Μια νέα γυναίκα (2017), της Λεονόρ Σεράιγ | αναλυτική παρουσίαση, trailer, η γνώμη των κριτικών

Η ταινία Μια νέα γυναίκα, της Λεονόρ Σεράιγ, κυκλοφορεί στις 29 Μαρτίου από την One From The Heart.

Σεμινάριο Πρακτικής Κινηματογράφου: Σκηνοθεσίας, Σεναρίου, Κινηματογραφικής Υποκριτικής, Εικονοληψίας-Διεύθυνσης Φωτογραφίας και Μοντάζ: Πρώτο Επίπεδο Αυτοτελές

H One from the Heart παρουσιάζει το βραβευμένο ντεμπούτο της Λεονόρ Σεράιγ (Leonor Serraille), Μια Νέα Γυναίκα (Jeune Femme). H ταινία έκανε την πρεμιέρα της στο Φεστιβάλ Καννών στο επίσημο τμήμα Un Certain Regard και βραβεύθηκε με τη Χρυσή Κάμερα για την καλύτερη πρώτη ταινία ανάμεσα σε όλα τα τμήματα του Φεστιβάλ. Στη συνέχεια προβλήθηκε, ανάμεσα σε άλλα, στα Φεστιβάλ Λονδίνου, Κάρλοβι Βάρι, Βιέννης, Αμβούργου, Μπουσάν στη Ν.Κορέα, Σαράγεβο, αλλά και στη Στοκχόλμη όπου κέρδισε το Βραβείο Καλύτερης Ταινίας. Η πρωταγωνίστρια της ταινίας, η χαρισματική Λετίσια Ντος (Laetitia Dosch) βραβεύθηκε πρόσφατα με το Βραβείο Λυμιέρ (οι γαλλικές Χρυσές Σφαίρες) για την ερμηνεία της.

mia nea gynaika i gnomi ton kritikon

Πρόκειται για μια γυναικεία ταινία στην κυριολεξία αφού όλο το συνεργείο απαρτίζεται από γυναίκες επαγγελματίες, όπως η διευθύντρια φωτογραφίας, η μουσικοσυνθέτης, η μοντέζ, η παραγωγός, οι σχεδιάστριες ήχου, καθώς και η σκηνογράφος. Η ταινία θα κάνει την ελληνική της πρεμιέρα στις 23 Μαρτίου στο πλαίσιο του 19ου Φεστιβάλ Γαλλόφωνου Κινηματογράφου.

Απογοητευμένη ερωτικά, χωρίς χρήματα, με παρέα μόνο μια γάτα και τις φιλικές πόρτες να κλείνουν η μία μετά την άλλη, η νεαρή Πόλα επιστρέφει στο Παρίσι μετά από μεγάλη απουσία. Τυχαίες και μη συναντήσεις θα τη φέρουν σε επαφή με διαφορετικούς ανθρώπους, κυρίως όμως με τις πραγματικές επιθυμίες και τα όνειρά της σε μια ατίθαση, επίμονη προσπάθεια να ξαναστήσει τη ζωή της με τους ολότελα δικούς της όρους. Η πρωτοεμφανιζόμενη Λεονόρ Σεράιγ, φέρνοντας στο μυαλό τη φρεσκάδα της νουβέλ βαγκ, αλλά με ένα προσωπικό, δικό της μοντέρνο τρόπο, σκιαγραφεί μοναδικά όχι απλά ένα ξεχωριστό, περίπλοκο πορτρέτο γυναικείας χειραφέτησης, αλλά μαζί μιας ολόκληρης συχνά αθέατης γενιάς που πασχίζει να ανακαλύψει την ταυτότητα και τα όνειρά της σε μια απρόσωπη, σχεδόν εχθρική μεγαλούπολη. Η Λετίσια Ντος, εύθραυστη όσο και κωμική, πέφτει, χτυπά, τσαλακώνεται αλλά πάντα σηκώνεται, λάμποντας σε έναν αξέχαστο ρόλο που θα μείνει κλασσικός στο σινεμά και ήδη θεωρείται μια από τις πλέον υποσχόμενες νέες ηθοποιούς στη Γαλλία.

jeune-femme-GR-Poster

Σημείωμα της Λεονόρ Σεράιγ

«Η ιδέα για την ταινία μου ήρθε γιατί ήθελα να σκιαγραφήσω το πορτρέτο ενός πολύ συγκεκριμένου γυναικείου χαρακτήρα που έρχεται αντιμέτωπος με τη μοναξιά της μεγάλης πόλης, κατά τη διάρκεια ενός χειμώνα. Στην καθημερινότητά μου, με προσελκύουν άνθρωποι με δυνατές προσωπικότητες και με αντιφάσεις. Μας εκπλήσσουν και μας ξεβολεύουν, γιατί ακόμα κι αν δεν είναι πολύ εύκολοι, είναι γεμάτοι ζωή και στοργικότητα. Συμπαθώ πολύ τους ανθρώπους με αυτές τις δυνατές αλλά ταυτόχρονα εύθραυστες προσωπικότητες, που συχνά προδίδονται από τα προτερήματά τους και υπερισχύουν τα προφανή ελαττώματά τους. Ήθελα να χειριστώ το θέμα της αγάπης σαν μια δίψα που πρέπει να σβήσει, σαν ένα πηγάδι που πρέπει να γεμίσει, ένα «όλα ή τίποτα». Ανάμεσα σε αυτό το «όλα ή τίποτα» περιπλανιούνται η ελπίδα, η τάση για ζωή στα άκρα, οι αποτυχίες και οι καταστροφές».

Σκηνοθεσία: Λεονόρ Σεράιγ

Παίζουν: Ναταλί Ρισάρ, Λετισιά Ντος, Σουλεϊμάν Σεγιέ Ντιαγέ

Χωρίς χρήματα, με μια γάτα μοναδική συντροφιά και καμία υποστήριξη, η Paula επιστρέφει στο Παρίσι έπειτα από πολύ καιρό. Μέσα από διάφορες γνωριμίες, η νεαρή γυναίκα αποφασίζει να κάνει μια καινούργια αρχή.

Κριτική

Μια Νέα Γυναίκα

Από Χρήστο Μήτση – 29/03/2018 [3,5/5]

Έπειτα από μακρόχρονη απουσία, η 30χρονη Πολά επιστρέφει στο Παρίσι άφραγκη κι ερωτικά απογοητευμένη, βρίσκοντας όλες τις πόρτες κλειστές. Εκείνη όμως είναι αποφασισμένη να κάνει μια καινούργια αρχή, σε μια ντοκιμαντερίστικα ανάλαφρη, γλυκόπικρη και τελικά απελευθερωτική ιστορία ενηλικίωσης. Χρυσή Κάμερα στο Φεστιβάλ Κανών.

Υποψήφιο για δύο Σεζάρ και βραβευμένο στις Κάνες με Χρυσή Κάμερα, το σκηνοθετικό ντεμπούτο της Λεονόρ Σεράιγ είναι μια ταινία με έντονο θηλυκό άρωμα. Σχεδόν όλη η δημιουργική ομάδα από τη σκηνοθέτιδα και τη μοντέζ μέχρι τη διευθύντρια φωτογραφίας, τη σκηνογράφο και τη μουσικόαποτελείται από γυναίκες, ενώ η ηρωίδα είναι η 30χρονη Πολά, ένα κορίτσι που ήδη από το πρώτο πλάνο «επιτίθεται» στην κάμερα. Ερωτικά απογοητευμένη, καθώς ο διάσημος φωτογράφος με τον οποίο είχε σχέση δεν της ανοίγει την πόρτα, άφραγκη, χωρίς καλή σχέση με τη μητέρα της και με μόνη συντροφιά μια γάτα, η Πολά έχει επιστρέψει στο Παρίσι ύστερα από χρόνια απουσίας. Με το ένα πόδι στην παιδική αθωότητα και με το άλλο στην κατάθλιψη, προσπαθεί να βάλει τάξη στη ζωή της, χωρίς όμως να μπορεί να ελέγξει απόλυτα τις παρορμήσεις της.

Το Παρίσι τής προσφέρει ευκαιρίες, αλλά ταυτόχρονα της δίνει στα νεύρα, ενώ οι άνθρωποι που συναντά τη βρίσκουν τη μια στιγμή γλυκιά και την επόμενη ανυπόφορη. Μια ντοκιμαντερίστικα ανάλαφρη αύρα που κουβαλάει τη φρεσκάδα της νουβέλ βαγκ συνοδεύει τη μικρή οδύσσεια της Πολά στη γαλλική πρωτεύουσα, η οποία συμπρωταγωνιστεί ισότιμα μαζί της σε αυτήν τη γλυκόπικρη ιστορία καθυστερημένης ενηλικίωσης. Απέριττος ρεαλισμός και ξενοιασιά, απελπισία και νεανική αποφασιστικότητα συνυπάρχουν ταυτόχρονα στις δυναμικές εικόνες αυτού του πρωτότυπου μανιφέστου αυτογνωσίας, το οποίο στη μία σκηνή θυμίζει τη «Ζαζί στο Μετρό» και στην άλλη την «Κλεό Από τις 5 ως τις 7». Κατόρθωμα της Σεράιγ οι ενέσεις λυτρωτικού χιού­μορ που δεν υπονομεύουν τα συναισθήματα κι ερμηνευτικός άθλος της 37χρονης Λετισιά Ντος η μεταμόρφωσή της στο κοριτσίστικο πρόσωπο μιας ολόκληρης, αόρατης μα διεκδικητικής γενιάς.

Γαλλία. 2017. Διάρκεια: 97΄. Διανομή: ONE FROM THE HEART.

ΘΟΔΩΡΗΣ ΚΟΥΤΣΟΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΣ 29.3.2018 [3,5/5]

Ενώ η έλλειψη διακριτικής αφηγηματικής γραμμής είναι ένα από τα μόνιμα παράπονα θεατών και κριτικών, υπάρχουν περιπτώσεις που η περιπλάνηση χωρίς μίτο και σκοπό αποτελούν το ζητούμενο. Το Μια νέα γυναίκα ακολουθεί τα βήματα μιας 30άρας που προσπαθεί άκομψα, βεβιασμένα, απελπισμένα, συγκινητικά, να διεκδικήσει μια θέση στην παρισινή κοινωνία. Όχι στην υψηλή, ούτε στη ζώνη των διακεκριμένων, αλλά στη στρωτή καθημερινότητα, μέσα από βασικές ανθρώπινες σχέσεις, διατηρώντας ωστόσο την προσωπικότητά της. Δύσκολο, όπως αποδεικνύεται, ακόμη και να τρυπώσει στις παρυφές. Η Πόλα της εντυπωσιακής ηθοποιού Λετίσια Ντος γίνεται συχνά εκνευριστική, ένα ξωτικό με κόκκινα μαλλιά στα όρια του θράσους, μια κακομαθημένη Δυτική που δεν καταλαβαίνει γιατί η ζωή δεν της ανήκει. Όλοι της υπενθυμίζουν πως δεν κολλάει στον κύκλο τους: από τον εραστή που την πετάει κανονικά έξω από το σπίτι που μοιράζονται ως τη φίλη της που δεν εγκρίνει την ανεξαρτησία της ως προσκεκλημένης. Ο τρόπος που εισβάλλει, με πλημμελή προσόντα, σε μια οικογένεια ως baby-sitter είναι ένα μικρό δείγμα του ατάσθαλου αυτοσχεδιασμού της. Η μοναδική σχέση που της «κάθεται» μετά από αξιοζήλευτες βόλτες και παρατεταμένη μοναξιά είναι ένας συνάδελφός της στο εμπορικό κέντρο όπου βρίσκει μεροκάματο, ένας φύλακας αφρικανικής καταγωγής, κι αυτός ζόρικος με τον τρόπο του, περιθωριακός από διαφορετικό σημείο εκκίνησης, εύθραυστος, εξίσου παρεξηγήσιμος. Στο σκηνοθετικό της ντεμπούτο, που συμμετείχε στο τμήμα Ένα Κάποιο Βλέμμα του Φεστιβάλ Καννών, η Λεονόρ Σεράιγ πέτυχε κάτι εξαιρετικά δύσκολο. Με ηρωίδα μια λευκή jeune femme σχολιάζει τη διαστρωμάτωση μιας κλειστής κοινωνίας που περνιέται για ανεκτική και ανοιχτή και, χωρίς να καταφύγει στην εύκολη λύση των μεταναστών ή του σκουρότερου τύπου δέρματος για να εγκαλέσει τον ρατσισμό, διέρχεται τις σύγχρονες κάστες σαν να υπογράφει ταινία εποχής, αλλά στη δική μας εποχή, τοποθετημένη στην κάποτε ριζοσπαστική αριστερή όχθη της γαλλικής πρωτεύουσας. Μία από τις καλύτερες γαλλικές ταινίες των τελευταίων ετών. Πηγή: www.lifo.gr

Μια Νέα Γυναίκα

Jeune Femme

της Λεονόρ Σεράιγ

ΚΡΙΤΙΚΗ 25 MAR

[3/5] Ρόμπι Εκσιέλ

Πορτρέτο μιας γυναίκας που περιφέρει τις πληγές και τη σύγχυσή της στη μητροπολιτική ζούγκλα. Βραβευμένο με τη Χρυσή Κάμερα στο 70ό Φεστιβάλ Κανών.

«Η ελευθερία είναι για τους εγωκεντρικούς μαλάκες!» κραυγάζει η Πολά, η «νέα γυναίκα» της πρώτης μεγάλου μήκους ταινίας της Λεονόρ Σεράιγ, στον γιατρό που μόλις της περιποιήθηκε μια πληγή στο μέτωπο. Είμαστε στα αρχικά πλάνα, η παρατημένη από τον εραστή της Πολά βρίσκεται σε ένα ιατρείο μετά από αυτοτραυματισμό, και ο γιατρός, έχοντας ακούσει τη μανιώδη εξομολόγησή της, τη συμβουλεύει να απολαύσει τη νεοαποκτηθείσα ελευθερία της.

Όμως η 31χρονη Πολά επιθυμεί όχι την ελευθερία της, αλλά την αυτονομία της, που είναι κάτι διαφορετικό. Η αυτονομία, έμφυτη, αφορά τα γνήσια κίνητρα ενός ατόμου για επιθυμίες πέρα από εξωγενείς παράγοντες, ενώ η ελευθερία, επίκτητη, την επάρκεια των μέσων του να μπορεί να συντηρήσει αυτή την ανεξαρτησία μέσα σε ένα κοινωνικό πλαίσιο. Και η Πολά, ενώ θέλει να παραμένει αυθεντική, δεν έχει ούτε τα υλικά ούτε και τα ψυχικά μέσα για να απομονωθεί από την κοινωνία, τους ανθρώπους, τις σχέσεις, την καθημερινή τριβή.

Η ταινία της Σεράιγ ιχνογραφεί, με τους όρους του τραχέως ρεαλισμού, τον απεγνωσμένο αυτόν αγώνα της ακριβώς να διεκδικήσει τα εν λόγω μέσα σε ένα αφιλόξενο Παρίσι. Δεν έχει σημασία αν ψεύδεται ασύστολα για να την προσλάβουν σε κατάστημα εσωρούχων ή παριστάνει την τιτίζα φοιτήτρια σε μια καριερίστα για να φροντίζει τη 10χρονη κόρη της, ούτε αν πάει με τα νερά μιας κοπέλας που τη νομίζει για παλιά συμμαθήτρια ώστε να εξασφαλίσει στέγη. Αρκεί να μένει πιστή στη δική της αλήθεια. Να λέει άφοβα αυτό που σκέφτεται, να εκρήγνυται μαινόμενη όταν χρειάζεται (και ενίοτε να προσβάλλει, όταν δε χρειάζεται), να κουβεντιάζει χωρίς αναστολές με τον Αφρικανό σεκιουριτά που γνώρισε στη δουλειά η μόνη πραγματικά γνήσια, δίχως ατζέντα σχέση συντροφικότητας που ξεδιπλώνει το φιλμ μαζί με εκείνη που αναπτύσσεται με το κοριτσάκι.

Δεν είναι λίγες οι στιγμές που η Πολά εξοργίζει με την ιδιοσυγκρασία της κι εσένα, τον θεατή. Που βρίσκεις τον εαυτό σου, την ίδια στιγμή που θαυμάζει την παθιασμένη πρωταγωνίστρια Λετισιά Ντος που το κατάφερε, να κουράζεται από την επιμονή της σκηνοθέτιδας να κρατά τον φακό της μόνιμα ευθυγραμμισμένο με την υστερία και τη σπασμωδικότητα του υποκειμένου της. Εύχεσαι να υπήρχαν περισσότερες «ανάσες», όπως στην κορύφωση της έξοχης σεκάνς στο σπίτι της απροετοίμαστης για την επίσκεψη της Πολά μητέρας της, ή το κοντινό του φινάλε, με την ετεροχρωμία των ματιών της αντιηρωίδας να μιλά από μόνη της, συμπυκνώνοντας θεματικά το φιλμ. Εστω και μ’ αυτή την αδυναμία στάθμισης, πάντως, τούτο το ντεμπούτο σου εντυπώνεται ως ένα από τα πιο διεισδυτικά γυναικεία πορτρέτα της πρόσφατης ευρωπαϊκής παραγωγής.

http://flix.gr/cinema/jeune-femme-review.

*** ½ – Μια νέα γυναίκα Κριτική Νίνος Φενέκ Μικελίδης

Jeune Femme/Montparnasse bienvenu. Γαλλία, 2017. Σκηνοθεσία: Λεονόρ Σεράιγ. Σενάριο: Λεονόρ Σεράιγ, Κλεμάνς Καρέ, Μπαστιέν Νταρέτ. Ηθοποιοί: Λετίτσια Ντος, Σουλεϊμάν Σεγιέ Ντιαγέ, Γκρεγκουάρ Μονσεζιόν. 97 λεπτά.

Το πορτρέτο μιας ατίθασης, μοναχικής, απρόβλεπτης νέας γυναίκας που περιφέρεται στο Παρίσι, παρουσιάσει η Λεονόρ Σεράιγ, στην πρώτη της αυτή ταινία, που κέρδισε τη Χρυσή Κάμερα στο περσινό φεστιβάλ των Κανών. Η Πόλα (μια εξαιρετική Λετίτσια Ντος), φορώντας ένα κόκκινο παλτό και κρατώντας μια πανέμορφη κάτασπρη γάτα Περσίας, περιφέρεται στο Παρίσι, αποφασισμένη, επίμονη, αν και χωρίς καθόλου χρήματα ή μόνιμο μέρος να κοιμηθεί, κάνοντας διάφορες δουλειές, αντιμετωπίζοντας πρόσωπα και καταστάσεις με μια προκλητική συχνά στάση, που πίσω της κρύβεται ένας ευαίσθητος, αν και πληγωμένος από τη ζωή, άνθρωπος.

Στο νου έρχεται μια άλλη μοναχική γυναίκα, εκείνη της Σαντρίν Μπονέρ στο «Χωρίς στέγη, χωρίς νόμο» της Ανιές Βαρντά.

Μόνο που, αντίθετα με την απογοητευμένη τελικά από τη ζωή Μόνα της Μπονέρ, η αντικομφορμίστρια, γεμάτη σφρίγος και ενέργεια για ζωή, επαναστατημένη ηρωίδα της Λετίτσια Ντος, στο γεμάτο απρόοπτα, μοναχικό αυτό «ταξίδι» της, έχοντας εγκαταλείψει ένα εραστή που την αντιμετωπίζει περισσότερο σαν αντικείμενο, αναλαμβάνει διάφορες δουλειές (μπέιμπι-σίτινγκ, πωλήτρια σε κατάστημα γυναικείων εσώρουχων), με δυο μόνο φίλους που αποκτά στην πορεία της (ένα Αφρικανό φύλακα στο πολυκατάστημα όπου εργάζεται η Πόλα και μια «φίλη» που συναντά υπό περίεργες συνθήκες και η οποία τη φιλοξενεί προσωρινά) και την περιστασιακή παρέα ενός μικρού κοριτσιού που κάνει μπέιμπι-σίτινγκ, ψάχνει και ψάχνεται, προσπαθώντας να έρθει σε επαφή με μια αποξενωμένη, εχθρική μητέρα, μετατρέποντας το ταξίδι της σε μια εσωτερική αναζήτηση αυτογνωσίας, στον εσωτερικό αυτό, ατέρμονο αγώνα της να συμβιβαστεί με τον εαυτό της και τον κόσμο γύρω της.

Αντίθετα με τις χολιγουντιανές δραματικές κομεντί που διαρκούν δύο τουλάχιστο ώρες, στη μιάμιση μόνο ώρα που διαρκεί η ταινία της, η Σεράιγ κατάφερε να φτιάξει μια λεπτή, γεμάτη πάθος, ομορφιά και ευαισθησία, με ωραίους διαλόγους και ελλειπτική στην αφήγησή της, ταινία, που δείχνει ο σύγχρονος γαλλικός κινηματογράφος έχει αποκτήσει μια νέα, δυνατή φωνή.

https://www.enetpress.gr/

Μια νέα γυναίκα ΚΡΙΤΙΚΗ ΓΙΑΝΝΗΣ ΖΟΥΜΠΟΥΛΑΚΗΣ

Η ταινία «Μια νέα γυναίκα» («Une jeune femme», Γαλλία, 2017) της Λεονόρ Σεράιγ είναι το χρονικό μιας ξεχωριστής «μεταμόρφωσης» η οποία, ενώ ξεκινά απότομα, μέσα στη νεύρωση και στην υστερία, σιγά-σιγά βρίσκει τις ισορροπίες της, εκπέμπει ως και αρμονία. Κεντρικό πρόσωπο, μια νεαρή κοπέλα (Λετίσια Ντος) που έχοντας δεχτεί αρκετά χαστούκια έχει γίνει ένα οξύθυμο, εκνευριστικό και εδώ που τα λέμε αφόρητο πλάσμα (η σκηνή με τον γιατρό στην αρχή της ταινίας είναι πολύ χαρακτηριστική).

Αλλά συγχρόνως είναι μια γυναίκα που εκπέμπει έναν τόσο έντονο δυναμισμό, που σε συνδυασμό με το πηγαίο θράσος και τον τσαμπουκά της την κάνει γοητευτική. Το σημάδι στο μέτωπό της ύστερα από ένα άτσαλο χτύπημα δεν λέει να φύγει, αλλά εκείνη μοιάζει να το προβάλλει με υπερηφάνεια. Η ερωτική της θολούρα προκαλεί παράξενες καταστάσεις, αλλά εκείνη ποτέ δεν «μασά», έστω και αν κατά βάθος αναγνωρίζεις την απελπισία της μοναξιάς την οποία προσπαθεί να κρύψει.

Το ερώτημα είναι αν αυτό το αγρίμι θα μπορέσει να βρει τον δρόμο για την ψυχική ανακούφιση και αυτό ακριβώς είναι το ταξίδι της αξιόλογης αυτής ταινίας, που μάλιστα αποτελεί σκηνοθετικό ντεμπούτο και δικαίως βραβεύθηκε με τη Χρυσή Κάμερα για την καλύτερη πρώτη ταινία ανάμεσα σε όλα τα τμήματα του περσινού Φεστιβάλ Καννών.

Βαθμολογία: 2 ½

http://www.tovima.gr/

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.

Δημιουργήστε ένα δωρεάν ιστότοπο ή ιστολόγιο στο WordPress.com.

ΠΑΝΩ ↑

Αρέσει σε %d bloggers: