«Στα Χρόνια της Βίας» (2014) | “All that I use must be mine” |Κριτική Γεωργίας Ξανθάκου

a most violent year

Με μαφιόζικες εκλάμψεις σε στυλ που θυμίζει κάτι από Sidney Lumet, Francis ford Copolla και Martin Scorseze, έρχεται με όλη τη σκοτεινή λαμπρότητα του ο συγγραφέας και σκηνοθέτης J.C. Chandor να επεκτείνει τις ικανότητες του με νουάρ ρυθμούς.

Ο τίτλος αναφέρεται στο 1981, έτος κατά το οποίο (σύμφωνα με επίσημες στατιστικές) οι επιπτώσεις της βίαιης εγκληματικότητας στη Νέα Υόρκη χτύπησαν ένα ρεκόρ (που κορυφώθηκε και πάλι στις αρχές της δεκαετίας του ’90 ).

Ο Oscar Issac, και η Jessica Chastain φαντάζουν τέλεια ως ήσυχα συναρπαστικό ζευγάρι που κυνηγάει το Αμερικάνικο όνειρο, καθώς αγωνίζονται να επεκτείνουν τις εγχώριες επιχειρήσεις καυσίμων θέρμανσης τους με την αγορά ενός οικοπέδου στην προκυμαία του Μπρούκλιν, που θα τους φέρει δύναμη και ευημερία.
Η κατάσταση αρχίζει να γίνεται όλο και πιο δυσοίωνη , πέφτει εκτός νόμου και ο γεννημένος στην Κολομβία, Abel Μοράλες ( ο Oscar Issac, διοχετεύει και ερμηνεύει όπως ο Al pacino στο Gοdfather III περισσότερο από ότι στο Scarface) αγωνίζεται να παραμείνει ήρεμος και νηφάλιος στις αποφάσεις του. Δυστυχώς η πιο βίαιη χρονιά κρατά προσάναμμα δράσης σε πολύ ξηρό χαμηλό βαθμό, αντιθέτως τα πυροτεχνήματα δημιουργούνται με τεταμένες συνομιλίες μεταξύ συζύγων ,δικηγόρων , εισαγγελέων, αστυνομικών και πιθανών κλεφτών. Οι αρχές παραμένουν ασεβείς, η περιφρόνηση έχει εξοικονομηθεί, και ο Isaac προσπαθεί να επικαλύψει το άγχος του ως ένας άνθρωπος στα όρια του. αγωνίζεται να διατηρήσει τον ηθικό κώδικα ανάμεσα σε τεντωμένες υποθήκες και προθεσμίες πληρωμών. Οι λεπτές γραμμές μεταξύ του πελάτη και των αρχών υφαίνονται. Πολλά ναι! για τον David Oyelowo ως αστυνομικός που όταν πέφτει η μάσκα του ξεγυμνώνεται μαζί η καταστολή και η πολιτική του φιλοδοξία.

Η κεντρική Αμερικανική εμμονή συγκρατημένη και πιασμένη σε συνηθισμένη βίαια γκανγκστερική κίνηση αλλά μην περιμένετε να εκραγεί κάτι μέσα σας και πολύ. Ο καπιταλισμός παραμένει αδίστακτος, ο άλλοτε Llewyn Davis μεταμορφώνεται σε μια ωδή στον Michael Corleone και οι αποχρώσεις παραμένουν σκοτεινές.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για την εξάλειψη των ανεπιθύμητων σχολίων. Μάθετε πως επεξεργάζονται τα δεδομένα των σχολίων σας.

Blog στο WordPress.com.

ΠΑΝΩ ↑

Αρέσει σε %d bloggers: