Πάτρα: Προβολή της ταινίας «Ο Κομφορμίστας» (1969) του Μπερνάρντο Μπερτολούτσι στον Πολυχώρο Πολιτισμού «Μηχανουργείο» το Σάββατο 8.12.2018 στις 15.00, με ελεύθερη είσοδο ανάλυση και συζήτηση, στο πλαίσιο της Παρουσίασης του «Σεμιναρίου Ιστορίας και Σκηνοθεσίας Κινηματογράφου Κάντο όπως ο Μπέργκμαν».


Προβολή της ταινίας «Κομφορμίστας» (1969) του Μπερνάρντο Μπερτολούτσι στον Πολυχώρο Πολιτισμού «Μηχανουργείο» (Ευμήλου 2-4, 26222, Πάτρα πίσω από τον Άγιο Ανδρέα) το Σάββατο 8.12.2018 στις 15.00, με ελεύθερη είσοδο ανάλυση και συζήτηση, στο πλαίσιο της Παρουσίασης του «Σεμιναρίου Ιστορίας και Σκηνοθεσίας Κινηματογράφου Κάντο όπως ο Μπέργκμαν» που ξεκινάει στις 12.00 με ελεύθερη είσοδο και αυτή.. (σύνολο εκδήλωσης 5 μισι ώρες  12.00-17.30)

Σεμινάριο Ιστορίας και Σκηνοθεσίας Κινηματογράφου ή Σεμινάριο Θεωρίας και Πρακτικής Κινηματογράφου “Κάντο όπως ο Μπέργκμαν” στην Πάτρα

kanto opos o bergman patra

 

Ο ΚΟΜΦΟΡΜΙΣΤΑΣ
IL COMFORMISTA
του Μπερνάρντο Μπερτολούτσι
με τους Ζαν-Λουι Τρεντινιάν, Στεφανία Σαντρέλι

Υπόθεση: Ρώμη, δύο χρόνια πριν το ξέσπασμα του Δεύτερου Παγκοσμίου Πολέμου. Ο Μαρσέλο (Ζαν Λουί Τρεντινιάν) ζει μια απόλυτα συμβατική ζωή. Δουλεύει για το φασιστικό καθεστώς του Μουσολίνι, είναι παντρεμένος με μία μικροαστή αλλά κοινωνικά αποδεκτή γυναίκα και πηγαίνει στην εκκλησία σε τακτά διαστήματα. Ο Μαρσέλο θα βρεθεί όμως αντιμέτωπος με τις … συνέπειες των πράξεών του όταν θα του ζητήσει το αφεντικό του να σκοτώσει έναν πρώην καθηγητή του.

Μία από τις πιο σημαντικές μεταπολεμικές ταινίες όλων των εποχών!
The Guardian

IL CONFORMISTA

ΛΙΓΑ ΛΟΓΙΑ ΓΙΑ ΤΟΝ ΣΚΗΝΟΘΕΤΗ

Ο Μπερνάρντο Μπερτολούτσι γεννήθηκε στην Πάρμα το 1940. Πρόκειται για έναν από τους σημαντικότερους δημιουργούς στην ιστορία του κινηματογράφου που πέθανε στις 26 Νοεμβρίου 2018, του οποίου οι ταινίες έχουν κοινωνικοπολιτικές προεκτάσεις και συχνά σόκαραν την κοινή γνώμη. Σπούδασε στη Ρώμη και αρχικά ακολούθησε τα βήματα του πατέρα του, οπότε και ασχολήθηκε με την ποίηση. Στη συνέχεια έγινε βοηθός του Πιερ Πάολο Παζολίνι στην ταινία “Accatone” (1961) ενώ δούλεψαν μαζί ένα χρόνο μετά (ο Μπερτολούτσι ως σκηνοθέτης και ο Παζολίνι ως σεναριογράφος) στην ταινία “La Commare Secca”. Το 1972, η ταινία “The Last Tango in Paris” λογοκρίθηκε από την επιτροπή λογοκρισίας, οι κόπιες καταστράφηκαν ενώ του στερήθηκαν τα πολιτικά του δικαιώματα για πέντε χρόνια. Ο ίδιος όμως είχε κρατήσει μια κόπια και η ταινία προβλήθηκε στις αίθουσες μερικά χρόνια αργότερα. Έχει κερδίσει Όσκαρ καλύτερης σκηνοθεσίας και καλύτερου διασκυασμένου σεναρίου για το επικό “The Last Emperor” το 1988. Η ταινία “O Κομφορμίστας” κέρδισε στο Φεστιβάλ Βερολίνου το 1970 το Interfilm Award Recommendation καθώς και το ειδικό βραβείο των δημοσιογράφων. Επιλεκτική φιλμογραφία του: “Love and Anger” (1969), “The Last Tango in Paris” (1972), “1900” (1976), “Tragedy of a Ridiculous Man” (1981), “The Last Emperor” (1987), “The Sheltering Sky” (1990), “Little Buddha” (1993), “Stealing Beauty” (1996), “Besieged” (1998), “The Dreamers” (2003), Me and You (2012).

ΛΙΓΑ ΛΟΓΙΑ ΓΙΑ ΤΟΝ ΣΥΓΓΡΑΦΕΑ ΑΛΜΠΕΡΤΟ ΜΟΡΑΒΙΑ

“Γράφω μόνο και μόνο για να ψυχαγωγώ τον εαυτό μου και τους άλλους και για να εκφραστώ.” Εκδιώχθηκε από τη φασιστική κυβέρνηση του Μουσολίνι, έζησε μια θυελλώδη προσωπική ζωή ενώ μέσα από τα κείμενά του ασκούσε πάντα κριτική, τόσο στην πολιτική όσο και στην μεσοαστική κοινωνία. Ο Αλμπέρτο Μοράβια, αποτελεί έναν από τους σημαντικότερους μοντέρνους Ιταλούς διανοούμενους. Δεν τελείωσε ποτέ το σχολείο γιατί σε πολύ μικρή ηλικία προσβλήθηκε από τον ιό της φυματίωσης και αναγκάστηκε να παρατήσει το σχολείο και να μείνει σπίτι του για τρία χρόνια. Τελικά απέκτησε στήλες σε διάσημες ιταλικές εφημερίδες, ίδρυσε λογοτεχνικά περιοδικά μαζί με άλλους Ιταλούς λογοτέχνες ενώ δημοσίευσε εικοσιεπτά μυθιστορήματα. Το βιβλίο του “Il Conformista” δημοσιεύτηκε το 1951 και είναι ένα από τα τέσσερα βιβλία του που μεταφέρθηκαν στη μεγάλη οθόνη.

ΛΙΓΑ ΛΟΓΙΑ ΓΙΑ ΤΟΝ ΖΑΝ ΛΟΥΙ ΤΡΕΝΤΙΝΙΑΝ

Ο Ζαν Λουί Τρεντινιάν γεννήθηκε στη Νότια Γαλλία και αρχικά σπούδασε νομικά. Σε ηλικία είκοσι ετών μετακόμισε στο Παρίσι και σπούδασε στην σχολή FEMIS υποκριτική. Αρχικά έπαιξε σε διάφορες θεατρικές παραστάσεις για να γίνει διεθνώς γνωστός από το ρόλο του δίπλα στην Μπριζίτ Μπαρντό στην ταινία “Και ο Θεός… έπλασε τη γυναίκα”. Στη συνέχεια διέκοψε την καριέρα του για να καταταγεί στο στρατό. Επέστρεψε στα κινηματογραφικά πλατό για να γίνει ένας από τους διασημότερους Γάλλους ηθοποιούς. Το 1972 κέρδισε το Special David. Έχει στο ενεργητικό του πάνω από εκατό ταινίες, ενώ έχει συνεργαστεί με πολύ σημαντικούς σκηνοθέτες καθώς και με ηθοποιούς θρύλους του Ευρωπαϊκού σινεμά. Eπιλεκτική φιλμογραφία: “Si tous les gars du monde” (1956), “Les Liaisons Dangereuses” (1959), “Les septs peches capitaux” (1962), “Il Siccesso” (1963), “Compartiment tueurs” (1965), “Un homme et une femme” (1966), “Les Biches” (1968), “L’homme qui ment” (1968, για την ερμηνεία του κέρδισε τον Aσημένιο Lέοντα στο φεστιβάλ Βερολίνου),“Z” (1969 όπου και κέρδισε το Χρυσό Φοίνικα καλύτερου πρώτου ανδρικού ρόλου), “Ma nuit chez Maud” (1969), “L’argent des autres” (1978), “La Terrazza” (1980), “Je vous aime” (1980), “Passione d’amore” (1981), “La nuit des Varennes” (1982), “Vivement Dimanche!” (1983), “Under Fire” (1983), “Rendez-Vous” (1985), “Un homme et une femme 20 ans deja” (1986), “Le femme de ma vie” (1986 όπου και είχε προταθεί για Σεζάρ καλύτερου δεύτερου ανδρικού ρόλου), “Trois couleurs: Rouge” (1994) για την ερμηνεία του είχε προταθεί για Σεζάρ πρώτου ανδρικού ρόλου), “Fiesta” (1995 επίσης είχε προταθεί για Σεζάρ καλύτερου ανδρικού), “Ceux qui m’aiment prendront le train” (1998).

ΛΙΓΑ ΛΟΓΙΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΣΤΕΦΑΝΙΑ ΣΑΝΤΡΕΛΙ

Μια από τις σημαντικότερες και σίγουρα ομορφότερες ιταλίδες ηθοποιούς της γενιάς της. Σε ηλικία δεκαπέντε ετών είχε ήδη κερδίσει έναν διαγωνισμό ομορφίας, είχε παίξει δίπλα στον μεγάλο ιταλό ηθοποιό Βιτόριο Γκάτσμαν στην ταινία “Il federale”, αλλά και δίπλα στον Μαρσέλο Μαστρογιάννι στην βραβευμένη με Όσκαρ ταινία “Divorcio all’ italiana”. Στην πολυετή καριέρα της έμελε να συνεργαστεί με μερικούς από τους σημαντικότερους ζεν πρεμιέ του παγκόσμιου σινεμά όπως: ο Ζαν Πολ Μπελμοντό, ο Ούγκο Τονιάτσι, ο Τζιαν Μαρία Βολοντέ, ο Τζιανκάρλο Τζιανίνι, Ο Ντάστιν Χόφμαν, ο Ιβ Μοντάν, ο Ζεράρ Ντεπαρντιέ, ο Φιλίπ Νουαρέ, ο Γουόλτερ Ματάου, ο Άντονι Κουίν και ο Τζον Μάλκοβιτς. Με τον Μπερνάντο Μπερτολούτσι έχουν συνεργαστεί συνολικά τέσσερις φορές. Επιλεκτική φιλμογραφία: “Sedotta e Abbandonada” (1964), “L’immorale” (1967), “L’Amante di Gramigna” (1969 οπότε και κέρδισε το βραβείο San Sebastian στο ομόνυμο φεστιβάλ πρώτου γυναικείου ρόλου), “Partner”(1968), “Αlfredo, Alfredo” (1972), “Delitto d’amore” (1974), “1900” (1976), “Le voyage de noces” (1976), “La Famiglia” (1987), “Mignon e partita” (1988 για το οποίο είχε κερδίσει το βραβείο Ντονατέλο πρώτου γυναικείου ρόλου), “Il Picclo diablo” (1988), “Jamon, Jamon” (1992), “Of Love and Shadows” (1994), “Stealing Beaty” (1996), “L’ultimo bacio” (2001 για την ερμηνεία της κέρδισε το βραβείο David στα βραβεία David di Donatello και ήταν προτεινόμενη για Ευρωπαϊκό βραβείο πρώτου γυναικείου ρόλου), “Figli, Fijos” (κέρδισε το βραβείο David δεύτερου γυναικείου ρόλου).

 

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.

Δημιουργήστε ένα δωρεάν ιστότοπο ή ιστολόγιο στο WordPress.com.

ΠΑΝΩ ↑

Αρέσει σε %d bloggers: