Μια συνέντευξη με τον 16χρονο Αλέξη Τσίπρα

to-sxoleio-na-ginei-deftero-spiti-mas
Το δισέλιδο 30-31 στο τχ. 474, Παρασκευή 6 Σεπτεμβρίου 1991, όπου είχε δημοσιευτεί η συνέντευξη του Σταύρου Μονεμβασιώτη με δύο μαθητές Λυκείου.

ΣΕΠΤΕΜΒΡΗΣ 1991, ΠΡΙΝ 26 ΧΡΟΝΙΑ

Μια συνέντευξη

με τον 16χρονο Αλέξη Τσίπρα

Πριν από 26 χρόνια η ισχύς της τότε κυβέρνησης Μητσοτάκη είχε πληγεί ανεπανόρθωτα, όπως αποδείχθηκε, από τις μαθητικές καταλήψεις ενάντια στο προεδρικό διάταγμα με το οποίο ο υπουργός Παιδείας Βασ. Κοντογιαννόπουλος επιχειρούσε να επαναφέρει στα σχολεία τις ποδιές και το κούρεμα με την ψιλή. Τότε ήταν που δολοφονήθηκε από τραμπούκους της ΟΝΝΕΔ στην Πάτρα και ο αξέχαστος καθηγητής Νίκος Τεμπονέρας.

Σήμερα ο τότε πρωθυπουργός βιώνει μια αμφιλεγόμενη πολιτική αποστρατεία και ο τότε υπουργός Παιδείας επιβιώνει στην πολιτική ως πολιτευτής του ΠΑΣΟΚ. Κάποιοι από τους πρωταγωνιστές εκείνου του κινήματος όμως είχαν καλύτερη τύχη. Ξετρυπώσαμε στο τχ. 474 του Αντί μια συνέντευξη που είχε πάρει ο συνεργάτης του περιοδικού Σταύρος Μονεμβασιώτης από δύο από τους καταλήψιες εκείνης της εποχής: κάποιον Αλέξη Τσίπρα και τον συνάδελφό του Στέφανο Μυτιληναίο. 0 δεύτερος είναι πλέον δημοσιογράφος. Όσο για τον πρώτο, εξελέγη πρόεδρος του ζμνασπισμού την περασμένη Κυριακή και αποτελεί αναμφισβήτητα το θετικό κεντρικό πρόσωπο της πολιτικής επικαιρότητας στην Ελλάδα την τελευταία περίοδο. Ιδού τι έλεγαν ο Αλέξης Τσίπρας και ο Στ. Μυτιληναίος στο Αντί και τον Σταύρο Μονεμβασιώτη πριν 26 χρόνια:

Το σχολείο να γίνει δεύτερο σπίτι μας

Μια συζήτηση του Σταύρου Μονεμβασιώτη με δύο μαθητές Λυκείου

Ξαφνικά πέρυσι τοχειμώνα μια γενιά δεκαεξάρηδων ήρθε στην επικαιρότητα. Μια γενιά που αμφισβήτησε την Πολιτεία και τους εκφραστές της, που μέχρι τότε αποτελούσαν ταμπού. Είπαν: «ΔΕΝ θα περάσεικαι ΔΕΝ πέρασεΕίδαν τον εαυτό τους στην τηλεόραση και τις εφημερίδες. Δώσανε συνεντεύξεις, φωτογραφήθηκαν, είπαν, ξαναείπανκαι ξαφνικά ένιωσαν ότι μπορούν να έχουν κι αυτοί λόγο για ό,τι τους αφορά.

Επτά μήνες έχουν περάσει από τότε που έληξαν οι καταλήψεις στα Γυμνάσια και Λύκεια της χώρας. Οι εξετάσεις του Ιουνίου έφεραν την «ανακωχή», οι καλοκαιρινές διακοπές έδωσαν το χρόνο σε όλους να σταθμίσουν τις πράξεις τους και στην Κυβέρνηση να υλοποιήσει τις υποσχέσεις της.

Τώρα, Σεπτέμβρη πια, μια νέα σχολική χρονιά αρχίζει. Οι εκπαιδευτικοί άρχισαν πάλι να προειδοποιούν. Ο υπουργός Παιδείας να νομοθετεί. Οι μαθητές; Τι λένε άραγε σήμερα, οι πρωταγωνιστές των περυσινών αγώνων; Τι βλέπουν να έχει αλλάξει επτά μήνες μετά;

Ο Αλέξης Τσίπρας και ο Στέφανος Μυτιληναίος, ήταν δύο από τους πιο δραστήριους μαθητές την περίοδο των καταλήψεων, μέλη της -τότεΠαναττικής Επιτροπής Καταλήψεων. Φέτος θα είναι μαθητές της τρίτης Λυκείου.

Η συζήτηση κύλησε άνετα μαζί τους

ΑΝΤΙ: Επτά μήνες μετά τις μαθητικές κινητοποιήσεις και καθώς μπαίνουμε στη νέα σχολική χρονιά, τι απόλα όσα ζητούσατε τότε, βλέπετε να έχει υλοποιηθεί;

Στέφανος: Πολύ λίγα, για να μην πω τίποτε. Εντάξει πήρε πίσω τα Π.Δ. και αυτό είναι μια νίκη του μαθητικού κινήματος, από κει και πέρα όμως μας είχαν δώσει υποσχέσεις που δεν τις κράτησαν. Για παράδειγμα, ότι θα κινηθεί διαδικασία αναγνώρισης των διαμαθητικών συμβουλίων ανά Δήμο. Ή ζητήματα όπως, νέα βιβλία, η κατάσταση των σχολικών κτιρίων, η υλικοτεχνική υποδομήακόμη κι αυτό του διαλόγου. Εντωμεταξύ, οι λύσεις που προωθεί ο υπουργός μάς γυρνάνε πίσω. Εμείς, δεν κάναμε κατάληψη για να κατακτήσουμε αυτά που ίσχυαν πριν, αλλά για να μην αφήσουμε να περάσουν κάποια πράγματα, για να μπουν κάποιες νέες βάσεις για μια Ευρωπαϊκή Παιδεία. Αύριο, θα πούνε: κοίταξε, κάνουν πάλι κοπάνες. Μα όταν δίνεις στον μαθητή στοιχεία που δεν τον ενδιαφέρουν; Κάνε κάτι να του κινήσεις την περιέργεια

Αλέξης: Κοίτα, για να μην ξεφύγουμε. Το μόνο που μπορείς να πεις ότι κατακτήθηκε τότε ήταν να μην εφαρμοστούν τα Π.Δ., το πόιντσύστεμ κ.λπ. Καμιά άλλη ουσιαστική αλλαγή. Είδαμε μια προσπάθεια του κ. υπουργού να μεταθέσει την όλη κατάσταση, τις λύσεις, στον φετινό χειμώνα. Δεν είδαμε να παίρνει ουσιαστικές θέσεις για τα πολύ μεγάλα προβλήματα. Θα μου πεις ότι έκανε τον Εθνικό Διάλογο. Ξέρεις όμως αν θα αποδώσει;

ΑΝΤΙ: Ο Εθνικός Διάλογος για την Παιδεία, που ξεκίνησε το υπουργείο, θεωρείται δική σας νίκη, νίκη των μαθητών. Κατά πόσο έχετε πειστεί ότι διεξάγεται επί ίσοις όροις;

Αλέξης: Ήταν βέβαια νίκη των μαθητών αλλά από εκεί και πέραΣτέφανος: Διάλογος είναι αυτό που κάνουμε εμείς τώρα. Είμαστε σε ένα τραπέζι και συζητάμε. Το να μου στείλεις ένα γκάλοπ και να μου πεις συμπλήρωσέτο, δεν είναι διάλογος. Τη στιγμή που υπήρχαν επιτροπές μαθητών εκλεγμένες από τις γενικές συνελεύσεις τους, δεν μπορεί να υποστηρίξει ο υπουργός ότι δεν είχε συνομιλητή. Τότε, για τη λήξη των καταλήψεων, με ποιον μίλαγε; Και είμαι σίγουρος ότι, όπως εγώ, έτσι και η πλειοψηφία των μαθητών που πήρε μέρος στις καταλήψεις δεν απάντησε στα ερωτηματολόγια.

Αλέξης: Εγώ, το συμπλήρωσα. ‘Οταν απαντάς όμως σε προσχεδιασμένες απαντήσεις πώς μπορείς να είσαι σίγουρος ότι διαμορφώνονται οι θέσεις ενός δυναμικού κινήματος, όπως είχε φανεί ότι είναι το μαθητικό τον περασμένο χειμώνα. Τελικά, περισσότερο ήταν μια προσπάθεια να μετατοπιστεί το κέντρο βάρους και να λυθούν οι καταλήψεις. Βέβαια δεν πρέπει να είσαι κακόπιστος. Και μόνο που άρχισε να διαφαίνεται ο διάλογος σαν λέξη, είναι σημαντικό.

ΑΝΤΙ: Αν φέτος, διαμορφωνόντουσαν ανάλογες συνθήκες, με εκείνες πέρυσι θα ξανακάνατε καταλήψεις;

Στέφανος: Ναι και θεωρώ σίγουρο ότι θα βρισκόμασταν μπροστά όχι σε 1.200 κατειλημμένα σχολεία, αλλά σε 1.800. Πέρυσι δεν ξέραμε πώς θα εξελιχθούν οι κινητοποιήσεις. Τώρα που έχουμε κάποιες νίκες, θα κατέβουν όλοι οι μαθητές.

Αλέξης: Εγώ προσωπικά δεν ξέρω. Δεν ξαναγεννιέται εύκολα ένα τέτοιο κίνημα. Τότε οι καταλήψεις «σηκώθηκαν» από τη συγκυρία. Ήταν τα Π.Δ. που ώθησαν τον μαθητή να κατέβει στις κινητοποιήσεις. Υπήρχε κάτι χειροπιαστό. Γ ια τα γενικότερα προβλήματα, όσο σημαντικά κι αν είναι, δεν μπορείς να κάνεις το ίδιο. Ως προς το ότι δεν θα αγωνίζεσαι για συγκεκριμένες κατακτήσεις.

Στέφανος: Κοίταξε, η κατάληψη δεν είναι η μοναδική μορφή αγώνα. Πρέπει κάποτε πέρα από τις πορείες και τα δακρυγόνα να κάτσουμε να συζητήσουμε. Από κει και πέρα και με μια συναυλία μπορείς να αντιδράσειςΑν και όταν φέρεσαι με το γάντι δεν σε παίρνουν υπόψη.

ΑΝΤΙ: Ας υποθέσουμε ότι ερχόσασταν σήμερα σε επαφή με τον κ. Σουφλιά. Τι θα ζητούσατε να αλλάξει ή να θεσπίσει; Αλέξης: Να αυξήσει τις δαπάνες για την Παιδεία, είναι το σημαντικότερο. Στέφανος: Πρέπει να φροντίσουμε για το τώρα και να προγραμματίσουμε το αύριο. Και αυτό θα γίνει με επιπλέον δαπάνες. Από πού; Από το αποθεματικό; Πάντως το 6,8% του προϋπολογισμού δεν φτάνει. Το άλλο που θα ζητούσα είναι η επισκευή των αιθουσών, νέα βιβλία που να ανταποκρίνονται στο σήμερα, υλικοτεχνική υποδομή που δεν υπάρχει και σίγουρα θέρμανσηΛένε νηστικό αρκούδι δεν χορεύει. Κρύος μαθητής αναγκάζεται να κοιμάται στην τάξη, φορώντας το μπουφάν του και αγκαλιά με την τσάντα και τα βιβλία του.

Από την άλλη είναι οι καθηγητές μας. Βλέπεις βιολόγο να διδάσκει χημεία, φιλόλογο κοινωνιολογία. Χρειαζόμαστε ειδικευμένους καθηγητές. Οι οποίοι, και ας με συγχωρέσουν, πολλές φορές κατέβηκαν μαζί μας σε κινητοποιήσεις για την αναβάθμιση της Παιδείας, το π ιο σημαντικό γ ι’ αυτούς όμως ήταν γραμμένο κάτω κάτω στο πανό: 18 χιλιάδες. Όχι πως έχουν άδικο

Αλέξης: Εγώ θα ζητούσα επίσης να προσπαθήσει να έρθει σε ουσιαστική επαφή μαζί μας. Όχι μέσα από ερωτηματολόγια αλλά θεσπίζοντας μαθητικά όργανα που θα μπορούν να διαλέγονται με τους φορείς και να διαμορφώνουν θέση. Όχι σαν την ΕΦΕΕ, ένα όργανο που θα αποφασίζει πορείες. Κάτι που να εκφράζει την άποψή μας.

ΑΝΤΙ: Εν κατακλείδι, πιστεύετε ότι τα μηνύματα της περιόδου των καταλήψεων εξακολουθούν να είναι επίκαιρα;

Αλέξης: Οι καταλήψεις ήταν φαινόμενο που ανέδειξε πολλά στοιχεία. Τα μηνύματα είχαν να κάνουν με μια κατάσταση, αφορούσαν μια νέα γενιά που μπλέχτηκε με την πολιτική με έναν εντελώς διαφορετικό τρόπο. Που ένωσε το ατομικό και το συλλογικό. Αυτά σίγουρα συνεχίζουν να υπάρχουν. Το ερώτημα είναι αν όλα αυτά που βγήκαν τότε στην επιφάνεια μπορούν να εκπροσωπηθούν και να στηριχτούν και φέτος. Κανένας πολιτικός φορέας δεν μπορεί να εκπροσωπήσει αυτόν τον «ριζοσπαστισμό», καμιά πολιτική οργάνωση δεν μπορεί να εμπλουτίσει αυτές τις δυνάμεις.

Στέφανος: Το αίτημα να μπαίνεις στο σχολείο χωρίς να κοιτάς το ρολόι πότε θα φύγεις. Το αίτημα, το σχολείο να γίνει δεύτερο σπίτι σου Και όχι ένα απόμακρο κτίριο που μπαίνεις μέσα να κάνεις καταστροφέςείναι επίκαιρο. Στις καταλήψεις οι μαθητές αγαπήσανε το χώρο που ζήσανε, τον καθάρισαν, τον έβαψαν, τον συντήρησαν με δικά τους έξοδα. Τα μηνύματα όλα οδηγούν σε ένα: δώστε τα κατάλληλα εφόδια για να αγαπήσουν οι μαθητές το σχολείο.

πηγή: Αντί Περίοδος Β’ τεύχος 915, 15 Φεβρουαρίου 2008

ΣΕΜΙΝΑΡΙΟ ΣΚΗΝΟΘΕΣΙΑΣ ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΟΥ 2016-2017

«120 Χρόνια Κινηματογράφου» σε 12 μαθήματα- Σεμινάριο Ιστορίας, Θεωρίας και Κριτικής Κινηματογράφου|| Έναρξη Οκτώβρης 2016

Advertisements

1 Comment

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s