Η επίσημη ιστορία (1984) του Luis Puenzo και Τα 13 Τριαντάφυλλα (2007) του Emilio Martínez Lázaro το Σάββατο 16.4.2016 στον κινηματογράφο Αλέκα με ελεύθερη είσοδο

I EPISIMI ISTORIA-13 TRIANTAFYLLA

«Ραντεβού στο cinema» με τους Μεγάλους Δημιουργούς

στο «Cine ΑΛΕΚΑ – ΤΕΧΝΗ ΠΟΛΗΣ»

Από την Τρίτη 8 Μαρτίου έως και το Σάββατο 23 Απριλίου 2016 ο χώρος πολιτισμού «ΑΛΕΚΑ -ΤΕΧΝΗ ΠΟΛΗΣ» γεμίζει με προβολές βραβευμένων ταινιών και συζητήσεις με Έλληνες δημιουργούς και σκηνοθέτες.

Ο Γιάννης Καραμπίτσος (Σκηνοθέτης, Μοντέρ και Κριτικός Κινηματογράφου) έχει την καλλιτεχνική επιμέλεια του προγράμματος προβολών. Προλογίζει τις ταινίες και συντονίζει τη συζήτηση με το κοινό και τους δημιουργούς μετά από κάθε προβολή.

Η είσοδος είναι ελεύθερη με προαιρετική συνεισφορά σε τρόφιμα και φάρμακα για το  Κοινωνικό Παντοπωλείο και Φαρμακείο του Δήμου Ζωγράφου.  

Αυτό το Σάββατο

Με  την ευγενική παραχώρηση των ταινιών 

της Πρεσβείας της Αργεντινής

της Ισπανικής Πρεσβείας και του Instituto Cervantes

info: «Cine ΑΛΕΚΑ – ΤΕΧΝΗ ΠΟΛΗΣ» 

         Δ/νση: Γ΄ Ορεινής Ταξιαρχίας 13, (πλ. Γαρδένια), Ζωγράφου 

         τηλ. επικοινωνίας: 210-7713802, 210-7481396

i episimi istoria banner

ΣΑΒΒΑΤΟ 16.4.2016,  18:00

ΕΠΙΣΗΜΗ ΙΣΤΟΡΙΑ
THE OFFICIAL STORY

La Historia Oficial (Η επίσημη ιστορία) Luis Puenzo , 1985, 112’

με τους Héctor Alterio , Norma Aleandro, Τσέλα Ruiz, Chunchuna Villafane, Hugo Arana, Patricio Contreras,Guillermo Battaglia, Rey Leal.

Μπουένος Άιρες, 1983. Κατά τα τελευταία χρόνια της στρατιωτικής δικτατορίας στην Αργεντινή, μια πλούσια καθηγήτρια ιστορίας αρχίζει να συνειδητοποιεί τι συνέβη εκείνη την περίοδο. Οι υποψίες της σχετικά με τις σκοτεινές υποθέσεις του άνδρα της και μια γιαγιά της Πλατείας Μαΐου που ψάχνει την εγγονή της, είναι οι λόγοι που την οδηγούν να επανεξετάσει «την επίσημη ιστορία» .

Μια καθηγήτρια του γυμνασίου στο Μπουένος Άιρες θα ανακαλύψει ότι η θετή κόρη της είναι παιδί κάποιου από τους αναρίθμητους «εξαφανισθέντες» πολίτες, τους οποίους εξόντωσε στην πραγματικότητα η στρατιωτική χούντα της Αργεντινής.

Σκηνοθεσία: Luis Puenzo
Σενάριο: Aída Bortnik, Luis Puenzo
Παίζουν: Norma Aleandro, Héctor Alterio, Chunchuna Villafañe
Διάρκεια: 112’

Διακρίσεις: Όσκαρ καλύτερης ξενόγλωσσης ταινίας (1986), Χρυσή Σφαίρα καλύτερης ξενόγλωσσης ταινίας (1986), 9 Ασημένιους Κόνδωρες από την Αργεντίνικη Ένωση Κριτικών Κινηματογράφου (1986), Βραβείο καλύτερης ταινίας στο Διεθνές Φεστιβάλ του Βερολίνου (1985), Οικουμενικής Επιτροπής και Καλύτερης Γυναικείας ερμηνείας στο Φεστιβάλ των Καννών (1986), Βραβείο κοινού στο φεστιβάλ του Τορόντο κ.ά.

Μια αλήθεια τόσο τρομακτική να αγνοηθεί.

poster_a historia oficial

1983 και η δικτατορία στην Αργεντινή πέφτει. Η δασκάλα ιστορία Αλίσια κι ο σύζυγος της, δικηγόρος Ρομπέρτο έχουν υιοθετήσει ένα κοριτσάκι, τη Γκάμπι. Η Αλίσια πάντα αναρωτιόνταν για τους αληθινούς γονείς της μικρής, αλλά ο σύζυγος της, που γνωρίζει την αλήθεια, της υποδεικνύει να το ξεχάσει. Λόγω της λογοκρισίας, η δασκάλα δεν γνωρίζει ούτε για τον όγκο των δολοφονιών που συνέβηκαν κατά τη χούντα, μέχρι που οι μαθητές της παραπονιούνται πως τα βιβλία τους είναι γραμμένα από δολοφόνους. Μετά κι από μια μακρά συνομιλία με μια φίλη που ήταν στην εξορία, η Αλίσια αποφασίζει να κάνει έρευνα, μια έρευνα που θα την οδηγήσει να φωτίσει άγνωστες πτυχές της χώρας της, αλλά και της ίδιας της οικογένειας της.

Η Alicia (Norma Aleandro) είναι μια ευκατάστατη αστή που ζει μαζί με τον άντρα της και την 5χρονη υιοθετημένη κόρη τους στο Μπουένος Άιρες του 1983. Η χούντα των στρατιωτικών έχει μόλις πέσει και η χώρα αρχίζει να μετράει τις πληγές της. Αν και καθηγήτρια ιστορίας η Alicia δεν ήταν ποτέ ιδιαίτερα πολιτικοποιημένη, αυτό αλλάζει όταν ένας από τους μαθητές της αμφισβητεί τις ιστορικές αλήθειες των σχολικών βιβλίων. «Είναι γραμμένα από δολοφόνους» της λέει.

Οι υποψίες της επιβεβαιώνονται όταν συναντάει μια παλιά της συμμαθήτρια την Ana (Chunchuna Villafaneπου) που της αποκαλύπτει ότι ήταν μια από τους «los desaperecidos», μία από τους χιλιάδες πολίτες που επειδή ήταν εναντίον της χούντας, φυλακίστηκαν, βασανίστηκαν και δολοφονήθηκαν. Μαθαίνει ακόμα ότι πολλές από τις κρατούμενες ήταν έγκυοι και τα νεογέννητα μωρά τους δόθηκαν από τις Αρχές για υιοθεσία σε πλούσιες οικογένειες που δεν έκαναν πολλές ερωτήσεις.

Η Alicia αρχίζει να αναρωτιέται εάν η κόρη της είναι και αυτή παιδί των «los desaperecidos». Στην προσπάθειά της να ανακαλύψει την αλήθεια, έρχεται αντιμέτωπη με τα κανάλια της γραφειοκρατίας, με τον σύζυγό της που την πιέζει να σταματήσει τη έρευνα της και με μια ολόκληρη κοινωνία δεν μπορεί και δεν θέλει ακόμα να πιστέψει τους αποτροπιασμούς μιας τόσο πρόσφατης ιστορίας

ta 13 triantafylla banner

ΣΑΒΒΑΤΟ 16.4.2016,  21:00

Las 13 rosas (Τα 13 Τριαντάφυλλα 2007)
Σκηνοθεσία: Emilio Martínez Lázaro

Σενάριο: Emilio Martínez Lázaro, Pedro Costa, Ignacio Martínez de Pisón
Πρωταγωνιστούν: Pilar López de Ayala Arroyo, Verónica Sánchez, Marta Etura, Gabriella Pession, Nadia de Santiago, Félix Gómez, Fran Perea, Enrico Lo Verso, Adriano Giannini, José Manuel Cervino, Goya Toledo
Διάρκεια: 122′

Μετά τη νίκη των φρανκικών στρατευμάτων το 1939, ο Φράνκο υπόσχεται ότι θα τιμωρηθούν μόνο όσοι από τους αντιπάλους έχουν «ματωμένα χέρια». Δεκατρείς γυναίκες που δεν είχαν διαπράξει κανένα έγκλημα, συλλαμβάνονται με την κατηγορία της ανταρσίας, και καταδικάζονται σε θάνατο.

Η ταινία βασίζεται σε πραγματικά γεγονότα. Υποψήφια για 14 βραβεία Γκόγια. Κέρδισε 4 (μουσικής, δεύτερου αντρικού ρόλου, φωτογραφίας και κουστουμιών).

Στις 28 Μαρτίου του 1939, λίγο μετά την πτώση της Βαρκελώνης, η Μαδρίτη υψώνει λευκή σημαία και ο στρατηγός Φράνκο αναλαμβάνει την διοίκηση της πόλης. Ο ισπανικός εμφύλιος (1936-1939) έχει λήξει. Τους επόμενους μήνες ο τρόμος θα σκεπάσει την Ισπανία: χιλιάδες οι δολοφονίες και οι εξαφανίσεις, καθημερινό φαινόμενο τα βασανιστήρια, η απαγωγή βρεφών, οι μαζικές απελάσεις. Και όμως, παρόλο που ελπίδα έχει σβήσει, η Μαδρίτη θα προσπαθήσει να ξανασηκωθεί. Ανάμεσα σε αυτούς που μπαίνουν στην αντίσταση είναι 13 νέες γυναίκες «Τα 13 τριαντάφυλλα» μέλη της Σοσιαλιστικής Νεολαίας, που θα συλληφθούν, θα βασανιστούν και θα εκτελεστούν τον Αύγουστο του ίδιου χρόνου. Η ιστορία τους θα γίνει γνωστή πολύ αργότερα.

13 Rosas POSTER

Τα 13 τριαντάφυλλα (από το cineblog-gr.blogspot.gr)

Μαδρίτη 1939. Οι δυνάμεις του Φράνκο έχουν επικρατήσει στον Ισπανικό Εμφύλιο και γίνονται ετοιμασίες για την παρέλαση του νικητή στρατηγού στην πρωτεύουσα.
Η Βιρτούδες και η Κάρμεν, δυο νεαρές κοπέλες δημοκρατικών αισθημάτων, προσπαθούν να ανυψώσουν το ηθικό των ηττημένων φιλοδημοκρατικών πολιτών και να τους πέισουν να διατηρήσουν τα φρονήματά τους, παρά τα δεινά που έρχονται.
Οι φίλες τους, Χούλια και Αδελίνα, ομοίων αισθημάτων, γνωρίζουν την Μπλάνκα, σύζυγο μουσικού, την τελευταία ημέρα των βομβαρδισμών στη Μαδρίτη. Μεταξύ τους αναπτύσσεται φιλία.
Εξαπλώνεται μια φήμη ότι αριστεροί επαναστάτες θα επιχειρούσαν να δολοφονήσουν το δικτάτορα Φράνκο κατά την πορεία της παρέλασης. Τα κορίτσια εκείνη την ημέρα μοίραζαν προκηρύξεις υπέρ της δημοκρατίας και ενάντια στο Φράνκο και κέντρισαν την προσοχή των παραστρατιωτικών που τις καταδίωξαν.
Έχοντας συλληφθεί φίλοι των κοριτσιών, σύντροφοι επαναστάτες, όπως ο Τέο και ο μουσικός Κανέπα, ύστερα από προδοσίες από συγγενικά πρόσωπα και γείτονες, η σύλληψη των κοριτσιών είναι θέμα χρόνου. Το καθεστώς χρησιμοποιεί κάθε μέσο προκειμένου να τις συλλάβει και κάθε μέσο αργότερα για να τις βασανίσει να αποκαλύψουν συντρόφους τους. Όμως, παρά τη σθεναρή αντίσταση, δεν έχουν άλλη επιλογή.
Θα καταλήξουν στις γυναικείες φυλακές της Μαδρίτης, όπου μαζί με άλλες 8 συγκρατούμενες θα προσπαθήσουν να διασκεδάσουν τη μοίρα τους. Όταν, όμως, διαμαρτύρονται για τις συνθήκες κράτησης των παιδιών που βρίσκονταν εκεί με τις μητέρες τους, αρνούμενες να τραγουδήσουν τον ύμνο του Φράνκο, και όταν επαναστάτες δολοφονούν δυο αξιωματούχους του Φράνκο, η καταδίκη τους ως αντίποινα είναι δεδομένη, μια καταδίκη για πράξεις τις οποίες δεν έκαναν και ούτε είχαν σκοπό να κάνουν.

Η ταινία αφηγείται την πραγματική ιστορία της εκτέλεσης 48 ανδρών και 13 γυναικών από το αυταρχικό καθεστώς του δικτάτορα Φράνκο στις 5 Αυγούστου 1939, μια περίοδο όπου άλλα γεγονότα στην Ευρώπη επισκίασαν τα γεγονότα αυτά. Περιγράφει τις ζωές πέντε γυναικών από τις 13 που εκτελέστηκαν, οι οποίες αποκαλέστηκαν ως τα «13 τριαντάφυλλα». Περιγράφει τις στιγμές τους από την άνοδο της δικτατορίας ως τη φυλάκιση και την εκτέλεσή τους, με ορισμένες αναφορές και στο πρόσφατο παρελθόν. Τα γεγονότα αυτά έγιναν γνωστά πολύ αργότερα, μέσα από μαρτυρίες επιζώντων.
Η ταινία περιγράφει την ταραγμένη εκείνη εποχή στη Μαδρίτη. Άνθρωποι λιγόψυχοι άλλαζαν ιδεολογία προκειμένου να σώσουν το τομάρι τους, γίνονταν πληροφοριοδότες του καθεστώτος, κατέδιδαν συγγενείς, γείτονες, φίλους, είτε επειδή ήθελαν είτε επειδή αναγκάζονταν. Ήταν μια εποχή που δεν μπορούσε κανείς να ξέρει ποιον μπορεί να εμπιστευτεί, μια εποχή που το παραμικρό να υποπτευόταν το καθεστώς για κάποιον, η επόμενή του κατοικία θα ήταν τα βασανιστήρια ή οι φυλακές. Την εποχή, όμως, αυτή, οι 13 αυτές γυναίκες συγκλόνισαν με το φρόνημά τους και την πίστη τους σ’ αυτό και παρόλο που γνωρίστηκαν οι περισσότερες κάτω από τις τραγικές αυτές συνθήκες, έμειναν μαζί ως το τέλος ενωμένες γιατί ήξεραν ότι ο αγώνας τους ήταν δίκαιος.
Η ταινία απέσπασε 4 βραβεία Goya, ενώ η 17χρονη τότε Nadia de Santiago απέσπασε βραβείο Turia για την εξαιρετική ερμηνεία της στο ρόλο της Κάρμεν, ενώ συγκλονιστικός στο ρόλο του πατέρα που αναγκάζεται να παραδώσει την κόρη του είναι και ο José Manuel Cervino. Στη χώρα μας προβλήθηκε για πρώτη φορά τον Οκτώβριο του 2010 στα πλαίσια αφιερώματος σε ταινίες για τον Ισπανικό Εμφύλιο.

«Τα 13 Τριαντάφυλλα» (The 13 Roses / Las 13 Rosas), Emilio Martínez Lázaro, 2007, 122 λεπτά.
Ηθοποιοί: Pilar López de Ayala, Verónica Sánchez, Gabriella Pession.

Μετά τη νίκη των φρανκικών στρατευμάτων το 1939, ο Φράνκο υπόσχεται ότι θα τιμωρηθούν μόνο όσοι από τους αντιπάλους έχουν «ματωμένα χέρια». Δεκατρείς γυναίκες που δεν είχαν διαπράξει κανένα έγκλημα, συλλαμβάνονται με την κατηγορία της ανταρσίας, και καταδικάζονται σε θάνατο. Η ταινία βασίζεται στην πραγματική ιστορία της εκτέλεσης 48 ανδρών και 13 γυναικών από το φασιστικό καθεστώς το 1939, η οποία έμεινε άγνωστη για δεκαετίες.

Στην ταινία πρωταγωνιστεί η υπέροχη Pilar López de Ayala, που τη θυμόμαστε τόσο από το Mad Love του 2001, όσο κυρίως από το κινηματογραφικό διαμαντάκι «Medianeras» (Μεσοτοιχίες – 2011) του Γκουστάβο Ταρέτο, που είχαμε την ευκαιρία να το απολαύσουμε εκείνη τη χρονιά και στο Διαγωνιστικό Τμήμα του Φεστιβάλ Νύχτες Πρεμιέρας, όπου βέβαια απέσπασε το μεγάλο βραβείο του Φεστιβάλ, τη «Χρυσή Αθηνά».

Αξίζει τέλος να σημειώσουμε ότι η ταινία «Τα 13 Τριαντάφυλλα», ήταν υποψήφια για 14 βραβεία Γκόγια, ενώ κέρδισε τελικά τα εξής τέσσερα: μουσικής, δεύτερου αντρικού ρόλου, φωτογραφίας και κουστουμιών.

treceadada

Όταν ο Φράνκο σκότωνε τα «13 τριαντάφυλλα»…
07 August, 2015 Όταν ο Φράνκο σκότωνε τα «13 τριαντάφυλλα»…

13 ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΑ

ΒΟΡΙΣ ΚΑΡΑΓΙΑΝΝΗΣ

Ο Ισπανικός Εμφύλιος Πόλεμος είναι μία από τις πιο αιματηρές ιστορίες της σύγχρονης Ευρώπης. Υπήρξε βίαιος, υπήρξε κοινωνικός και πολιτικός φυσικά, αλλά την ίδια ώρα ήταν και η πρόβα τζενεράλε για τους Ναζί και τους Φασίστες του Χίτλερ και του Μουσολίνι ενόψει του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου.

Η ιστορία των «13 τριανταφύλλων» -των 13 γυναικών- έχει γραφτεί στην ιστορία της μεταεμφυλιακής Ισπανίας ως μία από τις χειρότερες στιγμές της δικτατορίας του Φράνκο. Το ημερολόγιο βρίσκεται στις 5 Αυγούστου του 1939. Ο Εμφύλιος έχει τελειώσει 5 μήνες νωρίτερα. Και είναι η εποχή του… ξεκαθαρίσματος.
Το νέο καθεστώς «καθαρίζει» τη χώρα από τους δημοκρατικούς. Που είτε φεύγουν μόνοι τους από τη χώρα ως πολιτικοί μετανάστες ή εκτελούνται, φυλακίζονται, βασανίζονται.

Στη Μαδρίτη, όπου η ελπίδα για αγώνα έχει χαθεί και έχει προδοθεί, υπάρχουν ακόμα άνθρωποι που οργανώνονται και ετοιμάζονται για τη νέα φάση του αγώνα τους. Αυτή τη φορά κατά του καθεστώτος του Φράνκο και όχι ως υπερασπιστές της Δημοκρατίας του 1936.
Το καθεστώς Φράνκο διώκει τους αντιφρονούντες παντού. Στα Πανεπιστήμια, στις εταιρίες, στη δημόσια διοίκηση. Η σκληρότητα με την οποία γίνεται αυτό το… ξεκαθάρισμα θα φέρει χιλιάδες νεκρούς.

13 TRIANTAFYLLA O1

Η σύλληψη και η εκτέλεσή τους

Αμέσως μετά το τέλος του Εμφυλίου, οι ηττημένοι Δημοκρατικοί προσπαθούν να ανασυνταχθούν. Οι 13 κοπέλες βρίσκονται ανάμεσα στα μέλη της Σοσιαλιστικής Νεολαίας, έχοντας ως αρχηγό τους τον μόλις 21 ετών José Peña Brea. Ο José συλλαμβάνεται, βασανίζεται και στην ανάκριση «σπάει» δίνοντας τα ονόματα των συνεργατών του. Αυτό οδήγησε σ’ ένα μεγάλο κύμα συλλήψεων και αργότερα εκτελέσεων.
Οι 13 ήταν ανάμεσα στα πολλά μέλη της Σοσιαλιστικής Νεολαίας. Συλλαμβάνονται και φυλακίζονται στη φυλακή Ventas, βασανίζονται και εξευτελίζονται σε συνθήκες απάνθρωπες και φυλακές υπερπλήρεις.

Εκτελέστηκαν στον τοίχο του ανατολικού νεκροταφείου της Μαδρίτης στις 5 Αυγούστου του 1939.
Τα θύματα είχαν κατηγορηθεί για βοήθεια σε στρατιωτική εξέγερση και τη δολοφονία ενός υψηλόβαθμου αξιωματικού της αστυνομίας. Ήταν αθώες.
Το 2005, ένα ίδρυμα (Fundación Trece Rosas) δημιουργήθηκε στην Ισπανία για να κρατήσει ζωντανή τη μνήμη τους.

fue-madrid-fue-espana-victimas-13-rosas-rojas

Las Trece Rosas

Τα 13 τριαντάφυλλα
Τα δεκατρία θύματα ήταν:
Carmen Barrero Aguado (ηλικία 24)
Martina Barroso García (22 ετών)
Blanca Brissac Vázquez (ηλικία 29)
Pilar Bueno Ibáñez (ηλικία 27)
Julia Conesa Conesa (19 ετών)
Adelina García Κασίγιας (ηλικία 19)
Elena Gil Olaya (ηλικία 20)
Virtudes González García (ηλικία 18)
Ana López Gallego (ηλικία 21)
Joaquina López Λαφίτ (ηλικία 23)
Dionisia Manzanero Salas (ηλικία 20)
Victoria Muñoz García (ηλικία 19)
Luisa Rodríguez de la Fuente (ηλικία 18)

http://www.mentality10.com/

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s