με γεωμετρική πρόοδο.

Η Γουότερστοουν για τη Σάστα: Η Σάστα επιστρέφει στην παραλία Γκορντίτα, γυρίζοντας από το Χόλιγουντ, όπου είχε πάει να κυνηγήσει το αμερικανικό όνειρο. Δυστυχώς, τα πράγματα εξελίχτηκαν διαφορετικά από ότι ήθελε και έμπλεξε σε μία κατάσταση που θύμιζε περισσότερο εφιάλτη, παρά όνειρο. Έτσι επιστρέφει πίσω στον Ντοκ, και ζητά τη βοήθειά του. Και, όπως το λευκό κουνέλι στην Αλίκη στη Χώρα των Θαυμάτων, τον παρασύρει στην κουνελότρυπά της, αλλά και σε πολλές ακόμα παράξενες, παράλογες και επικίνδυνες καταστάσεις.

Η σχέση της Σάστα με το έγκλημα: Η Σάστα απογοητεύτηκε από το Χόλιγουντ, τις δολοφονίες του Μάνσον, από το τέλος της δεκαετίας που υποσχέθηκε πολλά αλλά δεν μπόρεσε να κρατήσει τις υποσχέσεις της. Ένιωσα τη θλίψη της. Δεν μου ήταν δύσκολο να καταλάβω το γιατί έμπλεξε με τον Μίκυ Γούλφμαν- η απογοήτευση και ο φόβος είναι ύπουλα, έντονα συναισθήματα, που μπορεί να σε αποπροσανατολίσουν και να επηρεάσουν την κρίση σου.

Για τα αισθήματα του Ντοκ για τη Σάστα: Αυτή η ερώτηση θα ήταν καλύτερο να την απαντήσει ο Ντοκ. Αλλά προσωπικά θέλω να πιστεύω ότι την αγαπούσε. Αυτή είναι η δική μου άποψη, ακόμα και αν είναι λάθος. Ωστόσο, δεν νομίζω ότι ο Πίντσον θα της είχε δώσει ένα όνομα τόσο όμορφο, ρομαντικό και μουσικό όπως το Σάστα Φέι Χέπγουορθ, αν ήθελε να μας κάνει να πιστέψουμε ότι ήταν απλά μία γυναίκα της «σειράς» για τον Ντοκ. Όταν διάβασα το σενάριο και το μυθιστόρημα, ένιωσα την αγάπη του Ντοκ για την Σάστα να είναι πανταχού παρούσα. Ανεξάρτητα από ό, τι λέει ή κάνει, το ενδιαφέρον του γι ‘αυτήν, μου φάνηκε, σταθερό, να αιωρείται συνεχώς στην ατμόσφαιρα. Το αισθάνομαι όταν βλέπω την ταινία, το βλέπω στην εξαιρετική ερμηνεία του Χοακίν.

Για την εμπειρία της ταινίας: Η συνεργασία με τον Πολ και τον Χοακίν ήταν μία θαυμάσια εμπειρία, όνειρο ζωής για μένα. Ένιωσα σαν να μου δόθηκε ένα εισιτήριο πρώτης θέσης, μετά από χρόνια στο μεσαίο κάθισμα, στην τελευταία σειρά του αεροπλάνου, δίπλα στην τουαλέτα. Δεν ήθελα να τελειώσει. Θυμάμαι ότι τη σκεπτόμουν με νοσταλγία πριν καν ολοκληρωθούν τα γυρίσματα! Εγώ απλά αγαπώ τον τρόπο που εργάζονται και οι δύο: άφοβα, σε αγαστή συνεργασία και με επίμονη αποφασιστικότητα. Περίμενα ότι θα είχα τρομοκρατηθεί στην ιδέα, επειδή είναι και οι δύο ιδιοφυίες. Είναι όμως ταυτόχρονα και τόσο λιτοί και γενναιόδωροι, ώστε δεν ένιωσα τελικά ποτέ πανικό. Ήταν συναρπαστικό το πόσο όμορφα και ζεστά με έκαναν να αισθάνομαι.

INHERENT VICE

ΚΡΙΣΤΙΑΝ Φ. «BIGFOOT» ΜΠΙΟΡΝΣΕΝ (Τζος Μπρόλιν)

Προφίλ: ντετέκτιβ του αστυνομικού τμήματος του Λος Άντζελες, που του αρέσει να αυτοαποκαλείται «αναγεννησιακός μπάτσος», μερικής απασχόλησης ηθοποιός που έχει μια σχέση αγάπης-μίσους με τον Ντοκ.

Ο Μπρόλιν για τον «Bigfoot»: Υπάρχουν τόσα πολλά πράγματα που συμβαίνουν με τον Bigfoot-και μου αρέσει όταν οι χαρακτήρες είναι σε σύγκρουση με τον εαυτό τους. Τον αντιμετώπισα ερμηνευτικά σαν έναν άντρα που θα ήθελε να είναι «σωστός» αν όλα γύρω του πήγαιναν καλά. Αλλά πρόκειται για μία διχασμένη προσωπικότητα. Παρουσιάζει τον εαυτό του με έναν τρόπο, αλλά αυτό που πραγματικά αισθάνεται είναι κάτι άλλο. Λέει ότι μισεί τους χίπις, αλλά συναναστρέφεται ως επί το πλείστον με αυτούς, ενώ ο βασικότερος συνεργάτης του είναι χίπις.

Η σχέση του Bigfoot με τον Ντοκ: Είναι πραγματικά μία σχέση αγάπης-μίσους. Προφανώς χρησιμοποιούν ο ένας τον άλλον για να πετύχουν αυτό που θέλουν κάθε φορά, αλλά η σχέση τους δεν σταματά εκεί. Μόνο με τον Ντοκ μπορεί ο Bigfoot να μιλά έτσι. Και υποψιάζομαι ότι το ίδιο ισχύει και για τον Ντοκ.

Για τη συνεργασία του με τον Χοακίν και τον Μπενίσιο: Καμία φορά δημιουργείται μία μεγαλειώδης δυναμική στη σχέση μεταξύ δύο ηθοποιών που δεν ξέρεις που μπορεί να οδηγήσει. Αυτό ακριβώς συνέβη σε αυτήν την ταινία. Υπήρχε ρευστότητα και νεύρο, αν το δεις από την οπτική γωνία του Πίντσον. Θεωρώ ότι ο Χοακίν, είναι ένας από τους μεγαλύτερους ηθοποιούς της εποχής μας. Οπότε το να μπορείς να συνεργάζεσαι με κάποιον σαν αυτόν και να μπαίνεις μαζί του στο τρενάκι του λούνα παρκ είναι εκπληκτικό.

Για την ιστορία: Είναι λαβυρινθώδης και την καταλαβαίνεις σταδιακά, όσο προχωρά η πλοκή. Μπορείς να δεις την ταινία πολλές φορές και κάθε φορά να ανακαλύψεις κάτι νέο. Δεν γίνονται πλέον ταινίες σαν αυτή. Οπότε όταν ολοκληρώνεται μία τέτοια κινηματογραφική παραγωγή και είσαι κομμάτι της, δεν μπορείς παρά να αισθάνεσαι ότι ήταν τιμή σου που συμμετείχες σε αυτήν.

INHERENT VICE

ΣΟΝΤΣΟ ΣΜΙΛΑΞ (Μπενίσιο ντελ Τόρο)

Προφίλ: Ο δικηγόρος του Ντοκ, το οποίο επισκέπτεται συχνά, και του οποίου η εξειδίκευση στα ναυτιλιακά, αποδεικνύεται χρήσιμη στον Ντοκ.
Ο Ντελ Τόρο για τον Σάντσο: Είναι στη σωστή κατεύθυνση, αλλά είναι έξω από τα νερά του. Πάντα κυνηγά κάτι, είτε είναι τα χρήματα των πελατών του, είτε το ιστιοπλοϊκό του Χρυσού Κυνόδοντα. Αυτός και ο Ντοκ έχουν μία φαινομενικά επαγγελματική σχέση, αλλά νομίζω ότι ο Σόντσο νοιάζεται πραγματικά γι ‘αυτόν. Ίσως και να τον θαυμάζει, ή απλά να έχουν τα ίδια γούστα.

Για την προσαρμογή του βιβλίου του Πίντσον: Αυτό που μου φάνηκε ενδιαφέρον ήταν ότι το βιβλίο ήταν γραμμένο με τη λογική μιας ταινίας. Όταν διάβασα το βιβλίο και στη συνέχεια το σενάριο, συνειδητοποίησα ότι επρόκειτο να είναι μία funky και ρεαλιστική αποτύπωση εκείνης της περιόδου.

Για την περίοδο: Όλα ήταν μεγάλα. Τα αυτοκίνητα ήταν μεγάλα. Τα τηλέφωνα ήταν μεγάλα. Τα μαλλιά ήταν μεγάλα. Η μουσική ήταν μεγάλη. Σε αντίθεση με σήμερα, όπου τα πάντα έχουν μέγεθος μορίου και αιωρούνται στον αέρα.

INHERENT VICE

ΠΕΝΙ ΚΙΜΠΑΛ (Ρις Γουίδερσπουν)

Προφίλ: Αντιεισαγγελέας στο Λος Άντζελες και περιστασιακό φλερτ του Ντοκ.

Για την επανασύνδεσή της με τον Φοίνιξ: «Ήμουν ενθουσιασμένη που θα δούλευα ξανά μαζί του, σε αυτούς τους δύο πολύ διαφορετικούς ρόλους. Ο Χοακίν μπορεί και μεταμορφώνει τον εαυτό του με τέτοιο αυθεντικό τρόπο, ώστε υπάρχει ταυτόχρονα κάτι το κωμικό και συγκινητικό γύρω του. Αυτό είναι εκείνο που ελκύει την Πένι, παρά τις προφανείς διαφορές τους.

Για το σκηνοθετικό στιλ του Άντερσον: «Είναι μοναδικός στο είδος του. Είναι πολύ καλά «συντονισμένος» με την πραγματικότητα στην οποία αναφέρεται η ταινία και έχει μεγάλη αίσθηση του χιούμορ. Δημιουργεί μία ζωντανή, χαλαρή και ανοιχτή ατμόσφαιρα, πράγμα το οποίο σε κάνει να χαίρεσαι που δουλεύεις μαζί του.»

Συνοπτική κριτική (αθηνόραμα- Χρήστος Μήτσης)

Υποψήφια για δυο Όσκαρ μεταφορά ενός νεο-νουάρ μυθιστορήματος του Τόμας Πίντσον, η οποία αποτυπώνει με (αλά Ρόμπερτ Άλτμαν) νοσταλγικό σαρκασμό το τέλος μιας ολόκληρης εποχής ρομαντικών ψευδαισθήσεων. Με cool ειρωνεία και μια δεξιοτεχνική αμφισημία που καλύπτει χαρακτήρες και κίνητρα, ο Πολ Τόμας Άντερσον («Ξέφρενες Νύχτες», «Μανόλια», «Θα Χυθεί Αίμα», «The Master») προχωρά βαθιά στην πολύβουη καλιφορνέζικη «έρημο» και αναδεικνύει διακριτικά όλα τα έμφυτα ελαττώματα του μεγάλου αμερικανικού μύθου. Καυστικός και ταυτόχρονα συναισθηματικός, περιγράφει τη θολωμένη περίοδο της αντικουλτούρας σαν μια υπέροχα γλυκόπικρη ουτοπία, τοποθετώντας στο κέντρο της ιστορίας του ένα αντισυμβατικά ρομαντικό και αναπάντεχα συγκινητικό love story.

ΚΡΙΤΙΚΕΣ

Χρήστος Μήτσης (Αθηνόραμα) – 3,5/5
…αποτυπώνει με (αλά Ρόμπερτ Άλτμαν ) νοσταλγικό σαρκασμό το τέλος μιας ολόκληρης εποχής ρομαντικών ψευδαισθήσεων… (Περισσότερα


Αγγελική Στελλάκη (in.gr) – 3,5/5
…Αστείο, μυστηριώδες και σκεπτόμενο, το φιλμ του Άντερσον είναι μία άκρως γοητευτική εμπειρία… (Περισσότερα)  

Άγγελος Πολύδωρος (myfilm.gr) – 3/5
…Ο Πολ Τόμας Άντερσον (του The Master), ανέλαβε μια πολύ δύσκολη δουλειά και να μεν δεν αμφισβητώ ότι είναι δεξιοτέχνης, αλλά στην προκειμένη περίπτωση θεωρώ ότι αν δεν είχε όλα αυτά τα γερά ονόματα σε χαρακτηριστικούς ρόλους, η σκηνοθεσία του πολύ δύσκολα θα τραβούσε την προσοχή μου… (Περισσότερα)

Γιάννης Ζουμπουλάκης (Το Βήμα) – 3/5
…Η ταινία είναι αστεία αλλά συγχρόνως μελαγχολική, ένας παρδαλός χορός ανάμεσα στον αστικό ιστό του Λος Αντζελες, τη φύση, την αμερικανική Ιστορία και την αμερικανική ποπ κουλτούρα… (Περισσότερα) 

Δημήτρης Μπούρας (Καθημερινή) – 2/5
…φανταστείτε ένα «Pulp Fiction» του Αντερσον. Ενα ψυχεδελικό νουάρ για το τέλος της πιο ηλιόλουστης εποχής, της δεκαετίας του ’60, με φόντο την Καλιφόρνια. Κουραστικό, όμως, για τους παραπάνω λόγους… (Περισσότερα)

Ρόμπυ Εκσιέλ (Έθνος)

…μια ξεκαρδιστική μικρογραφία της νιξονικής Αμερικής του ’70, με τα ερείπια του χιπισμού και τους μπαμπούλες της σαθρής εξουσίας να βράζουν παρέα στο ίδιο σκουριασμένο καζάνι… (Περισσότερα)

Ριζοσπάστης 
…Κάτω από το περίβλημα του νουάρ, αναγιγνώσκεται ένας σύνθετος και πολυεπίπεδος προβληματισμός για μια εποχή που έφθασε στο τέλος της… (Περισσότερα)Λήδα Γαλανού (flix.gr) – 4/5
…Ο master Πολ Τόμας Αντερσον βασίζεται σε Τόμας Πίντσον και κάνει την πιο γοητευτική, εθιστική ταινία για το… χάσιμο, ντυμένη ως νεονουάρ… (ΠερισσότεραΛουκάς Κατσίκας (Σινεμά) – 4/5
…ώρα να υποδεχτούμε την καλύτερη αμερικανική ταινία της χρονιάς. Μια γενναία και πιστή διασκευή στο ομότιτλο βιβλίο ενός από τους σημαντικότερους εν ζωή συγγραφείς από τον πιο περιπετειώδη σκηνοθέτη που εργάζεται αυτή τη στιγμή στις Ηνωμένες Πολιτείες… (Περισσότερα)Φοίβος Κρομμύδας (popaganda.gr)  – 4/5
…τα πάντα είναι προσεγμένα στην εντέλεια, από τις τοποθεσίες και τα κοστούμια μέχρι την εκφορά των λέξεων και τη συμπεριφορά των πρωταγωνιστών. Αν και πρόκειται περί μαύρης κωμωδίας, όπου βγαίνει γέλιο, βγαίνει από μόνο του χωρίς ιδιαίτερο κόπο, μα περισσότερο προσέχεται η διατήρηση της μαύρης χροιάς της… (Περισσότερα)
Γιώργος Σμυρνής (monopoli.gr)
 …Δυσνόητη αστυνομική πλοκή και περίεργοι χαρακτήρες σε μια ταινία με ενδιαφέρουσες αισθητικές προτάσεις, αλλά όχι συναρπαστικό στο να το παρακολουθείς. Απευθύνεται σε σινεφίλ, λάτρεις των σκηνοθεσιών του Anderson και οπαδούς της κουλτούρας των 60’s… (Περισσότερα)

Αλέξης Λ. Μακρής (ΑΠΕ – ΜΠΕ, Nooz.gr) – 3,5/5
…Ψυχεδελική η ατμόσφαιρα, άψογη η αναπαράσταση της περιόδου. Και ένας Χοακίν Φίνιξ σε μεγάλες φόρμες… (Περισσότερα)

Γιώργος Κρασσακόπουλος (Athens Voice) – 3/5
…το φιλμ χτίζει το δικό του κόσμο στις παρυφές μιας αναγνωρίσιμης πραγματικότητας. Εντούτοις δεν απογειώνεται ποτέ στα ύψη που ο Άντερσον σε έχει συνηθίσει, σε αφήνει ελαφρώς αποπροσανατολισμένο και αναμφίβολα όχι όσο ικανοποιημένο θα περίμενες… (Περισσότερα)

Πού παίζεται

ΚΕΝΤΡΟ – ΚΟΛΩΝΑΚΙ
Έλλη
Ακαδημίας 64 (ΜΕΤΡΟ Πανεπιστήμιο)
2103632789
DOLBY DIGITAL
€ 7,00. Κάθε Τετ. € 5,00
Πέμ.-Τετ.: 18.30/ 21.30
ΑΜΠΕΛΟΚΗΠΟΙ
Δαναός
Λ. Κηφισίας 109 (ΜΕΤΡΟ Πανόρμου)
2106922655
€ 8,00. Προβολές 3D € 10. Κάθε Τετ. γεν. είσ. € 5,00. Τηλ. αγορά εισιτηρίων με πιστωτική κάρτα στο τηλ. 2106922609. Ηλεκτρονικές κρατ.: http://www.danaoscinema.gr
Αίθουσα 1 Πέμ.-Σάβ. & Δευτ.-Τετ. 19.00/ 21.50, Κυρ. 18.00/ 21.50
ΜΑΡΟΥΣΙ – ΚHΦΙΣΙΑ
Κηφισιά Cinemax-Cyta
Λ. Κηφισίας 245, Ζηρίνειο, Κηφισιά (ΗΣΑΠ Κηφισιά)
2106233567, 2106232808
€ 8,50, παιδ.-φοιτ. € 6,50, γκρουπ άνω των 10 ατόμων € 6,50. Κάθε Τετ., Πέμ. δύο άτομα με ένα εισιτήριο.
Αίθουσα 2 Πέμ.-Τετ.: 22.10
Village 15 Cinemas @ The Mall
Aνδρέα Παπανδρέου (παραπλεύρως Αττικής Οδού) ΗΣΑΠ Νερατζιώτισσα, Μαρούσι
Τηλ. 14848 (χρέωση 0,49€/min (από σταθερό) και 0,98€/min (από κινητό).
€ 7,00, φοιτ. € 5 (Δευτ., Τρ.). Προβολές 3D : € 12,00, φοιτ., παιδ., στρατιωτικό € 11,00.
Αίθουσα 9 Πέμ.-Τετ.: 19.20/ 22.20
ΠΕΙΡΑΙΑΣ & ΠΕΡΙΧΩΡΑ
Δημ. Κιν. Σινεάκ
Πλ. Δημαρχείου, Πειραιάς
2104225653
DOLBY
Δευτ. € 5,00. Τρ., Τετ. € 6,00. Πέμ.-Κυρ. € 7,50, ΑΜΕΑ € 5,00, φοιτ. & άνεργοι, πολύτεκνοι € 6,00.
Πέμ.-Τετ.: 19.15/ 22.05
Ν. ΚΟΣΜΟΣ – ΦΙΞ – Ν. ΣΜΥΡΝΗ – Π. ΦΑΛΗΡΟ
Άτταλος Digital Cinema
Κοτιαίου και Ελ. Βενιζέλου, Ν. Σμύρνη
2109331280, 2109319779
DOLBY DIG
€ 7,00. Καθημ. η α΄προβολή € 6,00. Παιδ.-φοιτ. € 6,00. Κάθε Τετ. γεν. είσ. € 5,00, ατέλειες, άνεργοι € 5,00
Πέμ.-Τετ.: 19.45/ 22.30
Μικρόκοσμος
Λεωφ. Συγγρού 106, Φιξ, στάση μετρό Συγγρού-Φιξ
2109230081
DOLBY DIG
€ 7,00, παιδ. & ατέλειες € 5,00. Κάθε Πέμ.τα δύο άτομα € 8,00. Κάθε Δευτ. γεν. είσ. € 5,00.
Πέμ.-Τετ.: 19.30/ 22.05

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.

Blog στο WordPress.com.

ΠΑΝΩ ↑

Αρέσει σε %d bloggers: