Λαρς φον Τρίερ «αγχωμένος, πιωμένος και σε κατάθλιψη» μιλά ειλικρινά για το σινεμά και το μέλλον του (βίντεο)

Είστε φαν; Δείτε το βίντεο. Τον αντιπαθείτε βαθιά; Δείτε το βίντεο.

ΟΙ ΓΑΤΕΣ ΤΗΣ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥΠΟΛΗΣ (2017) της Τσεϊντά Τορούν το Σάββατο 28.4.2018
με ελεύθερη είσοδο και συζήτηση στον κινηματογράφο Αλέκα

Λάσλο Νέμες Ο Γιός του Σαούλ (2015) τη Δευτέρα 30.4.2018 στις 20.00
με ελεύθερη είσοδο και συζήτηση στην Αλέκα

Σεμινάριο Πρακτικής Κινηματογράφου: Σκηνοθεσίας, Σεναρίου, Κινηματογραφικής Υποκριτικής,Εικονοληψίας-Διεύθυνσης Φωτογραφίας και Μοντάζ:Πρώτο Επίπεδο Αυτοτελές

Σεμινάριο Ιστορίας-Θεωρίας-Κριτικής Κινηματογράφου 2018

Ραντεβού στο cinema με τους μεγάλους δημιουργούς 2018 στο δήμο Ζωγράφου
από 9 Μαρτίου έως 30 Απριλίου 2018 με ελεύθερη είσοδο

 

trier

Ο Λαρς φον Τρίερ είναι μία ιδιαίτερη περίπτωση σκηνοθέτη και μία ακόμα πιο ιδιαίτερη περίπτωση ανθρώπου. Εχει χαρακτηριστεί από ιδιοφυής έως μισάνθρωπος, από μάστερ μέχρι «persona non grata». Κάποιοι υποστηρίζουν τη σκληρότητα και τον κυνισμό του έργου του ως απόδειξη μίας βασανισμένης και υπρευαίσθητης καλλιτεχνικής συνείδησης. Κάποιοι άλλοι τον θεωρούν απλά προκλητικό για την πρόκληση. Εδώ και 25 χρόνια όμως, από τη γέννηση του Δόγματος μέχρι την απόσχισή του από αυτό, κάθε νέα ταινία του είναι μία πρόκληση, ένα αδιαμφισβήτητο κινηματογραφικό γεγονός.

Τα τελευταία νέα τον θέλουν να επιστρέφει στις Κάννες με το «The House that Jack Built», μετά τη διαβόητη ρήξη με το φεστιβάλ το 2011 και τις δηλώσεις του περί Χίτλερ στη συνέντευξη Τύπου του «Melancholia».

Ταυτόχρονα, η πατρίδα του τον τιμά, δίνοντάς του Βραβείο «Sonning» (το οποίο κάθε χρόνο επιλέγει αποδέκτες που έχουν συμβάλει με το έργο τους στην ανάπτυξη του ευρωπαϊκού πολιτισμού). Το Sonning Prize δεν δίνεται μόνο σε καλλιτέχνες. Μπορεί να το έχουν κερδίσει οι Ινγκμαρ Μπεργκμαν και Μίκαελ Χάνεκε, αλλά είχε δοθεί και στον Γουίνστον Τσόρτσιλ.

Με αυτή την ευκαιρία ο Τρίερ έδωσε μία από τις ελάχιστες συνεντεύξεις (δεν εμφανίζεται πλέον συχνά) του στον ακαδημαϊκό Πίτερ Σέπλερν. Το βίντεο που ακολουθεί είναι μία από τις πιο ειλικρινείς κι ενδιαφέρουσες συνεντεύξεις που έχουμε δει τα τελευταία χρόνια.

Φανερά καταβεβλημένος, εξομολογείται τις σκέψεις του για το σινεμά, τις ταινίες του, τους δαίμονές του.

Πιστεύει, για παράδειγμα, ότι όλα τα κινηματογραφικά βραβεία που έχει πάρει ήταν για τις πιο «mainstream» ταινίες του. Μainstream δηλαδή κι ο Χρυσός Φοίνικας για το “Χορεύοντας στο Σκοτάδι”; «Απολύτως mainstream», απαντά.

Δε θέλει να βλέπει καινούργιες ταινίες ή κατευθύνσεις που παίρνει το σινεμά. «Το χειρότερο πράγμα που θα μπορούσε να μου συμβεί είναι να ενθουσιαστώ με κάτι νέο. Εγώ νιώθω σαν εξερευνητής σ’ ένα νησί που ναυάγησα και κάποιος μου είπε να προχωράω σταθερά προς τα ανατολικά. Δεν θέλω, δεν με παίρνει να κάνω στροφές προς τη δύση…»

The House that Jack Built 607 Ο Ματ Ντίλον πρωταγωνιστεί στο «Τhe House That Jack Built», τη νέα ταινία του Λαρς φον Τρίερ

Ταυτόχρονα όμως θεωρεί ότι εκείνος «κάνει τις ταινίες που δε θα γινόντουσαν ποτέ αν δεν τις γύριζε ο ίδιος». Μάλιστα, σε συνάντησή του με τον Υπουργό Πολιτισμού της Δανίας, είχε προτείνει το 1/4 του προϋπολογισμού να πηγαίνει σε ταινίες που δεν τολμά κανείς να τις κάνει.

Του αρέσει λοιπόν να παίρνει κινηματογραφικά είδη και να τα διεστραυλώνει, να τα φέρνει στο σύμπαν του. Αυτό έκανε και με το «The House that Jack Built». «Ο Τζακ της ταινίας μου είναι ένας serial killer. Θεωρεί όμως τους φόνους του έργα τέχνης. Με τα κομμάτια τους προσπαθεί να φτιάξει το απόλυτο έργο του…»

Είναι αυτό μία μεταφορά για έναν σκηνοθέτη και τη φιλμογραφία του; «Ναι, μπορεί να το δει κανείς έτσι. Αλλά δεν ήταν αυτός ο σκοπός μου…»

Δείτε το πρώτο trailer του «Τhe House That Jack Built» εδώ!

Ποια είναι τα μελλοντικά σχέδιά του;

«Πέρασα πολύ άσχημα γυρνώντας την τελευταία ταινία μου. Και κανείς δεν ευθύνεται για αυτό, παρά μόνο ο εαυτός μου. Ημουν συνεχώς αγχωμένος, πιωμένος, σε κατάθλιψη. Δε μπορώ λοιπόν να αντιμετωπίσω τα γυρίσματα μίας νέας ταινίας, τουλάχιστον όχι σύντομα…»

Ο Τρίερ είναι απροκάλυπτα ειλικρινής για τον αλκοολισμό του. «Προσπαθώ να μείνω καθαρός. Ομως είναι δύσκολο, καθώς το αλκοόλ μπορείς να το βρεις εύκολα και δυστυχώς έχει εξαιρετικά αποτελέσματα στο άγχος. Το μόνο κακό είναι ότι όταν ξεμεθάς, η κατάθλιψη σε χτυπά με περισσότερη δύναμη. Οχι, δεν είναι λύση…»

Πάντως σκοπεύει να γυρίσει ένα εκπαιδευτικό πρότζεκτ, το «Etude»: 10 δεκάλεπτα, ασπρόμαυρα ταινιάκια για την τέχνη του κινηματογράφου.

Δείτε το βίντεο και τα συμπεράσματα δικά σας.

ΣΗΜΕΡΑ / Πόλυ Λυκούργου http://flix.gr/

Nymph()maniac (Μέρος Α’) ΝΥΜΦΟΜΑΝΙΑ του Λαρς φον Τρίερ | Κριτική Γιάννη Καραμπίτσου|| Είναι μεγαλοφυής ο Λαρς Φον Τρίερ; Και αν ναι που έγκειται η μεγαλοφυΐα του;

«Αντίχριστος»: παραλήρημα μισογυνισμού ή παρεξηγημένο αριστούργημα;

Nymphomaniac Μέρος 2ο | κριτική Γιάννη Καραμπίτσου | Τρίερ στο πύρ το εξώτερον

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.

Blog στο WordPress.com.

ΠΑΝΩ ↑

Αρέσει σε %d bloggers: