Τα Άγρια Αγόρια (2017) του Μπερτράν Μαντικό || Έτσι Οφείλει να Είναι ο Κινηματογράφος || κριτική Γιάννη Καραμπίτσου [4/5]

Βρισκόμαστε λίγο πριν μπει το 2020. Βλέπουμε πάρα πολλές ταινίες ενδιαφέρουσες τα τελευταία χρόνια, απελπιστικά πολλές αν σκεφθεί κανένας ότι αυτή την εβδομάδα βγαίνουν στις αίθουσες 10 ταινίες και από αυτές οι 5 είναι τουλάχιστον αξιόλογες. Φαινόμενο που επιδέχεται οπωσδήποτε βαθύτερης μελέτης αν σκεφθεί κανένας ότι η Κοινωνία δεν παρουσιάζει την ίδια κινητικότητα. Όμως Ταινίες όπως το Άγρια Αγόρια και το Λίλιαν δεν βλέπουμε συχνά τις τελευταίες δεκαετίες. Ταινίες καλλιτεχνικές, αντίστοιχες με εκείνες που παίζονταν από τη δεκαετία του 60 και μετά με την έλευση της Νουβέλ Βαγκ, του Κινηματογράφου του Δημιουργού και του Μοντέρνου Κινηματογράφου και μέχρι τα μέσα της δεκαετίας του 80. Ταινίες όπως οι καλλιτεχνικές και άβαντ γκαρντ της καλύτερης δεκαετίας του κινηματογράφου εκείνης του 20 του περασμένου αιώνα. Τέτοιες λοιπόν ταινίες είναι τα Άγρια Αγόρια και η Λίλιαν που είχαμε την τύχη να απολαύσουμε αυτή την εβδομάδα.

Τα Άγρια Αγόρια (2017) του Μπερτράν Μαντικό || Αναλυτική Παρουσίαση, Trailer, Η Γνώμη των Κριτικών

 

Λίλιαν (Lillian) (2019) σκηνοθεσία Αντρέας Χόρβατ || αναλυτική παρουσίαση, trailer, η γνώμη των κριτικών

Πάμε στα Άγρια Αγόρια που συγκέντρωσαν πολύ καλές κριτικές από την πλειονότητα των συναδέλφων κριτικών του Μπερτράν Μαντικό που εδώ πραγματοποιεί την πρώτη μεγάλου μήκους ταινία του με εντυπωσιακό τρόπο μετά από πολλές βραβευμένες ταινίες μικρού και μεσαίου μήκους. Περισσότερα για την ταινία διαβάστε σε άλλο άρθρο μας όπου περιλαμβάνονται αναλυτική παρουσίαση, το τρέιλερ με ελληνικούς υπότιτλους, τα αστεράκια των κριτικών και μερικές από τις καλύτερες κριτικές που γράφτηκαν για την ταινία. Εμείς θα σταθούμε στα εξής σημεία. Δεν έχουμε δει όλες τις ταινίες μικρού ή μεσαίου μήκους , τις μουσικές του ταινίες, κάποιες μόνο και είναι δύσκολο να κατατάξουμε τον Μαντικό κάπου με ασφάλεια. Αναφορικά με τα Άγρια Αγόρια θα μπορούσαμε να πούμε ότι έχει πειραματικά στοιχεία αναμφισβήτητα αλλά κάλλιστα θα περνούσαν απλά ως καλλιτεχνικά αφού η ταινία διαθέτει μια μοντέρνα μεν αφήγηση δε. Έτσι δεν θα τοποθετούσαμε την ταινία στον πειραματικό ή Πρωτοποριακό Κινηματογράφο τύπου Κένεθ Άνγκερ ή Στάν Μπράκχρατζ αν και έχει επιρροή από τον Κένεθ Άνγκερ αλλά σαν μια μοντέρνα καλλιτεχνική ταινία του σύγχρονου κινηματογράφου, όπως ενδεχόμενα όφειλαν να είναι όλες οι ταινίες του Κινηματογράφου ως Τέχνη και όχι ως Βιομηχανία.

Ο Κλασικός (Χολιγουντιανός) Αφηγηματικός κινηματογράφος που σαν Μορφή και Ύφος αφορά το μεγαλύτερο μέρος ταινιών σήμερα στον Πλανήτη, όσο και αν παρουσιάζει ενδιαφέρον και αρκετές καλές ταινίες, κινδυνεύει να σκοτώσει την Τέχνη στο Σινεμά και να τον καταστήσει απλά ένα Θέαμα με ποιότητα ή όχι. Κοντεύει να σκοτώσει τον Αληθινό Κινηματογράφο που είναι ο Καλλιτεχνικός και που σαν τέτοιος οφείλει να πειραματίζεται. Αφού ξεκαθαρίσαμε αυτό σε ένα στοιχειώδες επίπεδο, να πούμε ότι τα Άγρια Αγόρια είναι μια επίσης Ποιητική Ταινία και ότι έχει επιρροές από τη λογοτεχνία τον Άρχοντα των Μυγών του Γκόλντινγκ τον Ιούλιο Βερν και τον Μπάροουζ γιατί όχι και τον Τζότζεφ Κόνραντ και άλλες και από τον κινηματογράφο επίσης πολλές όπως από τον Βαλέριαν Μπόροβζικ και το Γκότο του Νησί του Έρωτα, τον Gay Maddin, το Κουρδιστό Πορτοκάλι, τον Κένεθ Άνγκερ που προαναφέραμε και πολλές άλλες. Εμάς μας θύμισε πάρα πολύ την Ταινία του Ραούλ Ρουίζ Οι 3 Κορώνες του Ναύτη κυρίως στη Μορφή και στο Ύφος που είδαμε για πρώτη φορά σε ένα αφιέρωμα στο Παλλάς των Καγιέ ντι Σινεμά την δεκαετία του 80. Δεν είναι τυχαίο μάλλον ότι τα Καγιέ ανέδειξαν τα Άγρια Αγόρια σαν την καλύτερη ταινία της χρονιάς το 2017 που προβλήθηκε. Πρόκειται για μια Περιπέτεια Σουρεαλιστικής Ποιητικής Φαντασίας με πινελιές Ερωτισμού παραλλάσσοντας λίγο μια φράση του ίδιου του δημιουργού. Ας περάσουμε τώρα στην ίδια την ταινία επισημαίνοντας κάποια σημεία που δεν περιλαμβάνονται σε κριτικές συναδέλφων ή που εξηγούνται με άλλο τρόπο, Η έντονη Ποιητικότητα της Ταινίας επιτρέπει πολλές αναγνώσεις. Η Εικαστικότητα και Πλαστικότητα της Ταινίας πλήρως ενταγμένα στην Αφηγηματική της διάσταση και λειτουργικότητα της και που ενισχύονται από την Μέθοδο δουλειάς του Μαντικό που προσθέτει και επεξεργάζεται τον ήχο όλον στο Post Production είναι σίγουρα τα στοιχεία της ταινίας που ξεχωρίζουν. Το Στοιχείο που ξεχωρίζει περισσότερο από όλα στο Περιεχόμενο και το Θέμα της Ταινίας εκτός από εκείνο του ερωτισμού και της νεανικής ορμής που μπορεί να φτάσει μέχρι την επιθετικότητα και το φόνο περισσότερο με μια συμβολική έννοια αφού εδώ βιάζουν και δολοφονούν τη δασκάλα τους, εκείνη μάλιστα που τους δίδαξε και τους ενέπνευσε την σεξουαλική και πνευματική ελευθερία, από την άλλη είναι αστόπαιδα και θέλουν επιπλέον “εκπαίδευση” κάτι που αναλαμβάνει με τη σύμφωνη γνώμη των γονέων τους μετά τον αποτρόπαιο φόνο που διέπραξαν ο Ολλανδός Καπετάνιος με το ένα βυζί που βρίσκεται στα μέσα μιας μεταμόρφωσης που φαίνεται να είναι ένα άλλο κυρίαρχο μοτίβο της ταινίας αλλά και του δημιουργού Μπερτράν Μαντικό, εκείνο που ξεχωρίζει περισσότερο για εμάς είναι η φεμινιστική οπτική. Ως Άγρια Αγόρια και υπηρετώντας την Επιθυμία και τη Φύση τους για έρωτα και Ηδονές σκοτώνουν κυριολεκτικά και συμβολικά τη δασκάλα τους, μεταμορφώνονται σε κορίτσια κάτι που φαίνεται να είναι η “αληθινή” φύση μας και εκείνη που μπορεί να μας οδηγεί στην Αγάπη. Από τη μία ο Μαντικό πιστεύει στα ένστικτα και στη Φύση, στην Επιθυμία και την Ικανοποίησή της αλλά και σε έναν κόσμο που η Πατριαρχία θα δώσει τη θέση της στη γυναικεία αληθινή φύση των ανθρώπων που θα είναι γεμάτη με έρωτα ηδονές και αγάπη.

Να επισημάνουμε εδώ ότι τους ρόλους των Άγριων Αγοριών υποδύονται κορίτσια με υπέροχο τρόπο, ότι ο Καπετάνιος είναι συνεργάτης και υπηρέτης της Σεβερίν (Ελίνα Λέβενσον) και ότι ο σκληρός τρόπος με τον οποίο συμπεριφέρεται στα άγρια αγόρια είναι εν μέρει σκηνοθετημένος για να οδηγήσει τα παιδιά στην εξέγερση και στο νησί των ηδονών εκ νέου, είναι ένα είδος εκπαίδευσης, και εν μέρει οφείλεται στην ημιτελή μεταμόρφωσή του που τον κρατά άντρα σε ένα βαθμό και για αυτό τιμωρείται στο τέλος, ότι ο Μαντικό Συνεργάζεται μόνιμα με την Ρουμανο-Αμερικανίδα ηθοποιό Ελίνα Λέβενσον (πολύ γνωστή για τις παλαιότερες συνεργασίες της με τον Χαλ Χάρτλεϋ) υλοποιώντας μαζί της το πρότζεκτ «21 φιλμ σε 21 χρόνια» .

Από τις καλύτερες ταινίες του 21ου αιώνα από τα συγκλονιστικότερα ντεμπούτα μεγάλου μήκους δημιουργών του παγκόσμιου κινηματογράφου τα Άγρια Αγόρια δεν απευθύνονται όπως έγραψαν κάποιοι κριτικοί σε ένα ψαγμένο και ειδικό κινηματογραφόφιλο κοινό αλλά σε όλο τον κόσμο, όπως σε όλο τον κόσμο απευθύνεται ο κινηματογράφος τέχνη, άσχετα ότι με την Έλλειψη Παιδείας Κινηματογραφικής και Όχι Μόνο αυτή η Προσέγγιση έχει καταστεί πολύ δύσκολη.

Filmed in shimmering black and white, with dashes of surreal color, it’s as if Guy Maddin and Kenneth Anger adapted one of Joseph Conrad’s nightmares for a sexploitation producer.

Κινηματογραφημένη σε ασπρόμαυρο με πινελιές σουρεαλιστικού χρώματος, είναι σαν ο Guy Maddin και ο Kenneth Anger να προσαρμόσουν έναν από τους εφιάλτες του Joseph Conrad για έναν παραγωγό sexploitation.

By Bilge Ebiri

  • Nov. 14, 2018

seminaria kinimatografou 2019-2020

Σεμινάριο Ιστορίας Κινηματογράφου 2019-2020

Σεμινάριο Σκηνοθεσίας Κινηματογράφου-Δημιουργίας Ταινίας Μικρού Μήκους 2019-2020 (και με κινητό, tablet, mirrorless ή GOPRO κάμερες)

Σεμινάριο Δημιουργίας Ντοκιμαντέρ 2019-2020

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.

Δημιουργήστε ένα δωρεάν ιστότοπο ή ιστολόγιο στο WordPress.com.

ΠΑΝΩ ↑

Αρέσει σε %d bloggers: