Σουζάνα με Σκοτώνεις (2016) του Ρομπέρτο Σνάιντερ | αναλυτική παρουσίαση, trailer, η γνώμη των κριτικών, κριτικές

Σουζάνα με Σκοτώνεις

Me Estas Matando Susana

Δραματική κομεντί 2016 | Έγχρ. | Διάρκεια: 100′

Μεξικανοκαναδέζικη ταινία, σκηνοθεσία Ρομπέρτο Σνάιντερ με τους: Γκαέλ Γκαρσία Μπερνάλ, Βερόνικα Ετσέγκουι, Μπιόρν Χίλνουρ Χάλαρντσον

Ο Ελίχιο είναι ένας Μεξικανός δευτεροκλασάτος ηθοποιός που ένα πρωί διαπιστώνει πως η γυναίκα του τον έχει εγκαταλείψει εντελώς απροειδοποίητα. Την αναζητά παντού και όταν ανακαλύπτει πως έχει φύγει από την πόλη του Μεξικού για ένα λογοτεχνικό εργαστήριο στην Άιοβα, παίρνει το πρώτο αεροπλάνο για τις ΗΠΑ.

ΣΥΝΟΨΗ

Ο Ελίχιο (Γκαέλ Γκαρσία Μπερνάλ), ένας αξιαγάπητος και χαρισματικός ηθοποιός ξυπνάει ένα πρωί και ανακαλύπτει πως η σύζυγος του Σουζάνα (Βερόνικα Εκέγκουϊ) τον παράτησε, χωρίς καμιά λέξη ή προειδοποίηση. Η βεβαιότητα του πως τα πράγματα μεταξύ τους ήταν τέλεια καταρρέει, όσο αρχίζει να μιλάει με οποιονδήποτε μπορεί να έχει πληροφορίες για το που μπορεί να βρίσκεται. Μερικούς μήνες μετά, ο Ελίχιο μαθαίνει ότι η Σουζάνα παρακολουθεί ένα εργαστήριο σεναρίου στην Αϊόβα. Αποφασίζει τότε να πουλήσει το αυτοκίνητο του, να αφήσει πίσω του το Μεξικό, και να πάει να την βρει. Μόλις όμως φτάσει σε αυτή την Μεσοδυτική πανεπιστημιακή πόλη των Ηνωμένων Πολιτειών συνειδητοποιεί πως είναι σαν ψάρι έξω από τα νερά του. Τα πράγματα θα γίνουν ακόμη χειρότερα μόλις ο κοντούλης και φλύαρος Ελίχιο ανακαλύψει πως η Σουζάνα έχει σχέση με έναν ποιητή, τον Σλάβομιρ. Μετά από ένα γερό, με κατηγορίες ένθεν και ένθεν καυγά, ο Ελίχιο με την Σουζάνα θα καταλήξουν στο κρεβάτι να κάνουν παθιασμένο έρωτα. Η συμφιλίωση τους είναι αστεία, χαρούμενη και ρομαντική. Έτσι, ο Ελίχιο αποφασίζει να μείνει μαζί της μέχρι να τελειώσει το εργαστήριο. Σιγά σιγά όμως επιστρέφει στις παλιές του συμπεριφορές, εκείνες που έκαναν την Σουζάνα να τον εγκαταλείψει. Και η Σουζάνα δε θέλει με τίποτα να επιστρέψει στην παλιά καθημερινότητα τους.

Συνοπτική κριτική (Αθηνόραμα, Μήτσης)

Κινηματογραφικά απλή, αλλά ζεστή και συναισθηματική ρομαντική κομεντί, που δοκιμάζει να πάει κόντρα στα εύκολα κλισέ. Απολαυστικό το πρωταγωνιστικό δίδυμο, με τον Γκαέλ Γκαρσία Μπερνάλ σε μία από τις καλύτερες ερμηνείες του τα τελευταία χρόνια.

[ η καλύτερη ταινία της εβδομάδας για τα δικά μου δεδομένα.  Έχω ζήσει ακριβώς την ίδια σχέση, ώστε να μπορώ να δώσω στοιχεία που θα μειώσουν την εμφανή αμηχανία κάποιων κριτικών για την αληθοφάνεια, δυναμική και εμβέλεια όσων συμβαίνουν στην ταινία. Καταρχάς όλες αυτές οι κατηγοριοποιήσεις κομεντί κλπ όχι ότι δεν έχουν χρησιμότητα και ότι δεν ανταποκρίνονται σε αυτό που  θέλει η ταινία να περάσει, ότι δηλαδή είμαι η τάδε ταινία και ανήκω στο είδος των κομεντί, αλλά πολλές φορές μπερδεύουν τα πράγματα, ακόμα και τον επαγγελματία κριτικό, που πηγαίνει να δει κάτι και βλέπει κάτι άλλο.  Τέλος πάντων, όλα καλά, πάμε στην ουσία. Είναι η Σουζάνα πρωταγωνίστρια, αναρωτιούνται κάποιοι στις κριτικές τους;; Είναι βεβαίως, συμπρωταγωνίστρια, αφού στις ερωτικές ταινίες είναι συνήθως δύο οι πρωταγωνιστές , όπως σωστά αναφέρει ο Μπόρντγουελ στο βιβλίο του Εισαγωγή στην Τέχνη του Κινηματογράφου.  Γιατί φεύγει η Σουζάνα;; Γιατί η σχέση είναι βαλτωμένη για τα δικά της δεδομένα, κεντρικός άξονας των οποίων είναι η ανεξαρτησία, ο δυναμισμός , η προσπάθεια να μην υποκύψεις στην ρουτίνα της καθημερινής ζωής. Αν λοιπόν δεχόταν τα απατήματα του Ελίχιο που τα κάνει σαν μικρό παιδί μην δείχνοντας να κατανοεί ότι πράττει κάτι κακό, κάτι παράταιρο, η ανεξαρτησία αυτή θα πήγαινε περίπατο και η ρουτίνα θα καθιερωνόταν. Έτσι φεύγει, για να δώσει νέο ενδιαφέρον στη σχέση, να βάλει ένα τέστ στον Ελίχιο στο οποίο εκείνος ανταποκρίνεται με απόλυτη σχεδόν επιτυχία. Να μπολιάσει την σχέση με περιπέτεια , με ουσία και περιεχόμενο, αλλά και στυλ. Τέτοιου είδους άτομα σαν την Σουζάνα είναι ευλογία, μια συνεχή πρόκληση και πρόσκληση για μια μυθιστορηματική ζωή, για να μπορείς να υλοποιείς το καλλιτεχνικως ζειν. Ο Ελίχιο εγκαταλείπει ουσιαστικά τους δευτεροκλασάτους ρόλους και τη σιγουριά που του δίνει η συμμετοχή του σε σαπουνόπερες για την ανασφάλεια της ερωτικής περιπέτειας με μια γερή παίχτρια που είναι η Σουζάνα.  Αλλά και ο Ελίχιο είναι γερός παίχτης, καταλαβαίνει στο τέλος, όπως γίνεται και με τις ανεξάρτητες γάτες, ότι αν τις αφήσεις στην ελευθερία τους, αν την σεβαστείς αυτή, θα έρθουν μόνες τους σε σένα. Και έτσι ο Ελίχιο, κερδίζει τη Σουζάνα, όχι για πάντα μέχρι να τον υποβάλλει πάλι σε καινούριο τεστ, σε μια νέα πρόκληση. Αυτός είναι ο έρωτας μια περιπέτεια που δεν αρέσκεται να βαλτώνει και που χρειάζεται Σουζάνες για να μας σκοτώνουν για να μην σκοτώνεται αυτός. (Γ.Κ. 3/5)

Κριτική

Σουζάνα με Σκοτώνεις

Από Χρήστο Μήτση Χρήστο Μήτση – 03/08/2017 (3/5)

Η αλήθεια είναι πως αν θέλει να δει κάποιος μια πρωτότυπη, φρέσκια ρομαντική κομεντί πρέπει να απομακρυνθεί όσο πιο πολύ μπορεί από το Χόλιγουντ, το οποίο έχει τυποποιήσει το είδος σχεδόν σε αφόρητο βαθμό. Παράδειγμα το μεξικανο-καναδικό «Σουζάνα με Σκοτώνεις», το οποίο δοκιμάζει να βαδίσει έξω από την πεπατημένη, βασισμένο στο μυθιστόρημα του Χοσέ Αγκουστίν «Ciudades Desiertas».

Αφορά στην ιστορία του Ελίχιο, ενός Μεξικάνου ηθοποιού που προσπαθεί να βρει κάποιον ρόλο της προκοπής (στο βιβλίο είναι ένας κυνικός κι ετοιμόλογος διανοούμενος ), ενώ ένα πρωί διαπιστώνει πως η αγαπημένη σύζυγός του Σουζάνα τον έχει εγκαταλείψει εντελώς απροειδοποίητα. Την αναζητά παντού και όταν ανακαλύπτει πως έχει φύγει από την πόλη του Μεξικού για ένα λογοτεχνικό εργαστήριο στην Άιοβα, παίρνει το πρώτο αεροπλάνο για τις ΗΠΑ. Εκεί τον περιμένουν μια σειρά από κωμικοτραγικές εκπλήξεις, που αρχίζουν με την υποδοχή των Αμερικανών στον γραφικό Μεξικανό «εισβολέα» και φτάνουν στη διαπίστωση πως η Σουζάνα έχει σχέση με έναν Πολωνό γοητευτικό ποιητή.

Σε έναν από τους καλύτερους ρόλους του τα τελευταία χρόνια, ο Γκαέλ Γκαρσία Μπερνάλ κάνει αξιαγάπητο έναν συναισθηματικό και καταφερτζή μεν, μπαγαπόντη δε χαρακτήρα με σεξιστική συμπεριφορά. Όπως και το βιβλίο του Αγκουστίν, το πανέξυπνο φιλμ του Ρομπέρτο Σνέιντερ, παραγωγού της βραβευμένης με δύο Όσκαρ «Φρίντα» (2002 ), σχολιάζει καυστικά τις φαλλοκρατικές αντιλήψεις περί σχέσεων και απολαυστικά τις πολιτιστικές διαφορές μεταξύ ΗΠΑ και Μεξικού. Κινηματογραφικά απλό, διαθέτει μια ζεστή προσέγγιση των ηρώων, τους οποίους κόντρα στα εύκολα κλισέδεν κολακεύει καθόλου, ενώ τολμάει να μιλήσει θαρραλέα και αντικομφορμιστικά (εκεί που οι περισσότερες ρομαντικές κομεντί ηθικολογούν φωναχτά ) για τον αληθινό, βασανιστικό όσο και λυτρωτικό έρωτα.

Μεξικό, Καναδάς. 2016. Διάρκεια: 100΄. Διανομή: TANWEER.

ΚΡΙΤΙΚΗ 29 JUL

4 Στα 10 (2/5) Μανώλης Κρανάκης

Ο Γκαέλ Γκαρσία Μπερνάλ αναζητά τη συζυγό του και την ταυτότητά του σε μια ταινία που αρέσκεται στην ιδέα του ταξιδιού αλλά δεν έχει την παραμικρή ιδέα ούτε για τον προορισμό της, ούτε και για το πώς θα φτάσει εκεί.

Για να μην φτάσουμε στο σημείο να παρεξηγήσουμε τον Γκαέλ Γκαρσία Μπερνάλ, ο οποίος προσπαθεί φιλότιμα (αν και άνισα σχεδόν για πρώτη φορά στην καριέρα του) να κρατήσει το ενδιαφέρον μιας ταινίας που εξαντλείται περίπου στο πρώτο τέταρτο και ίσως και πιο νωρίς, καταλαβαίνουμε ακριβώς γιατί ο πάντα υπέροχος Μεξικάνος ηθοποιός δέχθηκε να γίνει η κινητήριος δύναμη της ταινίας του Ρομπέρτ Σνάιντερ που βασίζεται στο ομώνυμο βιβλίο του Χοσέ Αγκουστίν.

Η ιστορία τον θέλει να υποδύεται τον Ελίχιο, έναν ηθοποιό που το ταλέντο του εξαντλείται σε ρόλους καουμπόι κομπάρσου σε τηλεοπτικές σαπουνόπερες, λίγο όμορφο, λίγο πονηρό, λίγο γυναικά, λίγο σεξιστή, λίγο πιστό κατά τα πολύ άλλα στην Σουζάνα με την οποία είναι παντρεμένος και μοιράζεται τη ζωή του.

Όταν αυτή θα εξαφανιστεί χωρίς καμία εξήγηση ένα πρώι σαν όλα τα άλλα, ο Ελίχιο θα αναγκαστεί να ταξιδέψει μέχρι την αμερικανική ενδοχώρα για να προσπαθήσει να ενσωματωθεί σε ένα κόσμο που δεν θα πίστευε ποτέ ότι μπορεί να ανήκει, να μάθει για πρώτη φορά τη συζυγό του και να τη διεκδικήσει από την αρχή.

Εκτός από την αφετηρία της παράξενης εξαφάνισης, μια δυο σκηνές ανάμεσα στον Ελίχιο και τη Σουζάνα (καθώς επαναδιαπραγματεύονται τη σχέση τους) και στην προφανή αλλά χαριτωμένη αντίθεση του ηλιόλουστου ταμπεραμέντου του Ελίχιο με το χιονισμένο σκηνικό της Αϊόβα, είναι πολύ λίγα αυτά που δικαιολογούν και κάνουν ανεκτό το γεγονός πως βρισκόμαστε ενώπιον μιας ταινίας που δεν μπορεί να αποφασίσει αν μιλάει για την πάλη των φύλων ή για την ανδρική ενηλικίωση πόσο μάλλον για τη σύγκρουση δύο τελείως διαφορετικών πολιτισμών (του βορειοαμερικάνικου και του μεξικάνικου) ειδικά σήμερα, στην Αμερική του Ντόναλντ Τραμπ.

Το χιούμορ είναι λίγο (και σε στιγμές κακογραμμένο), οι καταστάσεις (τύπου ακραίες, τύπου υπερρεαλιστικές, τύπου weird… #not) δεν στέκονται ποτέ στο ύψος των περιστάσεων, πέφτοντας στην πλειοψηφία τους στο επίπεδο της μπαλαφάρας, ο ρομαντισμός λείπει και η κομεντί περισσεύει σε ένα σύνολο που μοιάζει ανάλαφρο αλλά δεν είναι παρά ελάχιστα διασκεδαστικό και το κυριότερο σαν να προσπαθεί συνεχώς να πει κάτι για τη ζωή, τον έρωτα, τις σχέσεις και το σινεμά, αρθρώνοντας μόνο λέξεις που αγγίζουν συνεχώς και τόσο επικίνδυνα το κλισέ.

Αν επίσης, ειδικά σε μια τέτοια ταινία, σε ενδιαφέρει να αναγνωρίσεις στον κεντρικό ήρωα (που δεν είναι η Σουζάνα, μην μπερδευτείτε!) μια διαδρομή αυτογνωσίας και ωρίμανσης, τίποτα από αυτά δεν θα συμβεί στον Ελίχιο που θα κοντέψει να σκοτωθεί για χάρη της γυναίκας του (τιμώντας και τον κατά τ’ άλλα πετυχημένο τίτλο της ταινίας), αλλά που μόνο ελάχιστα θα σε κάνει να νοιαστείς γι’ αυτό. Και για οτιδήποτε ήταν, είναι και θα είναι η ζωή του ή μια ταινία που αφηγείται τη ζωή του.

http://flix.gr/

Σουζάνα, με σκοτώνεις

Killing me softly with this film

ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ ΚΑΪΜΑΚΗΣ (2/5)

03.08.2017

ΚΡΙΤΙΚΗ

Σουζάνα, με σκοτώνεις

Ο Ελίχιο (Γκαέλ Γκαρσία Μπερνάλ), ένας αξιαγάπητος και χαρισματικός ηθοποιός ξυπνάει ένα πρωί και ανακαλύπτει πως η σύζυγος του Σουζάνα τον παράτησ

Μια ακόμη εναλλακτική ρομαντική κομεντί για αυτό το καλοκαίρι που ποντάρει στην αβίαστη και ρεαλιστική απόδοση της πραγματικότητας μέσω της κρίσης ενός ζευγαριού. Ο ήρωας που φέρει το άλεγκρο στυλ του Γκαέλ Γκαρσία Μπερνάλ είναι μια χαρισματική προσωπικότητα που ενώ αγαπά τη σύντροφο του την απατά κατά συρροή. Ακόμη κι όταν παίρνει το μάθημα του καθώς κι εκείνη τον πληρώνει με το ίδιο νόμισμα φτιάχνοντας τα πολωνό ποιητή- και αποφασίζει να αλλάξει τροπάρι δύσκολα μπορεί να αντισταθεί στην εικόνα μιας γοητευτικής γυναίκας, ειδικά όταν εκείνη τον φλερτάρει! Ανθρώπινη, τρυφερή και κωμική μαζί αλλά χωρίς επιπλέον εκπλήξεις στο β μέρος μετά από το θαυμάσιο εισαγωγικό κομμάτι του πρώτου ημιώρου. Διαβάζεται και ως ανάλυση της πολιτισμικής διαφοράς μεταξύ ΗΠΑ και Μεξικό.

http://www.athensvoice.gr/

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s