Αφιέρωμα στον Romeo Castellucci Προβολές και συνάντηση με το κοινό



Α) Πρόγραμμα Προβολών


28 Ιουνίου – Πειραιώς 260 (Δ)

1. Δεκαετία 1980 / 14:00-15:10 : Περιλαμβάνει αποσπάσματα από τα έργα:

– Santa Sofia. Teatro Khmer
– Oratoria n. 4: Tohû Wâ Bohû. Apparenze pre-mondiali
– Oratoria n. 5: Sono consapevole dell’odio che nutri per me
– La cripta degli adolescenti
– La discesa di Inanna

Η πρώτη ενότητα περιλαμβάνει εξαιρετικά σπάνιο οπτικοακουστικό υλικό, προερχόμενο από παραστάσεις των μέσων της δεκαετίας του 1980.

Santa Sofia. Teatro Khmer -1986

Ορόσημο κατά τη δημιουργική αυτή φάση της Socìetas Raffaello Sanzio αποτελεί η παράσταση Αγία ΣοφίαΘέατρο Κχμερ (1986), στην οποία η ομάδα κηρύσσει «ιερό πόλεμο» κατά των πλαστών εικόνων. Η παράσταση χαρακτηρίζεται από πολεμική δυναμική και πλαισιώνεται από το ομότιτλο φλογερό μανιφέστο της Claudia–Manikòn– Castellucci.
Στο πλαίσιο της ανάγκης της για σκηνική έρευνα και εξεύρεση νέων εκφραστικών ιδιωμάτων, η ομάδα παρουσιάζει μία σειρά ρητορικών δρωμένων-παρεμβάσεων, τις oratorie (εκκινώντας από το 1983) πάνω σε κείμενα της Claudia Castellucci. Το Ρητορικό Δρώμενο αρ. 4:  Γῆ ἀόρατος καὶ ἀκατασκεύαστος.Προ-κοσμικές εκφάνσεις αντλεί τον τίτλο του από τη βιβλική Γένεσιν και αναφέρεται στην ίδρυση μιας νέας θρησκείας, της «θρησκείας των κιόνων».

La discesa di Inanna, 1989

Το Ρητορικό Δρώμενο αρ. 5, με τίτλο Έχω συναίσθηση του μίσους που τρέφεις για μένα, θα αποτελέσει το δεύτερο μέρος της τριλογίας Το μέγα βασίλειο της εφηβείας (1988), η οποία τοποθετείται σε τρία επίπεδα: κάτω από τη γη (Η κρύπτη των εφήβων), επί της γης (Έχω συναίσθηση του μίσους που τρέφεις για μένα) και πάνω από τη γη (Η έφηβη στον εβένινο πύργο).

Στο μεταίχμιο των δεκαετιών 1980 και 1990 η Socìetas Raffaello Sanzio εισέρχεται σε ένα νέο δημιουργικό στάδιο που χαρακτηρίζεται από τη στροφή προς αρχετυπικούς μύθους, προερχόμενους από μη δυτικές κουλτούρες, καθώς και την έντονη παρουσία ζώων επί σκηνής. Στη δέσμη αυτή των παραστάσεων ανήκουν, ανάμεσα σε άλλες, Η κάθοδος της Ινάννα (1989) και Ο Ωρομάσδης (1991). Η τελευταία αυτή παράσταση στεγάζεται σε μια παλαιά σχολή μηχανουργών, η οποία θα μετατραπεί στη συνέχεια στο θέατρο Comandini, έκτοτε μόνιμη έδρα της ομάδας.
 

2. Δεκαετία 1990 / 15:15-16:45 : Περιλαμβάνει αποσπάσματα από τα έργα:

– Amleto, la veemente esteriorità della morte di un mollusco
– Lucifero. Quanto più una parola è vecchia, tanto più va a fondo
– Orestea (una commedia organica?)
– Giulio Cesare
– Genesi. From the Museum of Sleep
– Voyage au bout de la nuit
– Il Combattimento di Tancredi e Clorinda

Amleto, la veemente  esteriorità della morte di un mollusco, 1992

Το 1992 αποτελεί μια σημαδιακή χρονολογία, καθώς η Socìetas Raffaello Sanzio αποφασίζει να αναμετρηθεί με τη μεγάλη δραματική ευρωπαϊκή παράδοση, ανεβάζοντας τον Άμλετ,η εμφατική εξωτερικότητα του θανάτου ενός μαλακόστρακου (1992), μία παράσταση που εγείρει ερωτήματα αναφορικά με τον μύθο του ηθοποιού. Με τον ΕωσφόροΌσο πιο παλαιά είναι μια λέξη, τόσο πιο βαθιά εισχωρεί(1993) ο «άγγελος του θεάτρου» διερευνά την έννοια της πτώσης και της δημιουργίας μέσα από τον ερωτηματικό λόγο.
Ακολουθεί η παράσταση Ορέστεια (μία οργανική κωμωδία;) (1995), στην οποία η Socìetas Raffaello Sanzio επαναπροσδιορίζει την έννοια του τραγικού και της τραγωδίας ως λογοτεχνικού είδους. Με τη βραβευμένη αυτή παράσταση (Masque d’Or, Festival des Amériques, Québec), στην οποία η φυσική παρουσία του ηθοποιού και η τεχνολογία δημιουργούν νέες ισορροπίες, ο θίασος γίνεται ευρύτερα γνωστός στη διεθνή σκηνή.

Giulio Cesare, 1997

Στη συνέχεια η Socìetas Raffaello Sanzio επανέρχεται στον Shakespeare, ανεβάζοντας τον Ιούλιο Καίσαρα (1997). Tα πρόσωπα του έργου ενσαρκώνονται από σώματα ανοίκεια, περιπλανώμενα σε έναν κόσμο ρημαγμένο από την κενότητα του πολιτικού λόγου.
Στα τέλη της χιλιετίας, η Socìetas Raffaello Sanzio προσεγγίζει τη γένεση και την καταστροφή του κόσμου μέσα από θεολογικές αναφορές και σύγχρονα ιστορικά γεγονότα, παρουσιάζοντας την παράσταση ΓένεσιςΑπό το Μουσείο του Ύπνου (1999), ένα τρίπτυχο εμπνευσμένο από τη Βίβλο.
Πειραματιζόμενη με τον ήχο και τις δυνατότητες του, η ομάδα προτείνει το κονσέρτο Ταξίδι στην άκρη της νύχτας (1999), βασισμένο στο ομότιτλο μυθιστόρημα του Louis Ferdinand Céline, όπου η αποδόμηση της γλώσσας αφορά σε ηχητικά και ρυθμικά στοιχεία, θορύβους και φωνητικά ευρήματα, ενώ λίγο αργότερα με την παράσταση Η μονομαχία του Τανκρέδου και της Χλωρίνδας (2000), βασισμένη στο ομότιτλο μουσικό δράμα από το όγδοο βιβλίο μαδριγαλίων του Claudio Monteverdi, εξετάζει τις πηγές προέλευσης της δυτικής όπερας.

3. Tragedia Endogonidia / 17:30-19:10 : Περιλαμβάνει τα επεισόδια:

– Cesena #01
– Berlin #03
– London #09

Tragedia Endogonidia

H Ενδογονιδιακή τραγωδία (2002-2004) είμαι μία μεγάλης κλίμακας σκηνική σύνθεση, αποτελούμενη από έντεκα επεισόδια, τα οποία εκτυλίσσονται κάθε φορά σε διαφορετικό τόπο. Στην ενότητα αυτή θα προβληθούν τα επεισόδια Τσεζένα #01Βερολίνο #03 καιΛονδίνο #09. Θεωρώντας αδύνατη την «αυθεντική» αναβίωση της τραγωδίας στη σημερινή εποχή, η Socìetas Raffaello Sanzio αντιπροτείνει την Ενδογονιδιακή τραγωδία, ως μία «τραγωδία του μέλλοντος». Το ερώτημα που διατρέχει το σύνολο του έργου είναι το πώς μια τραγωδία μπορεί να αναγεννηθεί και να αναπαρασταθεί, απευθυνόμενη σε μία σύγχρονη κοινότητα.

4. 2006-2012 / 19:15-20:15 : Περιλαμβάνει αποσπάσματα από τα έργα:

– Hey, girl!
– Sul concetto di volto nel Figlio di Dio
– Io penso
– The Phenomenon Called I
– FOLK.

Hey, girl!, 2006

Από το 2006 και έπειτα ο Romeo Castellucci ακολουθεί πλέον ατομική καλλιτεχνική πορεία. Η παράσταση Hey, girl! (2006) εστιάζει στο θηλυκό στερεότυπο της εποχής μας μέσα από ένα ταξίδι στο γυναικείο σώμα και την ιστορική του γενεαλογία.
Στο Περί της εννοίας του προσώπου του Υιού του Θεού (2010) μία σκηνή ιδιωτικού μαρτυρίου εκτυλίσσεται υπό το βλέμμα των θεατών και της εικόνας του Χριστού. Η διαπεραστική γλυκιά και υποδόρια βία του έργου μας υπενθυμίζει την τρυφερή, εύθραυστη και μυστηριώδη πλευρά της ανθρώπινης φύσης.  Το έργο παρουσιάστηκε και στην Αθήνα στο πλαίσιο του Φεστιβάλ 2011.

The Phenomenon Called I, 2011

Οι δύο επόμενες δημιουργίες, Σκέπτομαι (2010) και Το φαινόμενο το αποκαλούμενο Εγώ (2011) κινούνται στο μεταίχμιο του θεάτρου και της εικαστικής εγκατάστασης. Και οι δύο παρουσιάστηκαν σε χώρες τη Άπω Ανατολής, η πρώτη στην Ταϊβάν και η δεύτερη στην Ιαπωνία, μετά το πυρηνικό ατύχημα της Φουκουσίμα.   
Η ενότητα ολοκληρώνεται με το FOLK. (2012), ένα τελετουργικό δρώμενο με αναφορές στην έννοια της κοινότητας και του ανήκειν, το οποίο φιλοξενήθηκε στο γερμανικό Φεστιβάλ Ruhrtriennale.


29 Ιουνίου – Πειραιώς 260 (H)

5. Όπερα και μπαλέτο  / 16:00-17:30 : Περιλαμβάνει αποσπάσματα από τα έργα:

– Parsifal
– Le Sacre du Printemps

Parsifal, 2011

Στην ενότητα «Όπερα και Μπαλέτο» προβάλλονται αποσπάσματα από το μουσικό δράμα του Richard Wagner Πάρσιφαλ –το οποίο σκηνοθέτησε ο Romeo Castellucci το 2011 στην όπερα De Munt/La Monnaie των Βρυξελλών και το 2014 στο Teatro Comunale της Μπολόνιας– και από το νεωτερικό μπαλέτο του Ίγκορ Στραβίνσκι Η ιεροτελεστία της άνοιξης, μία πρόσφατη παραγωγή για τη Ruhrtriennale και το Festival d’Automne του Παρισιού.
Η σκηνοθετική προσέγγιση του Castellucci αφορά στην εκ βάθρων αναδημιουργία τουΠάρσιφαλ και όχι στην απλή εικονογράφηση ή τον σχολιασμό του. Απαλλάσσοντας το έργο από το ασφυκτικό βάρος των βαγκνερικών συμβόλων, ο Castellucci ζωγραφίζει «οικουμενικές εικόνες», που παραπέμπουν στο ιδιαίτερο εικαστικό του σύμπαν. 
Εκατό χρόνια μετά την ταραχώδη πρεμιέρα της Ιεροτελεστίας της άνοιξης στο Παρίσι, ο Romeo Castellucci επαναπροσδιορίζει την έννοια της θυσίας στην εποχή μας με μία σκηνική εγκατάσταση σαράντα ρομποτικών μηχανών που στροβιλίζονται σε έναν χορό σκόνης από οστά νεκρών ζώων.
 

6. Purgatorio / Καθαρτήριο / 20:30-21:50

La Divina Commedia: Purgatorio, 2008

Το Καθαρτήριο (2008), το δεύτερο μέρος της πολυβραβευμένης τριλογίας Η Θεία Κωμωδία, αποτελεί μία ελεύθερη παραλλαγή του ομότιτλου έργου του Δάντη. Στην παράσταση αυτή το ρεαλιστικό περίβλημα διαρρηγνύεται με δραματουργικές τεχνικές εμπνευσμένες από την αρχαία ελληνική τραγωδία, όπως η χρονική μετάθεση των γεγονότων, η τέλεση βίαιων πράξεων εκτός σκηνής, η αυξομείωση της δραματικής φόρτισης μέσω της χρήσης του λυρικού στοιχείου και η μεταμόρφωση. Η εμπειρία του Καθαρτηρίου συγκλόνισε το διεθνές κοινό –ανάμεσά του και το ελληνικό, όταν παρουσιάστηκε στο πλαίσιο του Φεστιβάλ Αθηνών το 2009.


Β) Συνάντηση του Romeo Castellucci με το κοινό


29/06/2015, 18:00-19:45 – Πειραιώς 260 (Η)

Romeo Castellucci


Ο Romeo Castellucci συζητά με το αθηναϊκό κοινό

 

Επιστημονική επιμέλεια, συντονισμός
Έλενα Παπαλεξίου, Λέκτωρ Τμ. Θεατρικών Σπουδών, Παν/μίου Πελοποννήσου

Χαιρετισμοί
Άννα Ταμπάκη, Καθηγήτρια Παν/μίου Αθηνών
Monica Zecca, Διευθύντρια Ιταλικού Μορφωτικού Ινστιτούτου Αθηνών

Διερμηνεία
Βασίλης Τριανταφύλλου

Υπό την αιγίδα του Ιταλικού Μορφωτικού Ινστιτούτου

Με διερμηνεία στα ελληνικά.


Όποιος έχει προμηθευτεί εισιτήριο για τις παραστάσεις «Go down, Moses», δικαιούται να παρακολουθήσει δωρεάν τη μία από τις 2 ημέρες προβολών. Θα πρέπει να δηλώσει το ενδιαφέρον του και να λάβει νέο δελτίο εισόδου για όποια ημέρα επιθυμεί.

 

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.

Δημιουργήστε ένα δωρεάν ιστότοπο ή ιστολόγιο στο WordPress.com.

ΠΑΝΩ ↑

Αρέσει σε %d bloggers: