Μαθήματα Πιάνου (1993) της Τζέιν Κάμπιον | Κριτική Νίκου Κολοβού [Δημιουργικό Διαδίκτυο]

the-piano-1993 003

Η ελευθερία της Έντα ανεβαίνει απ’ την τρομαγμένη αλαλία της προς τα άνω. Βγαίνει με τα δάχτυλα της μέσα απ’ το βουβό πιάνο της. Ανάβει τα μάτια της. Εκλεπτύνει την αφή της και την κάνει από με­τάξι. Κρατά σε ετοιμότητα το σώμα της για την ευφορία της ερωτικής ενοχής. Το πιάνο είναι ένα όργανο σχεδόν κακάσχημο. Υποδέχεται όμως και προπέμπει τη μουσική. Μαγνητίζοντας, ποτίζοντας την ευμενή ακοή με τη γλυκύτητά της. Η Έντα φαίνεται σχεδόν άσχημη. Αναδύεται όμως μέσα απ’ τον αφυ­πνισμένο της έρωτα και την ασταμάτητη μάχη της για ζωή σαν ένσαρκη και όμορφη με­λωδία.

Συνέχεια