Πολιτικός κινηματογράφος του Στράτου Κερσανίδη

Chaplin-Charlie-Modern-Times_01.jpg

Πως ορίζεται μία ταινίας ως πολιτική; Τι εννοούμε όταν μιλάμε για πολιτικό κινηματογράφο;

Ένας συνήθης ορισμός είναι εκείνος που λέει πως πολιτικός κινηματογράφος είναι ο κινηματογράφος ο οποίος έχει ως θεματολογία τη διακυβέρνηση, την εξουσία και καταγγέλλει την κατάχρηση της εξουσίας.
Αν και έχουμε συνηθίσει όταν μιλάμε για πολιτικές ταινίες να αναφερόμαστε κυρίως σε ταινίες αριστερού ή δημοκρατικού προσανατολισμού δεν είναι ή και δεν ήταν πάντοτε έτσι.
Για παράδειγμα η περίφημη «Γέννηση ενός έθνους» (1914) του Ντέιβιντ Γκρίφιθ –ταινία σταθμός στην ιστορία του σινεμά- είναι ταινία πολιτική μόνο που απευθύνεται καθαρά στη «λευκή» Αμερική, παρουσιάζει τους μαύρους ως υποδεέστερους και εκθειάζει τη δράση της διαβόητης ρατσιστικής οργάνωσης Κου Κλουξ Κλαν.
Μια άλλη μεγάλη ταινία, η «Μητρόπολη» (1926) του Φριτζ Λανγκ, ενώ ξεκινά με τα βάσανα της εργατικής τάξης σε έναν κόσμο εφιαλτικό, στο φινάλε παραδίδεται σε μια χριστιανική ηθικολογία αγάπης, μιλώντας για τη συμφιλίωση του κεφαλαίου με τους εργάτες.
Εδώ, λοιπόν βλέπουμε δύο ταινίες οι οποίες έχουν μια πολιτική ματιά μόνο που αντί να αντιτεθούν στην εξουσία, αντίθετα συμβαδίζουν μαζί της.
Σε μια προσπάθεια να θυμηθώ ταινίες παλιές ταινίες οι οποίες έβαζαν τα ζητήματα επί τον τύπο των ήλων, κατέληξα στο «Μεγάλο δικτάτορα», το θαυμάσιο αντιφασιστικό αριστούργημα που γύρισε ο –στρατευμένος στην αριστερά, ως ιδεολογία και όχι ως κομματική ταύτιση- Τσάρλι Τσάπλιν το 1940. Η ταινία είναι και εξοντωτική σάτιρα-καταγγελία του εθνικοσοσιαλισμού, στην οποία ο Τσάπλιν υποδύεται έναν τσαγκάρη ο οποίος μοιάζει σα σταγόνα νερού με τον Χίτλερ και παίρνει τη θέση του. Βέβαια ο Τσάπλιν δεν ήταν η πρώτη φορά που έκανε πολιτικό σινεμά. Αρκεί να θυμηθεί κανείς του «Μοντέρνους καιρούς» (1936), όπου παρουσιάζει με έναν μοναδικό τρόπο την αλλοτρίωση των εργατών σε ένα σύστημα το οποίο ως μοναδικό σκοπό έχει το κέρδος και την ενθυλάκωση της υπεραξίας από την εργασία των άλλων. Και μιας και μιλάμε για τον Τσάρλι Τσάπλιν, βαθιά πολιτικός είναι και ο περίφημος χαρακτήρας που λανσάρισε και ερμήνευσε με τρόπο μοναδικό ο ίδιος, ο Σαρλό. Ένας ανθρωπάκος ο οποίος προσπαθεί να επιβιώσει μέσα σε έναν σκληρό κόσμο, που ψάχνει διαρκώς για δουλειά και πάντοτε έρχεται αντιμέτωπος με την εξουσία, την οποία αντιπροσωπεύει συνήθως κάποιος βλοσυρός αστυνομικός που τον κυνηγά.
Συνέχεια ανάγνωσης «Πολιτικός κινηματογράφος του Στράτου Κερσανίδη»

ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΤΗΛΕΟΡΑΣΗΣ | Οι ταινίες της ημέρας | Σάββατο 18.4.2015

Affiche de " La Bataille du Rail ".

Αξίζει να δείτε σήμερα

Ψάχνοντας τον Sugar Man [4/5]
OTE Cinema 1HD/OTE TV 13:50

Μια Ιταλίδα Απ’ την Κυψέλη [2,5/5]
ALPHA 14:30

Ώρα Για Σερφ [2,5/5]
MEGA 21:15

Μαδαγασκάρη 3: Οι Φυγάδες της Ευρώπης [2/5]
ΑΝΤ1 21:15

Το Πρωτοσέλιδο [2,5/5]
ΝΕΡΙΤ 22:00

Το Πρωτοσέλιδο [2,5/5]
ΝΕΡΙΤ HD 22:00

Η Μάχη των Σιδηροδρόμων [4/5]
ΒΟΥΛΗ 23:00

L
ΝΕΡΙΤ 00:00 [2,5/5]

L
ΝΕΡΙΤ HD 00:00 [2,5/5] Συνέχεια ανάγνωσης «ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΤΗΛΕΟΡΑΣΗΣ | Οι ταινίες της ημέρας | Σάββατο 18.4.2015»

Δημιουργήστε ένα δωρεάν ιστότοπο ή ιστολόγιο στο WordPress.com.

ΠΑΝΩ ↑