«Ο άνθρωπος που γνώριζε το άπειρο» του Ματ Μπράουν (2015, 108΄)|| Κριτική Αδάμ Αδαμόπουλου

Κινηματογραφική μεταφορά της πραγματικής ιστορίας του ταπεινής καταγωγής, Ινδού Σρινιβάσα Ραμανουτζάν, ο οποίος, στις αρχές του 20ου αιώνα, χωρίς καμιά ουσιαστικά εγκύκλια εκπαίδευση στα Μαθηματικά, μέσω μιας σχεδόν εμμονικής και παθιασμένης σχέσης με αυτά, αναγκάζεται να τα επανεφεύρει.

o-anthropos-pou-gnorize-to-apeiro

Συντάσσει χωρίς να το ξέρει το δικό του βιβλίο των Μαθηματικών, ξεκινώντας ουσιαστικά από το μηδέν, σε μια προσωπική προσέγγιση με αυτά, που ο ίδιος πιστεύει ότι οδηγείται από τη χάρη του Θεού. «Μια εξίσωση δεν έχει καμία σημασία για μένα εκτός κι αν εκφράζει τη σκέψη του Θεού» αναφέρει σε μια χαρακτηριστική του φράση ο Ραμανουτζάν, η οποία μεταφέρεται αυτολεξεί στην ταινία. Η προσπάθειά του να προσεγγίσει την μητρόπολη, δηλαδή τη μαθηματική σκέψη του δυτικού κόσμου (ας μην ξεχνάμε ότι η Ινδία αποτελεί τμήμα της Βρετανικής Αυτοκρατορίας την εποχή εκείνη), θα τον φέρει σε επαφή με τον Βρετανό Καθηγητή Τζ. Χ. Χάρντυ, ο οποίος καταφέρνει να τον φέρει κοντά του στο Πανεπιστήμιο του Κέμπριτζ. Από κει και πέρα ξεδιπλώνεται η προσπάθεια του μέντορά του να του ενσταλάξει το δυτικότροπο, μαθηματικά αυστηρό τρόπο σκέψης που στηρίζεται στην μαθηματική απόδειξη. Η σχέση τους θα έχει πολλά σκαμπανεβάσματα, θα είναι ωστόσο εξαιρετικά παραγωγική και θα οδηγήσει στην αναγνώριση του έργου του Ραμανουτζάν από τη συντηρητική (και σε ένα βαθμό επηρεασμένη από ένα υποβόσκοντα ρατσισμό για τον «αφελή» και μαθηματικά ακατέργαστο και «άξεστο» Ινδό) μαθηματική κοινότητα της εποχής του.
Η ταινία, αν και αναδεικνύει επαρκώς πολλά από τα πραγματικά στοιχεία της ιστορίας, ιδίως σε ότι αφορά το ρόλο του Χάρντυ στην καθοριστική καθοδήγηση του Ραμανουτζάν στην αναγνώρισή του ως μαθηματικής ιδιοφυΐας, εμφανίζει τόσο σεναριακά, όσο και δραματουργικά ελαττώματα, που ενισχύονται από τη διαφορά δυναμικότητας των δύο πρωταγωνιστών, με τον Ντεβ Πατέλ στο ρόλο του νεαρού Ινδού να αγωνίζεται να φανεί στοιχειωδώς απέναντι ή δίπλα στον πάντα στιβαρό Τζέρεμυ Άιρονς.

Η ιστορία πάντως εξακολουθεί να έχει εξαιρετικό ενδιαφέρον. Στα ελληνικά κυκλοφορούν δύο σχετικά βιβλία: «Ραμανουτζάν: ο Ινδός Μαθηματικός» του Ρόμπερτ Κάνιγκελ (εκδόσεις Τραυλός) και «Η απολογία ενός Μαθηματικού» (Πανεπιστημιακές Εκδόσεις Κρήτης) του ίδιου του Τζ. Χ. Χάρντυ.

12/5/2016 Αδάμ Αδαμόπουλος

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s