Η Μορφή του Νερού του Γκιγιέρμο Ντελ Τόρο ή η παντελής αδυναμία του χολιγουντιανού συστήματος παραγωγής να αρθρώσει έναν πρωτοποριακό αληθινά ριζοσπαστικό λόγο;; του Γιάννη Καραμπίτσου

Η Μορφή του Νερού του Γκιγιέρμο Ντελ Τόρο υπήρξε μια ταινία που μου άρεσε όταν την είδα χωρίς να με ενθουσιάσει. Η γενική καλλιτεχνική της εικόνα κυρίως στα στοιχεία της μιζανσέν (σκηνικά, κουστούμια, υποκριτική, φωτισμοί) και η πολύ καλή μουσική είναι ότι καλύτερο έχει να παρουσιάσει. Είναι μια ταινία από αυτές που ξεχώρισαν δίκαια την χρονιά που μας πέρασε.

Δολοφονικά αμαξίδια (Tiszta szívvel / Kills on Wheels) (2016) Κυριακή 11.3.2018 στις 20.00
στον κινηματογράφο Αλέκα με ελεύθερη είσοδο και συζήτηση

 

shape-of-water-wins-best-picture-at-producers-guild-awards

Σχετικά με την ιδεολογία της γράφτηκαν και ειπώθηκαν πολλά. Μέχρι και πολιτική ταινία την αποκάλεσε κάποιος κριτικός. Τίποτε το πρωτοποριακό και ριζοσπαστικό δεν έχει αυτή η ταινία. Ένα ακόμα παραμύθι του χολιγουντιανού κινηματογράφου θεάματος με κύριο άξονα θεματικό την χιλιοειπωμένη αξία της αγάπης σε συνθήκες που δεν την ευνοούν. Απλά εδώ προσθέτει τον Ψυχρό Πόλεμο και στριμώχνει μια σειρά αναφορές στους φυλετικούς αγώνες της δεκαετίας του 60 με παιδαριώδη και βεβιασμένο τρόπο όπως πολύ σωστά επισημαίνει σε κείμενό του στο Unfollow o Πάνος Τσερόλας.

«Η Μορφή του Νερού», όπως εξηγεί και ο ίδιος. «Ήθελα να δημιουργήσω μια όμορφη, κομψή ιστορία για την ελπίδα και τη λύτρωση σαν αντίδοτο στον κυνισμό της εποχής μας. Ήθελα η ιστορία να πάρει τη μορφή παραμυθιού με την έννοια ότι έχεις έναν ταπεινό άνθρωπο που μπλέκει σε κάτι μεγαλύτερο και πιο υπερβατικό απ’ οτιδήποτε έχει ποτέ βιώσει. Και έπειτα σκέφτηκα ότι θα ήταν ωραία ιδέα να αντιπαραβάλω την αγάπη αυτή με κάτι τόσο μπανάλ και κακό όσο το μίσος μεταξύ εθνών, που είναι ο Ψυχρός Πόλεμος, και το μίσος ανάμεσα στους ανθρώπους λόγω της φυλής, του φύλου και των ικανοτήτων τους. Για μένα η εποχή αυτή είναι μια εποχή ρατσισμού, ανισότητας, αγωνίας για την απειλή πυρηνικού πολέμου. Σε λίγους μήνες ο Κένεντι θα δολοφονηθεί. Κατά κάποιο τρόπο είναι απαίσια εποχή για την αγάπη κι όμως η αγάπη γεννιέται».

Εδώ είναι όλα για την ταινία συν την ιδιαίτερη ματιά και τρόπο γραφής του Γκιγιέρμο Ντελ Τόρο που την ανέπτυξε κυρίως στο Λαβύρινθο του Πάνα. Κατά τα άλλα όχι απλά ένας άνισος σκηνοθέτης, αλλά ένας σκηνοθέτης με ταινίες από κάτω του μετρίου έως και κακές.

the-shape-of-water-kadr-8

Λίγα λόγια περισσότερα για την ιδεολογία της ταινίας. Σε μια εποχή όπου η ανθρωπότητα μαστίζεται από την πιο σημαντική κρίση στην ιστορία της, όπου έχει σχεδόν καταλυθεί η έννοια της δημοκρατίας και η αξία της ιδιωτικής ζωής όπως αποκάλυψε ο Σνόουντεν εμείς βλέπουμε για άλλη μια φορά έστω με την ιδιαίτερη ματιά του Γκιγιέρμο Ντελ Τόρο το χιλιοειπωμένο παραμύθι της αγάπης, που πάντα βέβαια έχει αξία και είναι επίκαιρο.

Εντάξει, όμως , ίσαμε εδώ. Το timing οι καταστάσεις που ζει σήμερα η ανθρωπότητα, αυτά που συμβαίνουν στο Χόλιγουντ και που τώρα βγαίνουν στην επιφάνεια από τα ίδια τα στόματα των πρωταγωνιστών της βιομηχανίας του θεάματος, δεν μας επιτρέπουν να ασχολούμαστε ως δημιουργοί και να πλασάρουμε ως αντίδοτο ξανά την αγάπη. Θα έλεγα μάλιστα ότι αυτό στις σημερινές συνθήκες μπορεί να είναι ακόμα και αντιδραστικό. Επίσης το να περιλαμβάνεις στο στόρι σου το Ψυχρό Πόλεμο και τις φυλετικές διαφορές με τον επιφανειακό τρόπο που συμβαίνει στη ΜΟΡΦΗ ΤΟΥ ΝΕΡΟΥ καθόλου πολιτικό και καθόλου επαναστατικό δεν είναι. Ο εξαιρετικά αφελής τρόπος που παρουσιάζονται οι Σοβιετικοί κακοί και ο σοβιετικός κατάσκοπος γιατρός ως καλός και οι Αμερικανοί δηλαδή αποδυναμώνουν όλο αυτό παρά το ενισχύουν. Όλα αυτά δικαιολογούνται από το γεγονός ότι η ταινία παρουσιάζεται με τον μανδύα του παραμυθιού. Όταν το πολιτικό σκηνικό το παρουσιάζεις με αυτό τον γραφικό τρόπο και επίσης τάχα δυναμώνεις την αξία της αγάπης μαθαίνεις τον πολίτη ότι είναι εύκολο να τα βάλεις με αυτόν τον τερατώδη εφιαλτικό μηχανισμό των στρατιωτικό και εκείνο των μυστικών υπηρεσιών αρκεί να αγαπήσεις το διαφορετικό και αυτό που έχεις ανάγκη και να είσαι ηθικός και τίμιος όπως ο Ρώσος κατάσκοπος. Αφού είναι παραμύθι, οκ. Όλα δικαιολογούνται.

Και σαν να μην έφταναν αυτά έρχονται στη δημοσιότητα τουλάχιστον 3 περιπτώσεις όπου η ταινία κατηγορείται ότι ξεπατίκωσε στοιχεία από άλλες ταινίες με πιο εξόφθαλμη περίπτωση αυτή της ταινίας μικρού μήκους της Ολλανδικής Ακαδημίας Κινηματογράφου.

https://wp.me/pd1LV-EYT Όσκαρ 2018: Κλεμμένη η ταινία «Η μορφή του νερού»; Κατέθεσαν μήνυση

https://wp.me/pd1LV-ERR Ο Ζαν Πιερ Ζενέ πιστεύει οτι ο Γκιγιέρμο Ντελ Τόρο έκλεψε μια σκηνή από το «Delicatessen» για το «The Shape of Water»

https://wp.me/pd1LV-EYV «Η Μορφή του νερού»: Ο Guillermo del Toro δεν πήρε ιδέες από τη Viral Μικρού Μήκους ταινία της Ολλανδικής Ακαδημίας Κινηματογράφου

https://wp.me/pd1LV-EZc «Είναι τόσο κοντά στη ΜΟΡΦΗ ΤΟΥ ΝΕΡΟΥ, που μπορεί τελικά να χαρακτηριστεί ως λογοκλοπή» | Σχόλιο θεατή στο youtube κάτω από την προβολή της ταινίας μικρού μήκους Space Between Us της Ολλανδικής Ακαδημίας Κινηματογράφου

Πάμε λοιπόν βαθύτερα. Ο «άνισος» σκηνοθέτης Γκιγιέρμο ντελ Τόρο που ουσιαστικά έχει να κάνει καλή ταινία από το Λαβύρινθο του Πάνα δυσκολεύεται από ότι φαίνεται από το 2011 που παιδεύει την ταινία να βρει πρωτότυπη έμπνευση και για αυτό αργεί τόσο καιρό. Δεν την βρίσκει αυτή την έμπνευση ως πρωτότυπη και ριζοσπαστική τουλάχιστον και την ξεπατικώνει από άλλες ταινίες. Όχι μόνο στο επίπεδο του περιεχομένου-θέματος-ιδέας αλλά και στο επίπεδο ύφους και μορφής. Έχει γεννήσει προσδοκίες η ταινία ή έχουν κατασκευαστεί από τη βιομηχανία συστηματικά αυτές οι προσδοκίες;; δεν έχει τόσο μεγάλη σημασία , είναι υποψήφια για 13 όσκαρ και η Ακαδημία τις δίνει 4 καλύπτοντας ουσιαστικά όλες αυτές τις ελλείψεις πρωτότυπης καλλιτεχνικής αξίας και παρατυπίες που ενδεχόμενα αγγίζουν τα όρια ποινικού αδικήματος αφού στη μία περίπτωση ασκήθηκε μήνυση για παραβίαση του νόμου για τα πνευματικά δικαιώματα. Είναι φανερό λοιπόν ότι η ταινία δεν είναι ένα πρωτότυπο ριζοσπαστικό έργο ούτε ανοίγει νέους δρόμους στον τομέα κινηματογραφική γλώσσα. Έχει να κάνει αυτό με τη γενικότερη κατάσταση στο Χόλιγουντ;;; Ναι, πεντακάθαρα, ναι. Το Χόλιγουντ εδώ και χρόνια πολλά , μπορεί και πάντα λόγω δομής να ήταν έτσι , αδυνατεί να αρθρώσει ή δεν θέλει έναν πρωτοποριακό, ριζοσπαστικό λόγο σε περιεχόμενο και μορφή των ταινιών. Φέτος μόνο οι Πινακίδες κινήθηκαν προς έναν τέτοιο δρόμο, αλλά δεν είναι και σίγουρο ότι τον έφτασαν μέχρι τέλους αναφορικά με την ριζοσπαστικότητα και την καλλιτεχνική πρωτοτυπία και πρωτοπορία. Σίγουρα πρόκειται για απείρως πιο σημαντική ταινία από εκείνην του Ντέλ Τόρο.

Ο Κινηματογράφος-Θέαμα υπερτερεί του Κινηματογράφου-Τέχνη στην εκδοχή του Χολιγουντιανού Αφηγηματικού Κινηματογράφου και ότι προκύπτει καθόλου ικανοποιητικό δεν είναι για τις ανάγκες της σύγχρονης ανθρωπότητας. Στοιχεία κινηματογράφου του δημιουργού, δοκιμιακού κινηματογράφου, ποιητικού, πόσο μάλλον πολιτικού κινηματογράφου είναι άφαντα από τις χολιγουντιανές παραγωγές. Έχουμε μπει από καιρό σε ένα απολύτως καθοδηγούμενο ιδεολογικά χολιγουντιανό αφηγηματικό κινηματογράφο που έχει μείνει όσον αφορά την κινηματογραφική γλώσσα 100 χρόνια πίσω στην εποχή του Ντέηβιντ Γουόρκ Γκρίφιθ με γραμμικά ανεπτυγμένες χωροχρονικά αφηγήσεις και με επίπεδη αλλά με πολλά στολίδια σκηνοθετική γραφή. Οι καταγγελίες για σεξουαλικές παρενοχλήσεις και οι βιασμοί, η απουσία ενός φεμινιστικού κινηματογράφου παντελώς από τις χολιγουντιανές παραγωγές και από τις βραβεύσεις εννοείται, η απουσία ενός κοινωνικού κινηματογράφου για τους αφροαμερικανούς και τους μετανάστες στην Αμερική αλλά και για τα υπόλοιπα σημαντικά προβλήματα που γεννάει η καπιταλιστική κοινωνία, η απουσία ταινιών που να αποκαλύπτουν που βρίσκεται σήμερα η ανθρωπότητα σε επίπεδο παρακολουθήσεων, δημοκρατίας και Μεγάλου Αδελφού με τη συνεισφορά της τεχνολογίας και του διαδικτύου και οι ταινίες πεντακάθαρης πολιτικής προπαγάνδας που έχουν αυξηθεί ραγδαία τελευταία κυρίως κατά της «τρομοκρατίας» και του μουσουλμανισμού  καθιστούν το Χόλιγουντ έναν απόλυτα αντιδραστικό μηχανισμό επικίνδυνο για το μέλλον της ανθρωπότητας.

The act of killing Τζόσουα Οπενχάιμερ- Του θεού η χώρα Φράνσις Λι-Δολοφονικά αμαξίδια Ατίλα Τίλ-No budjet story – Ρένου Χαραλαμπίδη Παρασκευή-Σάββατο-Κυριακή-Δευτέρα 9,10,11,12 Μαρτίου 2018 στις 20.00 στον κινηματογράφο Αλέκα με ελεύθερη είσοδο

Σεμινάριο Ιστορίας-Θεωρίας-Κριτικής Κινηματογράφου 2018
στο Πολιτιστικό Κέντρο «Ο Καύκασος»

Εργαστήρι Κινηματογράφου Δήμου Ζωγράφου και το 2018

Ραντεβού στο cinema με τους μεγάλους δημιουργούς 2018 στο δήμο Ζωγράφου από 9 Μαρτίου έως 29 Απριλίου 2018 με ελεύθερη είσοδο

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για την εξάλειψη των ανεπιθύμητων σχολίων. Μάθετε πως επεξεργάζονται τα δεδομένα των σχολίων σας.