[video] Ελληνικός Κινηματογράφος και Διανομή: Προβλήματα και Προκλήσεις 29ο Πανόραμα Ευρωπαϊκού Κινηματογράφο

[ Μία πολύ ενδιαφέρουσα και επίκαιρη συζήτηση πραγματοποιήθηκε στο πλαίσιο του 29ου Πανοράματος Ευρωπαϊκού Κινηματογράφου. Το θέμα της εκδήλωσης ήταν «Ελληνικός Κινηματογράφος και διανομή: προβλήματα και προκλήσεις» και σε αυτή συμμετείχαν οι διανομείς Ειρήνη Σουγανίδου (Feelgood Entertainment) και Ζήνος Παναγιωτίδης (Rosebud 21), η γενική διευθύντρια του Ελληνικού Κέντρου Κινηματογράφου Ηλέκτρα Βενάκη και οι σκηνοθέτες Δημήτρης Αθανίτης και Νίκος Κορνήλιος. Ακούστηκαν πραγματικά από όλους πολύ ενδιαφέρουσες και σημαντικές απόψεις. Εντύπωση μου έκανε η πολύ εμπεριστατωμένη άποψη του Δημήτρη Αθανίτη αλλά και η πολύ ψαγμένη άποψη του Νίκου Κορνήλιου για την συνεισφορά των κινηματογραφικών λεσχών στην κινηματογραφική παιδεία και του ρόλου τους ως εναλλακτικό κύκλωμα. Θυμήθηκα όμως ότι και οι δύο σκηνοθέτες υπήρξαν πάνω από μια φορά καλεσμένοι μου σε αφιερώματα και προβολές με συζήτηση. Αλλά και για τους υπόλοιπους είμαι προφανώς γνωστός και όχι μόνο για την ανιδιοτελή κάλυψη του πολιτισμού και του κινηματογράφου ειδικότερα αλλά και για το εκπαιδευτικό έργο που για δεκαετίες ανήκω στους ελάχιστους που το επιτελούμε..  ( να θυμίσω μεταξύ άλλων τις προβολές με συζήτηση στην ΕΤΕΚΤ για 6 χρόνια με ελεύθερη είσοδο χωρίς να πάρω δραχμή, τις προβολές στην Εταιρία Σκηνοθετών, τις προβολές στο Δήμο Ζωγράφου πέρυσι, την 12ετή προσφορά μου στην Ίριδα και στον Κινηματογραφικό τομέα του Πανεπιστημίου της Αθήνας,  με προβολές με ελεύθερη είσοδο  για το κοινό και πάντα με συζήτηση μετά και με ελεύθερα σεμινάρια επίσης ).   Κανείς δεν με ανέφερε παρόλο που με έβλεπε απέναντί του ακριβώς να τραβάω κάμερα. Χρόνια κάνουμε αυτή τη δουλειά την εκπαιδευτική σχεδόν μόνοι μας χωρίς καμιά βοήθεια αλλά φαίνεται πετύχαμε εκτός από την όποια προσφορά μας να είμαστε αόρατοι. Και αυτό δεν αφορά μόνο τους συγκεκριμένους καλλιτέχνες που εκτιμώ και σαν ανθρώπους αλλά και ως σκηνοθέτες αλλά δυστυχώς την συντριπτική πλειοψηφία των καλλιτεχνών που φαίνεται ότι ανήκοντας στο κατεστημένο εντέλει δεν θέλουν να κάνουν αναφορές στο έργο ανθρώπων σαν και μένα που τείνουν στο περιθώριο. Πως αλλιώς να εξηγήσω ότι κοντεύω τώρα 8 χρόνια που καλύπτω με επιμέλεια και ανιδιοτέλεια όλα τα πολιτιστικά γεγονότα κυρίως στην Αθήνα , άρα είμαι ορατός θεωρητικά τουλάχιστον, επί 30 χρόνια τώρα έχω οργανώσει τόσα πολιτιστικά γεγονότα όσα ελάχιστοι σε αυτή τη χώρα και ούτε μια φορά δεν έχω ακούσει το όνομά μου σε μια εκδήλωση ή το όνομα του camera stylo, εννοώ με την επισήμανση ότι μπράβο στους ανθρώπους αυτούς και στο περιοδικό αυτό για τα όσα προσφέρουν. Μήπως αγαπητοί συνάδελφοι καλλιτέχνες είναι και αυτό ένα μέρος του προβλήματος;; και το λέω χωρίς καμιά διάθεση γκρίνιας ή αίσθηση πικρίας ή ότι άλλο. Φράση όμως της συζήτησης αναδεικνύεται η απάντηση του Ζήνου Παναγιωτίδη στην ερώτηση του συνάδελφου Ιάκωβου Γωγάκη γιατί δεν ενώνουμε τις δυνάμεις μας. “Γιατί είμαστε Έλληνες”. Παρόλα αυτά είναι μια συζήτηση που είχαμε ανάγκη να παρακολουθήσουμε και μακάρι να έχει και συνέχεια.  Γιάννης Καραμπίτσος ]

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s