CRISSY ROCK: Από το γέλιο στα δάκρυα | η πρωταγωνίστρια του LadyBird, LadyBird μιλάει για την ταινία

ladybird-ladybird-poster-000

Συνάντησα για πρώτη φορά τον Ken Loach στο Docker’s Club, στο Λίβερπουλ. Μου είχαν πει ότι κάποιος κινηματογραφιστής έψαχνε ηθοποιούς για να παίζουν σε μια ταινία. Εγώ δεν είμαι ηθοποιός- είμαι stand-up comedian. Είχα αποκτήσει κάποια φήμη στα κλαμπ του Λίβερπουλ με σκετς και ιστορίες για τις σχέσεις ανάμεσα στα δύο φύλα. Δεν ήθελα να πάω στη συνάντηση, αλλά ο ατζέντης μου μου είπε άτι δεν είχα τίποτα να χάσω. Μπήκα στην αίθουσα κι είδα έναν άντρα καθισμένο. Δεν ήξερα άτι ήταν ο Ken Loach (τότε, άλλωστε, δεν είχα ιδέα ποιος είναι ο Ken Loach).

chrissy-rock-mix

Άρχισα, λοιπόν, να του μιλάω, νομίζοντας ότι κι αυτός είχε έρθει για κάποιο ρόλο. Όταν κατάλαβα το λάθος μου, του είπα ότι με τέτοια γκάφα θα ‘χε δίκιο να με διώξει. Παρ’ όλα αυτά, πήγα δυο φορές στο Λονδίνο για δοκιμαστικά και, τρεις βδομάδες αργότερα, μου τηλεφώνησε ο ίδιος για να με ρωτήσει αν ήθελα το ρόλο. Φαντάστηκα ότι έκα­νε κάποιο λάθος. Αν ήθελα το ρόλο, λέει! Νόμιζα πως ονειρευόμουν. Μετά, όταν άρχισε το γύρισμα, δεν ήξερα τίποτα, εκτός από το ότι επρόκειτο για αληθινή ιστο­ρία. Ο Ken δεν ήθελε να συναντήσω την πραγματική Μάγκι. Δεν κράτησα ποτέ ολόκληρο το σενάριο στα χέρια μου, κάθε πρωί μου έδιναν μόνο δύο σελίδες, που αφορούσαν στο γύ­ρισμα εκείνης της μέρας. Δεν ήξερα ποτέ τι θ’ ακολουθούσε. Δεν έβλεπα το υλικό. Ο Ken δεν ήθελε να βλέπουμε. Έτσι κι αλλιώς, εκείνη την εποχή δεν ήξερα ότι βλέπεις το υλικό τής μέρας μετά το γύρισμα.

Το πιο δύσκολο πράγμα για μένα δεν ήταν να πλάσω ένα χαρακτήρα αυτό, στη δουλειά μου, το κάνω συνέχεια. Όμως, τις πρώτες μέρες του γυρίσματος ήταν λιγάκι ενοχλητικό να μι­λάω στη μηχανή αντί στο κοινό. Αισθάνεσαι λίγο ηλίθια· μετά, συνηθίζεις. Η πρώτη μέρα μου φάνηκε απαίσια, γιατί μετά από κάθε λήψη ο Ken έλεγε: «Πάμε πάλι». Νόμιζα ότι τα πή­γαινα χάλια. Στο τέλος του γυρίσματος του είπα ότι, αν είχε αλλάξει γνώμη κι ήθελε να πά­ρει κάποιαν άλλη, δεν υπήρχε πρόβλημα. Μου είπε να μην ανησυχώ, ότι έτσι γίνεται στον κινηματογράφο…

Θα ‘ταν πολύ δύσκολο για μένα αν ξεκινούσαμε από τις βίαιες σκηνές. Ευτυχώς, φτάσαμε σι­γά σιγά στις εκρήξεις της Μάγκι. Στην αρχή, δεν είναι ακόμα θυμωμένη· είναι μόνο λυπη­μένη. Είπα μέσα μου: «Στις έξι βδομάδες που θα κρατήσουν τα γυρίσματα, η Crissy Rock δε θα υπάρχει. Τα παιδιά στην ταινία θα ‘ναι τα παιδιά μου· οι εχθροί στην ταινία θα ‘ναι οι εχθροί μου». Έγινα η Μάγκι. Όταν τέλειωσε το γύρισμα, ανάσανα. Μπορούσα να φύγω, ευχαρι­στημένη που δεν ήμουν στην πραγματικότητα αυτή η γυναίκα. Μια φορά μόνο δεν κατά­φερα να κοιμηθώ. Είχαμε γυρίσει τη μισή σκηνή του δικαστηρίου. Εκείνη τη νύχτα σκέ­φτηκα: «Κι αν δεν ξαναπάρω ποτέ πίσω τα παιδιά μου; Τι θα κάνω;» Κι όπως η Μάγκι δεν μπορούσε να προβλέψει το μέλλον της, έτσι κι εγώ δεν μπορούσα να προβλέψω το τέλος τής ταινίας. Όταν ολοκληρώθηκε το γύρισμα, μετά τη σκηνή του καβγά, καθίσαμε κάμποση ώρα χωρίς να μιλάμε. Ξαφνικά, ο Ken είπε: «Ε, λοιπόν, αυτό ήταν! Τελειώσαμε!» Κι είχαμε τε­λειώσει στ’ αλήθεια. Τον ρωτήσαμε τι γίνεται μετά στην ιστορία, και μας απάντησε: «Δεν έχω ιδέα». Τέσσερις μήνες αργότερα, παρακολουθώντας πια την τελειωμένη ταινία, ανακάλυψα ότι η Μάγκι δεν πήρε ποτέ πίσω κανένα από τα έξι της παιδιά. Ήταν σαν να ξαναδιάβαζα ένα βιβλίο απ’ το οποίο έλειπαν μόνο οι τελευταίες σελίδες. Έκλαιγα σαν χαζή. Όταν είδα τον εαυτό μου στην οθόνη, ήθελα να φωνάξω: «Σταμάτα! Μη! Καπνίζεις πάρα πο­λύ! Μην είσαι τόσο κακιά με τον Χόρχε! Άκου την κοινωνική λειτουργό!» Κατά τη γνώμη μου, η Μάγκι πασχίζει να μη χάσει τα λογικά της, τα παιδιά της, το ανθρώπινο δικαίωμα να κάνει παιδιά. Δεν είναι κακή μητέρα. Το μόνο της λάθος είναι ότι έχει σχέσεις με βίαιους άντρες, αλλά αυτό συμβαίνει σε εκατομμύρια γυναίκες, χωρίς να τους παίρνει το κράτος τα παιδιά τους. Η Μάγκι είναι αποδιοπομπαίος τράγος. Εγώ έχω δύο κόρες, κι αν δεν είχα παιδιά, θα μου ήταν πολύ δύσκολο να παίξω μια μητέρα, ιδίως μια μητέρα σαν τη Μάγκι. Σε μερικές μητέρες αρέσει να είναι στην κουζίνα και να ετοιμάζουν γλυκά. Άλλες προτιμούν να τα αγοράζουν. Πιστεύω ότι είμαι καλή μητέρα, φροντίζω τα παιδιά μου, αλλά ανήκω στην κατηγορία των γυναικών που τα γλυκά τα αγοράζουν.

Υπάρχει και κάτι άλλο που με βοήθησε να παίξω τη Μάγκι. Όταν ήμουν μικρή, ήμουν πο­λύ μικροκαμωμένη, αδύνατη και χλομή. Ήμουν όμως μέσα σε όλα: ο καπεταν-φασαρίας κι ο κλόουν της παρέας. Αν η μπάλα κατέληγε στη στέγη, εγώ θ’ ανέβαινα να την πιάσω. Αν γινόταν καβγάς, εγώ θα τον σταματούσα κάνοντας πλάκα. Αυτό ήταν το κόλπο μου, το μικρό μου ταλέντο. Παρ όλα αυτά, άργησα πολύ να καταλάβω ότι θα γινόμουν κωμικός. Στα 27 μου εργαζόμουν ακόμα σ’ ένα μπαρ στο Λίβερπουλ, κι επειδή οι πελάτες μου κολλούσαν άσχημα, έπρεπε να είμαι ετοιμόλογη για να τους αντιμετωπίσω. Όταν προκηρύχθηκε ένας διαγωνισμός για τον καλύτερο stand-up comedian της χρονιάς, έβαλαν στοίχημα ότι δε θα πήγαινα. Εγώ, όμως, πήγα! Από πείσμα!

Ο διαγωνισμός κράτησε έξι εβδομάδες. Έξι «φιναλίστ» διαγωνίστηκαν σ’ έξι διαφορετικά μέ­ρη. Ήρθα δεύτερη, αλλά ήμουν η μόνη γυναίκα. Πήρα το βραβείο μου και ξαναγύρισα στη ζωή μου και στο μπαρ όπου δούλευα. Είχα ανέβει στο Έβερεστ κι έπρεπε να ξανακατέβω. Όμως όλοι μ’ έσπρωξαν να συνεχίσω. Άρχισα, λοιπόν, τις εμφανίσεις σε φιλανθρωπικές γιορ­τές, σε γάμους και επετείους. Μετά, άνοιξα τα φτερά μου.

Σήμερα περιοδεύω από σκηνή σε σκηνή στη βόρεια Αγγλία στο Μπέρμιγχαμ, το Μάντσε­στερ, το Νιούκαστλ. Είναι ένα επάγγελμα σκληρό και μοναχικό. Μερικές φορές, φεύγω από το σπίτι μου τέσσερις ώρες πριν την παράσταση, κι όταν όλος ο κόσμος κοιμάται, εγώ βρί­σκομαι ακόμα στους δρόμους. Όμως, μ’ αρέσει να ταξιδεύω νύχτα είναι πολύ ήρεμα. Όπως μ’ αρέσει και να ‘μαι στο σπίτι κάθε πρωί, την ώρα που ξυπνάει η κόρη μου. Είναι δύσκολο να περιγράψω το «σόου» μου. Μια γυναίκα μιλάει για τη ζωή· για το σεξ, την αντισύλληψη, το γάμο, τον έρωτα… όχι για την πολιτική και τα κοινωνικά προβλήματα. Εί­ναι ένας ευχάριστος, αστείος μονόλογος. Υπήρχε ένας πολιτικός που υποχρέωνε μια πόρνη να του πιπιλάει τα δάχτυλα των ποδιών του. Την πλήρωνε γι’ αυτό. Εγώ, στο «σόου» μου, έβαζα την πόρνη ν’ απαντά στην ερώτηση «Γιατί του πιπιλάς τα δάχτυλα των ποδιών;» με τη φράση: «Γιατί είναι πολύ μακριά απ’ το στόμα του». Δεν είναι ούτε κακία, αλλά ούτε και πολιτική κριτική.

Δεν ξέρω αν η ταινία θα επηρεάσει τη ζωή μου. Για να ‘μαι ειλικρινής, θα μ’ άρεσε να γυ­ρίσω άλλη μία ταινία μια κωμωδία, κατά προτίμηση. Ποτέ όμως δε θα μπορούσα να πω: «Εί­μαι ηθοποιός, έχω ανάγκη αυτό ή το άλλο». Αν δεν μου προτείνουν κάτι, θα ξαναγίνω stand-up comedian, μητέρα και σύζυγος. Δεν πρέπει να τα μπλέκουμε όλα. Τώρα που έχω δει όλες τις ταινίες του, νομίζω ότι ο Ken φτάνει στην καρδιά των πραγμάτων. Με ρωτούν αν οι πολιτικές μου ιδέες συμφωνούν με τις δικές του. Δεν ξέρω. Δεν έχω ιδέα από πολιτική. Ψηφίζω Εργατικούς, γιατί εκεί είναι οι ρίζες μου. Ο πατέρας μου ήταν εργάτης στη Ford, αλλά κάποια στιγμή αναγκάστηκε να σταματήσει να δουλεύει, γιατί η μητέρα μου έπα­θε καρδιακή προσβολή, κι έπρεπε εκείνος να φροντίζει τους τέσσερις αδελφούς μου κι εμέ­να. Δεν είμαστε ακριβώς φτωχοί τα κουτσοβολεύαμε. Ωστόσο, ακόμα κι αν γίνω εκατομ­μυριούχος, δε θα ψηφίσω ποτέ Συντηρητικούς. Δεν μπορείς να ξεχάσεις τις ρίζες σου. Συνάντησα την αληθινή Μάγκι σε μια προβολή, μήνες μετά τα γυρίσματα. Αισθανόμουν τε­λείως ανόητη. Δεν ήξερα τι να της πω. Κατάφερα μόνο να της ζητήσω ψιθυριστά συγγνώ­μη. Εκείνη μου απάντησε ότι τώρα όλα πάνε καλά. Κι αυτό ήταν όλο.

Δωρεάν δίωρο σεμινάριο Ιστορίας και Δημιουργίας Ντοκιμαντέρ την Πέμπτη 16 Φεβρουαρίου 2017 | Παρουσίαση Νέου Κύκλου Μαθημάτων

Ladybird, Ladybird 1994 του Κεν Λόουτς την Κυριακή 19.2.2017 με ελεύθερη είσοδο, ανάλυση και συζήτηση στο Σχολείο του Σινεμά

ken-loach-vivlio

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s