V for Vendetta (2005) Σκηνοθεσία: James McTeigue || Οι κριτικές που γράφτηκαν για την ταινία

V for Vendetta
5-11-2015 | Γιάννης Πατλάκας

Είδος: Περιπέτεια
Παραγωγής: 2005
Διάρκεια: 132
Χώρα: ΗΠΑ
Σκηνοθεσία: James McTeigue
Σενάριο: Andy Wachowski, David Lloyd, Lana Wachowski
Ηθοποιοί: Hugo Weaving, John Hurt, Natalie Portman, Natasha Wightman, Roger Allam, Stephen Fry, Stephen Rea, Tim Pigott-Smith

Οι αδελφοί Andy και Lana Wachowski (Matrix trilogy) γράφουν το σενάριο σε μία διασκευή του κομικ του David Lloyd και το δίνουν στον James McTeigue, βοηθό σκηνοθέτη στις μεγάλες του επιτυχίες να το σκηνοθετήσει.
Βρισκόμαστε στο έτος 2005 και οι διευθυντές του casting προσλαμβάνουν τον Hugo Weaving (Αρχοντας των δακτυλιδιών, Hobbit, Matrix) να παίξει έναν από τους πιο δύσκολους ρόλους της καριέρας του, και ίσως του κάθε ηθοποιού.
Δεν είναι και εύκολο να βγάλεις το συναίσθημα, την τρέλα, την ψυχοπάθεια και την αμεσότητα του V, του ίσως πιο αγαπημένου τρομοκράτη στην ιστορία του σινεμά, φορώντας μία μάσκα και ώντας αναγκασμένος να προσαρμόσεις την ερμηνεία σου, κάτω από αυτήν.

Ο V έπρεπε να συνοδευτεί από μία καλή Eve, η οποία για της ανάγκες της ταινίας έγινε από 15χρονη, 18χρονη και από κοπέλα που αρχίζει να εκπορνεύεται, υπάλληλος σε τηλεοπτικό σταθμό. Ίσως ένας από τους λόγους που ο Lloyd αποδοκίμασε την ταινία, αλλά όχι ο μοναδικός σίγουρα καθώς το Hollywood δε θα μπορούσε παρά να βάλει την έκρηξη της Βουλής και του Big Ben, για το τέλος και όχι για την αρχή όπως είναι στο comic. Η Natalie Portman που πήρε τον ρόλο, δεχόμενη να χάσει την πλούσια κόμη της για τις ανάγκες της ταινίας, έδωσε ένα επιπλέον ενδιαφέρον στο αντρικό κοινό. Η Portman μέχρι τότε δεν είχε να επιδείξει την καριέρα που έχει τώρα (Oscar για το Black Swan πριν δύο χρόνια). Ήταν όμως ένα από τα πιο ανερχόμενα ονόματα του Hollywood με παρουσία στα νέα Star Wars, στο Leon The Professional στο πλευρό του Zack Reno σε παιδική ακόμα ηλικία, αλλά και την προταθείσα για Oscar ερμηνεία της στο Closer. H Natalie, έδωσε μία πολύ καλή ερμηνεία μαθαίνοντας ακόμη και να μιλάει με Βρετανική προφορά.

Το αποτέλεσμα, ένα από τα καλύτερα comic books να έχει μία αντάξια μεταφορά στο σινεμά. Μπορεί να έχει μεν πολλά αλλαγμένα στοιχεία από το comic, όμως η ταινία V for Vendetta, αν και δεν ξεφεύγει από τα στερεότυπα που κατηγορείται το Hollywood κατά καιρούς, καταφέρνει να πείσει για την επαναστατικότητά της, δίνει ένα δυνατό μήνυμα στο κοινό και πετυχαίνει να είναι μία από της ταινίες που έχουν να το λένε ότι άλλαξαν έστω και για λίγο τον κόσμο.

Ο V, ο κακοποιημένος από το καθεστώς του καγκελάριου Sadler σε μία φανταστική Αγγλία του μέλλοντος, θέλει να πάρει εκδίκηση για όλα αυτά που του έκαναν όντας κλεισμένος στην φυλακή και κάτω από απάνθρωπες συνθήκες, ζώντας πρακτικά σαν πειραματόζωο. Η εκδίκηση όμως του V, δεν είναι μόνο προσωπική υπόθεση. Θέλει να πάρει τον κόσμο με το μέρος του, θέλει να αρχίσει μία επανάσταση που να είναι όσο το δυνατό αναίμακτη για τον άοπλο κόσμο που θα βγει στους δρόμους, έχοντας σαν τελικό στόχο την αλλαγή του αυταρχικού, φασιστικού καθεστώτος της χώρας του. Δεν είναι εύκολο να γίνει αυτό βέβαια και πόσο μάλλον από ένα και μοναδικό άτομο. Όμως ο V δεν είναι ένα τυχαίο άτομο και έχει ένα σχέδιο που το οργάνωνε για χρόνια. Η γοητευτική Eve που θα συναντήσει θα τον βοηθήσει στο σχέδιό του αν και θα περάσει πρώτα από μία
ψεύτικη εξιλέωση που θα οργανώσει ο ίδιος ο V. Την κάνει όμως να μάθει ένα μοναδικό για όλους μάθημα σε λίγες συναπαστικές σκηνές που λίγες ταινίες έχουν προσφέρει.

H Eve, μία κοπέλα που αντιπαθεί μεν το καθεστώς, δεν κάνει τίποτα ωστόσο για να το αλλάξει, μία κοπέλα που δεν θα έκανε ποτέ κάποια τρομοκρατική ενέργεια, προτιμά τον θάνατό της από το να προδώσει έναν τρομοκράτη, διαπιστώνοντας ότι τα ιδανικά που εκείνος πρεσβέυει είναι αυτά που δίνουν νόημα σε μια ζωή.

Η ταινία παρουσιάζει με έναν πανέξυπνο τρόπο, ακολουθώντας την ροή του comic στο συγκεκριμένο σημείο, μία πανέμορφη ιστορία, εκείνη της Valerie. Η ιστορία της, είναι σαν ταινία μικρού μήκους μέσα στην ταινία, ενώ προσφέρει ένα από τα δυνατότερα σημεία του δημιουργήματος του McTeigue.

Έγραψα ότι το V for Vendetta είναι από τις λίγες ταινίες που μπορούμε να πούμε ότι άλλαξε λίγο τον κόσμο. Ολόκληρα κινήματα δημιουργήθηκαν μετά την ταινία και οι hakers Anonymous, που χρησιμοποίησαν την μάσκα αλλά και την ομιλία του V στην Αγγλική τηλεόραση από την ταινία, ουκ ολίγες φορές, κατηγοριοποιήθηκαν σαν τρομοκρατική οργάνωση στην Αμερική, ενώ έκαναν πάμπολλα χτυπήματα και στην χώρα μας, εναντίον Υπουργείων, αστυνομίας αλλά και του Νεοναζιστικού κόμματος πρόσφατα. Το V for Vendetta έκανε την μάσκα του Guy Falkes όχι απλά αναγνωρίσιμη αλλά και σύμβολο σε διαδηλώσεις και διαμαρτυρίες. Μπορεί κανείς να διαφωνεί με την προσέγγιση της ταινίας ή του comic ή μπορεί να βρίσκει την χρήση της μάσκας του Guy Falkes γραφική. Όμως οι δημιουργοί της ταινίας κατάφεραν να έχουν τόσο μεγάλο αντίκτυπο στην ζωή μας που ελάχιστες ταινίες το έχουν καταφέρει. Πολύ πιθανόν χωρίς να το ήθελαν κιόλας βέβαια.

http://cinefreaks.gr/

V For Vendetta

Παραγωγή: 2006 | Διάρκεια 132′

ΣΥΝΤΕΛΕΣΤΕΣ
Σκηνοθεσία: James McTeigue
Πρωταγωνιστούν: Natalie Portman, Hugo Weaving, Stephen Rea, Stephen Fry, John Hurt

Κριτική: Νεκτάριος Σάκκας

‘Remember remember the fifth of November Gunpowder, treason and plot. I see no reason why gunpowder, treason Should ever be forgot’. Τη νύχτα εκείνη του 1605 ο Guy Fawkes επεχείρησε να ανατινάξει το Κοινοβούλιο της Βρετανίας ως αντίδραση στη τυραννική βασιλεία του Ιακώβου του Ι. Η Συνωμοσία της Πυρίτιδας όπως ονομάστηκε το εγχείρημα αυτό έληξε άδοξα όταν ο Fawkes και οι συνεργάτες του συνελήφθησαν και εκτελέστηκαν.

Στο εγγύς μέλλον του 2020 η φασιστική κυβέρνηση του Adam Sutler στερεί θεμελιώδη δικαιώματα από το βρετανικό λαό. Μ.Μ.Ε. Που λειτουργούν ως φερέφωνα, απαγόρευση κυκλοφορίας, αστυνομοκρατούμενο κράτος και η προπαγάνδα είναι μερικές μόνο από τις μεθόδους που χρησιμοποιούνται. Οι πολίτες τελούν εν υπνώσει υπακούοντας τυφλά σε ό,τι τους ζητούν με πρόσχημα την προστασία τους από την αναρχία, τη τρομοκρατία και το χάος. Ένας όμως μυστηριώδης άνδρας που αυτοαποκαλείται ‘V’ κυκλοφορεί στο σκοτάδι φορώντας μία μάσκα με το πρόσωπο του Fawkes και έχει σκοπό να ανατρέψει τη κατάσταση επιχειρώντας να επαναλάβει το εγχείρημα του εμπνευστή του. Για να πετύχει το σκοπό του πρέπει πρώτα να προσπαθήσει να κερδίσει τη προσοχή και την υποστήριξη του λαού χωρίς να πέσει στα χέρια της κυβέρνησης. Σε αυτή του τη προσπάθεια θα βρει έναν ανέλπιστο σύμμαχο, μια νεαρή κοπέλα με το όνομα Evey

Βασισμένο στο ομώνυμο κόμικ, το «V for Vendetta» καταφέρνει να κερδίσει τη προσοχή του θεατή από τα πρώτα ακόμα λόγια της Evey. Η πολυσυζητημένη αυτή ταινία με δυσκολία μπορεί να ενταχθεί μονοσήμαντα σε ένα κινηματογραφικό είδος. Καταρχάς χρησιμοποιεί διαφορετικούς τρόπους έκφρασης ανάλογα με τις περιστάσεις. Εκφράζεται θεατρικά, λυρικά, αλληγορικά μέσα από μία γλώσσα άλλοτε ωμή-απόλυτη και άλλοτε εκλεπτυσμένη. Στα 132 λεπτά της γινόμαστε μάρτυρες μίας πληθώρας οπτικών ερεθισμάτων καθώς και εύστοχων σύγχρονων πνευματικών αναζητήσεων. Οι ομοιότητες των δρώμενων με το σύγχρονο κοινωνικό status-quo είναι σε αρκετά σημεία ανατριχιαστικές. Ο φασισμός, η χειραγώγηση των μαζών, η προπαγάνδα, η ανελευθερία με πρόσχημα την ασφάλεια δεν αποτελούν άγνωστες έννοιες για το σύγχρονο άνθρωπο αν και σπανίζουν αντίστοιχες αναφορές στον αμερικανικό κινηματογράφο.

Οι αδελφοί Wachowsky, μετά το «Matrix», τα (ξανα)βάζουν με την εξουσία λιγότερο διακριτικά αυτή τη φορά. Τόσο από το σενάριό τους όσο και από διορατική ματιά του James McTeigue ξεπηδά ο ‘V’ (Hugo Weaving), ένας οργισμένος Δον Κιχώτης που μισεί η εξουσία και ο μέσος άνθρωπος έχει μάθει να φοβάται. Στο πλευρό του βρίσκεται η Evey (Natalie Portman) ένας κλασσικός τύπος αντι-ήρωα που εν δυνάμει συμβολίζει το καθένα από εμάς. Από την απέναντι πλευρά διακρίνουμε έναν υστερικό μηχανισμό ελέγχου προεξάρχοντος του Sutler (John Hurt), που παρουσιάζει σατανική ομοιότητα με το ναζιστικό καθεστώς. Η προφανής αναγωγή στο σύγχρονο κόσμο αλλά και στην ανθρώπινη ιστορία εν γένει αποτελεί τελικά και τη μεγαλύτερη επιτυχία της ταινίας. Σε αυτό συμβάλλουν σημαντικά συνεπής σεναριακή ροή, η άψογη φωτογραφία, οι ενδιαφέροντες συμβολισμοί που μας ‘κλείνουν το μάτι’ αλλά και οι ερμηνείες που κάνουν αίσθηση. Ο Weaving αντιμετωπίζει μαεστρικά έναν ιδιαίτερα απαιτητικό ρόλο μέσω του εκφραστικού πλουραλισμού που τον διακρίνει. Η Portman στέκεται άξια δίπλα στο πλευρό του συμπρωταγωνιστή της ενώ ενδιαφέρουσα είναι και η παρουσία του Hurt ως άλλου Φύρερ. Πέρα από κάποιες ατυχείς επιλογές όπως μερικές σκηνές δράσης που θυμίζουν Matrix και μία αχρείαστη ‘έξοδος’ του ‘V’ από τη φωτιά, το «V for Vendetta» είναι μία εξαιρετική ταινία, δείγμα των δυνατοτήτων του σύγχρονου σινεμά. Προτείνεται ανεπιφύλακτα σε όλους.

Πρεμιέρα στην Ελλάδα: 30-03-2006 | Διανομή: Village Films | Επίσημο Site

http://www.cinemanews.gr/

JAMES MCTEIGUE «V for VENDETTA» Η Ταινία της Αφύπνισης
17 Δεκ 2011

Ο Αυστραλός Σκηνοθέτης JAMES MCTEIGUE, δημιουργός των: «MATRIX» (1999 & 2003), «STAR WARS: ATTACK of the CLONES» (2002)

παρουσιάζει την ΤΑΙΝΙΑ ΕΞΕΓΕΡΣΗ

«V for VENDETTA»

σε ΣΕΝΑΡΙΟ των:

ANDY & LANA WACHOWSKI

βασιμένο στη ΝΟΥΒΕΛΑ των:

ALAN MOORE

DAVID LLOYD

2006

-Γιατί δεν πεθαίνεις ;

-Κάτω απ αυτή τη Μάσκα υπάρχει κάτι παραπάνω από Σάρκα. Κάτω απ αυτή τη Μάσκα υπάρχει μια ΙΔΕΑ……!

Και οι ΙΔΕΕΣ είναι ΑΛΕΞΙΣΦΑΙΡΕΣ…..

Δεν διάλεξα τυχαία να δούμε μαζί και να παρουσιάσω την μεγάλη αυτή δημιουργία του JAMES MCTEIGUE και ολων των δημιουργών και εμπνευστών της.

Στην εποχή που ο Ύστερος ΚΑΠΙΤΑΛΙΣΜΟΣ δείχνει χωρίς προσχήματα, με τρομακτική χυδαιότητα και κτηνωδία, το πραγματικό ΦΑΣΙΖΟΝ πρόσωπό του. Στην εποχή που το Πολιτικό Σύστημα της ΑΣΤΙΚΗΣ ΤΑΞΗΣ, βιώνει τον άκρατο και εκχυδαϊσμένο ΠΑΡΑΣΙΤΙΣΜΟ του, στην εποχή που ολάκεροι ΛΑΟΙ και ΚΟΙΝΩΝΙΕΣ μετατρέπονται σε ΠΕΙΡΑΜΑΤΟΖΩΑ παραγωγής κέρδους για μια δράκα ΟΛΙΓΑΡΧΙΑΣ, στην εποχή που το πολιτικό ΠΡΟΣΩΠΙΚΟ της Άρχουσας τάξης μετατρέπεται σε ΦΑΣΙΣΤΙΚΟ ΜΗΧΑΝΙΣΜΟ ΕΞΟΥΣΙΑΣ, στην εποχή που η ΠΕΙΝΑ, η ΑΝΕΡΓΙΑ, η ΦΑΙΑ ΠΡΟΠΑΓΑΝΔΑ των ΕΛΕΓΧΟΜΕΝΩΝ Μ.Μ.Ε., η ΕΞΑΘΛΙΩΣΗ και η ΚΑΤΑΒΑΡΑΘΡΩΣΗ κάθε έννοιας ανθρώπινου δικαιώματος γίνεται καθημερινότητα, στην εποχή τέλος που η ΦΥΣΗ μετατρέπεται σε ΠΛΙΑΤΣΙΚΟ των ΠΟΛΥΕΘΝΙΚΩΝ

Το «V for VENDETTA»

έρχεται να ΘΥΜΗΣΕΙ, να ΤΑΡΑΞΕΙ, να ΑΦΥΠΝΙΣΕΙ, να ΑΝΤΙΣΤΑΘΕΙ, να ΕΞΕΓΕΙΡΕΙ, να ΑΝΑΤΡΕΨΕΙ όλον αυτό τον ΕΣΜΟ ενός σάπιου συστήματος.

ΟΙ ΔΗΜΙΟΥΡΓΟΙ της ΤΑΙΝΙΑΣ

ALAN MOORE: Ο 53χρονος σήμερα Άγγλος συγγραφέας της Νουβέλας

DAVID LLOYD: Ο 50χρονος σήμερα Άγγλος επίσης Συγγραφέας της Νουβέλας

LANA & ANDY WACHOWSKI: Τα αδέλφια που έγραψαν το ΣΕΝΑΡΙΟ της ταινίας

ΟΙ ΣΥΝΤΕΛΕΣΤΕΣ της ΤΑΙΝΙΑΣ

DARIO MARIANELLI: Ο Ιταλός ΜΟΥΣΙΚΟΣΥΝΘΕΤΗΣ της ταινίας

ADRIAN BIDDLE: στην ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΙΣΗ ο πρόωρα χαμένος 63χρονος Άγγλος οπερατέρ, στου οποίου τη μνήμη είναι αφιερωμένη η ταινία.

SAMMY SHELDON: Σχεδιάστρια Κοστουμιών

ΕΡΜΗΝΕΙΕΣ

NATALIE PORTMAN στο ρόλο της HBΗΣ

HUGO WEAVING στο ρόλο του V

STEPHEN REA στο ρόλο του Επιθεωρητή FINCH

STEPHEN FRY στο ρόλο του DEITRICH

JOHN HURT στο ρόλο του Δικτάτωρα ADAM SUTTLER

TIM PIGOTT SMITH στο ρόλο του Mr. GREEDY

RUPERT GRAVES στο ρόλο του Αστυνόμου DOMINIC

ROGER ALLAM στο ρόλο του Στρατηγού LEWIS PROTHERO

BEN MILES στο ρόλο του DASCOMB

COSIMA SHAW στο ρόλο της PATRICIA

NATASHA WIGHTMAN στο ρόλο της VALERIE

ΤΟ ΙΣΤΟΡΙΚΟ ΥΠΟΒΑΘΡΟ της ΤΑΙΝΙΑΣ

Το «V for VENDETTA» είναι βασισμένο ιστορικά στην αποκαλούμενη ΣΥΝΩΜΟΣΙΑ της ΠΥΡΙΤΙΔΑΣ, που έγινε το 1605 στην ΑΓΓΛΙΑ.

Τότε την εξουσία είχε ένα ΤΥΡΑΝΝΙΚΟ ΩΜΟ ΚΑΘΕΣΤΩΣ με τον ΙΑΚΩΒΟ Α’ βασιλιά της Αγγλίας εκπροσωπώντας και τους Προτεστάντες.

Στην τυραννία του καθεστώτος τότε αντιδρούσε μεγάλη μερίδα του Λαού που έβρισκε έκφραση τότε στον Καθολικισμό.

Ο GUY FAWKES ήταν ο ηγέτης τότε του Κινήματος, που οργάνωσε την ΑΝΑΤΙΝΑΞΗ του ΠΑΛΑΤΙΟΥ τότε με τρόπο μυστικό.

Το Κίνημα προδόθηκε από έναν Λόρδο Προτεστάντη, ο οποίος κατέδωσε τους επαναστάτες, οι οποίοι είχαν οργανώσει την ΑΝΑΤΙΝΑΞΗ για τις 5 ΝΟΕΜΒΡΗ του 1605.

Οι ΕΠΑΝΑΣΤΑΤΕΣ συνελήφθησαν και με τον επικεφαλής του τον GUY FAWKS, όπου και κρεμάστηκαν σε δημόσια Θέα.

Από τότε η 5η Νοέμβρη γιορτάζεται σαν γιορτή των ΑΝΤΙΔΡΑΣΤΙΚΩΝ ΠΡΟΤΕΣΤΑΝΤΩΝ. («Remember remember the 5th of November…»)

Εκεί βασίζεται ιστορικά η ταινία για να συνδεθεί με ένα εξ ίσου ΕΦΙΑΛΤΙΚΟ ΜΕΛΛΟΝΤΙΚΟ ΑΥΡΙΟ πάλι στην Κοινωνία της ΑΓΓΛΙΑΣ.

Σε χρόνο όχι πολύ μακρινό από το σήμερα, στην Αγγλία, στη μητρόπολη του Καπιταλισμού, η ΑΣΤΙΚΗ πολιτική εξουσία έχει ολισθήσει προ πολλού στον ΑΝΟΙΧΤΟ ΦΑΣΙΣΜΟ.

Η πολιτική ολίσθηση του συστήματος προς ένα ΚΑΘΕΣΤΩΣ ΦΑΣΙΣΜΟΥ, ΤΡΟΜΟΥ, ΚΤΗΝΩΔΙΑΣ και ΑΙΜΑΤΟΣ, έχει όλα εκείνα τα ΟΡΓΟΥΕΛΙΚΑ στοιχεία μιας πορείας που ΒΙΩΝΟΥΜΕ ΣΗΜΕΡΑ οι λαοί της Νότιας Ευρώπης και παλιότερα της Λατινικής Αμερικής.

Το καθεστώς στήνει μια ΑΝΟΙΧΤΗ ΤΡΟΜΑΚΤΙΚΗ ΠΡΟΒΟΚΑΤΣΙΑ, μόνιμο εργαλείο των παρακρατικών, κατασκευάζει έναν τρομακτικό ΙΟ στα ΜΥΣΤΙΚΑ ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΑ στα οποία μαρτυρούν ως βιολογικοί σάκκοι οι Πολιτικοί ΚΡΑΤΟΥΜΕΝΟΙ που αποτελούνται από ΑΝΤΙΣΤΑΣΙΑΚΟΥΣ, ΜΕΙΟΝΟΤΙΚΟΥΣ, ΔΙΑΦΟΡΕΣ ΙΔΙΑΙΤΕΡΟΤΗΤΕΣ ΘΡΗΣΚΕΥΤΙΚΟΥ, ΣΕΞΟΥΑΛΙΚΟΥ και ΠΟΛΙΤΙΚΟΥ ΧΑΡΑΚΤΗΡΑ, και βασιζόμενο στο ΦΟΒΟ, τον ΠΛΗΡΗ ΕΛΕΓΧΟ της ΠΛΗΡΟΦΟΡΗΣΗΣ και ΕΝΗΜΕΡΩΣΗΣ, οδηγεί την ΚΟΙΝΩΝΙΑ στην ΕΚΡΗΞΗ, στον ΞΕΣΗΚΩΜΟ.

Το ΑΙΜΑΤΟΚΥΛΙΣΜΑ είναι ΜΑΖΙΚΟ και ΟΛΟΚΛΗΡΩΤΙΚΟ.

Ο ADAM SUTTLER, κλασικό δείγμα ΦΑΣΙΣΤΑ ΔΗΜΑΓΩΓΟΥ Πολιτικού, στα χνάρια του ΧΙΤΛΕΡ, αναλαμβάνει την εξουσία, μέσα από εκλογές, τις οποίες κερδίζει με ΟΛΑ εκείνα τα μέσα που χρησιμοποίησε ο ΦΑΣΙΣΜΟΣ για να καταργήσει και το τελευταίο ίχνος της Αστικής Δημοκρατίας για να μεταβληθεί σε αυτό που πραγματικά είναι. (Κάθε ομοιότητα με το 1936 σε Ελλάδα, Γερμανία, Ιταλία, απίστευτα σωστή…..)

Οι δημιουργοί της ταινίας και οι συντελεστές της μας αποκαλύπτουν με τον πιο κραυγαλέο τρόπο τις ΒΑΣΕΙΣ πάνω στις οποίες ΠΑΤΑΕΙ και λειτουργεί ένα ΦΑΣΙΣΤΙΚΟ ΚΑΘΕΣΤΩΣ:

ΟΛΙΓΑΡΧΙΑ
ΔΥΝΑΜΕΙΣ ΚΑΤΑΣΤΟΛΗΣ: ΣΤΡΑΤΟΣ-ΑΣΤΥΝΟΜΙΑ-ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗ
ΜΕΣΑ ΕΝΗΜΕΡΩΣΗΣ
ΙΕΡΑΡΧΙΑ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ
ΕΠΙΣΤΗΜΟΝΕΣ στην ΥΠΗΡΕΣΙΑ του ΤΡΟΜΟΥ

ΤΟ ΘΕΜΑ ΤΗΣ ΤΑΙΝΙΑΣ

ΜΥΘΟΠΛΑΣΙΑ και ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑ

O Μυστηριώδης Mr. V

ο άνθρωπος που σημειολογικά η φιγούρα του είναι ίδια με αυτή του GUY FAWKES, «επιβιώνει» σαν μια άμορφη εξωτερικά μάζα μέσα από τα ΚΟΛΑΣΤΗΡΙΑ του ΚΑΘΕΣΤΩΤΟΣ, εκεί που στήθηκε η μεγάλη ΠΛΕΚΤΑΝΗ πάνω στην οποία βάσιζε το ΦΑΣΙΣΤΙΚΟ ΚΟΜΜΑ του SUTTLER την άνοδό του στην εξουσία.

Ο «V» παίρνει το όνομά του από το σχετικό σύμβολο, με το οποίο τσεκάρισε η διεστραμμένη εξουσία το Κελί του έχοντας «επιβιώσει» των σχετικών πειραμάτων.

Επανέρχεται ΑΜΕΙΛΙΚΤΟΣ ΗΓΕΤΗΣ ενός ΚΙΝΗΜΑΤΟΣ ΑΝΑΤΡΟΠΗΣ της ΦΑΣΙΣΤΙΚΗΣ ΕΞΟΥΣΙΑΣ του ΚΑΘΕΣΤΩΤΟΣ.

O V στήνει μια πολιτική «VENDETTA» σύγκρουσης με το καθεστώς, που αποκτά μετωπικά χαρακτηριστικά μέχρι την τελική χειραφέτηση της Κοινωνίας, την ΕΞΕΓΕΡΣΗ της και την ΔΙΚΑΙΩΣΗ του ΑΓΩΝΑ της.

Στόχος του:

Η ΑΦΥΠΝΙΣΗ των ΛΑΪΚΩΝ ΜΑΖΩΝ

Η ΧΕΙΡΑΦΕΤΗΣΗ τους

Η ΕΝΕΡΓΟΠΟΙΗΣΗ τους

Η ΑΝΑΤΡΟΠΗ της ΦΑΣΙΣΤΙΚΗΣ ΕΞΟΥΣΙΑΣ δίνοντας ΡΑΝΤΕΒΟΥ ΣΕ ΕΝΑ ΧΡΟΝΟ την 5η του ΝΟΕΜΒΡΗ ΑΝΑΤΙΝΑΖΟΝΤΑΣ το ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟ ΕΔΡΑ ΣΥΜΒΟΛΟ του ΚΑΘΕΣΤΩΤΟΣ της ΤΥΡΑΝΝΙΑΣ

OI ΕΡΜΗΝΕΙΣ των ΗΘΟΠΟΙΩΝ

HUGO WEAVING (V)

Ο 50χρονος Άγγλος Ηθοποιός, έχει μια ΣΥΓΚΛΟΝΙΣΤΙΚΗ ΠΑΡΟΥΣΙΑ στην ταινία.

Επιβλητικός όσο τίποτα, μόνιμα στην «αφάνεια» και στην εκφραστική αλλά και συνάμα παγερή έκφραση της Μάσκας.

Ερμηνεία που θεωρείται καλλιτεχνικά πάρα πολύ δύσκολη καθώς ο Ηθοποιός «κρεμιέται» στην κυριολεξία απ τη ΦΩΝΗ του και την ΚΙΝΗΣΗ του.

Και στα δύο ο HUGO WEAVING είναι συγκλονιστικός. Φιγούρα τόσο επιβλητική μα και συνάμα τόσο μελαγχολική, γεμάτη δύναμη, λυρισμό, αγάπη, αλλά και αποφασιστικότητα. Πραγματικά ερμηνεία που αφήνει εποχή.

NATALIE PORTMAN (HBH)

Όταν η Natalie έκανε την εμφάνισή της, παιδούλα, στην ταινία «LEON», πολύ μίλησαν για «παιδί βόμβα» και για μια Ηθοποιό που η εξέλιξή της αν ήταν αρμονική θα άφηνε εποχή.

Και έτσι είναι…..! η NATALIE στα 25 της χρόνια το 2006, την εποχή που ανέβηκε η ταινία, δίνει έντιμα, υπέροχα, μοναδικά, ΟΛΟ της το ΕΙΝΑΙ στην ερμηνεία μιας κλασικής καθημερινής «ΑΝΤΙ-ΗΡΩΙΔΑΣ».

Βγάζει μια τεράστια δύναμη, ψυχική, εκφραστική, που ακόμα και στις στιγμές κόλασής της, είναι πάντα όμορφη, πάντα γλυκιά, πάντα γεμάτη ηρεμία και γαλήνη μιας σίγουρης ψυχής και συνείδησης

STHEPHEN REA (Inspector FINCH)

Εδώ ο Σκηνοθέτης ο JAMES MCTEIGUE επιστρετεύει την ……Εθνική Αγγλίας στους μεγάλους Ηθοποιούς.

Ο 65 χρονος σήμερα STHEPEN REA, ΒορειοΙρλανδός στην καταγωγή προτεστάντης, έχει όλο το υπόβαθρο να πάει σε μια ΜΕΓΑΛΗ ΕΡΜΗΝΕΙΑ του ΕΠΙΘΕΩΡΗΤΗ, του ανθρώπου του ΚΡΑΤΟΥΣ που προσπαθεί να βρει άκρη και να συλλάβει τον V.

Αλήθεια ξεκινώντας από το ρόλο του «ΚΑΚΟΥ» και πιστού στην εξουσία Επιθεωρητή FINCH, o STEPHEN REA, προάγει το υπόδειγμα του καθαρού και έντιμου κρατικού λειτουργού που ΣΥΝΕΙΔΗΤΑ ΥΠΗΡΕΤΕΙ φυσικά το ΦΑΣΙΣΜΟ αλλά δεν έχει αποδεχτεί μήτε γνωρίζει στο απόλυτο τα έργα και τις ημέρες του.

Έτσι ακολουθεί σταδιακά μια πορεία Πολιτικού και Συναισθηματικού του αφοπλισμού, που στην κορύφωση θα τον οδηγήσει σε μια ΔΡΑΜΑΤΙΚΗ αποδοχή της αλήθειας.

STEPHEN FRY (DEITRICH)

Θαυμάσια ερμηνεία του 54χρονου Άγγλου ηθοποιού στο ρόλο του γλυκύτατου τηλεοπτικού παραγωγού που έχει το θάρρος να υψώσει τη φωνή του ενάντια στην τρομοκρατία του καθεστώτος, γεγονός που το πληρώνει με τρόμο και αίμα.

JOHN HURT (ADAM SUTTLER)

Η ….παρέλαση της ….Εθνικής Αγγλίας συνεχίζεται με τον μεγάλο αυτό 65χρονο τότε ηθοποιό να ερμηνεύει τον αδίστακτο μα και συνάμα θρασύδειλο ΔΙΚΤΑΤΟΡΑ.

Ερμηνεία εξαιρετικά δύσκολη καθώς εμφανίζεται σε πλάνα μισής εμφάνισης σώματος, όπου αναγκαστικά το βάρος της υποκριτικής δίνεται στο ΠΡΟΣΩΠΟ, στην ΟΜΙΛΙΑ και στην ΕΚΦΡΑΣΗ.

TIM PIGOTT SMITH (Mr. GREEDY)

Ένας ακόμα Άγγλος ηθοποιός που ερμηνεύει με τη δική του ΚΥΝΙΚΗ ΠΙΣΤΟΤΗΤΑ το αδίστακτο στέλεχος του Κόμματος, με τις ραδιουργίες και τις μηχανορραφίες του.

RUPERT GRAVES (DOMINIC)

Ο Άγγλος επίσης 43χρονος τότε Ηθοποιός ερμηνεύει με ένα φωτεινό και καθάριο τρόπο τον Αστυνόμο DOMINIC βοηθό του Επιθεωρητή Finch. Ερμηνεία καθάρια, λιτή, με ένα πολύ φωτεινό και γλυκό πρόσωπο, παραφωνία αρμονίας μέσα στο σκοτάδι της Εξουσίας,

Η ΣΚΗΝΟΘΕΤΙΚΗ ΦΟΡΜΑ του JAMES McTEIGUE

Ο Αυστραλιανός Σκηνοθέτης του MATRIX, επανέρχεται αυτή τη φορά με μεγάλη εμπειρία πίσω του αλλά και με σαφή διάθεση να απεικονίσει στην οθόνη την ένταση, τη δύναμη αλλά κύρια τις πολιτικές και κοινωνικές αναφορές της Νουβέλλας.

Βέβαια οφείλουμε να πούμε ότι οι συγγραφείς του έργου ALAN MOORE και DAVID LLOYD έχουν εκφράσει την δυσφορία τους για κάποιες «στρογγυλοποιήσεις» του έργου τους λόγω …..HOLLYWOOD καθώς είναι τρομερά δύσκολο για την Κινηματογραφική βιομηχανία να αφήσει τέτοιο θέμα να ανέβει στη μεγάλη οθόνη.

ΣΚΗΝΟΘΕΤΙΚΑ

Ο JAMES McTEIGUE έχει κάνει εκπληκτική δουλειά στο έργο του. Έχει μια ολοφάνερη Noir διάθεση, με το σκοτάδι, το γκρίζο να κυριαρχούν αλλά μέσα από αυτά να διαφαίνεται η έντονη αντίθεση των χρωμάτων.

Ο Απόκρυφος κόσμος του «V» είναι κόσμος γεμάτος από ένα γοτθικό φως, αισθήματα, απίθανο βάθος ψυχής, πίστης και αρχών. Ένας αξιακός κόσμος που απεικονίζεται σκηνοθετικά από την αρμόζουσα comic εικόνα που ακροβατεί αρμονικά στο ονειρικό και στο πραγματικό.

Η Εικόνα του ADAM SUTTLER, σκηνοθετικά δεν είναι καθόλου τυχαία. Απεικονίζεται πάντα σε γιγάντια μορφή οθόνης, για να τονωθεί η αίσθηση της δύναμης και της επιβολής, Μόνιμο κοντινό πλάνο στο προσωπο για να τονωθεί η ΑΠΟΚΡΟΥΣΤΙΚΟΤΗΤΑ και η ΑΙΣΘΗΤΙΚΗ της αγριότητας.

Οι υποτελείς συνεργάτες του, τα κομματικά του όργανα, πάντα πλάνα στο γκρίζο σκοτάδι, μινιατούρες μπροστά του για να απεικονιστεί η εξαφάνιση της προσωπικότητας, κοντινά επίσης πλάνα στα πρόσωπά τους για να φανεί το γκρίζο της σκέψης ορισμένων από αυτούς.

Οι συνεδριάσεις και οι αναφορές στο Κόμμα του SUTTLER είναι σκηνοθετική δουλειά πραγματικά συγκλονιστική.

Το φινάλε του έργου ΣΚΗΝΟΘΕΤΙΚΟ ΕΠΙΚΟ ΜΕΓΑΛΕΙΟ πραγματικά.

Κάποιες από τις πιο σημαντικές σκέψεις και θέσεις στην ταινία όπως αυτές εκφράζονται μέσα από τον «V» :

«-Γιατί δεν πεθαίνεις ;
-Κάτω απ αυτή τη Μάσκα υπάρχει κάτι παραπάνω από Σάρκα….

Κάτω απ αυτή τη Μάσκα υπάρχει μια ιδέα….

και οι ΙΔΕΕΣ είναι ΑΛΕΞΙΣΦΑΙΡΕΣ»

«Γιατί αυτή η χώρα χρειάζεται κάτι παραπάνω από ένα κτίριο…Χρειάζεται Ελπίδα….!»

(Για όσους έσκιζαν τα …ιμάτια τους το καλοκαίρι μην και …κινδυνέψει η …Βουλή στο σύνταγμα ιδού η απάντηση)

«Oι ΛΕΞΕΙΣ έχουν το ΔΙΚΟ τους ΝΟΗΜΑ. Και για αυτούς που ακούν είναι η ΑΝΑΓΓΕΛΙΑ της ΑΛΗΘΕΙΑΣ»

«Τα σύμβολα δίνουν δύναμη στα άτομα. Μόνο του ένα σύμβολο δεν έχει σημασία αλλά με αρκετά άτομα μπορείς να αλλάξεις τον κόσμο»

«Δεν υπάρχει τραίνο να με περιμένει. Ότι θέλω και ότι αξίζω βρίσκεται στο τέλος αυτής της σήραγγας»
(Η Τελευταία φράση του «V» λίγο πριν το τέλος της στράτας του Γολγοθά του)

ΤΟ ΙΔΕΟΛΟΓΙΚΟ ΠΕΡΙΓΡΑΜΜΑ ΤΗΣ ΤΑΙΝΙΑΣ

To «V for VENDETTA» είναι ένα έργο με ΣΑΦΕΙΣ ΙΔΕΟΛΟΓΙΚΕΣ ΑΝΑΦΟΡΕΣ ΑΝΑΤΡΟΠΗΣ του ΚΑΠΙΤΑΛΙΣΜΟΥ.

Το ιδεολογικό του περίγραμμα κινείται στον ΑΝΑΡΧΙΣΜΟ με εμφανή τα στοιχεία του Ρομαντισμού και στη λογική του Ένοπλου αγώνα σαν μέθοδο ανατροπής αλλά και αφύπνισης των μαζών.

Ο V στοχεύει στο ΣΠΑΣΙΜΟ του ΦΟΒΟΥ μέσα στην ΚΟΙΝΩΝΙΑ.

Δίνει τεράστιο βάρος ιδεολογικά στο να εξηγήσει και να αναλύσει τον τεράστιο ρόλο του ΦΟΒΟΥ στην Υποβολή που ασκεί στην Κοινωνία για να ελέγχεται από την Ολιγαρχική Εξουσία.

Βήμα-Βήμα οι συγγραφείς και ο Σκηνοθέτης αποκαλύπτει το ρόλο των μηχανισμών εξουσίας, στο τρόπο που η ΚΟΙΝΩΝΙΑ υποβάλλεται στο ΣΟΚ του ΤΡΟΜΟΥ και ΦΟΒΟΥ για να ετοιμαστεί ΨΥΧΟΛΟΓΙΚΑ να ΔΕΧΤΕΙ τους επίδοξους από τα πάνω «ΣΩΤΗΡΕΣ», για να δεχτεί την ΑΦΑΙΡΕΣΗ των ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΩΝ του, την ΑΠΕΜΠΟΛΗΣΗ των ΟΝΕΙΡΩΝ του.

Οι λογικές των ΜΙΑΣΜΑΤΩΝ, του ΦΟΡΤΩΜΑΤΟΣ των ΕΝΟΧΩΝ σε ΕΥΑΛΩΤΕΣ ΚΟΙΝΩΝΙΚΕΣ ΟΜΑΔΕΣ και ΙΔΙΑΙΤΕΡΟΤΗΤΕΣ στραγγίζει την Κοινωνία από κάθε διερευνητική σκέψη και ερωτήματα και στο τέλος αυτή ΠΑΡΑΔΙΝΕΤΑΙ ΕΝΤΕΛΩΣ στην ΦΡΙΚΑΛΕΟΤΗΤΑ του ΦΑΣΙΣΜΟΥ.

Επίσης η ταινία τονίζει και τη στιγμή μιας ΗΤΤΑΣ του ΚΙΝΓΗΜΑΤΟΣ, με ΑΙΜΑΤΟΚΥΛΙΣΜΑ του και το ρόλο που το γεγονός αυτό παίζει στα δρώμενα.

Ο «V» λειτουργεί ως ο ΜΗΧΑΝΙΣΜΟΣ που θα ΑΦΥΠΝΙΣΕΙ και θα ΒΑΛΕΙ σε ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑ πάλι την ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΑΝΤΙΣΤΑΣΗ.

ΑΝΑΡΧΙΣΜΟΣ καθαρός, λογική των ΚΙΝΗΜΑΤΩΝ ΕΝΟΠΛΗΣ ΒΙΑΣ σε όλες τις εποχές, κάτι σαν μοναχικός «Ρομπέν των δασών» που έρχεται καταλύτης να ανατρέψει τα πάντα.

Ίσως κάποιος λογικότατα να σκεφτεί πως ΟΜΟΡΦΟ είναι το ΠΑΡΑΜΥΘΙ ένα ολάκερο φασιστικό σύστημα να σαρώνεται και να εξευτελίζεται από έναν πανίσχυρο άνθρωπο, έναν ρομαντικό επαναστάτη. Και θα έχει και δίκιο.
Είναι πολύ απλοϊκό για να είναι αληθινό.

Όμως το V for VENDETTA έχει τους ΣΥΜΒΟΛΙΣΜΟΥΣ του, που είναι ΚΑΘΟΡΙΣΤΙΚΟΙ.

Ο Ίδιος ο V ξέρει ότι ο δρόμος του φτάνει στο .τέλος της σήραγγας, όπως ακριβώς συγκλονιστικά αναφέρει στην τελευταία σκηνή της ταινίας.

Γιατί ΞΕΡΕΙ ΠΟΛΥ ΚΑΛΑ ότι ΑΝ ΔΕΝ ΚΙΝΗΘΕΙ Η ΚΟΙΝΩΝΙΑ, ο ΛΑΟΣ, η ΜΑΖΑ, τότε ο δικός του αγώνας είναι ΑΣΚΟΠΟΣ.

Πριν φτάσουμε εκεί, στην ΚΑΘΑΡΣΗ, στην ΝΙΚΗ
πρέπει να ΝΙΚΗΘΕΙ Ο ΦΟΒΟΣ….!

Και η ΔΟΚΙΜΑΣΙΑ στην οποία ΒΑΖΕΙ την ΗΒΗ έχει αυτό ακριβώς το ΣΥΜΒΟΛΙΣΜΟ….!
Την ΕΠΙΠΟΝΗ, ΜΑΡΤΥΡΙΚΗ, ΑΙΜΑΤΗΡΗ ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑ ΑΠΟΒΟΛΗΣ του ΦΟΒΟΥ
Εδώ το V for VENDETTA παραδίδει ΜΑΘΗΜΑΤΑ στην κυριολεξία

Ένας ακόμα συμβολισμός είναι η αίσθηση της ΘΡΑΣΥΔΕΙΛΙΑΣ των ΦΟΡΕΩΝ της ΕΞΟΥΣΙΑΣ.
Ο ΠΑΝΙΣΧΥΡΟΣ και ΑΔΥΣΩΠΗΤΟΣ ADAM SUTTLER, στο τέλος φαντάζει ΘΛΙΒΕΡΗ ΚΑΡΙΚΑΤΟΥΡΑ που εκλιπαρεί.

Το ΦΙΝΑΛΕ παραμένει ΣΥΓΚΛΟΝΙΣΤΙΚΟ με όλη τη ΔΥΝΑΜΗ και το ΜΕΓΑΛΕΙΟ που κρύβει Ο ΛΑΟΣ….!

Το ανώνυμο πλήθος ΑΠΟΦΑΣΙΣΜΕΝΟ κάνει το ΜΕΓΑΛΟ ΒΗΜΑ….!

ΟΙ ΜΑΣΚΕΣ ΑΦΑΙΡΟΥΝΤΑΙ, το ΑΝΩΝΥΜΟ ΠΛΗΘΟΣ πλέον ΑΠΟΚΤΑ ΟΝΟΜΑΤΕΠΩΝΥΜΟ, ξαναβρίσκει τη ΧΑΜΕΝΗ του ΠΡΟΣΩΠΙΚΟΤΗΤΑ, έμβλημα πραγματικά συγκλονιστικό.

Ο ΛΑΟΣ ΑΔΙΑΦΟΡΕΙ ΠΑΓΕΡΑ απέναντι στους ΠΑΝΟΠΛΟΥΣ ΠΡΑΙΤΩΡΙΑΝΟΥΣ του ΚΡΑΤΟΥΣ, τους ξεπερνά με ύφος σαν να ΜΗΝ ΥΠΑΡΧΟΥΝ μπροστά του, εκπληκτικές εδώ οι σκηνές της αίσθησης της ΛΕΥΤΕΡΙΑΣ.

ΟΙ ΒΡΑΒΕΥΣΕΙΣ της ΤΑΙΝΙΑΣ

Το «V for VENDETTA» έχει

4 ΔΙΕΘΝΗ ΒΡΑΒΕΙΑ και 16 ΥΠΟΨΗΦΙΟΤΗΤΕΣ

SATURN Α’ ΒΡΑΒΕΙΟ ΓΥΝΑΙΚΕΙΑΣ ΕΡΜΗΝΕΙΑΣ στην NATALIE PORTMAN 2007
BROTHERS MANAKI INTERN’L FILM FESTIVAL 2006 ΕΙΔΙΚΟ ΒΡΑΒΕΙΟ ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΙΣΗΣ στον ADRIAN BIDDLE
SFX U.K. AWARDS 2006 ΒΡΑΒΕΙΟ Α΄ΓΥΝΑΙΚΕΙΑΣ ΕΡΜΗΝΕΙΑΣ στην NATALIE PORTMAN
SAN DIEGO FILM CRITICS SOCIETY 2006 ΒΡΑΒΕΙΟ ΚΑΛΥΤΕΡΗΣ ΠΑΡΑΓΩΓΗΣ

Εκπληκτικός διάλογος του ΦΥΛΑΚΑ με την ΗΒΗ στο ΚΕΛΙ της ΦΥΛΑΚΗΣ λίγο πριν την ΕΚΤΕΛΕΣΗ της

Guard: It’s time. (ήρθε ή ώρα…….)
Evey Hammond: I’m ready. (Είμαι έτοιμη….)
Guard: Look all they want is one little piece of information, just give them something, anything. (Το μόνο που θέλουν από σένα είναι ένα μικρό κομμάτι πληροφοριών. Δώστους το, οτιδήποτε…)
Evey Hammond: Thank you, but I’d rather die behind the chemical sheds. (Σε ευχαριστώ….προτιμώ να πεθάνω με χημικά)
Guard: Then you have no fear any more. You’re completely free.(ΤΟΤΕ ΔΕΝ ΦΟΒΑΣΑΙ ΠΙΑ…..!!! ΕΙΣΑΙ ΑΠΟΛΥΤΑ ΛΕΥΤΕΡΗ….)

Ο ΣΥΓΚΛΟΝΙΣΤΙΚΟΣ ΠΡΟΦΗΤΙΚΟΣ διάλογος-όραμα του Επιθεωρητή FINCH με τον Αστυνόμο DOMINIC επίσης συγκλονιστικός:

Finch: Το προόβλημα είναι ότι εκείνος ξέρεις πολύ καλύτερα από εμάς. Να γιατί χθες πήγα στο Larkhill τη νύχτα
Dominic : Μα …αυτό είναι ακόμα σε καραντίνα.
Finch : Έπρεπε να το δώ πάλι…..! Δεν είχαν απομείνει και πολλά. Αλλά όταν έφτασα εκεί ήταν όλα τόσο παράξενα !. Άξαφνα είχα το συναίσθημα ότι όλα είχαν να κάνουν με το μέρος εδώ. Ήταν κάτι σαν όραμα, σαν να μπορούσα να δω όλη την αλυσίδα των γεγονότων που μας οδήγησαν πίσω πριν το Larkhill. Ένιωσα σαν να μπορούσα να δω τα πάντα που συνέβησαν και όλα όσα θα γίνουν από εδώ και πέρα. Σαν κάποια σκάλα με οδηγούσε μπροστά. Και κατάλαβα ότι όλοι είμαστε μέρος όλου αυτού και είμαστε όλοι παγιδευμένοι απ αυτό.
Dominic: Ξέρεις λοιπόν τι πρόκειται να γίνει ;
Finch : Όχι, ένα προαίσθημα ήταν μονάχα. Αλλα μπορώ να μαντέψω. Με τόσο ΧΑΟΣ ολόγυρα κάποιος θα κάνει κάτι άσχημα λάθος. (Φαντάζεται κάποιο αστυνομικό να σκοτώνει ένα νεαρό κορίτσι…..). Και τότε τα πράγματα θα αλλάξουν αστραπιαία. Και τότε ο SUTTLER θα αναγακστεί να κάνει το μόνο πράγμα που ξέρει να κάνει (Την ΚΑΤΑΣΤΟΛΗ….). Και σ’ αυτό το σημείο το μόνο που έχει να κάνει ο V είναι να κρατήσει το λόγο του. Και τότε…..

Dominic: Τι νομίζεις ότι θα συμβεί ;
Finch: Αυτό που συνήθως συμβαίνει όταν ΑΟΠΛΟΙ ΑΝΘΡΩΠΟΙ στέκονται απέναντι σε ΠΑΝΟΠΛΟΥΣ ΦΥΛΑΚΕΣ

Finch: Ποιός ήταν τελικά ; (ερώτημα για τον V)

Evey Hammond: Ήταν ο Edmond Dantιs… η επίσης ο πατέρας μου.

Και η Μητέρα μου…..και ο Αδελφός μου……ο Φίλος μου..

Ήταν Εσύ και Εγώ….! Ήταν όλοι μας

ΓΙΑΝΝΗΣ JOHNPIT

http://cinefil.pblogs.gr/

V for Vendetta (2006)

Υπερήρωες | 132′ | Ακατάλληλο κάτω των 15
Πρεμιέρα στην Ελλάδα: Πεμ 30 Μαρ 2006
Ημερομηνία κυκλοφορίας DVD: 28/08/2006
Ημερομηνία κυκλοφορίας BluRay: 8/12/2008
Διανομή: Village Films
Χρώμα: Έγχρωμο
Ήχος: DTS (Digital Theater Sound)
Γλώσσα: Αγγλικά
Δημοτικότητα: 0.26 %
Αξιολόγηση: 7.86/107.86/107.86/107.86/107.86/107.86/107.86/107.86/10 (7.86/10)
Aντιφατικότητα ψήφων: Μέση (Συμφωνία ψήφων μεταξύ 50 και 75%)

  • Υπότιτλος:
    Ελευθερία. Για πάντα.

Υπόθεση & Παραλειπόμενα Κριτική από το Cine.gr
– Κριτική από το Cine.gr:

Δευτέρα 20 Μαρτίου 2006

Βλέπεται; Το trailer μας προετοίμασε για μια υπερφόρτωση στυλιζαρισμένων σκηνών δράσης αλλά είναι ίσως η πρώτη φορά που ένα wannabe blockbuster έχει τόσο λίγη δράση και τόσο πυκνό σενάριο, κάτι που δεν περιμέναμε από τους Wachowski. Ο V είναι ένας χαρισματικός πρωταγωνιστής με πομπώδη, θεατρική παρουσία και οι Wachowski παίρνουν την σωστή απόφαση μιας που δεν αφαιρούν ποτέ τη μάσκα του, αλλά δρα περισσότερο σαν καταλύτης εξελίξεων παρά σαν κύριος κορμός της διήγησης. Οι πραγματικοί σταρ του φιλμ είναι οι Rea και Portman, τα δύο άτομα που περισσότερο από οποιονδήποτε άλλο αγγίζονται (έμμεσα και άμεσα) από τον V. Ο Weaving έχει σίγουρα την πιο δύσκολη δουλειά αφού πρέπει να επιβληθεί μόνο με την φωνή του και τη γλώσσα του σώματος αλλά αναμφισβήτητα τα καταφέρνει ενώ η Portman (που θυσιάζει και την υπέροχη κόμη της), ως Evie, περνάει από όλο το φάσμα των συναισθημάτων – φόβος, αγωνία, οργή, λύτρωση. Οι Wachowski διατηρούν όχι μόνο την τολμηρότητα του comic αλλά δίνουν στο φιλμ μια ανησυχητική ομοιότητα με την επικαιρότητα (ανενεργοί πολίτες, κυβερνήσεις βασισμένες στο φόβο και το ψέμα) ενώ ο McTeigue, μαθητής των δημιουργών του Matrix, χειρίζεται καλά το καστ αλλά και την κάμερά του, με την τελική slow-motion σκηνή δράσης να φανερώνει τις επιρροές του.

Μας θυμίζει κάτι; Αναμφίβολα το 1984 (με επιπλέον σύνδεση τον John Hurt) αλλά και κάθε φιλμ και βιβλίο που τοποθετείται σε απολυταρχικά καθεστώτα (ναι, ακόμα και το Matrix). Ο απόλυτος νεωτερισμός είναι ο πρωταγωνιστής, που βαδίζει στην λεπτή γραμμή που χωρίζει τον πατριωτισμό από την τρομοκρατία. Τραβώντας ακόμα το σκοινί, θα μπορούσαμε να υποθέσουμε μέχρι και ότι ο Tyler Dyrden είναι το πνευματικό παιδί του V.

Τι μας έμεινε; Είναι ένα έξυπνο και γενναίο φιλμ, με κάποιες αδυναμίες που θα καταλάβουν μόνο οι φαν του comic αλλά και άπλετο στυλ. Το θεωρούμε την απάντηση στην ερώτηση «μπορεί να υπάρξει ένα action movie για τον σκεπτόμενο άνθρωπο;».

Σημαίνει κάτι για τους συντελεστές; Με τα δύο sequel του Matrix οι Wachowski προκάλεσαν πολλά μουρμουρητά (κάποια από αυτά δικά μας) ενώ οι υποψίες για ολική αντιγραφή της πλοκής του Matrix από το βιβλίο κάποιας άγνωστης sci-fi λογοτέχνιδας έβλαψαν το προφίλ τους. Με το V for Vendetta, ένα φιλμ στο οποίο σίγουρα έβαλαν και σκηνοθετικά το χεράκι τους, αποδεικνύουν (αν χρειάζεται) ότι δεν είναι ατάλαντοι καιροσκόποι. Ο McTeigue έχει μέλλον αλλά θα θέλαμε να δούμε και μια εντελώς προσωπική του δουλειά.

Παρελειπόμενα: Ο Alan Moore, εκκεντρικός (και μάλλον τρελαμένος) δημιουργός του κόμικ δήλωνε έξαλλος ότι δεν θέλει να έχει καμία σχέση με το φιλμ-και έχοντας στο μυαλό το επίσης δικό του League of Extraordinary Gentlemen ποιος τον αδικεί; H αλήθεια είναι ότι το V είναι μια αρκετά πιστή μεταφορά της δουλειάς του στην μεγάλη οθόνη, με κάποιες αλλαγές (η απαλοιφή της αναρχικής ιδεολογίας του V αλλά και κάποιων σημείων του παρελθόντος του) που θα συζητηθούν αρκετά από τους purists αλλά θα κατανοηθούν απόλυτα από όσους φαν του Moore έχουν την λογική να δείξουν ελαστικότητα απέναντι στους κινηματογραφικούς μηχανισμούς. Όπως εμείς δηλαδή.

Βαθμολογία: 7.5/10

Θοδωρής Σαρλάς

Δευτέρα 31 Ιουλίου 2006

V FOR VENDETTA

25 λέξεις – Μασκοφόρος εκδικητής, ακολουθώντας ηρωικές διαδρομές, θυμάτων που πολέμησαν για την δημοκρατία και την ελευθερία του λόγου, ξεκινώντας την μάχη του ενάντια στο απολυταρχικό καθεστώς, υποσχόμενος πως σε έναν χρόνο από την ημέρα της πρώτης παρουσίας του, θα βομβαρδίσει το κτίριο της Βούλης, ενώ η συντριπτική πλειοψηφία της κοινής γνώμης θα είναι ταγμένη με το μέρος του.

Στο Ράφι – Ο τόπος? Η Βρετανία – η χώρα με την πιο αινιγματική στάση στο σύγχρονο πολιτικοκοινωνικό γίγνεσθαι, που ουσιαστικά παίζει τον ρόλο του μόνιμου Yes στις προσταγές της Υπερδύναμης – που βρίσκεται κάτω από την σκιώδη διακυβέρνηση του Καγκελάριου Σάτλερ, ο οποίος έχει καταφέρει με την βοήθεια των Media και την αστυνομίας να πείσει τους ανυποψίαστους πολίτες, πως βρίσκονται μια ανάσα από τον όλεθρο της απειλής ενός θανατηφόρου ιού. Ο χρόνος? Όχι και πολύ μακριά από το σήμερα, κινείται η ιστορία του V, του ψυχωμένου εκείνου εξτρεμιστή, που εξαπολύει επίθεση, οφθαλμόν αντί οφθαλμού, κόντρα σε εκείνους που κατάστρεψαν το είναι του, αλλά και τις ζωές χιλιάδων ακόμη αθώων συμπατριωτών του, με πρόσχημα τις εργαστηριακές δοκιμές για το καλό του κοινωνικού συνόλου.

Βασισμένο κατά κύριο λόγο στο κόμικ της Vertigo, με τον ομώνυμο τίτλο, που φαντάστηκαν πριν από δύο περίπου δεκαετίες οι Alan Moore και David Lloyd, είναι το σεναριακό θέμα του φιλμ, που μας παρουσιάζουν οι αδελφοί Wachowski, δια μέσου της σκηνοθετικής πένας του πρωτόπειρου James McTeigue. Στην πραγματικότητα το V for Vendetta, ακολουθεί την ίδια, λίγο ως πολύ, σκεπτική των προηγούμενων του, Matrix, που κατάφεραν να πνίξουν τον όποιο ιδεαλισμό τους, στον βούρκο της εμπορικότητας, με την ανούσια τριλογία που θα μπορούσε να είχε ολοκληρωθεί ακόμη και πριν λήξει το επεισόδιο νούμερο ένα… Το τοπίο δράσης βρίσκεται κάτω από την ομίχλη της αβεβαιότητας, της απορίας, που κανείς πολίτης όμως δεν είναι διατεθειμένος να εκφράσει, φοβούμενος την κατακραυγή και την τιμωρία από την μη ανεκτική διοίκηση. Τα πάντα παρακολουθούνται και σε περιπτώσεις έξαρσης κάποιων φαινομένων, η λύση των μαζικών προσαγωγών και συλλήψεων, είναι το βασικό αντίδοτο.

Τα δε μέσα ενημέρωσης, κατέχουν τον δικό τους σκοπό, στο καθημερινό γαϊτανάκι της πλύσης εγκεφάλου των αστών. Μέσω πομπωδών διακηρύξεων από τον ιεραπόστολο της διοίκησης, οι τηλεθεατές ενημερώνονται μόνο για τα θετικά πεπραγμένα μιας δικτατορικής κυβέρνησης. Κι εδώ εισχωρεί η λεπίδα του V, που αρνείται να παραμείνει σαν ένας ακόμη κρίκος αυτού του παρανοϊκού συστήματος και δρώντας εκτός των νόμιμων αρχών να βάλει τα θεμέλια για μια επανάσταση ή τουλάχιστον για μια αντίδραση στα ισχύοντα. Είναι όμως αυτή η σωστή λύση? Δηλαδή το V for Vendetta νομιμοποιεί μέσα από τις κινηματογραφικές σελίδες του την αναρχία, τον εξτρεμισμό και την τρομοκρατία. Φυσικά και όχι. Υπάρχουν άλλωστε πλάνα και δευτερεύουσες ιστορίες στις οποίες ο V απεικονίζεται σαν ένα καθαρόαιμο κτήνος. Ένα κτήνος όμως δημιούργημα της ίδιας της κοινωνίας που μεγάλωσε. Τα περισσότερα στοιχεία στο φιλμ, με τον τρόπο που εμφανίζονται είναι αλληγορικά. Η μάσκα του τρομοκράτη, κρύβει ένα πρόσωπο, που όπως αναγνωρίζει και ο ίδιος ο V, δεν είναι αυτό το πραγματικό του, αλλά αυτό που του έχουν αποδώσει οι κυβερνήτες, οι διοικητές. Το Κοινοβούλιο, είναι το σύμβολο της ισχύος, το καπιταλιστικό σημάδι, όπως πρώτοι το αντελήφθησαν οι Άραβες επιτιθέμενοι στα σύμβολα των ΗΠΑ, προ μιας πενταετίας. Η κοπέλα που έχει περάσει τα πάνδεινα και όμως ζει προσαρμοσμένη στις προσταγές των δολοφόνων της οικογένειας της, είναι ο απλός κόσμος, ο λαουτζίκος, που διαρκώς δέχεται επιθέσεις από εκείνους, που ανά τετραετία διατηρεί με αποκρουστικό τρόπο στην εξουσία, μόνο και μόνο για να έχει δικαίωμα στην ζωή, άλλα κάποια στιγμή θα καταφέρει να έλθει πρόσωπο με πρόσωπο με τον θάνατο και τίποτα δεν θα μπορέσει να κρατήσει την οργή του την ώρα της επανάστασης.

Δίχως τις πολυτέλειες μιας υπερπαραγωγής επιπέδου Matrix, το V στηρίζεται σκηνοθετικά από τα ευρήματα του δημιουργού του και των περιβόητων πλέον συνεργατών του, διατηρώντας έναν εκπληκτικό ρυθμό, με τις εναλλαγές άλλοτε σε ένα πραγματικό και άλλοτε σε ένα φανταστικό παρελθόν, προσφέροντας ένα απίθανο πινγκ πονγκ με τον χρόνο. Κύριος πρωταγωνιστής του έργου, είναι η μάσκα του επαναστάτη Guy Fawkes, που απουσιάζει από ελάχιστα μόνο πλάνα, ενώ όσο προχωρούμε στο φινάλε, η οθόνη γεμίζει με την παρουσία του. Οι υπεύθυνοι της Warner υποστηρίζουν πως πίσω από την μάσκα υπάρχει ο million face των Matrix, Hugo Weaving, τίποτα όμως δεν αποδεικνύει κάτι τέτοιο, εκτός από την ομοιότητα στις φωνητικές χορδές, αφού από τον αντι-ήρωα της υπόθεσης, ουδέποτε αποσπάται το προσωπείο. Δίπλα του η Natalie Portman ως Ίβι, διατηρεί δίχως σκαμπανεβάσματα την μόνιμα ανοδική της πορεία – που κανείς δεν ξεχνά πως ξεκίνησε και πάλι σαν ο θηλυκός ρόλος σύμπτωση, στο πλάι του μαχητικού εκτελεστή Leon – δείχνοντας ρόλο με τον ρόλο, ολοένα και νέες δυνατότητες. Σεβαστές τέλος είναι οι παρουσίες των τόσο έμπειρων βετεράνων της Εθνικής Αγγλίας, John Hurt, ως Καγκελάριου Σάτλερ, του Stephen Rea, ως έντονα προβληματισμένου υψηλόβαθμου αστυνόμου Φιντς και του απολαυστικού Stephen Fry, που παίζει εκείνον που πρώτος δημοσίως υποστήριξε με το βαριετέ του, το έργο του V!

Disc – Δύο εκδοχές σε DVD κυκλοφορούν παγκοσμίως, το ίδιο σύστημα αποφάσισε να ακολουθήσει και η εγχώρια διανομή της Audiovisual, προσφέροντας πρώτα προς ενοικίαση την λιτότατη μονόδισκη βερσιόν, που εκτός του βασικού θέματος δεν προσφέρει απολύτως τίποτα άλλο στοιχείο προς μελέτη. Για όσους ασχολούνται πάντως με τα διαδικτιακά καταστήματα της Άπω Ανατολής, είναι πιθανόν να έχει υποπέσει στην αντίληψη τους η Κορεάτικη special edition, που απλώς κάνει μαθήματα σε όλες τις υπόλοιπες κυκλοφορίες για τον τρόπο που πρέπει να προσφέρουν το προϊόν τους, αφού παρόμοιο πακέτο που συνδυάζει την σιδερένια εξωτερική όψη με το jewel εσωτερικό, δεν έχω ξανασυναντήσει. Εκπληκτική προσθήκη σε όποια συλλογή δεν έχει πρόβλημα…ελληνικών υποτίτλων. Στα δικά μας τώρα, το πακέτο φυσικά απέχει από το προαναφερθέν παρασάγγες, τόσο στην μονή όσο και στην διπλή εκδοχή του, με την μορφή του V και της Ίβι να φιγουράρει στο δημιουργικό του εξωφύλλου αλλά και των δίσκων.

Το μενού του DVD είναι άρρηκτα συνδεδεμένο με τα πόστερ της ταινίας, αφού σε φόντο κόκκινομαυρο – άκρως επαναστατικό – κάνουν την εμφάνιση τους τα σύμβολα της εξέγερσης του μασκοφόρου, ενώ σε κάποιο σημείο εμφανίζεται και ο στόχος, το Κοινοβούλιο για να μας μπάσει περισσότερο στην υπόθεση. Στο τεχνικό κομμάτι, όσοι έχουν συνδέσει το όνομα των Wachowski – ελέω Matrix – με την οπτικοακουστική αρτιότητα και τους δίσκους αναφοράς, είναι πιθανόν να νιώσουν μια μικρή απογοήτευση, αφού στην αναπαραγωγή του το V For Vendetta, δίνει υψηλού επιπέδου στοιχεία, αλλά δεν αγγίζει την τελειότητα,, όπως συνέβη δηλαδή στις περιπέτειες με πρωταγωνιστή τον Neo. Στον τομέα της εικόνας, το κάδρο είναι κινηματογραφικό 2.35/1, με πολύ σωστή απόκριση του μαύρου και υψηλή λεπτομέρεια, αλλά αντιμετωπίζει κάποια μικρά προβλήματα, λόγω συμπίεσης, παρουσιάζοντας θόρυβο, κυρίως στις εσωτερικά γυρισμένες σκηνές, στο μικρό παλάτι – οικία του V. Πολύ καλύτερη σε απόδοση είναι η ηχητική μπάντα Dolby Digital 5.1, ζωντανή, πληθωρική, γεμάτη εφέ και περιφερειακή δράση, ειδικά στις σκηνές έντασης, όταν επί της οθόνης λαμβάνουν χώρα τα ακροβατικά τεχνάσματα του ήρωα. Το κεντρικό ηχείο των διαλόγων, ζορίζεται αλλά τα βγάζει πέρα, ιδιαίτερα όταν στο προσκήνιο εμφανίζεται η φοβιστική μορφή του Σάτλερ, που απαιτεί από το ηχείο να τα δώσει όλα, για να αναδείξει την κυρίαρχη φιγούρα του, ενώ το υπογούφερ, ζωντανεύει πολύ περισσότερο στις σεκάνς των εκρήξεων, στην αρχή και στο φινάλε του έργου.

Όσοι πάντως ενοικιάσουν απλώς την ταινία χάνουν ένα πολύ σημαντικό κομμάτι πρόσθετου υλικού, που μπορούν να συναντήσουν μόνον στην ειδική συλλεκτική έκδοση, που θα φανερωθεί στις προθήκες εντός ολίγων ημερών. Εκεί υπάρχει πληθώρα μπόνους υλικού, που απαιτεί πολλές ώρες μελέτης. Αρχή γίνεται με το τυπικό making of ντοκιμαντέρ με τον τίτλο Freedom Forever, από το οποίο παρελαύνουν όλα τα πρόσωπα που έπαιξαν σημαντικό ρόλο στην παραγωγική διαδικασία, όπου μέσα σε ένα τέταρτο, δίνουν ένα πρώτο στίγμα από το πώς φτιάχτηκε το V. Τρία ακόμη πολύ ενδιαφέροντα φιλμάκια απεικονίζουν τον τρόπο δημιουργίας της ταινίας, το εικοσάλεπτο «Δημιουργώντας το κοντινό μέλλον», όπου δίνεται έμφαση στον τρόπο της μεταφοράς στην ζωντανή εικόνα από το κόμικ και στην σύλληψη των κοστουμιών και των CGI ντεκόρ, το δεκάλεπτο «Remember, Remember» που αναφέρεται στην πρωτότυπη ιστορία του Fawkes και στο πως η δική του επανάσταση δεν έτυχε επιτυχίας, πριν αρκετούς αιώνες και τέλος το δεκαπεντάλεπτο «Εngland Prevails» που επιχειρεί μια σύγκριση – δια στόματος του έμπειρου Moore – στον τρόπο συγγραφής των κόμικ, στην δεκαετία του 80 με το πιο τεχνικά ολοκληρωμένο σήμερα. Πολύ ενδιαφέροντα και τα τρία, αν και πιστεύω πως ένας ολοκληρωμένος σχολιασμός, με την παρουσία των βασικών συντελεστών θα ήταν απαραίτητος.

Τα περιεχόμενα του δίσκου ολοκληρώνουν το τρέιλερ, ένα μικρό αφιέρωμα στα μουσικά κομμάτια του έργου και τέλος ένα μικρό απόσπασμα από το φιλμ, συνοδευόμενο από μια χαρακτηριστικά ξεσηκωτική μουσική υπόκρουση.

Μμμμ… – Στην χρονιά της κινηματογραφικής πολιτικής επανάστασης, φυσικά και το V for Vendetta κατέχει περίοπτη θέση, αφού μέσω του ιδιόμορφου κόμικ στιλ του και της αλλά 1984 χροιάς του, καταφέρνει να περάσει πολιτικά μηνύματα εξίσου σημαντικά με τις κανονικού επιπέδου δημιουργίες όπως η Syriana ή το Good Night And Good Luck. Είναι πολύ ενδιαφέρον πάντως να δει κανείς τις αντιδράσεις του κοινού, πάνω στο κομμάτι της νομιμοποίησης της αντίδρασης καθ οιονδήποτε τρόπο, που βεβαίως δεν πρόκειται να βρει σύμφωνη, ολόκληρη την κοινότητα των θεατών του φιλμ!

Γιώργος Ζερβόπουλος (CineDVD)

http://cine.gr/

Πέμπτη 30 Μάρτη 2006 ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ Σελίδα 24
ΚΡΙΤΙΚΗ ΤΑΙΝΙΩΝ
ΤΖΕΪΜΣ ΜΑΚ ΤΙΓΚ
Vfor Vendetta
Νάταλι Πόρτμαν και Χιούγκο Γουίβινγκ
Νάταλι Πόρτμαν και Χιούγκο Γουίβινγκ
Στις 5 Νοέβρη του 1605, ο επαναστάτης Γκάι Φοκς, απαυδισμένος από την τυραννία του βασιλιά Ιακώβου του Ι΄, τοποθέτησε στα θεμέλια του αγγλικού κοινοβουλίου 36 βαρέλια πυρίτιδας και αποπειράθηκε να το τινάξει στον αέρα. Μαζί με αυτό ήλπιζε να τινάξει στον αέρα και την τάξη που κυβερνούσε τον τόπο απολυταρχικά! Η απόπειρα απέτυχε! Ο Φοκς και οι συνεργάτες του κρεμάστηκαν και διαμελίστηκαν!
Την ίδια ημερομηνία, αλλά στο άμεσο ιστορικό μέλλον, ένας άλλος επαναστάτης, ο μασκοφόρος V, απαυδισμένος και αυτός από τη διαφθορά, την ωμότητα της κυβέρνησης απέναντι στους πολίτες, την ασυδοσία και τη βία που ασκεί η, όχι μακρινή, μελλοντική αγγλική φασιστική εξουσία πάνω στο λαό, αλλά και για να τιμήσει τον πρωτοπόρο επαναστάτη, οργανώνει το ίδιο εγχείρημα με τον ίδιο σκοπό. Θέλει και αυτός να τινάξει το αγγλικό κοινοβούλιο στον αέρα και μαζί με αυτό και την τάξη που κυβερνάει!
Η ταινία κατά 90% είναι μια ταξική ταινία! Οι αναλύσεις που κάνει για τη σημερινή και τη μελλοντική πραγματικότητα, αλλά και τα σημερινά και μελλοντικά αιτήματα που βάζει, είναι ταξικά. Και μάλιστα προχωρημένα. Οι αντιρρήσεις μου βρίσκονται σε δύο επίπεδα: Το πρώτο έχει να κάνει με τη γραφή της ταινίας. Με την επιλογή των δημιουργών στην κινηματογραφική γραφή και αισθητική των κόμικς. Του λαϊκού μεν, αλλά την ίδια στιγμή και θορυβώδη (χαβαλέ) κινηματογράφου. Ο οποίος θορυβώδης (χαβαλέ) κινηματογράφος με τα γκανγκς και τις υπερβολές του, ακυρώνει την απαραίτητη, για παρόμοια θέματα, σοβαρότητα. Το δεύτερο έχει να κάνει με τον κεντρικό ήρωα της ταινίας. Ο οποίος είναι ένας αφ’ υψηλού επαναστάτης. Ενας διανοούμενος επαναστάτης, ο οποίος προέκυψε από το πουθενά. Δε γεννήθηκε μαζί με την ανάγκη. Δεν προέκυψε από κάποιον λαϊκό αγώνα. Ενας τέτοιος ήρωας, όμως, ένας τέτοιος επαναστάτης, δεν υπήρξε ποτέ, ούτε θα υπάρξει και στο μέλλον!
Οι δυο παραπάνω επιλογές των δημιουργών, έστω και αν προέκυψαν τυχαία (αν προέκυψαν τυχαία), υποσκάπτουν και υποβαθμίζουν την όποια καλή πρόθεσή τους. Το όποιο θετικό μήνυμα της ταινίας. Καταργούνε ακόμα και το τέλος της. Στο οποίο φαίνεται ότι το κάλεσμα του μασκοφόρου επαναστάτη V, βρίσκει λαϊκή ανταπόκριση. Και γι’ αυτό, άλλωστε, πετυχαίνει η δική του απόπειρα! Το κοινοβούλιο τινάζεται στον αέρα!
Η ταινία πάσχει από μικροαστικό επαναστατισμό! Μετατρέπει χωρίς ιδιαίτερο λόγο υπαρκτά πράγματα σε φανταστικά. Και παρασύρει το θεατή σε ένα δαιδαλώδες ταξίδι. Ενώ η ίδια η ζωή, η ίδια η πραγματικότητα είναι εδώ, μπροστά μας. Παρ’ όλα αυτά ο θεατής δεν έχει να χάσει. Οι εύστοχες παρατηρήσεις που κάνει η ταινία λειτουργούν θετικά και δημιουργικά. Ιδιαίτερα στους νέους. Φτάνει, βγαίνοντας από την αίθουσα να προσαρμοστεί το φανταστικό στο πραγματικό και όχι να συμβεί το αντίθετο!
Παίζουν: Νάταλι Πόρτμαν, Χιούγκο Γουίβινγκ, Στίβεν Ρία, Τζον Χαέρτ.

http://www.rizospastis.gr/

V FOR VENDETTA
11
Σεπτεμβρίου
Συνοπτική περίληψη του έργου:
Στη μελλοντική Βρετανία επικρατεί ένα φασιστικό καθεστώς με ηγέτη-δικτάτορα τον Αdam Sultry και οι πολίτες έχουν ανταλλάξει τις ελευθερίες τους για ένα υποτιθέμενο κλίμα ασφάλειας.
Μόνο ο μυστηριώδης μασκοφόρος που αυτοαποκαλείται V τολμά να προκαλέσει τον Sultry και το καθεστώς του, με τολμηρές επιθέσεις και αντι-προπαγάνδα.
Ο πράκτορας Finch αναλαμβάνει να ανακαλύψει και να εξουδετερώσει τον V που πλέον δεν είναι μόνος του, μιας που βρίσκει στο πρόσωπο της ορφανής Evie μια απροσδόκητη σύμμαχο στον αγώνα του.

Προσωπική άποψη:
Οι αδερφοί Wachowski, κατάφεραν με το «Matrix» να ταρακουνήσουν τα κινηματογραφικά νερά του 1999, δημιουργώντας έναν τεράστιο αριθμό θαυμαστών της δουλειάς τους. Αποτέλεσμα αυτού, και με την ανακοίνωση μάλιστα ενός sequel της προαναφερόμενης ταινίας, να γεννηθούν υψηλές αξιώσεις για την συνέχεια ενός έργου οι οποίες όμως, δεν είχαν το αντίκρυσμα που θα περίμενε ο καθένας από μας. Ναι μεν δημιούργησαν μια ακόμα εντυπωσιακή περιπέτεια δράσης όμως, το φιλοσοφικό υπόβαθρο και η διαχείριση ιδεών πέρασαν σε δεύτερη μοίρα, κάνοντάς μας να σκεφτούμε ότι τελικά, ίσως το «Matrix» να ήταν κάτι τυχαία και οι ίδιοι, να ήταν ένα ακόμα δίδυμο με μοναδική του πρόθεση, τις κινηματογραφικές, βαβουριάρικες αρπαχτές. Το 2005 όμως, ήρθε με την υπογραφή τους στις αίθουσες μια ηχηρή διάψευση και το χαμόγελό μας, επανήλθε στα χείλη.

Το «V For Vendetta» είναι μια ταινία η οποία, αν κι είχε όλες τις προδιαγραφές για να γίνει μια περιπέτεια καταιγιστικής δράσης, δεν θέλησε να σταθεί εκεί αλλά, να πάει ένα βήμα παραπέρα. Η δράση μετριάζεται με στόχο, να δοθεί πρόσφορο έδαφος σε έναν γεμάτο και ευρηματικό σενάριο, μέσω του οποίου καλούμαστε να διαπιστώσουμε τα κίνητρα πίσω από τις πράξεις των ηρώων, την καθίζηση της σύγχρονης κοινωνίας αλλά, και τον αγώνα των αντιεξουσιαστών ενάντια σε κάθε μη ανθρωπιστικό κίνημα που καταπατάει δικαιώματα και τσαλακώνει προσωπικότητες, στο όνομα μιας δήθεν εθνότητας που στην πραγματικότητα, χρησιμοποιείται για κάλυψη πολιτικών και όχι μόνο, συμφερόντων. Ο V και όσοι τελικά θα τον ακολουθήσουν, δεν είναι απλά αντιήρωεες αλλά, αντιεξουσιαστές παρακινούμενοι όχι από προσωπικά συμφέροντα αλλά, από μια προσπάθεια διαφύλαξης της ανθρωπιστικής ενότητας και των δικαιωμάτων αυτής.

Βασισμένη στο ομώνυμο comic της Vertigo και των Alan Moore και David Lloyd, η ταινία ακουλουθεί όσον αφορά το καλλιτεχνικό της κομμάτι, ακριβώς την ίδια αισθητική. Ο ήρωας κινείται στις σκιές του Λονδίνου, ενός Λονδίνου σκοτεινού, άγριου και βρώμικου, κάτω από ένα καταναγκαστικό καθεστώς που δεν αφήνει περιθώρια ελευθερίας, έκφρασης και πράξεων, αντίθετα σε όσα προστάζει ο νόμος και όσοι των θεσπίζουν. Η μάσκα του δεν έχει ως σκοπό να κρύψει απλά το πρόσωπό του αλλά, να καθιερώσει μια φιγούρα, τρομακτική για όσους πολεμάει, λυτρωτική για όσους υπερασπίζεται. Μπορεί το προσωπείο να είναι άψυχο όμως, μέσα από το ειρωνικό του χαμόγελο είναι τόσο εκφραστικό, όσο και τρομακτικό χρειάζεται στην πραγματικότητα. Δεν είναι απλά μια φιγούρα αλλά, ένα είδωλο για όλους εκείνους που έχουν την ανάγκη να ταυτιστούν μαζί του.

Πίσω από τις κάμερες δεν συναντάμε τα διάσημα αδέρφια αλλά, τον James McTeigue, βοηθός στην τριλογία του «Matrix» και όπως φάνηκε, άξιος εμπιστοσύνης να αναλάβει εξ’ ολοκήρου και αποκλειστικά τα ηνία μιας παραγωγής που είχε εν μέρη ως σκοπό, να καθαρίσει το όνομά τους. Και το πετυχαίνει μέσω μιας σφιχτής και προσεγμένης σκηνοθεσίας η οποία δεν θα μπορούμε να μην είναι επηρεασμένη από τους ίδιους, από τα τόσο χρόνια που βρισκόταν στο πλευρό τους. Σκοτεινή, απειλητική, παράξενα ερωτική, η σκηνοθετική ματιά του McTeigue καταφέρνει να αποτυπώσει όλο το δυσείωνο κλίμα που επικρατεί στο Λονδίνο της ιστορίας μας, και κατ’ επέκτασην του κόσμου ολόκληρου αλλά παράλληλα, καταφέρνει να αποτυπώσει και την αισιοδοξία για ένα μέλλον πιο φωτεινό, χαρακτηρισμένο από αξίες και ελπίδες για αλλαγή και ελευθερία, λόγου, έκφρασης, σκέψης.

Ο Hugo Weaving, ο εβρισκόμενος πίσω από την μάσκα του V, καταφέρνει να κερδίσει τις εντυπώσεις, έστω και αν το πρόσωπό του δεν εμφανίζεται ποτέ στην πραγματικότητα. Και αν βιαστούμε να σκεφτούμε ότι είναι εύκολο να ερμηνεύεις όταν το πρόσωπό σου μένει κρυμμένο, ίσως θα έπρεπε να αναθεωρήσουμε σκεπτόμενοι, πόσο δύσκολο είναι να υποδύεσαι έναν χαρακτήρα, να γίνεσαι γοητευτικός, αστείος, απειλητικός και όλα αυτά, κάνοντας μόνο χρήση των σωματικών σου κινήσεων και της φωνής σου. Και η Natalie Portman όμως επιβεβαιώνει με την παρουσία της στην ταινία αυτή ότι είναι ένα από τα πιο ενδιαφέροντα και εξελισσόμενα κινηματογραφικά πρόσωπα που δεν διστάζει να ρισκάρει, οδηγώντας τον χαρακτήρα της ηρωίδας από μια ζωή με ανησυχίες στην απόλυτη απογοήτευση και από σταδιακά στην προσπάθεια ανύψωσης μέχρι την δυναμική κορύφωση του τέλους, κόντρα σε ένα μάτσο κακών που ο καθένας είναι εξαιρετικός στον ρόλο του, βάσει των ατομικών δεδομένων που ακολουθεί ο καθένας από αυτούς.

Το «V For Vendetta» είναι ένας comic ύμνος στην επανάσταση του ανθρωπίνου γέννους, κόντρα στο σύγχρονο απειλητικό και καταπιεστικό καθεστημένο. Είναι μια ταινία άρτια όσον αφορά το οπτικοακουστικό κομμάτι και ισορροπημένη ανάμεσα στην θεωρία και την δράση. Μπορεί οι φίλοι της περιπέτειας να ήθελαν λίγο ακόμα πιο έντονες σκηνές αγώνα και εννατίωσης όμως, αν κάτι τέτοιο συνέβαινε, ίσως να χανόταν η πραγματική αξία, φιλοσοφία η οποία διατηρήθηκε άλλωστε και στο πρώτο μέρος της τριλογίας του «Matrix» και αυτό, είναι ένας από τους λόγους που μέχρι και σήμερα το συζητάμε, χαρακτηρίζοντάς το ως σημείο αναφοράς. Με φόντο το σκοτεινό Λονδίνο, ξεκινάμε με μοναδικούς πρωταγωνιστές ένα επαναστατικό ταξίδι που, μπορεί να μην αποτελεί το τέλος της κοινωνικής καταπίεσης ωστόσο, αποτελεί ένα ισχυρό εφαλτήριο ώστε να ξεκινήσει η πραγματική επανάσταση.
Βαθμολογία 8/10

Ταυτότητα ταινίας:
Ελλ. τίτλος: V For Vendetta
Είδος: Φαντασίας
Σκηνοθέτης: James McTeigue
Πρωταγωνιστές: Natalie Portman, Hugo Weaving, Sinead Cusack, Nicolas De Pruyssenaere, Stephen Fry, Selina Giles, Rupert Graves, Keith How, Tim Pigott-Smith, John Hurt, Stephen Rea
Παραγωγή: 2005
Διάρκεια: 132′

http://www.culture21century.gr/

Μπορεί όσοι κοιμούνται με τα τεύχη του comic κάτω από το μαξιλάρι τους, ή ορκίζονται στο όνομα του Alan Moore, να μην το εκτιμήσουν ιδιαίτερα, όμως οι υπόλοιποι νομίζω πως θα το απολαύσουν.

V For Vendetta

2006
WritersAndy Wachowski, Lana Wachowski
DirectorJames McTeigue
CastHugo Weaving, Natalie Portman, Stephen Rea, Stephen Fry, John Hurt
Warner Bros
– Είδα χθες το V FOR VENDETTA.
– Σου άρεσε;
– Ναι, ωραίο ήταν.
– Το ξέρεις ότι είναι βασισμένο σε comic;
– Έλα ρε!
Δεν έχω καμία αμφιβολία, ότι οι περισσότεροι από όσους ασχολούμαστε με τα comics, έχουμε συμμετάσχει στον παραπάνω, ή κάποιον παρόμοιο, διάλογο. Το V FOR VENDETTA είναι ένας από τους δημοφιλέστερους πρεσβευτές των comics στο ευρύ κοινό. Ή μάλλον, για να είμαι πιο ακριβής, θα ήταν ένας από τους δημοφιλέστερους πρεσβευτές των comics στο ευρύ κοινό, εάν όλοι όσοι γνωρίζουν την ταινία και αναγνωρίζουν την περίφημη μάσκα του V (που, πλέον, είναι αναγνωρίσιμα σε ένα μεγάλο μέρος του κόσμου), είχαν υπόψη τους ότι η ταινία βασίζεται στο ομώνυμο comic.

Το comic V FOR VENDETTA ξεκίνησε την έκδοσή του το 1982, στο βρετανικό περιοδικό WARRIOR, σε σενάριο του Alan Moore και σχέδιο του David Lloyd. Αφού έμεινε ημιτελές, λόγω του κλεισίματος του περιοδικού το 1985, ολοκληρώθηκε από τη DC Comics, το 1988, όταν και εκδόθηκε σε μία σειρά δέκα τευχών. Η περιπετειώδης εκδοτική του πορεία δεν το εμπόδισε να γίνει κλασικό, αν και σίγουρα λιγότερο αναγνωρίσιμο και αναγνωρισμένο από άλλα comics του Moore, όπως το WATCHMEN.

Οι περισσότεροι είστε – πιθανότατα – εξοικειωμένοι με την ιστορία της ταινίας, παρόλ’ αυτά θα τη συνοψίσω. Στο κοντινό μέλλον, η Μεγάλη Βρετανία βρίσκεται υπό το απολυταρχικό καθεστώς του κόμματος Norsefire και του ηγέτη του, Adam Sutler, ο οποίος ήρθε στην εξουσία μετά από μία συνωμοσία, που περιελάμβανε βιολογικές τρομοκρατικές επιθέσεις. Ο V, ένας μασκοφόρος, βάζει στόχο του να εμπνεύσει, μέσω μιας σειράς βομβιστικών (και όχι μόνο) επιθέσεων και δολοφονιών, τον βρετανικό πληθυσμό, να ανατρέψει το καθεστώς και ο ίδιος να πάρει εκδίκηση για όσα έχει υποφέρει. Δίπλα στον V, βρίσκεται η Evey, μια νεαρή κοπέλα, που προσπαθεί να βρει τη θέση της ανάμεσα στον κόσμο που ζούσε μέχρι σήμερα και σε αυτόν του V.

Η ταινία παίρνει τη βασική ιστορία και τη μεταφέρει στη μεγάλη οθόνη, κρατώντας πολλά στοιχεία, αλλάζοντας άλλα και αγνοώντας αρκετά. Οι Wachowskis (THE MATRIX, CLOUD ATLAS) ευφυέστατα αντιλαμβάνονται τι δουλεύει και τι όχι στον κινηματογράφο και ποιο είναι το πνεύμα τη δεκαετία του 2000 σε σχέση με το 1980. Στη θέση της αναχρονιστικής, ψυχροπολεμικής απειλής του πυρηνικού πολέμου, βάζουν τις τρομοκρατικές επιθέσεις με βιολογικά όπλα, αντικαθιστούν τη δεκαεξάχρονη Evey, με μια νεαρή γυναίκα περίπου 20 ετών και αφήνουν έξω τα οράματα από τη χρήση LSD. Το σημαντικότερο, όμως, είναι ότι παραμερίζουν τα δαιδαλώδη plotlines του comic και αφοσιώνονται σε μία συνεκτική ιστορία. Αυτή είναι και η μεγαλύτερη επιτυχία της ταινίας, σε ένα αποτέλεσμα πολύ πιο μοντέρνο και οικείο στον θεατή.

Αυτό το υλικό κλήθηκε να αποτυπώσει, στο σκηνοθετικό του ντεμπούτο, ο James McTeigue, που μέχρι τότε είχε αρκετή εμπειρία ως βοηθός σκηνοθέτη (THE MATRIX, STAR WARS EPISODE II: ATTACK OF THE CLONES). Το αποτέλεσμα δικαιώνει την επιλογή του και η ταινία, οπτικά, παίρνει πολύ καλό βαθμό. Οι – πάμπολλοι – διάλογοι ζωντανεύουν και δεν γίνονται βαρετοί (ίσα-ίσα, αποτελούν τη ραχοκοκκαλιά της ταινίας), αλλά και οι σκηνές δράσης δεν αφήνουν παράπονα (βέβαια, η τελευταία μάχη του V είναι λίγο βγαλμένη από το MATRIX, αλλά τέλος πάντων). Η γρήγορη εναλλαγή πλάνων και η εκμετάλλευση των τηλεοπτικών μεταδόσεων (μέσα στην ταινία), είναι ίσως τα αγαπημένα μου στοιχεία.

Το δυνατότερο, όμως, σημείο του V FOR VENDETTA, είναι οι ερμηνείες. Κανείς από τους βασικούς πρωταγωνιστές δεν υστερεί, ενώ ακόμα και ηθοποιοί, των οποίων οι χαρακτήρες δεν εμφανίζονται παρά ελάχιστα, είναι αξιομνημόνευτοι. Ο Hugo Weaving (THE MATRIX, THE LORD OF THE RINGS) δίνει πραγματικό ρεσιτάλ ως ο γοητευτικός V, ειδικά αν σκεφτούμε ότι, σε όλη τη διάρκεια της ταινίας, το πρόσωπό του καλύπτεται από την περίφημη μάσκα. Αυτό μας δίνει την ευκαιρία να απολαύσουμε τη φωνή του, που δίνει ζωή στον χαρακτήρα. Τώρα που το σκέφτομαι, το V FOR VENDETTA είναι μια ιδανική ταινία για να παίζει στο background, την ώρα που κάνεις δουλειές, καθώς το voice talent είναι καταπληκτικό (βοηθάει σίγουρα το γεγονός ότι λατρεύω τη βρετανική προφορά). Η Natalie Portman (CLOSER, THOR, BLACK SWAN) δεν δίνει την ερμηνεία της ζωής της, αλλά παρόλ’ αυτά στέκεται αξιοπρεπώς, ως Evey Hammond, δίπλα στον V, τόσο ως προστατευόμενη/σύμμαχος, όσο και ως φωνή αμφισβήτησης.

Ο Stephen Rea (THE CRYING GAME, INTERVIEW WITH THE VAMPIRE) ενσαρκώνει τον επιθεωρητή Eric Finch και από την πρώτη στιγμή έγινε ο αγαπημένος μου χαρακτήρας. Ένας ήρωας που βασανίζεται, προσπαθώντας να ισορροπήσει ανάμεσα στο καθήκον να πιάσει τον V, αλλά και να ξεσκεπάσει την αλήθεια που κρύβει το καθεστώς το οποίο υπηρετεί. Τρεις β’ ρόλοι που πρέπει να μνημονευθούν, είναι σίγουρα ο John Hurt (THE ELEPHANT MAN, I, CLAUDIUS) ως δικτάτορας Adam Sutler (σε ένα meta κλείσιμο του ματιού στον Winston Smith του NINETEEN EIGHTY-FOUR), ο αγαπημένος Stephen Fry (A BIT OF FRY & LAURIE, QI), που πάνω-κάτω υποδύεται τον εαυτό του, ως τηλεπαρουσιαστής Gordon Deitrich, και ο Roger Allam (THE QUEEN) ως Lewis Prothero, η φανατική προπαγανδιστική φωνή του καθεστώτος (ο μονόλογός του, στην αρχή της ταινίας, αποτελεί μια απολαυστική ερμηνεία).

Το V FOR VENDETTA είναι μια πολύ καλή ταινία, αλλά σίγουρα δεν είναι τέλεια. Αν θέλαμε να βρούμε το σημαντικότερο ελάττωμά του, αυτό θα ήταν, κατά την άποψή μου, η εντελώς “ασπρόμαυρη” απεικόνιση του κόσμου και των χαρακτήρων. Οι καλοί έχουν όλα τα προτερήματα, ενώ οι κακοί όλα τα ελαττώματα. Παρά την – ελάχιστη – κριτική από μέρους της Evey, ο V παρουσιάζεται γοητευτικός, καλλιεργημένος, έξυπνος, να βλέπει τις καλύτερες ταινίες και να ακούει τα ωραιότερα τραγούδια. Αντίθετα, οι άνθρωποι του καθεστώτος είναι φιλοχρήματοι, παιδόφιλοι και τραχείς. Ένας δικτάτορας ή ένας βασανιστής, είναι κακός επειδή είναι… δικτάτορας ή βασανιστής! Φτάνει. Δε χρειάζεται επιπλέον αρνητικά χαρακτηριστικά. Η αρνητική παρουσίαση όλων των πτυχών των χαρακτήρων των ηγετικών στελεχών του καθεστώτος, τους καθιστά καρικατούρες. Ο Hannibal Lecter είναι ένας κατά συρροήν δολοφόνος και κανίβαλος. Αυτά είναι υπερ-αρκετά για να αποτελέσει τον villain του THE SILENCE OF THE LAMBS. Δεν υπάρχει λόγος να τον παρουσιάσεις και ως απατεώνα, ή έμπορο ναρκωτικών, για να γίνει ακόμη πιο κακός. Αντίθετα, παρουσιάζοντάς τον ως εκλεπτυσμένο και γοητευτικό, τον κάνεις πολύ πιο ενδιαφέροντα και αξιομνημόνευτο. Αυτόν τον δρόμο θα έπρεπε να ακολουθήσουν οι συντελεστές και για κάποιους χαρακτήρες του V FOR VENDETTA. Σε αυτό το κομμάτι, το comic υπερισχύει συντριπτικά.

vforvendetta_2

Συνολικά, το V FOR VENDETTA καταφέρνει να μεταφέρει πειστικά το comic στη μεγάλη οθόνη και να το ξεπεράσει σε πολλά σημεία. Δεν είναι η πιστή μεταφορά που είναι το SIN CITY και δεν θα μπορούσε να είναι, αφού το αρχικό υλικό είναι πολυπλοκότερο και μακροσκελέστερο, αλλά τα καταφέρνει καλύτερα από το WATCHMEN (είναι, νομίζω, η πιο παρεμφερής περίπτωση) στο να αποδώσει μια περίπλοκη ιστορία σε 2-2,5 ώρες. Είναι μια πιο σύγχρονη εκδοχή, πολύ πιο συνεκτική και ένα case study για το πως πρέπει να μεταφέρονται ογκώδη λογοτεχνικά έργα στον κινηματογράφο.

Μπορεί όσοι κοιμούνται με τα τεύχη κάτω από το μαξιλάρι τους, ή ορκίζονται στο όνομα του Alan Moore, να μην το εκτιμήσουν ιδιαίτερα, όμως οι υπόλοιποι (ειδικά αν δεν τρελαίνονται με το political hype και τα πιστεύω του Moore) νομίζω πως θα το απολαύσουν.

Γιώργος Ξύδης

http://www.comicdom.gr/

TUESDAY, JUNE 20, 2006
V for Vendetta [Ηλίας Φραγκούλης 5/5]
Εάν όλοι οι άνθρωποι που ζουν σ’ αυτόν τον πλανήτη έβλεπαν το «V for Vendetta» (και εννοώ να το έβλεπαν σοβαρά), ίσως και να ζούσαμε μεγάλες αλλαγές για την ανθρωπότητα. Ίσως για το καλύτερο… Έστω και μέσω εκρήξεων βίας. Ποια η διαφορά; Οι κυβερνήσεις και οι θρησκευτικοί ηγέτες το κάνουν συνέχεια. Γιατί όχι και ο λαός;

Αυτά σκεφτόμουν καθώς έβλεπα τα end credits της ταινίας, χαμογελώντας πικρά υπό τους ήχους του «Street fighting man» των Rolling Stones. «Ο λαός δεν πρέπει να φοβάται την Κυβέρνηση. Η Κυβέρνηση πρέπει να φοβάται το λαό», λέει με μια ανατρεπτική ευκολία ο V, σχεδιάζοντας να ανατινάξει το βρετανικό κοινοβούλιο. Γιατί «η χώρα δε χρειάζεται ένα κτίριο. Χρειάζεται ελπίδα.»! Όλα αυτά σε μια ταινία χρηματοδοτημένη από χολιγουντιανό στούντιο, βασισμένη στο κόμικ των Άλαν Μουρ και Ντέιβιντ Λόιντ, μπολιασμένη από έργα όπως το οργουελικό «1984» ή το «Fahrenheit 451» του Ρέι Μπράντμπερι, δηλητηριασμένη από την αναρχικότητα του πιο πρόσφατου «Fight Club» και έτοιμη να σκάσει σα μολότοφ σε μια εποχή που τη χρειάζεται. Σε μια εποχή που έχει ανάγκη από κάτι διαφορετικό. Και όχι από κάτι που σκοτώνει το διαφορετικό και εξισώνει ολόκληρο το σύμπαν σα μια μάζα ηλιθίων που υπακούνε μονάχα σε τηλεοπτικά μηνύματα φόβου. Υπάρχει μια στιγμή που κυριολεκτικά σου σηκώνει την τρίχα στο «V»: όταν τα πράγματα γίνονται όλο και πιο σκούρα για την Κυβέρνηση, τα δελτία ειδήσεων παρουσιάζουν αποκλειστικά συμφορές, ασθένειες και οτιδήποτε απειλητικό για τη δημόσια υγεία. Αντιπαραβάλλοντας τους τίτλους και τις εικόνες με τη σύγχρονη πραγματικότητα, κυριολεκτικά αηδιάζεις. Και απορείς για το πως μια ταινία «διασκέδασης» μπορεί να σου περάσει τόσο δυνατά μηνύματα…

Τοποθετημένο στα 2020, το φιλμ μεταδίδει τη ζοφερή εικόνα ενός κράτους καταστολής που ήρθε στην εξουσία για να σώσει το λαουτζίκο από μια επιδημία η οποία εξαφάνισε γύρω στις 100.000 ανθρώπους στη Βρετανία και προκάλεσε τον όλεθρο σε άλλες χώρες όπως η Αμερική, όπου «μετανάστες, μουσουλμάνοι, ομοφυλόφιλοι, τρομοκράτες» και άλλοι «αρρωστημένοι ανώμαλοι έπρεπε να πεθάνουν». Ο V κάνει την εμφάνισή του μέσα από μια εντυπωσιακή επίθεση στο κέντρο της πόλης. Πιθανός απελευθερωτής στα μάτια του υπνωτισμένου από τις τηλεοράσεις πολίτη ή επικίνδυνος τρομοκράτης για την Κυβέρνηση, δίνει μια διορία ενός χρόνου για να πείσει τον κόσμο να βγει στους δρόμους. Σε ένα χρόνο από το πρώτο του χτύπημα. Σύμμαχός του θα γίνει ένα νεαρό κορίτσι που έχασε τους γονείς του με τη δικαιολογία της εξτρεμιστικής δράσης και, σταδιακά, θα απελευθερωθεί από όλες τις δημόσιες φοβίες, για να προχωρήσει σε μια πράξη εξαγνισμού του κακού.

Είναι αμέτρητοι οι στόχοι που βάζουν στο σενάριο οι αδελφοί Γουατσόφσκι, δημιουργοί των ταινιών «Matrix», οι οποίοι έχουν ενισχύσει το «V» με ιδέες αλεξίσφαιρες στην κριτική, έτοιμες να προκαλέσουν οργισμένες συζητήσεις και αστείες αντιθέσεις. Και, ειλικρινά, δε θα μπορούσαν να βρουν καλύτερο timing: η «πιπίλα» της νόσου των πτηνών, το νεολαιίστικο «μπουρλότο» που αρνείται να κοπάσει στη Γαλλία, τεράστιες συγκεντρώσεις μεταναστών που εργάζονται σχεδόν σα σκλάβοι στις ΗΠΑ, ένας πόλεμος που δε λέει να σταματήσει την καταμέτρηση νεκρών στη Μέση Ανατολή και ποιος ξέρει τι άλλο θα μας ξημερώσει… Είναι μόνο σινεμά; Είναι μόνο μια νοσηρή φαντασία; Όχι. Είναι ο κόσμος μας. Σήμερα. Είναι η αλήθεια μαζί με την κατασκευασμένη αλήθεια, τα νέα που μεταδίδονται με την έγκριση της κάθε Κυβέρνησης απέναντι στον αναρχισμό του ρεαλιστικού. Το «V» έρχεται να τους δώσει χαμένες λέξεις και νοήματα σε συσκευασία pop κουλτούρας και βεγγαλικών που σκάνε στο μυαλό σου glamour και ενοχή συνείδησης. Διάβολε, είναι μια ταινία που μπορεί να σε διαφθείρει. Που μπορεί να κυκλοφορήσει ελεύθερη δίχως την ανάγκη σύστασης τρομοκρατικής οργάνωσης. Με το άλλοθι της τέχνης. Το «V» φοράει τη μάσκα του blockbuster και κουβαλάει ιδέες που θα βαρυστομαχιάσουν το κοινό των multiplex. Ποιο είναι, όμως, αυτό; Οι λαϊκές μάζες στην πλειοψηφία. Η οχλαγωγία των αντιρρησιών της τέχνης, οι καταναλωτές του μεγάλου ύπνου. Οι άνθρωποι που ελπίζουμε να βρουν ένα μήνυμα σε τούτο το φιλμ. Ένα μήνυμα που δεν τους αποκαλεί κατώτερα είδη. Αλλά πιθανούς μελλοντικούς επαναστάτες, που κάποτε θα συνειδητοποιήσουν τι τους συμβαίνει και θ’ αναζητήσουν το τέλειο «άλλοθι» για να βγουν στους δρόμους. Ακόμη και χωρίς όπλα. Οι λέξεις τους και η ισχύς τους μπορούν να νικήσουν τα αντίπαλα πυρά. Και η αλήθεια τους μπορεί και πάλι να φτιάξει νέα σύμβολα. Σύμβολα με αξίες που θ’ ανήκουν στον άνθρωπο.

Πως να μην εκτιμήσεις ένα τέτοιο φιλμ; Πως να μη μείνεις με ανοιχτό το στόμα στο φινάλε του. Πως αν μη συγκινηθείς με την αφέλεια της πίστης του; Πως να μην ελπίζεις στη διάδοσή του; Και πως γίνεται να μην πεθάνει αυτή η ελπίδα;

V for Vendetta [2005] / για την Athens Voice

http://cinemad.blogspot.gr/

TPP ΕΙΚΟΝΟΓΡΑΦΗΜΕΝΑ: Αφιέρωμα στον «V for Vendetta»
NEWSROOM
by ThePressProject
Όροι χρήσης
Θυμόμαστε όλοι αυτό το σαρδόνιο χαμόγελο στη μάσκα με τα σκοτεινά, χαμογελαστά μάτια που ήθελε να ανατινάξει το βρετανικό κοινοβούλιο και έπειτα έγινε το σύμβολο των χάκερ Anonymous. Αυτό που ίσως πολλοί δεν γνωρίζουν είναι ότι το πρόσωπο πίσω από τη μάσκα υπήρξε πραγματικά, λεγόταν Γκάι Φωκς και οργάνωσε τη Συνωμοσία της Πυρίτιδας στις 5 Νοεμβρίου 1605 με σκοπό όντως να ανατινάξουν το βρετανικό κοινοβούλιο.

ThePressProject
powered by 1101 members

Γιώργος Μικάλεφ
Τρίτη 31 Ιανουαρίου 2017
Ώρα: 21:04:55
3 Σχόλια
Αν θέλετε να κάνετε tweet ένα μέρος του κειμένου απλά επιλέξτε το και θα εμφανιστεί αυτόματα το εικονίδιο του twitter. Κάντε ένα κλικ πάνω του και είστε έτοιμοι…
ΑΚΟΥ ΤΗΝ ΕΙΔΗΣΗ
Facebook136TwitterPinterestReddit
Λάδι σε χαρτί 21×15 εκ.- του Γιώργου Μικάλεφ

Ο Γκάι Φωκς (Guy Fawkes) γεννήθηκε στις 13 Απριλίου 1570 και στο Γιορκ της Αγγλίας και ήταν στρατιώτης και μέλος μιας ομάδας καθολικών συνωμοτών, οι οποίοι οργάνωσαν τη Συνωμοσία της Πυρίτιδας στις 5 Νοεμβρίου 1605. Η συνωμοσία, όμως, ξεσκεπάστηκε πριν την ολοκλήρωση του σχεδίου και ο Γκάι Φωκς κι οι συνεργάτες του πέρασαν από ανακρίσεις και υπέστησαν βασανιστήρια. Τελικά καταδικάστηκαν και εκτελέστηκαν για προδοσία και απόπειρα δολοφονίας. Σε ορισμένες χώρες η επέτειος αυτής της αποτυχημένης απόπειρας γιορτάζεται στις 5 Νοεμβρίου ως η «Νύχτα του Γκάι Φωκς» (Guy Fawkes Night ή Bonfire Night) με πυροτεχνήματα να γεμίζουν τον ουρανό, σαν την έκρηξη που δεν κατάφερε ο Γκάι και η ομάδα του.

Το έθιμο απαιτούσε, επίσης, το κάψιμο στην πυρά ενός ομοιώματος του Φωκς, γνωστό ως «guy», με αποτέλεσμα η λέξη να χρησιμοποιείται σαν όρος για «κάποιο πρόσωπο με αλλόκοτη και εκκεντρική εμφάνιση», σύμφωνα με το Oxford English Dictionary. Με τον καιρό, η λέξη χρησιμοποιούταν για μια γενικότερη αναφορά σε κάποιον άνδρα, ενώ κατά τον 20ό αιώνα χρησιμοποιείται στον πληθυντικό για άτομα και των δυο φύλων. Έτσι, από το όνομα του Γκάι Φωκς προέκυψε η προσφώνηση «guy» στα αγγλικά.

Remember, remember the 5th of November

Η Συνωμοσία της Πυρίτιδας είχε ως σκοπό τη δολοφονία του Βασιλιά Ιάκωβου Α’ της Αγγλίας, της οικογένειάς του και των μελών της αριστοκρατίας με την ανατίναξη του Βρετανικού Κοινοβουλίου στις 5 Νοεμβρίου του 1605, ημέρα κατά την οποία ο βασιλιάς θα απευθυνόταν στη συνέλευση της Βουλής των Λόρδων και της Βουλής των Κοινοτήτων.

Η Συνωμοσία οργανώθηκε ως αντίδραση στην τυραννική βασιλεία του Ιακώβου Α’ και στα σκληρά μέτρα του προτεστάντη βασιλιά απέναντι στους Καθολικούς. Οι συνωμότες βρήκαν ένα κελάρι κάτω από το κτίριο της Βουλής των Λόρδων και μέχρι το Μάρτιο του 1605 είχαν συγκεντρώσει 36 βαρέλια πυρίτιδας, τα οποία θα ανατίναζαν για να δολοφονήσουν τα μέλη του Κοινοβουλίου. Κάποιοι συνωμότες, ωστόσο, ανησυχούσαν λόγω του ότι στο κτίριο της Βουλής θα βρίσκονταν κι άλλοι Καθολικοί, σαν κι αυτούς, των οποίων η ζωή μπορεί να κινδύνευε. Έτσι στάλθηκε μια προειδοποιητική επιστολή στο Λόρδο Monteagle, στον οποίο κινήθηκαν υποψίες κι έτσι ξεκίνησαν οι έρευνες στις υπόγειες σήραγγες κάτω από τη Βουλή των Λόρδων. Ο Γκάι Φωκς ανακαλύφθηκε και συνελήφθη το πρωινό της 5ης Νοεμβρίου. Μετά από βασανιστήρια, αποκάλυψε τα ονόματα των υπόλοιπων συνωμοτών, που είτε ήταν ήδη γνωστοί είτε νεκροί. Οι συνωμότες καταδικάστηκαν και στις 31 Ιανουαρίου, εκτελέστηκαν με αγχόνη και διαμελισμό.

Η ιστορία του Γκάι Φωκς αποτέλεσε έμπνευση για το κόμικς των Άλαν Μουρ και Ντέιβιντ Λόιντ V for Vendetta, κεντρικός ήρωας του οποίου είναι ο V, που φοράει τη μάσκα του Γκάι Φωκς. Ο Φωκς είναι το πρότυπό του και ο V σχεδιάζει να ανατινάξει το κτίριο του Κοινοβουλίου στις 5 Νοεμβρίου σε ένα Λονδίνο του μέλλοντος, θέλοντας να ανατρέψει το ολοκληρωτικό καθεστώς που έχει επιβληθεί σε όλη τη χώρα. Στο κόμικ βασίστηκε και το ομώνυμο πολιτικό θρίλερ «V for Vendetta» του James McTeigue. Τέλος, ο Τζον Λένον στο άλμπουμ του John Lennon/Plastic Ono Band (1970) στο τέλος του κομματιού «Remember», τραγουδάει το στίχο: «Remember, remember the 5th of November» και αμέσως μετά ακούγεται μια έκρηξη.

O Γκάι Φωκς πέθανε στις 31 Ιανουαρίου 1606.

https://www.thepressproject.gr/

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s