Είμαι ο Ντάνιελ Μπλέικ, είμαστε οι Ντάνιελ Μπλέικ του Γιάννη Καραμπίτσου

i-daniel-blake-002 i-daniel-blake-003 i-daniel-blake-004 i-daniel-blake-005 i-daniel-blake-006 i-daniel-blake-007 i-daniel-blake-008

Πολύ κουβέντα και κριτική δηλητηριώδης πολλές φορές για την ταινία του Κεν Λόουτς Εγώ Ο Ντάνιελ Μπλέικ. Ευτυχώς βέβαια όχι από όλους. Διδακτική ταινία, στρατευμένη αποκαλείται από κάποιους λες και το είναι στρατευμένη μια ταινία στον αγώνα για μια καλύτερη κοινωνία είναι βρισιά. Απλοϊκή από άλλους. Σκάνδαλο η βράβευσή της στο Φεστιβάλ Κανών αναφωνούν κάποιοι άλλοι. Τι συμβαίνει λοιπόν;;

Διαβάζουμε σε μια κριτική «άνθρωποι σαν τον Ντάνιελ Μπλέικ» και εδώ βρίσκεται μάλλον η ουσία του ζητήματος. Ο παραλογισμός του συστήματος αφορά μόνο τον Ντάνιελ Μπλέικ; Δεν αφορά όλους εμάς που προερχόμαστε από την εργατική τάξη, αλλά και εκείνους που ενώ ανήκαν στην μεσαία φτωχοποιήθηκαν που οδηγούνται στην απόγνωση όπως πολύ καθαρά, βιωματικά, «ντοκιμαντερίστικα» δείχνει η ταινία ώστε να οργιζόμαστε μαζί με τον ήρωα για το υποχρεωτικό, εξαναγκαστικό διαδίκτυο, για την επιβολή με κάθε μέσο της υπακοής, το συνεχές σπάσιμο των νεύρων μαζί με την καθημερινή πίεση του να μην έχεις να φας και τα μέσα για να ζήσεις, να δουλέψεις αξιοπρεπώς και να δημιουργήσεις εξαιτίας της αναλγησίας και του καφκικού χαρακτήρα του συστήματος;; Γιατί αυτή η οργή δεν αφορά όλους μας εντέλει, ενώ θα έπρεπε;; γιατί κάποιοι ζούμε παρασιτικά στις παρυφές του συστήματος με τα μέσα που μας παρέχουν δικοί μας άνθρωποι που στην ουσία δεν ζουν, που στερούνται τη θέρμανση και το φαγητό πολλές φορές για να μπορούμε εμείς να γράφουμε και να λέμε δεν είναι η καλύτερη ταινία του Κεν Λόουτς , ή η ταινία αφορά «ανθρώπους σαν τον Ντάνιελ Μπλέικ» και να μην ντρεπόμαστε που το λέμε ότι δεν είμαστε άνθρωποι σαν τον Ντάνιελ Μπλέικ;;;  Και γιατί δεν είμαστε άνθρωποι σαν τον Ντάνιελ Μπλέικ;; Γιατί είμαστε υπάκουοι, συμβιβασμένοι, κολαούζοι του συστήματος, δολοφόνοι των γονιών μας και των παιδιών μας;;; Λαμόγια;; Γιατί έχουμε κρατήσει για τον εαυτό μας την πολυτέλεια να είμαστε θεατές του Ντάνιελ Μπλέικ;; Γιατί τα αρπάζουμε από το σύστημα με τον έναν ή με τον άλλον τρόπο για να μπορούμε να θεωρητικοποιούμε, να γράφουμε όμορφα «ευαίσθητα» λογάκια που μοιάζουν έως και πολιτικοποιημένα για την ταινία χύνοντας ταυτόχρονα και το δηλητήριό μας βάζοντας τα 2,5 ή 3 αστεράκια μας και έχοντας ήσυχη τη συνείδησή μας να τρέχουμε εκ νέου στο σύστημα κρατικό και ιδρύματα να εξαγοράσουμε τις υπηρεσίες μας;;  Γιατί εντέλει όντας στρατευμένοι με τον εαυτούλη μας και το σύστημα μας ενοχλούν οι στρατευμένοι και αγωνιζόμενοι για μια καλύτερη κοινωνία για ένα καλύτερο μέλλον για εμάς και τα παιδιά μας;;  Γιατί νομίζουμε ότι είμαστε βολεμένοι και εξασφαλισμένοι;; [μακάρι για εμάς να είχε ίδια εντύπωση και το σύστημα του οποίου θα είμαστε τα νέα θύματα]. Για αυτό δεν είμαστε σαν τον Ντάνιελ Μπλέικ;; Γιατί δεν μας ενδιαφέρει η γυναίκα της διπλανής πόρτας που επειδή δεν έχει να θρέψει τα παιδιά της ψάχνοντας απεγνωσμένα για δουλειά, το κράτος την γράφει και γίνεται πόρνη για να μπορέσει να επιβιώσει αυτή και τα παιδιά της;; Γιατί δεν αντιδρούμε στον καθημερινό φασισμό, έχοντας αναδείξει τα κινητά και τον υπολογιστή μας, το διαδίκτυο και τα κοινωνικά δίκτυα,  την κατανάλωση σε σύντροφο, σε θεό, στο άπαν;; Γιατί δεν επαναστατούμε;; γιατί δεν αγανακτούμε και δεν οργιζόμαστε;; γιατί δεν είμαστε αλληλέγγυοι του διπλανού μας, του βαθύτερου πνευματικού αληθινού εαυτού μας, των αδικημένων, των χρεοκοπημένων, των έναν στους δύο καταθλιπτικών και υποψήφιων αυτόχειρων συνανθρωπών μας;;; της εργατικής τάξης που μας ζει και μας θρέφει;;; γιατί θέλουμε να ζούμε με κάθε τίμημα;; χωρίς αξιοπρέπεια και με σκυφτό το κεφάλι;;; Εγώ ο Ντάνιελ Μπλέικ. Η τελευταία μας ελπίδα για αξιοπρέπεια, για ανθρωπιά , για αληθινή ύπαρξη, μια κραυγή ενάντια σε ένα σύστημα που ειδικεύεται πλέον στην εξολόθρευση των ανθρώπων της εργατικής και όχι μόνο τάξης αφού τους καταστήσει πρώτα «άχρηστους». Κεν Λόουτς ευτυχώς που υπάρχεις γιατί αλλιώς η Ντροπή μας θα έκανε την γη να ανοίξει και να μας καταπιεί! Είμαι ο Ντάνιελ Μπλέικ και είμαι περήφανος που αντιδρώ σαν και σένα !!  Είμαστε οι Ντάνιελ Μπλέικ και είμαστε πολίτες!!

Δεν είμαι πελάτης,
αγοραστής ή χρήστης υπηρεσιών.

Δεν είμαι φυγόπονος,
απατεώνας, ζητιάνος ή κλέφτης.

Δεν είμαι ένας αριθμός κοινωνικής ασφάλισης
ή μια κουκκίδα στην οθόνη υπολογιστή.

Έχω πληρώσει τα χρέη μου μέχρι
δεκάρας και είμαι περήφανος γι’ αυτό.

Δεν περπατώ σκυφτός

αλλά κοιτάω τον διπλανό μου στα μάτια
και τον βοηθώ, αν μπορώ.

Ούτε ζητώ, ούτε δέχομαι ελεημοσύνη.

Με λένε Ντάνιελ Μπλέικ.

Είμαι άνθρωπος, όχι σκυλί.

Απαιτώ να μου φέρονται με σεβασμό.

Εγώ, ο Ντάνιελ Μπλέικ, είμαι ένας πολίτης.

Τίποτα περισσότερο και τίποτα λιγότερο.

Ευχαριστώ.

Πέμπτη 3 Νοεμβρίου 2016 Γιάννης Καραμπίτσος

Δωρεάν δίωρο σεμινάριο Ιστορίας και Δημιουργίας Ντοκιμαντέρ την Πέμπτη 16 Φεβρουαρίου 2017 | Παρουσίαση Νέου Κύκλου Μαθημάτων

Ladybird, Ladybird 1994 του Κεν Λόουτς την Κυριακή 19.2.2017 με ελεύθερη είσοδο, ανάλυση και συζήτηση στο Σχολείο του Σινεμά

Advertisements

One thought on “Είμαι ο Ντάνιελ Μπλέικ, είμαστε οι Ντάνιελ Μπλέικ του Γιάννη Καραμπίτσου

  1. Καλημέρα. Έχω υποστεί πειρατεία και αλλάξει μέιλ και πρόσβασης το φέισμπουκ. Τώρα έχω το εξής μέιλ: vassia1913@gmail.com. Είμαι η Βάσια Καρκαγιαννη Καραμπελια. Θα χαρώ να σας έχω πάλι φίλο. Με χαιρετισμούς από το Παρισι!

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s