alpha

ALPHA ( όπως λέμε ART) μια ταινία του Στάθη Αθανασίου| Κείμενο: Νίκη Πρασσά

alpha

Αν ηθοποιός σημαίνει φως, θεατής σημαίνει σκοτάδι. Βυθισμένοι αναπαυτικά στις καρέκλες ενός θεάτρου ή μιας κινηματογραφικής αίθουσας απολαμβάνουμε τα ταξίδια επί σκηνής και οθόνης αναζητώντας την λύτρωση ενός προσωπικού μας δράματος, αυτού της ζωής, μέσα από την έμπνευση ενός συγγραφέα και σκηνοθέτη. Εν πλήρει πάντα συνειδήσει. Ασυνείδητα ωστόσο έρχεται το ζόφος της νύχτας είτε να μας ξαπλώσει στα όνειρα, είτε να μας ξυπνήσει από έναν εφιάλτη. Αυτό το αίσθημα τρόμου που μας καταβάλλει έχοντας μόλις ξεφύγει από μια τέτοιου είδους ανώμαλη εξω-πραγματικότητα, μου δημιουργήθηκε βλέποντας τις πρώτες εικόνες, το teaser της ταινίας Alpha (σκηνή με την πρωταγωνίστρια να παρακολουθεί μια οθόνη, η έντονα τρομακτική μορφή της οποίας ξεπηδάει σχεδόν στον χώρο).

Συνέχεια ανάγνωσης

esoteriko

ΕΣΩΤΕΡΙΚΟ – MAURICE MAETERLINCK – ΟΜΑΔΑ ΑΤΟΝΑΛ | Ο κόσμος δεν τελειώνει στις πόρτες του σπιτιού | Κριτική: Νίκης Πρασσά

esoteriko

Υπάρχει μια ιστορία άξια να ειπωθεί με χίλιες λέξεις και όμως κανένας φθόγγος δεν μπορεί να λύσει τη σιωπή εκείνων που την κατέχουν. Ένα μυστικό ικανό, θαρρείς, να κουβαλιέται στους ώμους των ανύποπτων θυμάτων του και όμως επικίνδυνα κλεισμένο στο εξωτερικό της αληθινής του κατοικίας. Στον κάτω χώρο του Θεάτρου του Νέου Κόσμου, μια ομάδα ταλαντούχων καλλιτεχνών αποφασίζει να εκμεταλλευτεί την πένα ενός τολμηρού συγγραφέα προκειμένου να επικοινωνήσει το υπαρξιακό δράμα ολόκληρης της ανθρωπότητας. Συνέχεια ανάγνωσης

draculaM poster

DRACULAM, ΟΜΑΔΑ SPLISH – SPLASH, ΘΕΑΤΡΟ ΦΟΥΡΝΟΣ | Παραγωγή vs Δημιουργία | Κριτική: Νίκης Πρασσά

draculaM poster

Τα τελευταία χρόνια στο θέατρο οι μικρές και μεγάλες παραγωγές τραβούν την προσοχή αρκετών θαμώνων του καλλιτεχνικού χώρου. Συντονισμένες προσπάθειες να καταναλωθούν εικόνες και ήχοι κάτω από το φως του προβολέα και τα μεγάφωνα που τιτιβίζουν στο μυαλό του θεατή. Η ομάδα των Splish Splash από την άλλη προτιμά να λειτουργεί «αθόρυβα», χορεύοντας με τις ιδέες της πάντα στη σιωπή.

Συνέχεια ανάγνωσης

ΕΠΕΣΕ ΤΟ TWITTER ΣΤΗΝ ΤΟΥΡΚΙΑ με απόφαση Ερντογάν | της Νίκης Πρασσά

twitter-is-bad-says-erdogan erdogan-twitter erdogan-twitter 01

Με αφορμή την επικείμενη δημοσίευση ενός βίντεο που θα μπορούσε να οδηγήσει στην παραίτηση της κυβέρνησης Ερντογάν και αιτία την βαθύτερη κρίση δημοκρατίας στη γείτονα χώρα, λίγο πριν τις 12 τη νύχτα της 20 Μαρτίου η πρόσβαση στο Twitter καθίσταται ανέφικτη. Συνέχεια ανάγνωσης

ΤΕΛΟΣ – ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΘΕΑΤΡΟΥ ΧΩΡΟΣ / ΣΙΜΟΣ ΚΑΚΑΛΑΣ | κριτική Νίκης Πρασσά

‘Oταν ο Μπέργκμαν συνάντησε τον Τσάπλιν

telos kakalas

Με τον εγγονό του τελευταίου να δρα στην κεντρική σκηνή της Στέγης Γραμμάτων & Τεχνών, μια ομάδα «ακροβατεί» στον επάνω χώρο της στα όρια της ανθρώπινης απελπισίας. Η εταιρεία θεάτρου χώρου είναι πάλι εδώ για να κάνει αυτό που ξέρει καλύτερα από πολλούς άλλους. Να στήσει μια ιστορία και να παίξει με τα γεγονότα της…

Συνέχεια ανάγνωσης

TINY FURNITURE – LENA DUNHAM | Μικρές Αφροδίτες στην αναζήτηση του μεγάλου Έρωτα | της Νίκης Πρασσά

TinyFurniture

Την ίδια στιγμή που ο Woody Allen περιοδεύει στα στενά μιας πανέμορφης Ευρώπης, η Νέα Υόρκη εγκαταλείπεται στο όραμα των καλλιτεχνικών παιδιών του. Το πρόβλημα με τον γνωστό δημιουργό ωστόσο είναι πως υιοθετείται κινηματογραφικά από ανθρώπους τα γονίδια των οποίων δεν είναι ακριβώς το ίδιο ταλαντούχα. Αποτέλεσμα ; Μικρές καταθέσεις αγάπης, με ελάχιστη ωστόσο δόση ψυχής.

Συνέχεια ανάγνωσης

ΤΟΣΟ ΛΙΓΟ ΘΕΑΤΡΟ, ΤΟΣΗ ΠΟΛΛΗ ΥΠΟΚΡΙΣΙΑ | της Νίκης Πρασσά

NIKH PRASSAΕλλάδα εποχή κρίσης. Περιμένοντας το απόλυτο μηδέν που θα παγώσει κάθε φλέβα του ολοζώντανου οργανισμού της, αφήνοντας την να ζει με τα δανεικά κύτταρα ενός πολιτισμού ξένου προς την ψυχή της. Ή μήπως το όραμα έχει ήδη εξαφανιστεί δίνοντας θέση στην ψευδαίσθηση της δημιουργικής ανησυχίας;
Παραστάσεις. Πολλές. Και παντού. Συνεχώς. Παρατηρώ από μακριά, δεν ζω το δράμα των χαρακτήρων που κρύβονται πίσω από το τραγικό προσωπείο των υποκριτών. Έφυγα καιρό πριν, αρκετά νωρίς και όμως πολύ αργά, στο ξεκίνημα μιας φθοράς που είχε για τα καλά γκρεμίσει τον μύθο της πνευματικής λειτουργίας μια λέξης που ανυψώνεται στην πεμπτουσία της ύπαρξης, εκείνο το θείον, η θέα, το ΘΕΑΤΡΟΝ.

Συνέχεια ανάγνωσης