Όσκαρ στο «Πράσινο Βιβλίο». Ο Σπάικ Λι είναι έξαλλος -και τον καταλαβαίνουμε

Ο σκηνοθέτης του «BlackKklansman» προσπάθησε να εγκαταλείψει την αίθουσα, όταν ανακοινώθηκε το Όσκαρ καλύτερης ταινίας.

spike lee

«Είναι σαν κατάρα. Κάθε φορά που κάποιος είναι σωφέρ κάποιου άλλου σε μια ταινία, ξέρω ότι θα χάσω», έλεγε ο Σπάικ Λι στα παρασκήνια των Όσκαρ μετά την νίκη του «Πράσινου Βιβλίου» του Πίτερ Φαρέλι στην κατηγορία της καλύτερης ταινίας στην οποία και η δική του ταινία ήταν υποψήφια, αναφερόμενος φυσικά στο «Ο Σοφέρ της Κυρίας Νταίζη» που στα Όσκαρ το 1990 είχε κερδίσει το βραβείο σεναρίου όταν εκείνος ήταν υποψήφιος με το «Κάνε το Σωστό». Κι ακόμη κι αν ο Λι κέρδισε το δικό του Οσκαρ, αυτό του Διασκευασμένου Σεναρίου για την ταινία του, η βραδιά εξακολουθεί να έχει γι αυτόν πικρή γεύση.

«Ήταν σαν να βρίσκομαι στις καλές θέσεις στο γήπεδο του μπάσκετ και να βλέπω τους διαιτητές να δίνουν το λάθος σφύριγμα» συνέχισε ο Λι περιγράφοντας το συναίσθημα μιας μεγάλης μερίδας των θεατών των φετινών Όσκαρ που ήταν μπορεί μεν να βράβευσαν μια σειρά από αφροαμερικάνους -κι όχι μόνο στις κατηγορίες των ερμηνειών- μα κράτησαν το μεγάλο βραβείο για μια ταινία που αναπαράγει φυλετικά κλισέ και στερεότυπα.

Το φιλμ του Πίτερ Φαρέλι εκτός του ότι κατηγορήθηκε από την οικογένεια του ανθρώπου πάνω στην ιστορία του οποίου βασίστηκε ως «μια συμφωνία από ψέματα», δέχθηκε έντονη κριτική για τον τρόπο που κοιτάζει την σχέση των δυο βασικών χαρακτήρων του, του Αφροαμερικάνου ήρωα και του λευκού οδηγού και σωματοφύλακά του, καθώς επαναλαμβάνει με διαφορετικό τρόπο το γνώριμο αφήγημα του «λευκού σωτήρα».

Κι έτσι ο Σπάικ Λι, πετάχτηκε από την θέση του κουνώντας έντονα τα χέρια του όταν η Τζούλια Ρόμπερτς ανακοίνωσε το Όσκαρ καλύτερης ταινίας κι έφυγε προς την έξοδο, μόνο και μόνο για να αναγκαστεί να γυρίσει στη θέση του μέχρις ότου ο ευχαριστήριος λόγος ολοκληρωθεί.

Εν τούτοις, φυσικά δεν χειροκρότησε, όπως δεν χειροκρότησε κι ο Τζόρνταν Πιλ που καθόταν κοντά του, αλλά και μια σειρά ακόμη από ανθρώπους στην αίθουσα που θεώρησαν δικαίως ότι το Όσκαρ καλύτερης ταινίας άξιζε φέτος καλύτερης τύχης.

Γιώργος Κρασσακόπουλος

http://flix.gr/

Σεμινάριο Ιστορίας και Δημιουργίας Ντοκιμαντέρ 2019 || Νέο Τμήμα στις καθημερινές | Έναρξη Τέλος Φεβρουαρίου

Η Ευνοούμενη του Ευνοούμενου κ. Λάνθιμου || κριτική του Γιάννη Καραμπίτσου [2/5]

Η ευνοούμενη του Γιώργου Λάνθιμου | Κριτική του Νίνου Φενέκ Μικελίδη | Πολύ Καλός Τεχνίτης χωρίς προσωπικό στυλ πραγματικού δημιουργού (2/5)

“Περί “Κυνόδοντα”, Oscar, κριτικής και αισθητικής κινηματογράφου, ηθικής, αισθητικής και δημοσιογραφικής δεοντολογίας” του Γιάννη Καραμπίτσου

Κούφιος κυνόδοντας; του Αδάμ Αδαμόπουλου

Arturo Ripstein: Το κάστρο της αγνότητας (1972), «Έξω είναι άσχημα»

Ο Arturo Ripstein μιλά με την Paz Alicia Garciadiego για το “Κάστρο της Αγνότητας” (1972)

Σεμινάρια Σκηνοθεσίας Κινηματογράφου, Ιστορίας και Δημιουργίας Ντοκιμαντέρ και Ιστορίας Κινηματογράφου: Έναρξη

Σεμινάριο Ιστορίας και Δημιουργίας Ντοκιμαντέρ 2019

Σεμινάριο Ιστορίας του Κινηματογράφου 2019 – 10 Μαθήματα

Σεμινάριο Σκηνοθεσίας Κινηματογράφου 2019

ROMA 2018 του Αλφόνσο Κουαρόν η καλύτερη ταινία του 2018 , από τις συγκλονιστικότερες του 21ου αιώνα | του Γιάννη Καραμπίτσου

 

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.

Δημιουργήστε ένα δωρεάν ιστότοπο ή ιστολόγιο στο WordPress.com.

ΠΑΝΩ ↑

Αρέσει σε %d bloggers: