Τα 39 σκαλοπάτια: Ο ιδανικός θεατής ΤΟΥ ΜΠΑΜΠΗ ΑΚΤΣΟΓΛΟΥ

Τα 39 σκαλοπάτια39 βήματα) βασίζονται σ’ ένα κατασκοπευτικό μυθιστόρημα του Τζον Μπάκαν, συγγραφέα ιδιαίτερα αρεστό στον Χίτσκοκ, που θα τον επηρεάσει σε πολλές με- τέπειχα ταινίες του (Νέος και αθώος, Σαμποτέρ, Στη σκιά των 4 γιγάντων, Φρενίτις κ.ά.).

Συνέχεια

Advertisements

Μάρκο Φερέρι: Η σύγκρουση και η αγάπη των δύο φύλων | του Θόδωρου Σούμα

Το σλάιντ απαιτεί την χρήση JavaScript.

[η ιστορία κινηματογράφου συναρπαστική, συγκλονιστική όπως ποτέ δεν έχει διδαχτεί!!! ΣΤΑ ΥΠΕΡΜΑΘΗΜΑΤΑ-ΑΦΙΕΡΩΜΑΤΑ ΤΟΥ ΣΧΟΛΕΙΟΥ ΤΟΥ ΣΙΝΕΜΑ ΟΛΟ ΤΟ ΜΙΟΥΖΙΚΑΛ (ΜΟΥΣΙΚΕΣ ΚΩΜΩΔΙΕΣ- ΜΟΥΣΙΚΕΣ ΤΑΙΝΙΕΣ ΜΕ ΑΞΟΝΑ ΤΗ ΜΟΥΣΙΚΗ) ΜΑΖΙ . Θέλετε να δείτε ΟΛΕΣ ΤΙΣ ΣΗΜΑΝΤΙΚΕΣ ΤΑΙΝΙΕΣ-ΣΤΑΘΜΟΥΣ ΤΟΥ ΜΙΟΥΖΙΚΑΛ ΣΤΗΝ ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΟΥ ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΟΥ προλογισμένες, με ανάλυση και συζήτηση;; ΣΤΟ ΣΧΟΛΕΙΟ ΤΟΥ ΣΙΝΕΜΑ ΑΠΟ ΜΕΣΑ ΣΕΠΤΕΜΒΡΗ. έρχονται τα νέα σεμινάρια του Σχολείου του Σινεμά που θα αφήσουν εποχή!!! ΤΟ ΜΙΟΥΖΙΚΑΛ ΣΕ 4 ΜΑΘΗΜΑΤΑ. Μείνετε συντονισμένοι!!!] Συνέχεια

Οι 3 Γυναίκες (1977) του Ρόμπερτ Όλτμαν | Robert Altman: Ένας αντικομφορμιστής | Ο Robert Altman και η Μελωδία του Χάους |

Το κρυμμένο αριστούργημα ολόκληρης της φιλμογραφίας του Ρόμπερτ Ολτμαν ταξιδεύει σε μια απομονωμένη κοινότητα της καλιφορνέζικης ερήμου και τοποθετεί εκεί το αφαιρετικό ψυχογράφημα τριών χαμένων ψυχών που συγκρούονται και ενώνονται μέσα από αντιθετικές σχέσεις όπως η έλξη και η απώθηση, η δράση και η αντίδραση. [ Η Ταινία θα προβληθεί στο Σχολείο του Σινεμά τον Σεπτέμβρη] Συνέχεια

Η τετραλογία του Μικελάντζελο Αντονιόνι του Ανδρέα Παγουλάτου | -Η περιπέτεια/ L’avventura (1960), Η νύχτα/ La Notte (1961), Η έκλειψη/ L’ eclisse (1962), Η κόκκινη έρημος/ Il deserto rosso (1964)

Η τετραλογία του Μικελάντζελο Αντονιόνι
του Ανδρέα Παγουλάτου

«Οι ταινίες γεννιόνται μέσα μου όπως τα ποιήματα στην καρδιά ενός ποιητή (δεν θέλω να περάσω για ποιητής, δεν κάνω παρά μια σύγκριση). Λέξεις, εικόνες, έννοιες επιβάλλονται στο μυαλό, όλα ανακατεύονται και καταλήγουν στο ποίημα. Το ίδιο συμβαίνει, νομίζω, και για τις ταινίες. Ό,τι διαβάζουμε, αισθανόμαστε, σκεφτόμαστε, βλέπουμε, συγκεκριμενοποιείται σε εικόνες μια δεδομένη στιγμή, κι από αυτές τις εικόνες γεννιόνται οι αφηγήσεις (1)»  


Συνέχεια

Λέννυ ο βρωμόστομος (1974) σε σκηνοθεσία του Μπομπ Φος

Φωτογραφία: Bruce Surtees
Σκηνοθέτης: Bob Fosse
Σενάριο: Julian Barry
Ηθοποιοί: Dustin Hoffman, Valerie Perrine, Sally Marr, Arti Silver, Sherman Hart
Τοποθεσία: Η.Π.Α. 1974
Διάρκεια: 111′
Με το “Lenny” του 1974, ο σκηνοθέτης και χορογράφος του Broadway και του κινηματογράφου Bob Fosse (All that jazz, 1979) πραγματοποιεί μια στροφή από το μιούζικαλ στο δράμα, σκιαγραφώντας το πορτραίτο του αμφιλεγόμενου, υβριστικού κωμικού της εναλλακτικής stand-up comedy Lenny Bruce (1925 – 1966).  [Η Ταινία θα προβληθεί προλογισμένη, σχολιασμένη, αναλυμένη και με συζήτηση στο σχολείο του σινεμά , με την νέα εκπαιδευτική χρονιά από Μέσα Σεπτέμβρη 2017 ]. Συνέχεια

ΤΟ ΔΕΝΤΡΟ ΠΟΥ ΠΛΗΓΩΝΑΜΕ (+ ΑΘΕΜΙΤΟΣ ΣΥΝΑΓΩΝΙΣΜΟΣ) του Δήμου Αβδελιώτη στις 10 Αυγούστου 2017 σε νέα, αποκατεστημένη χρωματικά, ψηφιακή κόπια υψηλής ανάλυσης 4K

ΤΟ ΔΕΝΤΡΟ ΠΟΥ ΠΛΗΓΩΝΑΜΕ
(+ ΑΘΕΜΙΤΟΣ ΣΥΝΑΓΩΝΙΣΜΟΣ)
του Δήμου Αβδελιώτη
με τους Γιάννης Αβδελιώτη και Μαρίνα Δελιβοριά
Διάρκεια 75 λεπτά + 20 λεπτά
Συνέχεια

Το ποιητικό σύμπαν του Φεντερίκο Φελίνι του Θόδωρου Σούμα // *

Ο Φεντερίκο Φελίνι υπήρξε ένας μεγάλος ποιητής του ιταλικού κινηματογράφου, ένας δημιουργός εκπληκτικών, σαγηνευτικών και φαντασμαγορικών εικόνων.

[αφιερώματα πρωτοποριακά και μαθήματα που αντίστοιχα πουθενά δεν θα έχουν γίνει ετοιμάζει το Σχολείο του Σινεμά σε ολόκληρο το έργο μεγάλων δημιουργών. Τι θα λέγατε να βλέπετε όλες τις μεγάλες ταινίες των πιο σημαντικών δημιουργών του παγκόσμιου κινηματογράφου, προλογισμένες, αναλυμένες και με συζήτηση μετά την προβολή τους;;; ΜΕΙΝΕΤΕ ΣΥΝΤΟΝΙΣΜΕΝΟΙ ΣΕ ΛΙΓΕΣ ΜΕΡΕΣ ΘΑ ΑΝΑΚΟΙΝΩΘΟΥΝ ΤΑ ΝΕΑ ΣΕΜΙΝΑΡΙΑ ΤΟΥ ΣΧΟΛΕΙΟΥ ΤΟΥ ΣΙΝΕΜΑ ΠΟΥ ΘΑ ΚΑΝΟΥΝ ΑΛΗΘΙΝΗ ΑΙΣΘΗΣΗ.] Συνέχεια

Ο Μέρτενς στην κοιλιά του Γκρίναγουέι της Ιφιγένειας Καλατζή

Ο Μέρτενς στην κοιλιά του Γκρίναγουέι

02.08.2017 | από Ιφιγένεια Καλαντζή

Δημοσίευση: Δρόμος της Αριστεράς Φύλλο 370 – 29/7/2017

      

Με αφορμή την εμφάνιση του Βιμ Μέρτενς στο Ηρώδειο

της Ιφιγένειας Καλαντζή*

  Συνέχεια

Λουκίνο Bισκόντι, η ηδονή της παρακμής ΤΟΥ ΘΟΔΩΡΟΥ ΣΟΥΜΑ

Πολλοί ορισμοί έχουν αποπειραθεί να οριοθετήσουν το απεριόριστο ταλέντο του Bισκόντι, ενός ευρύτερου πνεύματος πολύ πλατιάς καλλιέργειας, που διέπρεψε όχι μόνο στον κινηματογράφο αλλά και στο θέατρο και την όπερα.

Συνέχεια

Σουζάνα με Σκοτώνεις (2016) του Ρομπέρτο Σνάιντερ | αναλυτική παρουσίαση, trailer, η γνώμη των κριτικών, κριτικές

Σουζάνα με Σκοτώνεις

Me Estas Matando Susana

Δραματική κομεντί 2016 | Έγχρ. | Διάρκεια: 100′

Μεξικανοκαναδέζικη ταινία, σκηνοθεσία Ρομπέρτο Σνάιντερ με τους: Γκαέλ Γκαρσία Μπερνάλ, Βερόνικα Ετσέγκουι, Μπιόρν Χίλνουρ Χάλαρντσον

Ο Ελίχιο είναι ένας Μεξικανός δευτεροκλασάτος ηθοποιός που ένα πρωί διαπιστώνει πως η γυναίκα του τον έχει εγκαταλείψει εντελώς απροειδοποίητα. Την αναζητά παντού και όταν ανακαλύπτει πως έχει φύγει από την πόλη του Μεξικού για ένα λογοτεχνικό εργαστήριο στην Άιοβα, παίρνει το πρώτο αεροπλάνο για τις ΗΠΑ. Συνέχεια

Στα Ίχνη του Ανέμου (Wind River, 2017) του Τέιλορ Σέρινταν | αναλυτική παρουσίαση, trailer, η γνώμη των κριτικών, κριτικές

Στα Ίχνη του Ανέμου

Wind River

3,5 / 5

Θρίλερ 2017 | Έγχρ. | Διάρκεια: 110′

Aμερικανική ταινία, σκηνοθεσία Τέιλορ Σέρινταν με τους: Τζέρεμι Ρένερ, Ελίζαμπεθ Όλσεν, Γκράχαμ Γκριν, Τζούλια Τζόουνς

Μια νεαρή πράκτορας του FBI, ένας βετεράνος ανιχνευτής και ο τοπικός σερίφης συνεργάζονται για να διαλευκάνουν το φόνο μιας κοπέλας στην περιοχή ενός ορεινού ινδιάνικου καταυλισμού στο Γουαϊόμινγκ.

Συνέχεια

Βασίλης Ραφαηλίδης – Από τα ιδεογράμματα στο μοντάζ

Από τα ιδεογράμματα στο μοντάζ

Το γράμμα Α είναι ένας φθόγγος, δηλαδή ένας ήχος. Το γράμμα Β είναι ένας δεύτερος φθόγγος, δηλαδή ένας διαφορετικός ήχος. Το σμίξιμο των δύο δίνει έναν σύνθετο ήχο, που δεν υπάρχει σαν «καθαρός» ήχος στην κλίμακα των φθόγγων που λέγεται αλφάβητο. (Κάθε γλώσσα έχει τους δικούς της απλούς μουσικούς ήχους, δηλαδή το δικό της αλφάβητο). Συνέχεια

Η Αλίκη στις Πόλεις-Βιμ Βέντερς: Ένας Πιονέρος, του Περικλή Δεληολάνη

Αν κάτι νομιμοποιεί την παρουσία του παραθέματος που προηγείται Αυτό έχει σχέση με τον τρόπο πού ήρωες του Βέντερς κινούνται στην πόλη αλλά και έξω από αυτήν πιο συγκεκριμένα ήρωες του εφευρίσκουν συνεχώς συμπεριφορές σε σχέση με τις αλλαγές του αστικού τοπίου

Συνέχεια

Αλέξης Δαμιανός του Γιάννη Σολδάτου | ο σοφός γέρων του κι­νηματογράφου μας ο Παπαδιαμάντης του, ο Τσαρούχης του

Μέχρι το πλοίο, Ευδοκία, Hνioxos, τρεις μόλις ταινίες, σε τριάντα χρόνια κινηματογραφικής πορείας, κάποιοι ρόλοι που με την ενσάρκωσή τους «έγραψε» δυνατά στο κάδρο το πρόσωπό του, μια θεατρική πορεία που χάνεται στα χρόνια του ’50 και του ’60: αυτός είναι ο Αλέξης Δαμιανός στην Ιστορία της Νεοελληνικής Τέχνης και γι’ αυτούς που,τον γνώρισαν από κοντά, προστίθεται ο σο­φός συνάμα και προκλητικός του λόγος. Ένας λόγος που κηρύσσει την αγάπη με τρόπο βίαιο, που περικλείει θεαματικά τις αντιθέσεις συγχέει την πραγματικότητα με τη μυθοπλασία. Συνέχεια

Μετά το Μάη (2012) του Ολιβιέ Ασαγιάς | Κριτικές για την ταινία

Μετά το Μάη (2012) του Ολιβιέ Ασαγιάς

Après Mai

Εκπληκτικής ακρίβειας ανασύνθεση των μετά τον Μάη φοιτητικών πολιτικών αγώνων, που σε απορροφά στο κλίμα της εποχής. Κατακερματισμένο το δράμα, ψυχρή η ματιά στους χαρακτήρες, ακόμα και στο αξονικό πρόσωπο. Συνέχεια

«Ο εχθρός μου» 2013 του Γιώργου Τσεμπερόπουλου | Αναλυτικές Κριτικές – Συνεντεύξεις Συντελεστών

ΚΡΙΤΙΚΗ 06 NOV 2013 

3/5 Γιώργος Κρασσακόπουλος

H επιστροφή του Γιώργου Τσεμπερόπουλου, δώδεκα χρόνια μετά την «Πίσω Πόρτα», με μια ταινία φτιαγμένη για να δοκιμάσει την ανοχή και την αντοχή του θεατή μπροστά στη γκρίζα ζώνη στην οποία ενώνονται το καλό και το κακό και με μια ιστορία απόλυτα σημερινή, ταυτόχρονα διαχρονική και σε κάθε περίπτωση σκληρή όσο η ζωή στην Αθήνα εν έτει 2013. Συνέχεια

Μαθήματα Αισθητικής Κινηματογράφου: Ο Ήχος στον κινηματογράφο (επιμέλεια: Μίμης Τσακωνιάτης)

 

Σ’ αυτό το μάθημα θα μιλήσουμε για τον κινηματογραφικό ήχο, που όπως πολύ χαρακτηριστικά είπε ο μοναδικός Ακίρα Κουροσάβα «είναι αυτό που όχι μόνο απλώς προσθέτει στο αποτέλεσμα της εικόνας, αλλά το πολλαπλασιάζει δυο τρεις φορές». Συνέχεια

V for Vendetta (2005) Σκηνοθεσία: James McTeigue || Οι κριτικές που γράφτηκαν για την ταινία

V for Vendetta
5-11-2015 | Γιάννης Πατλάκας

Είδος: Περιπέτεια
Παραγωγής: 2005
Διάρκεια: 132
Χώρα: ΗΠΑ
Σκηνοθεσία: James McTeigue
Σενάριο: Andy Wachowski, David Lloyd, Lana Wachowski
Ηθοποιοί: Hugo Weaving, John Hurt, Natalie Portman, Natasha Wightman, Roger Allam, Stephen Fry, Stephen Rea, Tim Pigott-Smith Συνέχεια

ΓΕΡΜΑΝΙΑ ΕΤΟΣ ΜΗΔΕΝ (1948) του Ρομπέρτο Ροσελίνι το Σάββατο 29.4.2017 στις 21.00 στον κινηματογράφο Αλέκα με ελεύθερη είσοδο

Το Σάββατο 29 Απριλίου 2017 στον κινηματογράφο Αλέκα (Γ’ Ορεινής Ταξιαρχίας 13, Πλατεία Αλεξανδρή, πρώην Γαρδένια, Ζωγράφου) στις 21.00 στο Ραντεβού με τους μεγάλους δημιουργούς στο δήμο Ζωγράφου θα προβληθεί η αριστουργηματική νεορεαλιστική ταινία του Ρομπέρτο Ροσελίνι Γερμανία Έτος Μηδέν (1948) με ελεύθερη είσοδο. Στις 19.00 θα προβληθεί η ταινία του Σταύρου Ψυλλάκη  «Άλλος Δρόμος δεν Υπήρχε» (2009). Θα παραβρεθεί ο δημιουργός για συζήτηση με το κοινό.

Συνέχεια

Το Γαλλικό Νέο Κύμα | του Δρ Νίκου Τερζή

Μια μορφή τέχνης απαιτεί ιδιοφυΐα. Οι ιδιοφυείς άνθρωποι είναι ταραχοποιοί, που σημαίνει ότι ξεκινούν από το μηδέν, κατεδαφίζουν τους αποδεκτούς κανόνες και ανοικοδομούν νέους κόσμους. Το πρόβλημα στον κινηματογράφο σήμερα είναι η έλλειψη των ταραχοποιών. Δεν υπάρχει κάποιος δημεργετικός (σκηνοθέτης) εν όψει. Υπήρχε μέχρι τώρα κάποιος, αλλά ξεπέρασε τα όρια της διαφοράς του ταραχοποιού και του γελωτοποιού. Συνέτριψε το status quo. Αυτός είναι ο Godard. Μας τέλειωσαν οι «κακοί μαθητές». Θα βρεις μαθητές που μασκαρεύονται ως κακοί, αλλά δεν θα βρεις το αληθινό πράγμα, γιατί ο αυθεντικά κακός μαθητής νικά τα πάντα. Henri Langlois
Συνέχεια

«Το Κατά Ματθαίον Ευαγγέλιο» (1964): ΣΥΖΗΤΗΣΗ ΜΕ ΤΟΝ ΠΙΕΡ ΠΑΟΛΟ ΠΑΖΟΛΙΝΙ των Bernardo Bertolucci και Jean-Louis Comolli (απόσπασμα) (δημιουργικό διαδίκτυο)

ΣΥΖΗΤΗΣΗ ME TON PASOLINI

των Bernardo Bertolucci και Jean-Louis Comolli (απόσπασμα)

Bertolucci: Παίρνεις υπόψη σου τις λαϊκές απαιτήσεις; Πιστεύεις ότι είναι λάθος ν’ αδιαφορείς γιαυτές ή να τους «πηγαίνεις κόντρα»;

Pasolini: Ως δημιουργός, δεν τις υπολογίζω. Τις υπολογίζω ως μαρξιστής. Συνέχεια

Η κυρία χωρίς καμέλιες (1953) του Μικελάντζελο Αντονιόνι | Αναλυτική Παρουσίαση-Κριτικές

Πρόκειται για μία από τις λιγότερο γνωστές ταινίες του Μικελάντζελο Αντονιόνι (1912-2007), και η τρίτη μεγάλου μήκους που γύρισε ο σκηνοθέτης. Η Κλάρα, μία όμορφη πωλήτρια σε ένα κατάστημα στο Μιλάνο, κερδίζει έναν διαγωνισμό ομορφιάς. Η επιτυχία αυτή τής χαρίζει τον πρώτο της ρόλο σε ένα δράμα της σειράς.

Συνέχεια

Ο Λάκης Παπαστάθης για Το Μόνον της Ζωής του Ταξείδιον (2001) [δημιουργικό διαδίκτυο]

 

Καθισμένοι στην κορυφή ενός λόφου, ο παππούς και εγγονός μιλάνε για ταξίδια. Για ταξίδια που έγιναν, για ταξίδια που δεν έγιναν ποτέ, για τη ζωή. Η ζωή του ενός πλησιάζει στο τέλος της. Η ζωή του άλλου μόλις αρχίζει.

Συνέχεια

Η Ιδιότυπη Ars Combinatoria τού Θανάση Ρεντζή στον Ηλεκτρικό Άγγελο | του Θωμά Τσακαλάκη [ δημιουργικό διαδίκτυο]

Πρεσβεύουμε πως η ιδέα τού καθολικώς αθώου θεατή συνιστά έναν εξυπηρετικό μύθο, πρωτίστως για τη βιομηχανία τού θεάματος αλλά συχνάκις και για τις ανάγκες τής «υψηλόφρονος» κριτικής.

Συνέχεια

ΣΠΑΡΤΑΚΟΣ (1960) του Στάνλεϊ Κιούμπρικ | Ο άνθρωπος και η Ιστορία | του Γιάννη Ράγκου [δημιουργικό διαδίκτυο]

Ο ΑΝΘΡΩΠΟΣ ΚΑΙ Η ΙΣΤΟΡΙΑ

ΣΠΑΡΤΑΚΟΣ (1960)

Ήταν η τελευταία ταινία που ο Στάνλεϋ Κιούμπρικ γύρισε για τα μεγάλα στούντιο του Χόλλυγουντ. Μετά από επι­μονή του πρωταγωνιστή Κερκ Ντάγκλας, αντικατέστησε λίγο πριν από την έναρ­ξη των γυρισμάτων τον Άντονυ Μαν και, με βάση ένα σενάριο του Ντάλτον Τράμπο, δημιούργησε ένα λαμπρό και σπα­ρακτικό ιστορικό έπος για την εξέγερση των σκλάβων, με επικεφαλής τον Σπάρ­τακο, εναντίον της παντοδύναμης Ρω­μαϊκής Αυτοκρατορίας. Συνέχεια

ΔΗΜΟΣ ΑΒΔΕΛΙΩΔΗΣ ΑΥΘΟΡΜΗΤΙΣΜΟΣ συνέντευξη στον Ηλία Κανέλλη για το «Δέντρο που πληγώναμε» [δημιουργικό διαδίκτυο]

Αβδελιώδης: Το 1960, χρόνος που τοποθετείται η ταινία μου, χρησιμοποιεί ένα φόντο που είναι αναγνωρίσιμο μόνο σ’ αυτή την εποχή. Αν πάμε δέκα χρόνια πιο πριν, ας πούμε το 1950 που η χώρα έβγαινε απ’ τον Εμφύλιο, η ταινία θα έπρεπε να έχει άλλο χαρακτήρα. Το 1960 είναι μια μεταβατική περίοδος κι αυτό καθορίζει την ταινία, τους ήρωες και τα πράγματα. Συνέχεια