Μικρόκοσμος (Downsizing) (2017) Σκηνοθεσία: Αλεξάντερ Πέιν | Αναλυτική Παρουσίαση, Trailer, η γνώμη των κριτικών

Ηθοποιοί: Ματ Ντέιμον, Κρίστοφ Γουόλτζ, Χονγκ Τσάου, Τζέισον Σουντέικις, Κρίστεν Γουίγκ
Είδος: Κωμωδία, Δράμα, Επιστημονικής Φαντασίας
Ημερομηνία Εξόδου: 4 Ιανουαρίου 2018

ΣΥΝΟΨΗ
Το Downsizing φαντάζεται τι θα συνέβαινε, εάν προκειμένου να βρεθεί μια λύση για τον υπερ-πληθυσμό, οι Νορβηγοί επιστήμονες ανακάλυπταν έναν τρόπο να συρρικνώνουν τους ανθρώπους σε ύψος 10 πόντων, σε ένα μακροπρόθεσμο σχέδιο 200 ετών προς την ολική σμίκρυνση του κόσμου. Οι άνθρωποι δεν άργησαν να ανακαλύψουν το πόση ευμάρεια θα μπορούσε να προσφέρει αυτός ο κόσμος-μινιατούρα, και με την υπόσχεση μιας καλύτερης ζωής, ο καθημερινός άνθρωπος Paul Safranek (Matt Damon) και η σύζυγός του Audrey (Kristen Wiig), αποφασίζουν να εγκαταλείψουν την αγχωμένη ζωή τους στην Όμαχα για να μικρύνουν και να ζήσουν στη μικροσκοπική κοινότητα – μια επιλογή ζωής που οδηγεί σε πολλές απρόσμενες περιπέτειες.

Synopsis EN
«Downsizing» follows a kindly occupational therapist who undergoes a new procedure to be shrunken to four inches tall so that he and his wife can help save the planet and afford a nice lifestyle at the same time.

ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ ΠΑΡΑΓΩΓΗΣ
Χώρα Παραγωγής: ΗΠΑ
Γλώσσα: Αγγλικά
Διάρκεια: 135′

Διανομή: UIP (Ελλάδα), Paramount Pictures
Εταιρείες Παραγωγής: Paramount Pictures, Ad Hominem Enterprises, Annapurna Pictures
Εφέ: Framestore, Industrial Light & Magic, Lidar Guys, Lola Visual Effects, Rodeo FX

Σκεφτείτε τι θα συνέβαινε αν, σε ένα κοντινό μέλλον, οι άνθρωποι, χάρη σε έναν Νορβηγό επιστήμονα, είχαν τη δυνατότητα να συρρικνώνουν τον εαυτό τους. Έτσι, οι συρρικνωμένοι άνθρωποι θα ζούσαν σε μικρές πόλεις, θα τρέφονταν λιγότερο, θα έπιαναν λιγότερο χώρο, θα δημιουργούσαν λιγότερα σκουπίδια και γενικά η δική τους ζωή θα έκανε πολύ καλό στην ανθρωπότητα.
Συνεκτιμώντας όλα αυτά τα πλεονεκτήματα του μικρόκοσμου, ο Πολ (Ματ Ντέιμον) αποφασίζει να συρρικνωθεί μαζί με τη σύζυγό του (Κρίστεν Γουίγκ) προκειμένου να μειώσουν τα τεράστια έξοδα διαβίωσης που συνεπάγεται μια ζωή σε κανονικό μέγεθος. Μόνο που μια μικρότερη σε μέγεθος κοινωνία, δεν παύει να είναι μια κανονική κοινωνία με κανονικούς (αν και μικρότερους –σε μέγεθος- ανθρώπους) και άρα δεν παύει να έχει κι αυτή τα προβλήματά της.

**** Μικρόκοσμος Κριτική Νίνος Φενέκ Μικελίδης
Downsizing. ΗΠΑ, 2017. Σκηνοθεσία: Αλεξάντερ Πέιν. Σενάριο: Αλεξάντερ Πέιν, Τζιμ Τέιλορ. Ηθοποιοί: Ματ Ντέιμον, Κρίστοφ Γουόλτζ, Χονγκ Τσάου, Ούντο Κιρ. 135 λεπτά.
Την επιστημονική φαντασία με το κοινωνικό δράμα και την κριτική πάνω στον αμερικανικό τόπο ζωής συνδυάζει η ταινία «Downsizing» του Αλεξάντερ Πέιν («Νεμπράσκα»). Σε ένα πολύ κοντινό μέλλον, ξεκινώντας από μια νέα επιστημονική ανακάλυψη, που μπορεί να σμικρύνει τον άνθρωπο σε 12 περίπου εκατοστά του μέτρου, η ανθρωπότητα το εκμεταλλεύεται για να λύσει το πρόβλημα του υπερπληθυσμού: όλα τα έξοδα από σίτιση μέχρι ρουχισμό και στέγαση μετριάζονται στο χιλιοστό της κανονικής τους αξίας με αποτέλεσμα οι άνθρωποι να μπορούν να ζούνε πλουσιοπάροχα σε ειδικά προφυλαγμένες περιοχές.
Σε διάστημα μερικών χρόνων ακολουθούμε την πορεία ενός συνηθισμένου μικροαστού, του Πολ Σαφράνεκ (στο ρόλο ένας πολύ καλός Ματ Ντέιμον) και της γυναίκας του, που κάποια στιγμή αποφασίζουν να δεχτούν τη σμίκρυνσή τους για να μπορέσουν να ζήσουν όχι απλά μια πιο άνετη ζωή αλλά μια ζωή αντίστοιχη με τη ζωή εκατομμυριούχων, σε ειδικές, προστατευμένες κοινότητες – από ότι μαθαίνουμε, κάποια στιγμή, οι οικονομίες τους, που δεν ξεπερνούν τα 150 χιλιάδες δολάρια (τα οποια δεν φτάνουν για να αγοράσουν ενα σπίτι), σε μια υπό σμίκρυνση ζωή, μεταφράζονται σε 12 εκατομμύρια δολάρια!).
Δεν είναι η πρώτη φορά που ο κινηματογράφος χρησιμοποιεί το θέμα της σμίκρυνσης για να φτιάξει ταινίες. Ταινίες όπως ο «Δρ. Κύκλωψ», «The Incredible Shrinking Man», «Φανταστικό ταξίδι», και άλλες, μας έδωσαν στο παρελθόν, διάφορες εικόνες του πώς θα ζούσε στο μέλλον η ανθρωπότητα, σε τέτοιες συνθήκες. Ξεπερνώντας το επίπεδο της απλής περιπέτειας επιστημονικής φαντασίας, ο Πέιν και ο συν-σεναριογράφος του, Τζιμ Τέιλορ, με ένα με μπόλικο χιούμορ, με ωραία αναπτυγμένους χαρακτήρες και έξυπνα, πρωτότυπα ευρήματα, σενάριο, που δεν απέχει και πολύ από εκείνα του Πρέστον Στέρτζες, με σωστό ρυθμό και εξαιρετική φωτογραφία (του δικού μας, τακτικού συνεργάτη του Πέιν, Φαίδωνα Παπαμιχαήλ) μας δίνουν μια δική τους, με κριτική, σατιρική ματιά, εικόνα, ενός τέτοιου μέλλοντος.
Όπως σταδιακά θα ανακαλύψει ο ήρωας, όλοι όσοι έχουν σμικρυνθεί δεν ζουν στις ίδιες πολυτελείς συνθήκες. Οι φτωχοσυνοικίες με τους (λαθρο)μετανάστες και τους περιθωριακούς ζουν στην ίδια (ακόμη και χειρότερη) φτώχια όπως πριν, οι «ατσίδες» βρίσκουν τρόπο για λαθρεμπόριο και μεγαλύτερα κέρδη, ανάμεσά τους κι ένας Σέρβος (που τον ερμηνεύει με τρόπο απολαυστικό ο Κρίστοφ Γουόλτζ) κι ένας φίλος του (Ούντο Κιρ), ενώ, με το χαρακτήρα της νεαρής, αριστρερής ακτιβίστριας, Βιετναμέζας (Χονγκ Τσάου), κάνουν κι ένα σχόλιο πάνω στην ανάγκη κοινωνικής συνειδοτοποίησης και αλληλεγγύης.
https://www.enetpress.gr/

Κριτική Από Χρήστο Μήτση 04/01/2018 [2,5/5]
Σε ένα κοντινό μέλλον στο οποίο η ανθρώπινη συρρίκνωση είναι η απάντηση στον υπερπληθυσμό και στην οικονομική κρίση ο Πολ και η σύζυγός του Όντρεϊ αποφασίζουν να ζήσουν στο μικρόκοσμο. Όταν όμως εκείνος ξυπνά μετά τη μη αναστρέψιμη διαδικασία σμίκρυνσης, τον περιμένει μια μεγάλη έκπληξη σε μια απολαυστικά στημένη σάτιρα επιστημονικής φαντασίας με ιδιοφυή σεναριακή ιδέα που καταλήγει διδακτική, παραμένοντας εν πολλοίς ανεκμετάλλευτη.
Μέτρον άριστον. Να μια διαχρονική αλήθεια την οποία ο Ελληνοαμερικανός Αλεξάντερ Πέιν εφάρμοσε σε όλη την αψεγάδιαστη κινηματογραφική του καριέρα κι επιβραβεύτηκε με δύο Όσκαρ και δύο Χρυσές Σφαίρες σεναρίου. Στην έβδομη και πλέον κοστοβόρα ταινία του αποφασίζει να κάνει ένα βήμα μακρύτερα από το χειροποίητο τρόπο κατασκευής των τρυφερών, ανθρώπινων δραμεντί του και να ακολουθήσει μια φιλόδοξη όσο και πανέξυπνη σεναριακή ιδέα επιστημονικής φαντασίας. Σύμφωνα με αυτή, σε ένα κοντινό μέλλον Νορβηγοί επιστήμονες έχουν καταφέρει να πετύχουν την ανθρώπινη συρρίκνωση.
Η απάντηση στον υπερπληθυσμό και στην οικονομική­ κρίση είναι πως καθένας μπορεί πλέον να μετατραπεί στον… μίνι –ύψους πέντε με έξι εκατοστά– εαυτό του, μειώνοντας τα καθημερινά έξοδα διαβίωσης και μπορώντας να τρώει χαβιάρι, να πίνει σαμπάνια, να φοράει διαμαντένια κολιέ και να ζει σε μια έπαυλη με πολύ μικρότερο κόστος απ’ ό,τι πριν. Έτσι ο Πολ και η Όντρεϊ, ένα ζευγάρι που ζορίζεται να βγει οικονομικά, πείθεται από τους σμικρυνθέντες φίλους του να προσχωρήσει στο μικρόκοσμο. Αλλά μικροί άνθρωποι δεν σημαίνει απαραίτητα και μικρά συμφέροντα. Ή μικρές εκπλήξεις, μια και, όταν συνέρχεται μετά τη μη αναστρέψιμη διαδικασία συρρίκνωσης, ο Πολ παθαίνει το πρώτο μεγάλο σοκ.
Ο τρόπος με τον οποίο ο Αλεξάντερ­ Πέιν υλοποιεί την ιδέα του είναι πραγματικά απολαυστικός, ζωντα­νεύοντας στην οθόνη με ακρίβεια­, οξυδέρκεια και ειρωνικό χιούμορ έναν μελλοντικό κόσμο δύο μεγεθών, όπου ο καθένας τους δεν σταματά να κινείται με δύο ταχύτητες. Διότι ο Πολ δεν θα αργήσει να ανακαλύψει πως και στην καινούργια, ονειρεμένη κοινωνία υπάρχουν ταξικές διαφορές, παράνομες δραστηριότητες κι εξουσίες κάθε λογής, με τη θαυματουργή διαδικασία σμίκρυνσης να χρησιμοποιείται όχι μόνο για ευγενείς περιβαλλοντικούς λόγους αλλά και για σκοτεινούς σκοπούς, όπως η τιμωρία πολιτικών αντιπάλων. Έτσι θα συναντήσει μια συρρικνωμένη από το καθεστώς της πατρίδας της Βιετναμέζα ακτιβίστρια (η υποψήφια για Χρυσή Σφαίρα β΄ ρόλου Χονγκ Τσάου), η οποία έχει χάσει το ένα της πόδι και δουλεύει στο μικρόκοσμο ως καθαρίστρια.
Η γνωριμία των δύο καλόκαρδων losers, πλαισιωμένη από έναν Σέρβο λαθρέμπορο (Κριστόφ Βαλτς) βγαλμένο από ταινία του Κουστουρίτσα, αρχίζει να στρέφει σταδιακά τον κινηματογραφικό προσανατολισμό της ταινίας από την κομψή σάτιρα στη στρατευμένη οικολογικο-κοινωνική αλληγορία. Το χιούμορ υποχωρεί, για να αφήσει χώρο σε έναν ουμανιστικό διδακτισμό, ενώ η μεταφορά της δράσης από τον αμερικανικό στο νορβηγικό μικρόκοσμο αποδεικνύεται ανέμπνευστη, προσγειώνοντας την όλο και λιγότερο ενδιαφέρουσα πλοκή σε χολιγουντιανής ασφάλειας σεναριακό έδαφος. Κάτι που ο Πέιν θα μπορούσε να αποφύγει σε μεγάλο βαθμό αν, κρατώντας το κινηματογραφικό μέτρο, έμενε συγκεντρωμένος στους χαρακτήρες και δεν ήθελε να σώσει… ολόκληρο τον κόσμο.
ΗΠΑ. 2017. Διάρκεια: 135΄. Διανομή: UIP.
http://www.athinorama.gr/

ΚΡΙΤΙΚΗ Από τον ΘΟΔΩΡΗ ΚΟΥΤΣΟΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟ [4/5]

Στο κοντινό μέλλον, ή σε ένα εναλλακτικό παρόν, ένας συνηθισμένος άντρας (ο συνήθης ύποπτος ως τύπος της διπλανής πόρτας Ματ Ντέιμον) αποφασίζει να συμμετάσχει στην επαναστατική ανακάλυψη της συρρίκνωσης και να μετατραπεί σε λιλιπούτεια εκδοχή του εαυτού του, σε μια προσπάθεια να σώσει την κακή οικονομική του κατάσταση (όλα είναι φθηνότερα όταν το μέγεθος είναι μικρότερο), αλλά ξεμένει αναπάντεχα στη νέα του ζωή, όταν την ύστατη στιγμή της λεπτής επέμβασης από τους ειδικούς επιστήμονες η σύζυγός του δειλιάζει και δεν τον ακολουθεί στο γενναίο τους ταξίδι σε έναν νέο τόπο, ένα γκέτο-υποσύνολο που χαιρετίζεται με επιδοκιμασίες και αμήχανη απορία από τους στάνταρ μεγέθους ανθρώπους που ή δεν έχουν πεισθεί ή δεν έχουν καμία διάθεση να αποτολμήσουν το εγχείρημα. Μακράν η πιο φιλόδοξη ταινία στην πλούσια καριέρα του Αλεξάντερ Πέιν, ο «Μικρόκοσμος» δεν κατηγοριοποιείται καθόλου εύκολα. Μόνος, έρημος και απελπισμένος στη Χώρα της Ψυχαγωγίας −τόσο μικρή που θα χωρούσε, μαζί με τους κατοίκους της, σε ένα κανονικό κατάστημα− ο εργένης Πολ του ορθώς συγκρατημένου Ματ Ντέιμον περνάει απ’ όλα τα στάδια της πρωτόγνωρης, αν και βεβιασμένης ελευθερίας, σαν άβγαλτο παιδάκι σε έναν παράδεισο ζαχαρωτών, μέχρι να καταλήξει στο πραγματικό νόημα, όταν συναντά την οικιακή βοηθό του επιρρεπή στις κραιπάλες Ντουμάν (νόστιμα εκκεντρικός ως συνήθως ο Κριστόφ Βαλτς), τη Βιετναμέζα πρόσφυγα Λαν (εκπληκτική, γεμάτη ενέργεια και συναίσθημα η Χονγκ Τσάου), η οποία του αποκαλύπτει σταδιακά την αληθινή όψη της βιοπάλης, τον συνεχή αγώνα της ανθρώπινης επιβίωσης και την ειδική σημασία της πραγματικής δέσμευσης μέσα από αυξομειώσεις, διλήμματα και ζυμώσεις. Μακράν η πιο φιλόδοξη ταινία στην πλούσια καριέρα του Αλεξάντερ Πέιν, ο «Μικρόκοσμος» δεν κατηγοριοποιείται καθόλου εύκολα. Είναι ευφυής κομεντί, σωστός μαίανδρος, που δεν έχει καμία σχέση με τα κλισέ του είδους, αλλά και ένα σκεπτόμενο δράμα επιστημονικής φαντασίας με τα πιο μπανάλ εφέ που θα μπορούσε να ενσωματώσει σε ένα high concept θέμα, ακριβώς επειδή δεν την ενδιαφέρει ένας ρεαλισμός ακριβολογίας, καθώς επίσης και μια καλόπιστα ειρωνική κινηματογραφική δήλωση για την ανάγκη ταπεινότητας σε καιρούς περιττής αφθονίας και τεχνολογικού υλισμού. Αρχικά σχεδιασμένη για τηλεοπτική σειρά, προσπαθεί να χωρέσει το μεγάλο υλικό ιδεών και σκηνών σε δυόμισι ώρες και δεν κρύβει τον επεισοδιακό της χαρακτήρα. Ακριβώς αυτό το δομικό μειονέκτημα γίνεται όπλο επινοητικότητας, αφού ξεκινάει από την Όμαχα και καταλήγει στα φιόρδ της Νορβηγίας, χαράζοντας μια πορεία γεμάτη με μικρές εκπλήξεις και μεγάλες χειρονομίες, κομβικές, εξωφρενικές και πολύ συχνά ευφορικά αστείες. Πηγή: http://www.lifo.gr

ΚΡΙΤΙΚΗ ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΔΗΜΗΤΡΑΚΟΠΟΥΛΟΣ 3/5

Συναισθηματικό, αστείο, αναπολογητικά αισιόδοξο και κατά στιγμές εγγενώς αφελές, το νέο φιλμ του Αλεξάντερ Πέιν – και πρώτη του ταινία επιστημονικής φαντασίας – αγκαλιάζει την παραμυθένια του υφή για να αφηγηθεί μια ιστορία για μικρές πράξεις, μικρούς ανθρώπους και τελικά τεράστιες καρδιές.
Οι ήρωες του Αλεξάντερ Πέιν συνήθως δεν αποτελούν υποδείγματα ηθικής. Από τα αιχμηρά «Πλαγίως» και «Σχετικά με το Σμιντ» μέχρι τα περισσότερο γλυκόπικρα «Οι Απόγονοι» και «Nebraska», η φιλμογραφία του είναι γεμάτη χαρακτήρες που φλερτάρουν με τη μικροπρέπεια και κατά κανόνα φέρουν όλα εκείνα τα χαρακτηριστικά που δικαιολογούν την ατέλεια της ανθρώπινης φύσης. Το σινεμά του Αλεξάντερ Πέιν είναι στην ουσία του γεμάτο «μικρούς ανθρώπους», για αυτό και δεν αποτελεί έκπληξη το γεγονός ότι στον «Μικρόκοσμο» οι ήρωές του είναι κυριολεκτικά μικροί, αν και έτοιμοι να σώσουν με το δικό τους τρόπο ολόκληρο τον κόσμο, ανακαλύπτοντας στην πορεία από την αρχή τι σημαίνει να είσαι άνθρωπος.
Στο μάλλον κοντινό μέλλον, ένας Νορβηγός επιστήμονας ανακαλύπτει τη λύση για την οικολογική και ενεργειακή κρίση. Πλέον η σμίκρυνση ενός ανθρώπου στο 0,03% της αρχικής του μάζας είναι εφικτή, γεγονός που μειώνει το ενεργειακό βάρος του κάθε ατόμου στον πλανήτη αλλά και ταυτόχρονα οδηγεί σε μια αναλογικά πολύ πιο πλούσια ζωή, καθώς τα πάντα γίνονται άμεσα οικονομικά πολύ πιο προσιτά. Στη μοναδική (αλλά χαρακτηριστική) σκηνή της στην ταινία, η Λόρα Ντερν, μέσα από την μπανιέρα του μικροσκοπικού αλλά συγκριτικά πολυτελούς σπιτιού της, καυχιέται στον άντρα της, Νιλ Πάτρικ Χάρις, ότι «δεν μπόρεσε να αντισταθεί στα διαμάντια», αγοράζοντας ένα ολόκληρο σετ με 80 περίπου δολάρια! Σε μία άλλη, ο ύπουλος μαφιόζος της διπλανής πόρτας, Κριστόφ Βαλτς, πουλάει μικροσκοπικά πούρα Κοχίμπα για μόνο ένα δολάριο στον κάθε ενδιαφερόμενο. Στον «Μικρόκοσμο», η ενεργειακή κρίση μπορεί να έχει βρει σωτηρία, ο καπιταλισμός προφανώς όμως όχι.
Στο επίκεντρο αυτού του κόσμου, ο Πολ και η Οντρεϊ των Ματ Ντέιμον και Κρίστεν Γουίιγκ είναι έτοιμοι να κάνουν μια νέα αρχή και μαζί τους ο Αλεξάντερ Πέιν να ξεκινήσει μια παραμυθένια Οδύσσεια που διασχίζει κάθε γωνιά αυτής της – παράδοξα γνώριμης στον πυρήνα της – πραγματικότητας, με συνεχή επεισόδια που αποφεύγουν να μείνουν για πολλή ώρα στο ίδιο μέρος. Από την πολυτελή επιφάνεια της βιτρίνας του Leisuretown μέχρι τις σκοτεινές γωνίες στα περίχωρα αυτού του κόσμου και από τα ξέφρενα πάρτι με «πολλούς Ευρωπαίους» μέχρι τις γραφικές απομονωμένες κοινότητες στα φιορδ της Νορβηγίας που προετοιμάζονται για το τέλος της Γης, ο «Μικρόκοσμος» δεν είναι ακριβώς μια μικρογραφία της ανθρώπινης φύσης, όσο η αναζήτηση εκείνων των δομικών χαρακτηριστικών που αξίζει να διασωθούν για την επόμενη γενιά.
Η γλώσσα της ταινίας είναι κατά στιγμές υπερβολικά συναισθηματική και ορισμένες σκηνές θα μπορούσαν να ευνοηθούν από έναν πιο διακριτικό χειρισμό των θεματικών τους, όμως τελικά δύσκολα μπορεί να κρατήσει κάποιος κακία στον Πέιν γιατί εξαρχής ο «Μικρόκοσμος» χρησιμοποιεί τη γλώσσα του παραμυθιού, χωρίς να διστάζει να δώσει έμφαση στα επιμέρους φανταστικά του στοιχεία. Είναι μια αφήγηση που πιστεύει στο καλό και που το υποστηρίζει σε κάθε στάδιο της διαδρομής, είτε μέσω του Πολ του Ματ Ντέιμον που ενδεχομένως και αφελώς αφήνεται να παρασυρθεί από μια θεωρητικά ευγενή φιλοσοφία, είτε (κυρίως) μέσω της Νοκ Λαν της Χονγκ Τσάου, η οποία όχι απλώς προσωποποιεί την ηθική πυξίδα της ταινίας αλλά και κλέβει την παράσταση σε δύο σκηνές που θα μπορούσαν να αποτελέσουν ακόμα και το οσκαρικό της όχημα σε λίγους μήνες. Το πάθος της, η ελπίδα της και η βαθιά της πίστη στο ανθρώπινο τώρα είναι μόνο μερικά από τα στοιχεία μιας προσωπικότητας που συγκεντρώνει όλα όσα πρεσβεύει η ουσία της ταινίας, ρομαντικά, συναισθηματικά και αναπολογητικά αισιόδοξα.
Ο «Μικρόκοσμος» κινείται μόνιμα ανάμεσα στην ουτοπία και τον πραγματισμό, χρησιμοποιώντας τελικά την κοινωνική σάτιρα και την επιστημονική φαντασία απλώς ως αφορμή για να αφηγηθεί μια ακόμα ιστορία για «μικρούς ανθρώπους», πιο φιλόδοξα και πιο ουμανιστικά από ποτέ, μέσα από συνεχή επεισόδια που κλιμακώνονται μέχρι να βρουν τον προορισμό τους στην καρδιά του θεατή, χρησιμοποιώντας τα δάκρυα, το (γνώριμο της γλώσσας του σκηνοθέτη) χιούμορ και το παράδοξο για να πουν μια ιστορία οικουμενική και, ταυτόχρονα, απόλυτα προσωπική. Οι μικροί άνθρωποι του Αλεξάντερ Πέιν έγιναν μόλις μεγαλύτεροι από ποτέ.
http://flix.gr/

Νew age παραφωνία μιας φιλμογραφίας την οποία κοσμούν ταινίες όπως τα «Πλαγίως» και «Σχετικά με τον Σμιντ», η νέα ταινία του Αλεξάντερ Πέιν πελαγοδρομεί σε έναν ωκεανό τραγικών σεναριακών και σκηνοθετικών επιλογών.

Από τον Νεκτάριο Σάκκα [1/5]

Για έναν έμπειρο δημιουργό και κάτοχο δύο Όσκαρ σεναρίου όπως ο Αλεξάντερ Πέιν, το τελευταίο που περιμένει κανείς είναι να χάσει πλήρως τον έλεγχο στο παιχνίδι του σεναρίου. Πράγμα που προκαλεί κατάπληξη πώς το «Downsizing» προέκυψε τόσο επιεικώς ανοικονόμητο και αφελές, κυρίως σε ό,τι έχει να κάνει με τη συνολική προσέγγιση και ανάπτυξη της καταρχήν ενδιαφέρουσας σεναριακής του ιδέας.
Η νέα ταινία του ελληνοαμερικανού σκηνοθέτη που έχει αγαπηθεί ιδιαίτερα για ταινίες όπως τα «Σχετικά με τον Σμιντ», «Πλαγίως» και «Νεμπράσκα», εκτυλίσσεται σε ένα παρόν όπου έχει βρεθεί λύση στον κίνδυνο της οικολογικής καταστροφής εξαιτίας του υπερπληθυσμού και της ρύπανσης. Η επιστήμη έχει καταφέρει να σμικρύνει θεαματικά τη μάζα του ανθρώπινου σώματος, δημιουργώντας πλέον κοινωνίες στις οποίες ευημερούν «μικροί» άνθρωποι, ύψους το πολύ 12 εκατοστών. Τα οικονομικά κίνητρα και οι παροχές που δίνονται στους «κανονικούς» ανθρώπους προκειμένου να συρρικνωθούν είναι τεράστια, αφού θα καταναλώνουν και θα ρυπαίνουν λιγότερο διάγοντας βίο σαφώς πολυτελέστερο σε σχέση με αυτόν που έχουν. Και αυτό είναι κάτι που δεν αφήνει ασυγκίνητο τον Πολ (Ματ Ντέιμον) και την Όντρεϊ (Κρίστεν Γουίγκ), οι οποίοι πολύ θα ήθελαν να ζουν μια πιο άνετη ζωή.
Τα προβλήματα με το «Downsizing» ξεκινούν από την αδικαιολόγητα μεγάλη διάρκεια των 135 λεπτών, εντός των οποίων βολοδέρνει ένα σενάριο σοκαριστικά αφελές και ανισόρροπο, σε βαθμό που φτάνει να πιστέψει κανείς πως ο Αλεξάντερ Πέιν έπαθε Γουίλ Σμιθ και παραδόθηκε σε new age αμπελοφιλοσοφίες της κακιάς ώρας. Όλες οι ενδιαφέρουσες ιδέες περί των οικολογικών και κοινωνικών αδιεξόδων που βιώνουμε σήμερα εξαντλούνται ή εγκαταλείπονται πριν βγει η πρώτη ώρα, αφήνοντάς μας για τη συνέχεια στο έλεος ενός κρεσέντο ορχηστρικής μουσικής που δε λέει να κοπάσει στιγμή (την υπογράφει ο Ρολφ Κεντ), το οποίο και ντύνει τα υπόλοιπα επεισόδια της ιστορίας που καταλήγουν να μοιάζουν ασύνδετα και εν πολλοίς ατελείωτα.
Σε ό,τι αφορά το καστ, οι ερμηνείες είναι από φλατ (Ματ Ντέιμον) μέχρι εκνευριστικές. Ειδικά η Χονγκ Τσάου, έχει βαλθεί να υποδύεται μια λαλίστατη Βιετναμέζα με τρόπο που εύκολα θα μπορούσε να χαρακτηριστεί στερεοτυπικός σε βαθμό παρεξηγήσεως. Μοναδική εξαίρεση αποτελεί ίσως η παρουσία του μπριόζου Κριστόφ Βαλς, ο οποίος όμως και πάλι δεν κάνει κάτι περισσότερο από το να δίνει χρώμα σε έναν χαρακτήρα-καρικατούρα. Μοιραία λοιπόν, από τη στιγμή που το αφελώς διδακτικό φιλμ του Πέιν παρουσιάζει τέτοια θεαματική αστοχία υλικών σε όλα τα επίπεδα, δεν αποτελεί μυστήριο που μοιάζει ικανό μονάχα για να γεμίσει το τηλεοπτικό πρόγραμμα των Κυριακάτικων μεσημεριών.
http://www.cinemagazine.gr/

Δημήτρης Μπαμπούλης 16 Νοεμβρίου 2017

Ελληνικός Τίτλος: Μικρόκοσμος
Ετος Πρώτης Προβολής: 2017
Είδος Ταινίας: Comedy • Drama • Sci-Fi
Στο κοντινό μέλλον το πρόβλημα του υπερπληθυσμού έχει αρχίσει να γίνεται αισθητό και η επίλυση του αναγκαία. Τότε μία ομάδα επιστημόνων θα βρει μια ανορθόδοξη λύση, αυτή της συρρίκνωσης των ανθρώπων στα 15 εκατοστά. Αργά ή γρήγορα ένα μεγάλο κομμάτι του πληθυσμού θα καταλάβει ότι το συμφέρει οικονομικά μία τέτοια κίνηση, δηλαδή να συρρικνωθεί. Ανάμεσα σε αυτούς που θέλησαν να το επιχειρήσουν βρίσκεται και ο Paul Safranek μαζί με την γυναίκα του, οι οποίοι θέλουν να ζήσουν όσο πιο ‘’άνετα’’ μπορούν το υπόλοιπο της ζωής τους.
TI EΧΟΥΜΕ ΕΔΩ
Η επιστροφή του Payne μετά από 4 χρόνια απουσίας από την μεγάλη οθόνη είναι γεγονός. Μετά το μελαγχολικό και ιδιαίτερα φιλοσοφημένο Nebraska, δημιουργεί μία ταινία σατιρικού χαρακτήρα με αρκετό χιούμορ και όπως πάντα αρκετά κοινωνικά μηνύματα. Στο «μικροσκόπιο» του βάζει αρχικά ένα από τα σημαντικότερα προβλήματα που απασχολούν την ανθρωπότητα τα τελευταία χρόνια, αυτό του υπερπληθυσμού και μέσω αυτού επεκτείνεται σε περαιτέρω προβληματισμούς (οικονομική κρίση, ανθρώπινη απληστία, η εξαφάνιση της μεσαίας τάξης στην αμερικανική κοινωνία κ.α.). Όλοι αυτοί οι προβληματισμοί παρατίθενται με ειρωνικό τόνο και αρκετό σαρκασμό. Αρνητικό στην θεματολογία της ταινίας είναι η προσπάθεια να στριμώξει ο δημιουργός ένα οικολογικό μήνυμα στο τέλος με σκοπό να εξυπηρετήσει κατά κάποιον τρόπο την συμβουλή ζωής που θέλει να δώσει στον θεατή. Αυτό είναι αρνητικό γιατί το κάνει με έναν απότομο και άτσαλο τρόπο, δείχνοντας μία έλλειψη έμπνευσης στο κομμάτι σύνδεσης των γεγονότων. Επιπλέον, ο σκηνοθέτης λόγω του θετικού μηνύματος που θέλει να αφήσει, «πέφτει» στην παγίδα του λίγο τετριμμένου, χωρίς βέβαια να επηρεάζει αυτό σε μεγάλο βαθμό την γενικότερη εικόνα της ταινίας.
Θετικό, σίγουρα αποτελεί η καλή ισορρόπηση ανάμεσα στην σοβαρότητα και το κωμικό-ειρωνικό στοιχείο, με τους ιδιαίτερα ευφυής παραλληλισμούς και το πλήθος ατακών που αντιστοιχούν σε ωμές αλήθειες που δύσκολα παραδέχεται και αποδέχεται η πλειονότητα των ανθρώπων. Επιπλέον, ο «μικρόκοσμος» στον οποίο θέλει να μας κάνει να εισέλθουμε ο Payne είναι πολύ ομαλά σχεδιασμένος η χρήση των εφέ γίνεται προσεκτικά, με μέτρο και αποδίδει, νομίζω, την «εικόνα» όπως την είχε στο μυαλό του.
ΣΥΝΤΕΛΕΣΤΕΣ
Σκηνοθέτης της ταινίας όπως προαναφέρθηκε είναι ο οσκαρικός Alexander Payne (Sideways,Descendants), ο οποίος όπως πάντα χτίζει την πλοκή με μία μέτριας ταχύτητας ροή που βοηθάει τον θεατή να έρθει σε επαφή με το περιβάλλον και τις συνθήκες στις οποίες ζουν οι πρωταγωνιστές και η οποία δεν κουράζει τον θεατή. Επίσης, αξίζουν να αναφερθούν τα εντυπωσιακά ομιχλώδη πλάνα του Payne προς το τέλος της ταινίας που προσφέρουν αισθητική πληρότητα στον θεατή . Σεναριακά, η ταινία είναι ικανοποιητική, κερδίζει από τις ωραίες ατάκες και τα καυστικά κοινωνικά σχόλια, αλλά χάνει αρκετά από την ανεπαρκή σύνδεση κάποιων γεγονότων της που όπως προαναφέρθηκε δείχνει μία έλλειψη έμπνευσης και βιασύνη. Όσον αφορά τις ερμηνείες, ο Matt Damon όπως πάντα είναι ικανοποιητικός και μας χαρίζει μία καλή ερμηνεία. Αυτοί όμως που «κλέβουν την παράσταση» είναι ο Cristopher Waltz που για ακόμη μία φορά είναι απολαυστικός αλλά και η Hong Chau ερμηνεύει απίστευτα καλά και προκαλεί αρκετό γέλιο.

ΓΙΑΤΙ ΝΑ ΤΟ ΔΩ
Το Downsizing είναι μία ταινία σατιρική, με εύθυμο χαρακτήρα που όμως επεξεργάζεται σοβαρά κοινωνικά θέματα, τα οποία κατακρίνει μέσα από το χιούμορ της. Σίγουρα απευθύνεται προς τους απαιτητικούς και μη θεατές και προσφέρει κάτι παραπάνω από απλή διασκέδαση, προσφέρει ψυχαγωγία. Μικρή απογοήτευση αποτελούν οι ατασθαλίες στις οποίες υπέπεσε ο σκηνοθέτης αλλά δεν είναι τόσο έντονες ώστε να επηρεάσουν αρνητικά τα υπόλοιπα στοιχεία της ταινίας.

ΒΑΘΜΟΛΟΓΙΑ
DOWNSIZING
ΣΕΝΑΡΙΟ 6
ΣΚΗΝΟΘΕΣΙΑ 7
ΜΟΥΣΙΚΗ 6
ΕΡΜΗΝΕΙΕΣ 7
SCORE 6.5

http://filmakias.gr/

 

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.

Blog στο WordPress.com.

ΠΑΝΩ ↑

Αρέσει σε %d bloggers: