Συνέντευξη – Ανδρέας Φλουράκης, δραματουργός: Προϋπόθεση για μια «νέα χώρα» τα «θέλω» αυτών που τη ζουν | στην Ιωάννα Κλεφτόγιαννη

thelo mia xora 02

30.07.2015 
Δημοσίευση: Φύλλο 273 – 25/7/2015

ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ στην Ιωάννα Κλεφτόγιαννη

 

«Η χώρα πέθανε. Να πάει στον αγύριστο. Μας έβγαλε τα συκώτια. Θεός ’σχωρέστη. Πάει, πέθανε. Ζήτω η νέα χώρα! Ζήτω». Το άπαιχτο στην Ελλάδα έργο του βραβευμένου δραματουργού Ανδρέα Φλουράκη, το οποίο -τι ειρωνεία!- πρωτοπαρουσιάστηκε πριν από τρία χρόνια στο Royal Court του Λονδίνου εκπροσωπώντας μια «χώρα σε κρίση», ένα θεατρικό που μιλάει για τα «θέλω» μια χώρας που αργοπεθαίνει, ήρθε η ώρα να συναντηθεί και με το ελληνικό κοινό.  Διαβάστε αναλυτικά για την παράσταση ΕΔΩ

Το ιστορικό Θέατρο Τέχνης του Καρόλου Κουν, στις 30 και 31 του μήνα, θα το παρουσιάσει, με την αρωγή ενός πλήθους νέων Ελλήνων σπουδαστών ή αποφοίτων της σχολής του Θ. Τέχνης στο Φεστιβάλ Αθηνών (Πειραιώς 260), σε σκηνοθεσία της νέας διευθύντριάς του Μαριάννας Κάμπαρη και με πρωταγωνίστρια τη Ρένη Πιττακή. Η μεγάλη, ωστόσο, είδηση είναι ότι ανάμεσα στο πλήθος, που λειτουργεί ως ένας σύγχρονος Χορός, βρίσκονται και άνθρωποι από χώρες της Ευρώπης, της Αφρικής και της Ασίας, οι οποίοι βρέθηκαν ή επέλεξαν να ζουν και να εργάζονται στην Ελλάδα (ανάμεσά τους αποφάσισε να είναι και ο τέως διευθυντής του Γαλλικού Ινστιτούτου Ελλάδας Olivier Descotes).

Ο Φλουράκης, με σπουδές σκηνοθεσίας κινηματογράφου στην Αθήνα και θεατρικής γραφής στην Αγγλία, το 2003 διακρίθηκε στο διαγωνισμό μονόπρακτων του Θεάτρου Τέχνης. Το 2006 το έργο του Αντιλόπες επιλέχθηκε ως ένα από τα δεκαέξι καλύτερα θεατρικά της Ευρώπης στο πρόγραμμα JANUS και βραβεύτηκε στο διεθνή Διαγωνισμό Μονοδράματος 2006-2008 των UNESCO-Ι.Τ.Ι.

Έργα του έχουν παρουσιαστεί ή αναγνωστεί, στο Royal Court Theatre, στο Gate Theatre, στο West Yorkshire Playhouse και Tristan Bates της Μ. Βρετανίας, όπως επίσης στα φεστιβάλ του Ελσίνκι, Comparative Drama Conference, GI60 στις ΗΠΑ και Oyun Yaz στην Κωνσταντινούπολη κ.ά.

 thelo mia xora 01

Θέλω μια χώρα. Τι είδους χώρα και με ποιες προϋποθέσεις, κύριε Φλουράκη;

Μια χώρα καθορίζεται από αυτούς που τη φτιάξανε, τη ζούνε και την οραματίζονται. Η χώρα του έργου είναι αποτέλεσμα μνήμης, ατομικών και συλλογικών βιωμάτων και μελλοντικών ελπίδων. Η επιθυμία μιας χώρας είναι νομίζω από τις μεγαλύτερες και πιο φιλόδοξες επιθυμίες που μπορεί κάποιοι να έχουν, ειδικά όταν τα βιώματα τους είναι από μια χώρα τόσο παλιά όσο η δική μας. Απαραίτητη προϋπόθεση νομίζω για μια νέα χώρα είναι να μην υπάρχει χωρίς τα «θέλω» αυτών που τη ζουν και αυτών που θα τη ζήσουν στο μέλλον.

 

Τι αποτέλεσε το εφαλτήριο για τη συγγραφή του έργου; Η νεοελληνική κατάσταση, η νεοελληνική παθογένεια;

Νομίζω το γεγονός πως είμαι Νεοέλληνας, καταρχήν. Επιπλέον, το έργο γράφτηκε πριν από τρία χρόνια για να ακουστούν τα θέλω μιας χώρας σε ένα ευρύτερο πλαίσιο, κυρίως τα «θέλω» των νέων της ανθρώπων αλλά και των μεγαλύτερων που την ξέρουν καλά και κινούνται από την γνώση των παγίδων του παρελθόντος. Θεματικοί πυρήνες είναι το ταξίδι, η αλλαγή, η ουτοπία, ο νόστος και η επιστροφή.

 thelo mia xora 04

Το έργο είναι γραμμένο εδώ και 3 χρόνια. Δεν αισθανθήκατε την ανάγκη να το ξανακοιτάξετε, να το επικαιροποιήσετε; Τα «θέλω» της χώρας στο μεσοδιάστημα, ειδικά μετά τις πολύ πρόσφατες εξελίξεις, δεν άλλαξαν;

Κάθε εποχή νομίζω πως έχει τη δική της επιθυμία για μία χώρα, συνεπώς -αν δεν έχει μεσολαβήσει ένας πόλεμος ή ένα καθοριστικό γεγονός αλλαγής της πορείας του κόσμου- τρία χρόνια είναι λίγος χρόνος για να αλλάξουν δραστικά αυτά τα «θέλω». Το έργο γράφτηκε για μια συνθήκη που δεν αφορά την επικαιρότητα αλλά μάλλον ένα πολιτικό και κοινωνικό αίτημα της εποχής μας, την επιθυμία, το όραμα, τη λαχτάρα για μία καλύτερη χώρα.

 

Αφορά αποκλειστικά την Ελλάδα; 

Μπορεί να παραδειγματίζεται από τη χώρα μας αλλά θεωρώ πως δεν αφορά μόνο τους Έλληνες.

 

Τι χώρα είναι η Ελλάδα; 

Για περίπλοκους και συχνά αντικρουόμενους λόγους η Ελλάδα είναι μια προνομιούχα χώρα που δεν κατόρθωσε στη μικρή της ζωή, ως νεότερη χώρα δηλαδή, να αυτοδυναμωθεί. Δύο αιώνες δεν είναι πολλοί και ίσως τώρα πλέον αρχίζει να ενηλικιώνεται. Αυτή είναι η πρόκληση της εποχής μας και είμαστε τυχεροί που τη βιώνουμε. Ζούμε στην εποχή της ενηλικίωσης της χώρας μας.

 

Στην παράσταση του έργου σας συμμετέχουν μετανάστες που είτε έχουν είτε περιμένουν -υποθέτω- την ελληνική ιθαγένεια. Έχει αλλάξει η στάση μας απέναντί τους ή παραμένουμε λαός ρατσιστών;

Δεν είμαστε λαός ρατσιστής, είμαστε ένας λαός που λόγω της ιδιάζουσας πολιτικής και κοινωνικής Ιστορίας του έχουμε αναπτύξει τη δική μας εκδοχή για τον «άλλον», που δεν μπαίνει εύκολα σε ταμπέλες κι ούτε μπορεί να χρησιμοποιηθεί εύκολα για ευκαιριακή προπαγάνδα.

 

thelo mia xora 03

Γράφετε ορμώμενος από την ελληνική πραγματικότητα. Το θέατρο πρέπει να έχει ρόλο αφυπνιστικό;

Το θέατρο σε καμία περίπτωση δεν υπάρχει μόνο για να διασκεδάσει. Δεν βλέπουμε θέατρο μόνο για να ξεχαστούμε, ούτε για να περάσει η ώρα μας, σ’ αυτά είναι πολύ πιο αποτελεσματική η τηλεόραση. Μέσα στην ουσία της θεατρικής πράξης βρίσκεται η δύναμη τού θεάτρου να υπενθυμίζει, να κριτικάρει, να αναδεικνύει, να προκαλεί, να δίνει παρά να παίρνει. Η αφύπνιση είναι κι αυτή ένα από τα πολλά πράγματα που κάνει το θέατρο.

 

Η χώρα μετά από εκβιασμούς, δημοψηφίσματα, «ναι» και «όχι», που αλλοιώθηκαν, νέα μνημόνια, νέους αλληλλοσπαραγμούς, εντός κι εκτός παρατάξεων, εντός κι εκτός Βουλής, έχει μπει σε μεγαλύτερες περιπέτειες ή έχει διαφύγει τον… κίνδυνο;

Ο λόγος περί κινδύνου και σωτηρίας, ήττας και νίκης και ούτω καθεξής, νομίζω πως κάνει τον ιστορικό του μέλλοντος να χαμογελά. Είναι πολύ δύσκολο, ζώντας στο τώρα, βιώνοντας την κατάσταση επικαιρικά να πούμε αν η χώρα θα πάει καλύτερα ή χειρότερα. Αυτό μπορούμε να το κάνουμε για λόγους ρητορικούς ή πολιτικούς, όμως πάντοτε διαπιστώνουμε πως μας λείπουν πολλά από τα δεδομένα που θα καθορίσουν τελικά την κατάσταση. Το μέλλον, σε μεγάλο βαθμό, καθορίζεται κι από παράγοντες απρόβλεπτους ή εν υπνώσει.

 

Συνεχίζουμε να έχουμε κυβέρνηση Αριστεράς ή αυτοαναιρέθηκε;

Ακριβώς επειδή είναι κυβέρνηση Αριστεράς έπαθε αυτά που έπαθε. Αλλά είναι νωρίς ακόμα να πούμε αν αυτοαναιρείται ή όχι.  

Οι φωτογραφίες είναι της Εύης Φυλακτού

–  http://www.e-dromos.gr/

Θέλω μια χώρα, του Aνδρέα Φλουράκη από το Φεστιβάλ Αθηνών και το Θέατρο Τέχνης

thelo mia xora 01

Φεστιβάλ Αθηνών 2015

Θέατρο Τέχνης Καρόλου Κουν

Θέλω μια χώρα

του Ανδρέα Φλουράκη

Σκηνοθεσία Μαριάννα Κάλμπαρη

30-31 Ιουλίου 2015, στις 21:00

Πειραιώς 260 | Κτίριο Δ

Τιμές εισιτηρίων: 20€ | 15€ (μειωμένο) | 10€ (φοιτητικό) | 5€ (άνεργοι, ΑΜΕΑ)
Πληροφορίες – εισιτήρια: www.greekfestival.gr

«Η χώρα πέθανε. Να πάει στον αγύριστο.

Μας έβγαλε τα συκώτια. Θεός σχωρέστη. Πάει, πέθανε.

Ζήτω η νέα χώρα! Ζήτω.»

Το Θέατρο Τέχνης στο Φεστιβάλ Αθηνών

thelo mia xora 03

Με αφετηρία ένα σύγχρονο θεατρικό κείμενο του Ανδρέα Φλουράκη που κινείται πέρα από τις συνηθισμένες δραματουργικές φόρμες, η Καλλιτεχνική Διευθύντρια του Θεάτρου Τέχνης Μαριάννα Κάλμπαρη σκηνοθετεί μια παράσταση όπου μοναδικός πρωταγωνιστής αναδεικνύεται το πλήθος. Το πλήθος της νέας γενιάς Ελλήνων. Μια σκηνική πολυφωνία, που με φόντο την εποχή της κρίσης, εκφράζει άλλοτε το φόβο και την αγωνία και άλλοτε την ελπίδα και την αναγκαιότητα της αλλαγής. Κοινός άξονας το επιτακτικό αίτημα: «Θέλω μια χώρα». Μέσα σε αυτή την πολύβουη σκηνική σύνθεση, ξεχωριστή θέση έχει ο ρόλος- αντιφώνηση της Ρένης Πιττακή.

Σκηνοθετικό σημείωμα

Είναι πολύ δύσκολο να μιλήσει κανείς από σκηνής για μια κατάσταση που βιώνει, τη στιγμή ακριβώς που τη βιώνει. Πόσο μάλλον όταν η κατάσταση αυτή είναι τόσο κρίσιμη και τόσο ρευστή: τα πάντα γύρω μας δοκιμάζονται, καταρρέουν, μεταβάλλονται μέρα με τη μέρα. Όμως αν κάποιος δικαιούται να πάρει το λόγο αυτή τη στιγμή, είναι η νέα γενιά ,η γενιά που «είναι» το μέλλον της χώρας. Το Θέατρο Τέχνης, φέρνει στη σκηνή του Φεστιβάλ το πλήθος των νέων: ένα πλήθος που με ορμή αλλά και απάθεια, με απελπισία αλλά και χιούμορ, με αφέλεια αλλά και κυνισμό αναζητά μια διέξοδο στην κατάσταση που βιώνει ως αδιέξοδο… Αναζητά απεγνωσμένα μια χώρα… Είναι άραγε σε θέση να τη διεκδικήσει;

Μαριάννα Κάλμπαρη

* Η Μαριάννα Κάλμπαρη είναι απόφοιτος της δραματικής σχολής του ΘΕΑΤΡΟΥ ΤΕΧΝΗΣ –ΚΑΡΟΛΟΥ ΚΟΥΝ και του πανεπιστημίου της ΣΟΡΒΟΝΝΗΣ (PARIS IV-φιλολογία και επικοινωνία). Σπούδασε επίσης υποκριτική και σκηνοθεσία στο Atelier du Theatre des Cinquante (Ανδρέας ΒΟΥΤΣΙΝΑΣ) και στο CHARPENTIER ART STUDIO. Έχει σκηνοθετήσει θεατρικά και μουσικά έργα στο ΘΕΑΤΡΟ ΤΕΧΝΗΣ, στο ΕΘΝΙΚΟ ΘΕΑΤΡΟ, στο ΦΕΣΤΙΒΑΛ ΑΘΗΝΩΝ, στο ΜΕΓΑΡΟ ΜΟΥΣΙΚΗΣ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ, στο ΙΔΡΥΜΑ ΜΙΧΑΛΗΣ ΚΑΚΟΓΙΑΝΝΗΣ και σε πολλά άλλα θέατρα. Έχει γράψει θεατρικά έργα («Αλμανάκ», «Βιομαγεία», «Νέο αίμα» κ.ά.) καθώς και μεταφράσεις και θεατρικές διασκευές διηγημάτων που έχουν ανέβει σε δική της σκηνοθεσία αλλά και σε σκηνοθεσία άλλων από το ΘΕΑΤΡΟ ΤΕΧΝΗΣ, το ΕΘΝΙΚΟ ΘΕΑΤΡΟ, το Κ.Θ.Β.Ε, το ΊΔΡΥΜΑ ΜΕΙΖΟΝΟΣ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΥ κ.ά. Έχει συνεργαστεί ως ηθοποιός κυρίως με το ΘΕΑΤΡΟ ΤΕΧΝΗΣ και τον ΤΕΧΝΟΧΩΡΟ-ΟΜΑΔΑ ΘΕΑΜΑ. Έχει διδάξει υποκριτική και πρακτική θέατρουστο ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟ ΠΕΛΟΠΟΝΝΗΣΟΥ, στη Σχολή ΜΩΡΑΪΤΗ, στη δραματική σχολή ΠΡΑΞΗ ΕΠΤΑ και στη δραματική σχολή του ΘΕΑΤΡΟΥ ΤΕΧΝΗΣ-ΚΑΡΟΛΟΥ ΚΟΥΝ (από το 2005). Από το Σεπτέμβριο του 2014, είναι καλλιτεχνική διευθύντρια του ΘΕΑΤΡΟΥ ΤΕΧΝΗΣ -ΚΑΡΟΛΟΥ ΚΟΥΝ.

thelo mia xora 04

Σημείωμα Συγγραφέα

Το «Θέλω Μια Χώρα» είναι ένα έργο που ξεκίνησε από την κριτική της χώρας που έχουμε και τον οραματισμό της χώρας που θέλουμε. Κάθε σύγχρονη χώρα δεν είναι ούτε ομοιογενής ούτε ομόφωνη, με βάση αυτό το δεδομένο γράφτηκε το έργο. Πολυφωνία δεν σημαίνει κι έλλειψη ιδεολογίας, αν και το «Θέλω Μια Χώρα» διατηρεί μια έλξη-άπωση προς κάθε τελεσίδικη ή τυχοδιωκτική εξαγγελία. Το έργο βασίζεται σε μια συνθήκη αβεβαιότητας, πρόκλησης και ανεδαφικότητας: μήπως η χώρα που έχουμε δεν είναι η κατάλληλη για να ζήσουμε και πρέπει να βρούμε μια καινούργια; Πάνω σε αυτή τη συνθήκη διαπλέκονται οι φωνές όσων καλούνται να διαμορφώσουν πλαίσια ζωής σε ένα έδαφος μεγάλων ασταθειών. Είναι δυνατόν το μεγαλύτερο μέρος ενός λαού να αναζητά επαναπροσδιορισμό του ίδιου του του τόπου; Γιατί και πώς γίνεται αυτό; Πώς διαμορφώνεται στις μέρες μας ένας τόπος που μπορεί να γίνει αποδεκτός ως χώρα; Μήπως έχει ολοκληρωθεί η διαδικασία διαμόρφωσης χωρών και συνεπώς μια νέα χώρα δεν μπορεί παρά να ανήκει σε ένα συλλογικό φαντασιακό;

Ανδρέας Φλουράκης

thelo mia xora 02

Συντελεστές παράστασης

Κείμενο: Ανδρέας Φλουράκης

Σκηνοθεσία: Μαριάννα Κάλμπαρη

Δραματολόγος παράστασης: Έλενα Τριανταφυλλοπούλου

Σκηνικά-κοστούμια: Κωνσταντίνος Ζαμάνης

Μουσική: Χαράλαμπος Γωγιός

Χορογραφία: Μαρίζα Τσίγκα

Φωτισμοί: Στέλλα Κάλτσου

Βοηθός σκηνοθέτη: Κατερίνα Γεωργουδάκη

Οργάνωση παραγωγής: Γεράσιμος Σκαφίδας

Φωτογραφίες: Μυρτώ Αποστολίδου

Πρωταγωνιστούν:

Η Ρένη Πιττακή και οι απόφοιτοι και μαθητές της Δραματικής Σχολής του Θέατρου Τέχνης Καρόλου Κουν:

Απόφοιτοι: Νίκος Βαρέλλας, Σελήνα Διαμαντοπούλου, Κωνσταντίνος Ευστρατίου, Βασίλης Ζήσης, Τάσος Κορκός, Γιώργος Κοσκορέλλος, Ειρήνη Κότσιφα, Ανέστης Κόττας, Λήδα Κουτσοδασκάλου, Νίκος Λεκάκης, Ιωάννα Μπιτούνη, Νόρα Πάντου, Γιώργος Σαββίδης, Δημήτρης Τσιγκριμάνης

Γ’ Έτος: Αδριανός Γκάτσος, Κωνσταντίνος Δημητρακάκης, Πάνος Κούγιας, Ιωάννα Κόχειλα, Γιώργος Κρομμύδας, Δανάη Λουκάκη, Μαριλένα Μόσχου, Γιάννης Μπλέτας, Ιάσονας Νικητέας, Φρύνη Ονισηφόρου, Νότης Συκινιώτης, Δώρα Χουρσανίδου

Β’ Έτος: Ερατώ Αγγουράκη, Γιάννης Βερβενιώτης, Σόνια Καλαïτζίδου, Αλεξάνδρα Καραναστάση, Βασιλική Κατερίνη, Μάριος Κρητικόπουλος, Χριστίνα Κωστέα, Φάνης Μιλλεούνης, Βασίλης Παπαδημητρίου, Χριστίνα Παπατριανταφύλλου, Ανθή Σαββάκη, Ηλέκτρα Σαρρή, Αντιγόνη Σταυροπούλου, Κωνσταντίνα Σμυρνιώτη, Αναστασία Φλεμοτόμου, Ευθύμης Χαλκίδης,Χρυσαλένα Χριστοπούλου


Συμμετέχουν οι μικροί
: Νιόβη και Ντίνος

Επίσης συμμετέχουν άνθρωποι από χώρες της Ευρώπης, της Αφρικής, της Ασίας που βρέθηκαν ή επέλεξαν να ζουν και να εργάζονται στην Ελλάδα. Άνθρωποι που καλούνται να καταθέσουν την προσωπική εμπειρία τους σε σχέση με τη χώρα. Ανάμεσά τους ο Διευθυντής του Γαλλικού Ινστιτούτου Ελλάδας Olivier Descotes.

***

Εισιτήρια για τις εκδηλώσεις του Φεστιβάλ μπορείτε να εξασφαλίσετε: Online με χρέωση πιστωτικής κάρτας στην ιστοσελίδα www.greekfestival.gr. Τηλεφωνικά με χρέωση πιστωτικής κάρτας στο 210.3272000 καθημερινά (και Κυριακές) 9:00 – 21:00. Από τα εκδοτήρια του Φεστιβάλ Αθηνών & Επιδαύρου. Από τα Βιβλιοπωλεία ΠΑΠΑΣΩΤΗΡΙΟΥ, τα Καταστήματα PUBLIC, τα Βιβλιοπωλεία Ιανός και τα Reload Stores. Κεντρικά εκδοτήρια Φεστιβάλ Αθηνών & Επιδαύρου: Πανεπιστημίου 39 (εντός στοάς Πεσμαζόγλου).. Ώρες λειτουργίας: Δευτέρα – Παρασκευή: 9:00-17:00, Σάββατο: 9:00-15:00. Εκδοτήρια εισιτηρίων λειτουργούν σε όλους τους χώρους των εκδηλώσεων και ανοίγουν δύο ώρες πριν την ώρα έναρξης των παραστάσεων. Εξυπηρετούν μόνο την παράσταση της ημέρας.

Πληροφορίες
Τοποθεσία: Πειραιώς 260, Κτίριο Δ, Αθήνα

Ημερομηνία: 30-31 Ιουλίου 2015, στις 21:00

Τιμές εισιτηρίων: 20€
15€ (μειωμένο)
10€ (φοιτητικό, άνω 65)
5€ (άνεργοι, ΑΜΕΑ)

Πληροφορίες: http://www.greekfestival.gr

O Ανδρέας Φλουράκης θα εκπροσωπήσει την Ελλάδα στο Royal Court Theatre

andreas flourakis

O θεατρικός συγγραφέας Ανδρέας Φλουράκης επιλέχθηκε από το Royal Court Theatre του Λονδίνου για να λάβει μέρος στο project PIIGS «…για μια βδομάδα γεμάτη τραγωδία, κωμωδία και οργή στην καρδιά του Λονδίνου!» αφιερωμένη στην οικονομική κρίση που πλήττει κάποιες χώρες περισσότερο από κάποιες άλλες.

Στο project αυτό, καλείται ένας συγγραφέας από κάθε χώρα των PIIGS (Πορτογαλία, Ιταλία, Ιρλανδία, Ελλάδα και Ισπανία), να εκφράσει με τον δικό του τρόπο την κρίση στη χώρα του. Συνέχεια ανάγνωσης «O Ανδρέας Φλουράκης θα εκπροσωπήσει την Ελλάδα στο Royal Court Theatre»

«Λάσσυ» του Ανδρέα Φλουράκη σε σκηνοθεσία Χριστίνας Χριστοφή στο Θέατρο Επί Κολωνώ

lassy

Τις τελευταίες παραστάσεις πραγματοποιεί το έργο Λάσσυ στη σκηνή Black Box του Επί Κολωνώ, έως την Κυριακή 2 Ιουνίου 2013.

1.Μερικά λόγια για το έργο:
-Ποιοι είστε;
-Είμαστε οι γονείς σου, η κυβέρνηση, η αστυνομία, οι ένοπλες δυνάμεις. Είμαστε η παγκόσμια τάξη πραγμάτων. Δεν έχεις εναλλακτική. Παραδόσου.

Μια γυναίκα δεμένη, ένας άντρας τής ζητάει να παραδοθεί, να υπογράψει.  Εκείνη αρνείται. Σε μια κατάσταση εξουσιαστή και εξουσιαζόμενου, θύματος και θύτη, σε ένα παιχνίδι γοήτρου, εκφοβισμού και απαξίωσης ποια θέση επιλέγουμε; Συνέχεια ανάγνωσης ««Λάσσυ» του Ανδρέα Φλουράκη σε σκηνοθεσία Χριστίνας Χριστοφή στο Θέατρο Επί Κολωνώ»

[VIDEO] ΑΝΑΓΝΩΣΕΙΣ ΕΘΝΙΚΟΥ ΘΕΑΤΡΟΥ 2011 | 5.5.2011 ΠΟΥΠΟΥΛΕΝΙΟ ΤΙΠΟΤΑ του ΜΙΣΕΛ ΦΑΪΣ και ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΚΟΥΖΙΝΑ του Ανδρέα Φλουράκη

Αναγνώσεις 2012 στο Εθνικό Θέατρο / Τι είναι η πατρίδα μας/ 9-13.5.2012 Συνέχεια ανάγνωσης «[VIDEO] ΑΝΑΓΝΩΣΕΙΣ ΕΘΝΙΚΟΥ ΘΕΑΤΡΟΥ 2011 | 5.5.2011 ΠΟΥΠΟΥΛΕΝΙΟ ΤΙΠΟΤΑ του ΜΙΣΕΛ ΦΑΪΣ και ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΚΟΥΖΙΝΑ του Ανδρέα Φλουράκη»

Blog στο WordPress.com.

ΠΑΝΩ ↑