«Τράμπο» του Τζέι Ρόατς (2015, 124΄) || Κριτική Αδάμ Αδαμόπουλου

Είναι πολύ ενδιαφέρον ότι το Χόλυγουντ τα τελευταία χρόνια επιστρέφει στον αμιγώς πολιτικό κινηματογράφο, με τη συγκεκριμένη ταινία να αφορά μια από τις πλέον σκοτεινές ιστορίες του ίδιου του Χόλυγουντ. Πρόκειται για την εποχή που οι εργασίες της Επιτροπής Αντιαμερικανικών Υποθέσεων, έχουν επιδοθεί σε ένα ανελέητο «κυνήγι μαγισσών», αντιμετωπίζοντας όσους αμερικανούς πολίτες βρίσκονταν κοντά στη σοσιαλιστική ιδεολογία, ως επικίνδυνους προδότες του αμερικανικού έθνους.

trumbo

Η Επιτροπή αυτή λειτούργησε από το 1938 έως το 1969 υπό την διεύθυνση του γερουσιαστή Τζόζεφ Μακάρθυ, ο οποίος προκειμένου να αναδειχθεί από την αφάνεια, καλλιέργησε με έντεχνο τρόπο, ένα υστερικό αντικομουνιστικό κλίμα , σε σημείο που όποιος αρνιόταν να συνεργαστεί μαζί της στο όνομα της διαφύλαξης των συνταγματικών ελευθεριών περί ελευθερίας σκέψης και ιδεολογικών απόψεων, να θεωρείται αυτόματα ως κομουνιστικό «μίασμα» που θα έπρεπε να αποβληθεί από το σώμα της αμερικανικής κοινωνίας. Η ταινία σκιαγραφεί την πορεία του Τζέιμς Ντάλτον Τράμπο που είχε καταξιωθεί ως σεναριογράφος του Χόλυγουντ κατά τη δεκαετία του 1930 και το 1947 αρνήθηκε να συνεργαστεί με την Επιτροπή Μακάρθυ. Δικάστηκε μαζί με άλλους εννέα σεναριογράφους που κράτησαν παρόμοια στάση στην περίφημη «Δίκη των Δέκα», το όνομά του προστέθηκε στη «Μαύρη Λίστα», αν και περιζήτητος σεναριογράφος έχασε τη δουλειά του και φυλακίστηκε για 11 μήνες. Στη συνέχεια αναγκάστηκε να μεταφερθεί στο Μεξικό, όπου συνέχισε να επεξεργάζεται κινηματογραφικά σενάρια, δύο εκ των οποίων βραβεύτηκαν από την Αμερικανική Ακαδημία Κινηματογράφου (βραβείο «Όσκαρ»). Πρόκειται για τις ταινίες «Διακοπές στη Ρώμη» (1953) και «Ο γενναίος» (1956). Και στις δύο περιπτώσεις είχε χρησιμοποιηθεί άλλο όνομα ως «βιτρίνα» για το σεναριογράφο των ταινιών αυτών.
Η επιστροφή του Τράμπο στο Χόλυγουντ έγινε στις αρχές της δεκαετίας του 1960 με τις ταινίες «Έξοδος» του Ότο Πρέμινγκερ και «Σπάρτακος» του Στάνλε»υ Κιούμπρικ, την οποία έσπευσε να παρακολουθήσει ο τότε Πρόεδρος των ΗΠΑ Τ.Φ. Κέννεντυ, βάζοντας πρακτικά τέλος στις προγραφές της χολιγουντιανής «Μαύρης Λίστας». Ο Τράμπο συνέχισε την επιτυχημένη του πορεία μέχρι το θάνατό του το 1976, κατέφερε δε να σκηνοθετήσει τη μοναδική του ταινία «Ο Τζόνυ πήρε τ’ όπλο του», μια αντιπολεμική ταινία, βασισμένη στο δικό του ομότιτλο μυθιστόρημα που είχε εκδοθεί το 1939.

Η ταινία αναπλάθει με πιστότητα την εποχή και το κλίμα που επικρατούσε, καταγράφει μέσα από πολλές, αλλά ενδιαφέρουσες λεπτομέρειες τη δύσκολη πορεία του πρωταγωνιστή της, τις αντιξοότητες που κλήθηκε να αντιμετωπίσει, την κατάσταση που βίωσε η οικογένειά του, τη μεγάλη ανατροπή της ζωής του, την ακλόνητη προσήλωσή του στα ιδεολογικά του πιστεύω, και τη μεθοδική στρατηγική του μέσα από την οποία οργάνωσε και κατάφερε να κάνει την πλήρη επαναφορά στο χολιγουντιανό προσκήνιο. Στο πρόσωπο του Ντάλτον Τράμπο το Χόλυγουντ παρουσιάζει με κριτικό και σκωπτικό τρόπο τον εαυτό του, αναστοχάζεται για τα κρυφά παρασκήνια της ταραγμένης εκείνης περιόδου, αναδεικνύει ταυτόχρονα την δύναμη και την ενάργεια του πρωταγωνιστή της ταινίας, ενώ δε λείπουν οι αναφορές- «περάσματα» σε γνωστές κινηματογραφικές προσωπικότητες της εποχής, από τον Τζον Γουέιν και τον Ότο Πρέμονγκερ, μέχρι την Έντα Χόπερ (που αποδίδεται με ένα απολαυστικό τρόπο από την Έλεν Μίρεν).

10/2/2016 Αδάμ Αδαμόπουλος

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s