Φευ, ένα μεγαλειώδες συλλαλητήριο, μια ιστορική στιγμή

ΑΠΟΨΗ / ΑΝΑΛΥΣΗ

Συμφωνώ με όσους έκριναν ότι το συλλαλητήριο της 4ης Φεβρουαρίου ήταν μεγάλης, ιστορικής σημασίας. Στο σημείο αυτό χωρίζουν οι δρόμοι μας με όσους συμμετείχαν. Η στιγμή εκτιμώ ότι είναι όντως ιστορική για έναν λόγο θλιβερό: Αφού η κυβέρνηση απέτυχε να αναστρέψει την πορεία της καταρράκωσης του φρονήματος των απλών ανθρώπων που ζουν σαν πατημένες τσίχλες, συμβαίνει ως φυσική συνέπεια αυτό που θα φοβόταν κανείς στα χειρότερα όνειρά του: τα ηνία παίρνει ο εθνικισμός για να αποκαταστήσει την περηφάνια όλων αυτών των πληγωμένων εγώ.

Κωνσταντίνος Πουλής

Κυριακή 4 Φεβρουαρίου 2018 Continue reading «Φευ, ένα μεγαλειώδες συλλαλητήριο, μια ιστορική στιγμή»

Advertisements

Μακεδονία ξακουστή, αριστερά και τραγέλαφος

«Στο δρόμο γεννιούνται οι συνειδήσεις» λέει το σύνθημα, αλλά για κάποιους μόνο στο βαθμό που αυτές είναι ήδη αρκούντως ώριμες. Και πάντα με την προϋπόθεση να υπάρχει μια πρωτοποριακή και ολοκληρωμένη συνείδηση που θα δίνει τα φώτα της. Δεν χωράει στα σχήματα κάποιων το αυθόρμητο, το ανεξέλεγκτο, το αδέσμευτο της εποχής. Η βιασύνη να χαρακτηριστεί μια κίνηση και ένα γεγονός με τις υπάρχουσες βαθμονομίες, συνιστά βαθύτερο ιδεολογικό ζήτημα. Η γραφειοκρατική αντίληψη και ο φόβος για τις μαζικές εκδηλώσεις δεν υπάρχουν μονάχα στην κυβερνητική αριστερά. Οι αγωνιούντες και οι αγωνιζόμενοι πρέπει να ταιριάζουν με τα σχήματα που έχουμε εμείς για αυτούς. Ακόμα χειρότερα, με τις δικές μας φάτσες.

Σεμινάριο Ιστορίας-Θεωρίας-Κριτικής Κινηματογράφου 2018 στο Πολιτιστικό Κέντρο «Ο Καύκασος»
από 10 Φεβρουαρίου 2018 στις 16.00.

Continue reading «Μακεδονία ξακουστή, αριστερά και τραγέλαφος»

Περικλής Κοροβέσης: Η ομάδα του Τσίπρα κατόρθωσε να εξαφανίσει την Aριστερά | ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ στους Σταμάτη Μαυροειδή και Μιχάλη Σιάχο

Continue reading «Περικλής Κοροβέσης: Η ομάδα του Τσίπρα κατόρθωσε να εξαφανίσει την Aριστερά | ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ στους Σταμάτη Μαυροειδή και Μιχάλη Σιάχο»

«Πρίγκιπας» μέχρι το τέλος… Μαντζάνας Θάνος

PRINCE

27.04.2016

«Πρίγκιπας» μέχρι το τέλος…

Ο Prince Rogers Nelson, πιο γνωστός βέβαια με το -σημαδιακό θα έλεγαν κάποιοι- μικρό του όνομα, ήρθε κυριολεκτικά από το πουθενά, έζησε σαν απομακρυσμένος ευπατρίδης της μουσικής και έφυγε σχεδόν ανεξήγητα και τόσο πρόωρα, σε ηλικία μόλις πενήντα επτά ετών. Ο Prince είχε γεννηθεί στις 7 Ιουνίου 1958 στη Μινεάπολη της Μινεσότα, την πόλη που ήταν και παρέμεινε η έδρα των μουσικών δραστηριοτήτων του, αλλά πέθανε σε μια περιοχή λίγο πιο μακριά από αυτήν όπου βρίσκονταν το Paisley Park, η έπαυλη η οποία ήταν ταυτόχρονα η κατοικία και το στούντιό του. Η σορός του αποτεφρώθηκε σχεδόν αμέσως και ακόμα δεν υπάρχει ιατροδικαστική ανακοίνωση για τα αίτια του θανάτου του, αλλά η πλέον επίσημη εκδοχή είναι ότι προκλήθηκε από μια βαρύτατης μορφής γρίπη με ταχύτατη εξέλιξη, η οποία τον οδήγησε στο τέλος μέσα σε δύο εβδομάδες, συγκεκριμένα στις 21 Απριλίου 2016.
Continue reading ««Πρίγκιπας» μέχρι το τέλος… Μαντζάνας Θάνος»

Νέες Ταινίες της Εβδομάδας από Πέμπτη 31.12.2015 | Στην καρδιά της θάλασσας, Σιωπηλή δολοφόνος, Ο Μικρός Πρίγκιπας,Μπελ & Σεμπαστιέν 2: Η περιπέτεια συνεχίζεται, Brooklyn,Θαυμάσιος Βοκάκιος

Φάλαινες, δολοφόνοι και στο βάθος ο Μικρός Πρίγκιπας

In the Heart of the Sea

In the Heart of the Sea
Στην καρδιά της θάλασσας, σκηνοθεσία: Ρον Χάουαρντ

Καμιά ταινία δεν ξεχωρίζει ιδιαίτερα αυτή την εβδομάδα, υπάρχουν όμως αξιόλογες προτάσεις για όλους, από τους εστέτ (Χου Χσιάο-Χσιεν) και τους νοσταλγικούς (αδελφοί Ταβιάνι) μέχρι τους φίλους της καλής λογοτεχνίας (Brooklyn) και αυτούς που μένουν παιδιά.

Continue reading «Νέες Ταινίες της Εβδομάδας από Πέμπτη 31.12.2015 | Στην καρδιά της θάλασσας, Σιωπηλή δολοφόνος, Ο Μικρός Πρίγκιπας,Μπελ & Σεμπαστιέν 2: Η περιπέτεια συνεχίζεται, Brooklyn,Θαυμάσιος Βοκάκιος»

Στον Τσίπρα η υπόθεση Λούκου | Εν αναμονή εξελίξεων στο Φεστιβάλ Αθηνών | Άρθρο της Έφης Μαρίνου | + Σχόλιο Γιάννη Καραμπίτσου

festival_athinon
28.12.2015
Συντάκτης: Έφη Μαρίνου
Η υπόθεση Λούκου έφτασε πια αισίως στον ίδιο τον πρωθυπουργό. Μη ρωτάτε πώς… Το γνωρίζουν εκείνοι που «δεν έχουν πρόσβαση στην εξουσία και πολιτικές διασυνδέσεις»… Και ο υπουργός Πολιτισμού, θα αναρωτηθείτε, τι ρόλο παίζει; Continue reading «Στον Τσίπρα η υπόθεση Λούκου | Εν αναμονή εξελίξεων στο Φεστιβάλ Αθηνών | Άρθρο της Έφης Μαρίνου | + Σχόλιο Γιάννη Καραμπίτσου»

Έτσι τσιτάρει ο φασισμός! Ο Μάρκο Πόλο, η Σώτη Τριανταφύλλου, και το ροκ των καθ’ ημάς μουλάδων || Δημήτρης Παπανικολάου

 soti polo

Ο Μάρκο Πόλο, η Σώτη Τριανταφύλλου, και το ροκ των καθ’ ημάς μουλάδων

Αν δεν υπήρχε η Σώτη Τριανταφύλλου, είμαι εδώ και καιρό πεπεισμένος ότι θα έπρεπε να έχει εφευρεθεί. Με την έννοια ότι χρειάζεται κανείς συχνά εύχρηστα, διάφανα παραδείγματα, για να δείχνει πώς δουλεύει η μισαλλοδοξία. Ο εργαλειακός ρατσισμός. Ο φοβικός λόγος. Ο φασισμός.

Continue reading «Έτσι τσιτάρει ο φασισμός! Ο Μάρκο Πόλο, η Σώτη Τριανταφύλλου, και το ροκ των καθ’ ημάς μουλάδων || Δημήτρης Παπανικολάου»

Κεν Λόουτς: «Η πείνα είναι ανοιχτή πληγή της Αγγλίας»

Ken Loach

Ο Λόουτς καλεί, τον κόσμο να εκφράσει την οργή του. Είναι σοκαρισμένος από τις εικόνες στις Τράπεζες Τροφής, τον μεγάλο αριθμό πεινασμένων ανθρώπων που αντίκρισε
25.11.2015

Συντάκτης: Βένα Γεωργακοπούλου

Για να διακόψει τα γυρίσματα της νέας ταινίας του ο Κεν Λόουτς, να δώσει έκτακτη συνέντευξη στην «Γκάρντιαν», αλλά και να κάνει έκκληση στον Τζέρεμι Κόρμπιν, νέο ηγέτη των Εργατικών, κάτι σοβαρό θα συμβαίνει. Continue reading «Κεν Λόουτς: «Η πείνα είναι ανοιχτή πληγή της Αγγλίας»»

Ελλάδα και Ευρωπαϊκή Ένωση: και τώρα τι; Του Ευτύχη Μπιτσάκη

ellada-kai-evrwpaikh-enwsh-kai-twra-ti

07.10.2015

Δημοσίευση στο Δρόμο της Αριστεράς: Φύλλο 280 – 3/10/2015

Η χώρα στο πιο κρίσιμο σημείο της νεώτερης ιστορίας της

Η διαμάχη για τη θέση της Ελλάδος στην υπό ενοποίηση Ευρώπη άρχισε από την εποχή της ίδρυσης της ΕΟΚ (Ευρωπαϊκή Οικονομική Κοινότητα -1958) και συνεχίζεται μέχρι σήμερα. Τα αστικά κόμματα ήταν και είναι υπέρ της συμμετοχής. Η Aριστερά (τότε ΕΔΑ) ήταν εναντίον της ΕΟΚ (λάκκος των λεόντων). Η θέση αυτή ήταν σωστή. Τότε υπήρχε το «σοσιαλιστικό στρατόπεδο», ισχυρά κομμουνιστικά κόμματα στη Δύση, εργατικό κίνημα κ.λπ. Η Ελλάδα είχε συμμάχους στον πολιτικό και οικονομικό τομέα. Continue reading «Ελλάδα και Ευρωπαϊκή Ένωση: και τώρα τι; Του Ευτύχη Μπιτσάκη»

Αριστείδης Μπαλτάς : Να δούμε τον πολιτισμό ως συνθήκη ζωής | Συνέντευξη στην Πόλυ Κρημνιώτη

mpaltas

27.9.2015

Συζητώντας με τον νέο υπουργό Πολιτισμού και Αθλητισμού μία μόλις ημέρα μετά την ανάληψη των καθηκόντων του, είναι φυσικό η κουβέντα να μην υπεισέλθει στα «ενδότερα» του χαρτοφυλακίου του. Όταν όμως ο συνομιλητής εκτός της πολιτικής του ιδιότητας, φέρει το αποτύπωμα του στοχαστή, καταλαβαίνεις στη διάρκεια της συζήτησης ότι μερικά στερεότυπα οφείλουν να επανεξεταστούν.

Αντιστρέφοντας τη φράση «ο πολιτισμός είναι η βαριά βιομηχανία της Ελλάδας» με τη σκέψη «να δούμε τον πολιτισμό ως συνθήκη ζωής στην Ελλάδα», ο Αριστείδης Μπαλτάς μοιράζεται με την «Αυγή» τις πρώτες σκέψεις του για το υπουργείο Πολιτισμού, για το φορτίο της αρχαίας κληρονομιάς και την, τρόπον τινά, «πολιτισμική αναγέννηση» που εν πολλοίς συντελείται στις μέρες μας στο πεδίο της σύγχρονης δημιουργίας, για τον γόνιμο μεταξύ τους διάλογο αλλά και τη σχέση παιδείας και πολιτισμού ως συνθήκη που μπορεί να επαναφέρει τις έννοιες της εγγραμματοσύνης, της πνευματικότητας, της ψυχαγωγίας, ως αγωγής ψυχής, στη ζωή μας.

Καταθέτει τις σκέψεις του για την ημέρα ή την εβδομάδα πολιτισμού στα σχολεία, τον δημόσιο χώρο και το δημόσιο συμφέρον. Ορίζοντας τον πολιτισμό ως συνθήκη ζωής, ο νέος υπουργός δεν διστάζει να μιλήσει για τα λάθη του. Και για τη διαστρέβλωση των λεγομένων του επίσης. Και η αριστεία όμως δεν έλειψε από τη συζήτησή μας.

  Continue reading «Αριστείδης Μπαλτάς : Να δούμε τον πολιτισμό ως συνθήκη ζωής | Συνέντευξη στην Πόλυ Κρημνιώτη»

Θωμάς Μοσχόπουλος: «Η ελπίδα βρίσκεται στους νέους ανθρώπους, που τιμούν τη δουλειά τους» | Συνέντευξη στη Μάνια Ζούση

MOSXOPOULOS

Τον ενθουσιασμό και τη συγκίνησή του για ένα κοινό που συνεχίζει να γεμίζει τα θέατρα μέσα στο δύσκολο αυτό καλοκαίρι της περίσκεψης και της αγωνίας, όπου οι ακυρώσεις και οι μεταθέσεις παραστάσεων και περιοδειών είναι καθημερινές και οι απλήρωτοι ηθοποιοί και συντελεστές αυξάνονται, εκφράζει ο σκηνοθέτης της «Ιφιγένειας στη χώρα των Ταύρων» Θωμάς Μοσχόπουλος, η οποία παρουσιάζεται στην Επίδαυρο 7 και 8 Αυγούστου 2015 έπειτα από μια ήδη «δυνατή εκκίνηση» στη Θεσσαλονίκη.

Η Ιφιγένεια στην χώρα των Ταύρων, του Ευριπίδη στο Αρχαίο Θέατρο Επιδαύρου

Continue reading «Θωμάς Μοσχόπουλος: «Η ελπίδα βρίσκεται στους νέους ανθρώπους, που τιμούν τη δουλειά τους» | Συνέντευξη στη Μάνια Ζούση»

Στον Νίκο Χουλιαρά | Του Κώστα Σωτηρίου

nikos xouliaras
26.07.2015

Του Κώστα Σωτηρίου*

Ζέστανε ο καιρός απότομα. Σήμερα, απ’ το πρωί, ανέβηκε ο ήλιος στον ουρανό και μας έψησε. Δεν είναι να βγαίνει έξω κανείς σήμερα, Νίκο μου, καλά το λες. Το πολύ που μπορείς είναι να πας ώς το γωνιακό μαγαζί της Δεινοκράτους για ένα πιάτο φαΐ κι ένα ποτήρι μπύρα.
Εγώ όμως σε παράκουσα, η αίσθηση του καθήκοντος, βλέπεις. Κατέβηκα για λίγο στο κέντρο, είχα κάτι δουλειές που δεν έπαιρναν αναβολή και γύρισα πίσω μούσκεμα. Ούτε που να σου περνάει απ’ το μυαλό μεσημεριανή βόλτα για σουβλάκια στην Ασκληπιού και Ακαδημίας. Εκεί, Νίκο, ψήνεται ο τόπος.
Δε λέω, καλή θα ήταν μια βόλτα μέρα μεσημέρι στο κέντρο της Αθήνας. Έτσι όπως παλιά. Βόλτα χωρίς λόγο. Βόλτα για να χαζέψουμε, να δούμε τις όμορφες, να πιούμε μια μπύρα και να ονειρευτούμε. Καθένας τα δικά του όνειρα, μα είναι όμορφο να μοιράζεσαι τα όνειρά σου με κάποιον φίλο. Έτσι δεν είναι, βρε Νίκο;
Νομίζω πως θα ήταν καλύτερη η ιδέα μιας βραδινής βόλτας στην παραλία. Να πάρουμε μαζί μας και τον ξάδερφό σου τον Γιώργο και να πάμε για μίνι γκολφ, όπως εκείνο το αξέχαστο βράδυ. Να χτυπάμε το μπαλάκι, άτσαλα εγώ κι εσύ να ξεκαρδίζεσαι στα γέλια και να με κοροϊδεύεις για την αδεξιότητά μου, να λέμε ιστορίες και να γελάμε ξεγελώντας τις σκοτεινιές μας. Αφήνοντας τες να κουρνιάζουν, έστω πρόσκαιρα, μέσα στα γραψίματα σου, μέσα στις ζωγραφιές και τα τραγούδια σου. Αν και βουνίσιος, Νίκο, τη λατρεύεις τη θάλασσα, πρέπει να τα παραδεχτείς. Σε συνεπαίρνει και την αγαπάς το ίδιο όπως αγαπάς και τη νύχτα.
«Η νύχτα η κατοικίδια, λοιπόν, παρ’ όλο που φημίζεται για την ηρεμία και τους καλούς της τρόπους, δεν είναι, τελικά, αυτό που θα ‘θελε να είναι. Αντίθετα. Είναι αγχώδης κι απαιτητική, γεμάτη φόβους και νευρώσεις. Κάνει, όλη την ώρα, τηλεφωνήματα και ζει σε απομόνωση. Της αρέσει να παίζει με τα κουμπιά κι έχει ψύχωση με τις αρρώστιες και τα μηχανήματα».
Το ’98, που ανταμωθήκαμε για πρώτη φορά στη Νεφέλη, καταφύγαμε σ’ ένα καφενείο για να αλλάξουμε λίγες κουβέντες. Το επόμενο Σάββατο με πήγες για τσίπουρο και γαύρο κάπου στον Βύρωνα, σου άρεσε εκείνο το μαγαζί. Κουβαλούσε κάτι από τα παλιά καφενεία της επαρχίας. Μιλήσαμε για τα πρώτα μου γραπτά και προσπαθήσαμε να γνωριστούμε καλύτερα. Εγώ, δηλαδή, να βρω τι βρισκόταν πίσω από τον Λούσια και το Μπακακόκ, κι εσύ, ούτε που ξέρω τι.
Το καλοκαίρι του ’99, αν θυμάμαι καλά, δεν πήγες στην Αντίπαρο. Μείναμε στην Αθήνα κι εσύ κι εγώ. Πάλι και τότε, αυγουστιάτικα, μέσα στη ζέστη, μας έπιανε ο διάολος και κάναμε βόλτες μέρα μεσημέρι στο κέντρο. Βλέπαμε την άσφαλτο να αχνίζει και στήναμε κουβέντες για ακρογιαλιές και θάλασσες και για βουνά κατάφυτα με τρεχούμενα νερά. Κι έπειτα γελούσαμε στην ιδέα των πεινασμένων που ονειρεύονται καρβέλια.
Όλα αυτά τα χρόνια, βρε Νίκο, μόνο σε μια έκθεσή σου αξιώθηκα να έρθω. Ντρέπομαι. Τριγύρισα αμήχανος ανάμεσα στους επισκέπτες, προσπαθώντας να διαβάσω τη ζωγραφική σου. Τα κατάφερα χρησιμοποιώντας τα κλειδιά της γραφής σου. Γιατί ήταν τα ίδια κλειδιά. Είχα τη τύχη να το δω και πάλι όταν περάσαμε ένα απόγευμα στο ατελιέ σου. Ήταν εκεί που, συνεπαρμένος, είδα τον Λούσια, τον Γαλαζούλα, την Πολυξένη Μπαμπασίκα και τον Νικολάκη της Τσεβούλας. Ατέλειωτες κουβέντες είχαμε εκείνη την εποχή, τηλεφωνήματα απανωτά στη διάρκεια της μέρας, σχετικά με τα ονόματα των ανθρώπων σου. Επέμενες πολύ στα ονόματα που περιδιάβαιναν στα γραπτά σου κι εγώ κουβαλούσα το ίδιο κόλλημα.
Εκείνο το καλοκαίρι ήταν που αποκτήσαμε το συνήθειο να τηλεφωνιόμαστε και να διαβάζουμε ο ένας στον άλλον κείμενα που γράφαμε εκείνη την ώρα. Κι αυτό, Νίκο, σου το χρωστάω και σ’ ευχαριστώ από καρδιάς. Γι’ αυτό και για τη συμβουλή σου όταν έμαθες πως έφευγα για εκδρομή στα Ζαγόρια. «Να πάτε κάτω στο φαράγγι του Βίκου. Στις πηγές του Βοϊδομάτη. Να πάτε να ακούσετε τις πηγές. Να μείνετε σιωπηλοί και να αφουγκραστείτε. Αν ακούσετε τις πηγές, θα καταλάβετε».
Κι αύριο, Νίκο μου, την ίδια ζέστη θα έχει, όπως και σήμερα. Το μάτι του ήλιου θα σηκωθεί και πάλι ψηλά και θα μας καίει όλους. Κι εμείς, μέσα στην περίκλειστη σκοτεινιά που άπλωσε πάνω μας το φευγιό σου, πρέπει να σου πούμε ένα τελευταίο γεια και να σε κλείσουμε μέσα μας.
«Εκ βαθέων, μ’ αεράκι…» Continue reading «Στον Νίκο Χουλιαρά | Του Κώστα Σωτηρίου»

Ο ΣΥΡΙΖΑ θα παραδώσει το μεγαλύτερο λιμάνι της χώρας (ΟΛΠ) στους μονοπωλιακούς ομίλους;

olp

16.05.2015

Tου Αντώνη Νταλακογεώργου*

Ίσως πριν από μερικούς μήνες το παραπάνω ερώτημα θα μπορούσε να χαρακτηρισθεί σενάριο επιστημονικής φαντασίας, όμως, ύστερα από τρεις μήνες κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝ.ΕΛΛ., σήμερα πια όχι μόνο δεν είναι τέτοιο, αλλά, αντιθέτως, όσοι παρακολουθούν στενά τις εξελίξεις στο επίπεδο των κυβερνητικών σχεδιασμών γνωρίζουν πως η κυβέρνηση έχει αποδεχθεί την αξίωση των τοκογλύφων δανειστών (παραβιάζοντας τις «κόκκινες γραμμές» της) και όλα δείχνουν πως προχωράει στην ιδιωτικοποίηση του ΟΛΠ, του ΟΛΘ, των αεροδρομίων κ.λπ.
Ήδη από τις πρώτες ημέρες της νέας διακυβέρνησης είχε προλειάνει το έδαφος για το κυβερνητικό εγχείρημα με δηλώσεις του στο Λονδίνο (BBC) ο υπουργός Οικονομικών, στη συνέχεια τη σκυτάλη πήρε ο αντιπρόεδρος της κυβέρνησης, ο οποίος, μετά τη συνάντησή του στο Πεκίνο με κυβερνητική αντιπροσωπεία, δήλωσε πως η κυβέρνηση θα προχωρήσει στην πώληση του πλειοψηφικού πακέτου των μετοχών του ΟΛΠ, δίνοντας το στίγμα ότι αυτό θα γίνει με την κινεζική COSCO, η οποία ήδη έχει πάρει ένα μέρος της προβλήτας του ΣΕΠ μέσω μακροχρόνιας σύμβασης και η οποία έχει δώσει δείγματα γραφής πώς εννοεί τις επενδύσεις στη χώρα, αφού έχει επιβάλει όρους στη σύμβαση παραχώρησης, αλλά και συνθήκες Ελεύθερης Οικονομικής Ζώνης στο Λιμάνι του Πειραιά, και ταυτόχρονα όρους εργασίας για τους εργαζόμενους ενός σύγχρονου εργασιακού Μεσαίωνα.
Συμπληρώνοντας τα βήματα υπαναχωρήσεων της κυβέρνησης, ο αρμόδιος υπουργός Οικονομίας, Υποδομών, Ναυτιλίας και Τουρισμού υπέπεσε σε πρωτοφανές ατόπημα λέγοντας την περασμένη Δευτέρα στη Βουλή πως «η κυβέρνηση -το ΤΑΙΠΕΔ περισσότερο- βρίσκεται φυσικά σε διαπραγματεύσεις με την COSCO ώστε να αναζητηθούν όροι και προϋποθέσεις στον ισχύοντα αυτήν τη στιγμή διαγωνισμό οι οποίοι μπορούν να αλλάξουν ώστε να γίνει περισσότερο επωφελής για τη χώρα μας»!
Δικαιολογημένα η συγκεκριμένη δήλωση προκάλεσε την εντονότατη αγανάκτηση των εργαζομένων στα λιμάνια και όχι μόνο. Είναι δυνατόν να λέει ο υπουργός πως διαπραγματεύονται με την COSCO να αλλάξουν τους όρους της σύμβασης, ενώ στον διαγωνισμό μετέχουν ακόμη πέντε εταιρείες;
Η προσπάθεια στη συνέχεια να ανασκευασθεί η δήλωση του υπουργού από το αμαρτωλό ΤΑΙΠΕΔ, απλώς επιβεβαίωσε πως η κυβέρνηση, εν αγνοία των εργαζομένων και των κοινωνικών αυτοδιοικητικών αρχών της πόλης, διαπραγματεύεται την πώληση του ΟΛΠ με πλήρη αδιαφάνεια και όλα δείχνουν πως η επιλογή της είναι η πώληση του ΟΛΠ στον κινεζικό μονοπωλιακό όμιλο της COSCO με την τροποποίηση της σύμβασης που θα αφορά το 51% των μετοχών και όχι το 67%, το οποίο θα διατεθεί σε μεταγενέστερο χρόνο.
Το σκηνικό αυτό που διαγράφεται για την πώληση των ΟΛΠ – ΟΛΘ συνιστά ριζική στροφή της πολιτικής του ΣΥΡΙΖΑ, ο οποίος διαχρονικά είχε ταχθεί κατά της ιδιωτικοποίησης του ΟΛΠ τόσο στη φάση της εισαγωγής του στο Χρηματιστήριο όσο και στη σύμβαση παραχώρησης της προβλήτας ΙΙ στην COSCO το 2009.
Ταυτόχρονα, σε πολιτικό επίπεδο είχε ταχθεί κατηγορηματικά ενάντια στην πώληση του πλειοψηφικού πακέτου μετοχών που είχε δρομολογήσει η μνημονιακή κυβέρνηση Ν.Δ – ΠΑΣΟΚ, ενώ και η συμμετοχή του κόμματος ήταν ουσιαστική στην ανάπτυξη ενός πλατιού μετώπου που συνένωσε στις γραμμές του όλες τις κοινωνικές, συνδικαλιστικές, αυτοδιοικητικές αρχές, τους επιστημονικούς και επαγγελματικούς φορείς της ευρύτερης περιοχής του Πειραιά, οι οποίοι έδωσαν σκληρό αγώνα για να εμποδίσουν και να ματαιώσουν την καταστροφική πολιτική Ν.Δ – ΠΑΣΟΚ που είχε βάλει πωλητήριο στον ΟΛΠ σε ξένους μονοπωλιακούς ομίλους.
Κεντρικά κομματικά στελέχη που σήμερα κατέχουν υπουργικές θέσεις, βουλευτές, πολιτικά πρόσωπα του ΣΥΡΙΖΑ που απέκτησαν πρόσφατα αξιώματα στην Τοπική Αυτοδιοίκηση, είχαν τη δική τους θετική συμβολή σε αυτήν την κοινωνική και πολιτική συμμαχία και στην αξιόλογη κινηματική δράση που είχε αναπτυχθεί.
Παρά την ιδεολογική και πολιτική διαφορετικότητα των δυνάμεων αυτών υπήρχε συμφωνία και κοινή συνισταμένη υπέρ της διατήρησης του δημόσιου χαρακτήρα του ΟΛΠ.
Η μετάλλαξη των προεκλογικών θέσεων, η ριζική ανατροπή των προγραμματικών θέσεων στη Βουλή για ψήφο εμπιστοσύνης της νέας κυβέρνησης, προφανώς κάτω από την πίεση των τοκογλύφων δανειστών σε ένα κεφαλαιώδες ζήτημα που αφορά τον δημόσιο πλούτο, τις παραγωγικές δημόσιες επιχειρήσεις, τον στρατηγικό ρόλο αυτών των επιχειρήσεων όπως είναι ο ΟΛΠ (όχι μόνο για τον Πειραιά), αποτελεί επικίνδυνο πισωγύρισμα, ανάμεσα σε πολλά που έχουν σημειωθεί έως τώρα στην πορεία των διαπραγματεύσεων με τους εταίρους, οι οποίοι συστηματικά και μεθοδικά στραπατσάρουν και ακυρώνουν και τις ελάχιστες προεκλογικές εξαγγελίες του ΣΥΡΙΖΑ.
Σενάρια που διακινούνται κυρίως από την κυβέρνηση για είσοδο ιδιωτών στον ΟΛΠ με συμπράξεις και κοινοπρακτικά σχήματα, ανεξάρτητα από διακηρύξεις, εγκυμονούν τον ίδιο κίνδυνο απώλειας του δημόσιου χαρακτήρα του Λιμανιού και έρχονται σε σαφή αντίθεση με τον λαό, τους εργαζόμενους, την τοπική κοινωνία και τα κοινωνικά κινήματα.
Ακόμη χειρότερο είναι το σενάριο να τεθεί υπό συζήτηση το ύψος του τιμήματος για την αξία του ΟΛΠ και να αποτελέσει αυτό αντικείμενο διαπραγμάτευσης.
Η εξέλιξη των διαπραγματεύσεων με τους θεσμούς (ΔΝΤ – ΕΚΤ – Ε.Ε.), όπως αυτή δρομολογήθηκε μετά την αρνητική και επιζήμια συμφωνία στο Eurogroup στις 20.2.2015, δείχνει πως η κυβέρνηση υπαναχωρεί ακόμη και από τις λεγόμενες «κόκκινες γραμμές». Αυτό είναι το πολιτικό συμπέρασμα από την κοινή δήλωση Τσίπρα – Γιούνκερ, η οποία αγγίζει και παραβιάζει αυτές τις γραμμές στα κρίσιμα ζητήματα των εργασιακών σχέσεων και στο ασφαλιστικό.
Το εργατικό κίνημα στις συνθήκες που διαμορφώνονται θα είναι ολέθριο λάθος να εγκλωβιστεί και να γίνει παρακολουθητής των κυβερνητικών επιλογών. Αντιθέτως, περισσότερο από ποτέ πρέπει να παρέμβει άμεσα, δημόσια, με δράσεις και πρωτοβουλίες, διατυπώνοντας τη μοναδική εναλλακτική επιλογή της σύγκρουσης και ρήξης με τους αδίστακτους μερκελιστές του νεοφιλελευθερισμού και της εξόδου της χώρας από την Ευρωζώνη και την Ε.Ε.
Οι πολιτικές δυνάμεις της Αριστεράς, εντός και εκτός ΣΥΡΙΖΑ, που βλέπουν και αντιλαμβάνονται την κρισιμότητα των περιστάσεων, πρέπει να πάρουν άμεσα σχετικές πρωτοβουλίες για να αποφευχθεί ένας ταπεινωτικός συμβιβασμός και με τον τρόπο αυτόν να οδηγηθεί η πολιτική και κοινωνική Αριστερά στην ήττα.
ΥΓ: Ήδη στις 12.5.2015 το Δ.Σ. του ΤΑΙΠΕΔ, κατ’ εντολήν της κυβέρνησης, αποφάσισε ομόφωνα την πώληση του 51% του μετοχικού κεφαλαίου σε ιδιώτες. Πλέον μένει και τυπικά η κυβερνητική απόφαση για το ξεπούλημα του ΟΛΠ. Continue reading «Ο ΣΥΡΙΖΑ θα παραδώσει το μεγαλύτερο λιμάνι της χώρας (ΟΛΠ) στους μονοπωλιακούς ομίλους;»

Φίλιππος Κουτσαφτής: «Η ουσία της ζωής δεν έχει αλλάξει…» | Συνέντευξη στην Ιφιγένεια Καλαντζή

koutsafths

20.04.2015

Δημοσίευση: Φύλλο 259 – 18/4/2015 Εφημερίδα: Δρόμος της Αριστεράς

Ξαναείδαμε πρόσφατα το αριστουργηματικό Αγέλαστος Πέτρα (2000), του Φίλιππου Κουτσαφτή, σε ένα από τα κινηματογραφικά σαββατόβραδα που οργανώνει ο Στέλιος Ελληνιάδης στη Λέσχη «Δρόμοι Φιλίας και Πολιτισμού», στην Πλατεία Βικτωρίας.

[διευκρινιστικά: η Λέσχη “Δρόμοι Φιλίας και Πολιτισμού” έχει δημιουργήσει την Κινηματογραφική Λέσχη της Λέσχης “Δρόμοι Φιλίας και Πολιτισμού” μια κοινή ιδέα των Στέλιου Ελληνιάδη και Γιάννη Καραμπίτσου που πρωτοσυζητήθηκε αρκετούς μήνες πριν. Η Κινηματογραφική Λέσχη συντονίζεται από τους Γιάννη Ζήβα, Δημήτρη Ζεβόλη και Γιάννη Καραμπίτσο οι οποίοι επιλέγουν και τις ταινίες λαμβάνοντας υπόψη όλες τις προτάσεις των μελών της Λέσχης. Οι ταινίες προλογίζονται από το Γιάννη Καραμπίτσο ο οποίος συντονίζει και τη συζήτηση μετά την προβολή των ταινιών, γιατί αυτή υπήρξε η προϋπόθεση και η ουσία της πρότασης δημιουργίας της κινηματογραφικής λέσχης η ανάλυση και η συζήτηση που συνοδεύουν την προβολή των ταινιών Γ.Κ.]

agelastos petra giannis karabitsos filippos koutsaftis 01

Προσκεκλημένος ήταν και ο δημιουργός του ντοκιμαντέρ, που συμμετείχε στη συζήτηση που επακολούθησε. Μέσα από ανασκαφές, κατεδαφίσεις σπιτιών και μαρτυρίες κατοίκων, ο Κουτσαφτής ανιχνεύει συνδετικές γέφυρες ανάμεσα στο παρελθόν και στο παρόν της Ελευσίνας.

Continue reading «Φίλιππος Κουτσαφτής: «Η ουσία της ζωής δεν έχει αλλάξει…» | Συνέντευξη στην Ιφιγένεια Καλαντζή»

Το Facebook παραβιάζει την ευρωπαϊκή νομοθεσία, σύμφωνα με βελγική μελέτη

logotipo facebook

Τρίτη, 24 Φεβρουαρίου 2015

REUTERS/DADO RUVIC

To Facebook ανακοίνωσε τις αλλαγές πάνω από ένα μήνα νωρίτερα, αλλά η επιλογή για το ένα δισεκατομμύριο χρήστες και άνω παρέμενε η ίδια: συμφωνήστε ή φύγετε από το Facebook.

Αναφορά που συντάχθηκε για λογαριασμό του βελγικού φορέα που είναι υπεύθυνος για θέματα ιδιωτικότητας υποστηρίζει ότι το Facebook λειτουργεί κατά παράβαση της ευρωπαϊκής νομοθεσίας, παρά τα updates στην πολιτική του.

Continue reading «Το Facebook παραβιάζει την ευρωπαϊκή νομοθεσία, σύμφωνα με βελγική μελέτη»

Η ΕΡΤ της επόμενης μέρας

ert_radiomegaro_sygkentrosi_kosmos

01.02.2015

Σύμφωνα με το αυτοδιαχειριστικό πείραμα της Ertopen, από τους Αγωνιζόμενους Εργαζόμενους της ΕΡΤ

Μια πραγματικά προωθημένη πρόταση, η οποία ενσωματώνει οργανικά την αυτοδιαχειριστική εμπειρία 20 μηνών, κατέθεσαν οι Αγωνιζόμενοι Εργαζόμενοι της ΕΡΤ, όχι μόνο εν όψει της επαναλειτουργίας της ΕΡΤ, αλλά και προκειμένου να συμβάλουν ουσιαστικά στον δημόσιο διάλογο για μια νέα και ανεξάρτητη δημόσια τηλεόραση. Η πρόταση των Εργαζομένων της ΕΡΤ είναι μια ολοκληρωμένη πρόταση για τη δομή και τον τρόπο λειτουργίας της ΕΡΤ, δημοκρατικά και οριζόντια οργανωμένης, με τον πρώτο λόγο στις Εργασιακές Συνελεύσεις και τις Επιτροπές Προγράμματος. Ίσως γι’ αυτό άλλωστε έφτασε να χαρακτηριστεί από ορισμένους «πρόταση νόμου». Continue reading «Η ΕΡΤ της επόμενης μέρας»

Αγαπητέ Παύλο

tsimas

Κάποτε στη σχολή δημοσιογραφίας βρέθηκες απέναντί μας και μας είπες αν χρειαστούμε ποτέ κάτι να σε πάρουμε τηλέφωνο.

Παραδέχτηκες πως το βαρύ σου πρόγραμμα και το στενό περιθώριο της σχολής δεν σου επέτρεπε να μας μεταφέρεις ουσιαστική γνώση ή έστω ένα κομμάτι της εμπειρίας σου. Ήταν όντως πιο έντιμη στάση σε σχέση με άλλους τηλεαστέρες που παρέλασαν από εκεί νομίζοντας πως μας μάθαιναν δημοσιογραφία μόνο με το να στέκονται μπροστά μας. Continue reading «Αγαπητέ Παύλο»

Ο Λουκάνικος και τα «ντόπερμαν»

LOUKANIKOS KAI MAT SYNTAGMA
Κατσάκος Πέτρος|12.10.2014

Τελικά όλοι ήξεραν για τον θάνατο του Λουκάνικου από τις 21 Μαΐου, εκτός από εμένα… που το έμαθα τελευταίος. Τελικά όλοι αναπαρήγαγαν το μονόστηλο της «Αυγής», αλλά κανείς σχεδόν δεν θυμόταν πού ακριβώς το διάβασε. Εκτός από τον Guardian και την Independent που θεώρησαν χρέος τους να αναφέρουν από πού πληροφορήθηκαν, έστω και καθυστερημένα, τον θάνατο του τετράποδου «εξεγερμένου» που τα τελευταία χρόνια φωτογραφήθηκε όσο κανένα άλλο αδέσποτο της Αθήνας.

Continue reading «Ο Λουκάνικος και τα «ντόπερμαν»»

Αθανάσιος Καρανικόλας: Ελπίζω οι ταινίες μας να αιφνιδιάζουν και τους πλέον ανυποψίαστους | Συνέντευξη στη Μάνια Ζούση

 athanasios karanikolas

29.09.2014

Με μόλις τέσσερις ημέρες προβολής στους ελληνικούς κινηματογράφους, αλλά ήδη φορτωμένη βραβεία και εύφημους μνείες στα μεγάλα διεθνή φεστιβάλ, η ταινία του Αθανάσιου Καρανικόλα «Στο Σπίτι» βρίσκεται στο επίκεντρο των συζητήσεων κοινού και κριτικών. Και αυτό που ήδη κατάφερε είναι να κερδίσει τις δύσκολες και αυστηρές προτιμήσεις με θερμά σχόλια. Ο σκηνοθέτης μιλά στην «Αυγή» με αφορμή την πρώτη του ελληνική ταινία, καθώς ζει και δημιουργεί τα τελευταία χρόνια στη Γερμανία.
Ο σκηνοθέτης Αθανάσιος Καρανικόλας μιλάει στην «Αυγή» για την ταινία του «Στο Σπίτι»
Συνέντευξη στη Μάνια Ζούση

  • Τι ήταν αυτό που σας έκανε να επιστρέψετε στην Ελλάδα και να γυρίσετε τη συγκεκριμένη ταινία;
    Μετά από μια σειρά ταινιών μικρού και μεγάλου μήκους αλλά και ντοκιμαντέρ που γύρισα στη Γερμανία, βρέθηκα πριν από μερικά χρόνια στην Πάτρα για τα γυρίσματα του ντοκιμαντέρ «Khaima» στον καταυλισμό των Αφγανών προσφύγων. Ήταν μια συγκλονιστική εμπειρία που καθόρισε την ανάγκη και την απόφασή μου να γυρίσω μια ταινία στα ελληνικά, με ηθοποιούς που μιλούν τη γλώσσα μου και κυρίως μια ιστορία που να αντλείται και να αφορά τη δύσκολη πραγματικότητα της ελληνικής κοινωνίας.
  • Πώς επιλέξατε την ιστορία που θέλατε να πείτε ;
    Με ενδιαφέρουν οι ανθρωποκεντρικές ταινίες που δίνουν στον θεατή αφορμή για σκέψη και προβληματισμό. Οι μετανάστες, η κοινωνική αδικία, οι διαπροσωπικές σχέσεις που οξύνονται και μεταλλάσσονται από το δραματικό στο τραγικό. Η ταινία διαχειρίζεται την εκμετάλλευση των ισχυρών απέναντι σε μια βαθιά ανθρώπινη ανάγκη συναισθηματικής ασφάλειας των αδυνάμων. Αυτό προσωποποιείται μέσα από την κεντρική ηρωίδα, τη Νάντια, Γεωργιανή οικονόμο που ζει μαζί με μια ελληνική οικογένεια τα τελευταία δώδεκα χρόνια μέχρι τη στιγμή που μια σοβαρή ασθένεια θα διαταράξει την καθημερινότητά της και θα άρει την εμπιστοσύνη και την ασφάλεια που την περιέβαλε έως εκείνη τη στιγμή. Με εξοργίζει μια τέτοια πραγματικότητα όπου μετανάστες αναγκάζονται να εργάζονται παράνομα, με χαμηλό μισθό, χωρίς ασφάλιση και μέσα σε μια ψευδαίσθηση ότι ανήκουν στην οικογένεια για την οποία δουλεύουν.
  • Όσοι έχουν δει έως τώρα την ταινία, αυτές τις λίγες ημέρες που έχει βγει στις αίθουσες, μιλούν για μια άρτια αισθητική όπου την ηρεμία των πλάνων ταράσσει μια εσωτερική πυρετώδης ένταση, σαν βόμβα που είναι έτοιμη να εκραγεί. Πώς επιτυγχάνεται ένα τέτοιος συνδυασμός;
    Στη μυθοπλασία με ενδιαφέρει η πραγματικότητα και μια θεματική όπως τα ανθρώπινα δικαιώματα, οι διαπροσωπικές σχέσεις, τα οικονομικά διλήμματα. Η ταινία ξεκίνησε από την παρατήρηση και κατέληξε να είναι μια ιστορία που έπρεπε να πω. Μάλλον ήθελα να κάνω μια ταινία σε πολλά επίπεδα. Το αποτέλεσμα θα έπρεπε να είναι κινηματογραφικά άρτιο. Άλλωστε αρχικά σπούδασα φωτογραφία και εργάστηκα ως φωτογράφος ντοκιμαντέρ. Αλλά ήθελα να είναι και μια πρόταση για την ίδια την ιστορία, το θέμα της αδικίας. Αυτό που ήθελα ήταν να συνδυάσω το κοινωνικό και το ποιητικό με την αισθητική πλευρά. Μας αξίζουν ταινίες που διαβάζονται σε πολλά επίπεδα.
  • Πώς «χτίσατε» τα χαρακτηριστικά της ηρωίδας σας που ερμηνεύει, όπως επισημαίνουν όλες οι έως τώρα κριτικές, με αξιοπρόσεκτο και ξεχωριστό τρόπο η Μαρία Καλλιμάνη;
    Η Νάντια είναι μια πραγματική ηρωίδα, με έντονα χαρακτηριστικά αφοσίωσης και αξιοπρέπειας που αποτελούν πρόταση συμπεριφοράς. Με το μεγαλείο και τη γενναιοδωρία της συγχώρεσης προς όλους όσους την έχουν αδικήσει. Ξέρετε, αυτό που κυρίως έχει κλονίσει η κρίση είναι οι κοινωνικές αξίες και η ιδέα της ανθρωπιάς. Θεωρώ και τα δυο πολύ σημαντικότερα από την ίδια την οικονομική κρίση.
  • Ζείτε και δημιουργείτε στο εξωτερικό, κάτω από συνθήκες ασφαλείας που έχει δημιουργήσει η Ευρώπη για τους καλλιτέχνες. Αυτό σας αφήνει να δείτε καθαρά τα πράγματα που συμβαίνουν στην Ελλάδα ή μήπως λειτουργεί λίγο και σαν παραμορφωτικός καθρέφτης της πραγματικότητας;
    Είναι πολυτέλεια να βλέπω την Ελλάδα μέσα από μια απόσταση, αλλά αυτό δεν σημαίνει πως βρίσκομαι μακριά από τα πράγματα. Μπορώ να πω μάλιστα ότι τελευταία με ενδιαφέρει όλο και περισσότερο να βρίσκομαι σε μια διαδρομή. Με ενδιαφέρει και η απόσταση και η εγγύτητα καθώς και τα δυο είναι που μπορούν να πραγματοποιήσουν τη σύνθεση.
  • Τι είδους κινηματογράφο θέλετε να συνεχίσετε να κάνετε, σε ποια νέα ανάγνωση στρέφεστε και τι τρόπο επιλέγετε;
    Είναι αλήθεια πως οι μεγάλες κινηματογραφικές κορώνες μας δυσκολεύουν, αλλά και μας φρενάρουν από το να σκεφτούμε, καθώς η σκέψη απαιτεί νηφαλιότητα. Χρειάζεται να σκεφτούμε για να συγκινηθούμε. Και μέσα από τις ταινίες μου ελπίζω να βρίσκω τον τρόπο να αιφνιδιάζω και τους πλέον ανυποψίαστους.
  • Με τι τρόπο η τέχνη παρακολουθεί και εμπνέεται από τη ζωή όταν η πραγματικότητά της την προσπερνά;
    Η τέχνη κρατά τον καθρέφτη που δείχνει τη ζωή. Προσφέρει ερεθίσματα και δεν πρέπει να θεωρείται πολυτέλεια, αλλά αναγκαίο αγαθό, που νιώθουμε την αξία του όταν μας λείπει. Είναι ζωτικό κύτταρο της ζωής, γεννά ιδέες. Και εγώ θέλω να μείνω πιστός σε κάτι τέτοιο. Και να συνεχίσω να μιλάω.

Η ταινία και η ιστορία

Η ταινία «Στο Σπίτι», που βγήκε στις ελληνικές αίθουσες την περασμένη Πέμπτη 25 Σεπτεμβρίου από την One from the Heart, αφηγείται την ιστορία της Νάντιας, μιας Γεωργιανής οικονόμου που ζει μαζί με μια ελληνική οικογένεια τα τελευταία δώδεκα χρόνια, μέχρι τη στιγμή που μια σοβαρή ασθένεια θα διαταράξει την καθημερινότητά της. Ο κατάλογος του Forum του 64ου Διεθνούς Φεστιβάλ Κινηματογράφου του Βερολίνου, όπου η ταινία έκανε την παγκόσμια πρεμιέρα της αποσπώντας το βραβείο της Οικουμενικής Επιτροπής, αναφέρει πως «πρόκειται για ένα φιλμ στιλιζαρισμένο, αλλά με το βλέμμα του στραμμένο στον αληθινό κόσμο, που αντλεί από κομψές σινεμασκόπ εικόνες και απεικονίσεις του χώρου για να αφηγηθεί την ιστορία μιας ήσυχης ηρωίδας στο στιλ ενός τρυφερού μελοδράματος».

http://www.avgi.gr/

Στο Σπίτι (2014) του Αθανάσιου Καρανικόλα | Κριτική ταινίας: Δήμητρα Γιαννακού | παρουσίαση-trailer-που παίζεται

Η Lady Gaga και η κουλτούρα του ξέκωλου

gaga-athens

28.09.2014

Η κουλτούρα του ξέκωλου δεν είναι προοδευτική, είναι εμπορική.

Πολύ Κακό για το Τίποτα – Η σαιξπηρική φράση ταιριάζει γάντι και στην περίπτωση της Lady Gaga: το Artpop Ball Tour που ήρθε και στην Αθήνα αποκάλυψε πως η βασίλισσα είναι γυμνή… Όχι εντελώς, αλλά ντυμένη με κιτσάτα ράκη. Αλλά και στα βιντεοκλίπ της το αυτό προσπαθεί – διά της γύμνιας να πετύχει μια αρτίστικη εκδοχή του εαυτού της. Και μαζί της, εκατοντάδες χιλιάδες κοπελίτσες που νομίζουν πως το ξεντύσιμο είναι o.k. και είναι απελευθέρωση. Πρώτη διδάξασα μαζικά η Μadonna, αλλά αυτή που προηγείται στην κούρσα του ξέκωλου είναι η Miley Cyrus, καθώς η 22χρονη ποπ τραγουδίστρια βάλθηκε να χτυπήσει κορυφή κλέβοντας ξαφνικά τη δόξα της Lady Gaga. Αν ψάξετε στο Διαδίκτυο, θα δείτε πλήθος φωτογραφιών στα όρια του πορνό, αλλά και το γνωστό περσινό βίντεοκλιπ, «Wrecking Ball», όπου η Miley καβαλάει, ολόγυμνη, μια ατσάλινη μπάλα. Τη σχολίασαν αυστηρά γυναίκες μουσικοί όπως η Annie Lennox και η Sinead O’ Connor και πολλοί έσπευσαν να τις χαρακτηρίσουν συντηρητικές και… passe. H ίδια η Cyrus δήλωσε στο BBC πως είναι υπέρ της ελευθερίας της έκφρασης. Continue reading «Η Lady Gaga και η κουλτούρα του ξέκωλου»

Ο πολιτικός Πλουμπίδης – 60 χρόνια από την εκτέλεση | ΑΦΙΕΡΩΜΑ | της Ιωάννας Παπαθανασίου, ιστορικού

o ploumpidis me tin avgi
Η ιστορική φωτογραφία του Πλουμπίδη με την «Αυγή» σε διάλειμμα της δίκης του

17.08.2014

Η ελληνική πολιτεία αλλά και το κόμμα στο οποίο έταξε εαυτόν τον καταδίκασαν. Όμως, 60 χρόνια μετά την εκτέλεση, η εμβληματική μορφή του Νίκου Πλουμπίδη παραμένει ζωντανή στη συλλογική μνήμη και στην ιστορία που τον δικαίωσε.
Πέντε χρόνια μετά το τέλος του εμφυλίου πολέμου, στις 14 Αυγούστου 1954, ο Νίκος Πλουμπίδης έπεφτε νεκρός από τα πυρά του στρατιωτικού εκτελεστικού αποσπάσματος. Η εκτέλεσή του, αν και δεν ήταν η τελευταία -όπως γενικά θεωρείται- στη μεγάλη σειρά των θανατικών καταδικών που οργάνωσε το αυταρχικό εμφυλιοπολεμικό και μετεμφυλιοπολεμικό κράτος, ήταν μάλλον απρόσμενη. Ανέτρεπε πάγιες κυβερνητικές πρακτικές που επιστρατεύονταν συμπληρωματικά στη «μάχη κατά του κομμουνισμού» μέσα από την κατασκευή, συντήρηση και προβολή των πάσης φύσεως εσωκομματικών κομμουνιστικών συγκρούσεων. Ειδικά μετά το τέλος του εμφυλίου πολέμου, η ελληνική πολιτεία είχε κάθε λόγο να κρατήσει ενεργή, να ενισχύσει και να προβάλει την αντιπαράθεση της εξόριστης κομμουνιστικής ηγεσίας με τον βασικό εκπρόσωπο του παράνομου κομματικού μηχανισμού στην Ελλάδα, τον Νίκο Πλουμπίδη. Με αυτή την έννοια, η συγκεκριμένη εκτέλεση φαίνεται και πολιτικά ασύμφορη. Continue reading «Ο πολιτικός Πλουμπίδης – 60 χρόνια από την εκτέλεση | ΑΦΙΕΡΩΜΑ | της Ιωάννας Παπαθανασίου, ιστορικού»

«Ληστές», «Καταστρούπολη», «Και τα ψάρια βγήκαν να πολεμήσουν ενάντια στους ανθρώπους» | Κριτική Θεάτρου από τη Θυμέλη

listes 01

10.8.2014: ΚΡΙΤΙΚΗ ΘΕΑΤΡΟΥ
Νέων σκηνοθετών φεστιβαλικές παραστάσεις

Το φετινό Φεστιβάλ Αθηνών, πολύ περισσότερο από προηγούμενες χρονιές, έγινε «πεδίο» εμφάνισης αρκετών νέων σκηνοθετών. Όπως η προηγούμενη στήλη έτσι και η σημερινή θα αναφερθεί σε παραστάσεις νέων σκηνοθετών, σε αίθουσες της Πειραιώς 260.

«Ληστές»

Το 1776 ο δραματουργός Φρίντριχ Μαξιμίλιαν φον Κλίνγκερ παρουσιάζει το έργο του «Θύελλα και ορμή». Εργο που ενέπνευσε το ομώνυμο – «επαναστατικό» στην εποχή του – πνευματικό- αισθητικό κίνημα διαμαρτυρίας ενάντια στην απάνθρωπα καταπιεστική, σάπια και στρατοκρατική βασιλική και φεουδαρχική εξουσία, καθώς και κίνημα υποστήριξης των εξεγέρσεων των λαϊκών μαζών. Με το κίνημα αυτό συνδέθηκαν και δύο κορυφαίοι ποιητές.

Continue reading ««Ληστές», «Καταστρούπολη», «Και τα ψάρια βγήκαν να πολεμήσουν ενάντια στους ανθρώπους» | Κριτική Θεάτρου από τη Θυμέλη»

«Στη σωφρονιστική αποικία», «Η τριλογία της πόλης» «Αδελφοί Καραμάζοφ- Η εμπειρία μιας ανάγνωσης», «Ικέτιδες» | «Δοκιμασίες» νέων σκηνοθετών: κριτική θεάτρου από τη Θυμέλη

sofronistiki apoikia 01

Κυριακή 3 Αυγούστου 2014 ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ
ΚΡΙΤΙΚΗ ΘΕΑΤΡΟΥ
«Δοκιμασίες» νέων σκηνοθετών
«Στη σωφρονιστική αποικία», «Η τριλογία της πόλης»
«Αδελφοί Καραμάζοφ- Η εμπειρία μιας ανάγνωσης», «Ικέτιδες»

«Στη σωφρονιστική αποικία»

«Ασκούμενος» με πεζογραφικά και θεατρικά έργα σπουδαίων δημιουργών (λ.χ. «Δίκαιοι» του Καμί, «Μεταμόρφωση» του Κάφκα, «Βόιτσεκ» του Μπίχνερ), ο ελπιδοφόρος νέος σκηνοθέτης και δημιουργός του θιάσου «Σημείο μηδέν» Σάββας Στρούμπος, το 2009 παρουσίασε στο υπόγειο του κτιρίου της Κοραή 4, όπου λειτουργούσε κρατητήριο της Γκεστάπο, το διήγημα του Κάφκα «Στη σωφρονιστική αποικία», σε δική του μετάφραση και διασκευή. Επρόκειτο για εξαιρετική, επίκαιρης σημασίας, ιδέα που τελεσφόρησε και θεατρικά, καθώς η παράσταση συμπεριέλαβε και σπαράγματα από το βιβλίο του Κώστα Κάππου «Η επανάσταση που έρχεται» και μαρτυρίες κρατουμένων στο Γκουαντάναμο.

Continue reading ««Στη σωφρονιστική αποικία», «Η τριλογία της πόλης» «Αδελφοί Καραμάζοφ- Η εμπειρία μιας ανάγνωσης», «Ικέτιδες» | «Δοκιμασίες» νέων σκηνοθετών: κριτική θεάτρου από τη Θυμέλη»

Επιδαύρια: Τα πρόσωπα και οι θεσμοί | επιστολή Τάνιας Ιακωβίδου στην Αυγή | Απάντηση από την Πόλυ Κρημνιώτη

THEATRO EPIDAVROU 01

Επιδαύρια: Τα πρόσωπα και οι θεσμοί
01.08.2014

Με εκτενή επιστολή της προς την «Αυγή», η βουλευτής Β’ Αθηνών της Ν.Δ. Τάνια Ιακωβίδου επανέρχεται στο θέμα των Επιδαυρίων και τη σχετική ερώτηση που είχε καταθέσει στη Βουλή, με την οποία ζητούσε την αφαίρεση της διεύθυνσής τους από το Φεστιβάλ Αθηνών – Επιδαύρου και την παράδοσή τους στο Εθνικό Θέατρο. Ειδικότερα, η βουλευτής απαντά στο άρθρο μας της 10ης Ιουλίου με τίτλο «Η πολιτιστική πολιτική και τα πρατήρια καυσίμων», που υπογράφει η Πόλυ Κρημνιώτη, σημειώνοντας:
«[…] Αντιπαρέρχομαι την αήθη προσπάθεια της αρθρογράφου να μειώσει την απήχηση της εύλογης πρότασής μου με την απόκρυψη της επιστημονικής μου ιδιότητας ως πολιτισμιολόγου και με σχόλια που αποσκοπούν στη μείωση της προσωπικότητάς μου, διότι πρόκειται για μια κλασική μέθοδο μαύρης προπαγάνδας, που δεν έχει καμία σχέση με το ήθος της Αριστεράς. Είμαι βέβαιος ότι συμφωνείτε σε αυτό και δεν θα επιτρέψετε να ξανασυμβεί.

Αναγκαιότητα τα Επιδαύρια να ανατεθούν και πάλι στο Εθνικό Θέατρο | Ερώτηση της κ. Παναγιώτας Ιακωβίδου, βουλευτή της Ν. Δημοκρατίας προς τον Υπουργό Πολιτισμού | Απάντηση Υπουργού Πολιτισμού

Η πολιτιστική πολιτική και τα πρατήρια καυσίμων | Κρημνιώτη Πόλυ

Επιδαύρια: Τα πρόσωπα και οι θεσμοί | επιστολή Τάνιας Ιακωβίδου στην Αυγή | Απάντηση από την Πόλυ Κρημνιώτη

Continue reading «Επιδαύρια: Τα πρόσωπα και οι θεσμοί | επιστολή Τάνιας Ιακωβίδου στην Αυγή | Απάντηση από την Πόλυ Κρημνιώτη»

Σωτήρης Δημητρίου: Ένας λαός που δεν έχει ιστορική μνήμη δεν έχει μέλλον

sotiris dimitriou

28.07.2014

της Ιφιγένειας Καλαντζή

Ένα χρόνο μετά το χαμό της κινηματογραφίστριας Αλίντας Δημητρίου, συναντήσαμε τον σύντροφο της ζωής της, τον Σωτήρη Δημητρίου, τον σημαντικό κοινωνικό ανθρωπολόγο και θεωρητικό του κινηματογράφου, με σπουδαίο συγγραφικό έργο σε ζητήματα τέχνης και πολιτισμού, όπως το πεντάτομο Λεξικό όρων αλλά και το μνημειώδες εγκυκλοπαιδικό έργο Η εξέλιξη του ανθρώπου.

Ιδιαίτερο ενδιαφέρον είχε η συζήτηση γύρω από τις διάφορες πολύπλοκες επιδράσεις του κινηματογράφου, όπως αποτυπώνονται στο βιβλίο του Ο κινηματογράφος σήμερα, ανθρωπολογικές, πολιτικές και σημειωτικές διαστάσεις (2011). Continue reading «Σωτήρης Δημητρίου: Ένας λαός που δεν έχει ιστορική μνήμη δεν έχει μέλλον»

Μήπως έχουμε χούντα;

hounda

26.07.2014

Γιώργος Ανανδρανιστάκης

πηγή: Αυγή

Η δημοκρατία που έχει 1,5 εκατομμύρια ανέργους και 4 εκατομμύρια φτωχούς είναι δημοκρατία μισή.

Όχι, δεν έχουμε χούντα. Αν είχαμε, η εφημερίδα θα ήταν κλειστή και δεν θα δημοσιευόταν ποτέ το κείμενο που πρόκειται να διαβάσετε. Όπερ έδει δείξαι! Χούντα δεν έχουμε, λοιπόν, αλλά και η δημοκρατία μας δεν αισθάνεται πολύ καλά τώρα τελευταία. Έχει έναν σφάχτη εδώ δεξιά, κουτσαίνει λιγουλάκι, σέρνεται, κάνει βήματα προς τα πίσω, δυο – τρία βήματα ακόμη και θα πέσει στον γκρεμό. Continue reading «Μήπως έχουμε χούντα;»

«Προμηθέας Δεσμώτης» σε σκηνοθεσία Έκτορα Λυγίζου στην Επίδαυρο| Κριτική: Λέανδρος Πολενάκης

PROMITHEAS 13
φωτογραφίες: εύη φυλακτού

Πόσο σύγχρονος είναι ο Προμηθέας Δεσμώτης;
Πολενάκης Λέανδρος|15.07.2014

Ο «Προμηθέας Δεσμώτης» είναι το μόνο σωζόμενο δράμα μιας τριλογίας («Προμήθεια») που έχει ως θέμα της τη σύγκρουση ανάμεσα στον Δία και στον Προμηθέα, για την τύχη του ανθρώπινου γένους. Ο Ζεύς έχει αποφασίσει να καταστρέψει το ανθρώπινο γένος. Ο Τιτάνας Προμηθέας εδώ παρουσιάζεται ως ο μόνος φίλος και προστάτης των ανθρώπων: έχει κλέψει από τον Όλυμπο την ιερή φωτιά, «μητέρα όλων των τεχνών», και τους την έχει προσφέρει για να επιβιώσουν. Εξαιτίας αυτής της πράξης του, τιμωρείται από τον Δία και αλυσοδένεται στις ερημιές του Καυκάσου.

Προμηθέας Δεσμώτης στην Επίδαυρο χωρίς τον Προμηθέα | του Γιάννη Καραμπίτσου

Continue reading ««Προμηθέας Δεσμώτης» σε σκηνοθεσία Έκτορα Λυγίζου στην Επίδαυρο| Κριτική: Λέανδρος Πολενάκης»

Δημιουργήστε ένα δωρεάν ιστότοπο ή ιστολόγιο στο WordPress.com.

ΠΑΝΩ ↑