ALPHA ( όπως λέμε ART) μια ταινία του Στάθη Αθανασίου| Κείμενο: Νίκη Πρασσά

alpha

Αν ηθοποιός σημαίνει φως, θεατής σημαίνει σκοτάδι. Βυθισμένοι αναπαυτικά στις καρέκλες ενός θεάτρου ή μιας κινηματογραφικής αίθουσας απολαμβάνουμε τα ταξίδια επί σκηνής και οθόνης αναζητώντας την λύτρωση ενός προσωπικού μας δράματος, αυτού της ζωής, μέσα από την έμπνευση ενός συγγραφέα και σκηνοθέτη. Εν πλήρει πάντα συνειδήσει. Ασυνείδητα ωστόσο έρχεται το ζόφος της νύχτας είτε να μας ξαπλώσει στα όνειρα, είτε να μας ξυπνήσει από έναν εφιάλτη. Αυτό το αίσθημα τρόμου που μας καταβάλλει έχοντας μόλις ξεφύγει από μια τέτοιου είδους ανώμαλη εξω-πραγματικότητα, μου δημιουργήθηκε βλέποντας τις πρώτες εικόνες, το teaser της ταινίας Alpha (σκηνή με την πρωταγωνίστρια να παρακολουθεί μια οθόνη, η έντονα τρομακτική μορφή της οποίας ξεπηδάει σχεδόν στον χώρο).

Περισσότερα

ΕΣΩΤΕΡΙΚΟ – MAURICE MAETERLINCK – ΟΜΑΔΑ ΑΤΟΝΑΛ | Ο κόσμος δεν τελειώνει στις πόρτες του σπιτιού | Κριτική: Νίκης Πρασσά

esoteriko

Υπάρχει μια ιστορία άξια να ειπωθεί με χίλιες λέξεις και όμως κανένας φθόγγος δεν μπορεί να λύσει τη σιωπή εκείνων που την κατέχουν. Ένα μυστικό ικανό, θαρρείς, να κουβαλιέται στους ώμους των ανύποπτων θυμάτων του και όμως επικίνδυνα κλεισμένο στο εξωτερικό της αληθινής του κατοικίας. Στον κάτω χώρο του Θεάτρου του Νέου Κόσμου, μια ομάδα ταλαντούχων καλλιτεχνών αποφασίζει να εκμεταλλευτεί την πένα ενός τολμηρού συγγραφέα προκειμένου να επικοινωνήσει το υπαρξιακό δράμα ολόκληρης της ανθρωπότητας.Περισσότερα

DRACULAM, ΟΜΑΔΑ SPLISH – SPLASH, ΘΕΑΤΡΟ ΦΟΥΡΝΟΣ | Παραγωγή vs Δημιουργία | Κριτική: Νίκης Πρασσά

draculaM poster

Τα τελευταία χρόνια στο θέατρο οι μικρές και μεγάλες παραγωγές τραβούν την προσοχή αρκετών θαμώνων του καλλιτεχνικού χώρου. Συντονισμένες προσπάθειες να καταναλωθούν εικόνες και ήχοι κάτω από το φως του προβολέα και τα μεγάφωνα που τιτιβίζουν στο μυαλό του θεατή. Η ομάδα των Splish Splash από την άλλη προτιμά να λειτουργεί «αθόρυβα», χορεύοντας με τις ιδέες της πάντα στη σιωπή.

Περισσότερα

ΕΠΕΣΕ ΤΟ TWITTER ΣΤΗΝ ΤΟΥΡΚΙΑ με απόφαση Ερντογάν | της Νίκης Πρασσά

twitter-is-bad-says-erdogan erdogan-twitter erdogan-twitter 01

Με αφορμή την επικείμενη δημοσίευση ενός βίντεο που θα μπορούσε να οδηγήσει στην παραίτηση της κυβέρνησης Ερντογάν και αιτία την βαθύτερη κρίση δημοκρατίας στη γείτονα χώρα, λίγο πριν τις 12 τη νύχτα της 20 Μαρτίου η πρόσβαση στο Twitter καθίσταται ανέφικτη.Περισσότερα

ΤΕΛΟΣ – ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΘΕΑΤΡΟΥ ΧΩΡΟΣ / ΣΙΜΟΣ ΚΑΚΑΛΑΣ | κριτική Νίκης Πρασσά

‘Oταν ο Μπέργκμαν συνάντησε τον Τσάπλιν

telos kakalas

Με τον εγγονό του τελευταίου να δρα στην κεντρική σκηνή της Στέγης Γραμμάτων & Τεχνών, μια ομάδα «ακροβατεί» στον επάνω χώρο της στα όρια της ανθρώπινης απελπισίας. Η εταιρεία θεάτρου χώρου είναι πάλι εδώ για να κάνει αυτό που ξέρει καλύτερα από πολλούς άλλους. Να στήσει μια ιστορία και να παίξει με τα γεγονότα της…

Περισσότερα

TINY FURNITURE – LENA DUNHAM | Μικρές Αφροδίτες στην αναζήτηση του μεγάλου Έρωτα | της Νίκης Πρασσά

TinyFurniture

Την ίδια στιγμή που ο Woody Allen περιοδεύει στα στενά μιας πανέμορφης Ευρώπης, η Νέα Υόρκη εγκαταλείπεται στο όραμα των καλλιτεχνικών παιδιών του. Το πρόβλημα με τον γνωστό δημιουργό ωστόσο είναι πως υιοθετείται κινηματογραφικά από ανθρώπους τα γονίδια των οποίων δεν είναι ακριβώς το ίδιο ταλαντούχα. Αποτέλεσμα ; Μικρές καταθέσεις αγάπης, με ελάχιστη ωστόσο δόση ψυχής.

Περισσότερα

ΤΟΣΟ ΛΙΓΟ ΘΕΑΤΡΟ, ΤΟΣΗ ΠΟΛΛΗ ΥΠΟΚΡΙΣΙΑ | της Νίκης Πρασσά

NIKH PRASSAΕλλάδα εποχή κρίσης. Περιμένοντας το απόλυτο μηδέν που θα παγώσει κάθε φλέβα του ολοζώντανου οργανισμού της, αφήνοντας την να ζει με τα δανεικά κύτταρα ενός πολιτισμού ξένου προς την ψυχή της. Ή μήπως το όραμα έχει ήδη εξαφανιστεί δίνοντας θέση στην ψευδαίσθηση της δημιουργικής ανησυχίας;
Παραστάσεις. Πολλές. Και παντού. Συνεχώς. Παρατηρώ από μακριά, δεν ζω το δράμα των χαρακτήρων που κρύβονται πίσω από το τραγικό προσωπείο των υποκριτών. Έφυγα καιρό πριν, αρκετά νωρίς και όμως πολύ αργά, στο ξεκίνημα μιας φθοράς που είχε για τα καλά γκρεμίσει τον μύθο της πνευματικής λειτουργίας μια λέξης που ανυψώνεται στην πεμπτουσία της ύπαρξης, εκείνο το θείον, η θέα, το ΘΕΑΤΡΟΝ.

Περισσότερα

ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΚΟΥΖΙΝΑ | η Νίκη Πρασσά γράφει από την φλεγόμενη Αττάλεια

apo konstantinoupoli 1
3.6.2013

Με περίσσευμα αγάπης ο πρωθυπουργός της γείτονας -και για μένα πλέον νέας μου πατρίδας- φρόντισε να δημιουργήσει μια νέα γευστική συνταγή για τους πολίτες της χώρας του. Λίγο παραπάνω πιπέρι χύθηκε μαζί με μπόλικο αίμα, μέσα στην προσπάθεια να κεράσει και πάλι φόβο έναν λαό κατά πολύ, ήδη, καταπιεσμένο.Περισσότερα

ΘΡΟΝΟΣ ΑΤΡΕΙΔΩΝ – ΑΡΗΣ ΡΕΤΣΟΣ, κριτική Νίκης Πρασσά

Retsos

Ο Όμηρος κατέγραψε, ο Αισχύλος διεκτραγώδησε και ο Ρέτσος συνέθεσε ιστορικά γεγονότα και μυθικές αναφορές. Ο Ατρέας και οι επίγονοί του τροφοδοτούν την σκέψη του μονήρους σκηνοθέτη, που ζωντανεύει την δόξα του μαχητή και την πτώση του οικογενειάρχη με τρόπο εύγλωττο και πολύ ουσιαστικό.

Υπάρχουν δύο τύποι δημιουργών που συναντώ τελευταία στο θέατρο. Ο ένας κρατάει την μπαγκέτα και κατευθύνει ηθοποιούς, συνεργάτες αλλά και το ίδιο το έργο που αναλαμβάνει στην υπηρεσία του προσωπικού του οράματος και στην καλλιέργεια της ιδιαίτερής του φιλοδοξίας. Ο άλλος πάλι, που σπανίζει – ειδικά στο εγχώριο καλλιτεχνικό γίγνεσθαι – ωστόσο εμφανίζεται πότε πότε για να μας αιφνιδιάσει, στέκεται πίσω από τις λέξεις, τις ακολουθεί, τις σέβεται, τις αφήνει να του προσφέρουν έμπνευση και προσπαθεί να βάλει τον εαυτό του να αφουγκραστεί τον ρυθμό τους. O Άρης Ρέτσος οπωσδήποτε ανήκει στην δεύτερη κατηγορία.Περισσότερα

(A)POLLONIA – KRZYSZTOF WARLIKOWSKI, κριτική Νίκης Πρασσά


apollonia_stefan okolowicz 5

(A)POLLONIA – KRZYSZTOF WARLIKOWSKI

Είναι περίεργο το συναίσθημα που βιώνεις αμέσως μετά την αποχώρησή σου από μία παράσταση του Warlikowski. Ένας Πολωνός πτυχιούχος Φιλοσοφίας, κατορθώνει να ενσταλάξει στο ταλαιπωρημένο σου πνεύμα εκείνη την πολύτιμη ουσία – κάτι σαν εφεδρίνη του θεάτρου – που ο Σταγειρίτης πρόγονός μας καλούσε έλεος, και μαζί με τον φόβο προσπόριζαν την Κ Α Θ Α Ρ Σ Η. Η αλήθεια είναι πως οι φιγούρες του σκηνοθέτη, τόσο προορισμένες να κινηματογραφηθούν, επιτρέπουν σε εκείνες τις οικίες φυσιογνωμίες των αρχαιοελληνικών μύθων να ζωντανέψουν στο σήμερα και να συναντηθούν με τους ανθρώπους – ήρωες που, ακόμα και χωρίς να το ξέρουν, ακολούθησαν πιστά την αρχετυπική εικόνα του θυσιαζόμενου ατόμου προς το όφελος του κοινωνικού συνόλου.Περισσότερα

MAY B – MAGUY MARIN Όπου οι μπαλαρίνες ζωγραφίζουν το ανθρώπινο παράλογο, κριτική Νίκης Πρασσά


May-B1

Ο Beckett έλεγε perhaps, η Marin λέει may b. Εμείς πάλι αρνούμαστε το ίσως και αποδεχόμαστε με κατάφαση την πρόσκληση του Φεστιβάλ Αθηνών για να παρακολουθήσουμε την εμπνευσμένη δουλειά της δεύτερης, με ερεθίσματα από το σύνολο του έργου του πρώτου.

Κερδίζοντας το πρώτο βραβείο της την χρονιά που εγώ γεννήθηκα, ταξιδεύει στην Αθήνα την παράσταση που συνέθεσε τρία χρόνια μετά (1981), δίνοντάς στο κοινό την ευκαιρία να γνωρίσει τα πρωτόλεια βήματα μιας σπουδαίας χορογράφου.Περισσότερα

ARAZ – ZAYNEP TANBAY, κριτική Νίκης Πρασσά


ARAZ – ZAYNEP TANBAY

Νιώθω τυχερή που χάρη στο Φεστιβάλ Αθηνών και τις επιλογές του κ. Λούκου, είχα την τύχη να απολαύσω την δουλειά της Zaynep Tanbay. Φτάνοντας στην Πειραιώς εξ Ανατολής αλλά με βαλίτσες γεμάτες εμπειρίες από σπουδές στην δύση, η Τουρκάλα χορογράφος έχει καταφέρει να μιλήσει τη μοναδική άμεσα κατανοητή από όλους γλώσσα, αυτή του σώματος.Περισσότερα

ΝΙΖΙΝΣΚΙ – ΕΙΜΑΙ ΜΙΑ ΜΑΡΙΟΝΕΤΑ ΤΟΥ ΘΕΟΥ, κριτική της Νίκης Πρασσά

NIJINSKY

Από μικρό κι από τρελό, μαθαίνεις την αλήθεια. Κάπως έτσι πρέπει να σκέφτηκε ο κος Τσακίρης και με αφορμή, όπως ο ίδιος δηλώνει, το ημερολόγιο του διάσημου χορευτή και χορογράφου του προηγούμενου αιώνα, αποφάσισε να φτιάξει μία παράσταση προκειμένου να ερευνήσει ζητήματα που τον απασχολούν. Στο δικό μου το μυαλό πάντως, η μόνη φράση που είχε καρφωθεί καθ όλη τη διάρκεια του έργου ήταν «μέτρον άριστον». Δυστυχώς όμως η αμετροέπεια κυριάρχησε για μία ακόμα φορά στις καλλιτεχνικές προθέσεις και τα αποτελέσματα τους.Περισσότερα

ΟΙ ΝΑΥΑΓΟΙ ΤΗΣ ΤΡΕΛΗΣ ΕΛΠΙΔΑΣ – ΘΕΑΤΡΟ ΤΟΥ ΗΛΙΟΥ – ΦΕΣΤΙΒΑΛ ΑΘΗΝΩΝ, κριτική Νίκης Πρασσά

arian_mnouchkine_3

Τετάρτη απόγευμα, ημέρα της γενικής απεργίας – και καθολικής βίας – από την έκρυθμη και γεμάτη χημικά κατάσταση στην πλατεία Συντάγματος, φτάνω στο αεροδρόμιο, όχι για να πάρω το πρώτο αεροπλάνο προς άγνωστη κατεύθυνση, αλλά για να υποδεχτώ τους ναυαγούς της Αριάν Μνουσκίν – και μαζί την όποια ελπίδα κομίζουν. Με αφετηρία τους την πρωτεύουσα της μεγαλύτερης χώρας της Ευρώπης, το Παρίσι, οι «άτυχοι» ταξιδιώτες σάλπαραν στ’ ανοιχτά της Μεσογείου, για να βρουν λιμάνι στις ακτές μιας «ναυαγισμένης» χώρας. Μαζί τους έφεραν τις αρετές της πολιτικής σκέψης και καλαίσθητης γλώσσας, κι έτσι για λίγες μέρες σε πολλά λεπτά της ώρας, ελάχιστοι τυχεροί ζεστάθηκαν από τις ακτίνες του θεάτρου του ήλιου.Περισσότερα

ΑΥΤΟ ΤΟ ΠΑΙΔΙ σε σκηνοθεσία Φρόσως Λύτρα – ΚΕΝΤΡΟ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΥ ΕΛΛΗΝΙΚΟΣ ΚΟΣΜΟΣ-κριτική Νίκης Πρασσά

ayto to paidi

Αρχές Ιουνίου και εν μέσω παραστάσεων που πραγματοποιούνται στα πλαίσια του ελληνικού φεστιβάλ, μια παρέα νέων και μεγαλύτερων δημιουργών αποφασίζουν να προτείνουν οι ίδιοι κάτι διαφορετικό. Ο πάντα δραστήριος στην σύσταση καινοτόμων πραγμάτων Ελληνικός Κόσμος φιλοξένησε μια ομάδα εικαστικών, ηθοποιών, μία σκηνοθέτη κι έναν ταλαντούχο μουσικό στον πολύ όμορφο βιομηχανικό χώρο στο Κτήριο 56, με είσοδο από Πειραιώς 254, στον Ταύρο.

Περισσότερα

ΜΠΕΛΑ ΤΑΡ – Ο ΑΝΘΡΩΠΟΣ ΑΠΟ ΤΟ ΛΟΝΔΙΝΟ, κριτική Νίκης Πρασσά

THE MAN FROM LONDON

Ερχόμενη για πρώτη φορά αντιμέτωπη με το έργο του Μπέλα Ταρ, πίστεψα πως έχω ανακαλύψει έναν ξεχασμένο δημιουργό της δεκαετίας του ’60, ίσης αξίας με τις οπτικοποιημένες φιλοσοφικές αναζητήσεις του Μπέργκμαν. Αρκούσε ωστόσο μία απλή έρευνα για να διαπιστώσω πως το Damnation ήταν γυρισμένο το 1988, ενώ από κει και πέρα δέσμευσε το πάθος μου κάθε νέα του προσπάθεια.Περισσότερα

ROXETTE – TERRAVIBE ATHENS – 27/5/2011, κριτική παρουσίαση Νίκης Πρασσά


roxette-athens-2011

Η είδηση της πρώτης συναυλίας των Roxette στην Αθήνα της οικονομικής κρίσης, έφερε τόσο χαρά σε όσους από εμάς έχουμε συνδέσει την εφηβεία μας και τις πρώτες επαναστατικές κι ερωτικές εκρήξεις με τραγούδια όπως το Sleeping in my car, όσο και το δίλημμα για το εάν θα τη βάλουμε στη λίστα των επιλογών μας.Περισσότερα

ΠΟΛΗ – ΚΡΑΤΟΣ – ΘΙΑΣΟΣ ΚΑΝΙΓΚΟΥΝΤΑ, κριτική Νίκης Πρασσά


polh_kratos

Μια παράσταση που στήθηκε αρχές Μαΐου, πρόλαβε την επικαιρότητα και τα γεγονότα που ξέσπασαν λίγο αργότερα στο λεκανοπέδιο. Η πόλη – κράτος που “υμνείται” δεν είναι άλλη από την Αθήνα, η οποία το τελευταίο διάστημα κατακρεουργείται από έριδες ανθρώπων που ποτέ τους δεν αγάπησαν και δεν εκτίμησαν την αλλοτινή ομορφιά της. Περισσότερα

FRANKENSTEIN – ΧΟΡΟΘΕΑΤΡΟ MIGMA, κριτική παρουσίαση Νίκης Πρασσά

FRANKENSTEIN MIGMA

Όχι έναν, ούτε δύο αλλά τρεις μήνες επιτυχίας γνώρισε η χοροθεατρική παράσταση της ομάδας Migma, προτού επαναληφθεί με νέους συντελεστές στον ίδιο χώρο. Στον αριθμό 30 της οδού Κασομούλη, ελάχιστα μέτρα από τον σταθμό του Μετρό στο Ν.Κόσμο, ο Παύλος Κουρτίδης έφτιαξε μία μικρή και ζεστή στέγη, προκειμένου να φιλοξενήσει τα όνειρά του. Κατά περιόδους μάλιστα, αρέσκεται να υποδέχεται και τις προτάσεις νέων ομάδων ή να παραχωρεί την σκηνή σε φεστιβάλ, όπως το επικείμενο του χορού.Περισσότερα

TROCKS-Ballet Trocadero de Monte Carlo, 10 5 2011, Μέγαρο Μουσικής, κριτική παρουσίαση Νίκης Πρασσά

TROCKS_10_5_2011_MEGARON

Εκεί που ο Αρονόφσκι είδε ψυχικά δράματα και ιστορίες τρόμου, κάποιοι άλλοι βλέπουν απενεχοποιημένη διασκέδαση και καθαρόαιμη κωμωδία. Άντρες έτοιμοι για όλα, βάζουν τις πουέντ τους και μαζί τα γυαλιά σε κάθε επίδοξη χορεύτρια. Χτες απολαύσαμε μπαλέτο έτσι όπως δεν το χαμε ποτέ φανταστεί.

Οι Trocks είναι ένα σχήμα που περιοδεύει ανά τον κόσμο με τη δική του εκδοχή γνωστών έργων του κλασικού ρεπερτορίου, από το 1970, που εμφανίστηκε η επιτυχημένη ιδέα, έως τώρα. Το αξιοπερίεργο θέαμα των αρσενικών μπαλαρίνων με ιντρίγκαρε προκειμένου να παρακολουθήσω την παράσταση, ελπίζοντας σε μία – τουλάχιστον – ευχάριστη βραδιά. Στα 100 περίπου λεπτά, χωρισμένα σε τρία μέρη και με δύο διαλείμματα, των χορευτικών τους συνόλων ή σόλων, ομολογώ πως – αν και μη θιασώτης του κλασικού μπαλέτου – πέρασα καλά. Περισσότερα

Η ΤΡΙΛΟΓΙΑ ΤΟΥ ΠΑΡΑΘΕΡΙΣΜΟΥ – ΚΑΡΛΟ ΓΚΟΛΝΤΟΝΙ – Σκηνοθεσία ΝΙΚΟΣ ΜΑΣΤΟΡΑΚΗΣ, κριτική Νίκης Πρασσά

trilogia_paratherismou

Μετά το μιλένιουμ και τους αμερικάνικους αγγέλους του Τόνι Κούσνερ, ο Νίκος Μαστοράκης επιλέγει όχι ένα, ούτε δύο, αλλά τρία έργα του Ιταλού θεατρικού συγγραφέα προκειμένου να συνθέσει το ενιαίο σώμα μιας παράστασης, που καυτηριάζοντας ήθη και έθιμα του 18ου αιώνα, μοιάζει να σαρκάζει νοοτροπίες της νέας χιλιετίας.

Κατηφορίζοντας την “τριτοκοσμική” – κατ’ άλλους “πολυπολιτισμική” – οδό της Αγ. Κων/νου, αποφεύγω διακριτικά προσβλητικά σχόλια, και προσπερνώ ένα μπουλούκι αστυνομικών και πλήθος περίεργων, που σχολιάζουν την σύλληψη ενός αλλοδαπού (ποιός ξέρει με ποιά αφορμή ή αιτία). Φτάνοντας στο κτίριο του Τσίλλερ, σαν ταξιδιώτης που βρίσκει την πολυπόθητη όαση στη μέση της ερήμου, μπαίνω να γευτώ τα καλούδια μιας παραγωγής, που έχει καταφέρει να κερδίσει κοινό και κριτικούς. Περισσότερα

“Λωξάντρα” Κ.Θ.Β.Ε. σε σκηνοθεσία Σωτήρη Χατζάκη στο “ΘΕΑΤΡΟΝ” του Κέντρου Πολιτισμού “Ελληνικός Κόσμος”, κριτική Νίκης Πρασσά

LOXANDRA_4_5_2011

Μία από τις καλύτερες παραστάσεις της χρονιάς, μου έμελλε να παρακολουθήσω λίγο πριν το τέλος της θεατρικής σεζόν και την έναρξη της καλοκαιρινής φεστιβαλικής δραστηριότητας. Η Αθήνα καλωσορίζει το, εκ Θεσσαλονίκης ορμώμενο, σχήμα του Κρατικού Θεάτρου Β. Ελλάδας, με τον Σωτήρη Χατζάκη στο τιμόνι του, και μαζί μία λογοτεχνική και τηλεοπτική περσόνα που μυρίζει την θαλασσινή αύρα του Βοσπόρου. Κυρίες και κύριοι, όσοι μόνο για λίγες μέρες περάστε να δειπνήσετε στο ΘΕΑΤΡΟΝ του Ελληνικού Κόσμου, θα έχετε την τύχη να δοκιμάσετε τις απολαυστικές συνταγές της κυρα-Λωξάντρας. Περισσότερα

ΣΚΗΝΕΣ ΑΠΟ ΕΝΑ ΓΑΜΟ – ΙVO VAN HOVE “To χρονικό ενός προαναγγελθέντος θανάτου”, κριτική Νίκης Πρασσά

SKINES_APO_ENA_GAMO_IVΟ_VAN_HOVE

ΣΚΗΝΕΣ ΑΠΟ ΕΝΑ ΓΑΜΟ – ΙVO VAN HOVE

“To χρονικό ενός προαναγγελθέντος θανάτου”

Πρωτοεπισκεπτόμενος τα μέρη μας, ο καθ’όλα αξιόλογος Βέλγος σκηνοθέτης, έφερε στις βαλίτσες του την εξαιρετική του απόδοση ενός έργου του Μπέργκμαν. Η Στέγη Γραμμάτων και Τεχνών είχε την τύχη να φιλοξενήσει ένα δυνατό θεατρικό σχήμα, που έδωσε εκ νέου σάρκα και οστά στο δράμα του Γιόχαν και της Μαριάν. Όσοι υποψιασμένοι θεατές αποφάσισαν να αφιερώσουν τέσσερις ώρες για την παράσταση, κέρδισαν 210 λεπτά πραγματικής απόλαυσης.

Διαβάζοντας το βιογραφικό σημείωμα του Van Hove, διαπιστώνω πως μοιραζόμαστε την ίδια αγάπη για το κινηματογραφικό έργο σπουδαίων σκηνοθετών. Ο Παζολίνι και ο Κασσαβέτης, άφησαν το Θεώρημα και τη Νύχτα Πρεμιέρας να λάμψουν στο θεατρικό σανίδι, όπως ο Μπέργκμαν τις Κραυγές και τους Ψιθύρους του. Στην Αθήνα οι Σκηνές από ένα Γάμο, μας έδωσαν μία γεύση της εμπνευσμένης δουλειάς του δημιουργού.Περισσότερα

ΤΟ ΘΕΡΜΟΚΗΠΙΟ – ΧΑΡΟΛΝΤ ΠΙΝΤΕΡ | Σκηνοθεσία Λευτέρης Βογιατζής | κριτική Νίκης Πρασσά

Thermokipio

Τετάρτη μετά το Πάσχα και με θρησκευτική ευλάβεια επισκεπτόμαστε τον ναό της τέχνης στην οδό Κυκλάδων της Κυψέλης, προκειμένου με κατάνυξη να παρακολουθήσουμε την παράσταση ενός άγνωστου, στα καθ’ ημάς θεατρικά δρώμενα, έργου του Πίντερ. Ευτυχώς για μας, οι πιστοί αν και πολλοί, δεν υπερχειλίζουν – όπως άλλες φορές – το πεζοδρόμιο, κι έτσι καταφέρνουμε να βρούμε δύο από τις ελάχιστες εναπομείνασες θέσεις, στον, ασφυκτικά γεμάτο, χώρο.Περισσότερα

ΓΛΥΚΙΑ ΟΦΗΛΙΑ- ΟΜΑΔΑ ΙΣΟΝ ΕΝΑ- ΘΕΑΤΡΟ ΚΙΝΗΤΗΡΑΣ STUDIO, κριτική Νίκης Πρασσά

OPHELIA_POSTER

Από τα προτερήματα της καθημερινής μου διαδρομής προς το γραφείο, είναι η πρωινή μου βόλτα σε μία από τις πιο όμορφες περιοχές της Αθήνας. Το Κουκάκι έχει την πολυτέλεια να διατηρεί ακόμα λίγη από την γραφικότητα της παλιάς γειτονιάς, τόσο εξαιτίας της ρυμοτομίας όσο και ένεκα της γλυκιάς παρουσίας των κατοίκων – κυρίως των γηραιότερων. Για όσους ασχολούνται με το θέατρο, τόπος συνάθροισης προκειμένου να παρακολουθήσουν σεμινάρια αποτελεί ένα στούντιο, φτιαγμένο από μια ομάδα που φαίνεται πόσο αγαπάει την τέχνη, ο Κινητήρας. Λίγα μέτρα πάνω από τον σταθμό του μετρό Συγγρού – Φιξ, στη οδό Ερεχθείου, αριθμός 22, ένας πολύ όμορφος, λιτός χώρος περιμένει τόσο μαθητές πρωινές ή απογευματινές ώρες, όσο και θεατές, πρόθυμους να μοιραστούν τις μυστικές χάρες και χαρές της υποκριτικής ή ορχηστρικής τέχνης.Περισσότερα