Έτσι τσιτάρει ο φασισμός! Ο Μάρκο Πόλο, η Σώτη Τριανταφύλλου, και το ροκ των καθ’ ημάς μουλάδων || Δημήτρης Παπανικολάου

 soti polo

Ο Μάρκο Πόλο, η Σώτη Τριανταφύλλου, και το ροκ των καθ’ ημάς μουλάδων

Αν δεν υπήρχε η Σώτη Τριανταφύλλου, είμαι εδώ και καιρό πεπεισμένος ότι θα έπρεπε να έχει εφευρεθεί. Με την έννοια ότι χρειάζεται κανείς συχνά εύχρηστα, διάφανα παραδείγματα, για να δείχνει πώς δουλεύει η μισαλλοδοξία. Ο εργαλειακός ρατσισμός. Ο φοβικός λόγος. Ο φασισμός.

Συνέχεια ανάγνωσης «Έτσι τσιτάρει ο φασισμός! Ο Μάρκο Πόλο, η Σώτη Τριανταφύλλου, και το ροκ των καθ’ ημάς μουλάδων || Δημήτρης Παπανικολάου»

Κεν Λόουτς: «Η πείνα είναι ανοιχτή πληγή της Αγγλίας»

Ken Loach

Ο Λόουτς καλεί, τον κόσμο να εκφράσει την οργή του. Είναι σοκαρισμένος από τις εικόνες στις Τράπεζες Τροφής, τον μεγάλο αριθμό πεινασμένων ανθρώπων που αντίκρισε
25.11.2015

Συντάκτης: Βένα Γεωργακοπούλου

Για να διακόψει τα γυρίσματα της νέας ταινίας του ο Κεν Λόουτς, να δώσει έκτακτη συνέντευξη στην «Γκάρντιαν», αλλά και να κάνει έκκληση στον Τζέρεμι Κόρμπιν, νέο ηγέτη των Εργατικών, κάτι σοβαρό θα συμβαίνει. Συνέχεια ανάγνωσης «Κεν Λόουτς: «Η πείνα είναι ανοιχτή πληγή της Αγγλίας»»

Ελλάδα και Ευρωπαϊκή Ένωση: και τώρα τι; Του Ευτύχη Μπιτσάκη

ellada-kai-evrwpaikh-enwsh-kai-twra-ti

07.10.2015

Δημοσίευση στο Δρόμο της Αριστεράς: Φύλλο 280 – 3/10/2015

Η χώρα στο πιο κρίσιμο σημείο της νεώτερης ιστορίας της

Η διαμάχη για τη θέση της Ελλάδος στην υπό ενοποίηση Ευρώπη άρχισε από την εποχή της ίδρυσης της ΕΟΚ (Ευρωπαϊκή Οικονομική Κοινότητα -1958) και συνεχίζεται μέχρι σήμερα. Τα αστικά κόμματα ήταν και είναι υπέρ της συμμετοχής. Η Aριστερά (τότε ΕΔΑ) ήταν εναντίον της ΕΟΚ (λάκκος των λεόντων). Η θέση αυτή ήταν σωστή. Τότε υπήρχε το «σοσιαλιστικό στρατόπεδο», ισχυρά κομμουνιστικά κόμματα στη Δύση, εργατικό κίνημα κ.λπ. Η Ελλάδα είχε συμμάχους στον πολιτικό και οικονομικό τομέα. Συνέχεια ανάγνωσης «Ελλάδα και Ευρωπαϊκή Ένωση: και τώρα τι; Του Ευτύχη Μπιτσάκη»

Αριστείδης Μπαλτάς : Να δούμε τον πολιτισμό ως συνθήκη ζωής | Συνέντευξη στην Πόλυ Κρημνιώτη

mpaltas

27.9.2015

Συζητώντας με τον νέο υπουργό Πολιτισμού και Αθλητισμού μία μόλις ημέρα μετά την ανάληψη των καθηκόντων του, είναι φυσικό η κουβέντα να μην υπεισέλθει στα «ενδότερα» του χαρτοφυλακίου του. Όταν όμως ο συνομιλητής εκτός της πολιτικής του ιδιότητας, φέρει το αποτύπωμα του στοχαστή, καταλαβαίνεις στη διάρκεια της συζήτησης ότι μερικά στερεότυπα οφείλουν να επανεξεταστούν.

Αντιστρέφοντας τη φράση «ο πολιτισμός είναι η βαριά βιομηχανία της Ελλάδας» με τη σκέψη «να δούμε τον πολιτισμό ως συνθήκη ζωής στην Ελλάδα», ο Αριστείδης Μπαλτάς μοιράζεται με την «Αυγή» τις πρώτες σκέψεις του για το υπουργείο Πολιτισμού, για το φορτίο της αρχαίας κληρονομιάς και την, τρόπον τινά, «πολιτισμική αναγέννηση» που εν πολλοίς συντελείται στις μέρες μας στο πεδίο της σύγχρονης δημιουργίας, για τον γόνιμο μεταξύ τους διάλογο αλλά και τη σχέση παιδείας και πολιτισμού ως συνθήκη που μπορεί να επαναφέρει τις έννοιες της εγγραμματοσύνης, της πνευματικότητας, της ψυχαγωγίας, ως αγωγής ψυχής, στη ζωή μας.

Καταθέτει τις σκέψεις του για την ημέρα ή την εβδομάδα πολιτισμού στα σχολεία, τον δημόσιο χώρο και το δημόσιο συμφέρον. Ορίζοντας τον πολιτισμό ως συνθήκη ζωής, ο νέος υπουργός δεν διστάζει να μιλήσει για τα λάθη του. Και για τη διαστρέβλωση των λεγομένων του επίσης. Και η αριστεία όμως δεν έλειψε από τη συζήτησή μας.

  Συνέχεια ανάγνωσης «Αριστείδης Μπαλτάς : Να δούμε τον πολιτισμό ως συνθήκη ζωής | Συνέντευξη στην Πόλυ Κρημνιώτη»

Θωμάς Μοσχόπουλος: «Η ελπίδα βρίσκεται στους νέους ανθρώπους, που τιμούν τη δουλειά τους» | Συνέντευξη στη Μάνια Ζούση

MOSXOPOULOS

Τον ενθουσιασμό και τη συγκίνησή του για ένα κοινό που συνεχίζει να γεμίζει τα θέατρα μέσα στο δύσκολο αυτό καλοκαίρι της περίσκεψης και της αγωνίας, όπου οι ακυρώσεις και οι μεταθέσεις παραστάσεων και περιοδειών είναι καθημερινές και οι απλήρωτοι ηθοποιοί και συντελεστές αυξάνονται, εκφράζει ο σκηνοθέτης της «Ιφιγένειας στη χώρα των Ταύρων» Θωμάς Μοσχόπουλος, η οποία παρουσιάζεται στην Επίδαυρο 7 και 8 Αυγούστου 2015 έπειτα από μια ήδη «δυνατή εκκίνηση» στη Θεσσαλονίκη.

Η Ιφιγένεια στην χώρα των Ταύρων, του Ευριπίδη στο Αρχαίο Θέατρο Επιδαύρου

Συνέχεια ανάγνωσης «Θωμάς Μοσχόπουλος: «Η ελπίδα βρίσκεται στους νέους ανθρώπους, που τιμούν τη δουλειά τους» | Συνέντευξη στη Μάνια Ζούση»

Στον Νίκο Χουλιαρά | Του Κώστα Σωτηρίου

nikos xouliaras
26.07.2015

Του Κώστα Σωτηρίου*

Ζέστανε ο καιρός απότομα. Σήμερα, απ’ το πρωί, ανέβηκε ο ήλιος στον ουρανό και μας έψησε. Δεν είναι να βγαίνει έξω κανείς σήμερα, Νίκο μου, καλά το λες. Το πολύ που μπορείς είναι να πας ώς το γωνιακό μαγαζί της Δεινοκράτους για ένα πιάτο φαΐ κι ένα ποτήρι μπύρα.
Εγώ όμως σε παράκουσα, η αίσθηση του καθήκοντος, βλέπεις. Κατέβηκα για λίγο στο κέντρο, είχα κάτι δουλειές που δεν έπαιρναν αναβολή και γύρισα πίσω μούσκεμα. Ούτε που να σου περνάει απ’ το μυαλό μεσημεριανή βόλτα για σουβλάκια στην Ασκληπιού και Ακαδημίας. Εκεί, Νίκο, ψήνεται ο τόπος.
Δε λέω, καλή θα ήταν μια βόλτα μέρα μεσημέρι στο κέντρο της Αθήνας. Έτσι όπως παλιά. Βόλτα χωρίς λόγο. Βόλτα για να χαζέψουμε, να δούμε τις όμορφες, να πιούμε μια μπύρα και να ονειρευτούμε. Καθένας τα δικά του όνειρα, μα είναι όμορφο να μοιράζεσαι τα όνειρά σου με κάποιον φίλο. Έτσι δεν είναι, βρε Νίκο;
Νομίζω πως θα ήταν καλύτερη η ιδέα μιας βραδινής βόλτας στην παραλία. Να πάρουμε μαζί μας και τον ξάδερφό σου τον Γιώργο και να πάμε για μίνι γκολφ, όπως εκείνο το αξέχαστο βράδυ. Να χτυπάμε το μπαλάκι, άτσαλα εγώ κι εσύ να ξεκαρδίζεσαι στα γέλια και να με κοροϊδεύεις για την αδεξιότητά μου, να λέμε ιστορίες και να γελάμε ξεγελώντας τις σκοτεινιές μας. Αφήνοντας τες να κουρνιάζουν, έστω πρόσκαιρα, μέσα στα γραψίματα σου, μέσα στις ζωγραφιές και τα τραγούδια σου. Αν και βουνίσιος, Νίκο, τη λατρεύεις τη θάλασσα, πρέπει να τα παραδεχτείς. Σε συνεπαίρνει και την αγαπάς το ίδιο όπως αγαπάς και τη νύχτα.
«Η νύχτα η κατοικίδια, λοιπόν, παρ’ όλο που φημίζεται για την ηρεμία και τους καλούς της τρόπους, δεν είναι, τελικά, αυτό που θα ‘θελε να είναι. Αντίθετα. Είναι αγχώδης κι απαιτητική, γεμάτη φόβους και νευρώσεις. Κάνει, όλη την ώρα, τηλεφωνήματα και ζει σε απομόνωση. Της αρέσει να παίζει με τα κουμπιά κι έχει ψύχωση με τις αρρώστιες και τα μηχανήματα».
Το ’98, που ανταμωθήκαμε για πρώτη φορά στη Νεφέλη, καταφύγαμε σ’ ένα καφενείο για να αλλάξουμε λίγες κουβέντες. Το επόμενο Σάββατο με πήγες για τσίπουρο και γαύρο κάπου στον Βύρωνα, σου άρεσε εκείνο το μαγαζί. Κουβαλούσε κάτι από τα παλιά καφενεία της επαρχίας. Μιλήσαμε για τα πρώτα μου γραπτά και προσπαθήσαμε να γνωριστούμε καλύτερα. Εγώ, δηλαδή, να βρω τι βρισκόταν πίσω από τον Λούσια και το Μπακακόκ, κι εσύ, ούτε που ξέρω τι.
Το καλοκαίρι του ’99, αν θυμάμαι καλά, δεν πήγες στην Αντίπαρο. Μείναμε στην Αθήνα κι εσύ κι εγώ. Πάλι και τότε, αυγουστιάτικα, μέσα στη ζέστη, μας έπιανε ο διάολος και κάναμε βόλτες μέρα μεσημέρι στο κέντρο. Βλέπαμε την άσφαλτο να αχνίζει και στήναμε κουβέντες για ακρογιαλιές και θάλασσες και για βουνά κατάφυτα με τρεχούμενα νερά. Κι έπειτα γελούσαμε στην ιδέα των πεινασμένων που ονειρεύονται καρβέλια.
Όλα αυτά τα χρόνια, βρε Νίκο, μόνο σε μια έκθεσή σου αξιώθηκα να έρθω. Ντρέπομαι. Τριγύρισα αμήχανος ανάμεσα στους επισκέπτες, προσπαθώντας να διαβάσω τη ζωγραφική σου. Τα κατάφερα χρησιμοποιώντας τα κλειδιά της γραφής σου. Γιατί ήταν τα ίδια κλειδιά. Είχα τη τύχη να το δω και πάλι όταν περάσαμε ένα απόγευμα στο ατελιέ σου. Ήταν εκεί που, συνεπαρμένος, είδα τον Λούσια, τον Γαλαζούλα, την Πολυξένη Μπαμπασίκα και τον Νικολάκη της Τσεβούλας. Ατέλειωτες κουβέντες είχαμε εκείνη την εποχή, τηλεφωνήματα απανωτά στη διάρκεια της μέρας, σχετικά με τα ονόματα των ανθρώπων σου. Επέμενες πολύ στα ονόματα που περιδιάβαιναν στα γραπτά σου κι εγώ κουβαλούσα το ίδιο κόλλημα.
Εκείνο το καλοκαίρι ήταν που αποκτήσαμε το συνήθειο να τηλεφωνιόμαστε και να διαβάζουμε ο ένας στον άλλον κείμενα που γράφαμε εκείνη την ώρα. Κι αυτό, Νίκο, σου το χρωστάω και σ’ ευχαριστώ από καρδιάς. Γι’ αυτό και για τη συμβουλή σου όταν έμαθες πως έφευγα για εκδρομή στα Ζαγόρια. «Να πάτε κάτω στο φαράγγι του Βίκου. Στις πηγές του Βοϊδομάτη. Να πάτε να ακούσετε τις πηγές. Να μείνετε σιωπηλοί και να αφουγκραστείτε. Αν ακούσετε τις πηγές, θα καταλάβετε».
Κι αύριο, Νίκο μου, την ίδια ζέστη θα έχει, όπως και σήμερα. Το μάτι του ήλιου θα σηκωθεί και πάλι ψηλά και θα μας καίει όλους. Κι εμείς, μέσα στην περίκλειστη σκοτεινιά που άπλωσε πάνω μας το φευγιό σου, πρέπει να σου πούμε ένα τελευταίο γεια και να σε κλείσουμε μέσα μας.
«Εκ βαθέων, μ’ αεράκι…» Συνέχεια ανάγνωσης «Στον Νίκο Χουλιαρά | Του Κώστα Σωτηρίου»

Ο ΣΥΡΙΖΑ θα παραδώσει το μεγαλύτερο λιμάνι της χώρας (ΟΛΠ) στους μονοπωλιακούς ομίλους;

olp

16.05.2015

Tου Αντώνη Νταλακογεώργου*

Ίσως πριν από μερικούς μήνες το παραπάνω ερώτημα θα μπορούσε να χαρακτηρισθεί σενάριο επιστημονικής φαντασίας, όμως, ύστερα από τρεις μήνες κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝ.ΕΛΛ., σήμερα πια όχι μόνο δεν είναι τέτοιο, αλλά, αντιθέτως, όσοι παρακολουθούν στενά τις εξελίξεις στο επίπεδο των κυβερνητικών σχεδιασμών γνωρίζουν πως η κυβέρνηση έχει αποδεχθεί την αξίωση των τοκογλύφων δανειστών (παραβιάζοντας τις «κόκκινες γραμμές» της) και όλα δείχνουν πως προχωράει στην ιδιωτικοποίηση του ΟΛΠ, του ΟΛΘ, των αεροδρομίων κ.λπ.
Ήδη από τις πρώτες ημέρες της νέας διακυβέρνησης είχε προλειάνει το έδαφος για το κυβερνητικό εγχείρημα με δηλώσεις του στο Λονδίνο (BBC) ο υπουργός Οικονομικών, στη συνέχεια τη σκυτάλη πήρε ο αντιπρόεδρος της κυβέρνησης, ο οποίος, μετά τη συνάντησή του στο Πεκίνο με κυβερνητική αντιπροσωπεία, δήλωσε πως η κυβέρνηση θα προχωρήσει στην πώληση του πλειοψηφικού πακέτου των μετοχών του ΟΛΠ, δίνοντας το στίγμα ότι αυτό θα γίνει με την κινεζική COSCO, η οποία ήδη έχει πάρει ένα μέρος της προβλήτας του ΣΕΠ μέσω μακροχρόνιας σύμβασης και η οποία έχει δώσει δείγματα γραφής πώς εννοεί τις επενδύσεις στη χώρα, αφού έχει επιβάλει όρους στη σύμβαση παραχώρησης, αλλά και συνθήκες Ελεύθερης Οικονομικής Ζώνης στο Λιμάνι του Πειραιά, και ταυτόχρονα όρους εργασίας για τους εργαζόμενους ενός σύγχρονου εργασιακού Μεσαίωνα.
Συμπληρώνοντας τα βήματα υπαναχωρήσεων της κυβέρνησης, ο αρμόδιος υπουργός Οικονομίας, Υποδομών, Ναυτιλίας και Τουρισμού υπέπεσε σε πρωτοφανές ατόπημα λέγοντας την περασμένη Δευτέρα στη Βουλή πως «η κυβέρνηση -το ΤΑΙΠΕΔ περισσότερο- βρίσκεται φυσικά σε διαπραγματεύσεις με την COSCO ώστε να αναζητηθούν όροι και προϋποθέσεις στον ισχύοντα αυτήν τη στιγμή διαγωνισμό οι οποίοι μπορούν να αλλάξουν ώστε να γίνει περισσότερο επωφελής για τη χώρα μας»!
Δικαιολογημένα η συγκεκριμένη δήλωση προκάλεσε την εντονότατη αγανάκτηση των εργαζομένων στα λιμάνια και όχι μόνο. Είναι δυνατόν να λέει ο υπουργός πως διαπραγματεύονται με την COSCO να αλλάξουν τους όρους της σύμβασης, ενώ στον διαγωνισμό μετέχουν ακόμη πέντε εταιρείες;
Η προσπάθεια στη συνέχεια να ανασκευασθεί η δήλωση του υπουργού από το αμαρτωλό ΤΑΙΠΕΔ, απλώς επιβεβαίωσε πως η κυβέρνηση, εν αγνοία των εργαζομένων και των κοινωνικών αυτοδιοικητικών αρχών της πόλης, διαπραγματεύεται την πώληση του ΟΛΠ με πλήρη αδιαφάνεια και όλα δείχνουν πως η επιλογή της είναι η πώληση του ΟΛΠ στον κινεζικό μονοπωλιακό όμιλο της COSCO με την τροποποίηση της σύμβασης που θα αφορά το 51% των μετοχών και όχι το 67%, το οποίο θα διατεθεί σε μεταγενέστερο χρόνο.
Το σκηνικό αυτό που διαγράφεται για την πώληση των ΟΛΠ – ΟΛΘ συνιστά ριζική στροφή της πολιτικής του ΣΥΡΙΖΑ, ο οποίος διαχρονικά είχε ταχθεί κατά της ιδιωτικοποίησης του ΟΛΠ τόσο στη φάση της εισαγωγής του στο Χρηματιστήριο όσο και στη σύμβαση παραχώρησης της προβλήτας ΙΙ στην COSCO το 2009.
Ταυτόχρονα, σε πολιτικό επίπεδο είχε ταχθεί κατηγορηματικά ενάντια στην πώληση του πλειοψηφικού πακέτου μετοχών που είχε δρομολογήσει η μνημονιακή κυβέρνηση Ν.Δ – ΠΑΣΟΚ, ενώ και η συμμετοχή του κόμματος ήταν ουσιαστική στην ανάπτυξη ενός πλατιού μετώπου που συνένωσε στις γραμμές του όλες τις κοινωνικές, συνδικαλιστικές, αυτοδιοικητικές αρχές, τους επιστημονικούς και επαγγελματικούς φορείς της ευρύτερης περιοχής του Πειραιά, οι οποίοι έδωσαν σκληρό αγώνα για να εμποδίσουν και να ματαιώσουν την καταστροφική πολιτική Ν.Δ – ΠΑΣΟΚ που είχε βάλει πωλητήριο στον ΟΛΠ σε ξένους μονοπωλιακούς ομίλους.
Κεντρικά κομματικά στελέχη που σήμερα κατέχουν υπουργικές θέσεις, βουλευτές, πολιτικά πρόσωπα του ΣΥΡΙΖΑ που απέκτησαν πρόσφατα αξιώματα στην Τοπική Αυτοδιοίκηση, είχαν τη δική τους θετική συμβολή σε αυτήν την κοινωνική και πολιτική συμμαχία και στην αξιόλογη κινηματική δράση που είχε αναπτυχθεί.
Παρά την ιδεολογική και πολιτική διαφορετικότητα των δυνάμεων αυτών υπήρχε συμφωνία και κοινή συνισταμένη υπέρ της διατήρησης του δημόσιου χαρακτήρα του ΟΛΠ.
Η μετάλλαξη των προεκλογικών θέσεων, η ριζική ανατροπή των προγραμματικών θέσεων στη Βουλή για ψήφο εμπιστοσύνης της νέας κυβέρνησης, προφανώς κάτω από την πίεση των τοκογλύφων δανειστών σε ένα κεφαλαιώδες ζήτημα που αφορά τον δημόσιο πλούτο, τις παραγωγικές δημόσιες επιχειρήσεις, τον στρατηγικό ρόλο αυτών των επιχειρήσεων όπως είναι ο ΟΛΠ (όχι μόνο για τον Πειραιά), αποτελεί επικίνδυνο πισωγύρισμα, ανάμεσα σε πολλά που έχουν σημειωθεί έως τώρα στην πορεία των διαπραγματεύσεων με τους εταίρους, οι οποίοι συστηματικά και μεθοδικά στραπατσάρουν και ακυρώνουν και τις ελάχιστες προεκλογικές εξαγγελίες του ΣΥΡΙΖΑ.
Σενάρια που διακινούνται κυρίως από την κυβέρνηση για είσοδο ιδιωτών στον ΟΛΠ με συμπράξεις και κοινοπρακτικά σχήματα, ανεξάρτητα από διακηρύξεις, εγκυμονούν τον ίδιο κίνδυνο απώλειας του δημόσιου χαρακτήρα του Λιμανιού και έρχονται σε σαφή αντίθεση με τον λαό, τους εργαζόμενους, την τοπική κοινωνία και τα κοινωνικά κινήματα.
Ακόμη χειρότερο είναι το σενάριο να τεθεί υπό συζήτηση το ύψος του τιμήματος για την αξία του ΟΛΠ και να αποτελέσει αυτό αντικείμενο διαπραγμάτευσης.
Η εξέλιξη των διαπραγματεύσεων με τους θεσμούς (ΔΝΤ – ΕΚΤ – Ε.Ε.), όπως αυτή δρομολογήθηκε μετά την αρνητική και επιζήμια συμφωνία στο Eurogroup στις 20.2.2015, δείχνει πως η κυβέρνηση υπαναχωρεί ακόμη και από τις λεγόμενες «κόκκινες γραμμές». Αυτό είναι το πολιτικό συμπέρασμα από την κοινή δήλωση Τσίπρα – Γιούνκερ, η οποία αγγίζει και παραβιάζει αυτές τις γραμμές στα κρίσιμα ζητήματα των εργασιακών σχέσεων και στο ασφαλιστικό.
Το εργατικό κίνημα στις συνθήκες που διαμορφώνονται θα είναι ολέθριο λάθος να εγκλωβιστεί και να γίνει παρακολουθητής των κυβερνητικών επιλογών. Αντιθέτως, περισσότερο από ποτέ πρέπει να παρέμβει άμεσα, δημόσια, με δράσεις και πρωτοβουλίες, διατυπώνοντας τη μοναδική εναλλακτική επιλογή της σύγκρουσης και ρήξης με τους αδίστακτους μερκελιστές του νεοφιλελευθερισμού και της εξόδου της χώρας από την Ευρωζώνη και την Ε.Ε.
Οι πολιτικές δυνάμεις της Αριστεράς, εντός και εκτός ΣΥΡΙΖΑ, που βλέπουν και αντιλαμβάνονται την κρισιμότητα των περιστάσεων, πρέπει να πάρουν άμεσα σχετικές πρωτοβουλίες για να αποφευχθεί ένας ταπεινωτικός συμβιβασμός και με τον τρόπο αυτόν να οδηγηθεί η πολιτική και κοινωνική Αριστερά στην ήττα.
ΥΓ: Ήδη στις 12.5.2015 το Δ.Σ. του ΤΑΙΠΕΔ, κατ’ εντολήν της κυβέρνησης, αποφάσισε ομόφωνα την πώληση του 51% του μετοχικού κεφαλαίου σε ιδιώτες. Πλέον μένει και τυπικά η κυβερνητική απόφαση για το ξεπούλημα του ΟΛΠ. Συνέχεια ανάγνωσης «Ο ΣΥΡΙΖΑ θα παραδώσει το μεγαλύτερο λιμάνι της χώρας (ΟΛΠ) στους μονοπωλιακούς ομίλους;»

Φίλιππος Κουτσαφτής: «Η ουσία της ζωής δεν έχει αλλάξει…» | Συνέντευξη στην Ιφιγένεια Καλαντζή

koutsafths

20.04.2015

Δημοσίευση: Φύλλο 259 – 18/4/2015 Εφημερίδα: Δρόμος της Αριστεράς

Ξαναείδαμε πρόσφατα το αριστουργηματικό Αγέλαστος Πέτρα (2000), του Φίλιππου Κουτσαφτή, σε ένα από τα κινηματογραφικά σαββατόβραδα που οργανώνει ο Στέλιος Ελληνιάδης στη Λέσχη «Δρόμοι Φιλίας και Πολιτισμού», στην Πλατεία Βικτωρίας.

[διευκρινιστικά: η Λέσχη “Δρόμοι Φιλίας και Πολιτισμού” έχει δημιουργήσει την Κινηματογραφική Λέσχη της Λέσχης “Δρόμοι Φιλίας και Πολιτισμού” μια κοινή ιδέα των Στέλιου Ελληνιάδη και Γιάννη Καραμπίτσου που πρωτοσυζητήθηκε αρκετούς μήνες πριν. Η Κινηματογραφική Λέσχη συντονίζεται από τους Γιάννη Ζήβα, Δημήτρη Ζεβόλη και Γιάννη Καραμπίτσο οι οποίοι επιλέγουν και τις ταινίες λαμβάνοντας υπόψη όλες τις προτάσεις των μελών της Λέσχης. Οι ταινίες προλογίζονται από το Γιάννη Καραμπίτσο ο οποίος συντονίζει και τη συζήτηση μετά την προβολή των ταινιών, γιατί αυτή υπήρξε η προϋπόθεση και η ουσία της πρότασης δημιουργίας της κινηματογραφικής λέσχης η ανάλυση και η συζήτηση που συνοδεύουν την προβολή των ταινιών Γ.Κ.]

agelastos petra giannis karabitsos filippos koutsaftis 01

Προσκεκλημένος ήταν και ο δημιουργός του ντοκιμαντέρ, που συμμετείχε στη συζήτηση που επακολούθησε. Μέσα από ανασκαφές, κατεδαφίσεις σπιτιών και μαρτυρίες κατοίκων, ο Κουτσαφτής ανιχνεύει συνδετικές γέφυρες ανάμεσα στο παρελθόν και στο παρόν της Ελευσίνας.

Συνέχεια ανάγνωσης «Φίλιππος Κουτσαφτής: «Η ουσία της ζωής δεν έχει αλλάξει…» | Συνέντευξη στην Ιφιγένεια Καλαντζή»

Το Facebook παραβιάζει την ευρωπαϊκή νομοθεσία, σύμφωνα με βελγική μελέτη

logotipo facebook

Τρίτη, 24 Φεβρουαρίου 2015

REUTERS/DADO RUVIC

To Facebook ανακοίνωσε τις αλλαγές πάνω από ένα μήνα νωρίτερα, αλλά η επιλογή για το ένα δισεκατομμύριο χρήστες και άνω παρέμενε η ίδια: συμφωνήστε ή φύγετε από το Facebook.

Αναφορά που συντάχθηκε για λογαριασμό του βελγικού φορέα που είναι υπεύθυνος για θέματα ιδιωτικότητας υποστηρίζει ότι το Facebook λειτουργεί κατά παράβαση της ευρωπαϊκής νομοθεσίας, παρά τα updates στην πολιτική του.

Συνέχεια ανάγνωσης «Το Facebook παραβιάζει την ευρωπαϊκή νομοθεσία, σύμφωνα με βελγική μελέτη»

Blog στο WordPress.com.

ΠΑΝΩ ↑