xoris-papoutsia-01

ΘΕΑΤΡΙΚΟ ΣΧΗΜΑ ΡΕΦΕΝΕ ΧΩΡΙΣ ΠΑΠΟΥΤΣΙΑ ΚΡΙΤΙΚΗ Κου Ιντζεγιάννη

xoris-papoutsia-poster

Σχολιασμός από τον Σταύρο Ιντζεγαννη

ΓΡΑΜΜΕΣ ΤΕΧΝΗΣ

ΘΕΑΤΡΙΚΟ ΣΧΗΜΑ ΡΕΦΕΝΕ

ΜΑΡΙΛΙΖΑΣ ΓΕΩΡΓΑΛΑ

ΧΩΡΙΣ ΠΑΠΟΥΤΣΙΑ

Στην δυσπραγία των τελευταίων χρόνων με την οικονομική ασφυξία να απειλεί την καθημερινότητά μας, παρήγορο γεγονός το θέατρο. Το θέατρο ένας καθρέφτης της κοινωνικής και πολιτισμικής μας ζωής αλλά και ένας μεγάλος δάσκαλος που διδάσκει και οριοθετεί την πορεία μας.  

«Χωρίς Παπούτσια», από το ΕΣΠ Ρεφενέ

Συνέχεια ανάγνωσης

stella-koimisou-01

«Στέλλα κοιμήσου» του Γιάννη Οικονομίδη στο Εθνικό Θέατρο | Κριτική και εντυπώσεις Γιάννη Καραμπίτσου από τη γενική δοκιμή την Τετάρτη 12.10.2016

Ο Γιάννης Οικονομίδης γράφει και σκηνοθετεί στο θέατρο για πρώτη φορά με τη βοήθεια του μόνιμου συνεργάτη και φίλου του Βαγγέλη Μουρίκη ο οποίος επιμελείται το κείμενο. Ο Γιάννης Οικονομίδης όταν κάνει κινηματογράφο είναι σαν να κάνει και θέατρο, χωρίς οι ταινίες του να χάνουν στο ελάχιστο σε κινηματογραφικότητα και όταν κάνει θέατρο είναι σαν να κάνει και κινηματογράφο χωρίς να χάνει στο ελάχιστο σε θεατρικότητα.

Συνέχεια ανάγνωσης

lysistrati-kritiki-dimitri-tsatsouli

Αριστοφάνους, «Λυσιστράτη», Σκηνοθεσία: Μιχαήλ Μαρμαρινός || Κριτική: Δημήτρη Τσατσούλη

Ανα-προσεγγίζοντας τα μνημεία των προγόνων

Αριστοφάνους, «Λυσιστράτη», Σκηνοθεσία: Μιχαήλ Μαρμαρινός / Εθνικό Θέατρο -Αισχύλεια, Παλαιό Ελαιουργείο Ελευσίνας

 
Δημητρης Τσατσουλης* Δημητρης Τσατσουλης* 
 

Μετά την Επίδαυρο, με την διόλου ευκαταφρόνητη προσέλευση θεατών και οπλισμένη με ποικίλα σχόλια και αντιδράσεις, η αριστοφανική αντιπολεμική «Λυσιστράτη» (411 π. Χ.),  σε σκηνοθεσία Μιχαήλ Μαρμαρινού, στρατοπέδευσε στο κατάμεστο από κόσμο Παλαιό Ελαιουργείο της Ελευσίνας όπου και την παρακολούθησα. 

Συνέχεια ανάγνωσης

2666

2666. Ο Συγγραφέας. Ο Σκηνοθέτης. Η Παράσταση. Το φεστιβάλ Αθηνών στα καλύτερα του. | του Πολυχρόνη Γριβέα

2666

Χωρίς να ξέρουμε ούτε το συγγραφέα, ούτε το σκηνοθέτη, JulienGosselin, ούτε τους ηθοποιούς της κολλεκτίβας, που παρουσίασε το έργο «2666» του Χιλιανού συγγραφέα Ρομπέρτο Μπολάνιο, σε μια δεκάωρη παράσταση στο Μέγαρο Μουσικής Αθηνών, την 30 και την 31 Ιουλίου 2016, στα πλαίσια του Φεστιβάλ Αθηνών 2016, πήγαμε να την παρακολουθήσουμε, έχοντας κατά νου ότι το μόνο που ξέρουμε είναι η αίθουσα που θα παιζόταν η παράσταση.

Και είδαμε την καλύτερη θεατρική παράσταση, που έχουμε δει μέχρι σήμερα, σε θεατρική σκηνή – όχι μόνο του Φεστιβάλ Αθηνών. Συνέχεια ανάγνωσης

oidipous 29 7 2016 epidavros

Ο Οιδίπους σήμερα είναι Ρώσος | Ετοιμαστείτε για την Επίδαυρο | του Γιάννη Καραμπίτσου

Βρέθηκα στην Επίδαυρο για τρίτη συνεχή φορά εφέτος μετά την Αντιγόνη και το Επτά Επί Θήβας. Τα τελευταία 7 χρόνια που καλύπτω την Επίδαυρο για λογαριασμό του Camera Stylo Online έχω δει λίγο πάνω από 30 παραστάσεις. Είχε επέλθει οφείλω να ομολογήσω μία κόπωση. Κόπωση που σε ένα βαθμό οφείλεται ότι σε πολλές από τις παραστάσεις των τελευταίων χρόνων υπερίσχυε το στοιχείο της διεκπεραίωσης της ευπρόσωπης έστω διεκπεραίωσης. Σε πολλές από αυτές υπήρχαν αξιόλογα πράγματα και στιγμές που πρόσφεραν απόλαυση, αλλά η αισθητική απόλαυση που πρόσφερε το σύνολο του έργου (εκτός από ελάχιστες εξαιρέσεις) σαν να απουσίαζε. Χτες η διάθεσή μου δεν ήταν πολύ καλή ούτε και η προδιάθεσή μου για την χτεσινή παράσταση. Όλα αυτά τα αρνητικά συναισθήματα και η καχυποψία πήγαν περίπατο όταν ξεκίνησε η παράσταση. Ήρθε στην επιφάνεια αυτή η γλυκιά αίσθηση του να μην θέλεις να τελειώσει κάτι, όταν στην αρχή της παράστασης ρωτούσες πόση είναι η διάρκεια και σου φαινόταν πολύ μεγάλη (2 ώρες περίπου).

Συνέχεια ανάγνωσης

orchistra ton mikron pragmaton 04 Marilena Stafylidou

«Η σφαγή των Παρισίων»-Φεστιβάλ Αθηνών και Επιδαύρου: Ορχήστρα για μεγάλα…………. πράγματα | κριτική παρουσίαση του Πολυχρόνη Γριβέα

orchistra ton mikron pragmaton 04 Marilena Stafylidou

Χθες παρακολουθήσαμε την παράσταση «Η σφαγή των Παρισίων», που ανέβηκε στα πλαίσια του Φεστιβάλ Αθηνών στο χώρο Δ της οδού Πειραιώς 260, από το θίασο «Η ορχήστρα των μικρών πραγμάτων», σε σκηνοθεσία του Χρήστου Θεοδωρίδη.

Είναι ένα έργο του Κρίστοφερ Μάρλοου που γράφτηκε το 1593 και ανέβηκε για πρώτη φορά στην Ελλάδα. Στο πρωτότυπο οι ρόλοι είναι 45 αλλά στην παράσταση οι ρόλοι εναλλάσσονται από τους 10 ηθοποιούς – και αυτό είναι ένα πρώτο επίτευγμα.

Συνέχεια ανάγνωσης

antigoni 04

«Αντιγόνη» του Στάθη Λιβαθινού: Ένα πολιτικό παραμύθι για ενήλικες και μια «πολιτική» ανθρωποθυσία | Κριτική Θεάτρου από την Αθηνά Χαλάτση

antigoni 04

Η Αντιγόνη του Στάθη Λιβαθινού, μια παιδούλα με μαθητική στολή, ορθώνει το ηθικό της ανάστημά ενώπιον της κοσμικής εξουσίας του Κρέοντα, που αντιστρατεύεται τον φυσικό και αρχέγονο νόμο της ταφής των νεκρών. Η «ζωντανή» απόδοση της σοφόκλειας τραγωδίας στα Νέα Ελληνικά από τον εκλιπόντα Δ. Μαρωνίτη αποτέλεσε τη μαγιά για τη σύνθεση μιας παράστασης πλούσιας σε εικόνες, συναισθήματα και βασανιστικούς συλλογισμούς.

Ένας μυθικός ιστός αντικρουόμενων θέσεων και παραισθήσεων, λογισμών και φόβων, τρυφερότητας και σκληρότητας, ζωή και θανάτου απλώθηκε στα μάτια των θεατών ενός κατάμεστου θεάτρου της Επιδαύρου στις 15/07 στην πρώτη πρεμιέρα της παράστασης του Εθνικού Θεάτρου. Μετά βεβαιότητας μπορεί κανείς να υποστηρίξει ότι ο κ. Λιβαθινός προσέγγισε στην «Αντιγόνη» τον αρχαίο μύθο του Θηβαϊκού Κύκλου με την αμεσότητα μιας οικείας ιστορίας από το παρελθόν, που χτίστηκε με τη ρεαλιστικά αφαιρετική σκηνοθετική φόρμα ενός παραμυθιού για ενήλικες χωρίς να παραγνωρίζει την αναγκαία τραγική συνισταμένη των αμετάκλητων αποφάσεων, του υψηλού ήθους, της απόλυτης πτώσης και του αναπόδραστου πεπρωμένου. Και το παραμύθι αυτό, φυσικά, δεν θα έχει ευτυχή κατάληξη. Συνέχεια ανάγνωσης