Ραίη Μπράντμπερυ : Ο εικονογραφημένος άνθρωπος | εκδόσεις Μποκουμάνη

Μετάφραση:

Βελαχουτάκος Χάρης
Τόπος έκδοσης:

Αθήνα
Έτος έκδοσης:

1978
Σελίδες:

280

Ρέυ Μπράντμπερυ (Bradbury, Ray, 1920-2012) | Ο Μεγάλος Ποιητής της Δυτικής Επιστημονικής Φαντασίας | Αφιέρωμα-πρώτη γνωριμία με το συγγραφέα και το έργο του

o eikonografimenos anthropos

Αντί για απάντηση, άρχισε να ξεκουμπώνει αργά το γιακά του. Με τα μάτια κλειστά, ξεκούμπωσε αργά κι επίσημα το πουκάμισό του ώς κάτω. Με τα δάχτυλα του μέσα στο άνοιγμα, άγγιζε το στήθος του.

Αστείο, είπε με τα μάτια κλειστά ακόμα. Δε μπορείς να τις νιώσεις, αλλά είναι εκεί. Πάντοτε έχω την ελπίδα ότι κάποια μέρα θα κοιτάξω και θα έχουν χαθεί. Περπατάω με τις ώρες στον ήλιο, τις πιο ζεστές ημέρες, γυμνός, κι ελπίζω ότι ο ιδρώτας μου θα τις σβήσει, ο ήλιος θα τις ξεθωριάσει, αλλά κι αφού πέσει η νύχτα δεν έχει αλλάξει τίποτα. Γύρισε ελαφρά το κεφάλι προς το μέρος μου κι έδειξε το στήθος του. Είναι ακόμα εκεί; Ανάσανα βαθιά και είπα: Ναι. Είναι ακόμα εκεί. Οι Εικόνες.

Δεκαεπτά ιστορίες – οράματα της ανθρώπινης μοίρας, εικόνες πάνω σε ένα κατάστικτο κορμί. Ο «εικονογραφημένος άνθρωπος» του τίτλου έχει πάνω στο δέρμα του ζωγραφισμένες τις ιστορίες που ζωντανεύουν στα μάτια όποιου τις κοιτάζει. Ιστορίες μαύρες, τρομαχτικές, που – εκτός ελάχιστων εξαιρέσεων – δεν αφήνουν ούτε χαραμάδα ελπίδας. Γι αυτό προτείνω να αποφύγετε να το ξεκινήσετε αν είστε ήδη στις μαύρες σας.
Δεν τα βάζει με την τεχνολογία ο Μπράντμπερι. Την ψυχή και τη φύση του ανθρώπου περιγράφει, σχολιάζει τις κοινωνικές δομές, δείχνει τη μικρότητα και το μεγαλείο, ξαφνιάζει, συγκινεί. Κατά τη γνώμη μου το μελλοντολογικό υπόβαθρο αποτελεί μόνο ένα πρόσχημα για να δημιουργήσει απόσταση – δεν έχει σημασία αν το σκηνικό είναι ένας πύραυλος στο διάστημα, ο Άρης ή η Αφροδίτη, τον άνθρωπο θέλει να δείξει από όλες τις γωνίες, όπως ίσως δεν θα φαινόταν σε ένα συνηθισμένο περιβάλλον. Έτσι τον τοποθετεί σε ένα δωμάτιο που ζωντανεύει, στο απόλυτο κενό να αντιμετωπίζει τον θάνατο και την κενότητα της προηγούμενης ζωής του, στην εξορία να ετοιμάζεται να συναντήσει αυτούς που τον έδιωξαν, στη μοναξιά να υποκύπτει στα πιο άγρια ένστικτά του κόντρα στο ίδιο του το συμφέρον, στην ανελέητη φύση να δοκιμάζει τις δυνάμεις του…
Πιστεύω ότι αν και υποτυπώδης ο τρόπος που συνδέθηκαν αυτές οι ιστορίες, το τατουάζ πάνω στο σώμα, δεν είναι τυχαίος. Είναι κεντημένες ανεξίτηλα πάνω στο πετσί του ανθρώπου και του είναι αδύνατο να απαλλαγεί από δαύτες – ούτε καν να τις κρύψει. Είναι η φύση μας.
Δεν είναι όλες οι ιστορίες ισότιμες. Ξεχώρισα τη «ζούγκλα», το «καλειδοσκόπιο», την «ατελείωτη βροχή», τους «εξόριστους» , την «ώρα μηδέν» και τον «πύραυλο».

Τρίτη, 17 Οκτωβρίου 2006

evablue /// http://www.bookcrossing.com/

[ξεκινάν τον Σεπτέμβριο τα Σεμινάρια Θεωρίας και Πρακτικής Κινηματογράφου (Σκηνοθεσίας, Ιστορίας, Δημιουργίας Ντοκιμαντέρ, Μοντάζ, Σεναρίου, Εικονοληψίας κ.α.)- πληροφορίες στα schoolofcinemagr@gmail.com, 2130 159 816, 6944143564]

 

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για την εξάλειψη των ανεπιθύμητων σχολίων. Μάθετε πως επεξεργάζονται τα δεδομένα των σχολίων σας.