Πού να Κάνετε την Επόμενη Εισβολή (Where to Invade Next) (2015) | Σκηνοθεσία: Μάικλ Μουρ | αναλυτική παρουσίαση, trailer, που παίζεται, συνοπτική κριτική, η γνώμη των κριτικών (αστεράκια)

Where to Invade Next Poster gr

Είδος: Ντοκιμαντέρ, Κωμωδία

ΣΥΝΟΨΗ

Ο πάντα προκλητικός Μάικλ Μουρ, βραβευμένος με Όσκαρ για τον «Ακήρυχτο Πόλεμο» και με Χρυσό Φοίνικα για το «Farenheit 9/11», επιστρέφει με μια ακόμη πανέξυπνη και διασκεδαστική πολιτική ταινία που σας προτρέπει να δείτε τα πράγματα αλλιώς…

Το «Where to Invade Next», που προβλήθηκε στα Φεστιβάλ του Τορόντο και του Βερολίνου, είναι μια φιλόδοξη, ανατρεπτική κωμωδία στην οποία ο βραβευμένος με Όσκαρ σκηνοθέτης Μάικλ Μουρ, παίζοντας τον ρόλο του «εισβολέα», επισκέπτεται μια σειρά εθνών για να μάθει πώς θα μπορούσαν οι Η.Π.Α. να βελτιωθούν ως προς τον τρόπο με τον οποίο χειρίζονται τα προβλήματα. Ο δημιουργός του «Φαρενάιτ 9/11» και του «Ακήρυχτου Πολέμου» επιστρέφει με αυτήν την ξεκαρδιστική και αποκαλυπτική επιστράτευση. Τελικά οι λύσεις στα πιο παγιωμένα προβλήματα της Αμερικής υπάρχουν ήδη στον κόσμο – απλώς περιμένουν να προσαρτηθούν.

Συνοπτική κριτική (Χρήστος Μήτσης, Αθηνόραμα 2,5/5)
Από την Ιταλία στη Νορβηγία και από την Πορτογαλία στην Τυνησία, ο πανέξυπνος ντοκιμαντερίστας-σταρ αποδεικνύεται για ακόμα μια φορά δημαγωγικός, οξύς και πολύ αστείος. Άλλοτε εφευρετικός κι άλλοτε παραβιάζοντας ανοιχτές θύρες, περισσότερο μας διασκεδάζει και λιγότερο μας πληροφορεί, κάτι που φυσικά δεν ισχύει για το αμερικανικό κοινό στο οποίο επί της ουσίας απευθύνεται.  

Where to Invade Next i gnomi ton kritikon

Συνέντευξη με τον Μάικλ Μουρ

Πώς γεννήθηκε το πρότζεκτ;

Στην πραγματικότητα ξεκίνησε όταν ήμουν 19 χρονών. Είχα μόλις φύγει από το πανεπιστήμιο, αγόρασα μια κάρτα Eurail και πέρασα δύο μήνες ταξιδεύοντας την Ευρώπη. Ήμουν στη Σουηδία και έσπασα το δάχτυλο του ποδιού μου, και κάποιος με έστειλε σε μια κλινική. Όταν πήγα να πληρώσω το λογαριασμό, μου είπαν ότι δεν υπήρχε χρέωση. Και αυτό δεν το καταλάβαινα. Σοβαρά, δεν είχα ποτέ ξανακούσει κάτι τέτοιο. Και έτσι μου εξήγησαν πώς δουλεύει το σύστημα υγείας. Γενικά, όπου κι αν πήγαινα στην Ευρώπη, μάθαινα τέτοια πράγματα και σκεφτόμουν: «Αυτό είναι τόσο καλή ιδέα! Γιατί δεν το κάνουμε κι εμείς;».

Αρχικά η ιδέα μου ήταν να εισβάλω σε άλλες χώρες και να κλέψω πράγματα πλην του πετρελαίου. Είχα τρεις κανόνες: (1) να μην πυροβολήσω, (2) να μην πάρω πετρέλαιο και (3) να φέρω πίσω κάτι που θα μπορούσαμε να χρησιμοποιήσουμε. Όταν αρχίσαμε να «εισβάλλουμε» στις χώρες αυτές, καταλάβαμε ότι θα ήταν καλύτερο αν έκανα μια ταινία για την Αμερική χωρίς να γυρίσω ούτε δευτερόλεπτο στην Αμερική. Πώς θα ήταν μια τέτοια ταινία; Μου άρεσε αυτή η πρόκληση.

Πώς επιλέξατε σε ποιες χώρες να εισβάλλετε;

Εν μέρει, τις επέλεξα βάσει και παλαιότερών μου ταξιδιών, που μου έμαθαν πάρα πολλά αναπάντεχα για τις χώρες στις οποίες βρισκόμουν. Κάναμε ένα μίτινγκ πριν φύγω με τους παραγωγούς και το συνεργείο μου και τους ρώτησα για διάφορα που είχα μάθει. Και παρόλο που έχω μερικούς πολύ έξυπνους και μορφωμένους ανθρώπους ως συνεργάτες, παρόλο που διαβάζουμε τρεις εφημερίδες τη μέρα, τα περισσότερα από αυτά που βλέπετε στην ταινία δεν τα γνωρίζαμε. Έτσι, σκέφτηκα ότι θα ήταν αναπάντεχα και για τους θεατές. Μου αρέσει να πηγαίνω στο σινεμά για να μάθω και να βιώσω πράγματα που μου είναι άγνωστα.

Πώς διατηρείτε το στοιχείο της έκπληξης και του αυθορμητισμού στις ταινίες σας, αφού απαιτούν προσεκτικό σχεδιασμό;

Δεν θέλω να προσποιούμαι. Θέλω οι αντιδράσεις μου να είναι αληθινές. Δεν μπορείς να ζητάς από τους ανθρώπους από τους οποίους παίρνεις συνέντευξη να κάνουν ή να πουν κάτι για δεύτερη φορά. Δεν είναι ηθοποιοί οπότε, αν προσπαθήσουν να προσποιηθούν, οι θεατές θα το καταλάβουν. Έχουμε δει πολλά τέτοια ντοκιμαντέρ και είναι απαίσιο. Άρα, πρέπει όλα να συμβούν τη στιγμή εκείνη και πρέπει κι εγώ να είμαι πραγματικά παρών για να γίνει αυτό. Γι’ αυτό μερικές φορές λέω κάτι πετυχημένο και αστείο, και άλλες όχι. Είναι επειδή δεν το σχεδιάζω, ούτε το δουλεύω από πριν. Είναι αυθόρμητο. Τις περισσότερες φορές, οι καλύτερες στιγμές είναι εντελώς εκτός σχεδίου. Και από την έρευνα που κάνουν οι παραγωγοί μου, ζητώ να μάθω τα απολύτως απαραίτητα, όχι τις λεπτομέρειες. Εκείνοι γνωρίζουν τα πάντα, αλλά εγώ τα ακούω όλα για πρώτη φορά.

Με μια τέτοια ταινία επιλέγετε να επικεντρωθείτε και να αναδείξετε τα θετικά, όχι τα αρνητικά.

Τα mainstream media μας λένε διαρκώς ότι ο υπόλοιπος κόσμος είναι απαίσιος, πληρώνουν πάρα πολλά σε φόρους, είναι ανυπόφορο να ζεις εκεί. Και κοιτάξτε, όντως αρκετά πράγματα είναι απαίσια – αρκεί απλώς να ανοίξεις τηλεόραση για να το διαπιστώσεις. Όμως κάθε λίγα χρόνια, ζητώ δύο ώρες από το χρόνο σας για να παρουσιάσω την άλλη εκδοχή τού τι συμβαίνει εκεί έξω. Όταν με ρωτούν γιατί επέλεξα να μην τονίσω τα υψηλά ποσοστά ανεργίας στην Ιταλία, η απάντησή μου είναι ότι επιλέγω τα λουλούδια, όχι τα ξερόχορτα. Ήθελα να δείξω την διαφορά μεταξύ των δύο. Ήθελα να πω στους Αμερικανούς ότι εμπιστευόμαστε το επίπεδο νοημοσύνης και εμπειρίας σας, ξέρετε την αλήθεια. Ακούτε συνέχεια πόσο σκατά είναι όλα – είναι ώρα να σηκώσουμε τα μανίκια και να κάνουμε κάτι για αυτό, να εμπνευστούμε από το πώς θα μπορούσαν να είναι τα πράγματα.

Οι κριτικοί έχουν αποκαλέσει αυτήν την ταινία την πιο αισιόδοξη από όλες όσες έχετε κάνει. Το πιστεύετε κι εσείς αυτό;

Ίσως έχω βρει έναν πιο ουσιαστικό τρόπο να αντιμετωπίσω τον θυμό που αισθάνομαι για την κατάσταση της χώρας μου. Δεν ήμουν ποτέ κυνικός, πάντα πίστευα ότι ο κυνισμός είναι μια διαφορετική μορφή ναρκισσισμού. Και πιστεύω στην καλοσύνη των ανθρώπων και ότι οι περισσότεροι έχουν συνείδηση, και ξεχωρίζουν το καλό από το κακό, και ξέρουν τι θα έπρεπε να κάνουν και απλώς φοβούνται ή δεν γνωρίζουν. Πιστεύω ότι όταν αυτό φτιάξει, θα σταματήσουμε να φοβόμαστε και να γινόμαστε ηλίθιοι, και τα πράγματα θα βελτιωθούν.

Θα έπρεπε να είμαι πιο απαισιόδοξος και κυνικός. Τίποτα δεν φαίνεται να έχει αλλάξει, αλλά για μένα όλα έχουν αλλάξει. Μετά τις εκλογές του 2004, όλες οι Πολιτείες αποφάσισαν να συμπεριλάβουν στη νομοθεσία ότι αν αγαπούσες κάποιον του ίδιου φύλου με σένα, δεν μπορούσες να τον παντρευτείς – μόλις 11 χρόνια πριν. Και τώρα αυτή η νομοθεσία έχει χαθεί. Προφανώς πήρε χρόνο και κόπο. Αλλά τα πράγματα αλλάζουν διαρκώς. Όταν κοιτάς όλα όσα έγιναν κατά τη διάρκεια της ζωής μου: το τοίχος του Βερολίνου, ο Μαντέλα…

Τα πράγματα θα συνεχίσουν να βελτιώνονται αλλά μόνο χάρη στους νέους. Έγινα 60 χρονών, ο πατέρας μου πέθανε πέρσι και αυτό με επηρέασε περισσότερο απ’ ό,τι περίμενα. Μετά τον θάνατό του, όμως, παρά την θλίψη μου για την απώλειά του, αισθάνθηκα ότι έπρεπε να αναλάβω και πάλι δράση, να βρω ξανά την όρεξή μου για ζωή και να αισθανθώ ζωντανός.

where-to-invade-next

Πού παίζεται

ΚΕΝΤΡΟ – ΚΟΛΩΝΑΚΙ
Odeon Όπερα
Ακαδημίας 57
2103622683
DOLBY SR
Δευτ.-Παρ. € 7,50, Σάβ., Κυρ. € 8,00, μέλη του club Cineφίλοι & παιδ. Δευτ.-Παρ. € 6,50, Σάβ., Κυρ. € 7,00. Προβολές 3D € 10, Cinefiloi & παιδικό € 9,00
Αίθουσα 1 Πέμ.-Τετ.: 20.10/ 22.30
Αίθουσα 2 Πέμ.-Τετ.: 18.00

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s