Milo Rau – «The Dark Ages»: Η σκοτεινή ιστορία της Ευρώπης στο Φεστιβάλ Αθηνών

THE DARK AGES Ein Projekt von Milo Rau Uraufführung am 11. April 2015 im Marstall Mit Sanja Mitrović, Sudbin Musić, Vedrana Seksan, Valery Tscheplanowa, Manfred Zapatka Regie Milo Rau Bühne und Kostüm Anton Lukas Musik LaibachLicht Uwe Grünewald Video Marc Stephan Dramaturgie Sebastian Huber + Stefan Bläske unten v.l. Vedrana Seksan, Valery Tscheplanowa, Manfred Zapatka, Sudbin Musić, oben Valery Tscheplanowa (Projektion)

THE DARK AGES
Ein Projekt von Milo Rau
Uraufführung am 11. April 2015 im Marstall
Mit Sanja Mitrović, Sudbin Musić, Vedrana Seksan, Valery Tscheplanowa, Manfred Zapatka
Regie Milo Rau
Bühne und Kostüm Anton Lukas
Musik LaibachLicht Uwe Grünewald
Video Marc Stephan
Dramaturgie Sebastian Huber + Stefan Bläske
unten v.l. Vedrana Seksan, Valery Tscheplanowa, Manfred Zapatka, Sudbin Musić, oben Valery Tscheplanowa (Projektion)

 

Ο Ελβετός Μίλο Ράου, πρωτοπόρος συγγραφέας, σκηνοθέτης (θεάτρου και κινηματογράφου), δημοσιογράφος, δοκιμιογράφος, πανεπιστημιακός και ιδρυτής του Διεθνούς Ινστιτούτου Πολιτικού Εγκλήματος (2007), επιστρέφει στην Ελλάδα, μετά το «Hate Radio» (Στέγη Γραμμάτων και Τεχνών – Μάιος 2015), για να παρουσιάσει το «The Dark Ages», στο πλαίσιο του Φεστιβάλ Αθηνών.

 

Τι συμβαίνει στους ανθρώπους όταν γκρεμίζονται οι πεποιθήσεις τους και όσα θεωρούν δεδομένα; Σε τι θεμέλια έχει χτιστεί η σημερινή Ευρώπη; Τι αλλαγές συντελούνται από την πτώση του Τρίτου Ράιχ το 1945 ως την πολιορκία του Σαράγιεβο το 1995; Τέσσερις  ηθοποιοί, από τη Βοσνία, τη Σερβία, τη Γερμανία και τη Ρωσία, αφηγούνται επί σκηνής και μπροστά σε μια κάμερα τις ιστορίες τους, με τα πρόσωπά τους να προβάλλονται σε μεγάλη οθόνη.

 

Μέσα από το «The Dark Ages», που αποτελεί το δεύτερο μέρος της ευρωπαϊκής τριλογίας του για τον πόλεμο η οποία ξεκίνησε με το «The Civil Wars» (2014), ο Ράου ερευνά την πρόσφατη ιστορία των πολέμων στην ανατολική Ευρώπη και τα Βαλκάνια, εστιάζοντας στις προσωπικές αφηγήσεις των ανθρώπων που βίωσαν τα γεγονότα.

 

Πέντε ηθοποιοί, από τη Βοσνία, τη Σερβία, τη Γερμανία και τη Ρωσία, αφηγούνται επί σκηνής και μπροστά σε μια κάμερα τις ιστορίες τους, με τα πρόσωπά τους να προβάλλονται σε μεγάλη οθόνη. Ο Vedrana Seksan,ηθοποιός στο Εθνικό Θέατρο της Βοσνίας περιγράφει πώς επέζησε από τους βομβαρδισμούς στο Σαραγιεβο, αλλά και τη μεταπολεμική περίοδο. Ο βόσνιος Sudbin Musić, επιβίωσε από τη σφαγή και είναι πλέον ακτιβιστής για τα ανθρώπινα δικαιώματα. Πρόσφατα ανακάλυψε τη σωρό του πατέρα του σε έναν ομαδικό τάφο. Ο Manfred Zapatka από το Munich Residence Theatre αφηγείται τις αναμνήσεις του από τη μεταπολεμική περίοδο στη Γερμανία, με τον αναγκαστικό κατ’ οίκον περιορισμό του πατέρα του, όταν επέστρεψε από την αιχμαλωσία. Και η διάσημη κουκλοπαίκτρια Valery Tscheplanova περιγράφει τη μετανάστευσή της από το σοβιετικό Καζάν στη Γερμανία.

 

Οι συγκλονιστικές βιογραφίες τους εμπλέκονται με ιστορικά γεγονότα και ερωτήματα, καθώς οι ίδιοι μιλάνε για τον πόλεμο, τον ξεριζωμό, τη φυγή και το νέο τους ξεκίνημα.

 

Τη μουσική για την παράσταση έχει γράψει το ιστορικό cult συγκρότημα από τη Σλοβενία, οι Laibach, που εδώ και δεκαετίες μιλούν μέσω της μουσικής τους για τη σχέση μεταξύ τέχνης και ιδεολογίας. Στη συναυλίατους στο Βελιγράδι το 1989 είχαν προβλέψει την πτώση της Γιουγκοσλαβίας και το 1995, η συναυλία τους στο Σαράγιεβο σηματοδότησε το τέλος του πολέμου στη Βοσνία.

 

Ο Μίλο Ράου γεννήθηκε στην Ελβετία και σπούδασε κοινωνιολογία, γερμανική λογοτεχνία και ρωμανικές γλώσσες στη Ζυρίχη, το Βερολίνο και το Παρίσι. Εκτός από το θέατρο και τον κινηματογράφο εργάζεται και ως δημοσιογράφος, συγγραφέας και δοκιμιογράφος. Έχει εργαστεί ως συγγραφέας και σκηνοθέτης σε διάφορα ανεξάρτητα, δημοτικά και κρατικά θέατρα, όπως το Staatsschauspiel στη Δρέσδη, το Maxim Gorki Theatre στο Βερολίνο και το Theaterhaus Gessnerallee στη Ζυρίχη. Ο Ράου εισήγαγε την αναπαράσταση ως φόρμα για πολιτικό θέατρο με το έργο The Last Days of the Ceauşescus, που παρουσιάστηκε στο Φεστιβάλ της Αβινιόν (2009), ενώ ακολούθησε το Hate Radio που ανέβηκε στο Radikal Jung Festival του Μονάχου και στο Theatertreffen του Βερολίνου (2011). Το 2007 ίδρυσε το Διεθνές Ινστιτούτο Πολιτικού Φόνου, μια δραματική σχολή που εστιάζει στην έρευνα σημαδιακών πρόσφατων ιστορικών γεγονότων. Ο Ράου ζει μεταξύ Ζυρίχης, Κολωνίας και νότιας Γαλλίας.

 

Μια παραγωγή του Residenztheater του Μονάχου σε συνεργασία με το: Milo Rau / International Institute Of Political Murder (IIPM)

 

Πρώτη παρουσίαση: 11 Απριλίου 2015, Residenztheater, Μόναχο, με την επακόλουθη εμφάνιση (σε πρώτη παρουσίαση) του συγκροτήματος Laibach από τη Σλοβενία

 

Σύλληψη-Κείμενο-Σκηνοθεσία: Milo Rau

Κείμενο: Sudbin Musić, Vedrana Seksan, Valery Tscheplanowa, Manfred Zapatka

Ερμηνεία: Sudbin Musić, Vedrana Seksan, Valery Tscheplanowa, Manfred Zapatka

Δραματουργία: Stefan Bläske, Sebastian Huber

Σκηνικά-Κοστούμια: Anton Lukas

Εικόνα-Σχεδιασμός βίντεο: Marc Stephan

Μουσική: Laibach

Βοηθοί δραματουργίας: Lucia Kramer, Rose Reiter

Βοηθός στη σκηνοθεσία: Jakub Gawlik

Μετάφραση: Marija Karaklajić

Έρευνα: Stefan Bläske, Mirjam Knapp

Διεύθυνση παραγωγής IIPM (περιοδεία): Mascha Euchner-Martinez

 

Δείτε ένα απόσπασμα από την παράσταση εδώ

Πληροφορίες για την παράσταση: international-institute.de/en/the-dark-ages-2

 

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s