Σε ακανόνιστο ρεύμα – Έφη Βενιανάκη (Μυθιστόρημα)- Εκδόσεις Ψυχογιός

se akanonisto reyma

Από της εκδόσεις Ψυχογιός κυκλοφορεί το μυθιστόρημα, Σε ακανόνιστο ρεύμα της Έφης Βενιανάκη.

Λίγα λόγια για το βιβλίο

Ξημέρωμα μιας Κυριακής του Μαρτίου, 2007. Δύο άγνωστες γυναίκες συναντιούνται με την έκλειψη της σελήνης. Η Ανθή, πρώτη χορεύτρια, και η Μαρία, μαθήτρια λυκείου που προετοιμάζεται για τις Πανελλαδικές εξετάσεις.

Τι κοινό έχουν αυτές οι γυναίκες; Γιατί συνομιλούν επί μήνες σ’ ένα δωμάτιο νοσοκομείου;

Ξεδιπλώνοντας το παρελθόν τους, υφαίνουν λίγο λίγο τον ιστό που τις δένει με μυστικά και ψέματα, έρωτα και τρέλα, ζωή και απώλεια. Ποια θα καταφέρει να επιβιώσει σ’ αυτό τον άνισο αγώνα;

Το χρονικό μιας αυτοχειρίας όπου δεν υπάρχουν νικητές και ηττημένοι.

efi venianaki

Η ΕΦΗ ΒΕΝΙΑΝΑΚΗ γεννήθηκε στην Αυστραλία. Σπούδασε θέατρο στη Δραματική Σχολή Αθηνών και σκηνοθεσία στη Σχολή Σταυράκου. Εργάζεται σε εκδοτικό οίκο. Από τις Εκδόσεις ΨΥΧΟΓΙΟΣ κυκλοφορούν τα μυθιστορήματά της ΤΡΕΙΣ ΩΚΕΑΝΟΙ ΚΑΙ ΜΙΑ ΘΑΛΑΣΣΑ και ΣΕ ΑΚΑΝΟΝΙΣΤΟ ΡΕΥΜΑ.  

ΣΕ ΑΚΑΝΟΝΙΣΤΟ ΡΕΥΜΑ – ΕΦΗ ΒΕΝΙΑΝΑΚΗ ΑΠΟΣΠΑΣΜΑΤΑ ΑΠΟ ΤΟ ΒΙΒΛΙΟ

 3 okeanoi kai mia thalassa

ΤΡΕΙΣ ΩΚΕΑΝΟΙ ΚΑΙ ΜΙΑ ΘΑΛΑΣΣΑ
ΕΦΗ ΒΕΝΙΑΝΑΚΗ

Λίγα λόγια για το βιβλίο
Κάπου στη δεκαετία του ’60, ένα υπερωκεάνιο που ονομάζεται Nostos διασχίζει τρεις ωκεανούς και μια θάλασσα για να ενώσει δυο πατρίδες. Ένα επτάχρονο κορίτσι, που η μαμά του το φωνάζει «Μα», παίζει κουτσό στο κατάστρωμα. Αφήνει πίσω της ένα κουτάκι -τη γη που ως τώρα ήταν το σπίτι της- για να πηδήξει στο επόμενο – την Πατρίδα της μητέρας και της γιαγιάς της. Οι τρεις γυναίκες αφήνουν πίσω τους σύζυγο, πατέρα και μια μεγάλη υπόσχεση. Λίγο προτού γυρίσει ο αιώνας, η Μα, που τώρα έγινε Μαρία, αποφασίζει να εγκατασταθεί στον γενέθλιο τόπο της γιαγιάς της. Εκεί θα ξετυλιχθεί σιγά σιγά το νήμα που συνδέει τις ζωές των ανθρώπων της οικογένειάς της κλείνοντας κύκλους που ως τότε έμεναν ανοιχτοί και, από τις στάχτες του παρελθόντος, ένα ελπιδοφόρο μέλλον θα ανθήσει. Τρεις γυναίκες, δεμένες με ένα λώρο αδιάσπαστο, ταξιδεύουν σε εποχές και τόπους, ζουν τη γέννηση, τον έρωτα, τη φιλία, την εγκατάλειψη, το θάνατο -τον κύκλο της ζωής που επαναλαμβάνεται αέναα- για να αποδείξουν πως «η πιο γλυκιά πατρίδα είναι η καρδιά».

ΤΡΕΙΣ ΩΚΕΑΝΟΙ ΚΑΙ ΜΙΑ ΘΑΛΑΣΣΑ ΕΦΗ ΒΕΝΙΑΝΑΚΗ- ΑΠΟΣΠΑΣΜΑΤΑ ΑΠΟ ΤΟ ΒΙΒΛΙΟ

ΔΗΜΟΣΙΕΥΜΑΤΑ – ΚΡΙΤΙΚΕΣ ΓΙΑ ΤΟ ΝΕΟ ΒΙΒΛΙΟ ΤΗΣ ΕΦΗ ΒΕΝΙΑΝΑΚΗ

Βιβλιο-παρουσίαση: Έφη Βενιανάκη – «Σε ακανόνιστο ρεύμα»
Ημερομηνία: 19 Απριλίου 2016, 10:00 Κατηγορία: Βιβλίο
Από τον Άγγελο Πετρουλάκη

Ένα μυθιστόρημα όχι μόνο για τα χαμένα όνειρα, αλλά και για την μαθητεία στον θάνατο. Ένα μυθιστόρημα έκπληξη. Με μια γραφή που σε συνεπαίρνει. Ενίοτε ποιητική. Εσωστρεφής. Σε μια παράλληλη εξιστόρηση της ζωής δυο γυναικών. Που τυχαία συναντήθηκαν. Η μία καθώς επιχειρούσε πτώση στο κενό στην προσπάθειά της να τερματίσει τη ζωή της. Η άλλη, καθώς τυχαία έγινε η αυτόπτης μάρτυρας. Με πολλά κοινά. Το σημαντικότερο: Την θολή σκιά ενός πατέρα. Μαχαίρι σε μια πληγή που έμενε ανοιχτή…

Η Έφη Βενιανάκη έδωσε δείγματα μιας άλλης γραφής. Γνωρίζει την δύναμη των λέξεων και τις εκμεταλλεύεται αριστοτεχνικά. Όπως και την στίξη. Παράλληλα γνωρίζει και την γυναικεία ψυχοσύνθεση. Και συνθέτει ένα μυθιστόρημα ιδιαίτερα αξιόλογο.

Δύο οι άξονες πάνω στους οποίους κινείται η μυθοπλασία. Ο ένας ακούει στο όνομα Μαρία, ο άλλος στο όνομα Ανθή. Η δεύτερη είναι αυτή που θέλησε ν’ ανασυγκροτήσει τη ζωή της με τον εθελούσιο θάνατο. Η πρώτη αυτή που βρίσκεται στο ξεκίνημα της ζωής της, ωστόσο με σημαντικές τραυματικές εμπειρίες.

Μια φράση κλείνει πολλά: «Αγάπα με, μαμά…»

Ιδού η καθοριστική αλήθεια. Το κενό. Η κραυγή. Η Έφη Βενιανάκη ιδιαίτερα έντεχνα ξεκλειδώνει την γυναικεία φύση. Φτάνει εκεί όπου το έλλειμμα της αγάπης καταπίνει όνειρα, αισιοδοξίες, αυτογνωσίες.

Δύσκολο το εγχείρημα από την πλευρά της συγγραφέως. Όμως παλεύει μαζί του και κερδίζει. Δίνει τις συντεταγμένες αυτών των μικρών τραυμάτων που με τον χρόνο εξελίσσονται σε τεράστιες χοάνες και απειλούν να καταπιούν την ζωή.

«Η ζωή είναι ένα υπέροχα δύσβατο ταξίδι στην ύπαρξή μας…», γράφει η Βενιανάκη δίνοντας το στίγμα της εσωτερικής περιπέτειας της 17χρονης Μαρίας που γνώρισε πρόωρα πολλές από τις εκφάνσεις του πόνου, ως αποκύημα της απόρριψης.

«Η ελευθερία μου είχε τη γεύση της λύπης της…», μονολογεί σε άλλο σημείο των αφηγήσεων η Ανθή, καθώς οδηγείται μέσα σε κώμα στο θάνατό της. Το ψυχογράφημα σε δυο παράλληλα επίπεδα είναι συγκλονιστικό και για τις δυο γυναίκες. Σαν μια κατάθεση σιωπής στο μέγα θέμα της απώλειας.

«Υπάρχει αυτή η μερίδα ανθρώπων που τους είναι αβάσταχτη η απώλεια. Κατοικούν ρημαγμένοι στο σώμα τους, σέρνουν τη ζωή τους, έτοιμοι να κάψουν και να καούν, σαν στοιχειά μπαινοβγαίνουν στην καθημερινότητά τους, αλλά συνομιλούν με βλέμματα και σιωπές…», γράφει δια μέσω της Ανθής, καθώς εκείνη εγκαταλείπει τη ζωή.

Προχωρώντας σελίδα τη σελίδα πάσχιζα να θυμηθώ κάτι που είχα διαβάσει παλαιότερα: «Το σκάφανδρο και η πεταλούδα» του Ζαν-Ντομινίκ Μπομπί (Εκδόσεις «Ψυχογιός»), ένα ακόμα συγκλονιστικό βιβλίο για τη ζωή και τον θάνατο.

Ναι, η Έφη Βενιανάκη έγραψε ένα συγκλονιστικό βιβλίο.

http://www.larissanet.gr/

ΔΗΜΟΣΙΕΥΜΑΤΑ – ΚΡΙΤΙΚΕΣ 

Κατερίνα Ξαναλάτου

Λόγος πλούσιος και βαθύς. Πένα απρόβλεπτη, μια καταιγιστική και κυνική μια τρυφερή και στοργική που συσσωρεύει την ανθρώπινη ευαισθησία και την ψυχική τρικυμία με έντονες και σκληρές αντιθέσεις. Δυο αυθεντικές ηρωίδες που βουλιάζουν κι αναδύονται στο βυθό τους. Πολύ καλό βιβλίο!
photo
Έμυ Αναγνωστοπούλου

Αφηγηματικό ύφος με διακριτή κινηματογραφική ροή που σε ταξιδεύει στο σύμπαν των δύο ηρωίδων, οι οποίες παρά το φαινομενικό ηλικιακό και κοινωνιολογικό χάσμα αλληλοσυμπληρώνονται μέσα από τις σιωπηρές «κραυγές» τους, τις διαψεύσεις των προσδοκιών τους, το παρελθόν και τους μέλλοντες χρόνους κάθε απόχρωσης, τη μάχη για την καταπολέμηση της ματαιωμένης ελπίδας. Το υδάτινο στοιχείο δίνει το «παρών» και στο δεύτερο βιβλίο της λογοτέχνη, ωστόσο εδώ, παρά τον σκληρό κόσμο τον οποίο απεικονίζει το βιβλίο, τα δύο οδυνηρά χτυπήματα της μοίρας που έχει δεχθεί η αυτόχειρας πρωταγωνίστρια, ξεπροβάλλει το φως, το ξύπνημα της επιθυμίας για ζωή και τελικά δε χάνεται ποτέ η αισιοδοξία και η πίστη της στις δημιουργικές δυνάμεις του ανθρώπου. Διαχρονικό, βαθιά ανθρωπιστικό, αφορά σε κάθε αναγνώστη που μέσα από τα σκοτάδια του βρήκε το δρόμο προς την κάθαρση, την ελπίδα, την ευτυχία.
photo
Θάλεια Ορφανίδου

Πλούσιος λόγος, λυρικός, θεατρικός, με το συναίσθημα διάχυτο σε όλο το βιβλίο. Κατά τη διάρκεια του διαβάσματος παρασύρθηκα σε μία μεγάλη γκάμα συναισθημάτων! Το διάβασα με μία ανάσα!

http://www.psichogios.gr/

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s