Το Αγόρι και ο Κόσμος (O Menino e o Mundo, 2013) του Αλέ Αμπρέου το Σάββατο 17.3.2018 και την Παρασκευή 30.3.2018 στον κινηματογράφο Αλέκα με ελεύθερη είσοδο και συζήτηση

Ένα μικρό θαύμα: αυτή η ταινία κινουμένων σχεδίων από τη Βραζιλία σταματάει το χρόνο. Είναι η απόλυτη ευτυχία.

Σεμινάριο Πρακτικής Κινηματογράφου: Σκηνοθεσίας, Σεναρίου, Κινηματογραφικής Υποκριτικής, Εικονοληψίας-Διεύθυνσης Φωτογραφίας και Μοντάζ: Πρώτο Επίπεδο Αυτοτελές

 

Σεμινάριο Ιστορίας-Θεωρίας-Κριτικής Κινηματογράφου 2018 στο Πολιτιστικό Κέντρο «Ο Καύκασος»

 

Εργαστήρι Κινηματογράφου Δήμου Ζωγράφου και το 2018

to agori kai o kosmos 001Το Σάββατο 17.3.2018 στις 20.00 στον κινηματογράφο Αλέκα (πλατεία Γαρδένια) και την Παρασκευή 30.3.2018 στις 11 το πρωί για τα σχολεία θα προβληθεί με ελεύθερη είσοδο και συζήτηση στο πλαίσιο του αφιερώματος Ραντεβού στο Cinema με τους μεγάλους δημιουργούς η αριστουργηματική ταινία animation ΤΟ ΑΓΟΡΙ ΚΑΙ Ο ΚΟΣΜΟΣ (2013) του Αλέ Αμπρέου. Την συζήτηση θα συντονίσει ο σκηνοθέτης, μοντέρ και κριτικός κινηματογράφου Γιάννης Καραμπίτσος

Ο σκηνοθέτης επιλέγει να ζωγραφίσει «παιδικά», συνδυάζοντας κάθε πιθανή τεχνική: λάδι, ξυλομπογιές, μαρκαδόρους, στυλό διαρκείας, ζωγραφική και κολάζ. Και επιπλέον, σε μια τολμηρή και ποιητική επιλογή: δε φοβάται το λευκό. Κάθε σχέδιο είναι μία έκπληξη. Ένα θαύμα. Και η ταινία είναι χωρίς διαλόγους ή μάλλον, έχει μόνο κάποιες ατάκες σε μία κατασκευασμένη γλώσσα βραζιλιάνικα ανάποδα! Έχει όμως και μια μουσική πανταχού παρούσα που ξεσηκώνει. (Guillemette Odicino)

Μέσα σ’ έναν παράδεισο από ζωηρά χρώματα και μαγευτικούς ήχους, ο θεατής ακολουθεί ένα αγοράκι, γεμάτο περιέργεια και όρεξη για περιπέτεια, που αποφασίζει να πάει να βρει τον πατέρα του και ανακαλύπτει τον κόσμο.

Ο κόσμος μέσα από τα μάτια του παιδιού είναι εμφανές στοιχείο σ’αυτή την ταινία μεγάλου μήκους κινουμένων σχεδίων, που οφείλει την ονειρική της πλευρά σ’αυτό ακριβώς το αθώο βλέμμα, που είναι ανοιχτό στον κόσμο αλλά χωρίς υπερβολική αφέλεια.

Ο σκηνοθέτης Αλέ Αμπρέ παρακινεί τον θεατή να ξαναδεί την ιστορία της οικονομικής δόμησης των χωρών της Λατινικής Αμερικής, χωρίς να χάνει ταυτόχρονα την παγκοσμιότητα της ταινίας. Είναι μια εντυπωσιακή περιπέτεια στα χρώματα και στους ήχους, που όμως δεν παύει να πατά σταθερά στον πραγματικό κόσμο.

Είναι η πιο όμορφη έκπληξη του Οκτώβρη. Είναι η πιο όμορφη ταινία κινουμένων σχεδίων της χρονιάς, και έρχεται από τη Βραζιλία.

Μία ταινία χωρίς λόγια, για να μην λερωθεί αυτό το κόσμημα με αχρείαστες λέξεις. Είναι η δεύτερη μεγάλου μήκους του σκηνοθέτη, που έχει σαρώσει τα βραβεία.

Ο σκηνοθέτης στρέφεται στην αισθητική διάσταση. Επιλέγει να στηριχθεί στις διάφορες υφές και στον υπέροχο ήχο του για να διηγηθεί, με τον πιο κατανοητό τρόπο, το σύγχρονο και λυπητερό του παραμύθι για την αθωότητα απέναντι στην σκληρότητα του κόσμου, και τη δύναμη των αναμνήσεων όταν ο κόσμος αλλάζει.

Είναι δύσκολο, με λέξεις, να περιγράψει κανείς τον πλούτο της ταινίας, τον πλούτο της μουσικής και των γραφικών. […] Είναι συγκινητική, είναι εντυπωσιακή. BernardGénin (Positif)

Μία φιλόδοξη ταινία, που επιχειρεί να δείξει ταυτόχρονα την ευαισθησία ενός μικρού αγοριού και την πολυπλοκότητα της ιστορίας της Βραζιλίας. Raphaëlle Pireyre (Critikat.com)

Το πιο ενθουσιώδες και δημιουργικό κινούμενο σχέδιο, χαρά για τα μάτια και τα αυτιά.

Η ταινία ενώνει κάθε είδους κοινό, καταφέρνοντας να ευχαριστήσει τους πάντες.

Η ταινία είναι επίσης ένα οπτικό μπαλέτο χρωμάτων, μέσα σε ένα πλούσιο δάσος, αλλά και σε ένα αστικό περιβάλλον, συνδυασμένο με πρωτότυπες συνθέσεις που παραπέμπουν στην βραζιλιάνικη μουσική του ’60 και του ’70, αλλά και στη σύγχρονη μουσική της χώρας.

Από πολλές απόψεις, είναι η πιο σημαντική και η πιο ξεσηκωτική ταινία κινουμένων σχεδίων της χρονιάς.

«Το αγόρι και ο κόσμος» θα σας κάνει να κλάψετε από την ομορφιά

«Έκλαψα από την ομορφιά», είπε μια φίλη βγαίνοντας από την πρεμιέρα του «αγοριού» στο φεστιβάλ ταινιών για παιδιά και νέους της Ολυμπίας.

Για μένα, υπήρξαν στιγμές που γέλαγα από ευτυχία.

Το αγόρι και ο κόσμος δεν είναι απλά μια ταινία κινουμένων σχεδίων. Είναι ένα από τα μαγικά εκείνα έργα, που απευθύνονται σε ηλικίες από 8 εώς 98 ετών, αλλά με τελείως διαφορετικό τρόπο.

Ανάλογα με τη ματιά του θεατή, το κινηματογραφικό αυτό παραμύθι μεταμορφώνεται από ένα παιχνίδι παιδικών ζωγραφιών σε ένα κριτικό σχόλιο για το αντιφατικό πρόσωπο της ανάπτυξης και των σύγχρονων μεγαλουπόλεων. Και σε ένα πολυδιάστατο έργο τέχνης.

Η πορεία του αγοριού στα διεθνή κινηματογραφικά φεστιβάλ είναι ξέφρενη,και η ταινία έχει ήδη αποσπάσει 30 βραβεία. Σύμφωνα με τον Luis Bolognezi του γαλλικού Φεστιβάλ Annecy (κορυφαίου φεστιβάλ animation στον κόσμο, όπου η ταινία πήρε το 1ο βραβείο και ψηφίστηκε κι από το κοινό ως η καλύτερη ταινία), «το animation της Βραζιλίας είναι σήμερα το κινηματογραφικό αντίστοιχο του φαινόμενου της Bossa Nova των αρχών της δεκαετίας του ‘60».

Το αγόρι φεύγει από το χωριό του και πηγαίνει στην πόλη για να συναντήσει τον πατέρα του, ο οποίος αναζητά εργασία ως εσωτερικός μετανάστης. Η περιπλάνηση του είναι μια μικρή Οδύσσεια, από τις γιορτές, τη χαρά και τη μουσική, μέχρι την κακοπληρωμένη βιομηχανική εργασία, την καταστροφική εκμετάλλευση του φυσικού περιβάλλοντος, την ρύπανση και το φαινόμενο του θερμοκηπίου, αλλά και την πολιτική καταπίεση, τη δικτατορία και βέβαια την πείνα.

Ο Αλε Αμπρέου που υπογράφει την σκηνοθεσία, επιλέγει να ζωγραφίσει «παιδικά», συνδυάζοντας κάθε πιθανή τεχνική: λάδι, μολύβια, μαρκαδόρους, στυλό διαρκείας και κολάζ. Επιπλέον κάνει μια τολμηρή επιλογή: δε φοβάται το λευκό!

Αναπόσπαστο μέρος όμως της ταινίας είναι η μουσική της. Στο soundtrack συμμετέχει ο ζωντανός θρύλος της βραζιλιάνικης μουσικής Nana Vasconselos, βραβευμένος επί σειρά ετών ως ο καλύτερος λάτιν τζαζ κρουστός της χρονιάς. Στο επόμενο βίντεο μπορείτε να τον δείτε εν δράσει:

17/12/2014

Μαρίνα Δεμερτζιάν

Huffpost greece

https://www.huffingtonpost.gr/

Κριτική

Το Αγόρι και ο Κόσμος

Από Χρήστο Μήτση – 18/12/2014 [3,5/5]

Αναζητώντας τον πατέρα του, ένα μικρό αγόρι ξεκινά ένα ταξίδι ανακάλυψης της πραγματικότητας που τον περιβάλλει. Πανέμορφο εικαστικά παραμύθι με πρωτότυπη, μακριά από τα χολιγουντιανά πρότυπα αισθητική, γοητευτική μουσική και απόλυτα μοντέρνα, αφυπνιστικά μηνύματα.

Βραβευμένο ως καλύτερη ταινία στο Ανεσί, αλλά και σε πάμπολλα άλλα διεθνή φεστιβάλ κινουμένων σχεδίων, το «Αγόρι και ο Κόσμος» αποτελεί μια ξεχωριστή πρόταση στο χώρο του σύγχρονου animation, το οποίο έχει συνδεθεί με το Χόλιγουντ στενότερα απ’ οποιοδήποτε άλλο κινηματογραφικό είδος. Χωρίς διαλόγους (ακούγονται ελάχιστες ψιθυριστές κι ακατανόητες φράσεις), η δεύτερη ταινία του Βραζιλιάνου Άλε Αμπρέου αφορά σε ένα ταξίδι μύησης σε μια πολύχρωμη πραγματικότητα, αυτήν η οποία περιβάλλει ένα μικρό αγόρι που ζει με τους γονείς του σε μια καλύβα στη μέση του ζωγραφιστού πουθενά.

Το απλό, αφαιρετικό σκίτσο μάς μεταφέρει αρχικά σε μια εξοχή έξω θαρρείς από το χρόνο, γίνεται όμως στα χέρια του Αμπρέου ένα αφηγηματικό όπλο πολλαπλών δυνατοτήτων, όπου μια απλή μαύρη γραμμή έχει την εικαστική δύναμη ενός γεμάτου χρώματα και σκιτσογραφικές λεπτομέρειες κάδρου. Το «Αγόρι και ο Κόσμος» ξεκινά λοιπόν λιτά, αλλά καθώς ο μικρός πρωταγωνιστής ρίχνεται στο ταξίδι αναζήτησης του πατέρα του, ο οποίος έχει φύγει με το τρένο μάλλον για να δουλέψει κάπου μακριά, υιοθετεί ένα σταδιακά πιο περίτεχνο εικαστικά στιλ, ανακαλύπτοντας μέσα από τα μάτια του ήρωά του έναν ολοένα και πολυπλοκότερο, πιο ακατανόητο κόσμο.

Η βασική εικαστική έμπνευση του Αμπρέου παραμένει πάντως η σχεδιαστική απλότητα και η συναισθηματική δύναμη της παιδικής ζωγραφιάς, η οποία έχει εδώ αφήσει πίσω της κάθε ανήλικη αφέλεια. Με χάρη, χιούμορ και ευαισθησία, αλλά κι έναν πολιτικά ώριμο ρεαλισμό που κοιτά τις συνέπειες της παγκοσμιοποίησης στα μάτια, περιγράφει θαρραλέα την κοινωνική κατάσταση της Λατινικής Αμερικής και ζωντανεύει απειλητικά το σύγχρονο αστικό εφιάλτη, το «Αγόρι…» μεταμορφώνεται σε ένα πανέμορφο εικαστικά παραμύθι με πρωτότυπη, μακριά από τα χολιγουντιανά πρότυπα αισθητική και απόλυτα μοντέρνα, αφυπνιστικά μηνύματα. Ταυτόχρονα, διατηρεί μια δημιουργική κινηματογραφική προσέγγιση (η σχεδιαστική κουκίδα ως σύμβολο της εξαφανισμένης μέσα στην ομοιομορφία ανθρώπινης μονάδας) και διαθέτει μια μεθυστικά μελωδική, γοητευτική τζαζ/έθνικ μουσική επένδυση (με συμμετοχή του θρυλικού Νάνα Βασκονσέλος).

Βραζιλία. 2013. Διάρκεια: 80΄. Διανομή: ΝΕΑΝΙΚΟ ΠΛΑΝΟ.

http://www.athinorama.gr/

Το Αγόρι και ο Κόσμος

O Menino e o Mundo

του Αλέ Αμπρέου

ΚΡΙΤΙΚΗ 13 DEC 2014

Γιώργος Κρασσακόπουλος [3/5]

Πολυβραβευμένη ταινία κινουμένων σχεδίων, με άφθονη μουσική και χωρίς διάλογο, που άνοιξε το φετινό Φεστιβάλ Ολυμπίας.

Η ιστορία ενός Αγοριού, που φεύγει από το χωριό του και πηγαίνει στην πόλη για να συναντήσει τον πατέρα του, ο οποίος αναζητά εργασία ως εσωτερικός μετανάστης. Στο ταξίδι αυτό, το Αγόρι παρατηρεί το αντιφατικό πρόσωπο της σύγχρονης Βραζιλίας, που θα μπορούσε να είναι μια οποιαδήποτε χώρα στην εποχή της παγκοσμιοποίησης. Η ταινία συναρπάζει με τα σχέδια, τα χρώματα και τη μουσική. Δεν έχει διαλόγους «για να μη λερωθεί αυτό το διαμάντι με περιττά πράγματα», όπως έγραψε ο κριτικός της γαλλικής «L’ Express».

Μπορεί το σινεμά κινουμένων σχεδίων να έχει στις μέρες μας έναν αληθινό πλούτο ταινιών για κάθε γούστο, με καλύτερο δείγμα ασφαλώς τις ταινίες της Pixar, αλλά και με μια σειρά από άλλες αξιόλογες επιλογές, όμως το «Αγόρι κι ο Κόσμος» του βραζιλιάνου Αλε Αμπρέου, μοιάζει να δημιουργεί μια καινούρια ξεχωριστή κατηγορία.

Σκιτσαρισμένο με μια τεχνική που θυμίζει παιδικές ζωγραφιές, με τον τρόπο ενός παιδιού που σκιτσάρει κρατώντας ένα μάτσο κραγιόνια στα χέρια του κι αφήνοντας την φαντασία του να οργιάζει, το φιλμ είναι ένα αληθινό ποίημα συμπυκνωμένης ομορφιάς, που θυμίζει στην διάρκεια της ίδιας σκηνής ναίφ αναπαράσταση της ζωής ιμπερσιονιοστικό τοπίο και σουρεαλιστικό, γεμάτο φαντασία ταμπλό.

Ο Αμπρέου χρησιμοποιεί τις εικόνες και την εξαιρετική μουσική που εν τη απουσία του διαλόγου (όποιες φράσεις ακούγονται είναι ποδανά πορτογαλέζικα), λειτουργεί σαν οδηγός ή σαν voice over, με την ελευθερία ενός ανθρώπου που ξέρει ότι η ομορφιά και μόνο της ταινίας του είναι ικανή για να κρατήσει τα μάτια των μικρών ή μεγάλων θεατών της στην οθόνη.

Η ιστορία του μπορεί να είναι όμορφη και τρυφερή, αλλά δεν παύει να είναι ελαφρώς αναμενόμενη, όμως ο τρόπος που ο Αμπρέου την εικονογραφεί δεν είναι ποτέ προβλέψιμος. Κι ακόμη κι αν το μήνυμα της, ο τρόπος που η «πρόοδος» και η εκβιομηχάνιση καταπίνει έναν πιο ορθολογικό τρόπο ζωής και γεννά την οικονομική ανισότητα, είναι ασφαλώς καλοδεχούμενο, μερικά πράγματα όπως η απόφασή του να συμπεριλάβει ένα μοντάζ από κινηματογραφημένα πλάνα, λίγο πριν το τέλος του φιλμ, μάλλον αποδυναμώνει παρά μεγεθύνει τον αντίκτυπό του.

Ακόμη κι έτσι όμως το «Αγόρι κι ο Κόσμος» συναρπάζει με τις υπέροχες καλειδοσκοπικές εικόνες του και με την «τολμηρή» μα τόσο λειτουργική κινηματογραφική του γλώσσα που αρνείται κάθε τι περιττό για να αφήσει χώρο σε αυτά που έχουν πραγματική αξία στο σινεμά, στις εικόνες, την διαίσθηση και την συμμετοχή του θεατή.

http://flix.gr/

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για την εξάλειψη των ανεπιθύμητων σχολίων. Μάθετε πως επεξεργάζονται τα δεδομένα των σχολίων σας.

Blog στο WordPress.com.

ΠΑΝΩ ↑

Αρέσει σε %d bloggers: