[VIDEO] ΚΟΙΝΗ ΘΕΑ ΕΘΝΙΚΟ ΘΕΑΤΡΟ 10 5 2012 ΜΠΑΜΠΗΣ ΓΑΛΙΑΤΣΑΤΟΣ ΑΛΚΗΣΤΙΣ ΠΟΥΛΟΠΟΥΛΟΥ PERFORMANCE CHATEAU VRI AND OU

4ος Κύκλος: Εκλεκτικές Συγγένειες – Κοινή Θέα

Σύγχρονη Τέχνη στο Εθνικό Θέατρο

KOINH THEA 10 5 2012

Κοινή Θέα: Έξι βραδιές του Μαϊου στον εξωτερικό χώρο του κτιρίου Τσίλλερ
Περφόρμανς, προβολές, μία συζήτηση και μουσική, στον εξωτερικό χώρο του Εθνικού Θεάτρου (αυλή κτιρίου Τσίλλερ) είναι η νέα πρόταση της Κοινής Θέας στο τέλος της φετινής θεατρικής περιόδου για έξι βραδιές του Μαΐου (10,11,12 και 17,18,19), με ελεύθερη είσοδο για το κοινό.
Ένα «άνοιγμα» του Θεάτρου στον εξωτερικό χώρο, πέραν του κτιρίου Τσίλλερ, μέσω της δημιουργικής αξιοποίησης ενός πλήρως ανεκμετάλλευτου και ‘απροσδιόριστου’ χώρου, της αυλής του κτιρίου, στην υποβαθμισμένη αυτή πλευρά του κέντρου της πόλης.
Η αρχιτεκτονική ομάδα Architecture for Humanity Athens παράρτημα του διεθνούς οργανισμού Architecture for Humanity,  με επικεφαλής την Χρυσή Νικολούτσου, έχει (ανα)διαμορφώσει τον μεγάλο αυτό εξωτερικό χώρο επαναχρησιμοποιώντας  σκηνικά παλαιότερων  παραστάσεων του Εθνικού Θεάτρου τονίζοντας την πολυδιάστατη χρήση που μπορεί να αποκτήσει ένα αντικείμενο. Συνέχεια ανάγνωσης «[VIDEO] ΚΟΙΝΗ ΘΕΑ ΕΘΝΙΚΟ ΘΕΑΤΡΟ 10 5 2012 ΜΠΑΜΠΗΣ ΓΑΛΙΑΤΣΑΤΟΣ ΑΛΚΗΣΤΙΣ ΠΟΥΛΟΠΟΥΛΟΥ PERFORMANCE CHATEAU VRI AND OU»

Advertisements

2ο ΦΕΣΤΙΒΑΛ ΝΕΩΝ ΚΑΛΛΙΤΕΧΝΩΝ «ΤΑ 12 ΚΟΥΠΕ» 2012, 10-27 Μαΐου 2012 | Αμαξοστοιχία – Θέατρο «Το Τρένο στο Ρουφ»

Ta_12_Koupe_-_2o_Festibal_Neon_Kallitechnon_sto_Treno_sto_Rouf

2ο ΦΕΣΤΙΒΑΛ ΝΕΩΝ ΚΑΛΛΙΤΕΧΝΩΝ «ΤΑ 12 ΚΟΥΠΕ» 2012
10-27 Μαΐου 2012 | Αμαξοστοιχία – Θέατρο «Το Τρένο στο Ρουφ»

Τα 12 Κουπέ – 2ο Φεστιβάλ Νέων Καλλιτεχνών στο Τρένο στο Ρουφ

Το 2ο Φεστιβάλ Νέων Καλλιτεχνών«Τα 12 Κουπέ» στο New Wagon της Αμαξοστοιχίας-Θεάτρου το Τρένο στο Ρουφ, μετά την περσινή του επιτυχία, επεκτείνεται φέτος όχι μόνο χρονικά αλλά και ποσοτικά και πραγματοποιείται από τις 10 έως και τις 27 Μαΐου όχι μόνο στα «ιδιωτικά» κουπέ του Νέου Βαγονιού αλλά και σε όλα τα υπόλοιπα βαγόνια του Τρένου-Θεάτρου και στην Αποβάθρα του σιδηροδρομικού σταθμού Ρουφ.

Θα λάβουν χώρα θεατρικές, χορευτικές, μουσικές παραστάσεις, εκθέσεις φωτογραφίας, video εγκαταστάσεις από νεοσύστατες καλλιτεχνικές ομάδες ηθοποιών, χορευτών, μουσικών, εικαστικών και video performers σε μια ποικιλόμορφη γιορτή τεχνών.

Το Φεστιβάλ ανοίγει με τη χορευτική – οπερατική performance «Ο Μαρξ και τα επτά θανάσιμα αμαρτήματα των μικροαστών»  για 4 μόνο παραστάσεις στις 10, 11, 12 και 13 Μαΐου, μια μεγάλη παραγωγή, συνεργασία της εταιρίας Atto Primo με την Καλλιτεχνική Εταιρία ΑΞΑΝΑ και το Τρένο στο Ρουφ σε σκηνοθεσία – σκηνογραφία – χορογραφία της Ίλιας Κόντου.
Το έργο εμπνευσμένο από το μοναδικό μπαλέτο των Kurt Weill και Bertold Brecht «Τα επτά θανάσιμα αμαρτήματα των μικροαστών» χαρακτηρίζεται ως υβριδικό επειδή συνδυάζει μουσική, τραγούδι, θέατρο μέσα σε μία συνεχόμενη χορογραφία και ερμηνεύεται από τριάντα νέους καλλιτέχνες (12μελή ορχήστρα,  5 λυρικούς τραγουδιστές, 8 χορευτές και 5 ηθοποιούς). Είναι μία μινιατούρα εξπρεσιονιστικού «stationendrama», δηλαδή δράμα σε «σταθμούς», με δομή επικού θεάτρου, το οποίο βρίσκει τον ιδανικό του χώρο στο Τρένο στο Ρουφ καθώς η δράση του εκτυλίσσεται σε όλα τα βαγόνια και στον υπαίθριο χώρο της Αμαξοστοιχίας. Συνέχεια ανάγνωσης «2ο ΦΕΣΤΙΒΑΛ ΝΕΩΝ ΚΑΛΛΙΤΕΧΝΩΝ «ΤΑ 12 ΚΟΥΠΕ» 2012, 10-27 Μαΐου 2012 | Αμαξοστοιχία – Θέατρο «Το Τρένο στο Ρουφ»»

Mona Hatoum: Περφόρμανς / 7-11 Μαρτίου 2012, 12:00-21:00 σε διάφορους χώρους της Στέγης Γραμμάτων & Τεχνών / MP6: Φεστιβάλ σύγχρονης τέχνης από τον αραβικό κόσμο/ είσοδος ελεύθερη

mona_hatoum

MP6: Φεστιβάλ σύγχρονης τέχνης από τον αραβικό κόσμο

Mona Hatoum: Περφόρμανς

7-11 Μαρτίου 2012 12:00-21:00 Σε διάφορους χώρους της Στέγης

Η εκδήλωση εντάσσεται στον Κύκλο
Meeting Points 6

Η Μόνα Χατούμ είναι μια διεθνούς φήμης εικαστικός παλαιστινιακής καταγωγής, με σπουδές στη Βρετανία, στο Byam Shaw School of Art και στο Slade School of Fine Art του University College. Το 1975 βρισκόταν στο Λονδίνο, όταν ξέσπασε ο Λιβανικός εμφύλιος πόλεμος, με αποτέλεσμα να υποχρεωθεί σε αυτοεξορία.
Το έργο της περιστρέφεται γύρω από το σώμα, την πολιτική, τα ζητήματα ισότητας των δύο φύλων, την έννοια του χώρου και τη φυσική αλληλεπίδραση με τον θεατή/παρατηρητή. Οι δημιουργίες της –στις οποίες συχνά χρησιμοποιεί το σώμα της ως μέσο– είναι μια απόπειρα δημιουργίας τόσο αισθησιακής όσο και πνευματικής εμπειρίας. Ασχολείται επίσης με τα θέματα της εξορίας και της μετακίνησης, της απώλειας και του χωρισμού εξαιτίας του πολέμου, καθώς και της σχέσης μεταξύ του Τρίτου Κόσμου και της Δύσης.
Από το 1983 η Χατούμ παρουσιάζει εγκαταστάσεις και περφόρμανς βίντεο σε ατομικές και ομαδικές εκθέσεις ανά τον κόσμο. Μέχρι σήμερα έχει παρουσιάσει δουλειές της, μεταξύ άλλων, στο Centre Pompidou (Παρίσι), στην Tate Britain (Λονδίνο), στο Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης του Σύδνεϋ, στο MoMA (Νέα Υόρκη), στο Darat Al Funun (Ιορδανία), στην Μπιεννάλε της Βενετίας και στην 24η Μπιεννάλε του Σάο Πάολο (Βραζιλία). Συνέχεια ανάγνωσης «Mona Hatoum: Περφόρμανς / 7-11 Μαρτίου 2012, 12:00-21:00 σε διάφορους χώρους της Στέγης Γραμμάτων & Τεχνών / MP6: Φεστιβάλ σύγχρονης τέχνης από τον αραβικό κόσμο/ είσοδος ελεύθερη»

[VIDEO] AFRIKANIA ΜΑΥΡΟ ΘΕΑΤΡΟ ΠΡΑΓΑΣ IMAGE 16 12 2011 BADMINTON

Το θέατρο Badminton παρουσιάζει το εξαιρετικό, φαντασμαγορικό Μαύρο Θέατρο της Πράγας και την παράσταση «Afrikania» στις 16, 17 και 18 Δεκεμβρίου 2011.

Εκτυφλωτικό μαύρο. Όσο αντιφατικό κι αν ακούγεται, αυτό είναι το Μαύρο θέατρο της Πράγας Image. Μια ιδιοφυής τεχνική, που αποδεικνύει ότι το όνειρο, η φαντασμαγορία και η μαγεία φαίνονται πολύ καλύτερα στο σκοτάδι. Και εμείς στο θέατρο Badminton σβήνουμε με ανυπομονησία τα φώτα, για να υποδεχθούμε αυτούς τους ιδιότυπους «Άρχοντες του Σκότους», που επιστρέφουν στην Αθήνα, για να μας μαγέψουν με τη νέα τους παράσταση «Afrikania». Συνέχεια ανάγνωσης «[VIDEO] AFRIKANIA ΜΑΥΡΟ ΘΕΑΤΡΟ ΠΡΑΓΑΣ IMAGE 16 12 2011 BADMINTON»

Graveyard Café Band – ελευθερία ή θάνατος στο Ίδρυμα Μιχάλης Κακογιάννης | από Δευτέρα 5.12.2011

graveyard_café_band_-_eleutheria_i_thanatos_sto_Idruma_Michalis_Kakogiannis 1

Η bijoux de kant μετά τις επιτυχημένες εμφανίσεις στο Faust, παρουσιάζει τη μουσική παράσταση «Graveyard Café Band / ελευθερία ή θάνατος» στο Black Box του Ιδρύματος Μιχάλης Κακογιάννης από 5 Δεκεμβρίου και μόνο για 8 παραστάσεις.

graveyard_café_band_-_eleutheria_i_thanatos_sto_Idruma_Michalis_Kakogiannis 2

Μια performance που ανασύρει τον εξεγερσιακό ρομαντικό λόγο, μέσα από ελληνικά κείμενα του 19ου και του 20ου αιώνα. Νεκροί και ζωντανοί performers, φαντάσματα και στοιχειά ανεβαίνουν στη σκηνή για να τραγουδήσουν στίχους και  λόγια από τον Κάλβο και το Σολωμό, μέχρι τον Ναπολέοντα Λαπαθιώτη και την Κατερίνα Γώγου. Ο λόγος και η στάση ζωής μιας επαναστατημένης γενιάς, που αναγνωρίζει τη ματαιότητα της εξέγερσής της, αποδομεί τα σύμβολα της ελευθερίας της και βουτά στην απόγνωση και τη μελαγχολία για να επιστρέψει στον μεγάλο της έρωτα: το θάνατο.   Συνέχεια ανάγνωσης «Graveyard Café Band – ελευθερία ή θάνατος στο Ίδρυμα Μιχάλης Κακογιάννης | από Δευτέρα 5.12.2011»

“Συνευρέσεις σε Χρόνο Σύγχρονο” | εξερευνώντας τον αστικό πολιτισμό | Ένα συμπόσιο για την περφόρμανς στο BIOS με ελεύθερη είσοδο στις 25-27/11/2011

SYNEVRESEIS SE XRONO SYGXRONO

Υπό την αιγίδα του οργανισμού Performance Studies international – PSi, του μεγαλύτερου διεθνούς οργανισμού στο χώρο των παραστατικών τεχνών, πραγματοποιούνται τρία σεμινάρια καθώς και τριήμερο συμπόσιο με τίτλο «Συνευρέσεις σε Χρόνο Σύγχρονο», με τη συμμετοχή διεθνών καλλιτεχνών και διακεκριμένων θεωρητικών του θεάτρου, του χορού και της performance. Συνέχεια ανάγνωσης «“Συνευρέσεις σε Χρόνο Σύγχρονο” | εξερευνώντας τον αστικό πολιτισμό | Ένα συμπόσιο για την περφόρμανς στο BIOS με ελεύθερη είσοδο στις 25-27/11/2011»

«Dressed to kill» σε σκηνοθεσία του Πέρη Μιχαηλίδη Μια πολυεστιακή εγκατάσταση δράματος, της Στελίνας Αποστολοπούλου

dressed_to_kill_by_peris_michailidis

Πολλοί κατηγορούν κατά καιρούς την επιστημονικότητα με την οποία προσεγγίζεται η θεατρική τέχνη, καθώς και τους όρους που ο κλάδος της αποδίδει.Είτε αυτό είναι ψυχρό και αποστειρωμένο είτε όχι θα πρέπει να παραδεχτούμε πως η τέχνη του θεάτρου εκτός του ό,τι εναγκαλίζει και συχνά προβάλει την αυτονομία των τεχνών, φέρει πολιτικά, φιλοσοφικά, κοινωνικά, ανθρωπολογικά και άλλα διεπιστημονικά πεδία. Όλα αυτά σε μια διαλεκτική μεταξύ τους σχέση κατασκευάζουν το εκάστοτε θέαμα. Συνέχεια ανάγνωσης ««Dressed to kill» σε σκηνοθεσία του Πέρη Μιχαηλίδη Μια πολυεστιακή εγκατάσταση δράματος, της Στελίνας Αποστολοπούλου»

[VIDEO] Dressed to Kill μια performance του Πέρη Μιχαηλίδη 19 7 2011 Beton7 Gallery με τις Αγγελική Ματοπούλου, Βαλέρια Χριστοδουλίδου, Αμάντα Σοφιανοπούλου

dressed_to_kill_by_peris_michailidis

«Dressed to Κill» ονομάζεται η performance του Πέρη Μιχαηλίδη που παρουσιάστηκε στον Beton7 Gallery για δύο ημέρες τη Δευτέρα 18 και την Τρίτη, 19 Ιουλίου 2011, στις 8.30-10.30μ.μ.

Δύο γυναίκες, Μήδεια – Λαίδη Μάκβεθ, αποφασίζουν να σκοτώσουν για διαφορετικούς λόγους.
Παράφορα συναισθήματα, ζήλιας και προδοσίας, εσωτερικές συγκρούσεις αλλά και φιλοδοξία για εξουσία, οδηγούν τη φονική τους εξέγερση.

dressed to kill

Βίντεο εγκατάσταση: Άννα Σωτηριάδου «ΑΣΟΝΑΔΕΝ»
Κοστούμια: Άση Δημητρολοπούλου
Τεχνική επεξεργασία: Πάνος Στεργίου
Φωτογράφιση: Παναγιώτης Κάτσος
Βοηθός σκηνοθέτη: Αγγελική Γκαλμπένη

Ερμηνεύουν: Βαλέρια Χριστοδουλίδου, Αγγελική Ματοπούλου, Αμάντα Σοφιανοπούλου Συνέχεια ανάγνωσης «[VIDEO] Dressed to Kill μια performance του Πέρη Μιχαηλίδη 19 7 2011 Beton7 Gallery με τις Αγγελική Ματοπούλου, Βαλέρια Χριστοδουλίδου, Αμάντα Σοφιανοπούλου»

Ομάδα Nova Melancholia Πολεοδομία #3:10-12 Ιουλίου 2011, 21:00 Γαλλικό Ινστιτούτο Αθηνών-ΦΕΣΤΙΒΑΛ ΑΘΗΝΩΝ 2011

PROTOS STOHASMOS 04

Πρώτος Στοχασμός: Περί όσων μπορούν να τεθούν εν αμφιβόλω

Μια περφόρμανς από την Nova Melancholia για τη δύναμη του στοχασμού: πηγή αμφιβολίας και κρίσης των βεβαιοτήτων, αίτιο μελαγχολικής απόσπασης από την ύλη των πραγμάτων.

Κείμενο: Ρενέ Ντεκάρτ (1641)

Μετάφραση: Ε. Βανταράκης

Σκηνοθεσία: Βασίλης Νούλας

Σκηνοθετική συνεργασία: Μανώλης Τσίπος Συνέχεια ανάγνωσης «Ομάδα Nova Melancholia Πολεοδομία #3:10-12 Ιουλίου 2011, 21:00 Γαλλικό Ινστιτούτο Αθηνών-ΦΕΣΤΙΒΑΛ ΑΘΗΝΩΝ 2011»

Ντενί Μαριότ – Prises / Reprises 28-29 Ιουνίου 2011, 21:00, Πειραιώς 260, ΦΕΣΤΙΒΑΛ ΑΘΗΝΩΝ 2011

Denis Mariotte 2011

ΠΕΙΡΑΙΩΣ 260 (ΧΩΡΟΣ H’)

28-29 Ιουνίου

Ώρα έναρξης 21:00

Denis Mariotte

Prises / Reprises

Σύλληψη – Ερμηνεία Denis Mariotte

Τεχνική διεύθυνση Judicaël Montrobert

Ο Ντενί Μαριότ γνωστός για τις αλλόκοτες μουσικές παρτιτούρες του, συστήνεται αυτή τη φορά αυτοπροσώπως, ως συνθέτης και ερμηνευτής, σε μια πρωτότυπη μουσικοκινητική παράσταση όπου πρωταγωνιστεί η «τέχνη του θορύβου». Επί σκηνής ο ίδιος ο Ντενί Μαριότ και ένα τεράστιο τελάρο που κινείται αυτόνομα. Συνέχεια ανάγνωσης «Ντενί Μαριότ – Prises / Reprises 28-29 Ιουνίου 2011, 21:00, Πειραιώς 260, ΦΕΣΤΙΒΑΛ ΑΘΗΝΩΝ 2011»

“Unroll/ not to consume happiness without producing it” Performance από την Ελένη Θεοδωρίδου στις 26 Ιουνίου 2011, 19.30 στην Τεχνόπολη

not to consume happiness without producing _

“Unroll/not to consume happiness without producing it”

Performance (διαδραστική στο δεύτερο μέρος) από την σκηνοθέτη Ελένη Θεοδωρίδου.

«Θα φτάσω μέχρι μέσα μου για να βρω την ευτυχία μου.
Η ευτυχία όμως είναι ζυγός αριθμός.
Είναι εσύ κι εγώ.
Δείξε μου την και θα στην στείλω πίσω για να την θυμάσαι.»

Μετά την πρώτη παρουσίαση στο Μακεδονικό Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης, στα πλαίσια της έκθεσης της Μαρίας Παπαχαραλάμπους Here and now happiness, η performance θα πραγματοποιηθεί στις 26 Ιουνίου 2011 στην Τεχνόπολη Αίθουσα Τάκης Παπατσώνης (Δ6 Φούρνοι) 7.30 μ.μ. (19.30), στα πλαίσια του Athens Fringe Festival. Συνέχεια ανάγνωσης «“Unroll/ not to consume happiness without producing it” Performance από την Ελένη Θεοδωρίδου στις 26 Ιουνίου 2011, 19.30 στην Τεχνόπολη»

«ΓΑΛΑΞΙΑΣ» Performance από την ομάδα BLITZ Από 29/4 έως 29/5/2011, κάθε Παρασκευή, Σάββατο, Κυριακή, στις 20:30

blitz_galaxy

clip_image001

H Ομάδα Blitz παρουσιάζει τον Γαλαξία της

στο Ίδρυμα Μιχάλης Κακογιάννης

Performance

«ΓΑΛΑΞΙΑΣ»

από την ομάδα BLITZ

Από 29/4 έως 29/5/2011

Κάθε Παρασκευή, Σάββατο, Κυριακή, στις 20:30

Ο ΓΑΛΑΞΙΑΣ είναι μια 4-ωρη περφόρμανς της ομάδας blitz που δημιουργήθηκε για το Low Budget Festival, το Δεκέμβρη του 2010. Μετά την επιτυχία που γνώρισε κατά τις 3 ημέρες που παρουσιάστηκε στο Ίδρυμα Μ. Κακογιάννης, ο ΓΑΛΑΞΙΑΣ παρουσιάζεται ξανά στον ίδιο χώρο. Ο ΓΑΛΑΞΙΑΣ είναι μια τετράωρη παρέλαση ανθρώπων, πραγμάτων, ιδεών, αντικειμένων, κινημάτων, εκφράσεων και λέξεων που έχουν χαθεί. Συνέχεια ανάγνωσης ««ΓΑΛΑΞΙΑΣ» Performance από την ομάδα BLITZ Από 29/4 έως 29/5/2011, κάθε Παρασκευή, Σάββατο, Κυριακή, στις 20:30″

Şahika Tekand – Studio Oyunkulari How to forget in 10 steps [Anti-Prometheus] ΠΕΙΡΑΙΩΣ 260 (Δ) 7 Ιουλίου Ώρα έναρξης 21:00

image PHOTO: Kayhan Kaygusuz

Σύλληψη – Σκηνοθεσία Şahika Tekand

Καλλιτεχνική επιμέλεια – Σκηνικά Esat Tekand

Φωτισμοί Şahika Tekand

Κοστούμια Esat Tekand

Πρωτότυπη μουσική Zeynep Gedizlioğlu

Βοηθοί σκηνοθέτη Ayşe Draz, Verda Habif, Selen Kartay, Nilgün Kurtar

Ερμηνεύουν Stephen Appleton, Cem Bender, Marcus Haase, Maximilian Lowenstein, Yigit Ozsener, Ahmet Sarican, Sahika Tekand, E. Caglar Yigitogullari

Κονσόλα φωτισμών & ήχου Selen Kartay και Nilgun Kurtar

Στα τούρκικα και γερμανικά με ελληνικούς υπέρτιτλους

Υπέρτιτλοι: Rika Bekar Pandelara

image

Μια παραγωγή του Stiftung Zollverein σε συνεργασία με το Φεστιβάλ Αθηνών και της Κωνσταντινούπολης Πολιτιστική Πρωτεύουσα 2010.
Η δεύτερη παράσταση του Κύκλου Προμηθέας, είναι η πρόταση της ηθοποιού και περφόρμερ από την Τουρκία, Σάικα Τεκάντ. Πρόκειται για την τραγωδία του σύγχρονου ανθρώπου, που χάνει την ικανότητά του να συμμετέχει ενεργά στη ζωή. Εγκαταλείπει τις μεγάλες ιδέες και τα μακροπρόθεσμα σχέδιά του για να επιτύχει τους μικρούς, ασήμαντους στόχους της καθημερινότητας και τις ψεύτικες ανάγκες που του δημιουργεί το κοινωνικό σύστημα.

How to forget in 10 steps [Anti-Prometheus]

Τα δεσμά του σύγχρονου ανθρώπου είναι ανάλογα, αλλά ταυτόχρονα πολύ διαφορετικά από αυτά του μυθικού Προμηθέα. Ο ανάλογος θεός-τιμωρός είναι σήμερα το κοινωνικό σύστημα που δένει τον άνθρωπο πάνω στον βράχο του μικρόκοσμού του. Έτσι αυτός εγκαταλείπει την κοινωνική του ταυτότητα και παραμελεί την ενεργή συμμετοχή του στη ζωή, καθώς βομβαρδίζεται από πληροφορίες που τον πιέζουν να επιλέξει να είναι θύμα του συστήματος και όχι κυρίαρχος και διαμορφωτής του. Συνέχεια ανάγνωσης «Şahika Tekand – Studio Oyunkulari How to forget in 10 steps [Anti-Prometheus] ΠΕΙΡΑΙΩΣ 260 (Δ) 7 Ιουλίου Ώρα έναρξης 21:00»

Άγγελος Φραντζής, “Μέσα στο δάσος”, Πειραιώς 260, Χώρος Δ / 14 & 15 Ιουλίου 2009, 21:00. ΦΕΣΤΙΒΑΛ ΑΘΗΝΩΝ 2009.

image
Άγγελος Φραντζής, Μέσα στο δάσος
Πειραιώς 260, Χώρος Δ / 14 & 15 Ιουλίου 2009, 21:00
Το Μέσα στο δάσος είναι ένα υπαρξιακό παραμύθι. Δυο αγόρια και ένα κορίτσι σε ένα τοπίο άγνωστο. Χωρίς αποσκευές. Ολομόναχοι. Ο ταλαντούχος νέος σκηνοθέτης Άγγελος Φραντζής τοποθετεί τους ήρωές του στη φύση, σ’ ένα ταξίδι ενδοσκόπησης όπου όλα είναι ικανά να συμβούν, μακριά από ρόλους, φύλα, ταυτότητες. Πρόκειται για μια κινηματογραφική εγκατάσταση, μια συνολική εμπειρία θέασης που συνδυάζει το φιλμ με τη ζωντανή περφόρμανς και τη μουσική. Μια κινηματογραφική ταινία σαν βιωματική εμπειρία, που κάνει πρεμιέρα στην Πειραιώς 260.
image PHOTOS© Angelos Frantzis
Σενάριο: Άγγελος Φραντζής, με την συνεργασία των Κάτια Γκουλιώνη, Ιάκωβο Καμχή, Nathan Pissoort
Παραγωγός: Πάνος Παπαχατζής
Σκηνοθεσία – Δ/νση Φωτογραφίας: Άγγελος Φραντζής
Σκηνικά: Ηλίας Λόης
Φωτισμοί: Αλέκος Αναστασίου
Κοστούμια: Χριστίνα Χατζαρίδου
Ήχος: Νίκος Τριανταφύλλου
Μοντάζ: Νίκος Βαβούρης
Μουσική: Texturizer Συνέχεια ανάγνωσης «Άγγελος Φραντζής, “Μέσα στο δάσος”, Πειραιώς 260, Χώρος Δ / 14 & 15 Ιουλίου 2009, 21:00. ΦΕΣΤΙΒΑΛ ΑΘΗΝΩΝ 2009.»

The Erasers The wave Το Σχολείον, Χώρος Α / 2 Ιουλίου 2009, 21:00 Σε συνεργασία με τους Biomass και τους Sancho 003. ΦΕΣΤΙΒΑΛ ΑΘΗΝΩΝ 2009.

image

image

The Erasers

The wave

Το Σχολείον, Χώρος Α / 2 Ιουλίου 2009, 21:00

Σε συνεργασία με τους Biomass και τους Sancho 003

Οπτικοακουστικός κύκλος


To The wave είναι μια ζωντανή κινηματογραφική περφόρμανς που χρησιμοποιεί ως πρώτη ύλη τις μαρτυρίες μεταναστών που ζουν στην Αθήνα.

Μια σειρά συνεντεύξεων με οικονομικούς μετανάστες και πολιτικούς πρόσφυγες καταγράφει την ψυχολογία της διαμονής στον «μη τόπο» της μετανάστευσης.

Ένα οδοιπορικό ανάμεσα στα σύνορα, τις ταυτότητες και τον γεωγραφικό χώρο σκιαγραφεί την κοινωνία των «μη πολιτών», σε αναζήτηση εκείνης της φανταστικής επικράτειας που θα επιτρέψει τη μόνιμη εγκατάσταση. Το The wave είναι μια αφήγηση για τις πατρίδες που βρίσκονται σε συνθήκες διαρκούς μετακίνησης. Συνέχεια ανάγνωσης «The Erasers The wave Το Σχολείον, Χώρος Α / 2 Ιουλίου 2009, 21:00 Σε συνεργασία με τους Biomass και τους Sancho 003. ΦΕΣΤΙΒΑΛ ΑΘΗΝΩΝ 2009.»

ομάδα blitz Κατερίνη Bios / 19 – 28 Ιουνίου 2009, από τα ομορφότερα συμβάντα στο φετινό Φεστιβάλ Αθηνών που έχει να επιδείξει ήδη πολλά τέτοια, από τα αυθεντικότερα, τα αληθινότερα, τα ευαισθητότερα.

image

image

Έχοντας την τύχη φέτος να παρακολουθούμε σχεδόν κάθε μέρα τις παραστάσεις του Φεστιβάλ Αθηνών μείναμε πολλές φορές “με το στόμα ανοιχτό” για όσα θαυμαστά βλέπαμε. Καστελούτσι, Κασσίερς, Ταλχάιμερ, Ουραμντάν, οι έλληνες σκηνοθέτες και ερμηνευτές  του αφιερώματος στον Ρίτσο, ο συγκινητικά ταλαντούχος Δημήτρης Πιατάς, ο Δημήτρης Παπαδημητρίου και οι υπόλοιποι δημιουργοί και συντελεστές παραστάσεων εντυπωσίασαν με τις σκηνοθετικές επιλογές τους, με το ανακάτεμα, την διάδραση των τεχνών, με την εκτελεστική τους δεινότητα στο ποιοτικό αναμφισβήτητα έργο τους.

Είχαμε την ανάγκη όμως να παθιαστούμε με κάτι, να το ερωτευτούμε, να στρατευτούμε με αυτό, να απολέσουμε εξαιτίας αυτού την ολύμπια αντικειμενικότητά μας να απομακρυνθούμε από την “επιστημονική” κριτική προσέγγιση, να χαλαρώσουμε, να επικοινωνήσουμε, να νοιώσουμε, να έρθουμε σε επαφή.

Εδώ και καιρό διακηρύσσουμε την αναγκαιότητα ύπαρξης μιας “υποκειμενικής” κριτικής υποστηρίζοντας το οξύμωρο “η μόνη αντικειμενική κριτική είναι η υποκειμενική”.

Και αυτή την ευκαιρία και αφορμή μας την έδωσε η ομάδα blitz, που με το που ήρθαμε σε επαφή μαζί της μας δημιουργήθηκε η επιθυμία να μπορούσαμε  να τηλεμεταφερθούμε στο χρόνο για να καταφέρουμε να απολαύσουμε   και τις προηγούμενες δουλειές της.

Με απλά υλικά που τα βρίσκεις εύκολα  στην ψυχοσύνθεση των ανθρώπων, που φαντάζει ερμητικά κλειστή σε ένα πρώτο επίπεδο, εξάγοντας από αυτήν τρυφερά συναισθήματα, μαγικές εικόνες και ήχους, μουσικές και τραγούδια, αγγίγματα και αρώματα, ελπίδες,  ανομολόγητες προσδοκίες  και οράματα,  δημιουργούν μια σοφά μελετημένη περφόρμανς ακριβώς γιατί τίποτα δεν έχουν “σκηνοθετήσει”, “στήσει” με την τυπική θεατρική, αφηγηματική της έννοια, αλλά ανήκουν σε αυτούς τους δημιουργούς που η σκηνοθεσία τους είναι επί της ζωής και για την ζωή, “σκηνοθετούν” την ζωή και ζουν την σκηνοθεσία εντάσσοντας τους εαυτούς τους σε αυτήν με τους ίδιους όρους,  προσφέροντας τα ερεθίσματα και δημιουργώντας τις μίνιμουμ προϋποθέσεις για να τεθεί σε λειτουργία το “παιχνίδι” της επικοινωνίας, της έστω αμήχανης, της ψυχικής και σωματικής επαφής, της συνάντησης των ανθρώπων στο καθημερινό ευτυχισμένο πεδίο της ζωής.

Είχαμε την μεγάλη εύνοια της τύχης να βρεθούμε στο δωμάτιο της Αγγελικής Παπούλια να μας διαβάζει και να τις διαβάζουμε ένα θεωρητικά πολύ “τολμηρό” Άρλεκιν αλλά περιέργως το συναίσθημα που σε κατέκλυζε που σου ενέπνεε σε μεγάλο βαθμό η επαφή με την περφόρμερ και η μαγική αμηχανία της στιγμής δεν ήταν ο ερεθισμός αλλά η τρυφερότητα, η στοργή, εκείνο το παλιό συναίσθημα της θέλησης για υπερπροστασία του ερωτικού αντικειμένου του πόθου από αδιάκριτα βλέμματα  αδιάκριτες σκέψεις αδιάκριτα λόγια αδιάκριτες πράξεις. Συνέχεια ανάγνωσης «ομάδα blitz Κατερίνη Bios / 19 – 28 Ιουνίου 2009, από τα ομορφότερα συμβάντα στο φετινό Φεστιβάλ Αθηνών που έχει να επιδείξει ήδη πολλά τέτοια, από τα αυθεντικότερα, τα αληθινότερα, τα ευαισθητότερα.»

ομάδα blitz Κατερίνη Bios / 19 – 28 Ιουνίου 2009, 19:40. Θα ακολουθήσουν παραστάσεις στις 20:45, 21:45, 23:00, 00:00

image

ομάδα blitz

Κατερίνη

Bios / 19 – 28 Ιουνίου 2009, 19:40.

Θα ακολουθήσουν παραστάσεις στις 20:45, 21:45, 23:00, 00:00

Σκηνοθεσία-δραματουργία: ομάδα blitz (Γιώργος Βαλαής, Αγγελική Παπούλια, Χρήστος Πασσαλής), Νίκος Φλέσσας, Μαριαλένα Μαμαρέλη
Σκηνικά- κοστούμια: Εύα Μανιδάκη
Φωτισμοί: Τάσος Παλαιορούτας

Ερμηνεύουν:
Γιώργος Βαλαής, Βαγγέλης Ζλατίντσης, Ελένη Καραγεώργη, Μιχάλης Μαθιουδάκης, Αγγελική Παπούλια, Χρήστος Πασσαλής, Μαρία Φιλίνη, Ιπποκράτης Δελβερούδης, Νίκος Φλέσσας

image photo: Αγγελική Παπούλια

Ως «σκηνοθετημένη πραγματικότητα» αντιμετωπίζει η ομάδα blitz την περφόρμανς Κατερίνη. Πρόκειται για μια πολύωρη πειραματική παράσταση που διαδραματίζεται σε έναν δημόσιο χώρο υποδοχής των θεατών και σε επτά δωμάτια τα οποία μπορούν να επισκεφτούν οι θεατές συγκεκριμένες ώρες. Στον κεντρικό χώρο ένα πάρτι με φαγητά και ποτά λειτουργεί ως αίθουσα αναμονής, ενώ ταυτόχρονα λαμβάνουν χώρα αναγνώσεις κειμένων, ανακοινώσεις και δρώμενα. Αμήχανες και προσωπικές οι συναντήσεις στα δωμάτια, επιφυλάσσουν επιμέρους ιστορίες.

image photo: Αγγελική Παπούλια

Η θεατρική πρόταση-πρόκληση της ταλαντούχας, νεανικής ομάδας αναζητά το πώς διαφορετικές ανθρώπινες στιγμές μπορούν να διασταυρωθούν σε μια εποχή ακραίας ιδιώτευσης.

Το Κατερίνη είναι μια in situ θεατρική πραγματικότητα, μία performance (durational performance), που εκτείνεται σε όλο το κτίριο του Bios και πέρα από την «τυραννία» της οικονομίας μιας παράστασης που θα διαρκεί μιάμισυ  ώρα.

Το Κατερίνη χωρίζεται σε δύο μέρη-χώρους: από τη μία τα 7 Δωμάτια διάσπαρτα μέσα στο χώρο του Bios, όπου ένας θεατής συναντιέται με έναν ηθοποιό και από την άλλη, ο κεντρικός χώρος του Πάρτι- μια δημόσια συγκέντρωση- ένας χώρος με όλο το ρεαλισμό που συναντάς σε ένα πάρτι, όπου οι θεατές ως μέλη αυτού του πάρτι περιμένουν τη σειρά τους για το ραντεβού στα δωμάτια. Συνέχεια ανάγνωσης «ομάδα blitz Κατερίνη Bios / 19 – 28 Ιουνίου 2009, 19:40. Θα ακολουθήσουν παραστάσεις στις 20:45, 21:45, 23:00, 00:00»

ΟΠΑ 0.2 (on πerformance art) 20 – 26 Μαΐου 2009 στο πλαίσιο του ΑRT-ATHINA 2009 από το BIOS.

clip_image002

image

Courtesy Mr Panos Vlog

ΟΠΑ 0.2 (on πerformance art)

20 – 26 Μαΐου 2009

Μετά την επιτυχημένη πρώτη έκδοσή του τον Μάρτιο του 2007, η θεσμοθέτηση του ΟΠΑ (on πerformance art) αποτελεί πλέον γεγονός.

Το έκδηλο ενδιαφέρον του κόσμου για την τέχνη της περφόρμανς, η συμμετοχή νέων καλλιτεχνών αλλά και ιστορικών προσωπικοτήτων του χώρου και η υποστήριξη δημόσιων και ιδιωτικών φορέων, καθώς και των media, διαμόρφωσαν ένα σταθερό σημείο συνάντησης της τέχνης της περφόρμανς στη χώρα μας και στον υπόλοιπο κόσμο.

  • Re-Think / Re-Use / Re-Make: Propositions and Possibilities on Contemporary Performance art / Προτάσεις και Δυνατότητες της Σύγχρονης Περφόρμανς

Με κύρια θεματική την τάση για διασκευή στη σύγχρονη τέχνη, το ΟΠΑ 0.2 εξερευνά την έννοια της «μετα-παραγωγής» (post-production), όπως την προτείνει ο Γάλλος θεωρητικός Nicolas Bourriaud και σε συνεργασία με την ART-ATHINA τo Bios παρουσιάζει ζωντανές περφόρμανς, προβολές, αφιερώματα, διαλέξεις και ανοιχτές συζητήσεις.

Η φετινή Διεθνής Συνάντηση Σύγχρονης Τέχνης ART-ATHINA 2009 φιλοξενεί στον εκθεσιακό της χώρο στο Κλειστό Φαλήρου (TaeKwonDo / Ολυμπιακά Ακίνητα) ένα μέρος των περφόρμανς του φεστιβάλ.

Το πρόγραμμα περιλαμβάνει

Athens Video Art Festival 09. 14-17 ΜΑΪΟΥ “ΤΕΧΝΟΠΟΛΙΣ” ΔΗΜΟΥ ΑΘΗΝΑΙΩΝ ΠΕΙΡΑΙΩΣ 100, ΓΚΑΖΙ. Πρόγραμμα-Εκδηλώσεις

14-17 ΜΑΪΟΥ
“ΤΕΧΝΟΠΟΛΙΣ” ΔΗΜΟΥ ΑΘΗΝΑΙΩΝ
ΠΕΙΡΑΙΩΣ 100, ΓΚΑΖΙ

image image imageimage image

Το Athens Video Art Festival είναι το επίσημο Φεστιβάλ Ψηφιακών Τεχνών και Νέων Μέσων της Ελλάδος που εκπροσωπεί την χώρα μας διεθνώς.

Μέχρι σήμερα έχει κερδίσει την υποστήριξη περισσότερων από 5.200 καλλιτεχνών παγκοσμίως, κάνοντας την διοργάνωση μια από τις μεγαλύτερες και πιο πολυπληθής, έχοντας αναπτύξει μια database έργων η οποία ξεπερνάει τα 9.500 από ολόκληρο το φάσμα της δημιουργίας (Video Art, Animation, Digital Image, Web Art, Installation Art, Performance Art), ενώ περιλαμβάνει μεταξύ άλλων:

παρουσιάσεις των μεγαλύτερων Διεθνών Φεστιβάλ με αποκλειστικό υλικό και επίσημους προσκεκλημένους, Ακαδημαϊκά Αφιερώματα, ένα ολοκληρωμένο μουσικό συναυλιακό γεγονός και κυρίως φαντασία και διάθεση για πειραματισμό.

διαβάστε και

ATHENS VIDEO ART FESTIVAL 2009. 14-17 Μαΐου Τεχνόπολις Γκάζι.
Αφιέρωμα στον Nam June Paik (1932-2006)


14/5 Πέμπτη:

MATISSE,

ROSEBLEED, LE PAGE

15/5 Παρασκευή:

ΡΟΔΕΣ, ΣΤΑΥΡΟΣ ΝΤΑΝΤΟΥΣ,

DEADBEAT ESCAPEMENT

16/5 Σάββατο:

CYANNA, POP EYE,

PLAYGROUND NOISE

17/5 Κυριακή:

CLOSER, AN ORANGE END,

MY WET CALVIN

image

image

Συνέχεια ανάγνωσης «Athens Video Art Festival 09. 14-17 ΜΑΪΟΥ “ΤΕΧΝΟΠΟΛΙΣ” ΔΗΜΟΥ ΑΘΗΝΑΙΩΝ ΠΕΙΡΑΙΩΣ 100, ΓΚΑΖΙ. Πρόγραμμα-Εκδηλώσεις»

ODC στο Άλεκτον (Σφακτηρίας 23, στον Κεραμεικό, Τηλ. 210 3422001). Από τις 24/4 ως τις 30/4/2009 κάθε βράδυ στις 22.00. Αγλαΐα Παπά, Τηλέμαχος Μούσας, Έλλη Παπακωνσταντίνου ζωντανεύουν με συναρπαστικό τρόπο σκηνές από τις ομηρικές ραψωδίες, σε μια υπέροχη μετάφραση του Δημήτρη Μαρωνίτη.

Σάββατο 5/9/2009 – ODC

image

ΑΙΣΧΥΛΕΙΑ 2009

Σάββατο 5/9/2009 - ODC ... after Homer

Παλαιό Ελαιουργείο – Παραλία Ελευσίνας

Ώρα έναρξης: 22:30

Γενική είσοδος 5€

Η παράσταση «OΔC» εντάσσεται σε έναν πολυετή κύκλο ερευνητικής δουλειάς της σκηνοθέτριας Έλλης Παπακωνσταντίνου πάνω στην αφηγηματική/ραψωδική λειτουργία και συγκεκριμένα στην ομηρική Οδύσσεια. Αποτελεί μια performance όπου οι ραψωδοί ακολουθώντας την ανάσα της προφορικότητας, τραγουδούν, παραλλάσουν ή και παρεμβαίνουν στο κείμενο, αυτοσχεδιάζοντας μια μοναδική κάθε φορά παράσταση.

Η έρευνά μου πάνω στην Οδύσσεια ξεκίνησε το 2002. Ο πρώτος κύκλος διήρκεσε από το 2002-2004 και οδήγησε σε μια σειρά παραστάσεων (με διαφορετική κάθε φορά σύνθεση συντελεστών) στο «Φεστιβάλ του Εδιμβούργου 2002», στα Εγκαίνια της Βιβλιοθήκης της Αλεξάνδρειας, στο Πανεπιστήμιο του Πρίνστον, στην Όπερα του Καϊρου και αλλού. Κοινός παρανομαστής των παραστάσεων ήταν η ανάπτυξη μιας σύγχρονης ραψωδικής λειτουργίας.

Με αφετηρία τη μελέτη του έπους οδηγηθήκαμε σε μια πρόταση που αναζητά τρόπους να μετουσιώσει τους ομηρικούς μηχανισμούς αφήγησης σε σύγχρονο υλικό. Κινηθήκαμε από το έπος προς την σύγχρονη παράσταση κι όχι αντίστροφα. Οι επιλογές μας και οι πρακτικές μας όσο σύγχρονες κι αν φαίνονται στην πραγματικότητα υποδεικνύονται σε μεγάλο βαθμό από τις πρακτικές του αρχαίου ραψωδού.

Σάββατο 5/9/2009 - ODC

Πολλοί σύγχρονοι ερευνητές της Οδύσσειας δίνουν έμφαση στη ρευστότητα και την πολυμορφία των ομηρικών κειμένων, όπως αυτή προβάλλει έκτυπα μέσα από τις διαφορές που εμφανίζουν τα μεσαιωνικά χειρόγραφα της Οδύσσειας (στα οποία στηρίχτηκαν οι έντυπες εκδόσεις) και τους αιγυπτιακούς παπύρους και τα παραθέματα που διασώζουν οι Αθηναίοι ρήτορες και ο Πλάτων. Υποστηρίζουν πως δεν υπάρχει σε μια τέτοια ποίηση «αυθεντικό κείμενο», μιλάμε δηλαδή για «Ιλιάδες» και για «Οδύσσειες» και συγκεκριμένα μιλάμε για την κάθε Οδύσσεια και Ιλιάδα του κάθε ραψωδού που αυτοσχεδιάζει at citu μπροστά στο κοινό του παραλλάσσοντας ακόμα και τους στίχους.

Ως προς το σώμα του κειμένου αυτό σημαίνει προσωπική παρέμβαση, σχολιασμό του αφηγητή που καλείται να οικειοποιηθεί τον μύθο. Ο αρχαίος ραψωδός όπως κι ο σύγχρονος Ερμηνευτής δεν αποδίδει τον μύθο από μια απόσταση, δεν εξιστορεί μια τελειωμένη ιστορία, στέκεται μέσα σε δύο κύκλους, στον πραγματικό των θεατών και στον κύκλο του μύθου και είναι κυρίως η σχέση του με τον πραγματικό κύκλο των θεατών που τον ορίζει.

Τεχνικά μιλώντας, η παράσταση «ODC» δομείται πάνω σε τρία αλληλεπιδρώντα σώματα -το κείμενο της Οδύσσειας, τον μουσικό αυτοσχεδιασμό, και μια τράπεζα εξωκειμενικών πληροφοριών. Ο σκηνοθέτης ως ένας εκ των θεατών, πιθανόν πιο ενεργός και παρεμβατικός, συνθέτει ad hoc μια δραματουργία με ανοικτές τις ραφές της στο κοινό.

Η Οδύσσεια αποτελεί ίσως από τα λίγα κείμενα της παγκόσμιας παραγωγής όπου ο ποιητικός λόγος δεν λειτουργεί ως ένα αυτόνομο σώμα αλλά υπάρχει μόνο μέσα από την συνύπαρξή του και συνύφανσή του με τη μουσική. Η μουσική δονεί το σώμα του Ερμηνευτή, κινώντας τον προς πρωτόγνωρες κατευθύνσεις, εξωθώντας τον να μεγεθύνει το μικρότερο δομικό στοιχείο του λόγου, την λέξη, την συλλαβή, το φώνημα, να καταχτυπήσει τον ρυθμό, να μεταπηδήσει από την παραγωγή νοήματος στην θάλασσα του άναρθρου.

Σάββατο 5/9/2009 - ODC

Στο έπος εντοπίζεται μια πολύ σημαντική διάκριση ανάμεσα στα δρώμενα και την αφήγησή τους. Οι περιπέτειες του Οδυσσέα αποτελούν πράξεις του παρελθόντος, ενώ η αφήγηση των δρώμενων αυτών, αποτελεί μια πράξη του παρόντος που διακατέχεται από την χαρά της αφήγησης και την υψηλή ενέργεια του Ερμηνευτή που όπως συντρώγει και συμπίνει, έτσι συνυφάνει με τους ακροατές του μια μοναδική Ιστορία, αυτή της Συνάντηση τους. Οι Αφηγήσεις αυτές αποτελούν κυρίως το Ιστορικό μιας συνάντησης ανθρώπων.

Ο μύθος αποτελεί το κατασκευαστικό υλικό πάνω στο οποίο εργάζεται ο ραψωδός/Ερμηνευτής και η αφήγηση μια πράξη πολιτική στον βαθμό που ανοίγει δίαυλο με το παρόν και το παρελθόν των πολιτών που τον ακούν. Στην παράσταση «ODC» συναντιούνται το σώμα ενός πολίτη κάτω από την ιδιότητα του σκηνοθέτη, το σώμα ενός πολίτη κάτω από την ιδιότητα του ηθοποιού και το σώμα ενός πολίτη κάτω από την ιδιότητα ενός μουσικού. Οι συντελεστές συλλέγουν συνθήματα από τους τοίχους της πόλης, τραγούδια και ιστορίες. Όλα αυτά αφήνουν το αποτύπωμά τους στην τελική αφήγηση.

Η παράσταση «ODC» αποτελεί έναν at citu αυτοσχεδιασμό με το κοινό να διαλέγει ποιά ραψωδία επιθυμεί να ακούσει. Επομένως, αποτελεί μια δράση ανοικτή στο Τυχαίο, στην τυχαία συνάντηση της λέξης με μια νότα, στην συνειρμική εισροή σχολίων, τραγουδιών. Στις πρόβες μελετήσαμε και αναπτύξαμε αφηγηματικούς μηχανισμούς και κώδικες συνεννόησης, αλλά δεν «κλειδώσαμε» παραστασιακά υλικά. Σήμερα στεκόμαστε μπροστά σας με την πεποίθηση ότι το θέατρο αποτελεί ένα πολύ σοβαρό παιχνίδι.

Έλλη Παπακωνσταντίνου

ΣΥΝΤΕΛΕΣΤΕΣ

Μετάφραση: Δημήτρης Μαρωνίτης

Σύλληψη, Σκηνοθεσία: Έλλη Παπακωνσταντίνου

Μουσική σύνθεση, ραψωδός: Τηλέμαχος Μούσας (berimbao, ηλεκτρική και ακουστική κιθάρα, μουσικό πριόνι)

Ραψωδός: Αγλαΐα Παππά

Μελέτη Χώρου: Όλγα Λινάρδου

Συμμετέχουν

Alejandro Chacon- Flamengo guitar

Νίκος Γιούσεφ- Μουσικό πριόνι

Nathan Pisoort- Μογγολικό Οvertone & dijeridoo

Έγραψαν για την παράσταση

image

Σκηνές από τις ομηρικές ραψωδίες, σε μια υπέροχη μετάφραση του Δημήτρη Μαρωνίτη, ζωντανεύουν κάθε βράδυ και μέχρι τις 30 Απριλίου, σε μια συναρπαστική αφηγηματική – θεατρική προσέγγιση της ηθοποιού Αγλαΐας Παπά και με τη συνοδεία αρμονικά δεμένων μουσικών αυτοσχεδιασμών και ηχητικών εφέ, στο «Άλεκτον», Σφακτηρίας 23, στον Κεραμεικό.

odc10

image

odc13

Την ηθοποιό πλαισιώνουν η σκηνοθέτης Έλλη Παπακωνσταντίνου και ο μουσικός και συνθέτης Τηλέμαχος Μούσας (κιθάρα και παραδοσιακά λαϊκά όργανα). Η αφηγήτρια, με τη δική της εκφραστική πολύτροπη ιδιοσυγκρασία, μεταδίδει τα μηνύματα και τις συγκινήσεις, από τις ομηρικές ραψωδίες,

odc6

χωρίς τις γνώριμες ακαδημαϊκές υποκριτικές επιτηδεύσεις, που επί δεκαετίες εγκλώβιζαν τα θεατρικά – αφηγηματικά δρώμενα, σε επί το πλείστον μουσειακά πλαίσια, υποτάσσοντας έτσι τη διαχρονικότητα και την οικουμενικότητα της ομηρικής ποίησης, στους «κανόνες» της δογματικής ιστόρησης των αγγειογραφιών, γιατί όχι, αργότερα, και των βυζαντινών νωπογραφιών. Συνέχεια ανάγνωσης «ODC στο Άλεκτον (Σφακτηρίας 23, στον Κεραμεικό, Τηλ. 210 3422001). Από τις 24/4 ως τις 30/4/2009 κάθε βράδυ στις 22.00. Αγλαΐα Παπά, Τηλέμαχος Μούσας, Έλλη Παπακωνσταντίνου ζωντανεύουν με συναρπαστικό τρόπο σκηνές από τις ομηρικές ραψωδίες, σε μια υπέροχη μετάφραση του Δημήτρη Μαρωνίτη.»

Η ομάδα Άλμα-Κάλμα, σας προσκαλεί στην ανοιχτή προ-παράστασή της, την Τετάρτη 18 Φλεβάρη 2009 και ώρα 21:15, στον Χώρο Τέχνης Ασωμάτων (Ασωμάτων 6, Θησείο, τηλ 210-3224664). Η παράσταση έχει τίτλο «Εκπνοή-και-Τίποτα»και η διάρκειά της είναι 1 ώρα. ΕΙΣΟΔΟΣ ΕΛΕΥΘΕΡΗ ΣΕ ΟΛΟΥΣ

image Εκπνοή-και-Τίποτα

Το Εργαστήριο Έρευνας Παραστατικών Τεχνών AlmaKalma για τη θεατρική περίοδο 2008-’09 παρουσιάζει τη performance «Εκπνοή-και-Τίποτα» Η πρεμιέρα της παράστασης έλαβε πρόσφατα χώρα στη Πάτρα, στη συνέχεια παρουσιάστηκε με επιτυχία στη Θεσσαλονίκη από 15/01 έως 8/02, με την παρουσία στην πρεμιέρα του ίδιου του Δημήτρη Δημητριάδη. Παρουσιάζεται στην Αθήνα από 19/02 έως 14/03 στον Χώρο Τέχνης Ασωμάτων (Ασωμάτων 6, Θησείο, τηλ 210-3224664). Συνέχεια ανάγνωσης «Η ομάδα Άλμα-Κάλμα, σας προσκαλεί στην ανοιχτή προ-παράστασή της, την Τετάρτη 18 Φλεβάρη 2009 και ώρα 21:15, στον Χώρο Τέχνης Ασωμάτων (Ασωμάτων 6, Θησείο, τηλ 210-3224664). Η παράσταση έχει τίτλο «Εκπνοή-και-Τίποτα»και η διάρκειά της είναι 1 ώρα. ΕΙΣΟΔΟΣ ΕΛΕΥΘΕΡΗ ΣΕ ΟΛΟΥΣ»

«Performance, μια σύγχρονη θεώρηση στον παραστατικό χώρο». Διάλεξη του Γιάννη Μήτρου, σκηνοθέτη και θεωρητικού των παραστατικών τεχνών το ΣΑΒΒΑΤΟ 21/2, στις 12.00 ΤΟ ΜΕΣΗΜΕΡΙ, Μεθώνης 46, στον 1ο όροφο με ελεύθερη είσοδο, με την ευκαιρία της παράστασης «Έκπνοή-και-τίποτε» που ανεβαίνει από τις 18/2 και για δύο εβδομάδες στον Χώρο Τέχνης Ασωμάτων (Ασωμάτων 6).

image

Το Κέντρο Πολιτισμικών Μελετών και το Σωματείο «Μικρό» οργανώνουν διάλεξη του Γιάννη Μήτρου, σκηνοθέτη και θεωρητικού των παραστατικών τεχνών. Το θέμα θα είναι: «Performance, μια σύγχρονη θεώρηση στον παραστατικό χώρο». Η διάλεξη γίνεται με την ευκαιρία της παράστασης «Έκπνοή-και-τίποτε», που γίνεται από τις 18/2 και για δύο εβδομάδες στον, Χώρο Τέχνης Ασωμάτων (Ασωμάτων 6).

Ο Γιάννης Μήτρου είναι ο εμψυχωτής της ομάδας Almakalma, πιστοποιημένης επίσημα από το Ίδρυμα Grotowski της Πολωνίας και της Ιταλίας. Η είσοδος ειναι ΔΩΡΕΑΝ. Η διάλεξη θα γίνει το ΣΑΒΒΑΤΟ 21/2, στις 12.00 ΤΟ ΜΕΣΗΜΕΡΙ, Μεθώνης 46, στον 1ο όροφο. Η παρουσία σας θα μας τιμήσει ιδιαίτερα.

Το Εργαστήριο Έρευνας Παραστατικών Τεχνών AlmaKalma για τη θεατρική περίοδο 2008-’09 παρουσιάζει τη performance “Εκπνοή-και-Τίποτα” . Συνέχεια ανάγνωσης ««Performance, μια σύγχρονη θεώρηση στον παραστατικό χώρο». Διάλεξη του Γιάννη Μήτρου, σκηνοθέτη και θεωρητικού των παραστατικών τεχνών το ΣΑΒΒΑΤΟ 21/2, στις 12.00 ΤΟ ΜΕΣΗΜΕΡΙ, Μεθώνης 46, στον 1ο όροφο με ελεύθερη είσοδο, με την ευκαιρία της παράστασης «Έκπνοή-και-τίποτε» που ανεβαίνει από τις 18/2 και για δύο εβδομάδες στον Χώρο Τέχνης Ασωμάτων (Ασωμάτων 6).»

Ferenc Cakó’s Sand Animation film: Vivaldi Four Seasons

Ο όρος sand animation χρησιμοποιείται για να περιγράψει δύο διαφορετικές διαδικασίες: μια μορφή performance art και μια τεχνοτροπία animation. Στην πρώτη περίπτωση, ο καλλιτέχνης δημιουργεί μια σειρά εικόνων απλώνοντας άμμο πάνω σε μια επιφάνεια και δημιουργώντας εικόνας σχεδιάζοντας γραμμές και μορφές με τα χέρια του. Για να αυξήσει την ορατότητα και να προσθέσει επιπλέον δραματικότητα, ο performer χρησιμοποιεί συχνά έναν προτζέκτορα. Στη δεύτερη περίπτωση ο animator δημιουργεί κάθε καρέ του animation του σχηματίζοντας εικόνες μετακινώντας άμμο πάνω σ’ ένα κομμάτι γυαλί, που φωτίζεται από μπροστά ή από πίσω.

Συνέχεια ανάγνωσης «Ferenc Cakó’s Sand Animation film: Vivaldi Four Seasons»

Ash Bulayev – Αδιάκοπη κίνηση (συνέντευξη στον Χρήστο Πολυμενάκο)

Ουκρανικής καταγωγής, με χρόνια δραστηριοποίησης στη Νέα Υόρκη, ο 34χρονος σκηνοθέτης Ash Bulayev αφήνει για λίγο τις χορευτικές δημιουργίες της ομάδας amorphy.org και υπογράφει το ΑΩ, μια  «live cinema performance» στο «Παλλάς». Συνέχεια ανάγνωσης «Ash Bulayev – Αδιάκοπη κίνηση (συνέντευξη στον Χρήστο Πολυμενάκο)»

Δημιουργήστε ένα δωρεάν ιστότοπο ή ιστολόγιο στο WordPress.com.

ΠΑΝΩ ↑