Καταγγελία Κρίτωνα Αρσένη για το θάνατο της Χαράς Τζαναβάρα: Αποκρύπτουν θανάτους από τον κορωνοϊό; || Επιστολή αδελφού της Κώστα Τζαναβάρα || Σημείωμα της Εφημερίδας των Συντακτών

23-03-2020

Θα απαντήσει ο ΕΟΔΥ;

Ο θάνατος της Χαράς Τζαναβάρα σκόρπισε θλίψη στον δημοσιογραφικό χώρο, καθώς ήταν μια καταξιωμένη και μαχητική δημοσιογράφος.

Οι συνθήκες κάτω από τις οποίες όμως έχασε τη ζωή της δεν έχουν γίνει γνωστές. Ο βουλευτής του ΜέΡΑ25, Κρίτων Αρσένης, έκανε μια πολύ σοβαρή καταγγελία επικαλούμενος πληροφορίες από το στενό περιβάλλον της δημοσιογράφου. Ο βουλευτής καταγγείλει ότι η Χαρά Τζαναβάρα, παρότι ανήκε στις ομάδες υψηλού κινδύνου αγνοήθηκε από τον ΕΟΔΥ και αφέθηκε να πεθάνει αβοήθητη. Yπαινίσσεται δε ότι αποκρύπονται θάνατοι που προήλθαν από τον κορονοϊό.

Γράφει ο βουλευτήςη στο λογαριασμό του στο facebook:

“Αποκρύπτουν θανάτους από Κορονοϊό; Η απώλεια της δημοσιογράφου Χαράς Τζαναβάρα κρύβει μια τρομακτική ιστορία. Της είχαν δώσει οδηγία να μην πάει σε νοσοκομείο, λόγω προβλήματος στην καρδιά της. Της πήγαιναν συγγενείς φαγητό με προφυλάξεις. Συνέχιζε να μην επανέρχεται, οι γιατροί του ταμείου της έλεγαν όλα καλά, να παρακολουθεί τον πυρετό. Ζήτησε να πάει κάποιος γιατρός να την δει στο σπίτι, αφού δεν της επέτρεπαν να πάει στο νοσοκομείο. Της είπαν δεν χρειάζεται. Πήρε τους γιατρούς ΣΟΣ, που έρχονται σπίτι, της είπαν χρειάζονται άδεια από τον ΕΟΔΥ. Πήρε τον ΕΟΔΥ για να δώσει άδεια στους γιατρούς ΣΟΣ, της είπαν θα το εξετάσουν. Τους ξαναπήρε την επόμενη μέρα, το εξετάζουν ακόμη μάλλον. Επίσης ο ΕΟΔΥ δεν επιτρέπει καν να γίνει νεκροψία σε ύποπτα κρούσματα κορονοϊού. Τελικά η Χαρά θεωρείται θύμα του Κορονοϊού; Όχι βέβαια, αφού κανονικά δεν δέχονται καν να κάνουν νεκροψίες. Ζητούσε να της κάνουν τεστ και δεν της έκαναν. Άτομο υψηλού κινδύνου παίρνει οδηγία να μείνει σπίτι, να μην πάει στο δημόσιο νοσοκομείο, να μην της δοθεί η άδεια να την δει ιδιώτης γιατρός, χωρίς να της δίνεται καν η δυνατότητα για ένα τεστ, και εν τέλει χωρίς καν νεκροψία”

Τι έγραψε η ΕΦΣΥΝ για το θάνατο της Χαράς Τζαναβάρα

Η «Εφημερίδα των Συντακτών» δημοσίευσε το παρακάτω κείμενο:

Η Χαρά ήταν ένας δύσκολος άνθρωπος όμως όπως όλοι μας είχε κι εκείνη τα «κουμπιά» της. Ήταν όμως παράλληλα και ένας σταθερός άνθρωπος που από τα νεανικά της φοιτητικά χρόνια στη χούντα και στη μεταπολίτευση επέλεξε την αριστερά παραμένοντας εκεί σταθερά και αταλάντευτα μέχρι σήμερα που δεν είναι πια μαζί μας.

Σε ένα τόσο βαρύ αποχαιρετισμό είναι δύσκολο να περιλάβει κανείς τις λεπτομέρειες μιας ολόκληρης ζωής ενός ανθρώπου που χάθηκε τόσο ξαφνικά και τόσο πρόωρα. Ακόμα δεν ξέρουμε, ακόμα είναι στα αυτιά μας τα τελευταία τηλεφωνήματα μαζί της από την ημέρα που αρρώστησε. Ακόμα δεν ξέρουμε ποιο πρόβλημα υγείας ήταν εκείνο που καθόρισε το τέλος. Ακόμα δεν μπορουμε να πιστέψουμε ότι αποκλεισμένοι όλοι στα σπίτια μας πρέπει να κλάψουμε μόνος του ο καθένας μία συνάδελφο τόσο πολύτιμη και τόσο σύμφυτη με την «Εφ. Συν.». Απόδειξη τα χιλιάδες φύλλα που πάντα και κάθε ημέρα είχαν μέσα το δικό της, τα δικά της κείμενα και ρεπορτάζ. Πολλές φορές δύο και τρία μαζεμένα και πολλές φορές κύρια θέματα και πρωτοσέλιδα.

Ήταν χαρούμενη λίγο πριν αρρωστήσει γυρίζοντας από ένα ταξίδι στις Βρυξέλλες. Είχε πάει εκεί σαν εκπρόσωπος της εφημερίδας σε μια εκδήλωση των ευρωβουλευτών του ΣΥΡΙΖΑ σχετική με τις παρεμβάσεις τις κυβέρνησης στην ανεξαρτησία της Επιτροπής Ανταγωνισμού. Πριν φύγει έλεγε πόσο πολύ έχει κουραστεί από όλα όσα συμβαίνουν και πόσο χρειαζόταν λιγάκι να ξεφύγει.

Λίγο πριν αρρωστήσει έγραφε για το Ελληνικό και τις δήθεν μπουλντόζες, για τα δεκαόροφα που χτίζονται γύρω από την Ακρόπολη, για τη σκανδαλώδη νέα ρύθμιση στα αυθαίρετα που παραβιάζει το άρθρο 24 του Συντάγματος, για τις συγκοινωνίες και την τραγική κατάσταση των εργαζόμενων, για τα σκόπιμα ψέμματα γύρω από τη ΔΕΗ και την ΕΥΔΑΠ, για τα υπέροχα παλιά κτίρια της Αθήνας, για όλα εκείνα τα πολλά που είχε πάρει στους ώμους της βγάζοντας πάντα την εφημερίδα ασπροπρόσωπη στη σωστή και στην έγκυρη ενημέρωση.

Η Χαρά αγαπούσε το διάλογο, της άρεσε να την ρωτούν για εκείνα που ήξερε καλά, της άρεσε να μιλάει για τα θέματά της που τα αντιμετώπιζε σαν κομμάτι του εαυτού της. Ερχόταν νωρίς στην εφημερίδα όταν δεν είχε κάποια συνέντευξη τύπου ή ενημέρωση. Της άρεσε που το μεσημέρι είχε ησυχία και μπορούσε να δουλεύει απερίσπαστη. Θύμωνε όπως όλοι μας, είχε παράπονα, είχε συχνά αντιρρήσεις αλλά όλα αυτά έμπαιναν πάντα στην άκρη όταν ξεκινούσε να γράφει και να παραδίδει νωρίτερα από όλους τα ρεπορτάζ της. Την ΕφΣυν την υπερασπιζόταν, την εμπλούτιζε, την φρόντιζε, την αγαπούσε.

Κι είναι από σήμερα άδεια η θέση της η γεμάτη χαρτιά μέχρι πάνω μια και προτιμούσε πάντα το χαρτί και το διάβασμα μέσα από αυτό. Κι είμαστε από σήμερα άδειοι κι εμείς σαν άδεια τσουβάλια κλαίγοντας για έναν ακόμα συνάδελφο που δεν προλάβαμε να αποχαιρετήσουμε που ίσως δεν προλάβαμε να του δείξουμε με κάθε τρόπο πόσο πολύτιμος ήταν. 

 

Ο Αδελφός της Κώστας Τζαναβάρας έγραψε:

«Κι όμως, η Χαρά το κατάφερε. Κατάφερε να φύγει από τον πιο λερωμένο τόπο κάτασπρη. Με το κεφάλι ψηλά. Να μην έχει κανείς το παραμικρό να της προσάψει.
Εκτός από εκείνο το κεφάλι μας το δυσκολογύριστο -όχι αγύριστο.
Δεν της το χάρισε ούτε το όμορφο αποχαιρετιστήριο της Εφ.Συν.
Έπαθε μία απλή φαρυγγίτιδα, πριν από κάπου 25 ημέρες. Είχε επιπλοκή στη δεύτερη αντιβίωση, όταν εμφανίσθηκε πρήξιμο στο μάτι. Είχε εδώ και σχεδόν 28 χρόνια μεταλλική βαλβίδα στην καρδιά της. Μπορεί να είναι και ρεκόρ.
Δεν με άκουσε να κάνει εισαγωγή σε νοσοκομείο. Ανησυχούσα που έβγαζε προβλήματα. Αλλά είχε μάλλον δίκιο λέγοντας για την τρέχουσα κατάσταση και τους κινδύνους. Ήταν σε επικοινωνία με γιατρούς.
Την Παρασκευή, είχε ελαφρύ πυρετό. Πήρε ντεπόν και της έπεσε αμέσως. Αλλά εμφανώς είχε καταβληθεί. Πονούσε το κορμί της. Αλλά αισιοδοξούσε.
Δεν θα εκπλαγώ να την βγάλουν με κορωνοϊό. Τα παιδιά μου, που ήρθαν χθες βράδυ στο χωριό να μου το πουν, μου είπαν ότι όχι μόνο την πήραν για νεκροψία, αλλά τους ζήτησαν και πήραν τα κλειδιά του σπιτιού της.
Ήδη, κάποιοι εκμεταλλεύονται την εκρεμμότητα, σπέρνοντας ασύστολα τα αθώα ερωτήματά τους. Σπέρνουν φόβο ότι πέθανε από κορωνοϊό, και δήθεν το κρύβουν.
Από πλευράς μου, είμαι για μία ακόμη φορά απέναντι σε απίστευτη σύμπτωση. Χθες μόλις, υπέγραφα το διαδικτυακό άρθρο «Τα καλά του κορωνοϊού», μιλώντας για «τσεκουριά» με θετικά αποτελέσματα.
Δεν μπορούσα να φαντασθώ τι τσεκουριά θα με έβρισκε, και μάλιστα για δεύτερη φορά. Και πάνω που η 94χρονη μάνα μας έχει ξεχάσει την πρώτη απώλεια του ’82, έχω να βρω λόγια να της εξηγήσω.
Ευχαριστώ από καρδιάς για τη συμπαράσταση, αλλά ζητώ και κατανόηση. Και εύχομαι ολόψυχα στην Εφ. Συν. να βρει κουράγιο να προσπαθήσει να την αναπληρώσει.

Κώστας Τζαναβάρας

Συμπληρώστε τη δήλωση ενδιαφέροντος:



Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για την εξάλειψη των ανεπιθύμητων σχολίων. Μάθετε πως επεξεργάζονται τα δεδομένα των σχολίων σας.