«Πρίγκιπας» μέχρι το τέλος… Μαντζάνας Θάνος

PRINCE

27.04.2016

«Πρίγκιπας» μέχρι το τέλος…

Ο Prince Rogers Nelson, πιο γνωστός βέβαια με το -σημαδιακό θα έλεγαν κάποιοι- μικρό του όνομα, ήρθε κυριολεκτικά από το πουθενά, έζησε σαν απομακρυσμένος ευπατρίδης της μουσικής και έφυγε σχεδόν ανεξήγητα και τόσο πρόωρα, σε ηλικία μόλις πενήντα επτά ετών. Ο Prince είχε γεννηθεί στις 7 Ιουνίου 1958 στη Μινεάπολη της Μινεσότα, την πόλη που ήταν και παρέμεινε η έδρα των μουσικών δραστηριοτήτων του, αλλά πέθανε σε μια περιοχή λίγο πιο μακριά από αυτήν όπου βρίσκονταν το Paisley Park, η έπαυλη η οποία ήταν ταυτόχρονα η κατοικία και το στούντιό του. Η σορός του αποτεφρώθηκε σχεδόν αμέσως και ακόμα δεν υπάρχει ιατροδικαστική ανακοίνωση για τα αίτια του θανάτου του, αλλά η πλέον επίσημη εκδοχή είναι ότι προκλήθηκε από μια βαρύτατης μορφής γρίπη με ταχύτατη εξέλιξη, η οποία τον οδήγησε στο τέλος μέσα σε δύο εβδομάδες, συγκεκριμένα στις 21 Απριλίου 2016.

Πάρα πολύ αδίκως στη δεκαετία του ’80 αλλά και μετά το πέρας της ο Prince θεωρούνταν μια πιο «σοβαρή» εκδοχή του Michael Jackson ή και ένα ανδρικό «ισοδύναμο» της Madonna. Όμως ο Prince δεν ήταν ένα σε πολύ μεγάλο βαθμό προκατασκευασμένο είδωλο που εφάρμοζε τα τερτίπια τα οποία το star system επέβαλε και ταυτόχρονα ανέμενε από αυτό, όπως η βασίλισσα της pop, και πολύ λιγότερο δεν ήταν ένα προικισμένος τραγουδιστής ο οποίος πίστεψε τόσο πολύ στον ίδιο του τον μύθο, ώστε τελικά σχεδόν να παραφρονήσει, όπως ο Jackson. Ο Prince μπορεί να ήταν ιδιόρρυθμος, εκκεντρικός, κάποιες φορές ακόμα και γραφικά «παράξενος», αλλά όλα αυτά δεν ήταν παρά συμπεριφορές ενός ανθρώπου που τον ταλαιπωρούσαν πολλά εσωτερικά προβλήματα, απόρροια κυρίως μιας καθόλου εύκολης παιδικής ηλικίας. Ενός ανθρώπου όμως αναμφίβολα έξυπνου, λογικού και συγκροτημένου…
Πάνω από όλα, όμως, ο Prince ήταν κάτι άλλο, όχι απλά ένα τεράστιο ταλέντο, αλλά μια μουσική ιδιοφυΐα από αυτές που γεννιούνται το λιγότερο μια φορά στα πενήντα χρόνια! Και επειδή δεν συνηθίζουμε να απονέμουμε επαίνους -όπως και αφορισμούς- αυθαίρετα, μπορούμε να επιχειρηματολογήσουμε με πληρότητα για τον συγκεκριμένο… Δεν είναι πολλοί αυτοί που ντεμπούταραν δισκογραφικά σε ηλικία είκοσι ετών και ακόμα λιγότεροι εκείνοι που κυκλοφόρησαν τριάντα εννέα albums σε τριάντα επτά χρόνια πορείας. Όσο εντυπωσιακοί όμως κι αν είναι αυτοί οι αριθμοί, δεν είναι ποτέ η ποσότητα ο καθοριστικός παράγοντας τουλάχιστον όχι μόνη της. Ο Prince ήταν ένας ακούραστος και αθεράπευτος εραστής της μουσικής, ο οποίος δούλευε ακατάπαυστα, κυρίως στο στούντιο. Στον χρόνο που ένα συγκρότημα συχνά χρειάζεται για να ηχογραφήσει ένα μόνο τραγούδι, γύρω στις δύο εβδομάδες δηλαδή, o Prince είχε γράψει τη μουσική και τους στίχους για τουλάχιστον έξι και τα είχε ηχογραφήσει.
Και όταν λέμε τα είχε ηχογραφήσει, εννοούμε ουσιαστικά μόνος του, καθώς, εκτός από το να ερμηνεύει τα τραγούδια του, τα ενορχήστρωνε και έπαιζε όλα τα βασικά όργανα, κιθάρα, πιάνο, keyboards, μπάσο και ντραμς, και προγραμμάτιζε τα ηλεκτρονικά. Τα εκάστοτε γκρουπ του τα χρειαζόταν για τις ζωντανές εμφανίσεις του, καθώς στις ηχογραφήσεις -με εξαίρεση πνευστά και έγχορδα- πολύ σπάνια έπαιζε οποιοσδήποτε άλλος πλην του ιδίου. Κορυφαία περίοδος αυτού του συνεχούς δημιουργικού οργασμού του ήταν εκείνη από το «Controversy» του ’81 μέχρι και το «Diamonds And Pearls» του ’91. Πριν, προετοίμαζε ή μάλλον «επώαζε» αυτήν και μετά -ιδίως ό,τι ακολούθησε το «Black Album» του ’94- δεν έπαψε μεν ποτέ να είναι καλός, σε κάποιες περιπτώσεις ακόμα και εξαίρετος, αλλά σε μεγάλο βαθμό έκανε παραλλαγές των επιτευγμάτων αυτής της χρυσής δεκαετίας του, όπως συμβαίνει συνήθως ακόμα και με τις περισσότερες ιδιοφυΐες. Από τα μέσα περίπου της δεκαετίας του ’90 έγραφε και διακινούσε τη μουσική του με τους δικούς του όρους και πραγματοποιούσε συναυλίες σχεδόν με τον ίδιο ρυθμό όπως και πριν, πιστεύοντας πάντα ακράδαντα σε αυτό που έκανε και πιο ασυμβίβαστος από ποτέ. Μια μοναχική πλέον, αλλά όχι και μονήρης διαδρομή από έναν σημαντικότατο μουσικό που επέλεξε ίσως να απομονωθεί, αλλά ποτέ να γίνει ερημίτης…
Αντίο Πρίγκιπα… Θα σε ξαναδούμε στην Purple Rain, εκεί όπου, κατά μιαν έννοια, βρισκόσουν ανέκαθεν, πριν ακόμα σε αγκαλιάσει…

ΘΑΝΟΣ ΜΑΝΤΖΑΝΑΣ

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s