Simulacra: Τα ομοιώματα των Φίλιπ Κ. Ντικ και Ζαν Μπωντριγιάρ και τα βασικά οντολογικά ερωτήματα | του Αδάμ Αδαμόπουλου

Φίλιπ Κ. Ντικ «Το ηλεκτρικό πρόβατο», μετάφραση Δημήτρης Αρβανίτης, εκδόσεις Κέδρος 2015, σ. 269

του Αδάμ Αδαμόπουλου

Εργαστήρι Κινηματογράφου Δήμου Ζωγράφου ΣΥΝΕΧΙΖΟΝΤΑΙ ΟΙ ΕΓΓΡΑΦΕΣ

Συνέχεια ανάγνωσης «Simulacra: Τα ομοιώματα των Φίλιπ Κ. Ντικ και Ζαν Μπωντριγιάρ και τα βασικά οντολογικά ερωτήματα | του Αδάμ Αδαμόπουλου»

«Σπόρος» του Σεμίχ Καπλάνογλου (2017) | Κριτική-Συνέντευξη του Αδάμ Αδαμόπουλου

«Σπόρος» του Σεμίχ Καπλάνογλου (2017, Τουρκία, Γερμανία, Γαλλία, Σουηδία, Κατάρ, 127’)

Παλαιός γνώριμος του Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης ο Τούρκος σκηνοθέτης Σεμίχ Καπλάνογλου, καθώς συμμετέχει σε αυτό σχεδόν από το ξεκίνημα της σκηνοθετικής του καριέρας.

Ο Μπουντί σώθηκε από τον πνιγμό (1932) του Ζαν Ρενουάρ με ελεύθερη είσοδο, ανάλυση και συζήτηση το Σάββατο 3 Μαρτίου 2018
στις 19.00 στο Πολιτιστικό Κέντρο «Ο Καύκασος»

Συνέχεια ανάγνωσης ««Σπόρος» του Σεμίχ Καπλάνογλου (2017) | Κριτική-Συνέντευξη του Αδάμ Αδαμόπουλου»

«Μικροί κύριοι» του Άιρα Σακς (2016, 85’) Κριτική του Αδάμ Αδαμόπουλου

 

Ως αποτέλεσμα ενός λειτουργικού, κεντρικά σχεδιασμένου μείγματος κεϋνσιανής δημοσιονομικής πολιτικής και παράλληλης ανάπτυξης του ιδιωτικού τομέα, της επιχειρηματικότητας, της έρευνας και ανάπτυξης σε δημόσια και ιδιωτικά κέντρα, της καλλιέργειας της καινοτομίας, ο δυτικός κόσμος γνώρισε μεταπολεμικά πρωτόγνωρους ρυθμούς ανάπτυξης που διατηρήθηκαν για περίπου μια τριακονταετία (1945-1975).

Συνέχεια ανάγνωσης ««Μικροί κύριοι» του Άιρα Σακς (2016, 85’) Κριτική του Αδάμ Αδαμόπουλου»

«Τα μυστήρια του Ιερώνουμου Μπος» του Χοσέ Λουίς Λόπεθ Λινάρες (2016) Κριτική του Αδάμ Αδαμόπουλου

Από τους ελάχιστους, μόλις 30 τον αριθμό, πίνακες ζωγραφικής που μπορούν μετά βεβαιότητας να αποδοθούν στον Ιερώνυμο Μπος, σίγουρα «Ο κήπος των επίγειων απολαύσεων» είναι ο πλέον περίτεχνος, ο πιο δαιδαλώδης, αυτός με τα περισσότερα επίπεδα ανάγνωσης, με τις πλέον διαφορετικές οπτικές προσέγγισης.

Συνέχεια ανάγνωσης ««Τα μυστήρια του Ιερώνουμου Μπος» του Χοσέ Λουίς Λόπεθ Λινάρες (2016) Κριτική του Αδάμ Αδαμόπουλου»

«Η μεγάλη ουτοπία» του Φώτου Λαμπρινού, (2017, 90’) | Κριτική Αδάμ Αδαμόπουλου

«Κοιτάξτε αυτές τις γυναίκες». Με τη φράση αυτή ξεκινά το ντοκυμανταίρ του Φώτου Λαμπρινού για τα εκατόχρονα της Οκτωβριανής Επανάστασης και την κρίσιμη πορεία που αυτή ακολούθησε μέχρι το 1934. Σπάνιες εικόνες των Ρωσίδων στην Αγ. Πετρούπολη που το Φεβρουάριο του 1917, στημένες σε ατελείωτες ουρές για να προμηθευτούν οτιδήποτε φαγώσιμο μπορούσε να βρεθεί, ξεσηκώθηκαν εναντίον του Τσάρου φωνάζοντας «κάτω η παλιά εξουσία». Κάπως έτσι ξεκινά το ντοκυμανταίρ, κάπως έτσι ξεκινά και η διαδικασία παραίτησης του Τσάρου (στις 2 Μαρτίου παραιτείται) , και γεγονότα που θα δρούσαν καταλυτικά για την εκδήλωση της Επανάστασης τον Οκτώβριο του ίδιου έτους.

«Το Φεστιβάλ Ταινιών Μικρού Μήκους Δράμας 2016» ταξιδεύει στο Δήμο Ζωγράφου με την παρουσίαση των βραβευμένων ταινιών με ελεύθερη είσοδο.

 

ΡΑΝΤΕΒΟΥ ΣΤΟ ΣΙΝΕΜΑ ΜΕ ΤΟΥΣ ΜΕΓΑΛΟΥΣ ΔΗΜΙΟΥΡΓΟΥΣ 2017 ΣΤΟ ΔΗΜΟ ΖΩΓΡΑΦΟΥ Από 1/4/2017 έως 7/5/2017 Αλέκα-Τέχνη Πόλης

Συνέχεια ανάγνωσης ««Η μεγάλη ουτοπία» του Φώτου Λαμπρινού, (2017, 90’) | Κριτική Αδάμ Αδαμόπουλου»

«Εγώ, ο Ντάνιελ Μπλέικ» του Κέν Λόουτς (2016, 100΄) || Κριτική Αδάμ Αδαμόπουλου

Σε γνώριμα θέματα επανέρχεται ο μεγάλος Άγγλος σκηνοθέτης, προσπαθώντας αυτή το φορά να φωτίσει τα αδιέξοδα της ανυπαρξίας κοινωνικής και προνοιακής πολιτικής για τους ανέργους στη Βρετανία. Στην τελευταία του ταινία «Εγώ, ο Ντάνιελ Μπλέικ» αφηγείται τον καθημερινό, επίπονο, επώδυνο αλλά εν τέλει αναποτελεσματικό και ατελέσφορο αγώνα για ανεύρεση εργασίας. Κεντρικός χαρακτήρας της ταινίας ο Ντάνιελ Μπλέικ, ένας 59χρονος έμπειρος, δεξιοτέχνης ξυλουργός, ο οποίος σε αυτή την προχωρημένη ηλικία βρίσκεται χωρίς δουλειά, μετά από οξύ έμφραγμα.

Συνέχεια ανάγνωσης ««Εγώ, ο Ντάνιελ Μπλέικ» του Κέν Λόουτς (2016, 100΄) || Κριτική Αδάμ Αδαμόπουλου»

«Νοσταλγώντας το φως» του Πατρίσιο Γκουσμάν (2010, 90΄) || Κριτική Αδάμ Αδαμόπουλου

Η έρημος Ατακάμα στη Χιλή, σκαρφαλωμένη στα ψηλά των Άνδεων, σκεπασμένη με ένα ανέφελο, και διαυγή ουρανό και απομακρυσμένη από την «πολιτισμική» μόλυνση, προσφέρεται για την εγκατάσταση του ομώνυμου τηλεσκοπίου, το οποίο με μέγεθος κατόπτρου που φτάνει τα 350 μέτρα, στοχεύει στα πιο μακρινά άστρα του σύμπαντος, προσφέροντας μοναδικές ευκαιρίες για την ανακάλυψη των ουράνιων νόμων.

Συνέχεια ανάγνωσης ««Νοσταλγώντας το φως» του Πατρίσιο Γκουσμάν (2010, 90΄) || Κριτική Αδάμ Αδαμόπουλου»

«Σ΄αγαπώ Ισπανικά», του Πάκο Λεόν (2016, 102΄)|| Κριτική Αδάμ Αδαμόπουλου

Μια ισπανική ταινία για την αγάπη, τον έρωτα, τις λαβυρινθώδεις διαδρομές τω σημερινών ερωτικών σχέσεων. Μέσα από πέντε ιστορίες που εξελίσσονται παράλληλα κατά τη διάρκεια του καυτού μαδριλέζικου καλοκαιριού αποτυπώνεται ο πραγματισμός αλλά και ο σουρεαλισμός, η τρυφερότητα, αλλά και η σκληρότητα, το εφικτό και το ανέφικτο του έρωτα.

Συνέχεια ανάγνωσης ««Σ΄αγαπώ Ισπανικά», του Πάκο Λεόν (2016, 102΄)|| Κριτική Αδάμ Αδαμόπουλου»

«Που πάω, Θεέ μου;», του Τζενάρο Νουνζιάντε, (2016, 86΄) || Κριτική Αδάμ Αδαμόπουλου

Αναμφίβολα η κωμωδία του φετινού καλοκαιριού, όχι από πλευράς αισθητικής και περιεχομένου, αλλά από πλευράς εισπρακτικής επιτυχίας, τόσο στην Ιταλία, όσο και στη χώρα μας. Με ένα απλό, σχεδόν προσχηματικό σενάριο, αλλά με ένα χαρισματικό και απόλυτα ταιριαστό στην υπόθεση πρωταγωνιστή, το αποτέλεσμα δεν θα μπορούσε να είναι διαφορετικό.

Συνέχεια ανάγνωσης ««Που πάω, Θεέ μου;», του Τζενάρο Νουνζιάντε, (2016, 86΄) || Κριτική Αδάμ Αδαμόπουλου»

Blog στο WordPress.com.

ΠΑΝΩ ↑