Η καταγωγή των Σάμι (2016) Σκηνοθεσία: Αμάντα Κερνέλ | αναλυτική παρουσίαση, trailer, η γνώμη των κριτικών

Η καταγωγή των Σάμι (Sameblod / Sami Blood) (2016)

Δράμα 2016 Γαλλία Σουηδία Δανία Seven Films Γαλλικά Νορβηγία 110′ Έγχρωμη Σουηδικά 3 Μαΐου 2018 Αμάντα Κερνέλ Σάμι Λένε Σεσίλια Σπάροκ Μία Έρικα Σπάροκ Μαζ-Ντόρις Ρίμπι

Η καταγωγή των Σάμι (Sameblod / Sami Blood) (2016)

Σκηνοθεσία: Αμάντα Κερνέλ

Ηθοποιοί: Λένε Σεσίλια Σπάροκ, Μία Έρικα Σπάροκ, Μαζ-Ντόρις Ρίμπι, Γιούλιους Φλαΐσάντλερ

Ημερομηνία Εξόδου: 3 Μαΐου 2018

Σεμινάριο Πρακτικής Κινηματογράφου: Σκηνοθεσίας, Σεναρίου, Κινηματογραφικής Υποκριτικής,Εικονοληψίας-
Διεύθυνσης Φωτογραφίας και Μοντάζ:Πρώτο Επίπεδο Αυτοτελές

Σεμινάριο Ιστορίας-Θεωρίας-Κριτικής Κινηματογράφου 2018

 

i katagogi ton sami poster

ΣΥΝΟΨΗ

Δεκαετία του ’30, Σουηδία. Η 14χρονη Έλε Μάργια ανήκει στη φυλή των Σάμι, που ζουν στη Λαπωνία, στα βόρεια της χώρας, εκτρέφοντας ταράνδους. Ο ρατσισμός καλά κρατεί στη χώρα. Έτσι, στο οικοτροφείο της, γίνονται διάφορες εξετάσεις, μέσω των οποίων αποφασίζεται πότε μπορεί ένας ιθαγενής να εισαχθεί στην κοινωνία των λευκών. Η Έλε Μάργια αρχίζει να ονειρεύεται μια άλλη ζωή. Αλλά για να καταφέρει να ζήσει το όνειρό της, πρέπει να γίνει κάποια άλλη και να σπάσει όλους τους δεσμούς με την οικογένεια και την κουλτούρα της.

Sameblod

(2016) on IMDb 7.4/10

SYNOPSIS En

Elle Marja, 14, is a reindeer-breeding Sámi girl. Exposed to the racism of the 1930’s and race biology examinations at her boarding school, she starts dreaming of another life. To achieve this other life, she has to become someone else and break all ties with her family and culture.

ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ ΠΑΡΑΓΩΓΗΣ

http://www.nordiskfilm.se/Nyheter/Nyheter/Inspelningsstart-for-SAMEBLOD/

https://www.facebook.com/sameblod/

Χώρα Παραγωγής: Σουηδία, Νορβηγία, Δανία

Γλώσσα: Σουηδικά, Σάμι

Διάρκεια: 110′

Διανομή:

Seven Films (Ελλάδα)

AKA:

Sami Blood

Βραβείο Lux Film Prize 2017

Ένας φόρος τιμής και αγάπης για όσους έμειναν σε αλλά κι όσους έφυγαν από μια κοινωνία στην άκρη του κόσμου, και ταυτόχρονα μια εναλλακτική, προσωπική αφήγηση για το αποικιοκρατικό παρελθόν μιας «πολιτισμένης»

ΥΠΟΘΕΣΗ

Η Κριστίνα είναι μια γηραιά κυρία που ζει στην Ουψάλα της Σουηδίας. Όταν πεθαίνει η Νίνα, η μικρότερη αδελφή της, με την οποία είχαν να βρεθούν για πάρα πολλές δεκαετίες, δεν μπορεί παρά να παραβρεθεί στην κηδεία της, παρέα με τον γιο της και την εγγονή της. Η Κριστίνα δεν προλαβαίνει να πατήσει το πόδι της στο σουηδικό βορρά, στη Λαπωνία, όπου ζουν τα μέλη της φυλής των Σάμι, και το μόνο που θέλει, είναι να εξαφανιστεί το ταχύτερο δυνατόν από εκεί. Νιώθει πληγωμένη, δεν τη χωράει ο τόπος, ασφυκτιά. Καθώς χαλαρώνει, θυμάται. Θυμάται τον εαυτό της, 14 ετών, τότε που ζούσε εκεί και την έλεγαν Έλε Μάργια. Η Έλε Μάργια ζούσε σε δύσκολες συνθήκες με την οικογένειά της, που όπως όλοι οι Σάμι, ασχολούνταν με την εκτροφή ταράνδων. Όταν πέθανε ο πατέρας της η μητέρα της αναγκάστηκε να στείλει τις δύο κόρες της σε ένα οικοτροφείο. Εκεί, η Έλε Μάργια ήρθε σε επαφή με τον ρατσισμό στη χειρότερη μορφή του. Ήρθε, όμως, σε επαφή και με τα γράμματα. Η Έλε Μάργια άρχισε να ονειρεύεται μιαν άλλη ζωή. Αλλά προκειμένου να ζήσει το όνειρό της, έπρεπε να γίνει κάποια άλλη, να σπάσει όλους τους δεσμούς με την οικογένεια και την κουλτούρα της, να γίνει μια καθωσπρέπει Σουηδή.

ΣΗΜΕΙΩΜΑ ΣΚΗΝΟΘΕΤΗ

Αρκετοί μεγαλύτεροι σε ηλικία Σάμι άφησαν τα πάντα πίσω τους για να γίνουν Σουηδοί. Πάντα αναρωτιόμουνα: Τι σου συμβαίνει όταν κόβεις όλους τους δεσμούς σου με την κουλτούρα σου και την ιστορία σου; Και είναι όντως εφικτό να γίνεις κάποιος άλλος;

Η ταινία αποτελεί μια διακήρυξη αγάπης για όσους έφυγαν αλλά και για όσους έμειναν μέσα από την οπτική γωνία και τη σκοπιά της Έλε Μάργια. Ήθελα να φτιάξω μια ταινία όπου να μπορεί ο θεατής να δει την κοινωνία των Σάμι από μέσα. Μια ταινία όπου να μπορεί να βιώσει αυτό το σκοτεινό τμήμα της σουηδικής αποικιοκρατικής ιστορίας, με έναν σωματικό τρόπο. Μια ταινία με yoik* και αίμα.

Αμάντα Κέρνελ

* yoik: Είδος παραδοσιακού τραγουδιού των Σάμι. Όταν επιχειρήθηκε ο εκχριστιανισμός τους, το yoik χαρακτηρίστηκε αμαρτωλό και απαγορεύτηκε. Ο ήχος του yoik είναι συγκρίσιμος με την παραδοσιακή ψαλμωδία κάποιων Ινδιάνων. Υπάρχουν επίσης χαρακτηριστικά που παραπέμπουν στους σαμανιστικούς πολιτισμούς της Σιβηρίας, όπου ανάλογα τραγούδια μιμούνται τους ήχους της φύσης.

ΒΙΟΓΡΑΦΙΚΟ ΣΚΗΝΟΘΕΤΗ

Η Αμάντα Κέρνελ γεννήθηκε το 1986 στην πόλη Umeå στη βόρεια Σουηδία, με πατέρα Σάμι και μητέρα Σουηδή. Σπούδασε και αποφοίτησε από τη σχολή σκηνοθεσίας της Εθνικής Κινηματογραφικής Σχολής της Δανίας το 2013. Από το 2006, η Αμάντα έχει σκηνοθετήσει πολλές βραβευμένες μικρού μήκους ταινίες, μεταξύ των οποίων και το «Stoerre Vaerie», μιας ταινίας ουσιαστικά που αποτέλεσε τον πιλότο για την ταινία «Η καταγωγή των Σάμι». Το «Stoerre Vaerie» έκανε πρεμιέρα στο φεστιβάλ του Σάντανς κι έχει κερδίσει πολλά βραβεία, όπως το βραβείο κοινού στο φεστιβάλ του Γκέτεμποργκ.

ΣΥΜΜΕΤΟΧΕΣ ΣΕ ΦΕΣΤΙΒΑΛ ΚΑΙ ΒΡΑΒΕΥΣΕΙΣ

Η ταινία έκανε την παγκόσμια πρεμιέρα της στο φεστιβάλ Βενετίας 2016, όπου συμμετείχε στο τμήμα «Venice Days», όπου και τιμήθηκε με το βραβείο πρωτοεμφανιζόμενου σκηνοθέτη. Από εκεί και πέρα συμμετείχε σε πάμπολλα φεστιβάλ, μεταξύ των οποίων αναφέρουμε τα φεστιβάλ του: Τορόντο, Τόκιο, Σάντανς, Σίδνεϊ, Εδιμβούργου και Ρέικιαβικ. Στη Θεσσαλονίκη πήρε μέρος στο διαγωνιστικό τμήμα του φεστιβάλ το 2016, όπου και τιμήθηκε με το Βραβείο της Βουλής των Ελλήνων «Ανθρώπινες Αξίες».

TRIVIA

Οι Σάμι της ταινίας είναι αυθεντικοί Σάμι.

Οι περισσότερες από τις βρισιές που λένε τα αγόρια στην Έλε Μάργια στο χωριό της, είναι όμοιες με τις βρισιές που άκουγε η ίδια η σκηνοθέτιδα όταν ήταν μικρή.

Η πιο αναγνωρίσιμη ηθοποιός από το cast είναι η Hanna Alström, η οποία στην ταινία υποδύεται τη δασκάλα στο οικοτροφείο. Η 37χρονη Σουηδή υποδύεται την πριγκίπισσα Τίλντε στις δύο ταινίες της σειράς Kingsman. Και στο «Kingsman: Η μυστική υπηρεσία» (2014) αλλά και στο «Kingsman: Ο χρυσός κύκλος» (2017).

sami i gnomi ton kritikon

Η Καταγωγή των Σάμι

Από Χρήστο Μήτση – 03/05/2018 [3,5/5]

Επιστρέφοντας απρόθυμα στη Λαπωνία για την κηδεία της αδερφής της, με την οποία ήταν εντελώς αποξενωμένες, η Κριστίνα θυμάται τα παιδικά της χρόνια εκεί, στο ειδικό οικοτροφείο που σπούδαζε μαζί με τα άλλα κορίτσια της φυλής της. Βραβείο Lux για μια τραυματική μα λυρική και ζεστή στην καρδιά ιστορία ενηλικίωσης, με φόντο μία από τις σκοτεινές πτυχές της σύγχρονης ευρωπαϊκής Ιστορίας.

Ένας από τους πολλούς λόγους που έκαναν το Nordic noir παγκόσμια μόδα είναι πως πίσω από τη συναρπαστική πλοκή πολλών έργων του καραδοκεί μια οξεία κριτική στην καλογυαλισμένη κοινωνική πραγματικότητα του ευρωπαϊκού Βορρά, η οποία κρύβει βαθιά στη σκονισμένη ντουλάπα της ένα σωρό αποκρουστικούς σκελετούς. Ένας από αυτούς έχει να κάνει με τη συμπεριφορά των «καθωσπρέπει» Σκανδιναβών απέναντι στους Σάμι, τους αυτόχθονες του απώτατου Βορρά, γνωστούς και ως Λάπωνες. Με καταγωγή Σάμι, η πρωτοεμφανιζόμενη 32χρονη Σουηδή Αμάντα Κέρνελ επιχειρεί να φέρει στο φως την αληθινή μα μέχρι τώρα αποσιωπημένη ιστορία των ανθρώπων της μέσα από ένα συγκινητικότατο, αν κι ελάχιστα συναισθηματικό δράμα ενηλικίωσης.

Αυτό της Έλε-Μαρία, την οποία πρωτοσυναντάμε υπέργηρη πλέον και με το όνομα Κριστίνα. Τότε μαθαίνει για το θάνατο της αδερφής της Νιένα, με την οποία ήταν εντελώς αποξενωμένες, και αποφασίζει απρόθυμα να μεταβεί στην κηδεία της στη Λαπωνία. Οι ώρες που περνάει στη γενέτειρά της μοιάζουν εφιαλτικές, καθώς γεμάτη οργή και απέχθεια για τους συγχωριανούς της, όλοι μέλη της φυλής των Σάμι, «επιστρέφει» στην ηλικία των 14 ετών, όταν μαζί με τη Νιένα αποχωρίστηκαν τους δικούς τους για να σπουδάσουν σε ένα ειδικό οικοτροφείο της περιοχής.

Δυναμική, πολυπράγμων και με έφεση στα γράμματα, η Έλε-Μαρία νιώθει ασφυκτικά σε ένα περιβάλλον που την περιορίζει πολιτιστικά και μορφωτικά. Τα κορίτσια φορούν παραδοσιακές στολές και δεν διδάσκονται τα ίδια με τους υπόλοιπους Σουηδούς, οι οποίοι τις αντιμετωπίζουν σαν αξιοπερίεργα ζώα, κοροϊδεύοντάς τις διακριτικά έως και απροκάλυπτα. Πρόκειται για δύο διαφορετικούς κόσμους σε μόνιμη αντιπαράθεση, με την ηρωίδα­ να στέκεται στη «γραμμή του πυρός», μη έχοντας θέση σε κανέναν από τους δύο. Ο καθένας την απορρίπτει με το δικό του τρόπο, αλλά η Έλε-Μαρία είναι διατεθειμένη να φτάσει μέχρι τέλους, αλλάζοντας ακόμη και το όνομά της επί το σουηδικότερον προτού παραδοθεί. ­Αυτόν τον αγώνα, ο οποίος ξεκινάει από τον εσωτερικό κόσμο ενός κοριτσιού και γίνεται μια σωματικά και ψυχολογικά επώδυνη δοκιμασία, η Κέρνελ τον σκηνοθετεί με ρεαλιστική αποστασιοποίηση.

Υπάρχουν λυρικές στιγμές, υπάρχουν τρυφερές ανάσες, αυτό όμως που κυριαρχεί είναι μια ωμή ειλικρίνεια κινήτρων και συμφερόντων, έντεχνα συνδεδεμένων σε προσωπικό επίπεδο με την ενηλικίωση/σεξουαλική αφύπνιση και σε πολιτικό επίπεδο με τον κοινωνικό/εθνικιστικό ρατσισμό. Τι είναι λοιπόν αυτό που καθορίζει την ταυτότητά μας; Πώς μπορείς άραγε να γίνεις κάποιος άλλος; Η περιπετειώδης διαδρομή της Έλε-Μαρία (μια ηρωίδα αντικείμενο του βλέμματος, η οποία «βλέπει» για πρώτη φορά στο τέλος) κάνει αυτά τα δια­χρονικά ερωτήματα επίκαιρα με τρόπο συναρπαστικό, άμεσα συναρτώμενο με τη γυναικεία απελευθέρωση και τη σύγχρονη ευρωπαϊκή Ιστορία.

Νορβηγία, Σουηδία, Δανία. 2017. Διάρκεια: 110΄. Διανομή: SEVEN FILMS.

http://www.athinorama.gr/

Η Καταγωγή των Σάμι

Sameblod

της Αμαντα Κέρνελ

ΚΡΙΤΙΚΗ 28 APR

[2,5/5] της Λήδας Γαλανού

Το ντεμπούτο της Αμάντα Κέρνελ που κέρδισε το Βραβείο Πρωτοεμφανιζόμενου Σκηνοθέτη στο Φεστιβάλ Βενετίας και το Βραβείο Lux του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου.

Ενα αισθητικά και πολιτικά δυνατό ντεμπούτο από τη Σουηδία, θυμίζει ότι ο ρατσισμός βρίσκεται κι εκεί όπου δεν το περιμένεις.

Μάλλον χρειάζεται μια νεαρή (γεννημένη το 1986) σκηνοθέτης από τη Δανία για να κάνει την παγκόσμια κοινότητα να μελετήσει ξανά το θέμα του ρατσισμού απέναντι στον πληθυσμό των Σάμι – και το κάνει με πάθος, έστω κι αν όχι με σεναριακή συνέπεια ή πρωτοτυπία. Η ταινία της Αμάντα Κέρνελ, έκανε πρεμιέρα στη Βενετία, τιμήθηκε με το Βραβείο Πρωτοεμφανιζόμενου Σκηνοθέτη και, λίγο αργότερα, διακρίθηκε με το Βραβείο Lux, συστήνοντας το κατά μέτωπο, αμετακίνητο βλέμμα-τιμωρό ενός μικρού κοριτσιού, απέναντι σε όλον τον γνωστό κόσμο.

Ηρωίδα είναι η Ελε Μάργια, ένα 14χρονο κορίτσι στη Σουηδία του ’30, κόρη της κοινότητας των Σάμι, των ιθαγενών της Σκανδιναβίας, οι οποίοι έζησαν νομαδικά κοντά στη φύση, εκτρέφοντας ταράνδους και μιλώντας τη δική τους γλώσσα, τραγουδώντας τα δικά τους τραγούδια, αναπτύσσοντας στενές σχέσεις, όπως όλοι οι παλιοί λαοί, με τα ζώα και τις φυσικές δυνάμεις. Η Ελε Μάργια θέλει ό,τι κι οποιαδήποτε έφηβη της εποχής της – να χορέψει, να φορέσει ελαφρά φορέματα κι όχι την παραδοσιακή μάλλινη φορεσιά της, να φλερτάρει. Ο κόσμος δεν είναι έτοιμος να την υποδεχτεί: αντίθετα, θα την κοροϊδέψει, θα την υποβιβάσει, θα μετρήσει με επιστημονικά εργαλεία την ανάπτυξη του εγκεφάλου της, θα την περιθωριοποιήσει, κάνοντάς την ν’ απαρνηθεί την καταγωγή και την ιστορία της, να απορροφηθεί από το συνηθισμένο σύνολο.

Αξιοποιώντας τη μαγική σκανδιναβική φύση, καταπράσινη και προκλητική, τα μεγάλα, ανοιχτά τοπία της αθωότητας, η Αμάντα Κέρνελ έχει ήδη ένα σύμμαχο στο πλευρό της, την ομορφιά της αποτύπωσής τους, τη χρήση τους ως σκηνικό που καθορίζει την ανθρώπινη ελευθερία ή την κοινωνική στενομυαλιά. Ταυτόχρονα, η νεαρή της πρωταγωνίστρια, η Λένε Σεσίλια Σπάροκ, χειρίζεται το ρόλο της με εσωτερική οργή, με βλέμμα που ποτέ δεν κατεβαίνει, μ’ έναν αφοπλιστικό συνδυασμό σάρκας και πνεύματος, με μια τόλμη που ξεπερνά την υποκριτική διδασκαλία ή τις σκηνοθετικές οδηγίες – το πρόσωπο και η στάση της απέναντι στην αδικία έχουν μια ποιότητα που δεν αφήνει το μυαλό.

Έχοντας, ωστόσο, στα χέρια της ένα υλικό ιστορικά συναρπαστικό – η ιστορία των Σάμι είναι λίγο γνωστή, το ίδιο και ο διωγμός τους από τη «δυτικότροπη» κοινωνία – κι ένα μαγευτικό τοπίο για να το ξεδιπλώσει, η Κέρνελ δεν τολμά ν’ αναπτύξει αρκετά το σενάριό της. Η ταινία της παγιδεύει ένα μικρό κομμάτι από το σύμπαν της ηρωίδας της: το εύρημα των χρονικών αλμάτων από το συγκρουσιακό κορίτσι στη σιωπηλή ηλικιωμένη γυναίκα με το υπέροχα ρυτιδιασμένο πρόσωπο αφήνει πολλά κενά να συμπληρωθούν. Το κυριότερο, ενώ θέτει το ζήτημα του ρατσισμού στο κέντρο της ταινίας της, το μεταχειρίζεται σαν πρωτοεπίπεδο, ευρείας κατανάλωσης, δράμα για όλη την οικογένεια, αποφεύγοντας να περάσει μέσα από τα κλισέ σε κάτι πιο ουσιαστικό, πρωτότυπο κι αληθινό. Κι έτσι αυτό που μένει, είναι το ενδιαφέρον για την αληθινή ιστορία των Σάμι κι ένα βλέμμα που κοιτά απ’ την οθόνη, γεμάτο σκληρές ερωτήσεις.

http://flix.gr/

*** ½ – Η καταγωγή των Σάμι ΚΡΙΤΙΚΗ ΝΙΝΟΥ ΦΕΝΕΚ ΜΙΚΕΛΙΔΗ

Sameblod/Sami Blood. Νορβηγία/Σουηδία/Δανία, 2016. Σκηνοθεσία-σενάριο: Αμάντα Κέρνελ. Ηθοποιοί: Λένε Σεσίλια Σπάροκ, Μία Έρικα Σπάροκ, Μάι-Ντόρις Ρίμπι. 110΄

Μέχρι πρόσφατα γνωρίζαμε την αποικιοκρατική στάση των Αμερικανών εποίκων απέναντι στους αυτόχθονες Αμερικανούς (αρχικά με σφαγές με στόχο την εξόντωση και στη συνέχεια την πολιτισμική και κοινωνικοπολιτική υποταγή τους). Κι όμως η στάση αυτή των «πολιτισμένων» λαών δυστυχώς συνεχίζεται και στην εποχή μας: ξεκινώντας από την Τουρκία, με τη στάση της απέναντι στους Κούρδους (για τα εκατομμύρια Κούρδων της Τουρκίας η χρήση της κουρδικής γλώσσας, στην προσπάθεια πολιτισμικής εξαφάνισής τους, ήταν μέχρι το 2001 απαγορευμένη), ενώ, στη βόρεια Σουηδία, στη διάρκεια του 20ου αιώνα, η αυτόχθονη φυλή των Σάμι, αντιμετώπιζε ένα σκληρό πολιτισμικό και κοινωνικοπολιτικό πόλεμο από το επίσημο κράτος, όπως μας αποκαλύπτει η, βραβευμένη με το βραβείο Europa Lux 2017, ταινία οδυνηρής πορείας και ενηλικίωσης, «Η καταγωγή των Σάμι» της Αμάντα Κέρνελ.

Το μεγαλύτερο μέρος της ταινίας εκτυλίσσεται στη δεκαετία του 1930, όταν η φυλή αυτή των Σάμι, ειδικευμένη στην ανατροφή ταράνδων, στην πιο βόρεια περιοχή της Σκανδιναβίας, υπόκειται σε ένα ανελέητο πολιτισμικό κατατρεγμό, όπως σταδιακά ανακαλύπτουμε μέσα από την ιστορία της 14χρονης Έλε-Μαρία, ενός αθώου, γεμάτου όνειρα, κοριτσιού, θύμα της αποικιοκρατικής βίας μιας υποτιθέμενης πολιτισμένης χώρας, που αγωνίζεται να ανακαλύψει την ταυτότητα της. Η ιστορία ξεκινάει στις μέρες μας, όταν, η ηρωίδα, ηλικιωμένη πια γυναίκα, που ζει στη μεγαλούπολη ως Σουηδή με το όνομα Κριστίνα, αποφεύγοντας να μιλάει την πατρική της γλώσσα των Σάμι, αναγκάζεται να επιστρέψει στην Λαπωνία, που είχε εγκαταλείψει χρόνια πριν, για να παραστεί στην κηδεία της αδερφής της.

Η ιστορία εκτυλίσσεται μέσα από διάφορα φλας-μπακ, όπου παρακολουθούμε τη ζωή της, ξεκινώντας από την περίοδο όταν, ακόμη παιδί, στέλνεται, μαζί με την αδερφή της, σε ειδική για παιδιά των Σάμι σχολή, όπου υποχρεώνονται να μάθουν την κοινωνική τους θέση: δηλαδή τον περιορισμό τους στη γνώση και την αποδοχή της κοινωνικής τους κατωτερότητας. Σε μια από τις πιο οδυνηρές σκηνές της ταινίας, για να αποδείξουν την «επιστημονική» τους έρευνα και τη «διαφορά» των Σάμι με τους υπόλοιπους Σουηδούς, οι υπεύθυνοι του σχολείου μετράνε τα διάφορα μέλη του σώματος και φωτογραφίζουν γυμνά τα κορίτσια, φέρνοντας στο νου αντίστοιχες σκηνές στα ναζιστικά στρατόπεδα με τους Εβραίους…

Η Έλε-Μαρία, όμως, που ονειρεύεται μια καλύτερη, διαφορετική ζωή, θα εξεγερθεί και θα αναζητήσει μια πιο αντικειμενική και ουσιώδη εκπαίδευση. Κάποια στιγμή, στη διάρκεια ενός χορού, θα γνωρίσει ένα αγόρι, με αποτέλεσμα το ρομαντικό τους ειδύλλιο, που αναπτύσσεται γρήγορα, επαναφέρει στην επιφάνεια τις πολιτισμικές διαφορές τους, όταν στην ιστορία μπλέκονται οι συντηρητικοί γονείς του αγοριού.

Η σκηνοθέτρια Αμάντα Κέρνελ, που κατάγεται από την ίδια, για χρόνια καταπιεσμένη, φυλή, ισορροπεί σωστά, συχνά με ευρηματικότητα, τα επιμέρους στοιχεία, την όμορφη εξέλιξη του ρομάντζου ανάμεσα στους δυο νέους, από τη μια, με τα ρατσιστικά και άλλα προβλήματα που δημιουργούνται τόσο στο σχολείο όσο και όταν γνωρίζει τους γονείς του αγαπημένου της, από την άλλη.

Με μια συνεχώς σε έρευνα κάμερα, ακολουθεί από κοντά την ηρωίδα της, καταγράφοντας με λεπτομέρεια τις αντιδράσεις της, χωρίς ποτέ να αγνοεί τους χώρους και το κοινωνικό περιβάλλον, σχολιάζοντας με χιούμορ, συχνά και ειρωνεία, ορισμένες από τις καταστάσεις, συνδυάζοντας, με τον καλύτερο τρόπο, τις ερμηνείες των επαγγελματιών ηθοποιών της (με επικεφαλής τη Λένε Σεσίλια Σπάροκ, έξοχη στο ρόλο της θαρραλέας έφηβης Έλε_Μαρία) με εκείνες των πολλών ερασιτεχνών Σάμι που εμφανίζονται στην ταινία της αρκετοί απ’ αυτούς, μαζί με τους πρωταγωνιστές και τη σκηνοθέτρια, μας εντυπωσίασαν όταν εμφανίστηκαν με τοπικά κοστούμια στο Λίντο για να παρουσιάσουν την ταινία τους στο τμήμα «Μέρες των δημιουργών» του περσινού φεστιβάλ της Βενετίας.

https://www.enetpress.gr/

– Κριτική από το Cine.gr: Πόπη Παπαδοπούλου

Τρίτη 3 Ιανουαρίου 2017

Βρισκόμαστε στη Σουηδία κάπου στο 1930. Η Ελ Μάργια είναι μια νεαρή κοπέλα που ανήκει στην φυλή των Σάμι και που ζει σε ένα απομακρυσμένο οικοτροφείο, σε ένα περιβάλλον όπου θεωρείται υποδεέστερη λόγω της καταγωγής της. Δακτυλοδεικτούμενη ή ίδια, η οικογένειά της και τα υπόλοιπα «Λαπωνάκια», από τους καθωσπρέπει ανθρώπους που την επεξεργάζονται «σαν ζώο σε τσίρκο», η 14χρονη κοπέλα ασφυκτιά σε ένα περιβάλλον από το οποίο θέλει να αποδράσει. Οι μαθησιακές της ικανότητες σε συνδυασμό με το κουράγιο και το θάρρος της όμως θα την βοηθήσουν να ξεφύγει από τον ρατσισμό και την αδικία και να πλησιάσει όσο πιο κοντά μπορεί στα όνειρά της, έστω και αν πρέπει να βρει μια νέα ταυτότητα. Εάν αυτό είναι το ντεμπούτο της σκηνοθέτιδας Αμάντα Κέρνελ τότε στην συνέχεια μπορούμε να περιμένουμε πολλά και όμορφα πράγματα από εκείνη αφού η σουηδή δημιουργός, στην μόλις πρώτη της ταινία και στην ηλικία των 30 ετών, κάνει ίσως το εντυπωσιακότερο breakthrough νέων δημιουργών που έχουμε δει τα τελευταία χρόνια. Η δομημένη και εκτενής ανάπτυξη του βασικού χαρακτήρα της Ελ Μάργια, η εύστοχη επιλογή της ταλαντούχας ηθοποιού για αυτόν τον ρόλο, η άριστη χρήση του φυσικού περιβάλλοντος που είναι και το βασικότερο σκηνικό της ταινίας, οι αποστειρωμένοι χαρακτήρες που έρχονται σε αντίθεση με τους «σκουρόχρωμους» Σάμι αλλά και το ότι το παρόν δεν ξεχνάει ποτέ το παρελθόν, συνθέτουν μια αψεγάδιαστη ταινία που είναι δύσκολο να αμφισβητηθεί για την ποιότητα και την ουσία της.

Κινούμενη στοχευμένα αργά μέσα στην ιστορία και με την κάμερά της σταθερά στραμμένη προς την Lene Cecilia Sparrok – που αποτελεί και μια αποκάλυψη στον ρόλο της αγωνίστριας Ελ Μάργια – η ιστορία οδηγείται με μαθηματική ακρίβεια στην κορύφωσή της. Χωρίς μελόδραμα, με στιγμές που συμβολικά η βία εκτονώνεται, η Αμάντα Κέρνελ «αναλύει» Το Αίμα των Σάμι, συγκινεί, προβληματίζει και χτυπά τον ρατσισμό με μια βέργα όπως εκείνη που χρησιμοποιεί η δασκάλα της «ξεχωριστής» Σουηδικής κοινωνίας για να τιμωρήσει την διαφορετικότητα.

Βαθμολογία: 4/5

https://www.cine.gr/

Η Καταγωγή των Σάμι , 2016 Τατιάνα Καποδίστρια [3/5]

Η ιστορία ενηλικίωσης μιας Λαπωνέζας Σαάμι με φόντο την… ευγονικά ρατσιστική Σουηδία του 1930, σε μια αφήγηση μετρημένη, αλλά γάργαρη, χάρη στην σκηνοθέτιδα και την νεαρή πρωταγωνίστρια, αμφότερες πρωτοεμφανιζόμενες.

Η γηραλέα κυρία Κριστίνα (Ρίμπι), μαζί με γιό και εγγονή, φτάνει στον σουηδικό βορρά για την κηδεία της μικρότερης αδελφής της. Κι ενώ οι δυο γενιές απογόνων της ενθουσιάζονται με τον γραφικό τρόπο ζωής των Σαάμι (των αρχέγονων αυτόχθονων της γεωπολιτισμικής περιοχής που είναι γνωστή ως Λαπωνία), η Κριστίνα δε βλέπει την ώρα να επιστρέψει στην Ουψάλα… Άλμα στη δεκαετία του 1930, στην ίδια «έθνικ» περιοχή της Σουηδίας. Η 14χρονη Έλε-Μάργια (Σπάροκ, εξαιρετική η μικρή πρωτοεμφανιζόμενη) ζει ξένοιαστα με την χήρα μητέρα της (Μπλιντ), εκτροφέα ταράνδων, και την μικρή της αδελφή (Σπάροκ, η πραγματική αδελφή της πρωταγωνίστριας) ακολουθώντας τις παραδόσεις των Σαάμι. Μέχρι που τα δυο κορίτσια στέλνονται σε ειδικό οικοτροφείο για τα παιδιά των Σαάμι. Κι εκεί, γνωρίζουν απ’ την καλή κι από την ανάποδη τον ρατσισμό, υπομένοντας «ευγονικούς» εξευτελισμούς (τους μετράνε τις μύτες, το κρανίο, τις γδύνουν και τις παρατηρούν), ή την σκέτη χλεύη των σουηδών συμμαθητών τους. Η Έλε-Μάργια, όμως, δεν σκοπεύει να υποκύψει στις προκαταλήψεις που θέλουν τους Σαάμι ανίκανους για εκπαίδευση, κοινωνική πρόοδο και… σουηδική εξέλιξη. Η μικρή θα κονταροχτυπηθεί με το σύστημα και τις ναζιστικών αποχρώσεων απόψεις της εποχής. Η μικρή, καταλαβαίνουμε σύντομα, είναι η Κριστίνα στα νιάτα της που άλλαξε ακόμη και το όνομά της και απεμπόλησε την ταυτότητά της για να μπορέσει να προχωρήσει…

Η πρωτοεμφανιζόμενη Σουηδή σκηνοθέτιδα που είναι και η ίδια μισή Σαάμισυνδυάζει υποδειγματικά την ανθρωπολογική πραγματεία για όσα υπέστησαν οι αυτόχθονες της Λαπωνίας από την σουηδική αποικιοκρατία στις αρχές του 20ού αιώνα, με μια γλυκόπικρη ιστορία ενηλικίωσης. Χωρίς φτηνούς συναισθηματισμούς και με τον γνωστό σκανδιναβικό νατουραλισμό, η πολυβραβευμένη ταινία τακιμιάζει πανανθρώπινα εφηβικά ζητήματα (το πρώτο κραγιόν, το πρώτο φλερτ και δη, με περιζήτητο Σουηδό) με την «εξειδικευμένη» ιστορία της περιοχής, δημιουργώντας μια πολύ ενδιαφέρουσα αντίστιξη μεταξύ του χτες και του σήμερα. Διότι σήμερα, βέβαια, οι Σαάμι προστατεύονται από το επίσημο σουηδικό κράτος κάπως σαν τους αυτόχθονες Ινδιάνους της Αμερικής, μείον τον αιματοκύλισμα…

http://tospirto.net/

Η καταγωγή των Σάμι

Κωνσταντίνος Καϊμάκης [2,5/5]

Βραβείο Πρωτοεμφανιζόμενου Σκηνοθέτη στο Φεστιβάλ Βενετίας και Βραβείο Lux του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου στην ταλαντούχα Αμάντα Κέρνελ.

Δεκαετία του ’30, Σουηδία. Η 14χρονη Ελε Μάργια ανήκει στη φυλή των Σάμι, που ζουν στη Λαπωνία, στα βόρεια της χώρας, εκτρέφοντας ταράνδους. Ο ρατσισμός καλά κρατεί στη χώρα και στο οικοτροφείο της περιοχής πραγματοποιούνται εξετάσεις, μέσω των οποίων αποφασίζεται πότε μπορεί ένας ιθαγενής να εισαχθεί στην κοινωνία των λευκών.

Ρατσισμός και αποικιοκρατία. Μια σκοτεινή σελίδα από τη σουηδική ιστορία βγαίνει στη φόρα από μια νεαρή σκηνοθέτιδα που χρησιμοποιεί το γεμάτο περιέργεια αλλά και λαχτάρα για ζωή βλέμμα της 14χρονης ηρωίδας για να αφηγηθεί την τραγική περιπέτεια της. Η θυσία που καλείται να πράξει η νεαρή Σάμι έχει τίμημα. Το κόψιμο των δεσμών με το παρελθόν, η άρνηση της ταυτότητας και η μεταμόρφωση σε άλλο χαρακτήρα, δεν είναι πάντα εφικτά.

Η Κέρνελ κατανοεί το δράμα και τις αγωνίες της ηρωίδας της, κάνοντας την ταινία της μια διακήρυξη αγάπης. Συνάμα όμως δεν επιτρέπει στην κάμερα της να στρογγυλέψει τις αιχμηρές γωνίες της σκληρής ιστορικής πραγματικότητας. Διατηρεί ατόφια την ανθρωπιά της, καταγράφει με ακρίβεια τα ψυχολογικά και κοινωνικά βασανιστήρια που υφίστανται οι «ινδιάνοι» της Σουηδίας, φτάνει τη συγκίνηση στα άκρα.

Μια άγνωστη εν πολλοίς ιστορία με τεράστιο ενδιαφέρον, μερικές στιγμές φλύαρη ή επαναλαμβανόμενη, που όμως καταφέρνει να βάλει το θεατή μέσα στην καρδιά του θεοσκότεινου παρά το φως της ταινίας- αυτού γεγονότος.

Κωνσταντίνος Καϊμάκης

Πηγή: monopoli.gr

Το αίμα των Σάμι

Κριτική Ιάκωβος Γωγάκης [3,5/5]

Καλά κρυμμένα ντοκουμέντα και σκοτεινές ιστορίες ρατσισμού βγαίνουν στο φως και φέρνουν σε άβολη θέση τη σουηδική κοινωνία. Αιτία και αφορμή το έργο “Samiblood” της πρωτοεμφανιζόμενης σκηνοθέτιδας Αμάντα Κέρνελλ, το οποίο αποκαλύπτει τις διαχρονικές διακρίσεις κατά της κοινότητας των Σάμι, που κατοικούν στα σύνορα με τη Νορβηγία και τη Δανία.

Τη δεκαετία του ‘90 πάρθηκαν κάποια νομοθετικά μέτρα, για την αποδοχή των γλωσσικών και θρησκευτικών ιδιαιτεροτήτων της συγκεκριμένης μειονότητας, αυτοκριτική έγινε και από την εκκλησία, εντούτοις ανοιχτά θέματα υπάρχουν και είναι αρκετά.

Η πρώτη σκηνή αναφέρεται στο τώρα, στο ταξίδι μιας ηλικιωμένης γυναίκας (παρέα με το γιο της) για να παραστεί στην κηδεία της αδερφής της.

Το παρόν διαπλέκεται με το παρελθόν της ( 1930 περίπου), όταν ως έφηβο κορίτσι της φυλής των Σάμι, εγκαταλείπει το χωριό για να βρεθεί σε οικοτροφείο, ελπίζοντας να αφήσει οριστικά και αμετάκλητα πίσω, την αγροτική ζωή και τις μεσαιωνικές αρχές που ορίζουν οι παραδόσεις της κοινότητας.

Ο νέος κόσμος δεν είναι ονειρικά πλασμένος. Βιώνει τις προκαταλήψεις των συμμαθητών της, το άγριο bullying και τη βάναυση πολιτική των δασκάλων της, να μην τολμήσει να ξεστομίσει ούτε μία λέξη της δικιάς της φυλής. Οφείλει να απαρνηθεί τις καταβολές της. Η Έλλα Μαρτζα έχει δύο επιλογές, ή θα γυρίσει πίσω στο χωριό ή θα αποποιηθεί οτιδήποτε θυμίζει Σάμι.

Μακριά από διδακτικού τύπου αναφορές, η 31 ετών σκηνοθέτις, βήμα-βήμα ξεδιπλώνει την ευφυή της ιδέα, να δώσει στην ηρωίδα της χαρακτηριστικά που ενίοτε την τσαλακώνουν και ενίοτε την ανυψώνουν, ενώ το ίδιο πράττει και για τους Σάμι( επί παραδείγματι ο τρόπος που την αντιμετωπίζουν στην κηδεία οι συγγενείς της), αλλά το ίδιο ισχύει και για τη σουηδική κοινωνία.

Το “Sami Blood», πρωτίστως, δείχνει το δρόμο τον αδιέξοδο, στην προσπάθεια χιλιάδων ανθρώπων διαχρονικά( προερχόμενοι από μειονοτικούς πληθυσμούς), να διατηρήσουν εάν επιθυμούν την ταυτότητα τους, να υιοθετήσουν κάποια άλλη, ή να δημιουργήσουν ένα κράμα και των δύο, ελεύθεροι να πραγματοποιήσουν τα όνειρά τους.

Προσεγμένη παραγωγή μέχρι και την τελευταία λεπτομέρεια- όπως παρατηρούμε στον καταπληκτικό τρόπο που αποτυπώνονται με τον φωτογραφικό φακό τα εξωτερικά γυρίσματα- αλλά και συμμετρικά δουλεμένη στην αποτύπωση των flashback και των σημείων που θέλει η Καρτέλλ να αναδείξει, κοινωνικών ακόμα και ερωτικών.

Η πρωταγωνίστρια Λένε Σεσίλια Σπάροκ, διαθέτει ένα φυσικό χάρισμα να είναι ταυτόχρονα μελαγχολική, χαμηλοβλεπούσα, δειλή, μα και “ ατίθαση” και αποφασιστική. Χαρακτηριστικά που εξυψώνουν το έργο ακόμα περισσότερο.

Αξίζει να σταθούμε και στην Maj-Doris Rimpi, που ενσαρκώνει την ηρωίδα σε μεγάλη ηλικία, μια παρουσία εξίσου επιβλητική.

https://screeneye.gr/

Κριτική Άκη Καπράνου

«Η καταγωγή των Σάμι»: Η ηλικιωμένη Eλε φτάνει σε απόμακρο νησί για τηv κηδεία της αδελφής της. Ο ιερέας τής μιλά σε μια γλώσσα που εκείνη ισχυρίζεται πως δεν καταλαβαίνει. Κι εμείς νιώθουμε τις πρώτες μικρές ανατριχίλες μέσα από τη δική της άρνηση.

Η σκηνοθέτιδα Αμάντα Κερνέλ κάνει ένα μεγάλο βήμα πίσω, και σιγά σιγά το μεγάλο αυτό δράμα μας αποκαλύπτεται: δεκαετία του ’30, Σουηδία. Η 14χρονη Ελε ανήκει στη φυλή των Σάμι, που ζουν στη Λαπωνία, στα βόρεια της χώρας, εκτρέφοντας ταράνδους. Ο ρατσισμός καλά κρατεί στη χώρα. Ετσι, στο οικοτροφείο της γίνονται διάφορες εξετάσεις, μέσω των οποίων αποφασίζεται πότε μπορεί ένας ιθαγενής να εισαχθεί στην κοινωνία των λευκών. Η Ελε Μάργια αρχίζει να ονειρεύεται μια άλλη ζωή. Αλλά για να καταφέρει να ζήσει το όνειρό της πρέπει να γίνει κάποια άλλη, να πετάξει τα παραδοσιακά της ρούχα και να σπάσει όλους τους δεσμούς με την οικογένεια και την κουλτούρα της. Η φυλή των Σάμι αποτελεί μια μειονότητα που ζει σε περιοχές της Σουηδίας, της Φινλανδίας, της Νορβηγίας και της Ρωσίας με δική της γλώσσα και δικό της πολιτισμό – ο οποίος και σβήνει χρόνο με τον χρόνο. Και η Αμάντα Κερνέρ ξεκαθαρίζει πως το βαθύ αυτό τραύμα που μένει τόσο χαραγμένο στην Ελε, ξεκινά από την ανάγκη της να επιβιώσει σε έναν κόσμο όπου όλα είναι εχθρικά.

Το δίλημμα είναι σχεδόν αδιανόητο: από τη μια, μια καλή εκπαίδευση και μια ωραία ζωή, και από την άλλη, η πίστη σε μια αλυσίδα αξιών που αποτελούν και τις ρίζες της. Ολα αυτά, «γραμμένα» στο πρόσωπο της νεαράς Μία Ερίκα Σπάροκ που είναι τουλάχιστον συγκλονιστική, σε μια ταινία που διαγράφει την απόσταση από την τρυφερότητα στη σκληράδα με αξιοθαύμαστη δραματουργική χάρη, έστω κι αν, θα έλεγε κανείς, πως αυτά που «λέγονται» είναι συγκρατημένα σε σχέση με την κοινωνική σοβαρότητα των σημάνσεών τους. Είναι όμως εν τέλει αυτός ο (υπέροχα φωτογραφημένος) βουβός σπαραγμός που δίνει στο φιλμ την αιχμή του.

Βαθμοί: 7/10 [3,5/5] http://www.tanea.gr

Η ΚΑΤΑΓΩΓΗ ΤΩΝ ΣΑΜΙ (2017)

(SAMEBLOD)

της Κατερίνας Ανδρεάκου [3,5/5]

Σουηδία, δεκαετία του 1930. Η έφηβη Έλε Μάργια γνωρίζει από πρώτο χέρι τον ρατσισμό και τις φυλετικές διακρίσεις, καθώς ανήκει στη λαπωνική νομαδική φυλή των Σάμι. Παρ’ όλα αυτά, πηγαίνοντας στο οικοτροφείο της περιοχής, η νεαρή ονειρεύεται να ζήσει τη ζωή των αποικιοκρατών Σουηδών.

Η ταινία ξεκινά σε μια πιο μοντέρνα εποχή, με μια νευρική ηλικιωμένη γυναίκα να ταξιδεύει από την Ουψάλα στη Λαπωνία για να παρευρεθεί στην κηδεία της αδελφής της. Η μουσική που ακούγεται από το ηχοσύστημα του αυτοκινήτου του γιου της είναι yoik, η παραδοσιακή ψαλμωδία των Σάμι, και η ηλικιωμένη Κριστίνα το υπομένει, καθώς είναι δώρο εκείνου και της εγγονής της, προσπαθώντας να κρύψει την ενόχληση και την απέχθεια. Πολύ σύντομα γίνεται κατανοητό πως η Κριστίνα και η νεκρή αδελφή της ανήκουν στη συγκεκριμένη φυλή, όμως η Κριστίνα έχει γυρίσει πεισματικά και επιδεικτικά την πλάτη της στην κοινωνία από την οποία προέρχεται. Όταν αναγκάζεται να περάσει τη νύχτα στην περιοχή και αρνείται τη φιλοξενία των εξ αίματος συγγενών της, προτιμώντας το πλησίον ξενοδοχείο, οι αναμνήσεις του δραματικού ταξιδιού της ζωής της την πηγαίνουν πίσω δεκαετίες, όταν πήρε τη μεγάλη απόφαση στα 14 της χρόνια, και από Έλε Μάργια έγινε Κριστίνα. Η ταινία ακολουθεί αυτές τις αναμνήσεις, κι από εκεί και μετά η υπόθεση διαδραματίζεται σε ένα μεγάλο flashback που αφηγείται όχι μόνο τη μυθοπλαστική ιστορία της Έλε Μάργια / Κριστίνα, αλλά και μια ευρέως άγνωστη (ίσως οπουδήποτε εκτός Σκανδιναβίας), εκείνη ενός ξεχασμένου πολιτισμού και του ιμπεριαλισμού που (όπως και σχεδόν παντού) αλλοίωσε την ιστορία του.

Το τεράστιο δίλημμα στο οποίο βρίσκεται η νεαρή ηρωίδα, το οποίο αποτελεί και την πεμπτουσία ολόκληρης της ταινίας, είναι το κατά πόσον μπορεί να κόψει τους δεσμούς αίματος με την αγαπημένη της οικογένεια (και κυρίως με τη μικρή της αδελφή, της οποίας λειτουργεί και λίγο ως προστάτιδα) και την παραδοσιακή ζωή της ως μέλους μιας «πρωτόγονης» φυλής, και να δημιουργήσει για τον εαυτό της μια νέα, «δυτική» ταυτότητα, που θα της φέρει μεν τις εμπειρίες, τον τρόπο ζωής και (κυρίως) τη γνώση / εκπαίδευση που αποζητά, θα την κάνει όμως μέρος της ίδιας της κοινωνίας που σχεδόν εξαφάνισε τη φυλή της και ευθύνεται για τη συνεχή ρατσιστική συμπεριφορά και τις επιθέσεις απέναντι στους αληθινούς γηγενείς τους οποίους οι αποικιοκράτες θεωρούν πνευματικά και σωματικά υποδεέστερους (κοινή τακτική που σχεδόν αφάνισε Ινδιάνους, Αβορίγινες και άλλες φυλές σε διαφορετικά μέρη του κόσμου). Η ίδια η Έλε Μάργια πέφτει συχνά θύμα αυτών των φυλετικών διακρίσεων, όμως ταυτόχρονα (ή ίσως ακριβώς επειδή την κάνουν να αισθάνεται σαν «νούμερο τσίρκου», όπως λέει η ίδια) αποζητά την αποδοχή και την κοινωνική ανέλιξη στην ίδια την κοινωνία που διαρκώς την απορρίπτει και την ταπεινώνει, ακόμη. Μόνο το αδάμαστο πνεύμα, το πείσμα και η εφευρετικότητά της καταφέρνουν να την ωθήσουν να συνεχίσει το δύσβατο ταξίδι της ανάμεσα στους δύο κόσμους.

Η Αμάντα Κέρνελ κάνει εδώ το σκηνοθετικό της ντεμπούτο (έχουν προηγηθεί αρκετές μικρού μήκους) και ως «ημίαιμο» παιδί Σουηδής μητέρας και Σάμι πατέρα χειρίζεται με μεγάλη ευαισθησία και ειλικρινές συναίσθημα την ιστορία της νεαρής της πρωταγωνίστριας, όσο και το γενικότερο φόντο της κατάστασης των Σάμι ώς τα σήμερα. Σε μια από τις αρχικές σκηνές της ταινίας, η Κριστίνα κάθεται στο bar του ξενοδοχείου μαζί με μια παρέα από Σουηδέζες, οι οποίες διαμαρτύρονται για τη φασαρία που κάνουν οι Σάμι, τόσο κοντά στο σημείο όπου βρίσκονται. Η Κριστίνα αρχικά συμφωνεί, όμως ο συνεχής σνομπισμός των γυναικών γρήγορα την κάνει να σιωπήσει. Αυτή η τόσο υποτονικά δοσμένη, αλλά τόσο συναισθηματικά φορτισμένη σκηνή, δείχνει από νωρίς τη φυσική, ενστικτώδη εσωτερική σύγκρουση της Κριστίνα: από τη μια αρνείται τις ρίζες της, από την άλλη κάτι βαθιά μέσα της την ωθεί να αμυνθεί στις εξακολουθητικές προσβολές απέναντι στη φυλή της.

Η Κέρνελ χρησιμοποιεί τη μουντή φυσική ομορφιά της Λαπωνίας και ως εξωτικό φόντο αλλά και σαν μια αχανή «φυλακή», συμβολίζοντας έτσι τις δύο πλευρές του διλήμματος της Έλε Μάργια / Κριστίνα: την προσήλωση σε έναν αρχαϊκό τρόπο ζωής (ως συνεχιστής της παράδοσης των προγόνων της) ή την απόδραση στη γνώση, τις εμπειρίες, τον έρωτα και την αποδοχή από εκείνους που τη θεωρούν de facto κάτι κατώτερο από ένα έξυπνο… ζώο. Πέραν του φυσικού σκηνικού και της εξαιρετικής κεντρικής ερμηνείας της νεαρής Λένε Σεσίλια Σπάροκ, με το καθάριο βλέμμα και την αγέρωχη στάση, η μεγαλύτερη επιτυχία αυτού του τόσο ενδιαφέροντος δράματος είναι πως η Κέρνελ, σε αυτή την κινηματογραφική της «επιστολή αγάπης» σε αμφότερες τις οικογενειακές της ρίζες, δεν κρίνει την ηρωίδα της και τις δύσκολες επιλογές της αυτό το αφήνει στην ίδια την Έλε Μάργια / Κριστίνα που μαθαίνει να ζει με τις επιτυχίες της ζωής της αλλά και τα φαντάσματα του παρελθόντος που άφησε από τα 14 κιόλας χρόνια της.

ΕΙΝΑΙ ΓΙΑ ΜΕΝΑ;

Εντυπωσιακό ντεμπούτο μιας νεαρής σκηνοθέτιδος, ένα φαινομενικά υποτονικό δράμα που τελικά προσφέρει έντονο συναισθηματικό εύρος και μαθήματα ιστορίας, τα οποία το πιθανότερο είναι πως δεν έχετε ξανακούσει αν δεν έχετε ασχοληθεί με τη σκανδιναβική ιστορία. Αξίζει την επίσκεψη στην αίθουσα, αλλά σε περίπτωση που δεν σας συγκινούν τα λαογραφικά στοιχεία ή η γυναικεία ψυχολογία, τούτη η «Καταγωγή» δεν πρόκειται να σας ψυχαγωγήσει.

http://freecinema.gr/

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για την εξάλειψη των ανεπιθύμητων σχολίων. Μάθετε πως επεξεργάζονται τα δεδομένα των σχολίων σας.