ΞΑΝΑΠΑΝΤΡΕΥΟΜΑΙ ΤΗ ΓΥΝΑΙΚΑ ΜΟΥ (HIS GIRL FRIDAY) του Χάουαρντ Χοκς (1940)

HIS GIRL FRIDAY (Medium)

με τους Κάρι Γκραντ, Ρόζαλιντ Ράσελ, Ραλφ Μπελαμί, Τζιν Λόκχαρτ, Πόρτερ Χολ, Κλιφ Έντουαρντς

Υπόθεση:
Ο Ουόλτερ Μπερνς, παθιασμένος εκδότης της εφημερίδας «Πρωινά Νέα», μαθαίνει ότι η πρώην σύζυγός του και μεγάλο αστέρι της δημοσιογραφίας, Χίλντι, ετοιμάζεται να ξαναπαντρευτεί. Ο Ουόλτερ αγαπά ακόμα τη Χίλντι αλλά έβαζε πάντα πρώτα τη δουλειά, αφού δεν μπορούσε να αντισταθεί σε κανένα δημοσιογραφικό «λαβράκι» που προέκυπτε, με αποτέλεσμα να καταστρέψει ακόμα και το μήνα τους μέλιτος! Η Χίλντι τώρα πρόκειται να παντρευτεί έναν άντρα τελείως διαφορετικό: τον σοβαρό και μετρημένο Μπρους, άνθρωπο για σπίτι και οικογένεια και να ζήσει κι αυτή μια ήρεμη και προγραμματισμένη ζωή ως σύζυγος και μητέρα, μακριά από τους φρενήρεις ρυθμούς της δημοσιογραφίας και των σκληρό κόσμο των εφημερίδων. Υπολόγισε όμως… χωρίς τον ξενοδόχο! Μόλις ο Ουόλτερ μαθαίνει για τον επικείμενο γάμο της, σκαρφίζεται ό,τι πονηριά μπορεί να φανταστεί για την αποτρέψει από το να παντρευτεί, την ίδια στιγμή που «τρέχει» και μια μεγάλη είδηση: η εκτέλεση ενός καταδικασμένου εγκληματία. Ο Ουόλτερ σαμποτάρει κάθε κίνηση της Χίλντι και του καημένου Μπρους, ο οποίος περνάει διάφορες δοκιμασίες από τις τρέλες του Ουόλτερ, και παρασέρνει τη Χίλντι να ασχοληθεί με αυτή την τελευταία μεγάλη είδηση, να κάνει το τελευταίο της ρεπορτάζ, με ελπίδα να την ξανακερδίσει… Στο μεταξύ, οι πανέξυπνες ατάκες, τα γρήγορα επεισόδια και οι ξεκαρδιστικές ανατροπές δίνουν και παίρνουν…

Στον έρωτα, στον πόλεμο και στη… δημοσιογραφία, όλα επιτρέπονται!

Ένας ερωτευμένος εκδότης. Μια πανέξυπνη δημοσιογράφος. Και το «λαβράκι» που περίμεναν!

Ψηφίστηκε μια από τις καλύτερες ταινίες & τις 50 καλύτερες κωμωδίες όλων των εποχών!

«Ντελιριακά απολαυστική»
Film4

«Η πιο τρελή δημοσιογραφική κωμωδία της εποχής μας»
New York Times

«Έξοχο καστ»
Variety

His-Girl-Friday (Medium)

Η ΤΑΙΝΙΑ

Κωμωδία screwball στις δόξες της! Δεν γίνεται καλύτερα! Όταν βάλεις μαζί, έναν μυθικό σκηνοθέτη, τον Χάουαρντ Χοκς, έναν από τους καλύτερους ηθοποιούς όλων των εποχών, τον Κάρι Γκραντ, και ένα σατιρικό έργο για τον κόσμο των εφημερίδων, από τα καλύτερα που έγιναν ποτέ για το θέμα της δημοσιογραφίας, την «Πρώτη Σελίδα» των Χεκτ-Μακάρθουρ, και μαζί όλη την τρέλα, τις ευφυείς ατάκες, τους απίστευτα γρήγορους ρυθμούς εξέλιξης μιας κλασικής κωμωδίας screwball, τι παίρνεις; Μια από τις καλύτερες κωμωδίες όλων των εποχών!
Ρεσιτάλ ερμηνείας από το πρωταγωνιστικό δίδυμο, Γκραντ-Ράσελ, που υποδύονται δύο ερωτευμένους «σε πόλεμο», που παράλληλα τους ενώνει το ίδιο πάθος: η δημοσιογραφία. Ο Γκραντ με το πηγαίο κωμικό του ταλέντο και τη φινέτσα του, δίνει μια φοβερή απεικόνιση της ύπουλης προσωπικότητας του τετραπέρατου εκδότη, που δεν διστάζει πουθενά για να ξανακερδίσει την αγαπημένη του, ενώ και η Ράσελ, δεν είναι ένα απλό κοριτσάκι που το κάνεις ό,τι θέλεις, αλλά μια δυναμική δημοσιογράφος που τα λέει σταράτα! Το γέλιο ρέει άφθονο και αβίαστα, ενώ ο Χωκς στη σκηνοθεσία δένει το υλικό σε μια «σφιχτοδεμένη» ταινία με ξέφρενους ρυθμούς και έξοχο timing, ώστε όλα τα αστεία και τα κωμικά γεγονότα να πιάσουν τόπο!
Το σενάριο, βασισμένο στο πανέξυπνο θεατρικό έργο «Η πρώτη σελίδα», παρέχει εξάλλου όλη την πρώτη ύλη για μια ταινία με μερικούς από τους εξυπνότερους και καταιγιστικότερους διαλόγους που έγιναν ποτέ σε κωμωδία.
Ένα πραγματικό διαμάντι του κλασικού Χόλυγουντ, που έχει λατρευτεί και έχει δώσει το παράδειγμα για πολλές άλλες παρόμοιες δημοσιογραφικές ταινίες, όπου ο πόλεμος των ανταγωνιστών, γίνεται πόλεμος των φύλων, και το τρόπαιο είναι το «λαβράκι» αλλά και ο… έρωτας!
Η ταινία παίρνει και μια ιδιαίτερη ουσία και από το γεγονός ότι, αρχικά, στο θεατρικό, η ιστορία δεν ήταν ερωτική αλλά αφορούσε δύο άντρες συνεργάτες δημοσιογράφους, όπου ο εκδότης δεν ήθελε να χάσει τον καλύτερο δημοσιογράφο του και φίλο του. Η ιδέα να μετατρέψουν το πρωταγωνιστικό δίδυμο σε άντρα-γυναίκα με ερωτική ένταση μεταξύ τους, ήταν που κυριολεκτικά απογείωσε την ταινία, καθώς οι διαφορές των δύο φύλων δημιουργούν πολλές χαριτωμένες εκρήξεις και συγκρούσεις, δίνοντας και έναν πιο ρομαντικό τόνο στην υπέροχη αυτή κωμωδία. Και αυτό ήταν ιδέα του Χωκς, ο οποίος στη διάρκεια των οντισιόν για την ταινία, άκουσε την γραμματέα του να διαβάζει τις ατάκες του Χίλντι, στους ηθοποιούς που δοκιμάζονταν, του άρεσε πώς ακουγόταν αυτές οι ατάκες από το στόμα μιας γυναίκας και έδιναν ένα τελείως διαφορετικό «φως» στην ταινία. Αποφάσισε λοιπόν να ξαναγραφτεί το σενάριο, έτσι ώστε ο Χίλντι να είναι γυναίκα και σκέφτηκε να την κάνει πρώην σύζυγο του Ουόλτερ. Παρ’ όλα αυτά, δεν πείραξε κατά τα άλλα το έξοχο θεατρικό: οι περισσότεροι αυθεντικοί διάλογοι έχουν κρατηθεί στο σενάριο, εκτός από τον χαρακτήρα του μνηστήρα της Χίλντι, Μπρους, που προστέθηκε.
Ο Χωκς δυσκολεύτηκε αρκετά στην επιλογή του καστ για την ταινία. Αν και η σκέψη του για τον Γκραντ του ήρθε αστραπιαία, η επιλογή της γυναίκας για τον ρόλο της Χίλντι, είχε πολύ μεγαλύτερη δυσκολία. Στην αρχή είχε σκεφτεί την διάσημη κομεντιέν της εποχής εκείνης, Κάρολ Λόμπαρντ, αλλά τελικά δεν προέκυψε συνεργασία, λόγω του υψηλού κασέ της ηθοποιού. Ο ρόλος προτάθηκε στη συνέχεια σε σταρ όπως Κάθριν Χέμπορν, Κλοντέτ Κολμπέρ, Μάργκαρετ Σάλιβαν, Τζίντζερ Ρότζερς, Αϊριν Νταν και Τζιν Άρθουρ αλλά τον απέρριψαν. Τότε ο Χωκς σκέφτηκε την σπιρτόζα Ρόζαλιντ Ράσελ, η οποία αρχικά τόσο είχε ενοχληθεί που δεν ήταν η πρώτη του επιλογή, που πήγε στην οντισιόν όπως να’ ναι, είχε ακόμα και βρεγμένο μαλλί. Ο Χωκς αναγνώρισε το τσαγανό της και πράγματι η Ράσελ έφερε έναν έξτρα αέρα δυναμικότητας στην ταινία: θεωρώντας ότι ο χαρακτήρας της δεν είχε τόσες πολλές καλές ατάκες όσο του Γκραντ, είχε προσλάβει κι έναν δικό της σεναριογράφο για να «ανάψει» λίγο παραπάνω τον δικό της διάλογο. Παράλληλα, με τον Χωκς να ενθαρρύνει τον αυτοσχεδιασμό των ηθοποιών στα γυρίσματα, η Ράσελ μπόρεσε να περάσει και δικές της λεπτομέρειες διαλόγου στην ταινία. Αυτό είχε γίνει τόσο αισθητό, που ο Γκραντ την πείραζε κάθε μέρα στα γυρίσματα στα πλατό, λέγοντας: «Τι καινούργιο έχεις πάλι ετοιμάσει σήμερα;»
Η ταινία έχει ένα ακόμα χαρακτηριστικό που την κάνει πιο άμεση, ρεαλιστική και φυσική. Το σύνηθες στις ταινίες είναι να περιμένει ο ένας ηθοποιός να τελειώσει ο άλλος την ατάκα του για να πει τη δική του. Αυτό δεν συμβαίνει εδώ! Βάζοντας τους ηθοποιούς να μην περιμένουν αλλά να επικαλύπτουν μερικώς ο ένας τα λόγια του άλλου, όπως θα συνέβαινε σε έναν πραγματικό διάλογο, η ταινία βγάζει μια αυθεντική ατμόσφαιρα μιας δημοσιογραφικής και ερωτικής υπόθεσης που «βράζει» και που όλα γίνονται γρήγορα και έντονα. Όπως ανέφερε και ο ίδιος ο Χωκς: «Πρόσεξα ότι όταν οι άνθρωποι μιλάνε, μιλάνε ο ένας πάνω στα λόγια του άλλου, ειδικά οι άνθρωποι που έχουν συνηθίσει να μιλάνε γρήγορα και αυτοί που βρίσκονται σε διαφωνία ή προσπαθούν να περιγράψουν κάτι. Έτσι, γράψαμε τον διάλογο με έναν τρόπο που κατέστησε το ξεκίνημα και το τέλος των προτάσεων μη απαραίτητο. Οι διάλογοι υπήρχαν εκεί για να υπερκαλύπτονται.»
Για να επιτύχει αυτό το αποτέλεσμα, ο Χωκς χρησιμοποίησε και ένα εξεζητημένο τρόπο μίξης του ήχου, καθώς ακόμα δεν υπήρχαν τα κατάλληλα τεχνολογικά εφόδια που θα επέτρεπαν κάτι τέτοιο, που τον ανάγκαζε να γυρίσει κάποιες σκηνές μέχρι και 35 φορές!
Το συνολικό αποτέλεσμα όλων των παραπάνω είναι μια από τις καλύτερες κλασικές κωμωδίες του κινηματογράφου. Έξοχες ερμηνείες, σφιχτό μοντάζ, σατιρικό σενάριο, ρομαντική ιστορία, διάσημοι συντελεστές, σε μια ταινία που έχει ψηφιστεί από το Αμερικανικό Κινηματογραφικό Ινστιτούτο ως μια από τις καλύτερες κωμωδίες που έγιναν ποτέ ενώ έχει επιλεχτεί και ως πολιτιστική κληρονομιά προς διατήρηση, από το αμερικανικό Εθνικό Κινηματογραφικό Αρχείο.

Howard Hawks

ΧΑΟΥΑΡΝΧ ΧΟΚΣ

Ο Χάουαρντ Ουίντσεστερ Χοκς γεννήθηκε στις 30 Μαΐου 1896, στο Γκόσεν της Ιντιάνας. Δέκα χρόνια αργότερα, η οικογένεια του μετακόμισε στην Καλιφόρνια, όπου ο Χοκς παρακολούθησε τα μαθήματα ενός δημοτικού σχολείου της Πασαντένα. Τέλειωσε το λύκειο της Ακαδημίας Φίλιπς Έξετερ στη Μασαχουσέτη και το 1917 αποφοίτησε από το Πανεπιστήμιο Κόρνελ ως πτυχιούχος μηχανικός. Στη διάρκεια των καλοκαιρινών διακοπών του, ενώ ακόμη φοιτούσε στο πανεπιστήμιο, εργαζόταν στο κοντινό Famous Players-Lasky Studio (το οποίο αργότερα έγινε γνωστό ως Paramount Studio), όπου το 1917 σκηνοθέτησε αρκετές σκηνές της ταινίας του Μάρσαλ Νίλαν The Little Princess. Στη διάρκεια του Α’ Παγκόσμιου Πολέμου υπηρέτησε στην Αεροπορία και αργότερα εργάστηκε για να ζήσει σχεδιάζοντας και οδηγώντας αεροπλάνα και αγωνιστικά αυτοκίνητα. (Αρκετά χρόνια αργότερα, το 1936, ένα από τα αυτοκίνητα που είχε σχεδιάσει νίκησε στο ράλι της Ινδιανάπολης.)
Το 1922 επέστρεψε στον κινηματογράφο και άρχισε να σκηνοθετεί δίπρακτες κωμωδίες ως ανεξάρτητος παραγωγός. Στη συνέχεια εργάστηκε για την Paramount και τη Metro (προμηθεύοντας πρωτότυπο υλικό για σενάρια και παίζοντας σε αρκετές ταινίες) και μετά πήγε στη Fox, όπου έγραψε αρκετές ιστορίες και σενάρια, ανάμεσα στα οποία συγκαταλέγονται αυτά για τις ταινίες: Quick sands (1923) του Τζακ Κονγουέι, Tiger Love (1924) του Τζορτζ Μέλφορντ, The Dressmaker from Paris (1925) του Πολ Μπερντ και Honesty – The Best Policy (1926) του Τσέστερ Μπένετ.
Τη δεκαετία του ’30, ο Χοκς δούλεψε στο σενάριο αρκετών από τις ταινίες που σκηνοθέτησε ο Βίκτορ Φλέμινγκ, ένας από τους συντρόφους του στις πτήσεις, ανάμεσα στις οποίες περιλαμβάνονται οι: Red Dust (Μια γυναίκα πειρασμός, 1932), Captains Courageous (Δαίμονες των κυμάτων, 1937), Test Pilot (Φλεγόμενοι ουρανοί, 1938), και Gone with the Wind (Όσα παίρνει ο άνεμος, 1939). Την ίδια περίοδο ο Χοκς ήταν ένας από τους σεναριογράφους του Sutter’s Gold (Ο πόθος του χρυσού, 1936), του Τζέιμς Κρουζ και του Gunga Din (Γκάνγκα Λ/ζτν,1939) του Τζορτζ Στίβενς.
Ο Ουίλιαμ Χοκς ήταν ο παραγωγός, μεταξύ άλλων, του The Tall Men (Ρωμαλέοι άντρες, 1955) του Ραούλ Ουόλς, μιας ταινίας που το στόρι της θυμίζει κάπως αυτό της ταινίας του αδελφού του Το Κόκκινο Ποτάμι.
Ο Χοκς, που πέθανε το 1977, τιμήθηκε για το σύνολο της προσφοράς του στον αμερικανικό κινηματογράφο μ’ ένα βραβείο Όσκαρ, το 1974.

Howard Hawks

ΚΑΡΙ ΓΚΡΑΝΤ

Ο Κάρι Γκραντ γεννήθηκε στο Μπρίστολ της Αγγλίας στις 18 Ιανουαρίου 1904. Σε νεαρή ηλικία μπήκε σε θεατρικό θίασο που περιόδευε και η θεατρική του καριέρα συνεχίστηκε και στην Αμερική στο Μπρόντγουεϊ. Η απήχηση που είχε έκανε το Χόλυγουντ να ενδιαφερθεί και να τον φέρει στον κινηματογράφο. Αρχικά, έγινε διάσημος κυρίως από δύο πρωταγωνιστικούς ρόλους πλάι στην εκρηκτική Μέι Γουέστ, στις ταινίες She done him wrong και I’m no angel, που είχαν μεγάλη εμπορική επιτυχία. Σύντομα, ο Κάρι Γκραντ καθιερώθηκε σε ρόλους ευχάριστων, άνετων, φινετσάτων τύπων, που ταίριαζαν πολύ με τις ρομαντικές κομεντί που άνθιζαν τη δεκαετία του ’30 και του ’40. Μερικές από τις πιο κλασικές ταινίες εκείνης της εποχής είναι Η γυναίκα με τη λεοπάρδαλη, Ξαναπαντρεύομαι τη γυναίκα μου, Αρσενικό και παλιά δαντέλα, Διαζύγιο με προθεσμία και The Philadelphia Story, με τις οποίες είχε ανακηρυχθεί σε βασιλιά της ρομαντικής κομεντί, παίζοντας αυτάρεσκους και έξυπνους χαρακτήρες, συνήθως του ωραίου εργένη, που του πήγαιναν γάντι.
Ο Γκραντ ήταν ένας από τους αγαπημένους ηθοποιούς του Άλφρεντ Χίτσκοκ και έπαιξε σε αρκετές ταινίες του τη δεκαετία του ’40 και του ’50, όπως: Υποψίες, Νοτόριους, Το κυνήγι του κλέφτη και Στη σκιά των 4 γιγάντων.
Όμως και ο σπουδαίος Χάουαρντ Χωκς έτρεφε απέραντη εκτίμηση στον ηθοποιό Κάρι Γραντ. Είχε δηλώσει γι’ αυτόν: «Είναι με τόση διαφορά ο καλύτερος, που δεν υπάρχει κανένας που να συγκρίνεται μαζί του».
Ο Γκραντ είχε επίσης και έργο πέρα από τη μεγάλη οθόνη. Κατάφερε να είναι ο πρώτος ηθοποιός που έγινε «ανεξάρτητος» από τα σκληρά χολυγουντιανά στούντιο, που είχαν σχεδόν απόλυτο έλεγχο στο τι μπορεί και τι δεν μπορεί να κάνει ένας ηθοποιός. Με τη μεγάλη δύναμη που του έδωσε η απήχησή του, κατάφερε να κάμψει το σύστημα των στούντιο και να αποκτήσει το δικαίωμα επιλογής των συνεργατών του αλλά και των κερδών του, ανοίγοντας το δρόμο και για άλλους συναδέλφους.
Επίσης, τη δύσκολη δεκαετία του ’50, ήταν ένας από αυτούς που καταδίκασε δημόσια το Μακαρθισμό το 1953, βλέποντας πόσο υπέφεραν οι συνάδελφοί του, και υποστήριξε ηχηρά τον φίλο του, Τσάρλι Τσάπλιν, όταν αυτός βρέθηκε στη μαύρη λίστα.
Τη δεκαετία του ’60, ο Κάρι Γκραντ γύρισε λίγες ταινίες, ανάμεσά τους τα Ραντεβού στο Παρίσι, Ο γερόλυκος φωνάζει και Περπάτα… μην τρέχεις… , που ήταν και η τελευταία του ταινία. Μετά αποσύρθηκε μέχρι και τον θάνατό του, το 1986, έχοντας γυρίσει πάνω από 70 ταινίες και μερικές από τις πιο κλασικές στην ιστορία του χολυγουντιανού σινεμά.
Πολυαγαπημένος ηθοποιός του κοινού, ο Κάρι Γκραντ είχε λάβει 2 υποψηφιότητες για Όσκαρ και κέρδισε ένα τιμητικό Όσκαρ για τη συνολική του παρουσία στο σινεμά το 1970.
Το 2004 το περιοδικό Premiere τον ανακήρυξε τον «Μεγαλύτερο κινηματογραφικό σταρ όλων των εποχών» ενώ και το περιοδικό Empire τον έχει στη λίστα με τους «100 μεγαλύτερους κινηματογραφικούς σταρ όλων των εποχών».

Κουέντιν Ταραντίνο: Τα 20 αγαπημένα μου Γουέστερν


tarantino

«Για μένα, η 50η επέτειος του «Για Μια Χούφτα Δολάρια» δεν είναι μόνο η γέννηση του σπαγγέτι-γουέστερν (κάτι που ισχύει, αναμφίβολα, αλλά και η γέννηση της δράσης ως κινηματογραφικό είδος» είχε διακηρύξει ο Κουέντιν Ταραντίνο στο περσινό Φεστιβάλ Καννών.

 Από τον Σέρτζιο Σολίμα και τον Τονίνο Βαλέρι, ως τον Σέρτζιο Λεόνε, η λίστα του Ταραντίνο αποτελεί εμπνευσμένη επιλογή του μεγάλου καταλόγου των γουέστερν ιταλικής παραγωγής.

Συνέχεια ανάγνωσης «Κουέντιν Ταραντίνο: Τα 20 αγαπημένα μου Γουέστερν»

Η Καραμπίνα Φάντασμα (Winchester ’73, 1950) του Άντονι Μαν | η καλύτερη ίσως της συνεργασίας με τον Τζέημς Στιούαρτ

winchester-'73-poster

Winchester ’73 (Η Καραμπίνα Φάντασμα)

Σκηνοθέτης: Anthony Mann
Σενάριο: Borden Chase, Robert L. Richards
Φωτογραφία: William Daniels
Ηθοποιοί: James Stewart, Shelley Winters, Stephen McNally, Rock Hudson, Tony Curtis, James Best, Dan Duryea, Will Geer, Millard Mitchell, Charles Drake

Διάρκεια: 92’

Ο Αντονι Μαν σκηνοθετεί την ταινία γουέστερν «Η καραμπίνα φάντασμα». Στις 4 Ιουλίου 1873, ο Λιν Μακ Ανταμ και ο Χάι Σπέιντ φτάνουν έφιπποι στην Ντιντλ Σίτι, όπου ο Λιν ελπίζει να βρει τον Ντατς Χένρι, για να ξεκαθαρίσει έναν παλιό λογαριασμό, το φόνο του θετού τους πατέρα. Ο Ντατς κατορθώνει να ξεφύγει από τον Λιν και χάνεται μέσα στην έρημο, παίρνοντας μαζί του έναν καινούριο, εξαιρετικό τύπο καραμπίνας Γουίντσεστερ, που ο Λιν είχε κερδίσει σ’ ένα διαγωνισμό σκοποβολής. Ο Λιν και ο Χάι Σπέιντ τον κυνηγούν. Ο Ντατς Χένρι χάνει το τουφέκι σ’ ένα παιχνίδι πόκερ… «Η Καραμπίνα Φάντασμα» είναι στην αρχή του κύκλου του Μαν, δηλαδή πιο κοντά στην κλασική γραμμή. Το φιλμ στηρίζεται στην ακατάπαυστη δράση, εναλλαγή και ανατροπή, μέσα στα πλαίσια της καταδίωξης. Παίζουν: Τζέιμς Στιούαρτ, Σέλεϊ Γουίντερς, Νταν Ντούρια, Στέφεν Μακ Νάλι, Μίλαρντ Μίστελ, Ροκ Χάτσον, Τζέι Φιλίπεν

Συνοπτική κριτική [Αθηνόραμα]

Κεντρικό θέμα παραμένει πάντα αυτό της εκδίκησης, που χαρακτηρίζει πολλές ταινίες του Άντονι Μαν, ενώ η τελική σκηνή της μονομαχίας στα βράχια ανάμεσα στα δύο αδέρφια έχει μείνει κλασική. Αυτή ήταν η πρώτη συνεργασία του Μαν με τον Τζέιμς Στιούαρτ, η οποία αναζωογόνησε την καριέρα του δεύτερου, και το πρώτο γουέστερν που εισήγαγε τον ψυχολογικό παράγοντα στο είδος.

Ο Lin McAdam (James Stewart) και ο High Spade Wilson (Millard Mitchell) κυνηγούν τον Dutch Henry Brown (Stephen McNally), ο οποίος είχε σκοτώσει τον άνθρωπο που τους έμαθε σκοποβολή, και θέλουν να τον φέρουν ενώπιων της δικαιοσύνης. Παράλληλα, ένας διαγωνισμός διεξάγεται στην πόλη Dodge, για να εξετάσει την σκοπευτική ικανότητα, με βραβείο ένα πολύ σπάνιο -ένα στα χίλια- Winchester τουφέκι. Απογυμνωμένοι από τα όπλα τους από τον σερίφη Wyatt Earp (Will Geer), οι δύο συμμετέχοντες, McΑdam και Brown, δείχνουν μεγάλη εχθρότητα ο ένας απέναντι στον άλλον. Ένα κορίτσι στο σαλούν που ονομάζεται Lola (Shelley Winters) τοποθετείται σε ένα λεωφορείο για να φύγει από την πόλη κατά την διάρκεια των εορτασμών. Τελικά, ο McAdam νικάει τον διαγωνισμό και το όπλο, αλλά επιτίθεται και ληστεύεται από τον Brown και την συμμορία του. Μετά από μερικές ώρες, βρίσκουν τον Brown σε ένα σαλούν, όπου δίνει το τουφέκι σε έναν Ινδιάνο έμπορο, με αντάλλαγμα όπλα, κάτι που είχαν αναγκαστεί να αφήσουν στην πόλη Dodge . Στην συνέχεια, ο Young Bull (Rock Hudson) σκοτώνει τον έμπορο, αφού πάρει ακούσια το τουφέκι και καθηλώνει ένα τμήμα του ιππικού σε μια κοιλάδα. Η Lola και ο φοβισμένος φίλος της Steve Miller (Charles Drake) περνούν μέσα από το στρατόπεδο όπου ο Bull και οι στρατιώτες του, τους καταδιώκουν. Το ίδιο συμβαίνει και με τους McAdam και Wilson, που έρχονται μετά από λίγη ώρα. O Bull σκοτώνεται και οι Ινδιάνοι-στρατιώτες του, τον εγκαταλείπουν. Ο McAdam και ο Wilson, πρώην αντάρτες-στρατιώτες του εμφυλίου πολέμου, συνεχίζουν την αναζήτηση του Brown, χωρίς να συνειδητοποιήσουν ότι το τουφέκι βρίσκεται στο έδαφος, εκεί που βρίσκεται το νεκρό σώμα του Young Bull. O Miller και η Lola παίρνουν το όπλο και πηγαίνουν στο σπίτι τους. Εκεί τους γίνεται επίθεση από τον εγκληματία Waco Johnny Dean (Dan Duryea) και ο Miller σκοτώνεται από τον Dean μετά από έναν ασήμαντο καβγά. Ο Dean παίρνει την Lola και το όπλο και πάνε στο κρησφύγετο του Brown και της συμμορίας του. Εκεί ετοιμάζουν μια μεγάλη ληστεία σε μια τράπεζα στην Tuscosa. O Brown εντοπίζει το τουφέκι και το ζητάει πίσω. O McAdam και ο Wilson συναντούν την Lola για τρίτη φορά, καθώς αυτή παίζει πιάνο σε ένα μπαρ στην πόλη. Εκεί ο McAdam βρίσκει τον Dean, και αφού τον εκβιάσει για τον Brown, τον σκοτώνει. Στην συνέχεια ο Brown πυροβολεί την Lola , πιστεύοντας ότι ο McAdam θα τρομάξει και θα σταματήσει να τον καταδιώκει. Ο Wilson λέει στην Lola ότι ο McAdam και ο Brown είναι αδέλφια, και ο τελευταίος είχε σκοτώσει τον πατέρα τους. Η ταινία τελειώνει με την τελική μοιραία αναμέτρηση των δύο αδελφών.

Σε όλη την διάρκεια της ταινίας, το τουφέκι μετατρέπεται σχεδόν σε έναν χαρακτήρα, αλλάζει χέρια μέχρι που καταλήγει ξανά στον McAdam . Όλοι οι άντρες ήρωες στην ταινία θέλουν το συγκεκριμένο όπλο στην κατοχή τους, που είναι ένα προφανές σύμβολο της αρρενωπότητας τους. Αυτοί που το έχουν, το επιδεικνύουν, και αυτοί που το θέλουν, είναι ζηλόφθονες.

Αν και η ιστορία δεν είναι αληθινή, ο αρχικός σεναριογράφος Robert L. Richards μαζί με τον Mann ζήτησαν από τον Borden Chase να περιβάλλει την ιστορία σε πραγματική δυτική μυθολογία: στην πόλη Dodge, ο ηλικιωμένος και σεβαστός Wyatt Earp δεν επιτρέπει κανέναν να οπλοφόρει μέσα στην πόλη, o εμφύλιος πόλεμος είχε τελειώσει και ο Στρατηγός George Armstrong Custer έκανε υπέρβαση στο Little Big Horn, όλα αυτά επικαλούμενος μια ισχυρή αίσθηση του χρόνου και του τόπου στην ιστορία.

Το Winchester ’73 είναι η μόνη Western ταινία-συνεργασία του Mann με τον Stewart όπου έχει ασπρόμαυρη εικόνα, το οποίο μπορεί να ευθύνεται στον noir φωτισμό κάποιων σκηνών. Χαρακτηριστική είναι η σκηνή, όπου ο Brown με την συμμορία του κλέβει το Winchester όπλο από τον McAdam .

http://users.uoi.gr/

Stewart,_James_(Call_Northside_777)_01
Stewart,_James_(Call_Northside)

Τζέιμς Στιούαρτ

Ο Τζέιμς Στιούαρτ (αγγλ. James Stewart), (20 Μαΐου 1908 – 2 Ιουλίου 1997), ήταν Αμερικανός ηθοποιός του θεάτρου και του κινηματογράφου, βραβευμένος με Όσκαρ Α’ Ανδρικού Ρόλου το 1940 για την ταινία Κοινωνικά σκάνδαλα (The Philadelphia Story). Κατά τη διάρκεια της πολυετούς του καριέρας συνεργάστηκε με μεγάλους σκηνοθέτες όπως τον Φρανκ Κάπρα, τον Τζον Φορντ και τον Άλφρεντ Χίτσκοκ και πρωταγωνίστησε σε μερικές από τις σημαντικότερες ταινίες του 20ού αιώνα. Το Αμερικανικό Ινστιτούτο Κινηματογράφου τον έχει κατατάξει τρίτο στη λίστα με τους 25 μεγαλύτερους σταρ όλων των εποχών.

Ο Τζέιμς Μέιτλαντ Στιούαρτ γεννήθηκε στην Ιντιάνα της Πενσιλβάνια από τους Ελίζαμπεθ Ρουθ και Αλεξάντερ Μέιτλαντ Στιούαρτ κι ήταν το μεγαλύτερο από τα τρία παιδιά της οικογένειας. Από μικρός εξέφρασε καλλιτεχνικές ανησυχίες κι έμαθε να παίζει ακορντεόν. Αφότου τελείωσε το σχολείο το 1928 ο Στιούαρτ καταπιάστηκε με ποικίλες ενασχολήσεις μια εκ των οποίων ήταν κι η εμφάνισή του στο θεατρικό The Wolves. Το όνειρό του ήταν να γίνει πιλότος αλλά ο πατέρας του τον ανάγκασε να γραφτεί στο πανεπιστήμιο του Πρίστον, όπου και σπούδασε αρχιτεκτονική. Κατά τη διάρκεια των σπουδών του άρχισε να ενδιαφέρεται για την υποκριτική. Το ταλέντο του στο ακορντεόν ενθουσίασε τα μέλη της θεατρικής ομάδας του πανεπιστημίου, τα οποία τον παρακίνησαν να συμμετάσχει στις θεατρικές τους παραστάσεις. Ενώ του είχε δοθεί υποτροφία για να τελειοποιήσει τις σπουδές του, το καλοκαίρι της αποφοίτησής του ο Στιούαρτ αποφάσισε να συμμετάσχει σε παραστάσεις της θεατρικής ομάδας. Εκείνο το καλοκαίρι γνωρίστηκε με τον Χένρι Φόντα, που ήταν μέλος της θεατρικής ομάδας κι είχε χωρίσει προσφάτως από τη Μάργκαρετ Σάλιβαν. Ο Στιούαρτ κι ο Φόντα έγιναν φίλοι και συγκατοίκησαν κι η φιλία τους διήρκεσε μέχρι και το θάνατο του Φόντα το 1982. Ο Στιούαρτ βρέθηκε λοιπόν στη Νέα Υόρκη να συγκατοικεί με τον Χένρι Φόντα, με τον ηθοποιό Μάιρον Μακ Κόρμικ και με το σκηνοθέτη Τζόσουα Λόγκαν και να εμφανίζεται στην παράσταση Goodbye Again στο Μπροντγουέι. Στην παράσταση εκείνη ο Στιούαρτ είχε ένα μικρό ρόλο που περιοριζόταν σε δυο ατάκες, παρόλα αυτά αποσπούσε το χειροκρότημα του κοινού. Μετά το τέλος των παραστάσεων του Goodbye Again στο Μπρόντγουεϊ ο Στιούαρτ βρέθηκε να είναι άνεργος. Η κρίση της περιόδου καθιστούσε δύσκολη την ανεύρεση εργασίας. Έτσι μέχρι και το 1934 ο Στιούαρτ, που συγκατοικούσε ακόμα με τον Φόντα, προσπαθούσε να τα βγάλει πέρα. Την ίδια χρονιά συμμετείχε στην παράσταση Page Miss Glory, που είχε σχετική επιτυχία και στο Yellow Jack, που αποτέλεσε το πρώτο του θεατρικό δράμα. Στο μεταξύ ο Φόντα μετά την επιτυχία του The Farmer Takes A Wife, αναχώρησε για το Χόλιγουντ, όπου υπέγραψε συμβόλαιο με την Fox. Παράλληλα ο Στιούαρτ που εκείνη την περίοδο εμφανιζόταν στο Divided by Three κέρδισε τις εντυπώσεις ενός ανιχνευτή ταλέντων της εταιρίας παραγωγής Metro. Πέρασε από οντισιόν με επιτυχία και υπέγραψε επταετές συμβόλαιο με τη Metro. Τα πρώτα χρόνια της θητείας του στην MGM, ήταν δύσκολο να βρεθεί το κατάλληλο υλικό για εκείνον, η σεμνή του εμφάνιση αποτελούσε εμπόδιο. Η επιτυχία έφτασε όμως το 1936, μετά από μια σειρά αποτυχημένων ταινιών, όταν η Μάργκαρετ Σάλιβαν τον ζήτησε για συμπρωταγωνιστή της στην ταινία Next time we love. Η Σάλιβαν ασχολήθηκε εντατικά με την προετοιμασία του Στιούαρτ, ο οποίος με τη βοήθεια της απέκτησε αυτοπεποίθηση και κατάφερε να αντεπεξέλθει με επιτυχία στις απαιτήσεις του ρόλου. Μετά την επιτυχία ακολούθησαν δεύτεροι ρόλοι στις ταινίες Σύζυγος εναντίον δακτυλογράφου (Wife vs. secretary, 1936), Χαμένο όνειρο (The Gorgeous Hussy, 1936), Ο χορός είναι η ζωή μου (Born To Dance, 1936) και Η εκδίκηση του γκάνγκστερ (The last gangster, 1937), ενώ η γνωριμία του με τον ατζέντη Λίλαντ Χέιγουορντ, του άλλαξε τη ζωή. Ο Χέιγουορντ κατάλαβε ότι για να γίνει ο Στιούαρτ πρώτο όνομα, θα έπρεπε να κάνει επιτυχία σε ταινία παραγωγής άλλης εταιρίας. Έτσι το 1938 τον δάνεισαν στην Columbia όπου συμμετείχε στην ταινία του Φρανκ Κάπρα Δε θα τα πάρεις μαζί σου (You Can’t Take It With You).

Ο Φρανκ Κάπρα είχε ενθουσιαστεί από την ερμηνεία του Στιούαρτ στο μιούζικαλ του 1937 Οι τρεις δόκιμοι Navy Blue & Gold κι αποφάσισε να του αναθέσει τον πρωταγωνιστικό ρόλο στην ταινία Δε θα τα πάρεις μαζί σου (You Can’t Take It With You) με συμπρωταγωνιστές την Τζιν Άρθουρ κι τον Λάιονελ Μπάριμορ. Το Δε θα τα πάρεις μαζί σου έμελλε να γίνει η μεγαλύτερη επιτυχία του 1938 κατακτώντας εκτός των άλλων και το όσκαρ καλύτερης ταινίας την ίδια χρονιά. Ο Στιούαρτ είχε πλέον εδραιώσει τη θέση του ανάμεσα στους πρωταγωνιστές του Χόλιγουντ. Παράλληλα με την επιτυχία στον επαγγελματικό τομέα απέκτησε και επιτυχία στον ερωτικό τομέα εφόσον σύναψε σύντομες σχέσεις με την Τζίντζερ Ρότζερς και τη Νόρμα Σίρερ. Η επιτυχία συνεχίστηκε και το 1939, καθώς ανέλαβε να αντικαταστήσει τον Γκάρι Κούπερ σε μια από τις γνωστότερες πλέον ταινίες του Φρανκ Κάπρα, στο Ο κύριος Σμιθ πηγαίνει στην Ουάσινγκτον. Οι κριτικές ήταν διθυραμβικές και ο Στιούαρτ έλαβε την πρώτη του υποψηφιότητα για όσκαρ Α’ ανδρικού ρόλου, για το οποίο θεωρήθηκε φαβορί. Είχε να αντιμετωπίσει όμως άλλες θρυλικές ερμηνείες όπως εκείνη του Κλαρκ Γκέιμπλ για το Όσα παίρνει ο άνεμος (Gone With The Wind) κι εκείνη του Λόρενς Ολίβιε για το Ανεμοδαρμένα ύψη (Wuthering Heights). Νικητής παρόλα αυτά αναδείχτηκε ο Ρόμπερτ Ντόνατ για το Αντίο, Ωραία Νιάτα (Goodbye Mr. Chips). Ο Στιούαρτ έμελλε να συνεργαστεί ακόμη μια φορά με τον Κάπρα το 1946 για την ταινία Μια Υπέροχη Ζωή (It’s A Wonderful Life). Χρόνια αργότερα ο Κάπρα τον αποκάλεσε τον Καλύτερο ηθοποιό που εμφανίστηκε ποτέ στη μεγάλη οθόνη. Παρά την επιτυχία του οι θρησκόληπτοι γονείς του τον παρακαλούσαν να τα παρατήσει και να επιλέξει ένα άλλο είδος ζωής.

James_stewart_receives_academy_award_1941

Ο Τζέιμς Στιούαρτ βραβεύεται με βραβείο όσκαρ για την ταινία Κοινωνικά σκάνδαλα

Όσκαρ και καταξίωση

Ο Στιούαρτ συνέχισε να γυρίζει τη μια ταινία μετά την άλλη και κατά τη διάρκεια του 1940. Εκείνη την χρονιά συνεργάστηκε με το σκηνοθέτη Τζορτζ Κιούκορ, την Κάθριν Χέπμπορν και τον Κάρι Γκραντ στην κινηματογραφική μεταφορά του θεατρικού Κοινωνικά σκάνδαλα (The Philadelphia Story). Η επιτυχία του φιλμ του απέφερε μια ακόμα υποψηφιότητα για όσκαρ Α’ ανδρικού ρόλου, παρά το γεγονός ότι ο Γκραντ ήταν ο πραγματικός πρωταγωνιστής της ταινίας. Ο ίδιος ο Στιούαρτ δεν πίστευε στη νίκη του και ψήφισε για τη νίκη του φίλου του Χένρι Φόντα, που ήταν υποψήφιος για την κινηματογραφική μεταφορά του μυθιστορήματος του Τζον Στάινμπεκ Τα σταφύλια της οργής (The Grapes Of Wrath). Η έκπληξη ήταν μεγάλη για εκείνον όταν τελικά αναδείχτηκε νικητής τη βραδιά της απονομής. Λίγο καιρό μετά τη νίκη του στα Όσκαρ ο Στιούαρτ αναχώρησε εθελοντικά για το μέτωπο. O Β’ Παγκόσμιος Πόλεμος ήταν πλέον γεγονός για την ανθρωπότητα.

B’ Παγκόσμιος Πόλεμος

Jimmy_Stewart_getting_medal

Ο αξιωματικός Στιούαρτ βραβεύεται με το Σταυρό πολεμικής ανδραγαθίας

Το ενδιαφέρον του Στιούαρτ για τα αεροσκάφη τον είχε ωθήσει να βγάλει δίπλωμα πιλότου το 1935 κι όταν ξέσπασε ο πόλεμος στην Ευρώπη αποφάσισε να καταταχθεί στο σώμα της αεροπορίας, όπου κι ολοκλήρωσε την εκπαίδευσή του. Κατά τη διάρκεια του πολέμου έλαβε μέρος σε πολλές επιχειρήσεις και το 1944 τιμήθηκε με το Σταυρό πολεμικής ανδραγαθίας.

Μετά τον πόλεμο

Μετά τον πόλεμο ο Τζέιμς Στιούαρτ αποφάσισε να μην ανανεώσει το συμβόλαιό του με την MGM και να ξεκινήσει μια ανεξάρτητη καριέρα. Είχε επίσης σκεφτεί το ενδεχόμενο να στραφεί στην αεροπορία σε περίπτωση που η καριέρα του δεν αναγεννιόταν. Η πρώτη ταινία που γύρισε ήταν το κλασσική πλέον Μια Υπέροχη Ζωή του Κάπρα. Μια ανεξάρτητη παραγωγή της νεοϊδρυθείσας εταιρίας του Κάπρα Liberty Films, που δεν κατάφερε να προσελκύσει κόσμο στους κινηματογράφους και θεωρήθηκε αποτυχημένη. Παρόλα αυτά η ταινία προτάθηκε για πέντε όσκαρ με τον Στιούαρτ ξανά στη λίστα των υποψηφίων. Το Όσκαρ εκείνη τη χρονιά όμως πήγε στον Φρέντρικ Μαρτς για την ταινία Τα καλύτερα χρόνια της ζωής μας. Ο Κάπρα αναγκάστηκε να κλείσει την εταιρία του κι ο Στιούαρτ άρχισε να αμφισβητεί τις υποκριτικές του δυνατότητες. Μετά από ένα σύντομο διάλειμμα επέστρεψε το 1947 με την ταινία Πόλις δίχως προσωπείον (Magic town) που δεν έλαβε καλές κριτικές. Το 1948 τον βρήκε να συνεργάζεται για πρώτη φορά με τον Άλφρεντ Χίτσκοκ για την ταινία Ο Βρόχος (Rope), αλλά ούτε αυτή η ταινία έλαβε θετική υποδοχή και μετά από μια σειρά αποτυχημένων προσπαθειών ο Στιούαρτ αποφάσισε να επιστρέψει στο θέατρο, όπου ανέλαβε τον πρωταγωνιστικό ρόλο στην κωμωδία της Μαίρη Τσέις Χάρβεϊ . O Χάρβεϊ μεταφέρθηκε στην μεγάλη οθόνη το 1950, από τη Universal. Η πρώτη επιλογή για το ρόλο του Έλγουντ Π. Ντοντ ήταν ο Μπινγκ Κρόσμπι, ο οποίος τον απέρριψε αφήνοντας ελεύθερο το πεδίο για τον Στιούαρτ που πήρε τη θέση του αναγεννώντας έτσι την καριέρα του. Η ταινία ήταν μεγάλη επιτυχία και ξανάφερε τον ηθοποιό στο προσκήνιο και στις υποψηφιότητες για όσκαρ, το οποίο έχασε από τον Χοσέ Φερέρ. Την ίδια χρονιά εμφανίστηκε και στην ταινία Η καραμπίνα φάντασμα (Winchester ’73) του Άντονι Μαν με τον οποίο ξεκίνησε μια μακρά περίοδο συνεργασίας. Η συμμετοχή του στην ταινία αυτή της Universal χαρακτηρίστηκε από το γεγονός ότι η αμοιβή του του δόθηκε με ποσοστά από τις εισπράξεις. Η επιτυχία είχε επιστρέψει για τον Στιούαρτ.

Την περίοδο της θητείας του στο Μπρόντγουεϊ με την παράσταση Χάρβεϊ, ο Στιούαρτ παντρεύτηκε τη Γκλόρια Χέιτρικ Μακ Λιν με την οποία απέκτησε δυο δίδυμες κόρες το 1951 και υιοθέτησε δύο αγόρια. Οι δυο τους έμειναν παντρεμένοι μέχρι και το θάνατο της συζύγου το 1994.

rear window

Συνεργασία με τον Άλφρεντ Χίτσκοκ

Ο Άλφρεντ Χίτσκοκ κι ο Τζέιμς Στιούαρτ συνεργάστηκαν τέσσερις φορές. Η πρώτη τους συνεργασία για την ταινία Ο Βρόχος δεν είχε θεωρηθεί επιτυχημένη. Η υπόθεση της ταινίας ήταν πολύ προοδευτική για το κοινό του 1948 και ο εμφανής πειραματισμός του Χίτσκοκ (που προσπάθησε να δοκιμάσει να τη γυρίσει αποσπώντας μακρές λήψεις) δεν έλαβε ανταπόκριση. Η δεύτερή τους συνεργασία το 1954 όμως ήταν θριαμβευτική. Η ταινία Σιωπηλός Μάρτυς (Rear Window) όπου ο ηθοποιός συμπρωταγωνιστούσε με τη Γκρέις Κέλι θεωρήθηκε αριστούργημα και προτάθηκε για όσκαρ καλύτερης ταινίας, ενώ ο Στιούαρτ θεωρήθηκε ο πιο εμπορικός σταρ της χρονιάς. Το 1956 συνεργάστηκαν πάλι για το ριμέικ μιας παλιότερης ταινίας του ίδιου του Χίτσκοκ Ο Άνθρωπος που Γνώριζε Πολλά (The man who knew too much) και το 1958 έλαβε χώρα η τέταρτη και τελευταία τους συνεργασία για την ταινία Δεσμώτης του Ιλίγγου (Vertigo). Το Δεσμώτης του Ιλίγγου με συμπρωταγωνίστρια την Κιμ Νόβακ θεωρήθηκε αποτυχία κι ο Χίτσκοκ απέδωσε την ευθύνη στην ηλικία του Στιούαρτ. Στις μέρες μας ο Δεσμώτης του Ιλίγγου θεωρείται από πολλούς η καλύτερη ταινία του μετρ του σασπένς.

VERTIGO.jpg

Χρόνια ακμής (Δεκαετίες ’50 και ’60)

Πέρα από τη συνεργασία του με τον Χίτσκοκ, ο Στιούαρτ τη δεκαετία του 50 συνεργάστηκε ως επί το πλείστον με το σκηνοθέτη Άντονι Μαν. Η συνεργασία τους σε μια σειρά από θρυλικά γουέστερν με αφετηρία το Η καραμπίνα φάντασμα του 1950, ήταν ιδιαίτερα επιτυχημένη. Ειδική μνεία πρέπει να γίνει στις ταινίες Το ατελείωτο ρομάντζο (The Glenn Miller Story, 1953) και Η καταραμένη κοιλάδα (The Man From Laramee, 1955) που είναι ίσως οι καλύτερες της συνεργασίας μεταξύ Μαν και Στιούαρτ.

Το 1959 ο Τζέιμς Στιούαρτ συνεργάστηκε με τον Ότο Πρέμιγκερ για την ταινία Ανατομία ενός εγκλήματος (Anatomy Of A Murder) που του απέφερε την πέμπτη και τελευταία υποψηφιότητα για όσκαρ Α’ ανδρικού ρόλου, το οποίο έχασε από τον Τσάρλτον Ίστον για το Μπεν Χουρ. Ενώ την επόμενη χρονιά ξεκίνησε τη συνεργασία του με το θρυλικό σκηνοθέτη και μετρ του γουέστερν Τζον Φορντ. Ταινίες όπως οι: Δυο ιππότες της κολάσεως (Two Rode Together, 1960), Ο άνθρωπος που σκότωσε τον Λίμπερτι Βάλανς (The Man Who Shot Liberty Valance, 1962), Η κατάκτηση της δύσης (How The West Was Won, 1962) και Το δειλινό της μεγάλης σφαγής (Cheyenne Autumn, 1964) θεωρούνται κλασσικά αριστουργήματα. Το 1961 ο Τζέιμς Στιούαρτ ερχόμενος από τη Ρώμη και κατευθυνόμενος στο Ναϊρόμπι πέρασε από την Αθήνα όπου παρέμεινε για μία ώρα[2]. Το 1965 συμμετείχε στην ταινία Το πέταγμα του φοίνικα (The Flight Of The Phoenix) του Ρόμπερτ Όλντριτς, ενώ προς τα τέλη της δεκαετίας του 60, με την αλλαγή των κινηματογραφικών δεδομένων έκανε πέρασμα από την τηλεόραση.

Τα τελευταία χρόνια της καριέρας του

Μετά την αποτυχία της ταινίας The Magic Of Lassie αποσύρθηκε από τον κόσμο της έβδομης τέχνης. Η απόσυρσή του βέβαια δεν ήταν ολοκληρωτική, καθώς επέστρεφε για ειδικές περιπτώσεις όπως εκείνης του 1983 που συνεργάστηκε με τη Μπέτι Ντέιβις στην τηλεταινία Right Of Way. Οι επενδύσεις που είχε κάνει κατά τη διάρκεια της πολύχρονης καριέρας του, του είχαν αποφέρει πολλά κέρδη κι ήταν πλέον εκατομμυριούχος. Το 1982 απεβίωσαν οι φίλοι του Χένρι Φόντα και Γκρέις Κέλι. Το 1980 το ινστιτούτο του αμερικανικού κινηματογράφου του απένειμε τιμητικό βραβείο καριέρας και το 1985 του απένειμαν τιμητικό βραβείο Όσκαρ. Τρία χρόνια αργότερα το 1988 χρειάστηκε να σταθεί μπροστά σε μέλη του Κογκρέσου, μαζί με άλλους συναδέλφους του όπως η Κάθριν Χέπμπορν και ο Μπαρτ Λάνκαστερ για να ζητήσει να απαγορευτεί ο χρωματισμός παλιών ασπρόμαυρων ταινιών από την εταιρία του Τεντ Τέρνερ. Το 1994 απεβίωσε η σύζυγός του από καρκίνο και το 1997 έφυγε και ο ίδιος από πνευμονική εμβολή.

Έτος Ταινία Ελληνικός τίτλος Σκηνοθέτης Σημειώσεις
1935 The Murder Man   Τιμ Γουέλαν
1936 Rose Marie Ρόουζμαρι Β. Σ. Βαν Ντάικ
Next Time We Love   Έντουαρντ Χ. Γκρίφιθ
Wife vs. Secretary Σύζυγος εναντίον δακτυλογράφου Κλάρενς Μπράουν
Small Town Girl Το ξύπνημα Ουίλιαμ Α. Ουέλμαν
Speed   Έντγουϊν Λ. Μάριν
The Gorgeous Hussy Χαμένο όνειρο Κλάρενς Μπράουν
Born to Dance Ο χορός είναι η ζωή μου Ρόι Ντελ Ρουθ
After the Thin Man Η ασύλληπτη σκιά Β. Σ. Βαν Ντάικ
1937 Seventh Heaven   Χένρι Κινγκ
The Last Gangster Η εκδίκηση του γκάνγκστερ Έντουαρντ Λούντβιχ
Navy Blue and Gold Οι τρεις δόκιμοι Σαμ Γουντ
1938 Of Human Hearts   Κλάρενς Μπράουν
Vivacious Lady Ο κρυφός γάμος Τζορτζ Στίβενς
The Shopworn Angel Κολασμένη αγάπη / Η τιμή της ατιμασμένης Χ. Σ. Πότερ
You Can’t Take It With You Δε θα τα πάρεις μαζί σου Φρανκ Κάπρα
1939 Made for Each Other Ο ένας για τον άλλον Τζον Κρόμγουελ
The Ice Follies of 1939 Απαγορευμένος παράδεισος Ράινχολντ Σούντσελ
It’s a Wonderful World Στα ίχνη του αγνώστου Β. Σ. Βαν Ντάικ
Mr. Smith Goes to Washington Ο κύριος Σμιθ πηγαίνει στην Ουάσινγκτον Φρανκ Κάπρα Υποψηφιότητα: Όσκαρ Α’ ανδρικού ρόλου
Destry Rides Again Σαρξ και διάβολος Τζορτζ Μάρσαλ
1940 The Shop Around the Corner Ερωτική φωλιά Ερνστ Λιούμπιτς
The Mortal Storm   Φρανκ Μπορζάιγκ
No Time for Comedy Δεν είναι καιρός για κωμωδία Ουίλιαμ Κίλι
The Philadelphia Story Κοινωνικά σκάνδαλα Τζορτζ Κιουκόρ Νικητής: Όσκαρ Α’ ανδρικού ρόλου
1941 Come Live with Me Έλα να ζήσουμε μαζί Κλάρενς Μπράουν
Pot o’ Gold Δουλειές της εποχής / Η ώρα της ευτυχίας Τζορτζ Μάρσαλ
Ziegfeld Girl   Ρόμπερτ Ζ. Λέοναρντ
1946 It’s a Wonderful Life Μια Υπέροχη Ζωή Φρανκ Κάπρα Υποψηφιότητα: Όσκαρ Α’ ανδρικού ρόλου
1947 Magic Town Πόλις δίχως προσωπείον Ουίλιαμ Α. Ουέλμαν
1948 Call Northside 777 Οι σταυροφόροι της δικαιοσύνης Χένρι Χάθαγουεϊ
On Our Merry Way Στο χαρούμενο δρόμο μας Κινγκ Βίντορ
Λέσλι Φέλτον
Τζον Χιούστον
Τζορτζ Στίβενς
Rope Ο Βρόχος / Η Θηλιά Άλφρεντ Χίτσκοκ
You Gotta Stay Happy   Χ. Σ. Πότερ
1949 The Stratton Story Πληγωμένος αετός Σαμ Γουντ
Malaya Μαλαισία Ρίτσαρντ Θορπ
1950 Winchester ’73 Η καραμπίνα φάντασμα Άντονι Μαν
Broken Arrow Σπασμένο βέλος Ντέλμερ Ντέιβς
Harvey Χάρβεϊ Χένρι Κόστερ Υποψηφιότητα: Όσκαρ Α’ ανδρικού ρόλου
The Jackpot Προσοχή, η εφορία Ουόλτερ Λανγκ
1951 No Highway in the Sky Από τα μεσάνυχτα εως την αυγή Χενρι Κόστερ
1952 The Greatest Show on Earth Το Όγδοο Θαύμα Σέσιλ Μπι Ντε Μιλ
Bend of the River Χαμένο καραβάνι Άντονι Μαν
Carbine Williams Πιο δυνατός κι από τις αλυσίδες Ρίσαρντ Θορπ
1953 The Naked Spur Ο τελευταίος ζωντανός Άντονι Μαν
Thunder Bay Το λιμάνι των κεραυνών Άντονι Μαν
The Glenn Miller Story Το ατελείωτο ρομάντζο / Γκλεν Μίλερ Στόρι Άντονι Μαν
1954 Rear Window Σιωπηλός Μάρτυς Άλφρεντ Χίτσκοκ
The Far Country Η διάβασις του διαβόλου Άντονι Μαν
1955 Strategic Air Command Η θύελλα πέρασε Άντονι Μαν
The Man from Laramie Η καταραμένη κοιλάδα Άντονι Μαν
Artists and Models   Φρανκ Τάσλιν Σύντομο πέρασμα
1956 The Man Who Knew Too Much Ο Άνθρωπος που Γνώριζε Πολλά Άλφρεντ Χίτσκοκ
1957 The Spirit of St. Louis Λίνμπεργκ, η οδύσσεια ενός γενναίου Μπίλι Γουάλντερ
Night Passage Νυχτερινή διάβασις Τζέιμς Νέλσον
1958 Vertigo Δεσμώτης του Ιλίγγου Άλφρεντ Χίτσκοκ
Bell, Book and Candle Ήρθες αργά αγάπη μου Ρίτσαρντ Κουίν
1959 Anatomy of a Murder Ανατομία ενός εγκλήματος Ότο Πρέμινγκερ Υποψηφιότητα: Όσκαρ Α’ ανδρικού ρόλου
The FBI Story Είμαι πράκτωρ της F.B.I. Μέρβιν Λιρόι
1960 The Mountain Road Στη λαίλαπα του πολέμου Ντάνιελ Μαν
1961 Two Rode Together Δυο ιππότες της κολάσεως Τζον Φορντ
1962 The Man Who Shot Liberty Valance Ο άνθρωπος που σκότωσε τον Λίμπερτι Βάλανς Τζον Φορντ
Mr. Hobbs Takes a Vacation Οι διακοπές ενός παντρεμένου Χένρι Κόστερ
How the West Was Won Η κατάκτηση της δύσης Τζον Φορτντ & Χένρι Χάθαγουεϊ
1963 Take Her, She’s Mine Ο μπαμπάς μου και η γλυκιά ζωή Χένρι Κόστερ
1964 Cheyenne Autumn Το δειλινό της μεγάλης σφαγής Τζον Φορντ
1965 Dear Brigitte Αγαπημένη μου Μπριζίτ Χένρι Κόστερ
Shenandoah Και οι 8 ήσαν ήρωες Άντριου Μακ Λάγκλεν
The Flight of the Phoenix Η πτήση του φοίνικος Ρόμπερτ Όλντριτς
1966 The Rare Breed Ράντσο Μπράβο Άντριου Μακ Λάγκλεν
1968 Firecreek Η ώρα της εκδικήσεως Βίνσεντ Μακίβιτι
Bandolero! Μπαντολέρο Άντριου Μακ Λάγκλεν
1970 The Cheyenne Social Club   Τζιν Κέλι
1971 Fools’ Parade Ο άνθρωπος δυναμίτης Άντριου Μακ Λάγκλεν
1976 The Shootist Με το χέρι στη σκανδάλη Ντον Σίγκελ
1977 Airport ’77 Τζάμπο Τζετ, στο τρίγωνο του διαβόλου Τζέρι Τζέιμσον
1978 The Big Sleep Ο επιθεωρητής Μάρλοου ξαναχτυπά Μάικλ Γουίνερ
The Magic of Lassie   Don Chaffey
1981 Afurika Monogatari (A Tale of Africa, released in the U. S. as The Green Horizon)   Σουμού Χάνι
1991 An American Tail: Fievel Goes West Αμέρικαν Στόρι: Ο Φιβέλ στην Άγρια Δύση Phil Nibbelink
Simon Wells
Μόνο φωνή

https://el.wikipedia.org/

Υπόθεση «Τόμας Κράουν» (The Thomas Crown Affair, 1968 και 1999): Νόρμαν Τζούισον vs Τζον Μακ Τίρναν

The Thomas Crown Affair 1968 and 1999,  (Medium)

Μπλόφα με μπαλαντέρ τον έρωτα
Του Δημητρη Μπουρα

Ο Στιβ Μακ Κουίν ήταν απόμακρος, σκληρός και ταυτοχρόνως τρυφερός και εύθραυστος. Η πιο cool ανδρική φιγούρα του Χόλιγουντ σε εποχές που το γκλάμουρ σήμαινε κάτι περισσότερο από χρυσόσκονη στον άνεμο, αλλά κι ένας σπουδαίος ηθοποιός που θα μπορούσε να παίζει ακόμη και με την πλάτη γυρισμένη στον φακό, όπως είχε ειπωθεί κάποτε γι’ αυτόν. Οι ήρωές του, cool σαν κι αυτόν, γέμιζαν με την παρουσία τους την οθόνη και επιβάλλονταν στον θεατή με έναν τρόπο που θύμιζε τους ήρωες του Μπόγκι ή του Κάγκνεϊ. Συνέχεια ανάγνωσης «Υπόθεση «Τόμας Κράουν» (The Thomas Crown Affair, 1968 και 1999): Νόρμαν Τζούισον vs Τζον Μακ Τίρναν»

‘Zante Blast Festival‬’ || Greek Rock & Blues _ Δημοτικό Θέατρο Ζακύνθου, 22-23/08/2015

Zante_fest_poster-final

Πρόγραμμα πολιτιστικών εκδηλώσεων Ζάκυνθος – Καλοκαίρι 2015


Κυριακή 23 Αυγούστου || Simos Kokavesis & The Blues Co.
o βιρτουόζος κιθαρίστας και η blues «εταιρεία» του στη Ζάκυνθο,
στα πλαίσια του ‪#‎Zante Blast Festival‬ , ένα 2ήμερο με «ατόφιο» Greek Rock & Blues…
μια μουσική «συνάντηση» με τα μεγαλύτερα ονόματα της εγχώριας σκηνής,
σ’ ένα ειδυλλιακό σκηνικό και για καλό σκοπό…
Υπαίθριο Δημοτικό Θέατρο Ζακύνθου || Σάββατο 22 και Κυριακή 23 Αυγούστου @ 21:00

ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΤΗΛΕΟΡΑΣΗΣ | Οι ταινίες της ημέρας | Σάββατο 22 Αυγούστου 2015

Winchester 73 Poster

Αξίζει να δείτε σήμερα

Η Καραμπίνα Φάντασμα [4,5/5]
ΕΡΤ1 16:00

Υπόθεση Τόμας Κράουν [2.5/5]
OTE Cinema 2/OTE TV 18:10

Σιρανό ντε Μπερζεράκ [2/5]
ΒΟΥΛΗ 19:10

Δάσκαλος για Κλάματα [2/5]
STAR 21:10

Ξαναπαντρεύομαι τη Γυναίκα μου [4/5]
ΒΟΥΛΗ 22:00

Μέχρι το Τέλος [3,5/5]
Novacinema 4/Nova 22:30

The Rebound [2/5]
STAR 23:15

Πάντα Μόνος [2/5]
STAR 03:00 Συνέχεια ανάγνωσης «ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΤΗΛΕΟΡΑΣΗΣ | Οι ταινίες της ημέρας | Σάββατο 22 Αυγούστου 2015»

Ο Μπράιαν Κράνστον γίνεται ο Ντάλτον Τράμπο … Τρέιλερ

trumbo 01

Από τον περασμένο Σεπτέμβρη έχει γίνει γνωστό ότι ο Μπράιαν Κράνστον του «Breaking Bad» ετοιμάζεται να προσθέσει στο κινηματογραφικό αυτήν τη φορά βιογραφικό του μια ακόμα ενδιαφέρουσα ερμηνεία, ως Ντάλτον Τράμπο. Συνέχεια ανάγνωσης «Ο Μπράιαν Κράνστον γίνεται ο Ντάλτον Τράμπο … Τρέιλερ»

Δημιουργήστε ένα δωρεάν ιστότοπο ή ιστολόγιο στο WordPress.com.

ΠΑΝΩ ↑