«Δεσμοί αίματος» του Γκριμούρ Χακόναρσον, (2015, 93’) | κριτική του Αδάμ Αδαμόπουλου

Ο Ισλανδός σκηνοθέτης Γκριμούρ Χακόναρσον, με σπουδές στη Φιλοσοφία και πολύ μεγάλη αγάπη για τον κινηματογράφο (ξεκίνησε στο χώρο ως ηθοποιός, για να ασχοληθεί στη συνέχεια με τη σκηνοθεσία), έρχεται να μας δώσει μια βαθιά ανθρώπινη ταινία με ζεστά και πλούσια αισθήματα που αντιπαραβάλλονται με το χιονισμένο και έρημο τοπία της χώρας του.

desmoi-aimatos

Η ταινία βασίζεται σε πραγματική ιστορία, αφορά δυο αδέλφια τα οποία παρ΄ όλο που ζουν σε διπλανά κτήματα έχουν να μιλήσουν μεταξύ τους για πάνω από 40 χρόνια. Κι εκεί που πραγματικά δεν θέλει ο ένας να βλέπει, να ακούει, πόσο μάλλον να μιλά, στον άλλον, δημιουργείται μια κατάσταση που θα φέρει την απρόσμενη ανατροπή. Η εμφάνιση μιας μεταδοτικής ασθένειας που προσβάλλει τα πρόβατα και μπορεί να δημιουργήσει προβλήματα υγείας στους ανθρώπους απαιτεί τη λήψη άμεσων και ακραίων μέτρων: με κρατική εντολή, όλα τα πρόβατα της περιοχής πρέπει να σφαγιασθούν και να ενταφιαστούν για προληπτικούς λόγους διασφάλισης της δημόσιας υγείας. Η παραβίαση της υποχρεωτικής αυτής εντολής από τον έναν από τους δύο αδελφούς, ο οποίος θ φυλάξει παράνομα και κρυφά ένα μικρό αριθμό προβάτων στο υπόγειο του σπιτιού του, θα δημιουργήσει μια αλυσίδα γεγονότων που με ένα απρόβλεπτο και δραματικό τρόπο α φέρει τα δύο αδέλφια πιο κοντά.
Με άφθονες σκηνές από την ισλανδική φύση, την παγωμένη ύπαιθρο και τη λιτή και με πρακτικό τρόπο οργανωμένη ζωή των λιγοστών κατοίκων της ισλανδικής υπαίθρου, εικόνες που αφήνουν μεγάλο περιθώριο στο σκηνοθέτη να παρουσιάσει τα κυριαρχούντα φυσικά στοιχεία και να τα αντιπαραβάλει συνεχώς με τα στοιχεία που διαμορφώνουν και σηματοδοτούν τις ανθρώπινες σχέσεις, η ταινία καταφέρνει ξεκινώντας από σχετικά ήρεμους και χαλαρούς ρυθμούς να επιταχύνει σταδιακά, φθάνοντας σε ένα συγκλονιστικό, συμβολικό και βαθειά ανθρώπινο τελείωμα, όπου κορυφώνεται τόσο η εκδήλωση των φυσικών στοιχείων όσο και η ανάπτυξη των ανθρώπινων συναισθημάτων.
Η ταινία διακρίθηκε με το Α’ βραβείο του τμήματος «Ένα κάποιο βλέμμα» στο Φεστιβάλ των Καννών (2015) και συγκίνησε τους θεατές του 56ου Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης την ίδια χρονιά, όπου βραβεύθηκε με το βραβείο καλύτερης ταινίας «Χρυσός Αλέξανδρος».

 9/1/2016 Αδάμ Αδαμόπουλος

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s