Δολοφονικά αμαξίδια (2016) του Ατίλα Τιλ | αναλυτική παρουσίαση, trailer, που παίζεται, η γνώμη των κριτικών

tsizta-szivvel

Συνοπτική κριτική (Αθηνόραμα, Μήτσης 3,5/5)

Χρυσός Αλέξανδρος και βραβείο ερμηνείας στο Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης για ένα ανορθόδοξο όσο και δυναμικό γκανγκστερικό θρίλερ, που είναι ταυτόχρονα ένα ευαίσθητο δράμα, μια μαύρη κωμωδία και μια συγκινητική ιστορία ενηλικίωσης.  [ μια ταινία έκπληξη από την Ουγγαρία που την θυμάσαι με λεπτομέρεια μετά από μέρες με μια ευχάριστη  αίσθηση. Υπάρχουν κάποιες ενστάσεις που δεν αλλοιώνουν την γλυκιά αυτή αίσθηση που σου αφήνει η ταινία Γ.Κ.] 

kills_on_wheels_poster

Δωρεάν Μάθημα Σκηνοθεσίας Κινηματογράφου την Κυριακή 12 Φεβρουαρίου 2017 – Τελευταία Παρουσίαση Σεμιναρίου Σκηνοθεσίας 2017

Δολοφονικά αμαξίδια (Tiszta szívvel / Kills on Wheels) (2016)

Δράμα Κωμωδία 2016 Δράσης Τριανόν Ουγγαρία 105′ Έγχρωμη 2 Φεβρουαρίου 2017 Ουγγρικά Μόνικα Μπαλσάι Λίδια Ντάνις Άνταμ Φέκετε Σάβολτς Τούροτσι Ζόλταν Φένιβεσι Ατίλα Τιλ.

Δολοφονικά αμαξίδια (Tiszta szívvel / Kills on Wheels) (2016)

Σκηνοθεσία: Ατίλα Τιλ

Ηθοποιοί: Ζόλταν Φένιβεσι, Σάβολτς Τούροτσι, Άνταμ Φέκετε, Δρ. Ντούσαν Βιτάνοβιτς, Λίδια Ντάνις, Μόνικα Μπαλσάι, Τζούντιτ Στάλτερ

Είδος: Δράσης, Κωμωδία, Δραματική

Ημερομηνία Εξόδου: 2 Φεβρουαρίου 2017

dolofonika-amaxidia-i-gnomi-ton-kritikon

ΣΥΝΟΨΗ

Ο πρώην πυροσβέστης Ρουπάζοφ, που μένει παράλυτος από ατύχημα, βγαίνει από τη φυλακή και πηγαίνει σε ένα κέντρο αποκατάστασης. Εκεί, συναντά τον 20χρονο Ζολί και τον καλύτερό του φίλο Μπάρμπα, χρήστες αναπηρικών αμαξιδίων, που φιλοδοξούν να γίνουν σχεδιαστές κόμικ. Η ανορθόδοξη συμπεριφορά του Ρουπάζοφ εμπνέει τα δυο αγόρια να γευτούν στο έπακρο τη ζωή. Σύντομα, ο Ρουπάζοφ θα τους παρασύρει στο σκοτεινό κόσμο του εγκλήματος, για να προσφέρουν τις υπηρεσίες τους στον Ράντος, έναν αδίστακτο μαφιόζο. Μόνο που τα πράγματα δεν είναι όπως φαίνονται… Σ’ αυτή την αυθεντική κωμωδία δράσης, ο Ούγγρος σκηνοθέτης Ατίλα Τιλ επιχειρεί με χιούμορ και τρυφερότητα μια εξερεύνηση στις ζωές των πρωταγωνιστών που αγωνίζονται για πράγματα που οι μη ανάπηροι θεωρούν δεδομένα.

Βραβεία

2016

Χρυσός Αλέξανδρος και Βραβείο Α’ Ανδρικού Ρόλου στους: Ζόλταν Φένιβεσι, Σάβολτς Τούροτσι και Άνταμ Φέκετε – Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης

Βραβείο Σκηνοθεσίας (Χάλκινη Πυραμίδα) – Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου Καΐρου

Βραβείο Καλύτερου Σκηνοθέτη – Φεστιβάλ Ευρωπαϊκού Κινηματογράφου Cinedays (Π.Γ.Δ.Μ.)

Βραβείο FIPRESCI και Βραβείο Οικουμενικής Κριτικής Επιτροπής – Φεστιβάλ Κινηματογράφου του Κότμπους (Γερμανία)

Βραβείο Κριτικής Επιτροπής Νέων, Βραβείο Γαλλικού Τύπου και Βραβείο Κοινού – Φεστιβάλ Κινηματογράφου του Αρράς (Γαλλία)

Βραβείο Roger Ebert – Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφο του Σικάγο (ΗΠΑ)

Ειδικό Βραβείο Κριτικής Επιτροπής – Φεστιβάλ Κινηματογράφου CinÉast (Λουξεμβούργο)

Βραβείο Καλύτερης Ταινίας και Καλύτερου ηθοποιού στον Σάβολτς Τούροτσι – Ούγγρικο Φεστιβάλ Κινηματογράφου του Λος Άντζελες (ΗΠΑ)

Βραβείο Κοινού – Φεστιβάλ Κινηματογράφου του Πάλικ (Σερβία)

Διαγωνιστικό τμήμα «Ανατολικά της Δύσης» – Ταινία Έναρξης, Διεθνής πρεμιέρα: 51ο Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου Κάρλοβι Βάρι

Η επίσημη πρόταση της Ουγγαρίας για τα Όσκαρ Ξενόγλωσσης Ταινίας 2017

Σχετικά με τον σκηνοθέτη

Ο Ατίλα Τιλ γεννήθηκε το 1971 στη Βουδαπέστη και αποφοίτησε από το Τμήμα Intermedia του Ούγγρικου Πανεπιστημίου Καλών Τεχνών. Η πρώτη του μεγάλου μήκους ταινία Panic (Pánik) έκανε πρεμιέρα το 2008 στην Εβδομάδα Ούγγρικου Κινηματογράφου στη Βουδαπέστη και κέρδισε Βραβείο Καλύτερης Γυναικείας Ερμηνείας, ενώ προβλήθηκε σε διάφορα διεθνή φεστιβάλ. Γύρισε την πρώτη του μικρού μήκους Beast (Csicska) το 2011, ένα ανατριχιαστικό δράμα για τη σύγχρονη σκλαβιά. Η ταινία έκανε πρεμιέρα στο Δεκαπενθήμερο Σκηνοθετών στις Κάνες και περιόδευσε σε πάνω από 100 φεστιβάλ (συμπεριλαμβανομένου του Φεστιβάλ Ταινιών Μικρού Μήκους της Πράγας), ενώ ήταν ανάμεσα στις υποψηφιότητες για Βραβείο Καλύτερης Ταινίας Μικρού Μήκους της Ευρωπαϊκής Ακαδημίας Κινηματογράφου. Επίσης, εργάζεται για την τηλεόραση και είναι μία από τις πιο αναγνωρίσιμες τηλεοπτικές προσωπικότητες με μεγάλο κύρος στην Ουγγαρία. Τα Δολοφονικά αμαξίδια (2016) είναι η δεύτερη μεγάλου μήκους ταινία του.

Σημείωμα σκηνοθέτη

Έχω γνωρίσει αρκετούς ανθρώπους χρήστες αμαξιδίων, ενώ έκανα εθελοντισμό για άτομα με αναπηρία. Αυτές οι προσωπικές συναντήσεις ήταν που με ενέπνευσαν να δημιουργήσω μια ιστορία για ένα αγόρι σε αναπηρικό αμαξίδιο, το οποίο προσπαθεί να ανακαλύψει την ταυτότητά του, αλλά και να προσδιορίσει τις σχέσεις με το περιβάλλον του, βρίσκοντας έναν τρόπο να ανταπεξέλθει στις προκλήσεις της ζωής μέσω του ακραία φαντασιακού του κόσμου. Ήταν καίριας σημασίας για μένα να κάνω μια ταινία για ανθρώπους με αναπηρία, που δεν τους υποδύονται ηθοποιοί, αλλά έχουν την ευκαιρία να υποδυθούν οι ίδιοι ρόλους και να είναι οι αληθινοί ήρωες.

Οι πρωταγωνιστές

Ζόλταν Φένιβεσι

Μόλις 23 ετών και φοιτητής στο Πανεπιστήμιο, ο Ζολί είναι ένας πραγματικός σταρ και το αναπηρικό του αμαξίδιο δεν τον περιορίζει με κανέναν τρόπο. Ο Ζολί δίνει συχνά το «παρών» σε σημαντικές επιδείξεις μόδας, ενώ ταυτόχρονα σπουδάζει, δουλεύει και δίνει συχνά εμψυχωτικές ομιλίες. Τα Δολοφονικά αμαξίδια είναι η πρώτη του μεγάλου μήκους ταινία, αλλά έχει επίσης εμφανιστεί σε διαφημιστική ταινία της Coca-Cola. Είναι ένα από τα βασικά μέλη του Ιδρύματος SUHANJ! (Whizz!) του πρώτου πλήρως προσβάσιμου γυμναστηρίου της Ουγγαρίας για ΑμεΑ ενώ ολοκλήρωσε με επιτυχία τον μαραθώνα της Νέας Υόρκης με το χειροκίνητο ποδήλατό του το 2014. Με το ψευδώνυμο «@wheelchairguy» έχει σήμερα 10.000 ακολούθους στο Instagram. Στην ταινία υποδύεται εν μέρει τον εαυτό του, έναν νεαρό αποφασισμένο να γευτεί στο έπακρο τη ζωή.

Σάβολτς Τούροτσι

Ο Ατίλα Τιλ δεν είναι ο μόνος που δεν μπορεί να φανταστεί τη δημιουργία μιας ταινίας χωρίς τον Σάβολτς Τούροτσι. Από τους πιο αγαπημένους ηθοποιούς της Θεατρικής Εταιρίας Béla Pintér, ο Σάβολτς αρχικά εργάστηκε ως δικηγόρος, αλλά το ούγγρικο θέατρο και ο κινηματογράφος θα στερούνταν ένα μεγάλο ταλέντο αν είχε αποφασίσει να περιορίσει τις απαράμιλλες υποκριτικές του ικανότητες στην αίθουσα του δικαστηρίου. Στην Ουγγαρία είναι πολύ δημοφιλής και τον θεωρούν ως ένα «ακατέργαστο διαμάντι με μεγάλη γοητεία». Αυτό το διάστημα πρωταγωνιστεί στα γυρίσματα της δεύτερης σεζόν της σειράς Golden Life (Aranyélet) για το κανάλι HBO της Ουγγαρίας. Πρόσφατα, εμφανίστηκε στις κινηματογραφικές οθόνες στην ταινία Λευκός Θεός (2014) του Κόρνελ Μούντρουτσο που κέρδισε το πρώτο βραβείο στο τμήμα «Ένα κάποιο βλέμμα» των Κανών και στο Παιδί της Τετάρτης (2015) της Λίλι Χόρβατ που κέρδισε το μεγάλο βραβείο του διαγωνιστικού τμήματος «Ανατολικά της Δύσης» στο Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου Κάρλοβι Βάρι. Στα Δολοφονικά αμαξίδια υποδύεται τον Ρουπάζοφ, έναν παράλυτο πυροσβέστη, που παρασέρνει τον Ζολί και τον Μπάρμπα στον σκοτεινό κόσμο του εγκλήματος και της βίας.

Άνταμ Φέκετε

Μέλος της θεατρικής εταιρίας TÁP και πτυχιούχος δραματουργός του Πανεπιστημίου Τεχνών Θεάτρου και Κινηματογράφου, ο Άνταμ εργάζεται ως ηθοποιός, σκηνοθέτης, συγγραφέας και φυσικά, δραματουργός. Δεν απολαμβάνει μόνο να διαβάζει ποίηση, αλλά γράφει κιόλας ποιήματα και πολύ σπάνια τον βλέπει κάποιος χωρίς βιβλίο στο χέρι. Πρόκειται για μια συναρπαστική προσωπικότητα, που αποδεικνύει ότι η αναπηρία είναι ένας όρος άνευ σημασίας στις παραστατικές τέχνες. Στην ταινία υποδύεται τον Μπάρμπα, τον καλύτερο φίλο του Ζολί, και το πιο κακότροπο μέλος της συμμορίας.

Δρ. Ντούσαν Βιτάνοβιτς

Ο Ντούσαν είναι στην πραγματικότητα ένας εν ενεργεία νευροχειρουργός (η διδακτορική του διατριβή είχε θέμα τον Μπομπ Μάρλεϊ που διαγνώστηκε με όγκο στον εγκέφαλο). Το υποκριτικό του ταλέντο πρώτος ανακάλυψε ο Μπένεντεκ Φλίγκαουφ, που του έδωσε ρόλους στις ταινίες του Talking Heads και αργότερα στο Dealer. Ο Ατίλα Τιλ εντυπωσιάστηκε από την ερμηνεία του και του ζήτησε να συμμετέχει στην ταινία κι έτσι σήμερα, μετά από πολλά χρόνια απουσίας, ο Δρ. Βιτάνοβιτς επιστρέφει ξανά στη μεγάλη οθόνη σαν ένας σκοτεινός και χαρισματικός βασιλιάς του εγκλήματος.

Λίδια Ντάνις

Γνωστή για την εξωτική ομορφιά της, η Λίδια εργάζεται κατά κύριο λόγο ως θεατρική ηθοποιός κι ειδικεύτηκε στη θεατρική τέχνη στο Πανεπιστήμιο Τεχνών Θεάτρου και Κινηματογράφου υπό την καθοδήγηση του Γκέζα Χέγκεντους. Ξεκίνησε την επαγγελματική της καριέρα το 2007 στο κορυφαίο θέατρο της Βουδαπέστης Vígszínház και πολύ σύντομα κέρδισε το βραβείο της «Καλύτερης ηθοποιού κάτω των 30 ετών» στο Εθνικό Φεστιβάλ Θεάτρου του Pécs και το Αναμνηστικό Δαχτυλίδι Éva Ruttkai την ίδια ακριβώς χρονιά. Στα Δολοφονικά αμαξίδια υποδύεται την πρώην κοπέλα του Ρουπάζοφ.

Μόνικα Μπαλσάι

Μετά από αρκετούς πετυχημένους ρόλους στο θεατρικό σανίδι, η Μόνικα κέρδισε μεγάλη αναγνώριση πρωταγωνιστώντας στην ταινία Λίζα, η αλεπού ξωτικό (2014), μια ταινία που αγαπήθηκε πολύ από τα φεστιβάλ και το κοινό. Επίσης, εμφανίστηκε στη διεθνώς επιτυχημένη μικρού μήκους ταινία του Ατίλα Τιλ Beast, καθώς και στη δημοφιλή σειρά του HBO Társas játék (την ούγγρικη διασκευή του When Shall We Kiss?). Στα Δολοφονικά αμαξίδια υποδύεται τη μητέρα του Ζολί, που μεγάλωσε μόνη το γιο της.

Οι συντελεστές

Γιούντιτ Στόλτερ

Η Γιούντιτ Στόλτερ είναι μία από τις πιο δραστήριες παραγωγούς της Ουγγαρίας. Διευθύνει μια από τις ηγετικές κινηματογραφικές εταιρίες στην αγορά, τη Laokoon Filmgroup, μαζί με τους δύο συνιδιοκτήτες Γκαμπόρ Σίπος και Γκαμπόρ Ράχνα. Είναι κυρίως γνωστοί για το πρωτότυπο και τολμηρό δράμα για το ολοκαύτωμα, Ο γιος του Σαούλ (2015), που σάρωσε τα διεθνή βραβεία, συμπεριλαμβανομένων του Βραβείου Καλύτερης Ξενόγλωσσης Ταινίας της Ακαδημίας, της Χρυσής Σφαίρας και του μεγάλου βραβείου στο φεστιβάλ των Κανών. Η εταιρία επικεντρώνεται στην ανάπτυξη και την παραγωγή υψηλής ποιότητας ταινιών, δημιουργικών ντοκιμαντέρ και μικρού μήκους ταινιών, αλλά δουλεύει με ένα ευρύ φάσμα κινηματογραφικών ειδών από σινεφίλ ταινίες έως διαφημιστικά και τηλεοπτικές σειρές. Μεταξύ άλλων, η Laokoon Filmgroup έχει συνεργαστεί με τον Φερνάντο Τρουέμπα, την Πενέλοπε Κρουζ, τον Φερνάντο Μποβάιρα, τον Φεντερίκο Μπρούτζα και τον Αντόνιο Μπαντέρας.

Τσόμπο Κολοτάς

Ο Τσόμπο Κολοτάς γεννήθηκε το 1982 και εργάζεται ως συνθέτης και σχεδιαστής ήχου με ειδίκευση στη μουσική επένδυση κινηματογραφικών ταινιών. Έχει συνθέσει μουσική για πολλές βραβευμένες ταινίες μυθοπλασίας, ντοκιμαντέρ, τηλεοπτικές σειρές, ταινίες μικρού μήκους και animation, όπως την πολυβραβευμένη ταινία «Μαύρη βούρτσα» (Fekete kefe) του Ρολάντ Βράνικ, που κέρδισε Βραβείο Σκηνοθεσίας στο Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης 2005, και χάρισε στον ίδιο το Βραβείο Καλύτερης Μουσικής στο Φεστιβάλ Annonay το 2006. Με τον σκηνοθέτη Ατίλα Τιλ συνεργάζονται για πρώτη φορά στον κινηματογράφο στη νέα του ταινία Δολοφονικά αμαξίδια.

Πού παίζεται

ΑΜΠΕΛΟΚΗΠΟΙ

Αθήναιον

Β. Σοφίας 124 (ΜΕΤΡΟ Αμπελόκηποι)

211-211-2222, 210-7782122

8,00. Προβολές 3D: € 10,00. Κάθε Τετ. γεν. είσ. € 4,50, 3D € 5,50. Για άτομα άνω των 60 & παιδιά κάτω των 12 & μαθητ.-φοιτ. γεν. είσ. € 6,50, 3D € 8,50.

Αίθουσα 2 Πέμ.-Τετ.: 18.10/ 22.30

ΛΕΩΦ. ΠΑΤΗΣΙΩΝ

Τριανόν

Κοδριγκτώνος 21 (Πατησίων 101) (ΜΕΤΡΟ Βικτώρια)

2108215469, 2108222702

DOLBY DIG

7,00, παιδ. € 5,00, φοιτ. & άνω των 65 € 6,00, άνεργοι € 4,00. Κάθε Τετ., Πέμ. τα δύο άτομα € 7,00. ΑμεΑ (ισχύει και τον συνοδό) € 4,00

Πέμ.-Τετ.: 19.00/ 21.00/ 23.00

ΓΛΥΦΑΔΑ – ΒΑΡΚΙΖΑ

Αθήναιον Cinepolis

Ζησιμοπούλου 7 & Α. Μεταξά, Γλυφάδα

211-211-2222, 2109681757

8,00. Προβολές 3D: € 10,00. Κάθε Τετ. γεν. είσ. € 4,50, 3D € 5,50. Για άτομα άνω των 60 & παιδιά κάτω των 12 & μαθητ.-φοιτ. γεν. είσ. € 6,50, 3D € 8,50.

Αίθουσα 4 Πέμ.-Τετ.: 22.40

ΔΑΦΝΗ – ΑΓ. ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ – ΑΡΓΥΡΟΥΠΟΛΗ

Νανά Cinemax-Cyta

Λ. Βουλιαγμένης 179 (ΜΕΤΡΟ Αγ.Ιωάννης)

2109703158, 2109706865

7,50. Παιδ. € 5,00. Φοιτ., άνεργοι & άνω των 65 € 6,00. Γκρουπ άνω των 10 ατόμων € 5,50. Είσ. (για δύο άτομα και άνω) για παιδικές μεταγλ. ταινίες € 5,00 (2D), € 6,00 (3D). 3D προβολές: € 9,50, παιδ.-φοιτ. € 8,00. Κάθε Τετ. & Πέμ. δύο άτομα με ένα εισιτήριο. Πώληση εισ. με πιστ. κάρτα στο 80111300400 από σταθ. και www.cinemax.gr

Αίθουσα 5 Πέμ.-Τετ.: 22.30

ΤΑΥΡΟΣ – ΚΑΛΛΙΘΕΑ

Ίδρυμα «Μιχαλης Κακογιάννης»

Πειραιώς 206, Ταύρος

2103418550

7,00, φοιτ. € 6,00

Πέμ., Παρ. & Δευτ., Τετ. 18.00/ 20.00/ 22.00, Κυρ. 18.00

kills-on-wheels_cover

Κριτική

Δολοφονικά Αμαξίδια 3,5/5

Από Χρήστο Μήτση Χρήστο Μήτση – 02/02/2017

Δύο νεαροί με έντονα κινητικά προβλήματα γίνονται φίλοι με έναν ανάπηρο πρώην πυροσβέστη, ο οποίος έχει μόλις βγει από τη φυλακή και δουλεύει για έναν Σέρβο έμπορο ναρκωτικών. Χρυσός Αλέξανδρος και βραβείο ερμηνείας στο Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης για ένα ανορθόδοξο όσο και δυναμικό γκανγκστερικό θρίλερ, που είναι ταυτόχρονα ένα ευαίσθητο δράμα και μια συγκινητική ιστορία ενηλικίωσης.

Μετά τα πρόσφατα «Λευκός Θεός» και «Ο Γιος του Σαούλ», ακόμη ένα πρωτότυπο δράμα νεαρού σκηνοθέτη πιστοποιεί το σφρίγος του σύγχρονου ουγγρικού σινεμά. Η δεύτερη ταινία του Ατίλα Τιλ, ο οποίος έκανε ντεμπούτο με την κοινωνική δραμεντί «Panic» (2008 ), ξεκινάει από μια απόλυτα ριψοκίνδυνη ιδέα που φλερτάρει με τη μελοδραματική εκμετάλλευση. Οι ήρωές του είναι άνθρωποι με ειδικές ανάγκες, καθηλωμένοι σε αναπηρικό καροτσάκι, κάτι που όμως δεν τους εμποδίζει να συγκροτήσουν μια ανορθόδοξη, αλλά αποτελεσματική ομάδα εκτελεστών! Αρχηγός τους ο Ρουπάζοφ, ένας κακόθυμος, κυνικός πρώην πυροσβέστης που μόλις αποφυλακίζεται αναλαμβάνει δουλειές για τον Ράντος, έναν Σέρβο έμπορο ναρκωτικών.

Στην πρώτη εξ αυτών, η οποία καταλήγει στη δολοφονία τεσσάρων μελών μιας αντίπαλης συμμορίας, χρησιμοποιεί για βοηθούς δύο αθώους νεαρούς τροφίμους κέντρου αποκατάστασης. Τον Ζόλι, ο οποίος λόγω σοβαρών προβλημάτων στη σπονδυλική στήλη είναι καθηλωμένος σε καροτσάκι, και τον Μπάρμπα, ασθενή με μέτριας έντασης εγκεφαλική παράλυση, δυσκολία στην κίνηση και το παράξενο χόμπι να ψεκάζει αποσμητικό πάνω από τα ρούχα του όταν είναι αγχωμένος. Την πρώτη αποστολή διαδέχεται άλλη μία, η δολοφονία ενός «βρόμικου» μεγαλοδικηγόρου, αλλά η παρουσία των δύο νεαρών ενοχλεί τον Ράντος, ο οποίος επιβάλλει στον Ρουπάζοφ να τους ξεφορτωθεί… μια και καλή.

Ο αυθεντικός τίτλος του φιλμ, κάτι σαν «Από το Βάθος της Καρδιάς­ μου», αποδίδει πολύ καλύτερα τις προθέσεις του Τιλ από το αγγλόφωνο «Φόνοι Επί Τροχών». Διότι­, ενώ όλα όσα παρακολουθούμε περιγράφονται με αμεσότητα και νεύρο, μερικές σεκάνς δε είναι ιδιαίτερα αγωνιώδεις, το σκηνοθετικό βλέμμα είναι από τη μία ειρωνικό­, με διάθεση έντονου μαύρου χιού­μορ και από την άλλη τρυφερό και ειλικρινά ευαίσθητο στις κωμικοτραγικές περιπέτειες των τριών­ ηρώων. Ηρώων που πλημμυρίζουν οργή, απόγνωση αλλά κι ένα συγκινητικό πνεύμα αλληλοκατανόησης που φτάνει να γίνει μάθημα ζωής. Όπως και ο τρόπος με τον ο οποίο ο Τιλ προσεγγίζει τους τρεις «ελλειμματικούς» πρωταγωνιστές. σκηνοθετικά κοιτάζοντας τα πάντα από το ύψος του βλέμματός τους, το οποίο γίνεται και το «φυσιολογικό» βλέμμα της ταινίας, ενώ σεναριακά τους μετατρέπει έξυπνα σε ένα είδος υπερηρώων (η ιδέα και η αφηγηματική χρήση του κόμικς είναι αριστουργηματική ).

Και όλα αυτά με μια αφοπλιστική αίσθηση ρεαλισμού, την οποία ενισχύει η ερμηνευτική παρουσία του έμπειρου Ζάμπολκς ΘούροζιΛευκός Θεός» ), του νεαρού αθλητή με ειδικές ανάγκες Ζόλταν Φενιβέσι και του ηθοποιού, δραματουργού και ποιητή Άνταμ Φέκετε, ο οποίος μοιράζεται τα προβλήματα υγείας του ήρωά του Μπάρμπα. Δικαίως οι τρεις τους μοιράστηκαν το βραβείο ερμηνείας στο τελευταίο Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης, όπου η ταινία απέσπασε και τον Χρυσό Αλέξανδρο.

Ουγγαρία. 2016. Διάρκεια: 105΄. Διανομή: ΤΡΙΑΝΟΝ.

Δολοφονικά Αμαξίδια

Kills on Wheels

του Ατίλα Τιλ

ΚΡΙΤΙΚΗ 30 JAN 0 Σχόλια

3/5 Λήδα Γαλανού

Ταινία ενηλικίωσης, γκανγκστερικό θρίλερ και υπερηρωικό animation, όλα χωρούν στα θαρραλέα αμαξίδια από την Ουγγαρία που κέρδισαν τον Χρυσό Αλέξανδρο στο Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης.

Ο Ρουπάζοφ είναι ο πρώην πυροσβέστης που μια γενναία επιχείρηση καθήλωσε σε αναπηρικό αμαξίδιο. Αλλά ο Ρουπάζοφ είναι αποφασισμένος να σταθεί στα δυο του πόδια, πάση θυσία. Τουλάχιστον, έτσι όπως η ιστορία του ξετυλίγεται στο κόμικ των έφηβων Ζόλικα και Μπάρμπα που επίσης πάσχουν από κινητικά προβλήματα. Μέχρι τη στιγμή που ο Ρουπάζοφ, που φέρει μικρές ομοιότητες και με τον πατέρα του Ζόλικα, θα εμφανιστεί στον «πραγματικό» κόσμο και θα παρασύρει τα δυο αγόρια σέναν αγώνα ταχύτητας με τη ζωή, με όχημα τα αμαξίδια.

Σαυτόν τον αγώνα, ο Ρουπάζοφ θα διδάξει σταγόρια τα μυστικά της ωριμότητας. Θα τους βάλει να οδηγούν αυτοκίνητο. Θα τους βγάλει στα κλαμπ να πιουν και να ξεφαντώσουν. Θα τους πείσει ότι η ζωή υπάρχει για να τη ζεις πατώντας στα δυο σου πόδια, έστω και καθιστός. Ακόμα σημαντικότερο, θα τους μάθει ότι μπορείς πολύ εύκολα να διαπράττεις τα τρομερότερα εγκλήματα, από ληστεία μέχρι φόνο και να τη σκαπουλάρεις με άνεση: γιατί κανείς, ποτέ, δε θα υποψιαστεί τον ανάπηρο στο καροτσάκι!

Ο Ούγγρος Ατίλα Τιλ, τη στιγμή ακριβώς που η χώρα του χαρακτηρίζεται από την άνοδο του ρατσισμού, παρουσιάζει μια ταινία που δε μιλά για τον ρατσισμό, απλώς τον αποκλείει, οριστικά, στην πράξη. Οι δυο πρωταγωνιστές του είναι μη επαγγελματίες ηθοποιοί, οι ίδιοι με τα κινητικά προβλήματα των ηρώων τους και, πράγματι, στέκονται θαυμάσια απέναντι στον Ζάμπολτς Θουρόζι του «White God». Οι τρεις τους συνθέτουν ένα αταίριαστο γκρουπ έτοιμο για περιπέτεια, σένα φιλμ που διατρέχει τα είδη, από το βαλκανικό γουέστερν στο γκανγκστερικό θρίλερ κι από την εφηβική κομεντί στο υπερηρωικό animation.

Κρατώντας σταθερή την κάμερά του (στο ύψος ενός ανθρώπου που κάθεται, για την ακρίβεια), μπροστά στους ήρωές του επίμονα από την αρχή, κάνει πρώτα τον θεατή να νιώσει άβολα με τη σωματική παραμόρφωση ή αδυναμία, για να το υπερβεί αμέσως με τη μέθοδο της εξοικείωσης και του χιούμορ. Η πλοκή είναι προβλέψιμη, αλλά οτιδήποτε άλλο δεν είναι. Με μια θεαματική σκηνή φόνου στο μέσο του, το φιλμ του Ατίλα Τιλ είναι ελαφρύ και διασκεδαστικό, χειριζόμενο ανθρώπους και ήθη που έχουν μάθει να ζουν στο σκοτάδι της διάκρισης. Και δεν το κάνει βαρυσήμαντα, αλλά με την πιο αφοπλιστική διάθεση για κινηματογραφικό και κοινωνικό παιχνίδι.

http://flix.gr/

2/2/17

Δολοφονικά αμαξίδια (Tiszta szívvel) – Review / Κριτική

Δολοφονικά αμαξίδια (Tiszta szívvel) PosterΔολοφονικά αμαξίδια

του Atilla Till. Με τους Szabolcs Thuróczy, Zoltán Fenyvesi, Adám Fekete, Dusan Vitanovic, Lidia Danis, Mónika Balsai

Ταραντίνο σε ρόδες!

του Θόδωρου Γιαχουστίδη (@PAOK1969)

Μια ταινία μακριά από κάθε έννοια πολιτικής ορθότητας!

Μεγάλη έκπληξη τούτη η ταινία από την Ουγγαρία! Επιβεβαιώνει με τον πλέον εμφατικό τρόπο πως η χώρα του περίφημου σαλαμιού, αλλά και το κέντρο της ευρωπαϊκής κινηματογραφικής βιομηχανίας πορνό (!) τα καταφέρνει περίφημα και σε ότι αφορά το σινεμά για το φεστιβαλικό κοινό, χωρίς να κλείνει τα μάτια και στις προοπτικές εμπορικότητας! Η ταινία Tiszta Szivvel έλαβε ήδη μέρος σε αρκετά φεστιβάλ, όπως εκείνα του Κάρλοβι Βάρι, του Λονδίνου και του Σικάγου, λαμβάνοντας παντού εξαιρετικές κριτικές αλλά κυρίως κερδίζοντας την αμέριστη συμπάθεια των θεατών!

Δολοφονικά αμαξίδια (Tiszta szívvel) Wallpaper

Αυτή είναι μόλις η δεύτερη μεγάλου μήκους ταινία του Atilla Till, μετά το «Pánik» του 2008. Το φιλμ έλαβε μέρος στο διαγωνιστικό τμήμα του περασμένου φεστιβάλ Θεσσαλονίκης, όπου τιμήθηκε με τον Χρυσό Αλέξανδρο Καλύτερης Ταινίας αλλά και με το Βραβείο Ανδρικής Ερμηνείας, που το μοιράστηκαν οι τρεις βασικοί πρωταγωνιστές της! Μάλιστα, όσοι παραβρεθήκαμε στο «Ολύμπιον», στην τελετή λήξης, είδαμε σε βιντεοζεύξη τον σκηνοθέτη, να ετοιμάζεται για ένα τηλεοπτικό σόου στη Βουδαπέστη πριν ευχαριστήσει την κριτική επιτροπή και το Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης, και εντάξει, ο άνθρωπος φαίνεται μορφάρα! Όπως μορφάρα είναι και ο βασικός πρωταγωνιστής: οι παραγωγοί ανακάλυψαν τον Zoltán Fenyvesi μέσω της σελίδας του στο instagram, όπου έχει καταχωρήσει τον εαυτό του ως «wheelchairguy»! Τέλος, να σημειώσουμε πως η ταινία αποτέλεσε την επίσημη πρόταση της Ουγγαρίας για το ξενόγλωσσο Όσκαρ.

Η υπόθεση: Ο Ζόλι και ο Μπάρμπα είναι συγκάτοικοι σε ένα κέντρο φροντίδας ανθρώπων με κινητικά προβλήματα στη σύγχρονη Βουδαπέστη. Ο Ζόλι κινείται με τη βοήθεια αναπηρικού αμαξιδίου, καθώς έχει χοντρό πρόβλημα με τη σπονδυλική του στήλη ενώ ο Μπάρμπα πάσχει από ελαφριάς μορφής εγκεφαλική παράλυση, κάτι που τον κάνει να κινείται από μόνος του μεν, μη έχοντας τον πλήρη έλεγχο των άκρων του δε. Ο Ζόλι πρέπει οπωσδήποτε να υποβληθεί σε μια πανάκριβη χειρουργική επέμβαση, διαφορετικά τίθεται σε άμεσο κίνδυνο η ίδια του η επιβίωση. Η μητέρα του τον εκλιπαρεί να δεχτεί τα χρήματα που προσφέρεται να τους δώσει ο πατέρας του για να γίνει το χειρουργείο, ο Ζόλι όμως αρνείται κατηγορηματικά. Δεν μπορεί να τον συγχωρέσει για το γεγονός ότι τους εγκατέλειψε αμέσως μετά τη γέννησή του.

Ο Ζόλι περνάει την ώρα του ζωγραφίζοντας κόμικ μαζί με τον Μπάρμπα. Όταν οι δυο τους γνωρίζουν τον πρώην πυροσβέστη Ρουπάζοφ, ο οποίος μένει παράλυτος από τη μέση και κάτω τραυματιζόμενος στο πεδίο του καθήκοντος, η ζωή τους θα αλλάξει. Ο Ρουπάζοφ έχει γίνει πληρωμένος εκτελεστής (!) για έναν Σέρβο μαφιόζο, που τρέφει μεγάλη λατρεία για τα σκυλιά του ράτσας ροτβάιλερ. Και η παρέα του με τους δύο φίλους θα τους δώσει πραγματικά μαθήματα ζωής. Μήπως όμως τα πράγματα δεν είναι έτσι όπως φαίνονται;

Η άποψή μας: Πώς μπορείς να αντισταθείς σε μια ταινία όπως αυτή; Που κάνει τόσο πολλά πράγματα σωστά; Έχει ως πρωταγωνιστές ανθρώπους που η κοινωνία τους ονομάζει ΑΜΕΑ: δείχνει από καμιά φορά τη συμπόνια και τον οίκτο της προς αυτούς και τους ξεπετά μακριά, εσώκλειστους, κρυμμένους, χωρίς να ενδιαφέρεται καθόλου ουσιαστικά, γκετοποιώντας τους. Ο σκηνοθέτης τους χρίζει πρωταγωνιστές δίχως να τους λυπάται ούτε να τους χαρίζεται. Είναι άνθρωποι με πάθη και προβλήματα, με προτερήματα και ελαττώματα, με κολλήματα (ο Μπάρμπα χρησιμοποιεί συνεχώς αποσμητικό ποτέ δεν ξέρεις, λέει, πότε θα συναντήσεις ένα όμορφο κορίτσι δεν πρέπει να μυρίζεις όμορφα τότε;), που πονάνε, που αστειεύονται, που αγαπάνε, που ονειρεύονται και που έχουν φαντασία μεγάλη φαντασία (αυτό το τελευταίο κρατήστε το αποτελεί βασικό στοιχείο για την αποκρυπτογράφηση της ταινίας, χε χε χε).

Πέρα από τους ήρωές μας με τα αναπηρικά αμαξίδια η ταινία κατορθώνει να έχει γρήγορο ρυθμό, σκηνές έντασης και δράματος που εναλλάσσονται με σκηνές πάρα πολύ αστείες και σαφέστατα μη πολιτικά ορθές (όταν ο Μπάρμπα προσπαθεί να πάρει ένα μπουκάλι νερό από αυτόματο πωλητή, λόγω του τρέμουλου στο χέρι του πατάει άλλο νούμερο στο μηχάνημα και βγάζει… φιστίκια και ναι, δεν τους λυπάσαι ρε φίλε αλλά γελάς γιατί τόσο ο Μπάρμπα όσο και ο Ζόλι δεν μιζεριάζουν). Αλλά υπάρχουν και οι σκηνές των δολοφονιών, οι οποίες είναι άψογα στημένες, ωσάν να βλέπεις ένα τέλειο θρίλερ. Και ο σκηνοθέτης δεν κάνει πίσω ούτε σε αυτές τις απεικονίσεις. Η δολοφονία ενός γιάπι πχ στην πλατεία μπροστά από την περίφημη εκκλησία του Αγίου Στεφάνου της ουγγαρέζικης πρωτεύουσας, όπου συμμετέχουν και τα τρία φιλαράκια, με το τάισμα των περιστεριών και το εξαιρετικό μοντάζ, θα πρέπει να διδάσκεται στις σχολές κινηματογράφου ως σκηνή δημιουργίας σασπένς που ταυτόχρονα αποτίνει φόρο τιμής αλλά και λίιιιγο «κοροϊδεύει» ανάλογες σκηνές, όπως την περίφημη ανάλογη στο «Θωρηκτό Ποτέμκιν». Ο πρώην πυροσβέστης νυν πληρωμένος δολοφόνος είναι απολαυστικός στο ρόλο του καθώς κάνει όλα όσα οι δύο φίλοι πάντοτε ήθελαν αλλά ποτέ δεν θα μπορούσαν. Έτσι γίνεται και πρωταγωνιστής στο κόμικ τους. Και στο τέλος γίνεται και η μεγάλη, σπουδαία ανατροπή, που στέλνει την ταινία αλλού, στο πλαίσιο ενός φιλμ ενηλικίωσης, ωρίμανσης, μεγαλώματος.

Πάρα πολύ σπουδαία ταινία πραγματικά, από μια χώρα όπου ο φασισμός και ο ρατσισμός έχουν πάρει τεράστιες διαστάσεις (ποιος μπορεί να ξεχάσει την κάμεραγούμαν, που έβαλε τρικλοποδιά σε μετανάστη;), φαίνεται όμως πως υπάρχουν πολλές και ενδιαφέρουσες φωνές πραγματικής και ουσιαστικής αντίστασης κι όχι κομ ιλ φο. Και το σπουδαιότερο; Δεν κάνει διδασκαλία καθέδρας. Ίσα ίσα, προσφέρει τη… μολότοφ του σε συσκευασία απολαυστικού φιλμικού δώρου. Απολαύστε το!

http://www.moviesltd.gr/

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s