Αφιέρωμα στον ΚΕΝΤΖΙ ΜΙΖΟΓΚΟΥΤΣΙ Από 18​ έως 2​1 ΜΑΪΟΥ 2018 στο ΣΤΟΥΝΤΙΟ

ugetsu

Αφιέρωμα στον ΚΕΝΤΖΙ ΜΙΖΟΓΚΟΥΤΣΙ

Από 18​ έως 2​1 ΜΑΪΟΥ 2018

στο ΣΤΟΥΝΤΙΟ new star art cinema

(Σπάρτης και Σταυροπούλου 33, Πλατεία Αμερικής / τηλ. 210-8640054)

Με αφορμή τα 120 χρόνια από τη γέννηση του μεγάλου Ιάπωνα δημιουργού στις 15 Μαϊου του 1898, θα ξαναπροβληθούν τρια από τα αριστουργήματά του:

  1. ΟΥΓΚΕΤΣΟΥ ΜΟΝΟΓΚΑΤΑΡΙ (Παρασκευή 18/5 έως Κυριακή 20/5, 16:30)

  2. ΣΤΑΥΡΩΜΕΝΟΙ ΕΡΑΣΤΕΣ (Παρασκευή 18/5 και Σάββατο 19/5, 20:30)

  3. ΕΠΙΣΤΑΤΗΣ ΣΑΝΣΟ (Κυριακή 20/5 και Δευτέρα 21/5, 20:30) 

Το Δέντρο με τα Τσόκαρα (1978) του Ερμάνο Όλμι με ελεύθερη είσοδο και συζήτηση
την Κυριακή 20.5.2018 στις 18.30

Σεμινάριο ιστορίας, θεωρίας και κριτικής κινηματογράφου το Σάββατο 19.5.2018 στις 16.00

 

stavromenoi erastes
Ένας από τους σημαντικότερους δημιουργούς από καταβολής κινηματογράφου, ο Κέντζι Μιζογκούτσι, δεν ευτύχησε να απολαύσει κάποια ιδιαίτερη αναγνώριση στην χώρα του. Έπρεπε να περιμένει ως τα τελευταία χρόνια της ζωής του για να γίνει γνωστότερος στο εξωτερικό, αποσπώντας διαδοχικούς Λέοντες στην Βενετία, κυρίως ως επακόλουθο της μεγάλης επιτυχίας του «Ρασομόν» του Κουροσάουα το 1951, που άνοιξε τις πύλες της Δύσης για την Ιαπωνική κινηματογραφία που αριθμούσε ήδη μισόν αιώνα ζωής. Με την πρώτη προβολή του «Ουγκέτσου Μονογκατάρι» στις αίθουσες της Γαλλίας, τα Cahiers du Cinema, με πρώτους τον Γκοντάρ και τον Ρομέρ, ανακάλυψαν έναν ομότιμο του Ντράγιερ, του Μπέργκμαν, του Γκρίφιθ, έναν κλασσικό της τέχνης του σινεμά. Δεκάδες είναι οι δημιουργοί του σύγχρονου κινηματοφράφου που κατατάσσουν τον Μιζογκούτσι στις άμεσες επιρροές τους, από το Θόδωρο Αγγελόπουλο ως τον Μπέλα Ταρ και από τον Αντρέι Ταρκόφσκι ως τον Βίκτορ Ερίθε. Το έργο του Κένζι Μοζιγούτσι ουσιαστικά εγκαινιάζει την εξωστρέφεια του μεταπολεμικού Ιαπωνικού κινηματογράφου που, μέσω του Κουροσάουα και του Όζου καταλήγει στη γενιά του 60′ με τον Όσιμα και τον Ιμαμούρα.

Ο Μιζογκούτσι, περφεξιονιστής, ιδιότροπος, άνθρωπος της ζωής και των γυναικών, από την αρχή μέχρι το τέλος παρέμεινε βαθιά Ιάπωνας σε θεματική και φιλοσοφία. Πεισματάρης του one cut και του πλάνου σεκάνς, γύρισε ταινίες βασικά με γυναίκες σε πρωταγωνιστικούς ρόλους, πολύ συχνά για την ζωή εκπορνευμένων γυναικών, πάντα για τη βασανισμένη ζωή ανθρώπων. Το έργο του -στην ουσία το ένα τρίτο των ταινιών του, καθώς περίπου 60 ταινίες του έχουν χαθεί οριστικά- εξακολουθεί σταθερά να επηρεάζει υπόγεια το κινηματογραφικό γίγνεσθαι, 62 χρόνια μετα το θάνατό του το 1956.

Το «Ουγκέτσου Μονογκατάρι«, κατά λέξη «η ιστορία της υγρής, θολής σελήνης», αναγνωρίζεται ως η επιτομή του έργου του. Το φιλμ που συγκεντρώνει την αισθητική του θέση απέναντι στον κινηματογράφο, είναι κατά πολλούς μια βασανισμένη αυτοβιογραφία, ενώ αποτελεί για όλους μια από τις ομορφότερες στιγμές της Ιστορίας του παγκόσμιου σινεμά. Τύποις, μια ιστορία του φανταστικού, μια ιστορία φαντασμάτων στην ουσία, κι όπως όλες τελικά οι δημιουργίες του, μια φανταστική ιστορία βουτηγμένη στην πιο αμείλικτη πραγματικότητα, μια ιστορία για τα πάθη, τα όνειρα, την μοίρα των ανθρώπων. Το «Ουγκέτσου”, επικό και λυρικό μαζί, είναι μια «ομηρική» περιπέτεια για την πίστη και την αυταπάρνηση σε έναν περίπλοκο κόσμο. Το «Ουγκέτσου» είναι ένας μύθος, κυριολεκτικά και μεταφορικά, κι όπως όλοι οι μεγάλοι μύθοι, εξακολουθεί να μιλά στα μάτια, τις καρδιές και το μυαλό. Το «Ουγκέτσου» θέτει αρχές και όρια στην κινηματογραφική γλώσσα, παραμένοντας μέσα στις δεκαετίες ένα αξεπέραστο όριο κινηματογραφικής δημιουργίας και συνδιαλλαγής με τον χώρο, την κίνηση, τον χρόνο, το σώμα. Το «Ουγκέτσου» κατακαίει τις οθόνες και το βλέμμα, είναι μια ασυμβίβαστη όσο και αβίαστη καλλιτεχνική πράξη που με κάθε θέασή της επαναπροσδιορίζει τον τρόπο που βλέπουμε -και πιθανώς κάνουμε- σινεμά.

Με εξαίρεση το (δυστυχώς) ανεπανάληπτο αφιέρωμα στον Μιζογκούτσι, που πραγματοποίησε το Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης το 1999, σε συνδυασμό με μια ολοκληρωμένη όσο και απαραίτητη έκδοση για τη ζωή και το έργο του, στην Ελλάδα το όνομα του Μιζογκούτσι παραμένει πολύ πιο γνωστό απ’ τις ίδιες τις ταινίες του. Η NEW STAR κυκλοφόρησε το «Ουγκέτσου Μονογκατάρι» και τους «Σταυρωμένους Εραστές» (δεκαετίες μετά την πρώτη διανομή τους από το Σωκράτη Καψάσκη) όπως και τον «Επιστάτη Σάνσο» (για πρώτη φορά σε κινηματογραφική διανομή) εδω και χρονια στους κινηματογράφους με καινούργιες κόπιες 35mm..
Θα ήταν όμορφα να μην υπήρχε ανάγκη ούτε για τις κυκλοφορίες μας ούτε για τις εκδόσεις μας, τα έργα του Μιζογκούτσι (όπως και του Κουροσάουα, του Ντράγιερ, του Σοκούροφ, του Ταρ για να αναφερθούμε μόνο σε λίγους) να ήταν κτήμα όλων μας, μέσα από Ταινιοθήκες, Ακαδημίες, Σχολές, εκεί που τους αρμόζει, στο πανί, κοινό κτήμα μας, οι θεωρητικές πηγές να κυκλοφορούν «στο πανέρι», για όλους. Όμως…
Εμείς κάνουμε αυτό που θεωρούμε υποχρέωση μας, αγωνιούντες «για τον θεατή που αναζητά», για τους ανθρώπους που επιμένουν να σκέπτονται και να βλέπουν πέρα από την παραίσθηση και το ερσάτζ της νοσταλγίας που επιβάλλονται από παντού.

Για πολλούς από εμάς, οι πρώτες γιαπωνέζικες λέξεις που μάθαμε ήταν «Ουγκέτσου Μονογκατάρι», πολλά χρόνια πριν… κι ακόμα μαθαίνουμε, μαζί, και το απολαμβάνουμε…

«Το «Ουγκέτσου Μονογκατάρι» είναι το αριστούργημα του Μιζογκούτσι.
Τον τοποθετεί στο ίδιο ύψος με τον Γκρίφιθ, τον Αϊζενστάιν, τον Ρενουάρ.
Είναι ο μεγαλύτερος Ιάπωνας σκηνοθέτης,
ή απλώς, ένας από τους μεγαλύτερους κινηματογραφιστές του κόσμου».
Ζαν Λικ Γκοντάρ

1.«Ουγκέτσου Μονογκατάρι»

Παρασκευη εως Δευτερα: 18.30​

Ιαπωνία, 1953, A/M, 96’

Σκηνοθεσία Κένζι Μιζογκούτσι

Σενάριο: Ματσουτάρο Καγουαγκούτσι
Φωτογραφία: Καζούο Μιγιαγκάουα
Ηθοποιοί: Μασαγιούκι Μόρι, Ματσίκο Κίο, Κινίγιο Τανάκα

Αργυρός Λέων Φεστιβάλ Βενετίας

Υποψήφιο για Όσκαρ ξενόγλωσσης ταινίας
Σύνοψη: Σ’ένα χωριό της μεσαιωνικής Ιαπωνίας, η οποία σπαράσσεται από εμφύλιους πολέμους, δύο αδέρφια διακινδυνεύουν τις οικογένειες και τις ζωές τους, για να ακολουθήσουν τις εμμονές τους. Ο Γκεντζούρο, ένας φτωχός αγγειοπλάστης, ονειρεύεται καλλιτεχνική δόξα και πλούτη, ενώ ο αδερφός του, Τομπέι, θέλει να γίνει ένδοξος σαμουράι. Αποφασίζουν να κατευθύνουν προς την πόλη, χωρίς τις οικογένειές τους, για να πουλήσουν την πραμάτεια τους. Όταν τελικά φτάσουν εκεί και βρεθούν κοντά στην πραγμάτωση των στόχων τους, ο πρώτος θα πέσει θύμα της γοητείας ενός φαντάσματος κι ο τελευταίος θα ανακαλύψει ότι η γυναίκα του έχει γίνει πόρνη.

2.«Σταυρωμένοι Εραστές»

Παρασκευη και Σαββατο: 20.30​

Ιαπωνία, 1954, A/M, 110′

Σκηνοθεσία Κέντζι Μιζογκούτσι

Σενάριο: Τσικαμάτσου Μονζαέμον (θεατρική παράσταση πάνω στην οποία βασίστηκε το σενάριο της ταινίας)
Φωτογραφία: Καζούο Μιγιαγκάουα
Ηθοποιοί: Kαζούο Xασεγκάουα, Kιόκο Kαγκάουα, Eϊτάρο Σίντο, Σακάε Oζάουα


Επίσημη συμμετοχή στο Φεστιβάλ Καννών

Σύνοψη: Διασκευή ενός θεατρικού έργου που συνδυάζει το θέατρο Καμπούκι με το θέατρο μαριονετών Μπουνράκου, γραμμένο από τον Τσικαμάτσου Μονζαέμον, διάσημο συγγραφέα του 17ου αιώνα, με θέμα την ιστορία ενός ζευγαριού, στη φεουδαρχική Ιαπωνία. Στο Κυότο του 17ου αιώνα, η Οσάν, γόνος μιας ξεπεσμένης αριστοκρατικής οικογένειας, έχει παντρευτεί για λόγους συμφέροντος τον Ισούν, έναν εύπορο και φιλοχρήματο άνδρα μεγαλύτερης ηλικίας. Ο Μοχέι, ένας από τους υπάλληλους του άνδρα της είναι κρυφά ερωτευμένος μαζί της. Όταν η Οσάν κατηγορείται ψευδώς ότι είναι ερωμένη του, αναγκάζονται να το σκάσουν μαζί κα ιγρήγορα αποκαλύπτουν ο ένας τον έρωτά του για τον άλλο. Στο μεταξύ, ο Ισούν διατάζει τους άνδρες του να βρουν τους δύο εραστές και να τους χωρίσουν, για να αποφύγει το δημόσιο εξευτελισμό. Το τέλος των δύο εραστών θα είναι τραγικό: θα σταυρωθούν δημόσια, αφού αυτή είναι η τιμωρία που επιβάλλεται στους μοιχούς.

 

 3.«Επιστάτης Σάνσο»

Κυριακη και Δευτερα:​  20.30

Ιαπωνία, 1954, A/M, 123’

Σκηνοθεσία Κέντζι Μιζογκούτσι

Σενάριο: Ογκάι Μόρι

Φωτογραφία: Καζούο Μιγιαγκάουα

Ηθοποιοί: Κινίγιο Τανάκα, Γιοσιάκι Χαναγιάκι, Κιόκο Καγκάουα

Αργυρός Λέων Φεστιβάλ Βενετίας

Σύνοψη: Στη μεσαιωνική Ιαπωνία, ένας φιλεύσπλαχνος κυβερνήτης εξορίζεται και η σύζυγος με τα δύο τους παιδιά αποφασίζουν να τον επισκευθούν. Στο δρόμο, τους επιτίθενται ληστές, οι μητέρα πουλιέται ως πόρνη και ο γιος με την κόρη γίνονται σκλάβοι στο φέουδο του παντοδύναμου και σκληρού Επιστάτη Σάνσο. Τα παιδιά μεγαλώνουν σε απάνθρωπες συνθήκες αλλά ο γιος σταδιακά αποκτά την εύνοια του Σάνσο. Όταν τελικά τους δίνεται η ευκαιρία δραπετεύουν και ο γιος καταφέρνει μετά τις πολύχρονες περιπλανήσεις του να βρει τη μητέρα και να αποτίσει τον ύστατο φόρο τιμής στον πατέρα του.

STUDIO  new star art cinema

Σπάρτης και Σταυροπούλου 33, ΠΛΑΤΕΙΑ ΑΜΕΡΙΚΗΣ

Τηλ 210-8640054

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για την εξάλειψη των ανεπιθύμητων σχολίων. Μάθετε πως επεξεργάζονται τα δεδομένα των σχολίων σας.

Blog στο WordPress.com.

ΠΑΝΩ ↑

Αρέσει σε %d bloggers: