Αντιγόνη του Σοφοκλή σε σκηνοθεσία Στάθη Λιβαθινού στην Επίδαυρο || Κριτική Ντίνα Πανουσοπούλου

antigoni se skinothesia livathinou

Το Σάββατο βράδυ στο κατάμεστο θέατρο της Επιδαύρου είδαμε σίγουρα την Αντιγόνη του Σοφοκλή. Μια παράσταση καλοδουλεμένη, με σαφείς σκηνοθετικές επιλογές και μια πολύ επιτυχημένη σύμπραξη τριών θεατρικών οργανισμών (Εθνικού Θεάτρου, Κ.Θ.Β.Ε. και Θ.Ο.Κ) και τριών γενεών ηθοποιών.

Ο Μύθος γνωστός σε όλους. Ο εγωιστής Κρέοντας και η επαναστάτρια Αντιγόνη ερμηνεύουν το Δίκαιο και τη θεϊκή βούληση ο καθένας διαφορετικά. Εκεί βρίσκεται και η ουσία της συγκεκριμένης τραγωδίας. Κανείς τους δεν κάνει πίσω, και οι δυο θα συντριβούν.

Η ηρωίδα του Στάθη Λιβαθινού είναι μια κοπέλα νέα και εξεγερμένη, ένα κορίτσι που πονά γιατί δεν κατάφερε να πενθήσει τους οικείους της, ούτε να αγαπήσει τον μέλλοντα σύζυγό της και φέρει το στίγμα της γενιά των Λαβδακιδών.

Το αφαιρετικό σκηνικό, μια κούνια-κρεμάλα και περιμετρικά μερικά παγκάκια πόλης, αρκούσε για να ξεδιπλωθεί μια πανανθρώπινη ιστορία, πολύσημη όσο και οι σύγχρονοι αποδέκτες της. Μια πόλη με παγκάκια, κούνιες, νέους, γέρους και φιλαρμονική ορχήστρα, ένας τόπος όπου όλοι συνδιαλέγονται με όλους, αγαπούν, μισούν, θυμώνουν, οργίζονται, ελπίζουν και μετανιώνουν.

Το πιο πρωτοποριακό στοιχείο της παράστασης αποτέλεσε η αντίστιξη «λέξης» και «μέλους» της τραγωδίας. Τα λεκτικά στοιχεία και όλοι οι εκφραστικοί τρόποι πλέκονταν αρμονικά με τον ήχο και τη μουσική, και σε αυτό συνέτεινε και η παρουσία επί σκηνής της ομάδας Ventus Ensembe. Έντονη η διαλογική διάθεση τόσο ανάμεσα στον Κρέοντα και στον Χορό, όσο και ανάμεσα στην Αντιγόνη και το κοινό, ενώ οι σχέσεις εξουσίας νέου-παλιού, γυναίκας-άνδρα τονίστηκαν επαρκώς.

Το ταμπεραμέντο του Βασίλη Μαγουλιώτη ως Αίμονα, το εκτόπισμα του Δημήτρη Λιγνάδη ως Κρέοντα και η φλόγα της Αντιγόνης, Αναστασίας-Ραφαέλας Κονίδη, σφράγισαν υποκριτικά την επιτυχία του όλου εγχειρήματος.

Τις μοντέρνες ενδυματολογικές επιλογές της Ελένης Μανωλοπούλου φώτισε εξαιρετικά ο Αλέκος Αναστασίου.

Δυο πταίσματα του Σαββατόβραδου: στην έναρξη της παράστασης ο τόνος απαγγελίας ήταν ιδιαίτερα χαμηλός για το άνω διάζωμα του θεάτρου, κάτι που όμως σύντομα φροντίστηκε. Στην πορεία, το ενθουσιώδες κοινό χειροκροτούσε κατά βούληση διακόπτοντας ανά διαστήματα την παράσταση.

Η μεγάλη απουσία της βραδιάς, ο Δημήτρης Μαρωνίτης, που, όμως, με τις μεταφραστικές του επιλογές μετέφερε την Αντιγόνη στο 2016.

One thought on “Αντιγόνη του Σοφοκλή σε σκηνοθεσία Στάθη Λιβαθινού στην Επίδαυρο || Κριτική Ντίνα Πανουσοπούλου

  1. Στο άνω διάζωμα στο οποίο ήμουν ακούγαμε ελάχιστα και δεν φροντίστηκε καθόλου όπως λέτε. Σε αντίθεση με άλλες παραστάσεις της Επιδαύρου που έχω πάει στο παρελθόν. Προφανώς δεν κάνουν όλοι οι ηθοποιοί για την Επίδαυρο και θα έπρεπε η επιλογή να είναι προσεκτική διότι οι καιροί που ζούμε είναι δύσκολοι και μία τέτοια έξοδος για τον κόσμο έχει μεγάλο κόστος και γιαυτό οι απαιτήσεις μας είναι μεγαλύτερες.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s