ROMA 2018 του Αλφόνσο Κουαρόν η καλύτερη ταινία του 2018 , από τις συγκλονιστικότερες του 21ου αιώνα | Κριτική του Γιάννη Καραμπίτσου

Ανυπομονούσα να γράψω για αυτή την ταινία. Όχι γιατί έχω να πω κάτι πολύ διαφορετικό από ότι έχουν γράψει οι συνάδελφοι κριτικοί κινηματογράφου. Αλλά γιατί πρόκειται για μια ταινία που σε γοητεύει με την πρώτη ματιά που θα της αφιερώσεις. Λες και γεύεσαι ένα ναρκωτικό χάπι και εισχωρείς σε έναν κόσμο παραδεισένιο. Γιατί άραγε συμβαίνει αυτό;;; Είναι τόσο σημαντικά όσα λέει που κάνουν αυτή την ταινία να ξεχωρίζει τόσο πολύ, να την έχεις δει μόλις και να επιζητάς να την ξαναδείς, να μοιάζει σαν εκείνα τα πανέμορφα φαγητά που αναβάλεις συνεχώς το φάγωμά τους για να τα απολαύσεις περισσότερο;;

Εδώ στην κατασκευή αυτή της ταινίας κρύβονται τα συστατικά που αποτελούν τη μαγεία του σινεμά. Εδώ στην διαλεκτική σχέση μορφής και περιεχομένου αυτής της ταινίας κρύβεται όλη η αισθητική συγκίνηση που σε κάνει να αναλύεσαι σε δάκρυα. Η Κινηματογραφική Φωτογραφία που αναδεικνύει τον Κινηματογράφο ως Μεγάλη Τέχνη, οι κινήσεις της κάμερα που ηρεμούν την ψυχή που ησυχάζουν το μυαλό που δημιουργούν μια αρμονία ιδανική , η μουσική, οι ήχοι, οι εκφράσεις, τα χάδια και τα αγγίγματα, η ζωή και ο κόσμος όπως θα έπρεπε να είναι και που οι άνθρωποι όπως μας δείχνει και η ταινία έχουν τη δυνατότητα την ικανότητα τα φόντα για να ζήσουν.

Η σκηνή όπου όλη η οικογένεια αγκαλιασμένη βλέπει τηλεόραση με τη Κλεό να είναι ισότιμο μέλος αυτής της οικογένειας αναμφισβήτητα, αυτονόητα είναι η σωστή λέξη, η αγάπη η αληθινή ανάμεσα σε όλα τα μέλη αυτής της οικογένειας, μόνο ο σύζυγος απουσιάζει από αυτή την πανδαισία και πολυχρωμία της αγάπης ουσιαστικά αν και τυπικά παρευρίσκεται στην εικόνα αυτή, είναι από τα πιο όμορφα πράγματα που έχουμε δει στον κινηματογράφο, αν και από τα πιο απλά. Ο σκύλος και ο τρόπος που δείχνει την αγάπη του στην Κλεό , τα μέρη του σπιτιού, η αυλή, αλλά και οι τόποι έξω από το σπίτι φωτισμένοι με ένα συγκλονιστικό τρόπο από τον ίδιο τον σκηνοθέτη, τα υλικά τα καθημερινά και δημιουργικά της ζωής ο τρόπος που μας δείχνεται το βινύλιο π.χ. , δεν αποδίδουν μόνο νοσταλγικά τη δεκαετία του 70, αλλά το δρόμο που οφείλει να πάρει η ανθρωπότητα και που η αρμονία και ισορροπία της μορφής και του περιεχομένου ετούτης της ταινίας μας δείχνουν, μας υποβάλλουν. Είναι λοιπόν το πώς αυτής της ταινίας και το γιατί της που μας κάνουν να νιώθουμε αυτή την αγαλλίαση γιατί δυστυχώς δεν την νιώθουμε συχνά μέσα από τον κινηματογράφο αφού ουσιαστικά εξαντλείται στη διήγηση όμορφων ιστοριών και σίγουρα ξαναειπωμένων. Είναι η κινηματογραφική, καλλιτεχνική γραφή αυτής της ταινίας που μας παίρνει αμέσως και μας κολλάει επάνω της, μέσα της μας μπάζει. Γινόμαστε ένα με τη φόρμα της, με το σχήμα της, υψωνόμαστε με το ύψος της, πετάμε και εμείς μαζί της στον ουρανό. Τα αεροπλάνα έχουν και αυτά την όποια γοητεία τους, αλλά είναι πίσω γιατί αυτή η γοητεία δεν είναι εκείνη που μιλάει στον σκηνοθέτη, που τον συγκινεί. Δεν την απορρίπτει, αλλά δεν την αποζητά. Δεν την χρειάζεται. Αυτός ο Παιδικός Κόσμος με πρωταγωνίστρια την Κλεό που δεν είναι Παραμυθένιος αλλά σε αυτόν βλέπουμε ακόμα και τον Χρυσαυγίτη τον σημερινό στον μικρόκοσμο-μεγαλόκοσμο της δεκαετίας του 70 , βλέπουμε ακόμα και τις ταξικές αντιθέσεις και αντιφάσεις (η σεκάνς στο εμπορικό κέντρο όπου σπάνε τα νερά βίαια της Κλεό με τα επεισόδια της διαδήλωσης έξω που καταλήγει αιματοβαμμένη και στην οποία από την πλευρά των δολοφόνων συμμετέχει ο άντρας που την άφησε έγγυο είναι παραπάνω από συγκλονιστική),  δεν είναι ένας ωραιοποιημένος κόσμος, αλλά είναι ένας ωραίος κόσμος γιατί σε αυτόν η Αγάπη εκφρασμένη ως Τέχνη και Αισθητική παίζει τον κυρίαρχο ρόλο. Είναι τόσο δυνατή, μέσα από το βλέμμα της Κλεό και όχι μόνο, αλλά και το βλέμμα του δημιουργού του σινεμά Αλφόνσο Κουαρόν που αφήνει ακόμα και στον πεσιμιστή θεατή τη βεβαιότητα ότι ο Άνθρωπος έχει Μέλλον.

Γιάννης Καραμπίτσος [4,5/5]

Ρόμα (2018) του Αλφόνσο Κουαρόν | αναλυτική παρουσίαση, trailer, η γνώμη των κριτικών

Πάτρα : Σεμινάριο Ιστορίας και Σκηνοθεσίας Κινηματογράφου “Κάντο όπως ο Μπέργκμαν”

Σύντομα θα ανακοινωθούν τα Σεμινάρια Κινηματογράφου του Σχολείου του Σινεμά της Αθήνας για το Έτος 2019.

 

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Google photo

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.

Δημιουργήστε ένα δωρεάν ιστότοπο ή ιστολόγιο στο WordPress.com.

ΠΑΝΩ ↑

Αρέσει σε %d bloggers: