«Το Μπαλάκι στο Λαό»: Φεστιβάλ Αθηνών και Επιδαύρου και οπτικοακουστική κάλυψη των πολιτιστικών εκδηλώσεων-ενδιαφέρει κανέναν; | Πειραιώς 260: Αφορά όλο το λαό; έπρεπε να τον αφορά; και αν ναι , υπάρχει τρόπος να τον αφορά; | η Στάση και η Πράξη της Αριστεράς και των εκπροσώπων της στην εξουσία | Συνοπτική Διακριτική Ενημέρωση και Τοποθέτηση του Γιάννη Καραμπίτσου με τη μορφή καλοπροαίρετων ερωτήσεων ρίχνοντας το μπαλάκι σε εσάς.

sas rixno to mpalaki

Στο πρόσφατο παρελθόν χαρακτηρίστηκα από τον αξιότιμο κ. Γιώργο Λούκο με τον οποίο όταν συναντιόμαστε (όπως τις προάλλες στο Ηρώδειο στην παράσταση της Γκιλέμ) ανταλλάσσουμε θερμές χειραψίες και τα αισθήματα είναι αμοιβαία φιλικά χρόνια τώρα, ανάγωγος, μαζί με καλά λόγια για να είμαι ειλικρινής ότι αγαπώ αληθινά τον πολιτισμό κλπ (σε επίσημο κείμενό του, όπου απαντούσε με μεσολάβηση του συνήγορου του πολίτη, σε σχετικό αίτημά μου), τότε που διεκδικούσα με επιμονή και πάθος μια λύση, όχι για το camera stylo ούτε για μένα , αλλά για τον Τύπο συνολικά σχετικά με το θέμα των οπτικοακουστικών καλύψεων των πολιτιστικών εκδηλώσεων του Φεστιβάλ Αθηνών και Επιδαύρου και όχι μόνο βέβαια. Πολλοί από σας όχι δημόσια όταν κάποιες φορές τύχει να απασχολήσετε το μυαλό σας με την πάρτη μου θα έχετε σίγουρα πει ο γκρινιάρης, ο περίεργος κλπ.

Έμαθα και εγώ όπως και ο αναπληρωτής υπουργός πολιτισμού κ. Νίκος Ξυδάκης (το ανάφερε και στη συνέντευξή του στις απρόβλεπτες συναντήσεις του Ιανού) να είμαι πιο ευέλικτος, διπλωματικός, γιατί όχι; ήρεμος, ψύχραιμος, λιγάκι πονηρός, γιατί όχι;.

Μεταξύ άλλων και από εσάς το έμαθα, αγαπητοί αναγνώστες, αφού τόσο καιρό που ασχολούμαι με το θέμα ούτε ένα σχόλιο δεν γράφτηκε θετικό ή αρνητικό, ούτε μια άποψη δεν εκφράστηκε ούτε στο camera stylo, ούτε στα κοινωνικά δίκτυα.

Το έμαθα από τους υπουργούς πολιτισμού που όλους σχεδόν επισκέφθηκα και που απαντούσαν δεν είναι δικό μας θέμα γιατί είναι ανεξάρτητη αρχή το Φεστιβάλ.

Το έμαθα από την ΕΣΗΕΑ όπου πήρα τηλέφωνο να μάθω τι ισχύει σε αυτές τις περιπτώσεις αν έχουμε δικαίωμα να παίρνουμε πλάνα από πολιτιστικές εκδηλώσεις με ποιους όρους και προϋποθέσεις και πόσης διάρκειας και ούτε λίγο ούτε πολύ μου είπαν ότι δεν τους έχει κάνει κανένας σχετικό ερώτημα έως τώρα, με παρέπεμψαν βέβαια στο νομικό τμήμα, αλλά κουρασμένος με την υπόθεση τότε και απογοητευμένος, δεν πήγα. Αμφισβήτησαν επίσης αν είμαι δημοσιογράφος λόγω του ότι γράφω στο διαδίκτυο και μπορεί και δίκαια, αφού τυπικά δεν είμαι δημοσιογράφος (δεν έχω κάρτα της ΕΣΗΕΑ) ούτε φωτορεπόρτερ, ούτε τίποτα βασικά.

Το έμαθα από επιφανείς εκπροσώπους της αριστεράς (δεν θα πω ονόματα, εννοείται, αφού ανήκω στην αριστερά και την ψηφίζω, άσχετα αν δεν είμαι από το 1989 σε κανένα κόμμα -και που μάλλον ως την αποχώρησή μου από τον τον όμορφο τούτο κόσμο θα εξακολουθήσω να μην ανήκω- και γιατί η τοποθέτησή μου αυτή είναι όντως καλοπροαίρετη και αναζητά λύση σε ένα θέμα που αφορά την ελευθερία του τύπου και την ελευθερία λόγου και έκφρασης) από τους οποίους είτε δεν πήρα καμιά απάντηση, είτε είπαν ότι θα το ψάξουν, είτε ότι δεν είναι ακριβώς της ειδικότητάς τους και δεν γνωρίζουν τι ακριβώς ισχύει. 

Το έμαθα από την ένωση φωτορεπόρτερ που για να είμαι ειλικρινής δεν έχω απευθυνθεί αλλά με τόσες δημόσιες τοποθετήσεις μου με άρθρα για χρόνια δεν νομίζω να μην έγινε γνωστό στα μέλη της ότι παλεύω για την δυνατότητα οπτικοακουστικής κάλυψης των πολιτιστικών εκδηλώσεων του Φεστιβάλ Αθηνών και Επιδαύρου και με αφορμή αυτό για την κατοχύρωση κάποιου ελάχιστου χρόνου λήψης και ανάρτησης πλάνων από όλες τις πολιτιστικές εκδηλώσεις, όχι μόνο για το Camera Stylo αλλά για λογαριασμό του Τύπου, αλλά κανείς δεν ενδιαφέρθηκε να εκφράσει μια άποψη, μια ενημέρωση για το θέμα. Σταματώ εδώ.

Τι έμαθα λοιπόν, μεταξύ άλλων. να μην τοποθετούμαι πλέον με πάθος και με οργισμένη, επιθετική διάθεση για θέματα σημαντικά για μένα , που όμως από ότι προκύπτει έως τώρα, μπορεί να μην είναι σημαντικά για την κοινωνία, αλλά να υποβάλλω ερωτήματα και να γεννάω ενδεχόμενα προβληματισμό σε όσους κάνουν τον κόπο να με διαβάσουν.

Γιατί να με λέει ανάγωγο ο κ. Λούκος που τον συμπαθώ τόσο στη θεωρία όσο και στη πράξη; (γιατί αυτός μάλλον με αγαπάει μόνο στη θεωρία, αφού κάθε φορά που θα υποβάλλω ένα αίτημα γύρω από το επίμαχο οι πόρτες της Πειραιώς και όχι μόνο κλείνουν για τον ανάγωγο- μας κόβουν και τις προσκλήσεις).

Γιατί να θέτω μόνος μου σε αμφισβήτηση την καλλιτεχνική μου εξέλιξη και να έρχομαι ουσιαστικά κόντρα στο συμφέρον μου προσπαθώντας να παραμείνω έντιμος και συνεπής με την ιδεολογία μου και να υπηρετήσω το κοινό συμφέρον, όταν σχεδόν κανένα δεν ενδιαφέρει;

Γιατί να κινδυνεύω να χαρακτηριστώ γραφικός επειδή ρώτησα και διεκδίκησα κάτι που θεωρώ αυτονόητο; την ελευθερία του τύπου και την ελευθερία λόγου και έκφρασης;

Άρα; Ρωτώ εσάς, τον ελληνικό λαό σε όλες τις εκφάνσεις του, ξέχασα να σας πω ότι εκείνος ο αγώνας για την κατοχύρωση του δικαιώματος οπτικοακουστικής κάλυψης πριν 2 χρόνια κατέληξε σε μια έγγραφη άδεια για ανάρτηση πλάνων διάρκειας 2 και 59 λεπτά με τη σύμφωνη γνώμη του φεστιβάλ, που στην ουσία, αν εξαιρέσουμε ευτυχώς έως τώρα την Επίδαυρο, ποτέ δεν ίσχυσε και για αυτό απευθύνθηκα εκ νέου με το καινούριο ύφος μου το διακριτικό, το διπλωματικό να ζητήσω κάποιες διευκρινίσεις από το Φεστιβάλ, το γραφείο τύπου και τον φίλτατο κ. Λούκο κάτω από ποιες προϋποθέσεις μπαίνουμε να καλύψουμε τις εκδηλώσεις.  

Και τελικά σκέφτηκαν, μάλλον, ότι αν δεν μπαίνουμε καθόλου (2 προσκλήσεις, μόνο,  μας έδωσαν τις τελευταίες δέκα μέρες, την τελευταία εβδομάδα καμία, ενώ για χρόνια παίρναμε σχεδόν κάθε μέρα) δεν τίθεται και θέμα να τραβάμε πλάνα και επίσης ότι έτσι θα συνετιστούμε, θα πάψουμε να είμαστε ανάγωγοι. Το κοινοποιήσαμε και στον υπουργό πολιτισμού κ. Ξυδάκη και στον παλιό μας γνώριμο (είχε συνεισφέρει να βρεθεί λύση όταν ήταν στο γραφείο του κ. Λούκου) κ. Παναγιώτη Δούρο, υπεύθυνο του γραφείου του κ. Ξυδάκη τώρα. Εννοείται, αφού στην Ελλάδα είμαστε, για άλλη μια φορά κανείς δεν μπήκε στον κόπο να μας απαντήσει, τουλάχιστον έως τώρα. Καλοπροαίρετοι όντας θα περιμένουμε λίγο ακόμα. Άλλωστε και τι άλλο να κάνουμε; Να τρέχουμε πάλι στο συνήγορο του πολίτη; ας τρέξει και κανένας άλλος για το θέμα!

Και ρωτάω λοιπόν εσάς, αφού ο υπογράφων αυτό το κείμενο και το camera stylo  έχουμε απαντήσει όπως έχουμε απαντήσει.

Έχει λόγο, έχει δικαίωμα να παρακολουθεί τις εκδηλώσεις τις πολιτιστικές ο τύπος και να τις καλύπτει οπτικοακουστικά στην εποχή του πολιτισμού της εικόνας;

έχει δικαίωμα ο ελληνικός λαός, όλος ο λαός και της επαρχίας και του εξωτερικού, που χρηματοδοτεί ουσιαστικά το φεστιβάλ να δει έστω και αποσπάσματα από τις εκδηλώσεις (για να μην πω ολόκληρες);

έχει δικαίωμα ο τύπος και ο λαός αφού δει και δείξει, τα συμφωνηθέντα, να ασκήσει κριτική εκτός από τα να μένει έκθαμβος κάθε φορά , π.χ. από τους πάνω από 12 άθλους του φίλου κ. Λούκου;

υπάρχει περίπτωση η ουσιαστικά απαγόρευση λήψης πλάνων στο Φεστιβάλ Αθηνών και Επιδαύρου να έχει συνεισφέρει στη μείωση των εισιτηρίων του; (για να μην φανούμε άδικοι στην Επίδαυρο έως τώρα τουλάχιστον παίρνουμε πλάνα όπως και από κάποιες λίγες ακόμα παραστάσεις εκτός Επιδαύρου)

Έχει γίνει κάποια έρευνα κάποια μελέτη πάνω σε αυτό;

Έπρεπε να έχει γίνει κάτι τέτοιο; 

έχει δικαίωμα ο καλλιτέχνης, ο παραγωγός, ειδικά στις παραγωγές του φεστιβάλ αθηνών να αρνηθεί την είσοδο για οπτικοακουστική κάλυψη των δημοσιογράφων και των φωτορεπόρτερ;

τι είναι οι σαν τον Καραμπίτσο; (εθελοντές, πολυτεχνίτες κλπ) τι είναι όσοι δημοσιογραφούν στο διαδίκτυο; και ποια τα δικαιώματά τους; Κανονικοί ή Παρακατιανοί;

Ποια είναι η θέση της Αριστεράς στο θέμα της οπτικοακουστικής κάλυψης των πολιτιστικών εκδηλώσεων; ποια η θέση του ΚΚΕ , του Σύριζα, των αναρχικών, των υπόλοιπων αριστερών ομάδων και τάσεων;

είναι η ενδεχόμενη απαγόρευση οπτικοακουστικής κάλυψης των πολιτιστικών εκδηλώσεων παραβίαση των συνταγματικών αρχών της ελευθερίας του τύπου, λόγου και έκφρασης;

οφείλουν οι εκπρόσωποι των φορέων να απαντούν στα έγγραφα ερωτήματα του τύπου, αλλά και των απλών πολιτών;

ποια η διαφορά της Αριστεράς όχι μόνο σε αυτό το επίμαχο θέμα, αλλά και σε άλλα θέματα του πολιτισμού, από την Δεξιά; εννοώ στην πράξη.

ποια η διαφορά της Αριστεράς στην αντιμετώπιση των ανάγωγων από αυτήν της δεξιάς;

πιστεύει η Αριστερά ότι κινδυνεύει από ανάγωγους τύπους σαν και μένα; και αν ναι ποιοι την βοηθούν; μήπως οι δημοσιογράφοι, επίσημοι και ανεπίσημοι, που τη λιβανίζουν και που έχουν αυτοχριστεί πολλοί από αυτούς αριστερότεροι των αριστερών, για την ακρίβεια συριζαιότεροι των συριζαίων;

Και άλλα πολλά θα μπορούσαν να τεθούν ερωτήματα. Περιμένω με ενδιαφέρον τις απαντήσεις σας, τις θέσεις σας, τις απόψεις σας.

Πάμε στην Πειραιώς 260 και τον χαρακτήρα του Φεστιβάλ Αθηνών και Επιδαύρου αναφερόμενοι σε αυτό περισσότερο σαν θετικό παράδειγμα δημόσιου πολιτιστικού φορέα.

Είναι η Πειραιώς 260 (που για να προλάβω κάποιους, όχι τόσο καλοπροαίρετους ενδεχόμενα όσο εγώ, δηλώνω με κάθε ειλικρίνεια ότι έχω ζήσει στην Πειραιώς όπου έχω δει εκατοντάδες παραστάσεις και στο Φεστιβάλ Αθηνών και Επιδαύρου μερικές από τις καλύτερες στιγμές της ζωής μου) ένας χώρος επαναστατικός, ένας χώρος που συνδράμει αποφασιστικά και αληθινά στην αλλαγή των κοινωνικών συνθηκών, στην καλυτέρευση των συνθηκών που ζει ο λαός;

Την παράσταση Είμαστε οι Πέρσες την είδαν και οι Πέρσες Αφγανοί Πακιστανοί που ζουν στην Ελλάδα; Αν όχι, τότε ποιο είναι ακριβώς το νόημα,  ο στόχος, ο σκοπός σε περίοδο κρίσης, ανεργίας, πνιξίματος ανθρώπων στη Λαμπεντούζα;  πως μπορεί να αλλάξει αυτή η κατάσταση; την είδαν ή θα την δουν το μεγάλο μέρος των λαϊκών στρωμάτων;

Έχει σημασία τα λαϊκά στρώματα να βλέπουν παραστάσεις όπως Είμαστε οι Πέρσες;

Αν ναι πως θα γίνει αυτό;

Είναι εντέλει έμπρακτα όλος ο λαός ευπρόσδεκτος στην πειραιώς;

υπάρχει περίπτωση η πειραιώς να αποτελείται από το ίδιο συγκεκριμένο θεατρόφιλο κοινό, τους καλλιτέχνες που συμμετέχουν σε αυτό και τους θαυμαστές τους;

Έχουν φτιαχτεί εκείνες οι δομές και οι υποδομές (από την πολιτεία καταρχήν και από το φεστιβάλ στη συνέχεια) ώστε όλος ο λαός (και αυτός της εργατικής τάξης) να νιώθει αληθινά ευπρόσδεκτος στην πειραιώς αλλά να έχει και ικανό λόγο να πάει σε αυτήν και να παιδευθεί;

έχουν φτιαχτεί οι συνθήκες οι δομές και υποδομές για να πάψει ο θεατρόφιλος , ο μουσικόφιλος, ο φίλος του χορού θεατής και πολύ περισσότερο το μεγάλο ποσοστό των λαϊκών στρωμάτων, να πάψουν να είναι εντέλει παθητικοί θεατές και να καταστούν δημιουργοί;  να εκφραστούν; να πάψουν να αντιπροσωπεύονται από άλλους;

Θα έχει όφελος από αυτό η κοινωνία;

αν ναι, ποιές είναι αυτές οι δομές και υποδομές; αυτές οι συνθήκες;

τι έχει κάνει το Φεστιβάλ Αθηνών και Επιδαύρου και η πολιτεία για τους χιλιάδες απόφοιτους από το θεατρικών σπουδών, υποψήφιους κριτικούς, θεωρητικούς, βοηθούς σκηνοθέτες κ.α.; ποιές δομές ποιούς θεσμούς ίδρυσε για την δημιουργική αξιοποίηση αυτών των ανθρώπων;

θα βοηθούσε τους ίδιους, εμάς όλους, τη πατρίδα μας, αν οι απόφοιτοι θεατρικών σπουδών, μελετούσαν, ανέλυαν την Επίδαυρο π.χ. τις παραστάσεις της συστηματικά κάθε χρόνο, με τη βοήθεια και του φεστιβάλ οργάνωναν ημερίδες πάνω σε αυτό και γιατί όχι, να ανέβαζαν τα πανεπιστήμια των θεατρικών σπουδών και οι απόφοιτοί τους κάποιες παραστάσεις στην Επίδαυρο και αλλού;

όλοι οι καλλιτέχνες (ας πούμε οι ταλαντούχοι) συμμετέχουν στην πειραιώς και το ελληνικό φεστιβάλ;

αν όχι, με τι κριτήρια γίνεται αυτό; έχει γίνει κάποια μελέτη, κάποια στατιστική πάνω σε αυτό;

Ποια η διαφορά ειδικά της κυβερνώσας Αριστεράς από τη Δεξιά στα παραπάνω ζητήματα;

Τα θεωρεί ζητήματα αυτά η Αριστερά; Και αν ναι με ποιο τρόπο σκέφτεται να τα προωθήσει; Πιστεύει η Αριστερά ότι έχει χρόνο;

Κάτι όπως στην Πειραιώς που επί χρόνια δοκιμάζεται με επιτυχία υπάρχει περίπτωση αν δεν ανανεώνεται να καταλήξει μανιέρα;

Οι δημόσιοι πολιτιστικοί οργανισμοί οφείλουν να κυβερνώνται από πρόσωπα ή από πολιτικές; από στρατηγικές αύξησης της καλλιέργειας και παιδείας του ελληνικού λαού; από πολιτικές που κάνουν τον πολίτη πρωταγωνιστή και όχι κομπάρσο στο έργο της ζωής του;

Η Αριστερά τι πιστεύει για αυτό; 

Οι θεατρόφιλοι (και οι φίλοι των άλλων τεχνών) και κινηματογραφόφιλοι έχει γίνει κάποια μελέτη για το αν άλλαξαν και πόσο την κατάσταση πραγμάτων που ζούμε;

οι διανοούμενοι και καλλιτέχνες (δεν εξαιρώ τον εαυτό μου βέβαια) πόσο και πως έχουν προσφέρει με την πολλή Πειραιώς (όσοι πάνε γιατί και αυτό είναι ένα άλλο μεγάλο ζήτημα) στην αλλαγή της υπάρχουσας κατάστασης πραγμάτων;

Υπάρχουν πολλά ακόμα. Κατέθεσα το στίγμα μου, έστω μέσω ερωτήσεων. Το μπαλάκι τώρα σε όλους εσάς, στο λαό.

έχω και μια καριέρα να ακολουθήσω, καιρός ήταν. Δεν εγκαταλείπω, αλλά είπαμε διακριτικά, με ευγένεια, ευελιξία και διπλωματία.

Να είστε καλά. τη λύση θα την δώσετε εσείς σε όλα αυτά!

με εκτίμηση ειλικρινή για όλους

Γιάννης Καραμπίτσος

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για την εξάλειψη των ανεπιθύμητων σχολίων. Μάθετε πως επεξεργάζονται τα δεδομένα των σχολίων σας.