60ό Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης αναλυτική παρουσίαση | 1η – 8η Ημέρα || (1) Πέμπτη 31.10, (2) Παρασκευή 1.11, (3) Σάββατο 2.11, (4) Κυριακή 3.11, (5) Δευτέρα 4.11, (6) Τρίτη 5.11, (7) Τετάρτη 6.11, (8) Πέμπτη 7.11-2019

Το 60ό Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης με το βλέμμα του Flix | Ημέρα 8η

Η ομάδα του Flix στη Θεσσαλονίκη επιλέγει όλα όσα ξεχώρισαν την Πέμπτη 7 Νοεμβρίου 2019, όγδοη ημέρα του 60ού Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης

Η ομάδα του Flix στο 60ό Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης είναι οι Λήδα Γαλανού, Πόλυ Λυκούργου, Μανώλης Κρανάκης, Δημήτρης Δημητρακόπουλος, Τάσος Χατζηευφραιμίδης, Ρόμπυ Εκσιέλ, Θοδωρής Δημητρόπουλος.

seminaria kinimatografou 2019-2020

Σεμινάριο Ιστορίας Κινηματογράφου 2019-2020, έναρξη την Κυριακή 10.11.2019 στις 19.30 || Ρεύματα- Κινήματα – Σχολές-Είδη

Σεμινάριο Ιστορίας Κινηματογράφου 2019-2020

Σεμινάριο Σκηνοθεσίας Κινηματογράφου-Δημιουργίας Ταινίας Μικρού Μήκους 2019-2020 (και με κινητό, tablet, mirrorless ή GOPRO κάμερες)

Σεμινάριο Δημιουργίας Ντοκιμαντέρ 2019-2020

 

Πηνελόπη Τσιλίκα 607 1

Η Πηνελόπη διπλή Η Πηνελόπη Τσιλίκα, ένα από τα πιο ταλαντούχα κορίτσια του ελληνικού σινεμά βρίσκεται στη Θεσσαλονίκη με δύο ταινίες: το «Ζίζοτεκ» του Βαρδή Μαρινάκη και την «Ανάκριση» του Παναγιώτη Πορτοκαλάκη. Τη συναντήσαμε στην πλατεία Αριστοτέλους και μάς μίλησε γιατί αγάπησε τις δύο ηρωίδες της. «Ήταν ρόλοι που ήθελαν πολύ ξεκλείδωμα – ενώ μοιάζουν να είναι κάτι, είναι τελικά κάτι άλλο. Κι αυτό μου φάνηκε πολύ προκλητικό.» Διαβάστε ολόκληρη τη συνέντευξή της εδώ. Π.Λ.

Africa

Γνωρίστε τους Γείτονες Ξεκίνησαν οι προβολές του νεοσύστατου διαγωνιστικού τμήματος «Γνωρίστε τους Γείτονες» με ταινίες από την ευρύτερη γειτονιά της Ελλάδας και νεωτεριστική ματιά πάνω στον κόσμο και τα πράγματα. Το Flix βλέπει όλες τις ταινίες του τμήματος και γράφει καθημερινά τη γνώμη του.

μομ

Όταν ο προγραμματισμός των προβολών κλείνει το μάτι Στην μία αίθουσα του λιμανιού προβάλλεται ο «Πατέρας» των Πάταρ Βαλχάλοφ και Κριστίνα Γκρότσεβα. Λίγο πιο δίπλα, σε μία άλλη αίθουσα, μόλις ολοκληρώθηκε η προβολή του «Madre» του Ροντρίγκο Σορογκόγιεν. Μερικά λεπτά αργότερα, στην αίθουσα Παύλος Ζάννας, ο Τζον Γουότερς παρουσιάζει (στο πλαίσιο της Carte Blanche που του παραχωρήθηκε από το Φεστιβάλ) το «Mom and Dad» του Μπράιν Τέιλορ. Ας ονομάσουμε λοιπόν αυτή τη μέρα του φεστιβάλ «μια ανατρεπτική ωδή ιερούς δεσμούς της οικογένειας». Δ.Δ.

A Febre

Αυτόν τον Χρυσό Αλέξανδρο ποιος θα τον πάρει; Δεκατέσσερις ταινίες αποτελούν φέτος το Διαγωνιστικό Τμήμα του εορταστικού 60ού Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης. Η επιλογή τους έγινε με πυξίδα το φαινόμενο της «πανοραμικής εντύπωσης» (Overview Effect), το οποίο έκανε τους αστροναύτες να δουν τη Γη ως μια ολότητα χωρίς σύνορα, μια κοινή εστία χωρίς διαφορές, και βοήθησε την ανθρωπότητα να αντιληφθεί διαφορετικά τους φόβους, τις ελπίδες, την ουτοπία, την πραγματικότητα και την απογοήτευση που συνοδεύουν τα επίγεια.

μτμ

The coolest man in cinema Με αυτό τον τρόπο παρουσίασε ο διευθυντής του φεστιβάλ Ορέστης Ανδρεαδάκης τον Τζον Γουότερς στο χθεσινό του masterclass. Και κάθε απάντηση που έδινε το επιβεβαίωνε. Η ευφυΐα του, το φλέγμα του, το ακομπλεξάριστο χιούμορ του που ξεβράκωνε τη χολιγουντιανή (κι όχι μόνο) υποκρισία, αλλά και μια ουσιαστική ευγένεια, ένας πολιτισμός και μια τρυφερότητα που δεν περνούσαν απαρατήρητα. Αν κάτι μπορούμε απερίφραστα να πούμε για τον Τζον Γουότερς (και μπορούμε να πούμε πολλά) είναι ότι εκεί που νομίζεις ότι ξέρεις πώς θα απαντήσει σε κάτι, δεν έχεις ιδέα. Πραγματικά, δεν φτάνει το μυαλό μέχρι εκεί. Όπως, για παράδειγμα, στην ερώτηση για την αγάπη του για τα βιβλία και την τεράστια βιβλιοθήκη του. Ποιο είναι το αγαπημένο του τμήμα; «Κοιτάξτε, έχω μεγάλη συλλογή. Τελευταία έχω αναπτύξει μία αγάπη και μαζεύω περίεργα βιβλία. Οπως το «Extreme Ironing» – άνθρωποι σιδερώνουν στα πιο περίεργα μέρη, σε βουνοκορφές, ή κρεμασμένοι από γέφυρες σε λεωφόρους σαν το σιδέρωμα να είναι extreme sport. Ή το «Dads in Jail» ένα παιδικό βιβλίο που μαθαίνει στα παιδιάκια τι να κάνουν όταν επισκέπτονται τον μπαμπά στη φυλακή….» Π.Λ.

αγορά

αγορά

Μια βόλτα στην Αγορά Το Καπάνι της Θεσσαλονίκης μπορεί να έχει τα καλύτερα αρώματα, αλλά και μέσα στην Αποθήκη Γ’ η Αγορά του 60ού Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης κορυφώνεται με το ένα ραντεβού να διαδέχεται το άλλο και τα πρώτα νέα για τις νέες ελληνικές (και διεθνείς) παραγωγές να σκάνε από τα πηγαδάκια.

La Llorona 607

Μια διαφορετική Γιορόνα Ο θρύλος της Γιορόνα, της γυναίκας που εγκαταλείφθηκε από τον άντρα της και έπνιξε στη συνέχεια από θλίψη και οργή τα παιδιά της, για να καταδικαστεί στη συνέχεια να τριγυρνά αιώνια φέρνοντας ατυχία και προκαλώντας τον φόβο στο πέρασμά της με τον λυγμό της, στα χέρια του Χάιρο Μπουσταμάντε μετατρέπεται απρόσμενα από απλό αρχέτυπο του τρόμου της Λατινικής Αμερικής σε τραγικό σύμβολο των πολιτικοκοινωνικών τραυμάτων της περιοχής. Με αφετηρία την δίκη ενός πρώην στρατηγού (κατά την περίοδο των ένοπλων συγκρούσεων στη χώρα στις αρχές της δεκαετίας του 1980) που κατηγορείται για τις μαζικές δολοφονίες αυτόχθονων Ινδιάνων, ο Μπουσταμάντε εξερευνά και αναδεικνύει την σκληρή διαστρωμάτωση της Γουατεμάλας (και κατ’ επέκταση ολόκληρης της Λατινικής Αμερικής), αποκαλύπτει τις ανοικτές πληγές του παρελθόντος που αποζητούν επίμονα μια θεραπεία και, μέσα στο κατευναστικό πλαίσιο της παράδοσης, πιστεύει στην ισχύ της θρησκείας και του μυστικισμού ακόμα και σε μια σύγχρονη κοινωνία, όλα με μια επίστρωση μαγικού ρεαλισμού που αποκαλύπτει όσα η αυστηρή λογική κρατά καταπιεσμένα. Για αυτό τον λόγο, η «Llorona» του δεν είναι τρομακτική με την κλασική έννοια του genre (αν και η ατμόσφαιρα της ταινίας αντλεί από την εικονογραφία του τρόμου), αλλά καταλήγει απόλυτα στοιχειωτική καθώς αποκαλύπτει ότι ο αληθινός τρόμος έχει για αφετηρία και κατάληξη τον ίδιο τον άνθρωπο.  Δ.Δ.

Το 60ό Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης με το βλέμμα του Flix | Ημέρα 7η (βασικά αυτή που ήρθε στη Θεσσαλονίκη ο Τζον Γουότερς)

Η ομάδα του Flix στη Θεσσαλονίκη επιλέγει όλα όσα ξεχώρισαν την Τετάρτη 6 Νοεμβρίου 2019, έβδομη ημέρα του 60ού Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης

Η ομάδα του Flix στο 60ό Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης είναι οι Λήδα Γαλανού, Πόλυ Λυκούργου, Μανώλης Κρανάκης, Δημήτρης Δημητρακόπουλος, Τάσος Χατζηευφραιμίδης, Ρόμπυ Εκσιέλ, Θοδωρής Δημητρόπουλος.

ςατερσ

Ο Τζον Γουότερς στη σκηνή του Ολύμπιον O Τζον Γουότερς ήρθε ως επίσημος καλεσμένος στη Θεσσαλονίκη, ανέβηκε στη σκηνή του Ολύμπιον και σε ένα ακόμη one-man show του «This Filthy World» ένωσε με μια ευθεία, σαρκαστική, να το πεις και αηδιαστικά απολαυστική γραμμή όσα συμβαίνουν μέσα στο μυαλό και το παντελόνι του Ντόναλντ Τραμπ με το «Ποτέ την Κυριακή». Το «This Filthy Show» ξεκίνησε ήδη από την εποχή του «Pink Flamingos», όπως αποκάλυψε ο ίδιος ο Τζον Γούοτερς από τη σκηνή του κατάμεστου Ολύμπιον, όταν μαζί με τη μούσα του και πρωταγωνίστρια των πιο διάσημων ταινιών του Divine έπρεπε με κάποιο τρόπο να εξηγούν στο κοινό ανά την Αμερική ποιοι ακριβώς είναι και τι ακριβώς είναι αυτό που ακόμη κι ο πιο προετοιμασμένος θεατής δεν θα μπορούσε ποτέ να πιστέψει ότι θα αντικρίσει. Από ένα μονόλογο γνωριμίας, το «This Filthy World» έγινε μια διαδρομή γνώσης που διατρέχει όλη τη φιλμογραφία του Τζον Γουότερς, ένας οδηγός «βρωμιάς και αίσχους» σε κάθε διαφορετική εποχή (και κάθε διαφορετική χώρα) και μαζί μια από τις ωραιότερες στιγμές του Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης ever. O κόσμος που ήταν μέσα στο Ολύμπιον ήθελε πραγματικά να δει τον Τζον Γουότερς, ο Τζον Γουότερς το ένιωσε πως το κοινό ήταν δικό του και δεν υπήρξε αστείο που να πέσει στο πάτωμα.

Κίτσου ΜΑΙΝ

Η Μαρία Κίτσου μιλά στο Flix με το πιο μαγικό, «Cosmic Candy», ηλιοβασίλεμα για κάδρο «Αν κάτι πάρει ο θεατής φεύγοντας από την ταινία, θα ήθελα να ήταν ότι δε χρειάζεται μεγαλώνοντας να αλλάξουμε τη φύση μας. Η ενηλικίωση δεν απαιτεί να γίνεις κάτι άλλο. Μπορούμε αυτό το παιδί που έχουμε μέσα μας να το αγαπήσουμε, να το αποδεχθούμε, να το πάρουμε από το χέρι και να πορευτούμε μαζί του.» Μία ώρα πριν την επίσημη πρεμιέρα, η πρωταγωνίστρα του «Cosmic Candy» της Ρηνιώς Δραγασάκη μίλησε στο Flix για το παιδί που κρύβουμε όλοι μέσα μας. Και μετά έκατσε να απολαύσει το ηλιοβασίλεμα. Διαβάστε εδώ ολόκληρη τη συνέντευξή της

monos

Αυτόν τον Χρυσό Αλέξανδρο ποιος θα τον πάρει; Δεκατέσσερις ταινίες αποτελούν φέτος το Διαγωνιστικό Τμήμα του εορταστικού 60ού Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης. Η επιλογή τους έγινε με πυξίδα το φαινόμενο της «πανοραμικής εντύπωσης» (Overview Effect), το οποίο έκανε τους αστροναύτες να δουν τη Γη ως μια ολότητα χωρίς σύνορα, μια κοινή εστία χωρίς διαφορές, και βοήθησε την ανθρωπότητα να αντιληφθεί διαφορετικά τους φόβους, τις ελπίδες, την ουτοπία, την πραγματικότητα και την απογοήτευση που συνοδεύουν τα επίγεια.

αγορά

αγορα

Γίνεται της Αγοράς Όταν ξεκινάει η Agora του Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης αντιλαμβάνεσαι τη δυναμική του Φεστιβάλ στο κομμάτι της δημιουργίας που κοιτάζει προς το μέλλον. Δημιουργοί και παραγωγοί από την Ελλάδα και όλον τον κόσμο κάνουν την Αποθήκη Γ’ να μοιάζει με ένα μέρος που οι ιδέες και το ταλέντο περισσεύουν, ενώ συμφωνίες κλείνονται, υποσχέσεις συνεργασίας προκαλούν χαμόγελα, νέες ταινίες βρίσκουν τα πρώτα τους σημαντικά υλικά για να γίνουν πραγματικότητα.

εθροε

Εμπρός της Ευρώπης παιδιά Πώς μπορεί ένας επαγγελματίας του κινηματογράφου να εκμεταλλευτεί τα εργαλεία που του δίνει η Ευρωπαϊκή Ένωση ώστε να κάνει το όνειρό του και το έργο του πραγματικότητα; Τι μπορούν να προσφέρουν το ευρωπαϊκό πρόγραμμα χρηματοδότησης Creative Europe και το επιμέρους πρόγραμμα MEDIA σε ένα νέο καλλιτέχνη; Απαντήθηκαν όλα από τους ειδικούς, δηλαδή από την Tίνα Ζουρνατζή (Υπεύθυνη Τμήματος, Γενική Διεύθυνση Επικοινωνίας, Ευρωπαϊκή Επιτροπή), Ελέν Σκίκος (Διαχειρίστρια Προγράμματος, Creative Europe), Αννα Κασιμάτη (Αρμόδια στην Ελλάδα για το πρόγραμμα Creative Europe MEDIA), Βασιλική Διαγουμά (Υπεύθυνη Επικοινωνίας και Διεθνών Σχέσεων, ΕΚΟΜΕ) και τον Βασίλη Κεκάτο που μίλησε για τη σημασία του να ανήκεις στην οικογένεια της Ευρώπης – όπως συμβαίνει και με τις κανονικές οικογένειες έχει πάρα πολλά καλά, έχει και τα κακά της, αλλά χωρίς αυτήν θα ήταν όλα χειρότερα!

μαριαμ

Ο γυναικείος σατανάς Μπορείς πάντα να βασιστείς στον Τζον Γουότερς για να μάθεις κάτι που δεν ξέρεις. Στη διάρκεια του stand up του, «This Filthy World», ο πολυμορφικός σκηνοθέτης μίλησε για πράγματα και πρόσωπα που του έκαναν εντύπωση στην Ελλάδα. Οχι, όχι ο ήλιος και η θάλασσα, ούτε ο Μεγαλέξανδρος. Περισσότερο η Ηγουμένη Μαριάμ. Η Μαριάμ Σουλακιώτου, καλόγρια, συνελήφθη το 1950, με επέμβαση 80 αστυνομικών στη Μονή Κερατέας, όπου βρήκαν δεκάδες ηλικιωμένες γυναίκες και 36 παιδιά σε κατάσταση εξαθλίωσης. Η Ηγουμένη Μαριάμ, ο «γυναικείος σατανάς» όπως την αποκάλεσε ο Τύπος της εποχής, καταδικάστηκε για το φρικτό θάνατο 150 γυναικών που προσηλύτιζε στο μοναστήρι, τους έπαιρνε την περιουσία και βασάνιζε με φρικτούς, ευφάνταστους, μεσαιωνικού επιπέδου τρόπους. Η ίδια η ιστορία και το γεγονός ότι ο κόσμος συνέχισε να πιστεύει στην αθωότητα και την ιεροσύνη της Μαριάμ και μετά την καταδίκη της, εντυπωσίασε (κι εμάς που δεν το ξέραμε και) τον Τζον Γουότερς. Ακόμα περισσότερο από το περιστατικό της «εισβολής» της αστυνομίας στις προβολές του «Τζόκερ» προς άγρα ανήλικων θεατών, που τον έκανε να γελάσει με την καρδιά του. Λ.Γ.

chambre 212 607

Μέσα στην ενδοσκοπική σιωπή πολλών ταινιών, μια μουσική ανάσα είναι συχνά απαραίτητη. Το «Μια Νύχτα Μαγική» του Κριστόφ Ονορέ μπορεί να είναι μια απλή, pop τσιχλόφουσκα, αυτό ακριβώς όμως είναι και που το κάνει τόσο ανάλαφρο και τελικά απολαυστικό. Ειδικά μάλιστα όταν το φιλμ επενδύει επιτυχημένα στις μουσικές επιλογές του για να ξεκουράσει το φεστιβαλικό κοινό από τους κινηματογραφικούς προβληματισμούς και την βαθιά ανάλυση. Είτε αυτό γίνεται με την (κάπως κιτς) μελαγχολία του «Could It Be Magic» του Μπάρι Μάνιλοου, είτε με την χορευτική έξαρση του «How Deep is Your Love?» των Rapture που κλείνει και την ταινία. Ωρα για πάρτι. Δ.Δ.

γουτ

Χωρίς φωτογραφικές μηχανές, χωρίς κινητά, χωρίς ανάσα. Πέρα από τις προσωπικές εξομολογήσεις του, πέρα από την κωμική, σκωπτική ιδιοφυΐα του και πέρα από τον μοναδικό τρόπο να χαρακτηρίζει τον κόσμο (και τον Ντόναλντ Τραμπ), και μόνο η φιγούρα του Τζον Γουότερς στην σκηνή του Ολύμπιον μπροστά από την αφίσα του Τζον Μαυρουδή αρκούσε για να προκαλέσει συγκίνηση. Το «avant-guarde», το «currents» και το «mermaid award», οι κινηματογραφικές αναφορές του «Rosebud», του «Klaatu» και το «Zed’s Dead, Baby», όλα όσα σημαίνουν Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης και όλα όσα γέννησαν και ενίσχυσαν το ελληνικό σινεμά (στοιχεία που συνθέτουν τελικά την αφίσα του φεστιβάλ), ήταν ο καλύτερος τρόπος τόσο για να τιμηθεί η παρουσία ενός μεγάλου δημιουργού αλλά και να τονισθεί με τον καλύτερο τρόπο η μαγική υπερβατικότητα του κινηματογράφου που γίνεται, κάποιες φορές μπροστά στα μάτια μας, πραγματικότητα. Δ.Δ.

δεψλινε

The Decline of Mall Civilization Ο Μάικλ Γκαλίνσκι παρουσίασε το λεύκωμα φωτογραφιών του για τα mall της Αμερικής και την αναλογική τους σχέση με το δυτικό πολιτισμό. Διαβάστε εδώ περισσότερα για τον ίδιο, τις φωτογραφίες και τις ταινίες του.

πυραπσό

πυραπσό

pyrp

Εγώ πρόσεχα την Πολυχρονοπούλου που πρόσεχε την Ξανθοπούλου που μίλαγε με τη Γιαδικιάρογλου. Ο Γιώργος Πυρπασόπουλος, o φετινός ambassador της Αγοράς, έκανε ένα έξυπνο παιχνίδι trivia με εκπροσώπους του Τύπου. Κινηματογραφικές ερωτήσεις εξέταζαν όχι μόνο τη γνώση μας πάνω στο σινεμά, αλλά και την 15χρονη Ιστορία του τμήματος της Αγοράς του Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης. Δεν υπήρξε όμως καμία σοβαροφάνεια. Γελάσαμε, παίξαμε, ήπιαμε μπύρες σ’ ένα από τα πιο διασκεδαστικά διαλείμματα του φετινού τρεξίματος. Πάντως, να το σκεφτείς Γιώργο το ρόλο του αυστηρού (not) καθηγητή. Σου πάει πολύ. Π.Λ.

waters

Πιάσαμε την κουράδα του Τζον Γουότερς Αν ακούγεται filthy, είναι γιατί… ήταν. Προς την κορύφωση του μονολόγου του, ο δαιμόνιος Γουότερς πρότεινε τρόπους να συνεχίζουμε την divine παράδοση της κοπροφαγίας (να τρώμε κάτι που τουλάχιστον μοιάζει με κουράδα – ως πολιτικό σχόλιο και διαμαρτυρία ). Στη σκηνή έφερε μαζί του κάτι από το περίπτερο της Αριστοτέλους. «Αυτό θα λειτουργούσε» είπε, πετώντας μια Σερενάτα προς το μέρος μας. Π.Λ.

Το 60ό Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης με το βλέμμα του Flix | Ημέρα 6η

Η ομάδα του Flix στη Θεσσαλονίκη επιλέγει όλα όσα ξεχώρισαν την Τρίτη 5 Νοεμβρίου 2019, έκτη ημέρα του 60ού Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης

Η ομάδα του Flix στο 60ό Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης είναι οι Λήδα Γαλανού, Πόλυ Λυκούργου, Μανώλης Κρανάκης, Δημήτρης Δημητρακόπουλος, Τάσος Χατζηευφραιμίδης, Ρόμπυ Εκσιέλ, Θοδωρής Δημητρόπουλος.

Ξάφης 607 2

Ο Αργύρης Ξάφης εναντίον νεροβούβαλων «Πέρα από τα γυρίσματα, αυτά καθεαυτά, δε θα ξεχάσω την προετοιμασία που μάς έκανε ο Σύλλας. Οπως για παράδειγμα, πώς στη μέση της διαδρομής προς Μεσολόγγι, με κατεβάζει από το βανάκι και μου λέει να γδυθώ και να πέσω σ’ έναν τεράστιο βάλτο με νεροβούβαλους. Ο κάθε νεροβούβαλος ήταν 8 φορές εγώ σε όγκο και με τεράστια κέρατα.» Διαβάστε όλα όσα μάς είπε ο πρωταγωνιστής για «Το Θαύμα της Θάλασσας των Σαργασσών» του Σύλλα Τζουμέρκα. Π.Λ.

Mavroudis interview 607 2

Τζον Μαυρουδής vs. Ντόναλντ Τραμπ «Με τον Τραμπ, κάθε μέρα είναι ένας εφιάλτης από τον οποίο δεν μπορείς να ξυπνήσεις. Tο σοκ μας είναι πολύ μεγάλο. Ολος ο κόσμος μάς μισεί κι εμείς ντρεπόμαστε για αυτή τη χώρα. Τα όρια του στρες έχουν χτυπήσει κόκκινο. Κι εκεί που νομίζεις ότι δεν μπορεί να κάνει ή να πει κάτι χειρότερο, απλά ξημερώνει η επόμενη μέρα. Καινούργια ντροπή, νέο σοκ. Αν ζούσαμε σε οποιαδήποτε άλλη χώρα, θα είχε κατεβάσει το στρατό στους δρόμους. Θα είχαμε δικτατορία. Το πιστεύω. Ευτυχώς που το Σύνταγμά μας επιβάλει ένα ισχυρό Κογκρέσο και μία δυνατή Γερουσία. Ώστε να υπάρχει ένα στοπ στην τρέλα. Αυτές τις μέρες όλοι παρακολουθούμε τις διαδικασίες για την καθαίρεσή του με κομμένη την ανάσα». Διαβάστε εδώ ολόκληρη τη συνέντευξη του Τζον Μαυρουδή στο Flix. Π.Λ.

daily 607 1

Όλο το νέο ελληνικό σινεμά σε μία αίθουσα. Η διπλή, ταυτόχρονη προβολή του «Θαύματος της Θάλασσας των Σαργασσών» στις αίθουσες της Αποθήκης 1 πλημμύρισε τόσο από το κοινό που ήθελε να τιμήσει την ελληνική πρεμιέρα της πολυταξιδεμένης ήδη νέας ταινίας του Σύλλα Τζουμέρκα αλλά και από σχεδόν σύσσωμο το νέο ελληνικό σινεμά που βρίσκεται ήδη στην πόλη για την παρουσίαση πολλαπλών προσωπικών projects. Ως αποτέλεσμα, η προβολή της ταινίας έμοιαζε περισσότερο με σύναξη αγάπης παρά για αυστηρή επίσημη πρεμιέρα, γεγονός που επισφραγίστηκε και από τα πολλαπλά πηγαδάκια των συζητήσεων αμέσως μετά την προβολή. Κι αυτό δεν είναι ακριβώς «Θαύμα», παρά η λογική επιβράβευση μιας άκρως ενδιαφέρουσας και φιλόδοξης δουλειάς. Δ.Δ.

cosmic

Γλυκαθήκαμε Ένα χτύπημα στην πόρτα του ξενοδοχείου και ένα δώρο από την ομάδα της ταινίας «Cosmic Candy» της Ρηνιώς Δραγασάκη. Αυθεντικές καραμέλες που σκάνε στο στόμα, αυτοκόλλητα, κονκάρδες και μια απευθείας επιστροφή στην αθωότητα που κάπως είχαμε πολύ ανάγκη.

daily 607

Ενα διαφορετικό κινηματογραφικό Ιράν. Αν και ο μελοδραματισμός δεν εκλείπει από την δεύτερη μόλις μεγάλου μήκους ταινία του Σαΐντ Ρουσταΐ, το «Just 6.5» (που προβλήθηκε στο πλαίσιο των Ανοιχτών Οριζόντων) κατέχει μια απρόσμενη τραχιά ενέργεια, που ξεχειλίζει από την οθόνη ήδη από την (εντυπωσιακή και δραματικά καίρια) εναρκτήρια σκηνή καταδίωξης. Το «μόνο 6,5» άλλωστε του τίτλου αναφέρεται στον αριθμό των εκατομμυρίων χρηστών ναρκωτικών που καταγράφονται ετησίως στο Ιράν και ο Ρουσταΐ ήδη από την εκκίνηση της αφήγησής της φροντίζει να γίνει κατανοητή στο έπακρο η πραγματική έκταση του προβλήματος. Το καλό είναι ότι ο ίδιος γνωρίζει πώς να κινηματογραφήσει μια δυναμική εκδοχή της χώρας του, γεμάτη ταχύτητα, ορμή και κινδύνους που δεν είναι άμεσα ορατοί. Ειδικά οι σκηνές που διευρύνουν το κάδρο ή που το πλημμυρίζουν από κόσμο είναι δικαιολογημένα και οι καλύτερες. Το κακό όμως είναι ότι η ταινία ατυχώς χάνει τη δύναμή της στα εσωτερικά της πλάνα (αν και οι σκηνές με τους κρατούμενους υπογραμμίζουν την ικανότητα του σκηνοθέτη να αποτυπώνει την ένταση), καθώς ο μελοδραματισμός αλλά και η επαναληψιμότητα του δικαστικού δράματος δεν συμπλέει ιδανικά με μια σαφώς πιο περιπετειώδη αφήγηση, η οποία ανοίγει το φιλμ αλλά σταδιακά δείχνει να σπρώχνεται προς το περιθώριο. Δ.Δ. αγορά

Agora Talks Η Αγορά του 60ού Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης ξεκίνησε με τα Agora Talks και τους Έλληνες και ξένους επαγγελματίες που μοιράστηκαν πολύτιμη γνώση με νέους φερέλπιδες δημιουργούς. Ανάμεσά τους ο σκηνοθέτης και υπεύθυνος για τη σκηνοθετική επιμέλεια της πιο επιτυχημένης σειράς της ελληνικής τηλεόρασης, τις «Άγριες Μέλισσες» και η παραγωγός (ανάμεσά σε άλλα του «Οίκτου» του Μπάμπη Μακρίδη) Αμάντα Λιβανού.

Ισαβέλλα Θάνος 607

Το Φεστιβάλ είναι οι άνθρωποί του Ισαβέλλα & Θάνος. Εκείνη κρατά τα πάντα να τρέχουν ρολόι (αλλά δεν χάνει ποτέ το χαμόγελό της). Εκείνος μεταφράζει τις παρουσιάσεις των σκηνοθετών με κομψότητα και επαγγελματισμό. Η ζεστασιά τους μάς κάνει να νιώθουμε στο Ολύμπιον σαν στο σπίτι μας. Π.Λ.

παρτυ

Κάθε βράδυ κι άλλο πάρτι Τα πάρτι του Φεστιβάλ είναι ένα (ή και δύο, τρία) κάθε βράδυ. Το καταλαβαίνεις γιατί μεσοβδόμαδα εκεί που γίνεται βρίσκεται σχεδόν ολόκληρη η Θεσσαλονίκη (και όση Αθήνα έχει ανέβει για το Φεστιβάλ). Συνήθως είναι αδύνατον να πάρεις ποτό από το ίδιο μαγαζί όπου γίνεται το πάρτι. Και παρά τις όποιες προβλέψεις κάνεις όταν επιστρέφεις, είναι δύσκολο να ποντάρεις ότι την επόμενη μέρα θα μείνεις λιγότερο ή περισσότερο ή θα μιλάς ακόμη με τη γνωριμία της προηγούμενης νύχτας… Μ.Κ.

Common Birds

Made in Greece Οι προβολές των ελληνικών ταινιών που αποτελούν το φετινό Φεστιβάλ Ελληνικού Κινηματογράφου συνεχίζονται.

Waters

Τζον Γουότερς vs. Ντόναλντ Τραμπ «Επιβίωσα από τον Νίξον, επιβίωσα από τον Ρέιγκαν, όταν όλοι οι φίλοι μου πέθαναν από AIDS, οπότε… Εχω επιβιώσει και από άλλες τρομερές στιγμές. Ζω με το γεγονός ότι ο Ντόναλντ Τραμπ είναι Πρόεδρος. Είναι εξαντλητικό. Το χειρότερο είναι ότι ζω σε έναν κόσμο όπου ο Ντόναλντ Τραμπ έχει καταστρέψει μέχρι και το κακό γούστο. Το κακό του γούστο δεν έχει όρια. Εχει καταστρέψει τη λέξη «κακό». Είναι υπεύθυνος για την εξαφάνιση του camp. Δεν υπάρχει τίποτα που να είναι τόσο κακό ώστε να τα αντικαταστήσει γιατί έχει καταστρέψει την έννοια του «κακού» για πάντα». Διαβάστε εδώ ολόκληρη τη συνέντευξη του Τζον Γουότερς στο Flix. M.K.

Το 60ό Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης με το βλέμμα του Flix | Ημέρα 5η

ΦΕΣΤΙΒΑΛ / ΒΡΑΒΕΙΑ 05 NOV  /  Flix Team

Η ομάδα του Flix στη Θεσσαλονίκη επιλέγει όλα όσα ξεχώρισαν τη Δευτέρα 4 Νοεμβρίου, πέμπτη ημέρα του 60ού Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης

Η ομάδα του Flix στο 60ό Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης είναι οι Λήδα Γαλανού, Πόλυ Λυκούργου, Μανώλης Κρανάκης, Δημήτρης Δημητρακόπουλος, Τάσος Χατζηευφραιμίδης, Ρόμπυ Εκσιέλ, Θοδωρής Δημητρόπουλος.

φεστ

Ελέησον Ο σχεδόν θρησκευτικός χαρακτήρας των αφισών της φετινής διοργάνωσης αποτελεί διαρκή έμπνευση, κατά τα φαινόμενα. Ή αυτό ή κάποιος είδε το «Liberte» του Αλμπερτ Σέρα και αποφάσισε να ζητήσει ιερή συγχώρεση. Θ.Δ.

Ζαχαρίας

Ο Ζαχαρίας Μαυροειδής έγινε σκηνοθέτης στα καθίσματα του Φεστιβάλ Ο σκηνοθέτης του «Ξεναγού» φέρνει τη δεύτερη μεγάλου μήκους ταινία του, τον «Απόστρατο», στη Θεσσαλονίκη, σε ένα τέλειο κύκλο από την εποχή των φοιτητικών του χρόνων που ως θεατής κατάλαβε ότι θα κάνει σινεμά. Διαβάστε όσα μοιράστηκε με το Flix ο Ζαχαρίας Μαυροειδής πριν την επίσημη πρώτη του «Απόστρατου». Π.Λ.

αλμπερτ

Mastercl-ass Είναι γνωστός ο τρόπος με τον οποίο ο Ισπανός Αλμπερτ Σέρα – ένα από τα φετινά αφιερώματα του Φεστιβάλ – αρέσκεται στο να προκαλεί. Και με τις ταινίες του. Και με όσα λέει. Στο masterclass που παρέδωσε μπροστά σε ένα αφοσιωμένο κοινό, όχι μόνο περιέγραψε πεσμένος στα γόνατα και σχεδόν με ανατριχιαστικές λεπτομέρειες πως στερέωσε ένα φτερό παγωνιού στον πισινό ενός ηθοποιού, αλλά μίλησε και για το φόβο των ηθοποιών απέναντι στο γυμνό. «Γιατί άραγε; Η γύμνια είναι κομμάτι της ίδιας της ζωής. Γιατί λοιπόν αρνούνται; Γιατί είναι εκτεθειμένοι. Το γυμνό γεννά αμεσότητα. Όλη η ματαιοδοξία χάνεται και ο ηθοποιός εκτίθεται. Εκτίθεται στον πόθο. Έναν πόθο που μπορεί να πάει προς το καλό, αλλά και προς το κακό, το σκοτεινό. Αυτό τελικά δημιουργεί τεράστια ένταση. Ο πόθος είναι εκεί και ο έλεγχος χάνεται. Ο ηθοποιός δεν μπορεί να ελέγξει εντελώς τι αναδίδει το ίδιο του το σώμα. Η αμεσότητα φέρνει και μεγάλη ένταση. Άρα, με ποιόν τρόπο μπορεί κανείς να το ξεπεράσει αυτό; Με την πίεση. Με τον αυταρχισμό. Εκεί είναι λοιπόν που εγώ πιέζω τους ηθοποιούς μου ακόμη περισσότερο. Κάνοντάς τους να δεχτούν το απαράδεκτο, το προσβλητικό. Όταν τελικά φτάνεις στα όρια, συμβαίνουν πράγματα. Όχι πάντοτε, αλλά συνήθως κάτι συμβαίνει. Γι’ αυτό ο ρόλος του σκηνοθέτη είναι, όχι να χρησιμοποιεί, αλλά να κάνει κατάχρηση των ηθοποιών. Και αυτό γιατί υπάρχει ξεκάθαρος καλλιτεχνικός στόχος πίσω από την όλη διαδικασία. Ο μόνος τρόπος για να τους κάνω να καταλάβουν είναι να τους κακομεταχειρισθώ. Να φτάσουν στα άκρα».

Tlamess

Γνωρίστε τους Γείτονες Ξεκίνησαν οι προβολές του νεοσύστατου διαγωνιστικού τμήματος «Γνωρίστε τους Γείτονες» με ταινίες από την ευρύτερη γειτονιά της Ελλάδας και νεωτερίστική ματιά πάνω στον κόσμο και τα πράγματα. Το Flix βλέπει όλες τις ταινίες του τμήματος και γράφει καθημερινά τη γνώμη του.

Φεστ

Dancing queen Στην νορβηγική ταινία «Disco», μια υπνωτιστική ένωση του «Jesus Camp» με το «I, Tonya» και τους ΑΒΒΑ, μια πρωταθλήτρια χορού αρχίζει να χάνει το mojo της και βρίσκει καταφύγιο στις διδαχές του Χριστιανισμού μέσα από το νεο-χίπστερ πρίσμα της εκκλησίας που συντηρεί η οικογένειά της, ένα μίγμα τηλε-ευαγγελισμού και χριστιανικής ποπ με αισθητική κουλ καφετέριας. Με κάθε διάσταση της ζωής της συνδεδεμένη με περφόρμανς, και ψάχνοντας να βρει τι είναι αληθινό καθώς σταδιακά θυμάται ένα βαθιά κρυμμένοι οικογενειακό μυστικό, η Μίριαμ βυθίζεται σε υπαρξιακή δίνη. Το ακόμα πιο κουλ σε όλα αυτά, είναι πως στον πρωταγωνιστικό ρόλο συναντάμε τη Γιόζεφιν Φρίντα στην πρώτη της δουλειά στο σινεμά, ύστερα από 2 χρόνια και 4 σεζόν στο θρυλικό «Skam», τη νορβηγική τηλεοπτική σειρά που έγινε φαινόμενο εντός κι εκτός Σκανδιναβίας. Η Φρίντα, καλεσμένη του Φεστιβάλ, και εμφανώς τρακαρισμένη στο Q&A μετά την ταινία, μίλησε για τη δυσκολία του να γυρίζει σκηνές εκτός χρονολογικής σειράς σε αντίθεση «με τη σειρά που έκανα πριν». Φανς του «Skam», ενωθείτε: Η Νόορα αποφοίτησε, και σε έναν απαιτητικό πρώτο ρόλο, παίρνει άριστα. Θ.Δ.

winona girls

Τα κορίτσια του «Winona» τραγουδούν στη βροχή Ανθή Ευστρατιάδου, Σοφία Κόκκαλη, Ηρώ Μπέζου, Δάφνη Πατακιά – οι τέσσερις σπουδαίες πρωταγωνίστριες της νέας ταινίας του The Boy μιλούν στο Flix, λίγο πριν την πρεμιέρα, για την εμπειρία της ταινίας και προτείνουν κοτόσουπα για τις πρωινές ώρες μετά τα πάρτι του Φεστιβάλ. Διαβάστε όσα είπαν στο Flix πριν την πρεμιέρα της ταινίας. Π.Λ.

Απόστρατος

Είσαι παντού και πουθενά

Ο «Απόστρατος» του Ζαχαρία Μαυροειδή είναι, μαζί, mdma και ελληνικός στη χόβολη: ένα αποτυπωμένο με απόλυτη φυσικότητα μείγμα παρελθόντος και παρόντος. Γι’ αυτό και στο φινάλε του, δεν θα μπορούσε να κάνει καλύτερη επιλογή τραγουδιού. Με το τέλος της διαδρομής, έρχονται δυο φωνές που δεν μπερδεύονται με άλλες, η Μαρινέλλα, ο Κώστας Χατζής κι όλη η ακαταμάχητη ταλαιπωρία του «ξέρω πως δεν θα ‘ρθεις ξανά, μα εγώ σε περιμένω». Πέρασαν ώρες και το μουρμουρίζουμε ακόμα – απλώς γιατί αν το φωνάζουμε στη Νέα Παραλία, μπορεί και να μας κοιτάξουν περίεργα. Λ.Γ.

Blanco En Blanco 607

Όμορφες εικόνες που κρύβουν φριχτές αλήθειες Τα λόγια δεν είναι κάτι που περισσεύουν στο «Λευκό σε Lευκό» του Τέο Κουρτ (το οποίο προβλήθηκε στο πλαίσιο των Ανοιχτών Οριζόντων), αρκούν όμως οι πληροφορίες που περιέχει το κάθε κάδρο για να στήσει κανείς το κοινωνικό πορτρέτο των αρχών του 20ου αιώνα στην ονειρική και συνάμα εφιαλτική Γη του Πυρρός. Με αφορμή την επίσκεψη ενός φωτογράφου που καταφθάνει στην περιοχή για να αποτυπώσει με την κάμερά του τον γάμο ενός πλούσιου γαιοκτήμονα με ένα νεαρό (πολύ νεαρό) κορίτσι, ο Κουρτ ρίχνει φως στις αρχές μιας κοινωνίας που, όπως συνέβη και στις υπόλοιπες περιοχές της αμερικανικής ηπείρου, χτίστηκε πάνω στην καταπίεση και εν τέλει τη γενοκτονία του γηγενούς πληθυσμού, προβάλλοντας πάνω τους την πρόθεση της λευκής υπεροχής, κρυμμένη πίσω από την πρόφαση του πολιτισμού. Μόνο που ο Κουρτ δεν ενδιαφέρεται για τις ιστορικές λεπτομέρειες, ούτε έχει στόχο να κάνει σινεμά καταγγελίας. Θυμίζοντας αρκετά το σινεμά της Λουκρέσια Μαρτέλ, η ταινία του επενδύει στην ατμόσφαιρα, στις μικρές λεπτομέρειες και στα μεμονωμένα επεισόδια για να στήσει σταδιακά κάτι πολύ μεγαλύτερο από αυτό που αρχικά παρουσιάζει, ακόμα και αν στην πορεία επιλέγει να κάνει απότομες στροφές και αλλαγές κατεύθυνσης που διαταράσσουν τον ρυθμό της αφήγησής του.  Δ.Δ.

φεστιβάλ

Διάλεξε το κάδρο σου. Έξω από την Αποθήκη Δ, ο ορίζοντας του Θερμαϊκού προσφέρει την πιο εντυπωσιακή εναλλακτική όταν η προγραμματισμένη προβολή καταλήγει sold out. Ναι, και αυτό είναι σινεμά.

Ενα κάστρο για την «Winona» Από το soundtrack της νέας ταινίας του The Boy, «Winona», η οποία αποκάλυψε πλέον χωρίς καμία αμφιβολία την θαυμαστή κινηματογραφική ευαισθησία του, η Δεσποινίς Τρίχρωμη τραγουδά για κάθε κάστρο που φύσηξε δυνατά ποτέ κανείς ως παιδί για να γκρεμίσει. Απλά υπέροχο. Δ.Δ.

Το 60ό Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης με το βλέμμα του Flix | Ημέρα 4η

Η ομάδα του Flix στη Θεσσαλονίκη επιλέγει όλα όσα ξεχώρισαν την Κυριακή 3 Νοεμβρίου 2019, τέταρτη ημέρα του 60ού Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης

Η ομάδα του Flix στο 60ό Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης είναι οι Λήδα Γαλανού, Πόλυ Λυκούργου, Μανώλης Κρανάκης, Δημήτρης Δημητρακόπουλος, Τάσος Χατζηευφραιμίδης, Ρόμπυ Εκσιέλ, Θοδωρής Δημητρόπουλος.

μαυρουδής

Περήφανος Τζον Μαυρουδής Συναντήσαμε τον διάσημο ελληνοαμερικανό illustrator, που φέτος έχει σχεδιάσει την αφίσα του 60ού Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης για μία συνέντευξη. Ο Μαυρουδής έχει δύο φορές βραβευτεί για τα εξώφυλλά του στα περιοδικά Time και New Yorker όμως όταν τον ρωτήσαμε ποια διάκριση ξεχωρίζει περισσότερο, μάς ξάφνιασε η απάντησή του. Άνοιξε την τσάντα του κι έβγαλε το ελληνικό διαβατήριο του πατέρα του από τα 50s. Το ακούμπησε στο τραπέζι λέγοντας «δεν ήθελε να μάθουμε ελληνικά για να αφομοιωθούμε από την νέα μας πατρίδα, να μην μείνουμε πίσω. Toν χάσαμε πέρσι, αλλά εγώ τον πήρα μαζί μου, έτσι συμβολικά, σε αυτό το ταξίδι. Ελπίζω να τον κάνω περήφανο που είμαι εδώ…» Π.Λ.

σερρα

Que Serra, Serra «Σας βλέπω πολύ χαμογελαστούς τώρα αλλά δεν πιστεύω να είστε το ίδιο χαρούμενοι στο τέλος της προβολής. Θα δείτε την πιο πρωτότυπη ταινία της χρονιάς και σίγουρα από τις πιο σημαντικές». Κάπως έτσι (και με πολύ ύφος) προλόγισε (ο επίσημος προσκεκλημένος του φεστιβάλ) Αλμπερτ Σερά το «Liberté», την νέα αντισυμβατική και μονίμως επιθετική προς τις αισθήσεις ταινία του, το πιο «Serra» φιλμ από όλα όσα έχει κάνει σε μία επαναστατική, γκροτέσκα και άκρως ναρκισσιστική καριέρα. Στην ταινία, κάπου ανάμεσα στο Πότσνταμ και το Βερολίνο του 1774, λίγο πριν από την Γαλλική Επανάσταση, τρεις αριστοκράτες που εκδιώχθηκαν από την αυλή του Λουδοβίκου του 16ου λόγω των χαλαρών ηθών τους, αναζητούν την στήριξη ενός Γερμανού Δούκα, γνωστού για την «ελεύθερη σκέψη και την γοητεία» του. Αυτό που ακολουθεί είναι μια νύχτα γεμάτη σεξ, βίτσια και κάθε λογής ερωτικής ευρεσιτεχνίας, αποτυπωμένη στην οθόνη από τον εξεζητημένο, τραχύ τρόπο που παραδοσιακά υιοθετεί ο Σερά, στο απόγειο, αν μπορούμε να το πούμε έτσι, της αισθητικής και της καλλιτεχνικής του ταυτότητας. Αναμενόμενα, οι αποχωρήσεις στο Ολύμπιον ήταν πολλαπλές, κάτι που – κρίνοντας γενικότερα από τα λεγόμενα του σκηνοθέτη – θα τον έκανε πολύ περήφανο. Δ.Δ.

φρόσω

Φρόσω είσαι μια σταρ Στο «Winona» του Τhe Boy πρωταγωνιστούν 4 ταλαντούχες, συγκλονιστικές γυναίκες. Αλλά η μεγάλη σταρ είναι η «Φρόσω» – το σκυλί της κοριτσοπαρέας της ταινίας (και στην πραγματικότητα του διευθυντή φωτογραφίας Σίμου Σαρκετζή). Ηρεμη δύναμη, σιροπιαστά μάτια, τεράστια, χνουδωτή αγκαλιά και γλυκό, υγρό χαμόγελο. Ναι, αυτό το σκυλί χαμογελάει! Δείτε το απόψε [Winona | 20.00 |Αίθουσα Τζον Κασσαβέτης] Π.Λ.

Moffie

Αυτό που θα πει «Moffie» Το «Moffie» στη γλώσσα Αφρικάανς της Νοτίου Αφρικής αναφέρεται υποτιμητικά στους ομοφυλόφιλους, κάτι που ο Όλιβερ Ερμάνους, στην πρώτη του ουσιαστικά ενδιαφέρουσα ταινία του μετά την «Ομορφιά» του 2011, φαίνεται να γνωρίζει καλά. Μικρό στο αφηγηματικό εύρος του αλλά ισχυρό στην ικανότητά του να παρουσιάζει ειλικρινή πορτρέτα, το κινηματογραφικό «Moffie» εστιάζει στα τραύματα της νοτιοαφρικανικής κοινωνίας της εποχής του Apartheid, για να αφηγηθεί την ιστορία μιας άλλης μειονότητας με αφορμή την (υπό τεταμένες συνθήκες) υποχρεωτική στρατιωτική θητεία ενός νεαρού που δείχνει να ασφυκτιά σε ένα αυστηρά προκαθορισμένο macho περιβάλλον. Μόνο που η queer αφήγησή της ταινίας δεν έχει ούτε ακραίες εξάρσεις ούτε μελοδραματικές προεκτάσεις, παρά εστιάζει σε μια αυστηρή ματιά που απλά αποζητά να επικοινωνήσει ψύχραιμα την αλήθεια όντας ταιριαστά περιορισμένη μέσα στον μικρόκοσμό της. Επίσης, πολύ ικανές οι κύριες πρωταγωνιστικές ερμηνείες, με εξέχουσα αυτή του πρωτοεμφανιζόμενου Κάι Λουκ Μπρούμερ. Δ.Δ.

markopoulos

(Ολοι οι δρόμοι οδηγούν στο) Τέμενος Οι ιστορίες που αφηγήθηκαν ο Ρόμπερτ Μπίβερς και ο Μαρκ Γουέμπερ (κιθαρίστας των Pulp, μελετητή του έργου του Γκρέγκορι Μαρκόπουλος και ανεξάρτητο επιμελητή ταινιών και βίντεο στο BFI, το Tate Modern, το Κέντρο Πομπιντού και άλλα) για τον Γκρέγκορι Μαρκόπουλος υπήρξαν για ακόμη μια φορά αποκαλύπτικές γύρω από το σπουδαίο έργου ενός μεγάλου της avant garde και το δρόμο για το… Τέμενος.

Το 1971, λοιπόν, σύμφωνα με τον Μπίβερς, ο Γκρέγκορι Μαρκόπουλος συνέλαβε την ιδέα για το «Τέμενος», το οποίο αντιλαμβανόταν ως ένα κομμάτι Γης ξεχωριστό και ξέχωρο από την υπόλοιπη πλάση, αλλά και ως έναν ιδεατό τόπο όπου τίποτε δεν γεννιέται αλλά και τίποτε δεν πεθαίνει. Για έναν δημιουργό που στοχαζόταν διαρκώς πάνω στην κινηματογραφική φόρμα, το καρέ ενός φιλμ αποτελούσε πάντα σημείο αναφοράς. Κάτι σαν ιερογλυφικό και ιδεόγραμμα ταυτόχρονα. Ο τόπος τελικά ήταν ένα πολύ μικρό χωριό κάπου στην Πελοπόννησο. Ο Ρόμπερτ Μπίβερς αφηγήθηκε πώς μια άρνηση για προβολή των ταινιών του Μαρκόπουλος στην Εθνική Πινακοθήκη, εξαιτίας των γυμνών τους σκηνών, οδήγησε αρχικά στην Τρίπολη και έπειτα σε ένα πολύ μικρό χωρίο, τη Λυσσαρέα Αρκαδίας, όπου και τελικά προβλήθηκαν τα φιλμ, σε έναν τόπο χωρίς τρεχούμενο νερό και με μερικούς ξένους, αλλά και έλληνες θεατές, ανάμεσα σε αυτούς και ο Αλέξης Μινωτής. «Ήταν μια τρέλα όλο αυτό! Αλλά ήμουν έτοιμος να το ακολουθήσω μέχρι τέλους. Εκεί, εξάλλου, γεννήθηκε και η ιδέα να κινηματογραφήσουμε κάτι. Όταν, λοιπόν, σταματήσαμε τις προβολές, ο Γκρέγκορι αφοσιώθηκε ολοκληρωτικά στο τελευταίο του πρότζεκτ, το φιλμ «Ενιαίος» που τον συνόδευσε ως το θάνατο το 1992, δίχως να μπορέσει να το ολοκληρώσει. Ο ίδιος έλεγε ότι προσπαθούσε να γυρίσει ένα φιλμ που θα απευθυνόταν σε έναν θεατή που δεν υπήρχε ακόμη. Εναν ψευδαισθησιακό θεατή, τον θεατή του 21ου αιώνα. Το φιλμ τελικά κατέληξε να έχει περίπου 70 με 80 ώρες διάρκεια, όντας χωρισμένο σε 22 κύκλους, δύο έως πέντε ωρών ο καθένας. Μέσα του υπάρχουν εικόνες από ολόκληρη τη φιλμογραφία του καλλιτέχνη, εναλλασσόμενες από περιόδους μη-εικόνας. Το φιλμ σίγουρα αποτελεί μια πρόκληση. Δεν θα το χαρακτήριζα μια άνετη εμπειρία».

Ο Ρόμπερτ Μπίβερς ανέφερε πως τα τελευταία 20 χρόνια ασχολείται με την αποκατάσταση αυτού του φιλμ, μια ιδιαίτερα επίπονη και ακριβή διαδικασία. «Κάθε κύκλος κοστίζει περίπου 30.000 δολάρια και έως σήμερα, που βρισκόμαστε σχεδόν στα μισά της διαδικασίας, έχουμε ξοδέψει 700.000 δολάρια. Δουλεύω ακατάπαυστα μαζί με μια ομάδα νέων καλλιτεχνών και όλο το εγχείρημα είναι ένας συνεχής αγώνας. Έχουμε όμως ξεκινήσει μια νέα δραστηριότητα από το 2004, με προβολές στο «Τέμενος». Συμβαίνει μια φορά κάθε τέσσερα χρόνια στη Λυσσαρέα με ανοιχτές προβολές τον Ιούνιο. Η επόμενη θα γίνει το 2020. Οι προβολές ξεκινούν μόλις σουρουπώσει και κρατούν από δύο έως πέντε ώρες. Έχουμε θεατές από ολόκληρο τον κόσμο και η ενημέρωση πραγματοποιείται κυρίως μέσω e-mail αλλά και από στόμα σε στόμα. Υπάρχει και ένα website όπου μπορεί κανείς να λάβει περισσότερες πληροφορίες, το http://www.temenos.org. Ο μέγιστος αριθμός θεατών που μπορούμε να φιλοξενήσουμε είναι 200, αφού όλο αυτό το εγχείρημα στερείται ουσιαστικής υποδομής. Από την πλευρά μου, μπορώ να τονίσω ότι δεν φανταζόμουν ποτέ ότι κάποια στιγμή στην καριέρα μου θα έπαιζα το ρόλο του αρχειοφύλακα. Αλλά όταν θέλεις να φέρεις το έργο κάποιου στην επιφάνεια και να το διαφυλάξεις για το μέλλον, δεν υπάρχει άλλος τρόπος. Το τεράστιο αυτό αρχείο υπάρχει κάπου στην Ελβετία. Αποτελεί ένα πολύ μεγάλο βάρος, αλλά ταυτόχρονα και μια απελευθερωτική δραστηριότητα».

Farewell

Πώς λένε «Mamma Mia» στα Κορεάτικα; «Ενας Κορεάτης μάγειρας ανοίγει ένα εστιατόριο για μελλοντικούς χωρισμένους στην Σκόπελο, πάνω στην ώρα για να ερωτευτεί μια μυστηριώδη Ελληνοπούλα». Αυτό υπόσχεται η σύνοψη του «Farewell Restaurant», μιας συμπαραγωγής Ελλάδας – Νότιας Κορέας που τυγχάνει να είναι και ρομαντική κομεντί και μιούζικαλ (!). Η ταινία είναι διαθέσιμη στην ψηφιακή βιβλιοθήκη της Agora και αναζητά υποψήφιους αγοραστές. Υπεύθυνος επικοινωνίας για την ταινία, όπως αναφέρεται στον κατάλογο της Αγοράς, ο κύριος Romace (μα γιατί δεν είναι Romance;). Δ.Δ

Ανάκριση 607

Made in Greece Οι προβολές των ελληνικών ταινιών που αποτελούν το φετινό Φεστιβάλ Ελληνικού Κινηματογράφου συνεχίζονται. Χθες προβλήθηκαν η «Ανάκριση» του Παναγιώτη Πορτοκαλάκη (φωτό), η «Περσεφόνη» του Κώστα Αθουσάκη και το «Θολάμι» του Βασίλη Νούλα.

 

Μια βιολέτα, καθολικά προσβάσιμη

Τα σποτάκια του #TIFF60, που σκηνοθέτησε ο Βασίλης Κεκάτος, έτσι κι αλλιώς είναι μια αγκαλιά αγάπης. Σε μια εκδοχή τους, ακόμα περισσότερο. Δείτε ή/και ακούστε παραπάνω, τη «Βιολέτα» ως καθολικά προσβάσιμη ταινία. Με ακουστική περιγραφή για άτομα με προβλήματα όρασης και τυφλούς και με υποτιτλισμό για άτομα με προβλήματα ακοής και κωφούς. Δείτε πώς τα χρώματα και οι θέσεις των υποτίτλων δηλώνουν τις πράξεις, το φύλο. Ακούστε πώς η φωνή του αφηγητή ζεσταίνει τη δράση, υπογραμμίζει το συναίσθημα, χωρίς να παρεμβαίνει, διακριτικά. Κάντε μια δοκιμή, «δείτε» τη Βιολέτα με κλειστά μάτια. Λ.Γ.

Το 60ό Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης με το βλέμμα του Flix | Ημέρα 3η

Η ομάδα του Flix στη Θεσσαλονίκη επιλέγει όλα όσα ξεχώρισαν το Σάββατο 2 Νοεμβρίου 2019, τρίτη ημέρα του 59ου Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης

Η ομάδα του Flix στο 60ό Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης είναι οι Λήδα Γαλανού, Πόλυ Λυκούργου, Μανώλης Κρανάκης, Δημήτρης Δημητρακόπουλος, Τάσος Χατζηευφραιμίδης, Ρόμπυ Εκσιέλ, Θοδωρής Δημητρόπουλος.

Hogg

Κάντο όπως η Τζοάνα Χογκ «Η έμπνευση έρχεται από κάτι καθημερινό, μία συνομιλία για παράδειγμα. Κοιτάζω γύρω μου συνεχώς, με ενδιαφέρουν οι άνθρωποι και η έμπνευση έρχεται από τις παρατηρήσεις μου, τα ημερολόγιά μου, μικρές λεπτομέρειες που μου γίνονται εμμονή και μετά μετατρέπονται σε ταινία». Η ιδιοσυγκρασιακή Βρετανίδα στην οποία αφιερώνει φέτος το Φεστιβάλ, με αφορμή και την προβολή της νέας της ταινίας «Souvenir», μίλησε σε συνέντευξη Τύπου για τα σημεία από τα οποία αντλεί έμπνευση και τον τρόπο με τον οποίο (προ)ετοιμάζει κάθε φορά ένα σινεμά προσωπικό, ερμητικά ανοιχτό σε αναφορές, στο φωτεινό περιθώριο του mainstream σινεμά όπως αυτό ομογενοποιείται αυτή τη στιγμή στη Μ. Βρετανία. «Δεν βλέπω αρκετές βρετανικές ταινίες για να μπορώ να απαντήσω. Υπάρχουν αρκετοί σκηνοθέτες όπως ο Μπεν Ρίβερς, ο Πίτερ Στρίκλαντ, η Λιν Ράμσεϊ που κάνουν πολύ προσωπικές ταινίες. Φυσικά όλοι είμαστε διαφορετικοί. Ακολουθώ το ένστικτό μου, δεν κοιτάζω γύρω μου για να συγκρίνω τον εαυτό μου γιατί αυτό είναι επικίνδυνο, μένω στον δικό μου τρόπο. Στο βρετανικό σινεμά υπάρχει πρόβλημα στον τρόπο που λειτουργεί η χρηματοδότηση σε σχέση με τη συγγραφή ενός σεναρίου. Η διαδικασία αυτή ίσως ενθαρρύνει τους νεαρούς κινηματογραφιστές για να ολοκληρώσουν το σενάριό τους, αλλά είναι πολύ αυστηρή και πρέπει να αντισταθούμε γιατί έτσι φτιάχνονται ταινίες που έχουν παρόμοιο σχήμα, καθώς μεσολαβούν πολλές εξωτερικές φωνές και χάνεται η εσωτερική φωνή του δημιουργού».

κούνδουρος

κούνδουρος

κούνδουρος

Ο άγνωστος εικαστικός Νίκος Κούνδουρος Όχι ότι η πλευρά του ζωγράφου του Νίκου Κούνδουρου ήταν άγνωστη, απλώς πόσοι έχουν δει, όντως, τα έργα του; Κι όχι ότι η αγάπη του για ένα συνδυασμό διονυσιακού ερωτισμού, λαϊκής παράδοσης και θρησκευτικής κατάνυξης/ενοχής είναι έκπληξη, αλλά κάποια τέτοια έργα, σαν την «Αγία Πόρνη», γδύνουν την έκθεση από όποια σοβαροφάνεια και την κάνουν παιχνίδι απολαύσεων. Λ.Γ.

Invisible

Μια υπέροχη γενναία δόση βραζιλιάνικου μελοδράματος «Η Αόρατη ζωή της Ευρυδίκης Γκουσμάο»του Καρίμ Αινούζ ξεκινά με την εικόνα δύο αδερφών μέσα στην ζούγκλα της Βραζιλίας και συνεχίζει να αφηγείται τις επόμενες δεκαετίες της ζωής τους κινηματογραφώντας με το ίδιο πάθος για την φύση ακόμα και την πιο αστική εικόνα του Ρίο Ντε Τζανέιρο. Πηγαία αλλά όχι κραυγαλέα φεμινιστικό, με κοινωνική αλλά όχι καταγγελτική ματιά και μελοδραματικό αλλά ποτέ επιφανειακό, το φιλμ του Καρίμ Αϊνούζ είναι μια ψύχραιμη αλλά ευαίσθητη ιστορία για τον χαμένο χρόνο, για τα απατηλά όνειρα, για την έννοια και της οικογένειας και για το πάθος μιας ζωής που ποτέ δεν σβήνει, αλλά πάνω από όλα αποτελεί μια αφήγηση για δύο γυναίκες της Βραζιλίας του 1950 που προσπάθησαν να πάρουν τις τύχες του στα χέρια, ρισκάροντας κάτι πολύ περισσότερα από όσα θα μπορούσαν ποτέ να φανταστούν: την δύναμη του μεταξύ τους δεσμού. Η ταινία κατέκτησε το μεγάλο βραβείο του τμήματος «Ένα Κάποιο Βλέμμα» των φετινών Καννών και έκανε μόλις την ελληνική της πρεμιέρα στο πλαίσιο του Φεστιβάλ. Δ.Δ.

καρυπίδης

Η μνήμη του Γιώργου Καρυπίδη δεν θα μπορούσε να τιμηθεί γλυκύτερα Η προβολή του «Στη Σκιά του Φόβου» του Γιώργου Καρυπίδη ο οποίος έφυγε από τη ζωή τον Ιανουάριο του 2019 ήταν μια ιδιαίτερη εμπειρία. Όχι μόνο επειδή ήταν μια προβολή, μιας ταινίας που δεν βλέπουμε συχνά, καθολικά προσβάσιμη, για ανθρώπους τυφλούς και με προβλήματα όρασης, κωφούς και με προβλήματα ακοής. Αλλά επιπλέον επειδή ο φίλος του Αχιλλέας Κυριακίδης μίλησε μ’ ένα κείμενο σπάνιας ευαισθησίας, προς την ουσία της ανθρώπινης ύπαρξης, το σινεμά και τον Καρυπίδη με τη «χαμηλόφωνη και τρυφερή» προσωπικότητά του. Επειδή ο Γιώργος Αρβανίτης, διευθυντής φωτογραφίας και αυτής της ταινίας, είχε προετοιμάσει τόσα να πει αλλά τα μάτια του έτρεχαν δάκρυα. Επειδή η σύζυγός του, Ράνια Μπριλάκη-Καρυπίδη μίλησε με απλότητα και εγγύτητα, κάνοντάς τον, σίγουρα, περήφανο. Επειδή αυτή, η μάλλον «διακριτική» προβολή, απογευματινή, είδε την πλατεία του Ολύμπιον γεμάτη και τον ηλικιακό μέσο όρο μικρό. Κι επειδή της ταινίας προηγήθηκε το σποτάκι «Βιολέτα», του Βασίλη Κεκάτου, με υπότιτλους για κωφούς, χρωματισμένους ανάλογα με το φύλο του ομιλούντος, τόσο σημαντική επιλογή για μια ταινία με μια τρανς κόρη και τον πατέρα της και ηχητική περιγραφή για τυφλούς, επισφραγίζοντας τη συγκινησιακά φορτισμένη συνάντηση. Να που σ’ ένα Φεστιβάλ μπορεί να βάλεις τα κλάματα, πραγματικά εκεί που δεν το περιμένεις. Λ.Γ.

about endlessness 607

Περί ομορφιάς της ύπαρξης Με διάρκεια μόλις 76 λεπτά, το «Η Ομορφιά της Ύπαρξης», η νέα ταινία του σπουδαίου Σουηδού σκηνοθέτη Ρόι Αντερσον μοιάζει με το υστερόγραφο της δικής του υπέροχης τριλογίας για την ανθρώπινη κατάσταση, ένα μικρό δείγμα ενός μεγάλου σινεμά. Όσοι έγιναν μάρτυρες χθες στην κατάμεστη προβολή στο Ολύμπιον μπορούν να σας το επιβεβαιώσουν. 

Meltem 607

Made in Greece Οι προβολές των ελληνικών ταινιών που αποτελούν το φετινό Φεστιβάλ Ελληνικού Κινηματογράφου συνεχίζονται. Χθες προβλήθηκαν το «Δεν Ακούμε τα Τραγούδια» του Τάκη Παπαναστασίου, η «Ανάκριση» του Παναγιώτη Πορτοκαλάκη και το «Meltem» του Βασίλη Δογάνη. 

κακα

Θεσσαλονίκη… φτου kaka To πετύχαμε στη γωνιά ενός δρόμου. Είναι «ακριβώς περίπου» ένα από τα πιο γκροτέσκα και κακόγουστα πράγματα που έχουμε δει σε επίπεδο «φροντίδα πόλης».

The Lodge

Τίποτα δεν είναι εύκολο… εκεί γύρω στα μεσάνυχτα Και όχι, δεν εννοούμε τις δύσκολες στιγμές που η κούραση κάνει σχεδόν αδύνατη την παρακολούθηση μιας ταινίας. Το «Round Midnight», το (σχεδόν) μεταμεσονύχτιο τμήμα του Φεστιβάλ έχει ήδη αρχίσει να αποκαλύπτει το εύρος των θεματικών του και δεν πρόκειται να κάνει εύκολη τη ζωή των πρωταγωνιστών του. Είτε πρόκειται για τους θανάσιμους υποθαλάσσιους οργανισμούς του «Sea Fever», είτε για τα μυστηριώδη ψυχολογικά (ή και όχι) φαινόμενα που λαμβάνουν χώρα στο «The Lodge» (την ταινία μάλιστα που φέρνει ξανά στη Θεσσαλονίκη τους Σεβερίν Φιαλά και Βερόνικα Φραντζ μετά το «Καληνύχτα, Μαμά»), το σίγουρο είναι ένα. Οι βραδινές προβολές του Φεστιβάλ κρύβουν pop εκπλήξεις «είδους». Δ.Δ.

Το 60ό Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης με το βλέμμα του Flix | Ημέρα 2η

Η ομάδα του Flix στη Θεσσαλονίκη επιλέγει όλα όσα ξεχώρισαν την Παρασκευή 1η Νοεμβρίου 2019, δεύτερη ημέρα του 59ου Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης

Η ομάδα του Flix στο 60ό Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης είναι οι Λήδα Γαλανού, Πόλυ Λυκούργου, Μανώλης Κρανάκης, Δημήτρης Δημητρακόπουλος, Τάσος Χατζηευφραιμίδης, Ρόμπυ Εκσιέλ, Θοδωρής Δημητρόπουλος.

Το 60ό Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης θα διεξαχθεί φέτος από τις 31 Οκτωβρίου μέχρι και τις 10 Νοεμβρίου. Το Flix θα βρίσκεται εκεί για να σας μεταφέρει όλα όσα θα συμβούν μέσα κι έξω από τις σκοτεινές αίθουσες.

Θεσσαλονίκη 60 Ημέρα 2η

Πέρα από την μεγάλη οθόνη Συνεχίζοντας το πείραμα που εγκαινίασε πέρυσι ανοίγοντας διάλογο ανάμεσα στη γλώσσα του σινεμά και κάθε λογής καλλιτεχνική έκφραση, το φεστιβάλ εμπιστεύθηκε και φέτος σε νέους Ελληνες καλλιτέχνες και εικαστικούς τη μετουσίωση κάθε ταινίας του διαγωνιστικού προγράμματος σε κάτι που ξεπερνά την αυστηρή κινηματογραφική γλώσσα. Ως αποτέλεσμα, το Φαινόμενο της Πανοραμικής Εντύπωσης (που αποτελεί και το συνδετικό κρίκο των θεματικών των διαγωνιζόμενων φιλμ) απέκτησε neon έκφραση, μετουσιώθηκε σε installation, εκφράστηκε μέσα από το video art, την κατασκευή και την ζωγραφική. Το μήνυμα στα εγκαίνια της έκθεσης ήταν σαφές: το σινεμά είναι κάτι πολύ μεγαλύτερο από τις ταινίες. Δ.Δ.

Πετρουνία

«Μία ταινία από την Βόρεια Μακεδονία Εχει μεγάλη διαφορά που βλέπεις μία ταινία. Και πάντα ισχύει ότι φέρνεις τις προσωπικές σου αποσκευές στην αίθουσα. Τρέξαμε να δούμε το «Υπάρχει Θεός, το Ονομά της Είναι Πετρούνια» της Τεόνα Στρούγκαρ Μιτέφσκα, χωρίς να έχουμε προβληματιστεί για τη χώρα προέλευσής της, μέχρι που συνειδητοποιήσαμε ότι βρισκόμαστε στη Θεσσαλονίκη. Κάθε φορά που, μέσα στη ροή του λόγου της παρουσίασης ή τους διαλόγους της ταινίας, ακουγόταν η λέξη «Μακεδονία» (η ταινία γυρίστηκε πριν την συμφωνία των Πρεσπών, αλλά έκανε την πρεμιέρα της στο Φεστιβάλ Βερολίνου λίγες μόνο μέρες μετά την υπογραφή της) υπήρχε ένα συλλογικό κράτημα της αναπνοής. Ομως, το φεστιβαλικό κοινό αποδείχθηκε πολύ πιο ώριμο στο Q n A με τη δημιουργό. Ρώτησε για όσα μάς ενώνουν, κι όχι για όσα θα μπορούσαν να μας χωρίζουν για πάντα. Π.Λ.

the painted bird 607

Ταινία – Σοκ Το «The Painted Bird» του Βάτσλαβ Μαρχούλ – η οδύσσεια ενός μικρού αγοριού που προσπαθεί να ξεφύγει από τη λάιλαπα του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου – φτάνει στη Θεσσαλονίκη με την ταμπέλα της «ταινίας – σοκ» που απέκτησε ήδη πριν από την προβολή του στο Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου της Βενετίας. Προορισμένο για θεατές με γερά νεύρα και ακόμη πιο γερά στομάχια, το φιλμ που διασκευάζει το ομότιτλο βιβλίο του Γέρζι Κοζίνσκι, ενός εξόριστου στις Ηνωμένες Πολιτείες επιζήσαντα του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου Πολωνοεβραίου συγγραφέα, σύγχρονου και φίλου του Ρομάν Πολάνσκι, γυρίστηκε για να διχάσει, να συζητηθεί, να συγκλονίσει ακόμη και όταν είναι πλέον πολύ αργά να μετανιώσεις για όλα όσα είδες τα προηγούμενα 169 ζοφερά ασπρόμαυρα λεπτά του. Τ.Χ.

Μακεδονικόν

Η οικογένεια μεγάλωσε Ο κινηματογράφος «Μακεδονικόν», μία από τις παλαιότερες αίθουσες της Θεσσαλονίκης και μια από τις ελάχιστες εναπομείνασες μονές αίθουσες του κέντρου, αποτελεί έτσι κι αλλιώς μέρος των αναμνήσεων του φεστιβάλ. Και έτσι όμως, η ανάρτηση των αφισών του 60ού επετειακού φεστιβάλ στην είσοδο του σινεμά και η επιστροφή της αίθουσας στην μεγάλη κινηματογραφική γιορτή της πόλης προκαλεί αντανακλαστικά την συγκίνηση. Πλέον, το μόνο που μένει είναι και το κοινό να εμπιστευθεί την νέα αυτή προσθήκη, καθώς την πρώτη μέρα των προβολών η προσέλευση των θεατών στο «Μακεδονικόν» ήταν σαφώς μειωμένη σε σχέση με τον παραδοσιακό πυρήνα του φεστιβάλ σε Ολύμπιον και λιμάνι. Δ.Δ.

Στα 9

Made in Greece Μπορεί τα Διεθνή Διαγωνιστικά Τμήμα του Φεστιβάλ να ξεκινούν αύριο Κυριακή, αλλά οι προβολές των ελληνικών ταινιών που αποτελούν το φετινό Φεστιβάλ Ελληνικού Κινηματογράφου ξεκίνησαν. Πρώτες προβλήθηκαν το «@9: Στα Εννιά» του Άγγελου Σπάρταλη (φωτό) και το «Μολύβι Mαχαίρι Σκυτάλη του Κωνσταντίνου Κακογιάννη». 

Θεσσαλονίκη 60 Ημέρα 2η

Τα απαραίτητα Η τσάντα του Φεστιβάλ, με μια αφαιρετική, εύγλωττη προσαρμογή της αφίσας του #TIFF60 από τον Τζον Μαυρουδή, διακρίνεται από χιλιόμετρο. Το θέμα είναι σε ποια λέξη πέφτει το μάτι: choose motion!

Ολύμπιον

Κάτσε να σου πω κάτι Πέρσι την άνοιξη είχε κυκλοφορήσει η είδηση ότι ο ιστορικός κινηματογράφος Ολύμπιον θα ανακαινίσει τα καθίσματά του. Αυτό δεν έγινε και για 22η χρονιά βγαίνουμε από τις αίθουσες (και την κεντρική και του «Παύλου Ζάννα») μετά από φεστιβαλικές ταινίες των 2+ ωρών, με αυχενικό σύνδρομο και τους σπόνδυλους σαν τελικό σίγμα. Δεν είναι γκρίνια, δεν είναι παράπονο, είναι απαραίτητη κριτική. Η καρέκλα σ’ ένα σινεμά δεν μπορεί να μην στηρίζει την πλάτη του θεατή. Διαλέξτε προσεχτικά που θα καθόμαστε στα επόμενα 20 χρόνια, γιατί το Ολύμπιον είναι μια αίθουσα που παραδοσιακά αγαπάμε. Π.Λ.

It Must Be Heaven

Ο κόσμος αλλάζει, ο Ελία Σουλεϊμάν μένει ίδιος. Τουλάχιστον, όσο μένει ίδια η κατάσταση του Παλαιστινιακού, την οποία σχολιάζει με τον δικό του, μανιερίστικο μεν, αλλά κωμικό και μελαγχολικό τρόπο, πάντα, ο δημιουργός και στη νέα του ταινία με τίτλο «Επίγειος Παράδεισος» που φτάνει στη Θεσσαλονίκη από το Φεστιβάλ Καννών, έχοντας διαγωνιστεί για το Χρυσό Φοίνικα και αποσπώντας ειδική μνεία από την κριτική επιτροπή. 

Θεσσαλονίκη 60 Ημέρα 2η

Κυρίες ετών 60 «Το Ποτάμι» του Νίκου Κούνδουρου, η «Μανταλένα» του Ντίνου Δημόπουλου, το «Εγκλημα στα Παρασκήνια» του Ντίνου Κατσουρίδη, το «Μια του Κλέφτη» του Δημήτρη Ιωαννόπουλου και η μικρού μήκους του Τάκη Κανελλόπουλου, «Μακεδονικός Γάμος». Οι 5 ταινίες που βραβεύτηκαν στην 1η Εβδομάδα Ελληνικού Κινηματογράφου, τον Σεπτέμβριο του 1960 κι οι οποίες – όλες – έμειναν κλασικές για διαφορετικούς λόγους, ξαναφορούν τα αμπιγιέ τους για τις προβολές των εξηκοστών γενεθλίων τους. Αρχή με το «Ποτάμι», στο Ολύμπιον, με προβολή καθολικά προσβάσιμη. Λ.Γ.

Babyteeth 607

The babyteeth are out Τα «Παιδικά Δόντια» της Αυστραλής Σάνον Μέρφι, το οποίο προβλήθηκε χθες στο φεστιβάλ ως μέρους του επίσημου προγράμματος αλλά διαγωνιστικού, δεν στοχεύει ούτε σε εύκολες αποτυπώσεις, ούτε και σε ασφαλείς αφηγήσεις. Αντιθέτως, το κινηματογραφικό ντεμπούτο της δημιουργού είναι μια ιστορία ενηλικίωσης μπροστά στην προοπτική του θανάτου, γεμάτη από τη συγκίνηση και το βάρος μιας τέτοιας θεματικής αλλά και με όλες εκείνες τις ανάλαφρες, αστείες και απόλυτα ανθρώπινες στιγμές που καταφέρνουν να βρουν αναπόφευκτα τη θέση τους ανάμεσα στον πόνο. Διασκευή (από την ίδια την συγγραφέα μάλιστα) ενός ήδη πολύ πετυχημένου θεατρικού στην Αυστραλία, το φιλμ κάνει εμφανή την ικανότητα της Μέρφι να αποφεύγει τις παγίδες και τις προφανείς δραματικές κορυφώσεις σε κάθε πορεία της διαδρομής της, να κοιτάει πίσω από τις επιφανειακές αντιδράσεις για να εντοπίσει την σκληρή συναισθηματική ειλικρίνεια, να βρίσκει την αλήθεια στην σιωπή ή στις ανταλλαγές των βλεμμάτων και να αναδεικνύει κάθε στιγμή την αστείρευτη, κόντρα στις συνθήκες, ενέργεια της ηρωίδας της χωρίς να επιδιώκει την αγιοποίηση ή την καταδίκη της. Μόλις μας συστήθηκε μια εξαιρετικά ενδιαφέρουσα νέα δημιουργός.  Δ.Δ.

Θεσσαλονίκη 60 Ημέρα 2η

Φροντίδα Στο Φεστιβάλ, άλλοι ξεδιψούν με σινεμά. Άλλοι, απλώς, με νεράκι. Λ.Γ.

Το 60ό Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης με το βλέμμα του Flix | Ημέρα 1η

Η ομάδα του Flix στη Θεσσαλονίκη επιλέγει όλα όσα ξεχώρισαν την Πέμπτη 31 Οκτωβρίου 2019, πρώτη ημέρα του 59ου Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης

Η ομάδα του Flix στο 60ό Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης είναι οι Λήδα Γαλανού, Πόλυ Λυκούργου, Μανώλης Κρανάκης, Δημήτρης Δημητρακόπουλος, Τάσος Χατζηευφραιμίδης, Ρόμπυ Εκσιέλ, Θοδωρής Δημητρόπουλος.

 

Θεσσαλονίκη 60 Ημέρα 1η

Θεσσαλονίκη 60 Ημέρα 1η

Θεσσαλονίκη 60 Ημέρα 1η

Παντού να σκορπίζεις της γνώσης το φως Χρόνια πολλά Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης! Η Ελίζ Ζαλαντό και ο Ορέστης Ανδρεαδάκης καλούν όλους τους εργαζομένους του Φεστιβάλ επί σκηνής για να σβήσουν τα 60 κεράκια της τούρτας. Π.Λ.

Θεσσαλονίκη 60 Ημέρα 1η

Video Mapping Ο Θεσσαλονικιός καλλιτέχνης Στάθης Μήτσιος σχεδιάζει για το 60ό Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου, μια οπτική εγκατάσταση (3D projection mapping installation) στην προβλήτα του λιμανιού, σε δύο όψεις του αντλιοστασίου. Η οπτική εγκατάσταση, μέσα από ένα δομημένο σενάριο, αναπαράγει την ιστορία των 60 χρόνων του Φεστιβάλ πάνω στις επιφάνειες της όψης του κτιρίου. Μέσα από τρισδιάστατα, δισδιάστατα animations και ψηφιακά επεξεργασμένο αρχειακό υλικό, δημιουργείται ένα τρισδιάστατο και μεγάλης επιφάνειας μικρού μήκους ντοκιμαντέρ, ορατό τόσο κατά τη είσοδο του κοινού στο λιμάνι όσο και από την λεωφόρο Νίκης. Μ.Κ.

Θεσσαλονίκη 60 Ημέρα 1η

Από το 1 στο 60 και ακόμα παραπέρα Στο υλικό που μοιράστηκε στον Τύπο, δύο φυλλάδια ήταν αυτά που ίσως δίνουν περισσότερο από τα υπόλοιπα το πραγματικό στίγμα της φετινής διοργάνωσης. Αφενός, το επετειακό press book της «Μανταλένας» (η οποία πρόκειται και να προβληθεί σε ειδική προβολή) τονίζει την ιστορία του φεστιβάλ και το όραμα που έδωσε ζωή σε ένα δυναμικό και πολυποίκιλο οργανισμό. Αφετέρου, το «Meet The Future» λεύκωμα παρουσιάζει τις ελπίδες για το μέλλον του ελληνικού κινηματογράφου και το στοίχημα που βάζει το φεστιβάλ για την συνέχεια, πέρα από τα ήδη 60 χρόνια της ιστορίας του. Τίποτα δεν ήταν εύκολο τότε, τίποτα δεν είναι εύκολο και τώρα. Το μόνο που παραμένει κοινό είναι το πάθος και το όραμα του διαχρονικού, καλού σινεμά. Καλώς ήρθατε στο μέλλον. Δ.Δ.

Θεσσαλονίκη 60 Ημέρα 1η

Συμβουλές από τη Λένα Σαββίδη «Αν δεν τον καίει τίποτα, καλύτερα να μην κάνει τίποτα. Με την γκρίνια δεν βγάζουμε τίποτα. Χαλάμε τη ζωή μας μόνο.» Η Λένα Σαββίδη, κριτικός κινηματογράφου, συγγραφέας, ιδιοκτήτρια των Εκδόσεων Ερμής, σύζυγος του Γ.Π. Σαββίδη, αδελφή του Χρήστου Λαμπράκη. Μέλος της κριτικής επιτροπής της 1ης Εβδομάδας Ελληνικού Κινηματογράφου, του πρώτου «Φεστιβάλ» του 1960, μαζί με ανθρώπους σαν τον Μυριβήλη και την Παξινού. Ετών 91, σήμερα. Μίλησε για τους νέους ανθρώπους που κάνουν σινεμά, κήρυξε και την έναρξη, επίσημα, του #TIFF60. Και είπε τη μεγαλύτερη σοφία της βραδιάς: με την γκρίνια δεν βγάζουμε τίποτα. Μόνο αν, μέσα μας, κάτι καίει. Λ.Γ.

Θεσσαλονίκη 60 Ημέρα 1η

Τα αγαπημένα του Μαυρουδή Ο Τζον Μαυρουδής έφτιαξε την οπτική ταυτότητα του 60ού Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης. Στο Πρώτο Πλάνο που θα βρείτε παντού στο Φεστιβάλ, αλλά και ηλεκτρονικά εδώ μοιράζεται και τα αγαπημένα του βιβλία, φιλμ, πράγματα που τον εμπνέουν. Μ.Κ.

 

Ευτυχώς που είμαστε κόμικ Η Ντάρια Ανταμέσκου και ο Σωτήρης Αηδόνης ήταν οι παρουσιαστές της τελετής έναρξης: οι πρωταγωνιστές του «Φεστιβάλ», της ειδικής έκδοσης του #TIFF60, του κόμικ που έγραψαν και σχεδίασαν ο Γιώργος Γούσης, ο Παναγιώτης Πανταζής και η Γεωργία Ζάχαρη. Μπήκαν στην αίθουσα μ’ ένα «τράβελινγκ» από το σταθμό του τρένου και τα κάστρα ως τον Λευκό Πύργο και την Πλατεία Αριστοτέλους και μας έκαναν να ερωτευθούμε την οθόνη, με δέσμευση τουλάχιστον… των 12 ημερών που θα διαρκέσει το Φεστιβάλ. Λ.Γ.

Θεσσαλονίκη 60 Ημέρα 1η

Κι όμως ο Μπουτάρης είναι ακόμα εδώ Δηλώνοντας για άλλη μια φορά την υποστήριξή του σε ένα θεσμό από τον οποίο ποτέ δεν απουσίασε, ο πρώην πια δήμαρχος Θεσσαλονίκης Γιάννης Μπουτάρης έδωσε το παρόν – ως απλός θεατής πια – στην τελετή έναρξης του φεστιβάλ. Τελικά, κάποιες σχέσεις παραμένουν ισχυρές, ακόμα και μετά την παύση οποιουδήποτε αξιώματος. Δ.Δ.

Θεσσαλονίκη 60 Ημέρα 1η

Θεσσαλονίκη 60 Ημέρα 1η

Θεσσαλονίκη 60 Ημέρα 1η

Θεσσαλονίκη 60 Ημέρα 1η

Ξε-larry-gus-στήκαμε! Το επίσημο πάρτι έναρξης του 60ού Φεστβάλ Θεσσαλονίκης δεν είχε τίποτα το τυπικό ή το στημένο. Αντιθέτως. Το live του Larry Gus ήταν απίθανο – ευρηματικό, ξεσηκωτικό, παραληρηματικό, αυτοσαρκαστικό, αστείο, τρυφερό. Ενα one-man show που ξεσήκωσε με την ενέργειά του την Αποθήκη Γ’ του Λιμανιού και μάς έκανε να θέλουμε κι άλλο. #Ξανά Π.Λ.

Θεσσαλονίκη 60 Ημέρα 1η

Ενα Οσκαρ στη Λόρα Ντερν Η «Ιστορία Γάμου» του Νόα Μπόμπακ που αποτέλεσε και την ταινία έναρξης του φεστιβάλ δε χρειάζεται πια ιδιαίτερες συστάσεις. Αυτό βέβαια δε σημαίνει ότι δε χρειάζεται να τονιστεί πόσο καταλυτική είναι η παρουσία της Λόρα Ντερν στο φιλμ. Στην καλύτερη δε σκηνή της, ξεσπάει μπροστά στην πελάτη της – Σκάρλετ Γιόχανσον – αναλύοντας την ειδοποιό διαφορά μεταξύ του τέλειου πατέρα και της ιδανικής μάνας, σε ένα μονόλογο που μπλέκει την θρησκεία, την πατριαρχεία και κάθε είδους στερεότυπο. Σε ένα δίκαιο κόσμο, αυτή και μόνο η σκηνή θα έπρεπε να την οδηγήσει μέχρι την σκηνή των ΌσκαρΔ.Δ.

Θεσσαλονίκη 60 Ημέρα 1η

Τζίμης ο Τίγρης Το φεστιβάλ είναι διαδραστικό, το ίδιο και οι αφίσες για τα 60 του χρόνια. Και καπως έτσι ο Τζιμ Τζάρμους απέκτησε μουστάκια.

seminaria kinimatografou 2019-2020

Σεμινάριο Ιστορίας Κινηματογράφου 2019-2020, έναρξη την Κυριακή 10.11.2019 στις 19.30 || Ρεύματα- Κινήματα – Σχολές-Είδη

Σεμινάριο Ιστορίας Κινηματογράφου 2019-2020

Σεμινάριο Σκηνοθεσίας Κινηματογράφου-Δημιουργίας Ταινίας Μικρού Μήκους 2019-2020 (και με κινητό, tablet, mirrorless ή GOPRO κάμερες)

Σεμινάριο Δημιουργίας Ντοκιμαντέρ 2019-2020

 

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.

Δημιουργήστε ένα δωρεάν ιστότοπο ή ιστολόγιο στο WordPress.com.

ΠΑΝΩ ↑

Αρέσει σε %d bloggers: