Φεστιβάλ Δράμας 2018: Κριτικός σχολιασμός-αποτίμηση του Ελληνικού Διαγωνιστικού Τμήματος, από την Ιωάννα Αθανασάτου

Η Ιωάννα Αθανασάτου, ιστορικός και θεωρητικός κινηματογράφου, η οποία διδάσκει στο Πανεπιστήμιο Αθηνών και το Ελληνικό Ανοικτό Πανεπιστήμιο, έκανε και φέτος μια ενδιαφέρουσα αποτίμηση του ελληνικού διαγωνιστικού προγράμματος, ανιχνεύοντας τις τάσεις των ταινιών που συμμετείχαν στο 41ο Φεστιβάλ Ταινιών Μικρού Μήκους Δράμας.

gianna athanasatou

Όπως είπε, είναι ενθαρρυντικό που η παραγωγή μικρού μήκους ταινιών είναι τόσο πλούσια παρά τις δυσκολίες, ενώ αναφερόμενη στα θεματικές του φεστιβάλ παρατήρησε πως ήρωες πολλών ταινιών φέτος ήταν νεόπτωχοι, υπερχρεωμένοι, νεοάστεγοι ή απλήρωτοι εργαζόμενοι. «Εργατικά ατυχήματα, ασφυξία, και μια συμπιεσμένη οργή στην ελληνική κοινωνία μετά τον οδοστρωτήρα της κρίσης». Ωστόσο, όπως παρατήρησε, η νέα γενιά μοιάζει να αφήνει την κρίση περισσότερο στο φόντο, ενώ μετά από μια έξαρση της θεματικής του προσφυγικού, φέτος δεν υπάρχει ούτε μια ταινία που να καταπιάνεται με το θέμα».

«Για πρώτη φορά φέτος κάποιες ταινίες θίγουν το ζήτημα της ανάληψης προσωπικής ευθύνης, ενώ δίνεται ζωτικός χώρος στην ανάπτυξη των χαρακτήρων, που πλέον δεν είναι τόσο σχηματικοί. Η ρεαλιστική αφήγηση κυριαρχεί, με κάποια τραχύτητα, ενώ, συχνά, σκληρές σκηνές βίας, ακατέργαστες, φτάνουν τα όρια της αντοχής του θεατή. Δεν λείπει επίσης η υπόκωφη βία».

Εντόπισε ωστόσο και ένα ευπρόσδεκτο στοιχείο τραγικωμωδίας, σουρεαλισμού και γκροτέσκο σε κάποιες ταινίες, αλλά και μια αδυναμία στους σκηνοθέτες να οδηγηθούν σε ένα στέρεο τέλος.

Ταυτόχρονα παρατήρησε ένα ενδιαφέρον γύρω από την εμμονική ενασχόληση με τα social media και το ίντερνετ «χωρίς όμως εμβάθυνση».

Η σεξουαλικότητα, με την μορφή κυρίως του άδειου από νόημα σεξ, αλλά και οι διαπροσωπικές σχέσεις μεταξύ των ζευγαριών μοιάζουν να κυριαρχούν φέτος, όμως αυτή τη χρονιά δόθηκε μια ιδιαίτερη έμφαση στην έμφυλη βία. «Είχαμε 7 ταινίες που καταπιάνονται με τον βιασμό, και ο χειρισμός του θέματος ποικίλει. Υπήρξαν ταινίες που με έναν υποδειγματικό τρόπο απεικονίζουν τον βιασμό ως μια πράξη επιβολής εξουσίας, αλλά και άλλες που λειτούργησαν απενοχοποιητικά για την πράξη και αποπροσανατολιστικά –βλέπουμε δηλαδή κάποια στοιχεία οπισθοδρόμησης…».

Στον αντίποδα πάντως, παρατήρησε πως τουλάχιστον 20 ταινίες γυρίστηκαν από γυναίκες, γεγονός ενθαρρυντικό.

Η κυρία Αθανασάτου αναφέρθηκε σε πολλούς τίτλους ταινιών ως αντιπροσωπευτικά παραδείγματα των προαναφερόμενων τάσεων, ενώ διαπίστωσε και μια ακόμα τάση, αυτήν της εξερεύνησης της σχέσης εγγονιών και παππούδων, που ίσως και να σηματοδοτεί, όπως είπε «μια επιστροφή στις χαμένες αξίες».

Ας σημειωθεί πως το πλήρες κείμενο της εισήγησης της Ιωάννας Αθανασάτου, όπως επίσης και ο αντίστοιχος κριτικός σχολιασμός του διεθνούς τμήματος από την Μανουέλα Τσερνάτ, θα αναρτηθούν εντός των ημερών στην ιστοσελίδα του Φεστιβάλ.

Σεμινάριο Σκηνοθεσίας Κινηματογράφου (Ι), Φθινόπωρο 2018- Εισαγωγή στην Τέχνη του Κινηματογράφου||| Την Κυριακή 23.9.2018 στις 16.00 θα πραγματοποιηθεί ανοιχτό μάθημα-παρουσίαση του σεμιναρίου Τσαμαδού 26-28, Εξάρχεια
Σεμινάριο Δημιουργίας Ντοκιμαντέρ Φθινόπωρο 2018
Σεμινάριο Ιστορίας Κινηματογράφου 2018 σε 11 Μαθήματα από 6 Οκτωβρίου 2018
ΣΕΜΙΝΑΡΙΟ «ΤΟ ΜΟΝΤΑΖ ΑΠΟ ΤΗ ΘΕΩΡΙΑ ΣΤΗΝ ΠΡΑΞΗ» – Φθινόπωρο 2018

 

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.

Blog στο WordPress.com.

ΠΑΝΩ ↑

Αρέσει σε %d bloggers: